Dodaj do ulubionych

samotnosc mnie zabija

10.06.05, 23:57
Witajcie,czuje sie tak koszmarnie zle.Samotnosc mnie dobija szczegolnie
wieczorem kiedy nastaje cisza, kiedy inni klada sie do lozka i maja do kogo
sie przytulic.Kiedy rano ktos im mowi "witaj", czesc".Cholera, tyje w
zastraszajacym tempie bo chyba jedyna przyjemnosc jaka mi zostala to jedzenie
i zreszta komu mam sie podobac?A myslalam, ze sie uporalam z tym, ze nie bede
tesknic.
Obserwuj wątek
    • akacjax Re: samotnosc mnie zabija 11.06.05, 00:09
      Z tego powodu kładę się tak późno spać, by od razu zasnąć.
    • jarkoni Re: samotnosc mnie zabija 11.06.05, 00:13
      mnie też dobija samotność...jedzenie po nocy też...Witaj w klubie i nie
      przejmuj się aż tak...
      • scriptus Re: samotnosc mnie zabija 11.06.05, 00:18
        cześć, Ty też do tego klubu?, a ja myślałem, że to klub elitarny, jedno,
        najwyżej paroosobowy,... a tu, coraz więcej tych samotnych...


        to chyba niezawesołe crying((((
        • bezecnymen trochę matematyki 11.06.05, 00:22
          minus i minus daje plus smile
          • czekolada72 Re: trochę matematyki 11.06.05, 00:25
            Siedzenie do pozna przy kompie + prace izyczne = padasz na pysk i spisz jak
            zabita wink
            • scriptus Re: trochę matematyki 11.06.05, 00:33
              doskonały sposób, ale zanim sie padnie na pysk, trzeba sie troche nacierpieć...
              • czekolada72 Re: trochę matematyki 11.06.05, 00:47
                spoko, praca, dom, dzieciatko, gotowanie, pranie, prasowanie, odkurzanie,
                zaganianie do lekcji, zawozenie odwozenie na zajecia - doba ma tylko 24
                godziny, nawet sie nie obejzysz ze padasz smile)
                • scriptus Re: trochę matematyki 12.06.05, 01:28
                  Dlatego chodzę spać o drugiej i wstaję o wpół do siódmej.
    • akacjax bezecny 11.06.05, 00:26
      a ja myślałam, że Ty z tego klubu powoli się wypisujeszsmile
      • bezecnymen Re: bezecny 11.06.05, 00:31
        bardzo chętnie ale jeszcze nie teraz...
    • mindsailor Re: samotnosc mnie zabija 11.06.05, 17:25
      cześć,
      pomyśl sobie, że samotność we dwoje jest jeszcze gorsza. niby jestes z kimś,
      ale ten ktos jest tak obcy i daleki, ze rzeczywiście lepiej byłoby samej. po co
      sie oszukiwać?sad(
      zawsze można przytulic sie do ulubionego pluszaka. ja tak robię i działasmile jest
      odparny na każdą ilość łez i tyleniasmile)
      pozdrowienia i miłego weekendusmile
      • akacjax Re: samotnosc mnie zabija 11.06.05, 17:40
        O! Może powinnam nabyć pluszaka? Dzisiaj otulam się, ale ciepłym kocem(nie
        kotem!smile
        Chcę słońca! będzie tak samo samotnie, ale chociaż cieplej i ładniejsmile
        • ciotkadee Re: samotnosc mnie zabija 11.06.05, 18:09
          To smutne, ale chyba wiekszość z nas dotyka samotność. Chyba stąd glownie to
          Forum.Ja tez nie jestem stworzona do bycia singlem, w sumie lubie zycie rodzinne
          A tu taki szkopuł - rozwód! Jarkoni chyba napisał, że to zwykle trwa 2,3 lata,
          a potem?? Czy już wyliżemy rany? I czy dalej bedziemy gotowi? Pozdrawiam
          sobotnio w oczekiwaniu a przyjaciółkę.
          • scriptus Re: samotnosc mnie zabija 12.06.05, 01:26
            ;o(((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((

            Rów Mariański.
      • jarkoni Re: samotnosc mnie zabija 12.06.05, 17:16
        samotność we dwoje jest zabójcza, mówię to z całą odpowiedzialnością...
    • banetka Re: samotnosc mnie zabija 12.06.05, 08:14
      Samotnosc jak kazdy stan ma swe plusy i minusy , trzeba tylko umiec znalezc te
      plusy smile)) Hmmmm bo czy nie lepiej spac samotnie niz z osoba , ktora nas
      rani , ktorej obecnosc boli ....???
      Punkt widzenia zalezy od punktu siedzenia , trzeba wiec zmienic polozenie a nie
      bedzie tak zle smile))
      • scriptus Re: samotnosc mnie zabija 12.06.05, 08:55
        banetka napisała:

        > Samotnosc jak kazdy stan ma swe plusy i minusy , trzeba tylko umiec znalezc te
        > plusy smile)) Hmmmm bo czy nie lepiej spac samotnie niz z osoba , ktora nas
        > rani , ktorej obecnosc boli ....???
        > Punkt widzenia zalezy od punktu siedzenia , trzeba wiec zmienic polozenie a nie
        >
        > bedzie tak zle smile))


        To prawda.
        Dzisiaj, goście w domu, spaliśmy w jednym łóżku. Przedtem, robiła wszystko, aby
        mnie zranić. Nigdy już nie zaufam chyba nikomu. To zbyt ryzykowne, za bardzo boli.

