decyzja podjeta

[anielica_3]

Zdecydowaliśmy z moim next, ze zamieszkamy razem. Przenoszę się z dziećmi do Niego.
Życzcie mi szczęścia, proszę, bo choć bardzo jestem szczęśliwa, to jednak trochę się boję...
Dobra energia mile widziana

[plujeczka]

pewnie gdybm była na twoim miejscu tez bym się bała, jakoś cenię sobie niezaleznośc a może człowiek przywykł do zycia samemu=czyli łózko scielę kiedy chcę , obiad zjadam na miescie, spotykam sie z kim chcę i kiedy chcę ...ej to raczej zycie singla na to pozwala ale droga kolezanko forumowa-odwagi, ostroznosci zyczę a przede wszystkim wszystkiego dobrego we wspóllym zyciu ale pamiętaj zachowuj czujnośc i nie przenoś starych przyzwyczajeń ze "starego" małżeństwa do nowego zwiazku.No juz dobrze dosyć gledzienia i przestróg POWODZENIA swiat do odwaznych nalezy az Coebie odwazna kobieta wiec coś dobrzego Ci się od zycia nalezy.

[anielica_3]

wszystkim nam się należy Plujeczko. Dzięki za dobre słowo i rady Tak....chyba jednak szkoda mi utraty tej "singlowatości".Ale mam nadzieję, że z TYM mężczyzną moje życie będzie dobre.
Już miesiąc po tym jak Go poznałam chciałam się z nim zestarzeć

[ada828]

3 miesiące, a Ty się przeprowadzasz z dziećmi? Oczywiście ojca dzieci to nie obchodzi?

[wawrzanka]

ada828 napisała:

> 3 miesiące, a Ty się przeprowadzasz z dziećmi? Oczywiście ojca dzieci to nie ob
> chodzi?
Następna tejrezjaszowa wróżbitka. Anielica napisała w tytule, że "decyzja podjęta" i nie prosi o morały z Bronowickiej chaty, tylko o dobrą energię. Nie możecie czasem się uśmiechnąć i zmrużyć oko gdy idzie o poważne sprawy?

[anielica_3]

a skąd wzięłaś te 3 miesiące ???

[rarely]

ada828 napisała:

> 3 miesiące, a Ty się przeprowadzasz z dziećmi? Oczywiście ojca dzieci to nie ob
> chodzi?

co tam ojciec dziec lub ojcowie, dzieci, wiezi kontakty itp. wazna jest milosc, nowy pan pokocha wszystkie jak swoje

po takich postach jak anielicy_3 zaczynam zmieniac zdanie o matce mojego syna na korzysc rzecz jasna

[anielica_3]

uff.....ale głupoty piszesz człowieku
ojciec się wymiksował z zycia swoich dzieci, a mój next daje im zdecydowanei więcej czasu, uwagi, spokoju i zainteresowania niż rodzony tata
tata płaci alimenty i spotyka się z najmłodszym dzieckiem kilka razy w roku
starsze, niepełnosprawne wogóle go nie obchodzi
goń się z takimi ocenami, niewiele dla mnie twoja opinia znaczy, ale następnym razem pomyśl zanim napiszesz
jeśli potrafisz, oczywiście

[malgolkab]

rarely napisał:

> ada828 napisała:
>
> > 3 miesiące, a Ty się przeprowadzasz z dziećmi? Oczywiście ojca dzieci to
> nie ob
> > chodzi?
>
> co tam ojciec dziec lub ojcowie, dzieci, wiezi kontakty itp. wazna jest milosc,
> nowy pan pokocha wszystkie jak swoje
>
> po takich postach jak anielicy_3 zaczynam zmieniac zdanie o matce mojego syna n
> a korzysc rzecz jasna
gdzie pisało, że znają się 3 miesiące...?
rozumiem, że anielica powinna być sama dopóki dzieci nie dorosną, bo exowi może coś nie pasować? jeśli ojciec jest nie tylko ojcem biologicznym, ale i tatą, to nikt go nie zastąpi. A to, że nawet ktoś obcy pokocha jak swoje to coś złego? Dla dzieci super, że będą mieć więcej kochających osób, na które mogą liczyć... i nie wiem co maja wspólnego kontakty z ojcem z faktem, że dziecko mieszka z partnerem matki?

