Dzielenie bombek choinkowych

[errormix]

W czasie mojego małżeństwa, gdy wraz z żoną rozmawialiśmy o rozwodach innych,
zawsze "wyskakiwałem przed szereg" i mówiłem, że gdybyśmy to my musieli się
kiedyś rozwieść, wziąłbym tylko swoje podręczne rzeczy, torbę, wyszedłbym po
cichutku w nocy i nigdy nie wrócił zostawiając jej wszystko.

I tak mi się wydawało jeszcze do niedawna. Ale teraz jakoś zmieniłem zdanie.
Mam zamiar zabrać dosłownie wszystko co tylko się da podzielić. Nawet bombki
choinkowe

Trochę w tym mojej zwykłej ludzkiej złości, na nią, na to co zrobiła i robi.
Trochę chęci pokazania, że to tak łatwo nie będzie, że poważne decyzje rodzą
poważne konsekwencje. Trochę mi tego wszystkie żal - że zostawię, a za miesiąc
czy rok ktoś przyjdzie na moje miejsce i będzie z tego korzystał. Do tego
dochodzi też "rewanżyzm" na zasadzie, a dlaczego to ja muszę zaczynać od zera,
dorabiać się, brać kredyty...

Czy wy, wyprowadzając się zostawialiście wszystko i czy teraz - po czasie -
żałujecie tego?

...

[leptis]

pewnie i tak ten pamietnik bylby najwazniejszy
tylko jak to zabrac zeby bylo tylko moje

[trzemeszno]

Witaj

To nie jest miłe, próbować dzielić wszystko.

Mnie mój prawnik poradził w Twojej sytuacji - jak się będziesz
wyprowadzał zabierz wszystko to co chcesz zabrać. Później nie
dostaniesz już NIC!!!. Chyba, że drogą podziału majątku przez sąd.

Rada okazała się słuszna - ja oczywiście jej nie posłuchałem, bo żal
mi było mojej byłej.

Do tej pory nie mogę odzyskać mojej kolekcji ikon, moich książek
zawodowych. I to wszystko znajduje się w domu, który jest moją
własnością a do którego nie mam już dostępu ( pozmieniane zamki,
nowa instalacja alarmowa ).

Niestety prawnik miał rację. Ksiązki można odkupić a ikony....
zbieram na nowo.

Pozdrowienia

---------

[plujeczka]

u mnie było odwrotnie to ja zostałam w mieszkaniu a ex znikł, co
prawda nie zabrał niczego bo tez wyjechał w podróż z której nigdy
nie wócił.Miał swobodny doste do mieszkania , mógł wynieśc co
chciał , nie zrobił tego za to ciagał mnie na policję ,że wszystko
mu zgineło i oczywiscie kłamał ,że miał utrudniony dostep do
mieszkania. Policja przecierała oczy ze zdumienia bo nie dośc ,ze
miał około 2 lat klucze od domu to jeszcze na pismie wzywałam go do
uregulowania wszelkich spraw zwiazanych z finansami itp. Efekt
taki,ze w sądzie odgrywa skutecznie nieststey rolę poszkodowanego
misia, otoczył się adwokatami i walczy doslownie o wszystko.
Jak dla mnie jest facet załosny i nieststey z przkroscia muszę
stwierdzić ,że zawszze sadziłam ,że po rozwodzie mozna iśc z exem na
dobry obiad ale nieststey w zamian za to miałam spotkania na
policji, w prokuraturze w sadach- byłam oskarzana o wszystko.Nie
wiem kto z nas ma wieksza klasę?

[plujeczka]

i jeszcze jedno bombki chetnie bym mu oddała w całosci choc sama je
kupiłam po jego zniknięciu ale marza mi się w innym kolorze.Te
zawsze kojarza mi się z ogromna bieda z jaka musiałam zmagac się
kiedy zostałam z kredytami, debetami i bez grosz przy duszy.Ale jak
sami widzicie dałam radę i bombki tez kupiłam i śwtęta tez były--a
jednak mozna....

[mayenna]

Mam inny charakter i bardzo chętnie oddam ex wszystko. Zależało mi na jednej,
jedynej sprawie, która go zupełnie nie interesuje - na dzieciach. Resztę może
zabrać jeśli chce.Ale rozumiem rewanżyzm. Tylko czy warto angażować się w złe
emocje, w szarpaninę o bombki jeśli tę energię mozna przeznaczyć na coś
pozytywnego?

[scriptus]

Ja też tak mam, jednak jako mężczyzna na dzieci mam dużo mniejsze szanse niż
kobieta. Ale, - jak mówia w totolotku, żeby wygrać trzeba grać.

[scindapsus]

Wyprowadziłam męża z mojego mieszkania.
Spakowałam ksiązki, ciuchy, płyty, drobną elektronikę.Na jego
wyraźną prosbę-spakuj mnie.
Później w sądzie próbował grać biednego misia pysia sprzedając
sądowi prawdęabsolutną - że przyszedł, a tam rzeczy spakowane.
cud niepamięci.
Chciałam mu jeszcze oddac parę sprzętów ale zażyczył sobie
przywiezienia ich do jego rodziców.Za tragarza się u nikogo nie
najmowałam wiec przywieźć nie przywiozę.
Po kolei kasuję meble, parę już wystawiłam korzystając z wystawki
dzielnicowej.
Mam zachowane emaile w których wpisałam termin do jakiego dnia ma
się opowiedziec czy zabiera meble czy nie, a po tym terminie meble
lądują na smietniku.
Poleconym tego do niego wysłać nie mogę bo nie dysponuję jego
adresem, a ex wielokrotnie mi ogłaszał że się palęta po kolegach i
adresu NIE POSIADA.
Bombek nie posiadam, posiadam koty i choinka jest wykluczona.

[to.ja.kas]

Mam pięć kotów, mam choinkę i bombki z drewna, koronki, szmatek,
słomy itd...piekna ta moja choinka.

Ja jak postanowiłam, ze odchodzę zostawiłam mieszkanie, lokaty,
samochody i firme (wszystkiego dorabialismy sie wspolnie).
Czy żałuje?
Wtedy nie było mnie stac psychicznie na szarpanie sie z eksem.
Teraz po tylu latach czasem żal, bo byłoby dla Młodej, ale mam
mieszkanie, lokaty i samochód i bombki i choinkę, on zmarnotrawił
wszystko.