        Prawie w ogóle nie spałem. Udawałem, że śpię. Pragnąłem Jej, przytulić, pogadać,
        pokochać, ale starałem się powstrzymać nawet od oddychania, od płaczu...
        A między nami kłębek drutu kolczastego. Wirtualny. crying

        A może ja już nie jestem mężczyzną crying

        Tak, to chyba już koniec. Chyba nie da się po raz kolejny... nie wiem, jak to
        nazwać , może pojednać... Już nam chyba nikt i nic nie pomoże.

        Chociaż, ja głupiec, jakbby się do mnie teraz uśmiechnęła, powiedziała tym swoim
        głosem coś miłego... skoczyłbym w ogień... Patrzę zawsze na nią, choć to już
        "stara baba", w moim wieku, jest dla mnie wciąż atrakcyjna, a kiedyś zawsze
        spaliśmy cudownie przytuleni do siebie, to było takie... Wrrr sam dłubię
        patykiem w ranie.

        Mam wrażenie, że ona robi to celowo, niszczy, nie wiem, po co.
        • akacjax Re: samotnosc mnie zabija hej, scriptusie 12.06.05, 09:49
          Wiem, że to trudne, a może niemożliwe, ale gdybyś potraktował żonę jako osobę
          chorą. A to jej zachowanie jet objawem choroby. Trzeba mieć wiele samozaparcia,
          by przebywając ciągle razem wytrzymać takie nadawanie.
          W sumie twoje opowieści naprawdę pokazują mi jej obraz jako osoby chorej. Do
          tego sądzę, że jak sobie Ciebie wybrała na obiekt ataków, to nawet gdybyś był
          idealny wg jej ideałów to też byłbyś atakowany-bo to Ty przecież.
          Samotność w związku, faktycznie jeszcze gorsza, bo zakłada pętlę zakazu w
          szukaniu innych ( no u mnie niby pętla jeszcze jest+suma objawów żalowo-
          rozstaniowych, ale już luźniejsza).

          Poza tym ona jest przyzwyczajona do Twoich zachowań. A gdyby tak diametralna
          odmiana? Może gdyby to jej zaczęło Ciebie brakować w takich chwilach, w których
          jest pewna, że coś załatwisz, zrobisz..może powoli otwarłaby oczy?
          • scriptus Re: samotnosc mnie zabija hej, scriptusie 12.06.05, 16:15
            Trudno powiedzieć, traktować jak osobę chorą, ale małżeństwo jest na dobre i
            złe, teraz akurat zdaje się, jest u nas to złe. Łatwiej się znosi, jeżeli
            przyczyną złego jest jakaś obiektywna choroba, ale u nas trudno wyszczególnić i
            podać taką przyczynę crying
        • samosia75 Re: samotnosc mnie zabija 12.06.05, 09:50
          Scripitusie smutne jest to co piszesz. Zastanwia mnie jednak jedno...dlaczego
          nie tupniesz nogą? Może Twoją żona własnie troszke wyżywa się na Tobie, Ty nie
          reagujesz a to prowokuje jeszcze bardziej?
          • scriptus Re: samotnosc mnie zabija 12.06.05, 18:04
            A co może takie tupanie dać?
            • tricolour Jak to co? 12.06.05, 18:14
              Jeżeli bez agrasji, stanowczo i grzecznie tupniesz nogą (czytaj: powiesz, co
              myslisz), to Twoja żona zmierzy się z sytuacją, którą zrobiła.

              Bo z Twoich wypowiedzi wynika, że jesteś do rany przyłóż, a żona jest be. Jeżeli
              tak jest, to może ona najzwyczajniej Ciebie nie szanuje, bo cokolwiek zrobi, to
              Ty i tak patrzysz na nią jak na boginię... maślane oczy itp.

              Może pokaż, że masz własne zdanie, że coś Ci sie NIE PODOBA, nie kładź uszu po
              sobie...
              Zrób coś, bracie... samo nic sie nie zrobi.
              • scriptus Re: Jak to co? 14.06.05, 12:35
                Ja wcale nie jestem takie niewiniatko do rany przyloz, mam swoje humory, a zona
                wcale nie jest be, tylko taka troche rozkapryszona nastolatka. Jest tylko ta
                niewielka roznica, ze malej nastolatce mozna kazac, starszej nieco przykrecic
                kieszonkowe, a taka duza, no coz, moze ktos zna dobre metody na takie duze,
                czterdziestoletnie nieco rozpieszczone nastolatki...