[altz]

Zawsze jest ryzyko, że się związek rozpadnie i wtedy to jest duży problem dla dzieci, bo burzy im się stabilność ich świata, a są przecież już po rozwodzie, więc jest im i tak nielekko.
Do odważnych świat należy, porządnych ludzi można poznać dobrze i w miesiąc, a ukrywających się można i po latach nie rozszyfrować. Jeszcze są tacy, którzy się bardzo starają, bo tak wypada, bo im zależy i nawet dobrze wypadają, ale robią to wbrew sobie i taki związek zawsze się w końcu rypnie.
Ja wolę uczciwych w każdym calu, choćby i mieli jakieś małe wady.

[wawrzanka]

anielica_3 napisała:

> Dobra energia mile widziana

Anielico, przesyłam Ci całe bukiety najlepszej energii Niech moc będzie z Wami! Miłość jest ślepa i niech taka pozostanie (ostrożnie podglądaj swoje doświadczenia przez judasza, ale nie wpuszczaj ich do Waszego Nowego Domu. Uśmiechaj się na miłe wspomnienia i pamiętaj, że to one Cię ukształtowały, bądź za nie wdzięczna wszystkim osobom, które spotkałaś w życiu. Jesteś na progu Szczęścia, łap je i obdzielaj nim najbliższych. Tego samego życzę Twoim dzieciom i Miłości Twojego Dorosłego Życia.

[tiresias]

dobra energia to nie znaczy Patos i Wszystko z Wielkiej Litery Na Rany Chrystusa

stopy wody pod kilem życzę.

[wawrzanka]

tiresias napisał:

> dobra energia to nie znaczy Patos i Wszystko z Wielkiej Litery Na Rany Chrystus
> a
>
> stopy wody pod kilem życzę.

A Ty co? Smerfy oglądałeś i z Ważniakiem sztamę trzymasz? Wet Blanket.

[malgolkab]

gratuluję i życzę duuuuuuużo szczęścia

[kobieta306]

jak długo się znacie jeśli mozna spytac? oczywiście nie musisz odpowiadać jesli to zbyt osobiste pytanie.

[mayenna]

Powodzenia.
Napisz czasem jak wam się układa, proszę

po miesiącu

[anielica_3]

Zajrzałam do Was aby Wam powiedzieć, że rozrywają mnie ambiwalentne uczucia.
Moje dzieci - zdowolone, spokojne, dobrze im. Moje relacje z synem next - zupełnie w porządku.
Na oko wszystko gra. Rodzina next szczęsliwa, że układamy sobie życie.
A ja......?
Nie jestem w tym wszystkim najważniejsza przecież.
Ale mi cieżko.
Nie tak miało być.

[mozambique]

a jak jest ?

[anielica_3]

smutno....
jakas walka o dominację, coraz cześciej sa moje sprawy - mniej ważne i jego sprawy - bardzo ważne
na nic nie mam czasu, a jak próbuje byc trochę sama (spacer, książka) to zaraz zgrzyt
no i najwazniejsze - on potrzebuje dużo częściej napić się piwka lub wina aby się zrelaksować, niż sądziłam

[mozambique]

to nie są błahe sprawy , do walka o dominacje , o terytorium , o ustanowienia hierarchii waznosci , to próba przejęcia kontroli
i jak widzisz - zaczeła sie od samego początku , tytylko miesiąc w ty juz zaczynasz sie dusić

ale widzisz - dowiedzials sie o tym teraz , przed - chyba planowanym - ślubem
a nie po , to lepiej

a gorzej ze teraz jest ci trudniej jakos reagować
bo w to wszytko włączone sa dzieci

[mayenna]

Anielica, mieszkacie dopiero miesiąc razem. Dzieci są zadowolone i to jest wielki plus. Dla mnie było by to najważniejsze.Piwko to problemem. Może da się z nim o tym porozmawiać?