Wiem, że na tamten moment postąpiłam tak jak było dla mnie
najzdrowiej.
I tego się trzymam.
Ale nie dziwie sie Tobie Error, jesli to przynosi ulgę i masz siły
to rób tak jak uważasz za stosowne.
W końcu nikt z nas nie musi byc naiwnym, wielkodusznym idiota co
zostawia drugiej osobie cały majątek gromadzony przez ileś tam lat.
Wcale nie stawiam siebie za wzór.

Aaaaa wziełam książki i zabawki Młodej, które mój eks na sprawie
sądowej próbował dzielić. Ależ wkurzył wtedy sędzinę.
Fajna baba mi się trafiła

OT: Koty i choinka

[a_weasley]

"Jak podzielić bombki choinkowe". To mógłby być symbol dramatu rozwodu...

Scindapsus napisała:

> Bombek nie posiadam, posiadam koty
> i choinka jest wykluczona.

A tego to nie rozumiem. Mamy od 4 lat koty (obecnie kota, ale były dwa), rodzice
takoż mają dwa, w rodzinnym domu żony jest jeden, we wszystkich tych domach co
roku choinka jest...

[scindapsus]

No i niech będzie.Każdemy według ochoty.
Ja wieszam anioły u sufitu na czas świąt i starczy.
Ten watek nie jest o maniu czy niemaniu choinki ale o dzieleniu.
Czyzbyś waćpan sposobił się do rozwodu że inspiracji szukasz?

[chicarica]

Raczej się obawia, że małżonka ma już dość i mu walizy wystawi.

[a_weasley]

scindapsus napisała:

> Ten watek nie jest o maniu czy niemaniu choinki
> ale o dzieleniu.

Każda okazja jest dobra, żeby zamienić parę słów o kotach, więc skoro już się
zgadało...

[madalenka25]

zgadzam się ) koty to moja pasja - mam trzy własne i dwa tymczasowe i choinkę
wielką i kolorowa ale bez łańcuchów i anielskiego włosa )

a w temacie - zostawiłam prawie wszytko - zabrałam tylko Młodą,ciuchy, ksiązki i
moje ulubione garki - teraz czeka mnie sprawa o podzial majątku bo mój eks sie
wymiksował ze splaty kredytu za mieszkanie w którym mieszka a ja jestem głownym
kredytobiorcą - bombki tez kupowałam nowe )

[kajmi]

ja mam dwa koty i też zawsze jest choinka i to duuuuuuża; nie wiem
co prawda kto ją przyniesie do domu w tym roku i obsadzi dla córki,
no ale to inna sprawa nawet moi koledzy to kręgosłupowcy czasem
tylko jakaś bombka zmienia miejsce położenia

[krezzzz100]

Odchodząc wzięłam większość książek (duuużo) i półki do nich oraz kilka zdjęć.
Resztę umeblowania i wyposażenia mieszkania, albumy foto zostawiłam. Majątek
trwały - mieszkania w liczbie kilku oraz kredyty na nie- dzielimy po połowie
(jesteśmy w trakcie...zabierania się za to))))

Uważam, że nie ma co się szarpać o drobiazgi. Nie rozumiem wydzierania sobie
dupereli. Słowem, nie rozumiem rewanżyzmu- czy nie lepiej przerobić problem w
bardziej cywilizowany sposób, np. u psychologa?

[scriptus]

Ja też podział majątku załatwię metodą rewanżyzmu. Zostawię żonie wszystko, co
jest w domu. Meble, sprzęt, telewizor, niech zabiera. Jakkolwiek staram się
wystrzegać negatywnych emocji, tu mam coś w rodzaju "mściwej satysfakcji". Otóż
przewiduję, że żona będzie się musiała wyprowadzić do znacznie mniejszego
mieszkania i ta gromada rzeczy będzie dla niej bardzo ciężkim garbem. Te rzeczy
były wprawdzie kupowane za wspólne pieniądze na raty (spłacane własciwie przeze
mniez mojej pensji), ale o ich zakupie ona podejmowała decyzje samodzielnie, ja
nie czuję żadnego związku emocjonalnego z tymi rzeczami. Cokolwiek miałem
kawalerskiego i chciałem wstawić do swojego domu, jej się nie podobało i
musiałem to wywieźć, niszczeje to od 20 lat na działce moich rodziców,
albopozostało wmieszkaniu moichrodziców. Cokolwiek ja chciałem kupić, jej się
nie podobało, zatem przyjmuję, że nie mam nic, co chciałbym zachować poza paroma
ubraniami. Przypuszczam, że ona część tych rzeczy powciska dzieciom, aledzieci
nie będą zbyt szczęśliwe z tego nabytku, część wyląduje na śmietniku.

[scriptus]

PS. Ona jeszcze nie wie, jaka pułapkę na nią zastawiłem i szykuje się do walki o
każdą rzecz )))

[to.ja.kas]

scriptus napisał:

> PS. Ona jeszcze nie wie, jaka pułapkę na nią zastawiłem i szykuje
> się do walki o każdą rzecz )))

Sie oplułam

Ostrzegaj jasny gwint

[sonia_30]