        • kasia9873 Re: samotnosc mnie zabija 13.06.05, 16:31
          Do scriptusa.
          Ciarki przeszły mi po plecach gdy przeczytałam twoją wypowiedź. Chciałabym żeby
          ktoś mnie tak kochał jak ty kochasz swoją żonę. Jesteś niesamowicie wrażliwym
          człowiekiem i myślę, że jest niewielu mężczyzn (ja w każdym razie takich nigdy
          nie spotkałam), którzy w taki sposób potrafią mówić o swoich uczuciach. Wielu
          forumowiczów radzi Ci, abyś tupnął nogą, pokazał żonie, że masz dosyć. Moim
          zdaniem to nie jest rozwiązanie. Uważam, że powinieneś jeszcze raz spróbować
          zdobyć swoją żonę, na nowo ją poznać. Pokazać Jej jaki jesteś wspaniały. Zaproś
          ją na romantyczną kolację do restauracji, lub przygotuj sam w domu. Kup
          najpięknięjszą czerwoną różę, jaką znajdziesz w kwiaciarni. Na kobiety to
          naprawdę działa.
          Możesz również napisać do niej list, w którym opiszesz swoje emocje i uczucia.
          Bez udawania, napisz całą prawdę, co czujesz, jak bardzo do niej tęsknisz.
          Zdobądź się na to. Wierzę, że Ci się uda. Twoja żona nie jest z żelaza, tylko
          kruchą kobietką, która pragnie, abyś ją przytulił. Nie wie tylko jak Ci o tym
          powiedzieć. Odnoszę wrażenie, że między wami istnieje jakiś niewidzialny mur,
          być może wybudowany na fundamencie nieporozumień i niewyjasnionych do końca
          spraw, które zdarzyły się w przeszłości. Być może kiedyś w jakiś sposób
          zraniłeś jej uczucia i ona nie potrafi o tym zapomnieć. Dlatego musisz się
          postarać. Wierzę, że Ci się uda.
          Pozdrawiam
          Kasia
          • bezecnymen Re: samotnosc mnie zabija 13.06.05, 17:23
            oczywiście to scriptus musi się starać o odzyskanie żony...ona nie musi nic
            robić, skoro jemu zależy, co pewnie widać na każdym kroku...taaaak, krucha,
            słaba istotka, bezbronna, tęskniąca za przytuleniem.... juz to widzę...ten mit
            o słabszej płci jest dawno nieaktualny
            • scriptus Re: samotnosc mnie zabija 13.06.05, 20:57
              Napisałem, co czułem po nocy spędzonej w jednym łózku, przyznaję, nie brzmi to
              optymistycznie. Z pewnością Kasiu masz rację, muszę ją zdobyć, prawdziwy facet
              nigdy się nie poddaje (i nie płacze) :o]

              Kochani, to wszystko nie jest tak, związek dwojga ludzi, to nie stół do
              negocjacji handlowych, gdzie wszystkie chwyty sa dozwolone. Moja żona w pracy
              jest rządzicielka, kierowniczka i obyczaje z pracy przynosi do domu. A ja z
              zawodu nie jestem szarym pracownikiem, od kilkunastu lat prowadzę swoją firmę ,
              zatem nienawykły jestem do słuchania poleceń, jednak w takiej małej firmie, jak
              moja wszyscy jesteśmy współpracownikami, partnerami, nie ma rządzenia, tylko
              podział zadań. Nie jest ona zatem "kruchą istotką", a ja nie jestem potulnym
              pantoflarzem. Mimo to, w zasadzie nigdy się nie kłócimy. Ja nie prowadzę w domu
              negocjacji, ani nie wydaję poleceń, tylko słucham, pytam i proszę. Ona też
              szybciutko się przestawia po powrocie do domu, bowiem na polecenia kiedyś po
              prostu "włączałem ignora", nauczyła się zatem, że nie należę do jej podwładnych
              wink. Jest między nami duża różnica, ona jest bardzo żywiołowa, ja raczej
              spokojny. Tak więc moje tupanie nogą raczej nie zrobi na niej wielkiego
              wrażenia, w pracy ma do czynienia z różnymi charakterami, umie sobie radzić ze
              wszelkimi konfliktowymi sytuacjami, jest wyćwiczona w działaniu w warunkach
              zamieszania, stresu, gorzej radzi sobie właśnie w sytuacji spokojnej "próby
              sił", zimnej argumentacji. Tupanie nogą, to byłoby z mojej strony właśnie
              wejście w Jej żywioł.

              Mur, który jest między nami, na pewno powstał na bazie nie do końca wyjaśnionych
              spraw, kiedy Ona próbowała coś przeprowadzić, skłonić mnie do czegoś, na co ja,
              po analizie możliwości, się nie zgodziłem. Często moje argumenty przeciwstawione
              są argumentowi "jakoś to będzie" i wtedy tracę cierpliwość i dalej nie
              negocjuję, tylko zawieszam sprawę na czas nieokreślony. Takich spraw zresztą
              mieliśmy wiele, że podam przykład - zmiana samochodu (ja zawsze mówię, że
              później, ona chce zaraz) sprzedaż, czy zakup czegoś.... remont mieszkania itd.
              Jak ona jeździ trzy - czterolatkiem, już myśli o zmianie, mój samochód ma 12 lat
              i liczę, że jeszcze ze 4 spokojnie pojeździ. Kiedyś bez przerwy chciała urządzać
              mój pokój, że mam niemodne meble. Bez przerwy wyciągała mnie do sklepów, a może
              to, może tamto. W końcu kupiła coś sama, jednak ja nie zgodziłem się wstawić
              tego do swojego pokoju, bo nie było na to miejsca, musiałbym wyrzucić swoje
              meble. Do dzisiaj to stoi w piwnicy, ona do swojego pokoju chciała inne. Ona
              jest owszem, kochana dziewczyna, tylko strasznie męcząca z tym urządzaniem
              innych, chce dobrze, ale nie może zrozumieć, że wszyscy mamy swoje
              przyzwyczajenia i niekoniecznie super urządzony pokój z "4 kątów", czy innej
              kolorowej babskiej gazetki chcemy mieć u siebie, nawet, jeśli jest taki
              śliczniusi wink))). Jak kiedyś byłem dwa tygodnie poza domem, to dała odmalować
              mój pokój, kolorek, podobno super modny oczywiście niezbyt mi pasuje, ale
              machnąłem ręką... jest czysto, niech już tak będzie, pewnie, że to jakoś rani
              jej uczucia, ona chce dobrze. Synowi, jak wymieniła łóżko, przez rok nie chciał
              w nim spać. Niewdzięcznik....