Z rad praktycznych: jeśli chcesz coś zmienić to bardzo delikatnie i taktownie, nie więcej niż jedną sprawę na miesiąc.
Powodzenia

[yoma]

Lecieć piwko, nie róbcie z ludzi potworów tylko dlatego, że piją piwo

problem, szanowne panie, to ja widzę tu

> a jak próbuje byc trochę sama (spacer, książka) to zaraz zgrzyt

albowiem każdy potrzebuje swojego kawałka podłogi. A jak kto tego nie rozumie, to to rokuje źle.

[mozambique]

Anielica, mieszkacie dopiero miesiąc razem. Dzieci są zadowolone i to jest wiel> ki plus

pierwszy miesica to jak miesiac miodowy - powinni spijac sobei z dziubków i nawzajem uprzyjemniac sobie zycie , przynajmniej na początku

a tu pani wprowadza sie do pana i od progu spotyka sie z tresurą ( lub nazwiej to łągodniej - ZASADAMI) - mniej znaczysz, mniej mozesz, nie masz czasu dla siebie

mysle ze nie bez znaczenia jest tu fakt ze to pani wprowadzila sie do pana i to z dwójką dzieci, jest na słabszej pozycji

[mozambique]

wyzej padlo pytanie na które nie odpowiedzialas - ile czasu znaliscie sie przed decyzją o przeprowadzce ?

[anielica_3]

znalismy się 2,5 roku.
Pomieszkiwaliśmy razem w weekendy i wakacje. Wyjeżdżaliśmy razem na narty i wczasy. Miałam wrażenie, że znam juz większość wad i je akceptuję.
Nie jestem nierozptropna jak ktoś tu sugerował, mam swoje mieszkanie i w kazdej chwili mogę do niego wrócić.
Taaaa.... miesięc to niedużo. Trzeba czasu, ale trochę się boję, że jestem nieco rozczarowana.
Ale istotnie, ze względu na dzieci, którym jest dobrze w nowym domu, które oprócz zupełnych drobiazgów, nie zgłaszają jakichś problemów w relacji z next, na razie nie podjemuję żadnych kroków.
Może aklimatyzacja musi byc dłuższa?
Ale z całą pewnością, o ślubie na razie mowy być nie może.

[mayenna]

Pierwszy miesiąc moim zdaniem jest najtrudniejszy. Nowy dom, więcej lokatorów, nowa sytuacja i trzeba wypracować zasady wspólnego życia.
To co podkreślasz, moim zdaniem, jest do spokojnego załatwienia. Wystarczy powiedzieć: jestem zmęczona, mam ochotę poczytać książkę i robić swoje, pomimo niezadowolenia partnera.

Mnie bardziej niepokoi piwo bo miałam to w domu. Alkohol nie sprzyja spokojnemu rozwiązywaniu problemów.

Dla mnie akceptacja moich dzieci jest najważniejsza. Bez sympatii i obopólnej akceptacji nie wyobrażam sobie wspólnego mieszkania.

[yoma]

> fakt ze to pani wprowadzila sie do pana i to
> z dwójką dzieci, jest na słabszej pozycji

Jest na mocniejszej pozycji. W każdej chwili może wziąć dzieci pod pachę, wstać i wyjść.

Chyba że pozbyła się swojego mieszkania, co byłoby nieroztropne.

[mozambique]

taaaa, przeprowadzka z dwójką dzieci , pojawienie sie i znikanie nowego "tatusia" w ich życiu , zachwianie bezpieczenstwa lokalowego , moze do tego zmiana szkoły

sam cymes - można by rzec

[yoma]

Nie mówię, że cymes. Mówię, że ma dokąd wstać i wyjść, jakby co.