Na czas wyprowadzki Ex wyjechałam z dzieckiem na urlop - ustaliliśmy
że zostaję w mieszkaniu, on bierze oszczędności, ostateczny podział
majątku przedyskutujemy jak opadną emocje. Miał 3 tygodnie na
zabranie tego co zabrać chciał. Po powrocie zastałam krajobraz po
bitwie, mieszkanie w dużej mierze ogołocone, rzeczy popakowane w
czarne worki, uschnięte kwiatki, stos brudnych naczyń w zlewie,
ogólnie syf z gilem. Szok dla mnie, dla dziecka trauma. Następnego
dnia wywiozłam syna do rodziców, i pół dnia woziłam się w te i
nazad, każdorazowo taszcząc z Exem wszystko do samochodu.
Dyskusja na temat podziału została odłożona na górną półkę, obydwoje
zajęliśmy się własnym życiem, nastroje się unormowały, no i nagle
bum - pod koniec ubiegłego roku Ex poeksperymentował z narkotykami,
psychika mu puściła, z psychozą narkotykową po zdemolowaniu własnego
mieszkania wylądował w psychiatryku. I w tym momencie legły w gruzy
wszelkie wcześniejsze wymęczone w wielkich bólach ustalenia.
Natychmiast dostałam speeda, złożyłam pozew rozwodowy, podpisalismy
rozdzielność przed notariuszem (przy czym cały czas przebąkiwał że
być może ją podważy, gdyż swieżo po szpitalu był i nie w pełni
poczytalny). W szpitalu psychiatrycznym lądował raz jeszcze, bo
bijatyce z własnym ojcem, po czym na własną prośbę się wypisał,
wszedł pod moją nieobecność do mieszkania i zabrał wszystko co dało
się zabrać, biżuteria spłynęła kanalizacją, ogólna demolka. Ale cóż,
to rzeczy tylko, wczoraj miałam, dzisiaj nie mam, trudno.
Rozwiodłam się w ubiegłym tygodniu, czekam na uprawomocnienie i jadę
z podziałem majątku, tak by uciąć w końcu wszelkie wspólności,
zamknąć ten rozdział ostatecznie i odetchnąć. A odpowiadając na
pytanie jakie odczucia po czasie - żałuję że nie zabrałam rzeczy
swoich i dziecka i to ja się nie wyniosłam do jakiegoś małego
kwadratu który jest tylko mój, bo podziału majątku na szybko (ugoda
sądowa lub notariusz) przedyskutować się z Ex nie dało. Uniknęłabym
tym samym horroru który przeżywałam w pierwszej połowie tego roku,
ale jak to mówią - gdybym wiedziała że się przewrócę, to bym sie
położyła. Na chwilę obecną chcę załatwić wszystko jak najszybciej.
Nie chce mi się wnikać w oszczędności które były, ale się w cudowny
sposób zmyły, dochodzić co i na kogo poprzepisywał, Ex oczekuje że
spłacę jego część z mieszkania w którym mieszkam i tak się stanie -
wolę zająć się dzieckiem i sobą, niż tracić czas i energię na
potyczki w sądzie, jazdy temu towarzyszące, bicie piany z
Ex...brrrrrrr... żadne pieniądze i przedmioty nie są dla mnie warte
tyle co święty spokój.

[pokopanka]

mój jeszcze ciagle nie ex tez deklaracje pozostawienia i przepisania
tworzył
teraz jest mu obojętne gdzie będzie mieszkać jego dziecko, i np
mieszkania nie chce, sugeruje nam wyprowadzkę do bardzo nieciekawej
dzielnicy (takiej co tam urodzic się trzeba, żeby przetrwać) i
nieważne, że daleko od szkoły małej i dziadków, którzy ją
wspierają...
na mieszkaniu spory kredyt, który mógłby byc spłacony żywcem za pół
roku pracy jego...
inwestycje w domu żadne, 75% wyposażenia stanowią pozostałości po
poprzednich właścicielach
ludzie z branzy mojego m mają co najmniej dobrze urządzone
mieszkania, naładowane elektoniką i pierdami oraz co najmniej 1 auto
kilkuletnie w porywach, aha i sporo pań będących żonami tych panów
nie pracuje zazwyczaj, zajmuje się domem, dziećmi, sobą i wydawaniem
ja gruntownie odstawałam od tych większości, od zawsze, na moje
nieszczęście, moze gdybym żyła beztrosko i pasożytniczo miałabym
tyły własne zabezpieczone,a tak echo i własna pensja...

nie oczekiwałam pozostawienia wszystkiego za nic
ale jakiegoś porozumienia
bo biorac takie przyziemne rzeczy to nasza córka po nim renty mieć
nie będzie, bo on nie jest zusowany, i sam tez nie płaci sobie...
ale powiedział, że jemu rodzice nie dali i on tez nie musi
ale wcześniej robił z siebie mikołaja
najbardziej go boli, ze to JA podjęłam decyzję i teraz jestem za to
karana

[chalsia]

> I tak mi się wydawało jeszcze do niedawna. Ale teraz jakoś zmieniłem zdanie.
> Mam zamiar zabrać dosłownie wszystko co tylko się da podzielić. Nawet bombki
> choinkowe
>

tylko nie przesadź, żebyś nie stał się w tym śmieszny - eks po ponad roku od
wyprowadzenia sie, przy okazji jakiejś wizyty u dziecka przegrzebał mi szafki
kuchenne i zabrał starą pordzewiałą tarke do warzyw, starą patelnię, i jakies
inne temu podobne, łaskawie zostawiwszy mi lekko obtłuczony emaliowany durszlak.

[sonia_30]

A tak, to też znam Za każdym razem jak odwiedzał dziecko, coś
tam zabierał. Niewiele zostało, ale... Szczytem było wzięcie spod
drzwi wycieraczki, która swoje już odsłużyła Jak już pozbierałam
szczękę z podłogi, obśmiewałam się z tydzień.

[rybak]

Ja też właśnie ruszam ze sprawą majątkową. I ex też jeszcze nie wie, że... się
mocno zdziwi, chcąc dzielić każdą... bombkę. Ciekawe, gdzie i jak jej zdziwienie
się uzewnętrzni)). I kiedy.
Czy wtedy, kiedy zapadnie wyrok, przysądzający mi spłatę w żywej gotówce części
domu, czy dopiero po licytacji domu przez komornika. Bo - dogadać się oczywiście
polubownie ex nie chce. W sumie - się nie dziwię - gdzie podzieje swoją rodzinkę
zameldowaną w domu i te... sześć czy siedem gigantycznych żartych agresywnych
kundli, jak przyjdzie się jej przenieść z powrotem do mieszkania w bloku? W
kawalerce, a na więcej jej nie wystarczy, gdy komornik puści dom za pół ceny, by
mnie spłacić, trochę ciężko jej będzie z tymi jej, jak to mawiała - "ukochanymi
psiętami". Ale każden jeden i każda jedna są kowalikiem swojego losiku - jak
mawiała kiedyś moja koleżanka z pracy.
Jednak - mimo wszystko - dziwne: ludzka głupota i nienawiść są wprost
proporcjonalne do siebie i doprawdy nieograniczone. Ex wyszłaby na spokojnym
podziale zdecydowanie lepiej niż ja - z pięknym mieszkaniem i naprawdę sporymi
rezerwami, a nie chce się jej nawet wykonać prostej operacji matematycznej w
swym... pięknym umyśle.
He, he, jednak się oderwałem już całkowicie mentalnie od tamtego życia. W sumie
- nawet kpić mi się z jej głupoty i pazerności nie chce. Żona rybaka, co chciała
być cesarzową i do końca życia mieć rybkę złotą na posługi... (już wiecie tym
samym - dlaczego - rybak).
No cóż - chytry dwa razy straci. Może trochę później niż nie chytry, ale za to
im później - tym więcej. A ty, error, daj se spokój z tymi bombkami. Nie warto.
Chrzanić bombki! Ale to twoje życie, twój czas, zrobisz, jak zechcesz.