              Kiedyś ze dwa lata temu wysłałem do niej kilka emaili, gdzie napisałem, co
              czuję. Z tamtego okresu stale mam jeszcze w swoim telefonie SMSa od Niej,
              "KOCHAM CIE", którego nie kasuję, nie wiem, czy jeszcze takiego kiedyś dostanę...
              • kasia9873 Re: samotnosc mnie zabija 14.06.05, 12:49
                Scriptusie.
                To co napisałeś diametralnie zmienia postać rzeczy. Twoja żona jest
                apodyktycznym szeryfem w spódnicy, a z taką osobą jest trudno wytrzymać. Miał
                to, na co dzień mój ojciec, ponieważ moja mama ma podobny charakter i odkąd
                pamiętam zawsze dowodziła w naszym domu, a ojciec się temu biernie poddawał.
                Dopiero teraz, gdy jest osobą 57 letnią trochę złagodniała. Natomiast trudno
                ich związek nazwać małżeństwem, oni żyją w dwóch odrębnych światach i niewiele
                ich łączy poza wspólnym mieszkaniem.
                Dlatego też nie powinieneś czekać, aż coś się zmieni, bo możesz czekać całą
                wieczność. Wydaje mi się, że gdybyś miał podobny charakter do żony pewnie dawno
                bylibyście po rozwodzie. Nie bylibyście w stanie wytrzymać razem. Zastanawiam
                się tylko nad przyczyną chłodu w waszym małżeństwie. Z jednej strony zostałeś
                przez żonę w jakiś sposób zdominowany i pozwoliłeś na to, a z drugiej strony
                jej ta pozycja dominująca nie do końca wystarcza. Może czasami zbyt szybko
                zgadzasz się na jej warunki, za mało oponujesz. Może ona chciałaby, żebyś
                czasami przejął inicjatywę. Silne kobiety często marzą o tym , aby choć na
                chwilę być naprawdę słabą kobietką.
                Moją tezę potwierdza ostatni akapit twojej wypowiedzi, gdy piszesz, że po kilku
                mailach, w których wyznałeś, co czujesz żona nie wahała się napisać, że Ciebie
                kocha.
                Scriptusie, czy analizowałeś początki znajomości ze swoją żoną? Wtedy było wam
                dobrze. Przypomnij sobie jak zachowywała się ona, a jak ty. Może dzięki temu
                uświadomisz sobie czego brakuje wam teraz.

                Nieprawdą jest to, co napisał bezencymen o micie słabszej płci. Tu naprawdę nie
                chodzi o to kto jest słabszy, a kto silniejszy. Kobiety są bardziej
                emocjonalne, bardzo łatwo je zranić, ponieważ za bardzo wszystko biorą do
                siebie, dlatego też potrzebne jest wyczucie w postępowaniu z nimi. Coś, co dla
                mężczyzny jest oczywiste, dla kobiety takie może nie być. Dlatego z kobietami
                trzeba przede wszystkim otwarcie rozmawiać.