Bo - jakby co - wyprowadzenie wprowadzonego pana jest znacznie trudniejsze

[argentusa]

Dlatego, rozważając wspólne zamieszkanie braliśmy z Obecnym wyłącznie sytuację, że zamieszkamy razem w miejscu nowym dla obu stron. Żeby to było "nasze" razem. Nie moje, nie jego.
I nie zgadzam się, że najwazniejsze by dzieciom było dobrze. Conajmniej ważne, lub ważniejsze jest by rodzicowi było dobrze. To nie dzieci decydują gdzie i jak mieszkamy.
A że bywa trudniej, czasami tak jest. Gdy spotykają się dwie dorosłe, ugruntowane w zyciu osoby, wspólnota bywa trudna. I tylko miłośc to przetrwa, a nie zauroczenie czy wyobrazenia o niej
Powodzenia życzę i wierze, że się ułoży Wam.
Ar.

[nowel1]

Mnie uderzyło zdanie:

"Nie ja jestem w tym wszystkim najważniejsza".

Jak to nie? A kto, dla kogo to robisz - nowy związek, przeprowadzka, nowy dom? Nie dla SIEBIE?

Nie ma nic złego w robieniu takich rzeczy dla siebie, wręcz przeciwnie; natomiast dlaczego Ty zamiast wziąć odpowiedzialność za swoje decyzje natychmiast prawie zaczynasz się poświęcać?

[mozambique]

mnie to zdanie udezryło najbardizje :
"na nic nie mam czasu, a jak próbuje byc trochę sama (spacer, książka) to zaraz zgrzyt"

dlatego ze sam przeżyłam wypisz wymaluj to samo - pan uznawał kazdą chwilę którą spedzialam tylko z wlasnymi myslamim z ksiązką, gazetą albo na gapieniu sie na zachód słońca na balkonie za mentalną zdradę, lekceważenie go , "niekochanie go" itp

a pan byl wprowadznony do mnie i nieeee, wcale nie bylo to łatwiejsze - no bo jak ozanczac wlasne granice zeby w koncu sie nie wymsknłeo " to mój dom a nie twój !!! "

[mayenna]

Argentusa, co byś zrobiła jakby się okazało, już po zamieszkaniu razem, że twój partner i dzieci nie dogadują się ze sobą?

[argentusa]

Wyprowadziłabym się z dziećmi.
Po tym jak razem (Obecny, dzieci i ja) parę razy byśmy szczerze pogadali i spróbowali ustalić wspólne reguły zamieszkiwania z poszanowaniem odrębności każdego z nas i uwrażliwieniem na potrzeby WŁASNE i innych. I nic z tego by nie wyszło. Od paczatku dzieciaki wiedzialyby, że na razie mieszkamy "na próbę" bo jako dorośli ciut dojrzalsi wiemy, że nic nie ma "na pewno i na zawsze".
Na szczęście i Obecny i ja (a przez to i nasze dzieciaki - po obu stronach) zawsze obgadywaliśmy sprawy istotne a dupereli to my sie nie czepiamy. No i na początku znajomości objaśniliśmy obie nasze niedoskonałości. Zawsze wprost komunikujemy zastrzeżenia.
No i jeszcze jedna kwestia: ja nie jestem matka polka poświętliwa, oboje jesteśmy dosyć niezależni i do tego nie strzelamy focha jak jedno mówi: nie kochanie, dziś nie przyjadę do Ciebie bo idę na wódkę/ploty/kino ze znajomymi. (Tylko zajmujemy się sobą.)

[argentusa]

No i dodam, że właśnie ze względu na nasze wątpliwości, dzieci i koniecznośc wprowadzenia zbyt daleko idących zmian w dotychczasowym życiu (mimo, że oboje chcielibyśmy być razem "na pełny etat") - na razie podjęliśmy decyzję, że mieszkamy osobno.