[nowamery]

Jeśli nie ma dzieci, to możecie się dzielić na pół nawet tymi przysłowiowymi
bombkami i wszystkim innym. Ale jeśli są dzieci, to uważam, że nie tylko ta
osoba, która zostaje z dziećmi ma obowiązek zapewnić dzieciom potrzebne rzeczy i
sprzęty. Dlaczego to na osobie z którą zostają dzieci spoczywa obowiązek
zapewnienia żelazka, pralki, durszlaka i wycieraczki z której korzystają też
wspólne dzieci. Dlaczego to ona czy on ma kupić te bombki dziecku, bo ten drugi
zabiera swoją część, niech z tej swojej części da dzieciom przynajmniej tyle ile
musi dać ta strona, która z dziećmi zostaje.

[rybak]

Coraz częściej odnoszę wrażenie, że dziecko zostanie z errorem,
nowamery. Ja bym tak zadecydował, jako sąd, ale sądem nie jestem.
Więc - być może - bombki mu się należą jak psu micha
I żelazko też

[nowamery]

Ja nie pisałam personalnie do errormix i nie chcę nikogo oceniać, ja go nawet
dobrze rozumiem uczucia nim targające. Ale może zastanowią się Ci i Te, które
uważają, że im się należy ich połowa i zapominają, że dzieci są wspólne i
zapewnienie bytu tym dzieciom to sprawa wspólna i nie chodzi tu tylko o
alimenty, na czymś tym dzieciom trzeba gotować, prać, prasować, trzymać ich
rzeczy itp.

[nowamery]

Dodam tylko, że nie przemawiają przeze mnie żadne osobiste urazy. Ja ze swoim
prawie exem ustaliliśmy sprawy majątkowe może w 15 min, no ale my mamy naprawdę
dobry kontakt, zachowaliśmy dla siebie szacunek i przyjaźń.
Rybaku naprawdę współczuję Ci, że u Ciebie tak to wygląda, masz rację i dla
Ciebie i dla ex byłoby zdecydowanie lepiej dogadać się, najgorszy kompromis jest
lepszy od wojny, która nie minie bez śladu w psychice obu stron i czy tego chcą
czy nie wpłynie negatywnie na ich dalsze życie.

[errormix]

Gdzieś czytałem, że przechodzenie przez rozwód dzieli się na cztery fazy:
niedowierzanie, apatia, rozpacz, złość (albo coś podobnego)

Jak sobie tak usiądę i pomyślę, to u mnie jest już tylko złość. Być może dlatego
te rozmyślania na temat bombek. Bo tak faktycznie to ja nie potrzebuję tych
rzeczy co mam je jeszcze w naszym wspólnym domu i nawet gdy wezmę połowę, to
wyrzucę to za następnym zakrętem do kontenera ze śmieciami.

Ale tak jakoś mi w duszy dziwnie, że dla niej rozwód to zwyczajne pozbycie się
mnie z domu, a dla mnie to koniec świata. A ja też bym chciał, żeby ona poczuła
to samo co ja. Dlaczego mam się męczyć sam?

[krezzzz100]

A ja też bym chciał, żeby ona poczuła
> to samo co ja. Dlaczego mam się męczyć sam?

Dorośli ludzie ze sobą rozmawiają, nawet jak to męka.
Ach, dobrze zamknąć związek...Marzenie...

[variacja]

Mój wyprowadzajacy się mąż kiedy na chwile posżłam z dzieckiem do
toalety zaczął pakowac sobie po kieszeniach świeczki i podstawki pod
szklanki.

Jego mama a moja teściowa zapytała mnie ostatnio - a Ty co
spakowałas mu na drogę, gdy odchodził? Zrobiłas mu chociaż jakąś
wałówkę?

No nie...to juz trochę za wiele...

[rybak]

eee tam, wszystko mija - nawet najdłuższa żmija. Nie bez powodu Ci ten wiersz
Kiplinga podesłałem.
Ja już w zasadzie mam w nosie i ex, i jej emocje, i nawet to, ile mi odda, bo i
tak odda tyle, ile się należy. Już się o to adwokat mój postara. Cóż - na
glupotę nawet kij na gołą d... nie pomoże))
To wszystko, te bombki, error, to głupstwo, parę kroków do tyłu dla ciebie, bo i
tak ważne jest to, co w człowieku w środku.
Jeszcześ się nie oderwał, znaczy, tak do końca.
Spoko - oderwiesz się.
Aha - jeślibym miał myśleć o złości... To bym raczej myślał o inteligencji
emocjonalnej i odłożeniu psychicznej rekompensaty... Znaczy - o tym, że tak
naprawdę będziesz mieć prawdziwą frajdę, jak ci dziecko podrośnie i się do
Ciebie któregoś ranka uśmiechnie, mówiąc - dobrze, tatusiu, że jesteś.
Nie lepiej tak?)
Powodzenia

DO RYBAKA

[variacja]

Witaj Rybaku,

szczerze mówiąc zastawiam się co takiego zrobiła Twoja ex, ze pomimo
tylu wspólnych zapewne też dobrych wspomnień tak bardzo masz ją
w ...poważaniu.
Ja mimo wielu bardzo negatywnych doświadczeń (opisanych ze
szczeółami w innym wątku) nie czuję wogóle nienawiści. Jakoś nie
potrafię. W końcu to z nim mam dziecko, w końcu dał mi chwile
szczęścia, pomimo wielu cierpień. Mimo, ze to ja byłam główną siłą
napędową naszego zwiazku, to on dostał ode mnie pomoc w ciężkich
chwilach, to nie potrafię go nienawidzić...mimo wszystko...
Manipuluje nasza córeczką wmawiajac jej złe rzeczy na dziadków i na
mnie, a ja (wcale nie naiwnie) po prostu nie mogę nienawidzić lub
totalnie gardzić osobą, z którą razem rodziłam, z która się
kochałam, z która robiłam też czasem na prawde fajne rzeczy....