                Scriptusie, jeśli chodzi o Ciebie i żonę to obstaję przy kolacji i czerwonej
                róży. Sprawcie sobie miły wieczór i porozmawiajcie szczerze.
                A co do płaczu, to w żaden sposób nie deprecjonuje on męskości. Wprost
                przeciwnie mężczyźni, którzy płaczą są bardziej prawdziwi.
                • bezecnymen Re: samotnosc mnie zabija 14.06.05, 14:05
                  Kobiety są bardziej
                  > emocjonalne, bardzo łatwo je zranić, ponieważ za bardzo wszystko biorą do
                  > siebie, dlatego też potrzebne jest wyczucie w postępowaniu z nimi. Coś, co
                  dla
                  > mężczyzny jest oczywiste, dla kobiety takie może nie być. Dlatego z kobietami
                  > trzeba przede wszystkim otwarcie rozmawiać.
                  a to kolejny mit: faceci wszystko zwalają na kobiece barki, sa nieczuli, zimni
                  i nie ma się co z nimi patyczkować tylko brać młotek albo lepiej wałek...i
                  bardzo ciężko myślą mową i uczynkiem takiego zranić...gruboskórne bydlę takie
                  wszystko zniesie ze stoickim spokojem prawda???
                  • kasia9873 Re: samotnosc mnie zabija 14.06.05, 18:50
                    Widzę bezecny, że zupełnie mnie nie rozumiesz. To nie chodzi o to, żeby
                    licytować sie kto ma rację. Ani zastanawiać się kto ma kogo wałkiem walić po
                    głowie. Nie chodzi również o uwalnianie się od odpowiedzialności za porażki,
                    które nas spotykają i przezucanie ich na druga stronę. Moja wypowiedż była
                    skierowana do konkretnej sytuacji, w której znalazł sie scriptus. Jestem
                    kobietą i wiem czym kierują się kobiety w swoim postepowaniu.Oczywiście różne
                    egzemplarze chodzą po świecie i nie powinniśmy uogólniać. To, że napisałam, iż
                    kobiety podchodzą do wielu spraw emocjonalnie nie oznacza, że mężczyżni nie są
                    emocjonalni. Poza tym, czy ja napisałem, że mężczyźni są gruboskurni?
                    Wydaje mi się bezecny, że nosisz w sobie zbyt wiele niechęci do kobiet i stąd
                    te wypowiedzi. Wydaje mi się, że za mało z kobietami rozmawiasz, za mało je
                    znasz. Powinieneś próbować kobiety poznawać (mam na myśli emocje i mechanizmy
                    działania), a wtedy przestaniesz pałać do nich nienawiścią.
                    Pozdrawiam
                    Kasia
                    • bezecnymen Re: samotnosc mnie zabija 14.06.05, 19:48
                      widze że ty tez mnie nie rozumiesz...nie pisałem o kobietach tylko odniosłem
                      się do Twojej wypowiedzi...
                      napisałaś, że kobiety reaguja bardziej emocjonalnie, czy to nie oznacza, że
                      faceci mnie emocjonalnie?
                      dalej, że łatwo je zranić...czy to nie znaczy że facetów trudniej co idąc tym
                      tropem oznacza, że są nieczuli i gruboskórni?
                      i jeszcze, że biorą wszystko do siebie, wobec czego faceci zwalają wszystko na
                      kobiety:p
                      to sa stereotypy, mylne jak znakomita większość funkcjonujących w społecznej
                      świadomości, jak choćby słynna kobieca intuicja big_grin
                      a to że nienawidze kobiet to juz szczyt umiejętnosci intuicyjnych w Twoim moja
                      droga wykonaniubig_grinDDDDD
                      za to bez bicia przyznaję się do jednego: rzeczywiście nie znam się na kobietach
                      pozdrawiam bezecnie
                      • akacjax a ja sobie myślę 14.06.05, 20:25
                        że w zasadzie zmieniamy się, o ile na lepsze, to pół biedy.
                        jeżeli zmieniamy się na gorsze lub zamieniamy się w kogoś kim nie byliśmy...to
                        druga strona może czuć się zagubiona, rozczarowana.
                        Mój jeszcze-m. też się zmienił, powiedzieli mu to znajomi, rodzina, a odczułam
                        ja i dzieci. Nie wiem, czy wiek, czy pozory władzy i kasy? Nie wiem. Ale to nie
                        ten człowiek, za którego wychodziłam za mąż. Tylko, że ja już dłużej nie będę
                        tego tolerować. Scriptus może bardziej wytrzymały smile
                      • kasia9873 Re: samotnosc mnie zabija 15.06.05, 17:51
                        Z tą nienawiścią to chyba rzeczywiście przesadziałam. Powinnam
                        napisać "niechęcią". Natomiast uważam, że wydajesz zbyt kategoryczne opinie.
                        Wyciągasz z wypowiedzi innych osób (mam tu na mysli moją wypowiedź) tylko pewne
                        elementy wyrwane z kontekstu. Już raz pisałam, że moja wypowiedź była
                        skierowana w dużej mierze do scriptusa, który ma konkretny problem. Jestem
                        kobietą i na świat patrzę oczyma kobiety. Sama wiele w życiu przeszłam i staram
                        się z tego wyciągąć wnioski. Mam wiele znajomych i koleżanek, którym tez w
                        życiu nie ułożyło się tak jakby sobie tego życzyły. Obserwuję ludzi i na tej
                        podstawie wysuwam pewne opinię. I naprawdę nie ma znaczenia czy sa one zgodne
                        ze stereotypami, czy tez nie. One są po prostu moje. Zdobyte empirycznie.
                        Starałam się zrozumieć zachowanie żony sriptusa i spróbować rozważyć co zrobić,
                        żeby było lepiej.
                        Jak juz wcześniej pisałam nie można uogólniać. Każdy człowiek jest indywidualny
                        i wymaga indywidualnego podejścia.
                        Wydaje mi się bezecny, że zbyt duzo jest w tobie żalu i smutku, nie potrafisz
                        odpuścić pewnych spraw. Stąd takie ostre reakcje na wypowiedzi innych.
                        Spróbuj myśleć pozytywnie.
                        Pozdrawiam
                        Kasia
                        • bezecnymen Re: samotnosc mnie zabija 15.06.05, 19:00
                          jak już wcześniej pisałaś...nie należy uogolniać
                          wybacz, że się czepiam, ale niestety bez względu na sposób w jaki doszłaś do
                          tych wniosków, piszesz to uogólniając niestety
                          rozumiem jednak, że piszesz do scriptusa i na wymianę zdań ze mną ochoty
                          wielkiej nie masz, więc zamilknę w tym temacie po tej uwadze:
                          uważam, że żadne zachowania, sposoby reakcji itp nie są domeną jakiejś płci i
                          to właśnie chciałem Ci przekazać podejmując dyskusjęsmile
                          pozdrawiam
                          • kasia9873 Re: samotnosc mnie zabija 16.06.05, 11:48
                            Bezecny! Skąd wniosek, że nie mam ochoty rozmawiać z Tobą? Jeżeli o mnie chodzi
                            to możemy w temacie rozmawiać do woli, nie wiem tylko czy inni forumowicze są
                            zaiteresowani polemiką, która się między nami wywiązała?
                            Jeszcze raz wrócę do tematu emocjonalności? Może problem tkwi w tym, że trochę
                            inaczej rozumiemy to pojęcie. Dla mnie emocjonalność to łatwość ulegania dość
                            silnym poruszeniom psychicznym wskutek pewnych bodźców zewnetrznych. Z tą
                            emocjonalnością związany jest między innymi fakt, że kobiety łatwo się
                            wzruszają, płaczą, wręcz czasami reagują nieadekwatnie do sytuacji (za bardzo
                            się przejmują). Już wiem co napiszesz "A męźczyzni nie płaczą ?" Na pewno tak,
                            ale ten płacz u męźczyzn nie jest natychmiastowy. Wy płaczecie dopiero wtedy,
                            gdy czujecie zupełną bezsilność lub brak możliwości wpływania na pewne rzeczy.
                            Ten płacz jest wynikiem przeżyć, które mają miejsce w pewnym okresie czasu.
                            Podobnie jak żona sriptusa ja też jestem szefem. Zarządzam 20 osobowym zespołem
                            ludzi. Nie jestem jednak tak twardą szefową jak żona scriptusa. Ja nie rządzę,
                            ale kieruję ludźmi. Praca daje mi możliwość obserwacji zachowań i reakcji
                            zarówno kobiet jak i mężczyzn. I uwierz mi, kobiety są bardziej emocjonalne od
                            mężczyzn. Bardzo źle znoszą wszelkie niepowodzenia, porażki bardzo je
                            przygnębiają. Natomiast mężczyźni odwrotnie, potrafią szybo "otrząsność się",
                            wyciagnąć wnioski i pójść dalej. Są tym samym bardziej racjonalni od kobiet.
                            Być może Ty masz zupełnie inne doświadczenia i dlatego tak zdecydowanie
                            reagujesz na moje wypowiedzi.
                            Myślę, że oboje mamy rację, w takim sensie, w jakim uzasadnimy ją swoimi
                            przeżyciami.
                            Życzę miłego dnia i pozdrawiam
                            Kasia

