Codzienność

[dwajezyki]

Mój problem jest może dziwny, ale założyłam niemo, że nie wyśmiejecie
go, że potraktujecie poważnie. Teraz jestem sama, ale może za jakiś
czas... I boję się codzienności. Powiecie, że boję się na zapas,
niepotrzebnie. Nie zawsze lubię być oglądana, rano raczej nie
w filmie "Persepolis" jest to ładnie powiedziane - łatwo jest kochać
kogoś widząc go 3 h w tygodniu. Nie lubię też sprzątać, gdy ktoś na
mnie patrzy (w ogóle sprzątać dość lubię, porządek porządkuje chaos
we mnie). Paradoksalnie, uwielbiam przygladać się facetowi, kochanemu
facetowi (tu korzystam z niedawnej pamięci) w niemal każdej okoliczności...Patrzenie przez pryzmat uczucia?

Bzdurny może problem, jednak problem.

[pomysl.po.wypiciu]

masz racje 3h na tydzien to latwizna. ale nie da sie spedzac z kims
24h na dobe na dluga mete. sadze ze mozna sfiksowac.

a na dzis polecam beirut
wlaczamy dzwiek i klikamy w jakies foto
flyingclubcup.com/spip.php?rubrique1

Boisz się na zapas n/t

[9b9]

24H to chyba jak się przywiążecie n/t

[chinsk.i.smok]

[dwajezyki]

Szukam cyferek i w swoim poście znalazłam 3 h... Antonimem nie jest
24 łamane przez 7 Może i na wyrost, nie wiem. Może to niewiara
w siłę uczuć.

[aretah]

Ja tez się boję. I niby z jednej strony chcę, ale obserwując znajome
związki ta codzienność własnie mnie przeraza.
To moze syndrom długotrwałego singla? Przygotowana jestem do
solowego zycia. Sprzątanie, gotowanie tylko wtedy gdy mamna to
ochotę. Wychodze dokąd chcę z kim chcę. NIe chcę? Siedzę w domu,
zalegam w łóżku z ksiażką. Związek to kompromisy. Do przeżycia gdy
widuję się z tym Kimś krótko. Gorzej, gdy trzeba przestawic się na
codzienne funkcjonowanie. Tak, tego się obawiam.
A moze gdy spotkam tą ukochaną osobę, to ta codzienność nie będzie
aż taka straszna? Nie umiem odpowiedziec na to pytanie. Brak
doświadczenia...

[dwajezyki]

Cholera spróbuję dosłownie: człowiek jest bardziej saute,
gdy zgadza się na wejście kogoś "do siebie", jeszcze bardziej
dosłownie - nie boję się, jak ktoś będzie spostrzegał mnie
choćby bez makijażu, bo nie mam z tym problemu, mogę być umalowana
albo nie. Jeszcze inaczej: boję się, że codzienność zabija uczucia.
Chyba mam coś z głową
Dopóki są to 3 h kilka x w tygodniu plus 2 noce można siebie do
jakiegoś stopnia kreować, później - nie. Niewykreowany człowiek
jest taki sobie. Widać w nim też poważne czasem usterki. Nie
chciałabym, aby ktoś zwiał ze słowami "Miałaś być inna..."
Niech spada na bambus od razu

[eclectric]

jest na to prosta odpowiedź - nie należy i nie warto się kreować.
w takim sensie, że udawać kogoś, kimś się nie jest.
wtedy niegdy nie będzie takiego rozczarowania, bo niby dlaczego.

a jeszcze a propos codzienności - to jest właśnie najlepsza miara,
czy ludziom jest dobrze ze sobą. wtedy tka zwykła normlaność jest w
prosty sposób fajna, a o to między innymi chodzi

[mumuja]

i przy okazji wiedzieć kim się jest

[dwajezyki]

Czy jest tylko jedna Mumuja? Pogodna, z uśmiechem budząca się
rano, inteligentna, empatyczna etc.?

Wiem, kim jestem. Albo nie wiem (obie odpowiedzi są jednako
prawdziwe) I taka dwoistość odpowiedzi nie jest niczym niezwykłym.

--
Nie chodzi mi o jakąś kreację, gdy jest się z kimś, ale zdaje się
`brak wykreowania` nie jest czymś do końca pożądanym. Takiego
mnie panie boże stworzyłeś, takiego mnie (inni) masz (macie)?
Dla mnie bycie obok kogoś oznacza szczęście, bliskość, ale i
swego rodzaju ograniczenia. Słodycz z domieszką goryczy.

[mumuja]

rano jest tylko jedna Mumuja: wściekła i żądna krwi! I nie da się tego ukryć
przed nikim - prędzej czy później to wychodzi, inna sprawa czy ktoś ma sposób na
złagodzenie, i właśnie o to chodzi.

Kilka dni goryczy i jeden dzień słodyczy, tak w założeniu wyglądają związki

[dwajezyki]

chyba to chciałam przeczytać

[mumuja]

właśnie wróciłam z jogi i jestem miła i przyjazna światu. I ten właśnie
wieczorny stan ma osłodzić komuś mój poranny wkurw. Oczywiście to w dużej
przenośni.
Nie zapominać jednak można, że to działa w dwie strony i drugi człowiek może
mieć też swoje dziwaczne dla Ciebie dziwactwa. I wtedy człowiek dopiero zaczyna
się zastanawiać

[bazakkbal]

dwajezyki napisała:

> Nie lubię też sprzątać, gdy ktoś na
> mnie patrzy

O co chodzi z tym sprzątaniem? Mam to samo (świadomość, że nie tylko
ja - bardzo pomocne). Muszą być jakieś przyczyny tego stanu rzeczy,
tylko gdzie ich szukać (oczywiście w umyśle)?

[dwajezyki]

Gdyby sięgnąć do teorii emancypacji - to nie ja mam sprzątać
Może obrazek z dzieciństwa - odkurzająca mama, siedzący w fotelu
ojciec, który miał podnieść nogę, aby nie pożarł go odkurzacz?

Na faceta, podkreślam, w sytuacji podległości (??) patrzeć uwielbiam.
Może sprzątać nago.

[mmilky11]

ciekawy temat
ja tez sie boje wstawac czasami z luzka
ogarnia mnie wtedy niemoc
jestem singlem totalnym
i niemoc mnie ogarnia
i wstaje tylko po to zeby zarobic na moje totalne singlostwo
smutne nie?
tak ze napisalem zeby cie pocieszyc

[dwajezyki]

Lubię długo spać, ale o niemocy nie było nic...

[sorrento_8]

Myślałam ostatnio o tym.
Chyba już nie umiałabym wejść tak z marszu, bez problemu w tą
codzienność. Mam coraz więcej głupich nawyków, coraz więcej czasu
spędzam samotnie. Chyba musiałabym się powoli z tą codziennością
oswajać. Powoli użyczałabym swojej przestrzeni.

[boruta_wwa]

a ja bym umiał wejść w czyjąś codzienność i z chęcią wpuściłbym do
siebie...
b.