[rybak]

Wejrzę w siebie, sprawdzę - ni ma nienawiści))

Szczerze mówiąc - nie mam jej już ani w poważaniu, ani nigdzie indziej. A
jedyne pretensje mam do siebie samego - że uczucia tak mi u zarania dorosłego
życia rozum przysłoniły, że o mało sobie tego życia dla kogoś tego niewartego -
do szczętu nie spieprzyłem. Ale ja tak mam). Że mi uczucia czasem
przesłaniają. Rozum. Jednak nie narzekam z tgo powodu wcale a wcale)
Otóż - jeszcze dwa lata temu powiedziałbym Ci, że cierpię, nie rozumiem,
zastanawiam się itd itp. Np. wtedy, kiedy się wyprowadziłem - za nic nie
rozumiałem, dlaczego chciała mnie z rodzinką swą po 18 latach związku wsadzić na
lata do pierdla, szykując przeciw mnie w trzy osoby fałszywe doniesienia o
poważnym przestępstwie kryminalnym. Dziś się z tego śmieję - bo są - więc i
wtedy też byli aż tak głupi, że nie uzgodnili wcześniej zeznań i prokurator sama
mi mówiła, że aż takiej hucpy dawno nie widziała. Pisałem o tym kiedyś, kiedy
byłem na początku drogi.
Było, minęło, a w międzyczasie, po złożeniu pozwu rozwodowego, choć na początku
ze mną naprawdę kiepsko było, przeżyłem więcej dobrego niż przez poprzednie 20
lat życia. I radości, i wzruszeń, i rozlicznych pouczających wielce emocji, i w
ogóle wszystkiego. I dowiedziałem się o świecie, ludziach i sobie też więcej
niż przez poprzednie 20 lat. A i parę dobrych odkryć też dokonałem z ludzką
pomocą.
Więc masz rację - mam dziś do ex po prostu stosunek indyferentny uczuciowo. Sama
sobie na to solidnie zapracowała. Dziś to wyłącznie jej życie, jej
małpy,psy,cyrk i co tam jeszcze, bo ja już NIE MUSZĘ ani żyć, ani myśleć za nią
i dla niej. I jestem z tego powodu pieruńsko zadowolony.

[variacja]

Chyba zaczynam cię rozumieć...odkryłam ostatnio kolejne newsy o
obecnym mężu tylko utwierdzma się w przekonaniu, ze czas zakończyć
ten etap mojego zycia...

[kajmi]

że uczucia tak mi u zarania dorosłego
> życia rozum przysłoniły, że o mało sobie tego życia dla kogoś tego
niewartego -
> do szczętu nie spieprzyłem. Ale ja tak mam). Że mi uczucia czasem
> przesłaniają. Rozum.

Było, minęło, a w międzyczasie, po złożeniu pozwu rozwodowego, choć
na początku
> ze mną naprawdę kiepsko było, przeżyłem więcej dobrego niż przez
poprzednie 20
> lat życia. I radości, i wzruszeń, i rozlicznych pouczających
wielce emocji, i w
> ogóle wszystkiego. I dowiedziałem się o świecie, ludziach i sobie
też więcej
> niż przez poprzednie 20 lat. A i parę dobrych odkryć też dokonałem
z ludzką
> pomocą.



też bym chciała kiedyś tak myśleć; na razie tylko czuję i nie to co
bym chciała tj. czuję rozpacz, żal i dojmujacą bezsilność- nie ma we
mnie złości(czytałam ,że to mija, że na dystans trzba czasu-
rozumiem, ale ja juz bym chciała byc wyzwolona z tego); na razie mam
wrażenie, że wszystko co dobre to juz mi się nie zdarzy; a jeszcze
jak czytam Wasze posty, to jestem przerażona tym, że wyglada na to,
że nie można się rozwieść i podzielić majątku, zapewnić dziecku, by
ojciec się z nim kontaktował bez złych emocji.....

[mozambique]

error - o to zapewne ci chodzi ?

www.rozwod.pl/2-2-dzieci/rozstanie-rodzicow

[scriptus]

errormix napisał:

> Gdzieś czytałem, że przechodzenie przez rozwód dzieli się na cztery fazy:
> niedowierzanie, apatia, rozpacz, złość (albo coś podobnego)
>
> Jak sobie tak usiądę i pomyślę, to u mnie jest już tylko złość. Być może dlatego
> te rozmyślania na temat bombek. Bo tak faktycznie to ja nie potrzebuję tych
> rzeczy co mam je jeszcze w naszym wspólnym domu i nawet gdy wezmę połowę, to
> wyrzucę to za następnym zakrętem do kontenera ze śmieciami.
>
> Ale tak jakoś mi w duszy dziwnie, że dla niej rozwód to zwyczajne pozbycie się
> mnie z domu, a dla mnie to koniec świata. A ja też bym chciał, żeby ona poczuła
> to samo co ja. Dlaczego mam się męczyć sam?

Error, jakoś mi bliskie, to co napisałeś, a te nasze kobiety chyba mentalnie
dość podobne do siebie są. Ja chyba też zaczynam wchodzić w ten czwarty etap i
tylko sie boję, by za długo w nim nie pozostać...
Jednak złe emocje wyniszczaja człowieka

[kajmi]

z jednej strony Cię rozumiem- dla mojego męża rozwód to odejście z
domu dla mnie koniec świata; też bym chciała, żeby poczuł się tak
jak ja- totalna beznadzieja, apatia, rozpacz, ataki paniki i
poczucie, że nic już nie ma sensu i nie będzie dobrze, że niedługo
zdziwaczeję będąc sama i samotna do końca życia itp. on zaś
zadowolony , uśmiechnięty patrzący w przyszłość ale ja bym nie
chciała i nie umiałabym tego osiagnąć na płaszczyźnie finansowej;
ja bym chciała, żeby ta nowa zachowała się tak w stosunku do niego
jak on do mnie i żeby to odczuł tak jak ja teraz; moze wiecej by
nikogo nie skrzywdził

[kajmi]

ja też sobie zadaje to pytanie, dlaczego ja pzrechodzę gehennę a on
już nie może doczekać się świetlanej przyszłosci z nią....