                            • kasia9873 Re: samotnosc mnie zabija 17.06.05, 15:46
                              Bezecny ! Dlaczego zrezygnowałeś z dalszej dyskusji ?
                              • bezecnymen Re: samotnosc mnie zabija 17.06.05, 15:57
                                no bo skoro twierdzisz, że w pewnym sensie oboje mamy rację, to o czym
                                dyskutować?
                                może tylko maluśka uwaga...kobiety widocznie bardziej uzewnętrzniają emocje,
                                mężczyźni zaś dusza je w sobie...no chyba że są na meczubig_grin taka okazja by się
                                wykrzyczeć z wszystkich stresów bez ogladania się na innych którzy robia to
                                samo to istny luxusbig_grin
                                • kasia9873 Re: samotnosc mnie zabija 17.06.05, 16:14
                                  Szkoda, że nie jestem kibicem sportowym, bo też bym czasami chętnie pokrzyczała.
                                  • scriptus Re: samotnosc mnie zabija 18.06.05, 00:20
                                    Byłem ostatnio bardzo zajęty, dopiero teraz czytam...
                                    Dzięki za dobre słowa, kochani, nie kłóćcie się crying

                                    Wszyscy ludzie sa mniej czy bardziej emocjonalni i racjonalni.

                                    Moim największym marzeniem jest po prostu przytulić tę moją kobietę.
                                    Prawdopodobnie to jest tak, jak napisałaś, nie potrafimy się porozumieć, może
                                    ona czegoś ode mnie potrzebuje, może cierpi, a ja nie potrafię pomóc, przełamać
                                    się, nie wiem, co mam robić.

                                    Jestem bezsilny, chce mi się kląć. Ona to wie, że jestem bezsilny, kobiety nie
                                    lubią bezsilnych facetów. sad((((((((((((((((((((((((((((((
                                    • bezecnymen Re: samotnosc mnie zabija 18.06.05, 07:02
                                      Jestem bezsilny, chce mi się kląć. Ona to wie, że jestem bezsilny, kobiety nie
                                      > lubią bezsilnych facetów. sad((((((((((((((((((((((((((((((
                                      to wielka prawda sciptusie...
                                      od siebie uzupełnię, że nie kochają pozytywnych bohaterów smile
                                      • jarkoni Re: samotnosc mnie zabija 18.06.05, 10:46
                                        kasia,bezecny....To była polemika życia..Medale proponuję..Czytałem kilka
                                        razy..Sciptus i też poczytaj parę razy(heh a kiedy browarek kolego?)...
                                        Kasia nigdy nie można uogólniać, ale prawdą jest, że kobiety są nademocjonalne,
                                        potrafią reagować szybko i żywiołowo, a mężczyzna zazwyczaj dusi emocje w
                                        sobie..Choć wczoraj wieczorem przy końcówce meczu w siatkę z Grecją niezbyt
                                        dusiłem emocjesmile)Aaaa wygralismy 3:2...
                                        A żona scriptusa mnie intryguje i zastanawia, zero emocji, dawkowane uczucie,
                                        bez wyjasnienia co się dzieje i czego oczekuje..Nie umiem jej rozgryżć, zresztą
                                        Ty scriptus też chyba nie za bardzo...Pozdrawiam Cię, i Was autorów polemiki
                                        stulecia...
                                        • bezecnymen Re: samotnosc mnie zabija 18.06.05, 13:00
                                          a propos...mało zawału nie dostałem w końcówce piątego seta tongue_out ale byl mecz
                                          co??? jak za starego Wagnera...mistrzowie 5 setabig_grin
                                        • polna_skrzatka Re: samotnosc mnie zabija 20.06.05, 12:04
                                          znalazlam to forum przypadkiem bardzo, troche za pozno, ale co tam wink

                                          skoro tu jednak jestem to moze sprobuje rzucic troche swiatla na
                                          fenomen "ukochanych" ale zimnych zon.

                                          Tez bylam taka zona, jak zona scriptusa. Kochana przez meza, ale lezaca obok
                                          jak kloda, na sile nie okazujaca zadnych uczuc. Skad to sie bierze? Odklada sie
                                          powoli, latami. Zona jest kochana, ale lekcewazona. Nie chce zle , ale
                                          jest "rozkapryszona nastolatka", a ja "dla swietego spokoju ustepuje". Tak w
                                          uproszczeniu bylo u mnie, a z postow scriptusa wynika, ze i u niego jest bardzo
                                          podobnie. Dochodzilo do tego moje niedowartosciowanie gdzies w glebi,
                                          pochodzace pewnie z wczesnego dziecinstwa, choc nikt na zewnatrz nie potrafilby
                                          w to uwierzyc. Bylam przeciez silna, mocna kobieta, odnoszaca sukcesy w pracy
                                          itd. itd.

                                          Dlatego nie wystarczalo mi bycie kochana i obdarowana kwiatami i prezentami. I
                                          choc wiele kobiet uwaza wlasnie to(kwiaty i kolacje z kwiatami) za przejaw
                                          uczuc, dla mnie to tylko nic nie warta fasada. To lekcewazenie (choc mojemu
                                          mezowi sie wydawalo, ze jest to jego milosc) ranilo bardzo gleboko. Prowadzilo
                                          do potrzeby ciaglego udowadniania swojej przydatnosci, inteligencji, wartosci.
                                          Tym samym prowadzilo do rywalizacji, a to juz gwozdzie do trumny.

                                          W sumie moglabym pisac bez konca, ale tak naprawde powody znam dopiero teraz,
                                          gdybym to wiedziala na poczatku malzenskiej drogi, byc moze byloby inaczej. Po
                                          kilku latach takiej walki (mojej o zauwazenie jako partnera, jego o moje
                                          cieplo), nie bylo juz czego ratowac.

                                          Sprobuj, scriptus, jesli chcesz jeszcze cos z tym malzenstwem zrobic, popatrzec
                                          na zone jak na czlowieka rownego sobie, nie rozkapryszone dziecko. Sprobuj
                                          potraktowac jej pasje (urzadzeni wnetrz np.) na rowni ze swoimi "bardzo
                                          waznymi" problemami. Nie machaj reka na niedokonczona dyskusje o nowym biurku,
                                          tylko roztrzasaj ten problem do konca (co wcale nie oznacza odstapienia od
                                          swoich racji).

                                          To wszystko co napisalam jest oczywiscie bardzo uproszczone
                                          i niekoniecznie musi pasowac akurat do tej sytuacji, ale moze warto
                                          przeanalizowac smile

                                          pozdrawiam serdeczniei zycze powodzenia

                                          ps. jak mnie przyjmiecie to chetnie sie w tak milym gronie podobnych mi ludzi,
                                          rozgoszcze wink
                                          • banetka Re: samotnosc mnie zabija 20.06.05, 12:50
                                            ja sama tu jestem stosunkowo "swiezutki nabytek" niemnie witam Cie bardzo
                                            bardzo cieplo i serdecznie ...smile))) rozgosc sie i poczuj swobodnie smile))
                                            • polna_skrzatka Re: samotnosc mnie zabija 20.06.05, 14:05
                                              Witaj Banetko,

                                              dzieki za mile przywitanie.
                                              Zanim sie czuje gdziekolwiek swobodnie, musi minac troche czasu, taki typ wink
                                              Ale czytam teraz Wasze historie i zaczynam sie czuc jakbym Was znala od lat...