[nowamery]

Errormix - takie uczucia i emocje towarzyszą chyba każdemu rozstaniu, ja też
czułam podobnie, ważne by chęć odwetu nie stała się sensem życia, nie pozwól by
te uczucia kierowały Tobą, bo to prosta droga do zgorzknienia i zamknięcia sobie
drogi do naprawdę szczęśliwego życia w przyszłości. Ja szukam tego co było
dobre, zastanawiam się jak chcę żyć, kim być, bo teraz mamy taką niepowtarzalną
okazję. Wiem, że to trudne, we mnie jest też ogromny żal, też wpadam w okropne
doły, ale też mam coraz więcej dobrych chwil, a mój ex pomaga mi, żebym z tego
związku nie wyszła z zerowym poczuciem własnej wartości.

[adaria38]

Takie uczucia często sie pojawiają przejściowo w okolicach rozstaniowych, to
dość normalne.
Lecz nienormalne jest to, ze kiedyś żonę zapewniałeś, ze wszystko jej zostawisz
i do takiej wizji rozstania ją przyzwyczajałeś chcąc wtedy dobrze wyglądać w jej
oczach póki ci na niej zależało i samemu się czuć jak ideał. Bo teraz
wychodzisz na małego pazernego ludzika, kłamczucha, który słowa własne ma za nic
ito co darowałeś hipotetycznie- to realnie zagarniasz sobie gdy jest tylko okazja.

Z drugiej strony dopilnowanie sprawiedliwego podziału majątku jest dobre, bo
ucina czasem późniejsze wieloletnie żale, że coś komuś zostawił a wcale nie chciał.

[majkel01]

i w sumie słusznie...
Bombki (te choinkowe) kojarzą się chyba wszystkim z czymś pozytywnym, dobrym i
fajnym.
Ja miałem np. od wczesnego dzieciństwa komplecik bombek z tandetnie namalowanym
Mikołajem na których to bombkach wyglądał bardziej jak pingwin. Ale były to MOJE
bombki, które zzzzzawsze sam wieszałem na choince. Bombki nie sa wieczne więc z
6 bombek robiło się coraz mniej coraz mniej... ostatnią kilka lat temu potłukł
kot.... i mimo świątecznego nastroju myślałem, że przerobię go na mufkę.

[yazaman]

Mój ex wyprowadzając się wlaśniepodtanowił zabrać to przysłowiowe
NIC, tylko parę osobistych drobiazgów.

W dniu kiedy urządził spęd swoich znajomych i rodziny pn: "wychodzę
tak jak stoję" trzy wielkie kombiki plus jego auto wywoziły te jego
drobiazgi

Nie, nie był upierdliwy!

Chojnie zostawił 15letnią lodówkę, psujacą się zmywarkę, sobie
zabrał jedynie to co jemu było naprawdę niezbędne np sprzęt grający,
cały sprzet komputerowy, aparaty foto, mp3 i takie tam gadżety,
które wiadomo samotnej kobiecie z dzieckiem tylko niepotrzebnie by
czas zabierały

Ze zdziwieniem obserwowałam jak dorosły mężczyzna, który ma
zamieszkać w nowym, kompletnie pustym miejscu, w pierwszej
kolejności pakuje wielki bęben / /, teleskop, plakat itp artykuły
pierwszej potrzeby.
Przypadkiem chyba zabrał też...resztkę proszku do prania

Był też tak miły i wraz z ciuchami zwolnił jeszcze więcej miejsca w
garderobie rozmontowując połowę zabudowy - wieszaki, szuflady-
kosze co puste miały razić mnie w oczy

Najlepsze jednak jest to, że odszedł z rosnącym wręcz z tygodnia na
tydzień poczuciem krzywdy okrutnej ( i tak dwa lata go trzyma i nie
puszcza), obwieszczając swój gest, a mą zła wolę wszem i wobec...

[takajuzpo]

To ja zostalam i to jemu bylam gotowa dac wszystko co chce, oprócz pokoju
dziecka. Moze dlatego ze nie przywiązuje sie jakos bardzo do rzeczy
materialnych? Do tej pory kiedy znajduje rzeczy, ktore raczej sa bardziej jego
niz moje, oddaje je. Na szczescie moze dlatego tak jest bo nie bylo za bardzo co
dzielic heheh ?

Zasadniczo kobiety sa bardziej pragmatyczne.

[natasza39]

W większości przypadków jakie znam to faceci wychodzą z przysłowiowa walizką
osobistych rzeczy. Jedynym sprzętem AGD jakie wynoszą jest maszynka do golenia
(chyba, że ex zona wywali ja do śmieci-przypadek autentyczny).
Jeśli dzieci zostają z matką trudno na pół dzielić lodówkę czy pralkę. W końcu
to nawet takie rycerskie, zostawić matce moich dzieci wszystko.
Pamiątki jednak własne, przedmioty z których jedynie facet korzystał
(przysłowiowa wiertarka, czy lutownica) warto zabrać ze sobą.

[errormix]

natasza39 napisała:

> W większości przypadków jakie znam to faceci wychodzą z przysłowiowa walizką
osobistych rzeczy. W końcu
> to nawet takie rycerskie, zostawić matce moich dzieci wszystko.

No właśnie to moje takie dziecięce poczucie rycerskości mówiło mi, że powinienem
wszystko zostawić i zniknąć. Było tak jednak do czasu aż zrozumiałem, że ja tym
rycerzem, to dla niej chciałem być. W jej oczach.

A teraz mam to zwyczajnie gdzieś. Rycerzem mogę być, owszem, ale w innych
sytuacjach .

A, że pewnie sam też jakieś pierdoły - wg. mojej żony będę zabierał? - No cóż.
Jeden zabiera swoje ukochane książki inny mopa - bo skoro w domu są trzy i tylko
jeden używany, to po co wywalać kasę na nowy

W moim przypadku, kiedy walczę o dziecko i mam na to realne szanse chcę, by w
naszym nowym domu było jak najwięcej rzeczy kojarzących jej się z dzieciństwem -
od jakiegoś garnka, w którym całe życie jej budyń gotowałem, poprzez kubki ze
zwierzątkami aż do kolorowych ręczników. Bo choć prawdziwy dom jest tam, gdzie
jest miłość, to w przypadku dzieci tej miłości trzeba jeszcze pomóc.

[mayenna]

Wiesz, nie chodzi o zabieranie bo pewnie kazde z nas ma takie dziwaczne
przedmioty, które chce mieć. Słyszałam nawet o pamiatkowym pogrzebaczu. Jednak
sama chęć dokopania - niech ona czuje tak jak ja- jest chyba bardziej niszcząca
dla tej osoby, która tak myśli. Tamta nie poczuje się tak jak my, bo wszak jest
ucieleśnieniem niewinności i doskonałości.Myślę, że najgorszą rzeczą jaką możemy
im zrobić to mieć fajne spełnione życie bez ich obecności. Właśnie na tym się
skupiam. Mam nadzieję, że jak ex słyszy o tym od dzieci to go szlag trafia, że
ja mogę bez niego.

[errormix]

mayenna napisała:

Myślę, że najgorszą rzeczą jaką możemy im zrobić to mieć fajne spełnione życie
bez ich obecności. Właśnie na tym się
> skupiam.


Ja nie muszę. I prawdę mówiąc nie musiałem od samego początku. Bo poza tym, że
się użalałem i rozpaczałem, to wstając codziennie rano powtarzałem sobie jak
mantrę "Dam sobie radę, dam sobie radę". I robiłem wszystko, by swoje plany i
zamierzenia wprowadzić w czyn.

Dziś, po roku, gdy wstaję już sobie tego nie powtarzam. Mam inne ulubione
powiedzenie - "Dałeś sobie radę".

Bo choć nie mam nawet terminu pierwszej rozprawy rozwodowej, to mam wszystko
czym przejmują się czy o czym myślą ludzie rozwodzący się.

Ja nie muszę już pokazywać mojej żonie, że sobie poradzę. W ciągu roku z
przysłowiowego "gołodupca" stałem się człowiekiem z nowym mieszkaniem, nowym
samochodem, własną nieźle prosperującą firmą, do tego udało mi się - mimo
24-godzinnej opieki nad córką - nie tylko nie zostać wyrzuconym z mojej etatowej
pracy, ale nawet awans dostałem.

Niedawno tu na tym forum napisałem, że jestem jestem już lata świetlne przed
moją żona. Bo ona nie ma nic. W ciągu roku to ona stała się tym "gołodupcem". Bo
gdy wyczyściła wszystkie konta i nabrała kredytów, to ja ją teraz utrzymuję,
dokarmiam, czy płacę za jej kablówkę.

I masz rację. To jak dobrze sobie potrafimy poradzić, strasznie wkurza naszych
ex. Ale tym "cieszyłem" się jakieś 4 miesiące temu, bo teraz, to przy mojej
prędkości, jestem już w innym układzie słonecznym ))

Pozdrawiam i życzę wytrwałości, bo warto. Dla samego siebie. Cholernie warto.

[mayenna]

Dokładnie
Też już jestem na etapie - dałaś sobie radę. Tylko mi doradzono jeszcze abym
sobie komplementy prawiła Na razie trudno, ale z czasem i z tego wyjdę.

Kiedyś z przyjaciólkami doszłyśmy do wniosku, że im fajniejszy facet tym gorsza
baba przy nim - z dedykacją dla forumowych Panów

"dzielenie bombek..." :))) i nie tylko

[kakoc]

Prawdę powiedziawszy, po przeczytaniu tematu wątku, przypomniał mi się film 'Wojna Państwa Rose' z M.Douglasem i K. Turner... chyba ogólnie znany temat )
Trudno ocenić, czy oglądamy małżeński dramat, czy małżeńską komedię.

Mnie zadziwia 'zawziętość', chęć 'dokopania'. Poświęcany temu czas wydaje się być stracony. (a nie mamy go znów aż tak dużo.

[takajuzpo]

nom. Zostalam z 4 srubokretami i mlotkiem, podarowanym przez ex. Tylko
widzisz to troche dziwne bo z tego typu sprzetow korzystalismy wspolnie

[wylot11]

Zrobiłeś się twardy jak skała ale to dobrze...bo ile można było
ulegać?

[jarkoni]

Czytam i czytam i czytam..
Już wieki temu napisałem, że wyprowadziłem się z domu z torbą osobistych ciuchów
i swoimi kosmetykami(dosłownie).
Czy to rycerskie? Nie wiem.
Po kilku latach jakie minęły myślę tylko jak odzyskać swoją kolekcję książek,
niektóre białe kruki, którą budowałem latami szperając po antykwariatach jeszcze
będąc kawalerem..

[rybak]

A ja właśnie sobie uświadomiłem - chyba dopiero teraz - że w byłym domu,
ewakuując książki, zostawiłem dwa kilkuminutowe filmy nakręcone stareńką kamerą
8 mm w latach 80. - mojej babci i wujowi w Białowieży. Oboje już od dawna nie
żyją. Poza paru zdjeciami i pamięcią - nic więcej po nich nie mam. Pewnie ex
zniszczyła lub wyrzuciła te filmy... W końcu - żadnej materialnej wartości nie
miały... Zwykłe kawałki filmowej taśmy z obcymi dla niej ludźmi.

[bogusiamaria]

Mój ex był skuteczniejszy: tak działał by zmusić mnie sądownie do spłaty z
całości przynależnego mu majątku dorobkowego a gdy i temu dałam radę zostawił mi
sobie zasądzony majątek i uparcie odmawia odbioru tegoż(książki, rzeczy osobiste
)i pomieszkuje u znajomych licząc na Trybunał w Strasburgu.
Dlatego hasło "bombki choinkowe" to dla mnie kosmos.

[zabelina]

Jarkoni, napisz do swojej eks...niech wyśle Ci te książki w paczce. Czasem
najprostsze rozwiązania okazują się najskuteczniejsze....Może ona nie wie, że
Tobie tak zależy na tych książkach.

[jarkoni]

Zabelino,
Pogadam z córką starszą, może spakuje w karton, zamówi kuriera, dziwne to
wszystko, sam mógłbym odebrać..
Sama całkowicie kompletna kolekcja Chandlera i Rossa Macdonalda mnie już
podnieca, nie mówię o innych.
A wszystkie wieki temu oprawione w folię, miało się ten szacunek do książek..
Aaa, a mój były wspólnik spalił mi moje stare wizytowniki, z historycznymi
wizytówkami i kontaktami. Bo "myślał", że już są niepotrzebne.
Tak że Rybaku rozumiem Cię doskonale..

[krezzzz100]

Dlatego ja moje książki wzięłam))))On ich nie potrzebował.
Reszty, która mu (im) została, nie rozpakowywał z kartonów prawie dwa lata,
nawet dziecięcych. Aż nas szlag ze starszym synem trafił, i się za to wzięliśmy
(jak go nie było w domu).

Może z Twoimi kolekcjami jest tak samo? Kurzą się gdzieś niepotrzebne((((

[jarkoni]

Stoją dzielnie na półkach(mam nadzieję, bo tak zawsze stały). Oby nie były
wydane czy pożyczane komuś.
Bo pewnie nie wrócą..

[bogusiamaria]

Jarkoni skąd u Ciebie te obawy ?
Ja wydałabym exowi wszystkie jego i także nasze wspólne ksiązki byle tylko chciał wziąć.
Ogólnie mówiąc mam pęd pozbywania się wszystkiego co może kojarzyć się z jakąś wspólnotą i robię to właśnie planowo.
W tej sprawie wysłałabym list z grzeczną prośbą i czekała na odzew.
List wydaje mi się znacznie poręczniejszy jeśli chcesz osiągnąć coś z kimś po prostu popędliwym ,aby dać mu czas na zastanowienie.
Wobec braku zainteresowania mojego exa myślałam już o wydaniu książek do Caritasu -aby poszły do polaków na wschodzie.

[dsz27]

U mnie z kolei ex niczego nie zabrał. Spakował tylko swojej osobiste rzeczy i
się wyprowadził. Myślę, że z poczucia winy nie przyszło mu do głowy, żeby
wykłócać się o pralkę, lodówkę, meble czy komputer. W trakcie związku niczego
się praktycznie nie dorobiliśmy poza tymi drobiazgami więc nie było tez kłótni o
pieniądze bo takowych nie mieliśmy.
Gdybym była nim i zostawiłabym ciężarną żonę z małym dzieckiem też bym niczego
nie wzięła

[adaria38]

jarkoni napisał:

> Zabelino,
> Pogadam z córką starszą, może spakuje w karton, zamówi kuriera, dziwne to
> wszystko, sam mógłbym odebrać..


Jarkoni, przestań spychać na dzieci to co powinieneś załatwić osobiście z żoną.
Nie używaj dzieci jako tarczy swojego strachu przed żoną bo to nie w porządku
wobec dzieci.
Córka może ewentualnie te rzeczy spakować, ale najpierw TY SAM porozmawiaj z
byłą , że chcesz konkretne rzeczy zabrać.

[chalsia]

> Córka może ewentualnie te rzeczy spakować, ale najpierw TY SAM porozmawiaj z
> byłą , że chcesz konkretne rzeczy zabrać.

amen.
Mnie by qur...ica wzięła, gdybym się zorientowała, ze eks rękami syna bez mojej
wiedzy coś z domu zabiera (nawet jesłi bylaby to eksa rzecz) - bo to jest
namawianie dziecka do oszukiwania, krętaczenia itp, itd.

[zabelina]

Patrzę na sytuację z kobiecej, nie męskiej perspektywy. Pewnie nie rozumiem
tego, że kontakt z eksem, eksią moze być dla kogoś przeżyciem prawie
traumatycznym. Dla mnie po kilku latach taki kontakt ani grzeje, ani ziębi
Osobiście, sama musiałam wydzwaniać do eksa, żeby zabrał swoje rzeczy, a był to
drogi instrument muzyczny, nie książki. Wygodniej byłoby mi ten przedmiot
spieniężyć. Tylko ja mimo całego ładunku negatywnych do niego emocji, starałam
się w nim dalej widzieć człowieka.
Biorąc pod uwagę, że rozstaliście się z żoną, m.in. z powodu braku zrozumienia
dla uczuć i potrzeb drugiej osoby, nie wymagaj od niej, że sama wpadnie na
pomysł odesłania Ci tych cennych dla Ciebie książek. Naprawdę ważne są jasne i
BEZPOŚREDNIE komunikaty.

[kajmi]

jarkoni,
pogadaj z ex, rzeczywiście może ona nie wie, że te książki są nadal
dla Ciebie ważne ( bo zakłądam, że musiała wiedzieć o tym kiedyś),
umówcie sie na dowobry dla Was sposób odbioru, nie mieszaj w to
dzieci.... córka bezie czuła sie niezrecznie- szczególnie jeśli ex
nie chce oddać ich złośliwie....

[zabelina]

a tak w temacie wątku: bombki choinkowe wydają mi się akurat jedną z rzeczy,
które starałabym się uzyskać...taka sentymentalna jestem
Pralkę, lodówkę czy żelazko zawsze można kupić nowe...

[inguszetia_2006]

Witam,
Ja wyszłam z walizką z własnego mieszkania. Poszłam nocować do
kolegi, który był tak podekscytowany, że zaprosił mnie do swego łoża
na noc;-D Wytłumaczyłam mu grzecznie, żeby nie świrował, napompował
materac i dał mi wódki. Oraz coś do jedzenia, bo późna pora.
W dużym skrócie, mój ex rozumiał to tak, że jak zabieram walizkę, to
resztę zostawiam na amen. Do tej pory nie oddał mi zegara po babci,
stolika art-deco z rozsuwanym blatem i biżuterii
powiedzmy "rodowej". Że się niby zgubiły...;-D Śmieję się, śmieję,
ale tak naprawdę to mam ochotę walić go po ryju.
Pzdr.
Inguszetia

[kajmi]

trafiłam na ten watek przypadkiem, ale widzę tu już znajome twarze
z innego wątku; podział majątku przede mną i nie zastanawiałam się
nad tym jeszcze - nie dostałam pozwu a chyba tam są wstępne żądania?
mąż zamierza sie wyprowadzić pod koniec mieisącz i nie wiem co chce
zabrać; myślałam jednak, że ponieważ on mnie porzucił z dzieckiem
dla młodzszej i bezdzietnej to się jakoś zachowa przyzwoicie a ja
jestem na etapie, że na wszystko sie zgodzę; teraz jak czytam Wasze
posty to okazuje się, że miałam chyba złudzenia -Ci co porzucają
wcale nie chca ponosić konsekwencji finansowych (nawet jak
zostawiają dzieci),patrzą już tylko w przyszłość i chyba u mnie
będzie też nie cieklawie.Juz dowiedziałam się, że alimenty jak
najniższe, bo musi mieć pieniądze na nowe życie (kwota nie padła)i
wydaje mi się,że największym problemem będzie działka na Mazurach,
bo już zapowiedział,że mam ją spłacić (z czego, skoro w tym roku
ciągle inwestowalismy w infastrukturę na niej a ja zostaję z
kredytem jeszcze na 4 lata?); ale teraz Was czytając boję się, że
to może wyglądać jeszcze gorzej niz myślałam.....