                                              smile))))))
                                              • banetka Re: samotnosc mnie zabija 20.06.05, 14:12
                                                mysle ze kazdy tak wlasnie zaczynal , no moze z wyjatkami smile)) ja tez znacznie
                                                wiecej czytam niz pisze ...ten typ tak ma smile)))
                                                • polna_skrzatka Re: samotnosc mnie zabija 20.06.05, 14:23
                                                  ech, banetko! ludzie sie zmieniaja, wiec do roboty smile Zaczynamy herbaciano-
                                                  kawowa impreze dla samotnych i niesamotnych "rozwódków" wink)
                                          • bezecnymen Re: samotnosc mnie zabija 20.06.05, 14:12
                                            witaj skrzatkosmile
                                            bardzo mnie zainteresował Twój punkt widzenia na przyczyny chłodu miedzy
                                            małżonkami, szkoda jednak, że ten post tak wcisnęłaś między inne niekoniecznie
                                            wartościowetongue_out jak choćby ten mój o meczu big_grin
                                            siadaj sobie, może kawę? coś do kawy?
                                            • polna_skrzatka Re: samotnosc mnie zabija 20.06.05, 14:21
                                              widzisz, bo ja tak wlasnie mam ... nie potrafie sie eksponowac wink))

                                              Niemniej jednak rozmowa o meczu bywa czesto znacznie bardziej wartosciowa i
                                              potrzebna niz dywagacje filozoficzne, bo te z reguly do niczego nie prowadza, a
                                              mecz owszem smile Szczegolnie do kawy bywa przydatny, do kawy ktorej ja akurat nie
                                              pije wink Chetnie natomiast napije sie dobrej herbaty w milym towarzystwie. Bo co
                                              prawda wlasne jest oczywiscie calkiem zadowalajace, to czasem nie wystarcza wink

                                              PS. Masz bardzo intrygujacy nick.. zwlaszcza jak na belfra wink Ma kusic, czy
                                              odstraszac?



                                              • bezecnymen Re: samotnosc mnie zabija 20.06.05, 14:32
                                                ja po prostu taki jestem, jak to kto odbiera interesuje mnie mniej, jesli kogos
                                                kusi względnie odstręcza to już nie mój kłopotsmile
                                          • scriptus Re: samotnosc mnie zabija 21.06.05, 14:21
                                            Polna Skrzatko, dziękuję za tę analizę. Prawdopodobnie masz trochę racji,
                                            jakkolwiek przez myśl mi nie przechodzi lekceważenie mojej żony,
                                            to "zawieszanie rozmów" na określone tematy mogła ona tak odebrać. Ale, z mojej
                                            strony, to postawa obronna, jakich argumentów mam użyć, jeżeli argument w moim
                                            pojęciu ostateczny, jak "nie jest mi to potrzebne, nie podoba mi się" w
                                            odniesieniu do rzeczy w moim otoczeniu, w moim pokoju, ulega dalszemu
                                            podważaniu i dalszej dyskusji. Podobnie, inny argument, też obiektywnie
                                            ostateczny "nie stać nas na to teraz" jest podważany przy pomocy mało
                                            logicznej, acz emocjonalnej argumentacji. Albo, chcę, żeby była zadowolona.
                                            Idziemy po zakup firanek - pyta, które kupić, odpowiadam te, które ci się
                                            bardziej podobają... ale które.. mam problem, facet jestem, nie widzę między
                                            nimi istotnej różnicy poza ceną... jak powiem, że mi wszystko jedno, poczuje
                                            się lekceważona, jak wybiorę inne, niż jej się podobają, na zasadzie losowania,
                                            też niedobrze, przecież powinienem po tylu latach znać upodobania żony...
                                            I tak się rodzi dystans, który narasta i narasta, przepaść... a "kobieca
                                            logika", której żaden normalny mężczyzna nie pojmie... która, albo wyprowadza z
                                            równowagi, albo się wobec niej obojętnieje... "tak, oczywiście, moja droga"
                                            odpowiedziane dla świętego spokoju, jest w tym coś z lekceważenia? Pewnie jest.
                                            Choć niezamierzone. Moja dobra wola zostaje już w pełni wykazana, kiedy
                                            wysłucham w całości takiej argumentacji niezgodnej z zasadami logiki
                                            wynalezionej już w starożytnej Grecji, przeanalizuję ją i postaram się
                                            zrozumieć, o co właściwie chodzi (choć dla kobiet to z reguły proste i
                                            oczywiste, żona ze swoją siostrą się doskonale rozumieją, a szwagier śmiejąc
                                            się z pobłażaniem macha ręką i mówi "zostaw je, niech sobie gadają, kto tam za
                                            babami trafi...", też lekceważenie?). A kiedy nasze kobietki sobie tam
                                            rozmawiają, chichoczą, to co chwilkę można usłyszeć "a co ty tam od niego
                                            wymagasz, przecież to tylko facet..."
                                            A co do pasji, cieszę się że moja żona je ma, niech się wykazuje w całym
                                            mieszkaniu bez ograniczeń, ale nie przestawia mi mojego pokoju (zdaje się, że
                                            syn też by wolał mieć takie same immunitety w stosunku do swojego pokoju).

                                            Nie pomyśl sobie tylko "nic ten facet nie zrozumiał..." ja właśnie intensywnie
                                            myślę, jak naprawić to, co między nami jest zepsute, wskutek takiego
                                            niezamierzonego lekceważnia crying
                                            • polna_skrzatka Re: samotnosc mnie zabija 21.06.05, 14:53
                                              mysle, ze bardzo dobrze zrozumiales i ze jednak znacznie roznisz sie od mojego
                                              bylego meza wink)) Staralam sie jedynie pokazac punkt widzenia drugiej strony, a
                                              trudno inaczej niz na swoich wlasnych doswiadczeniach.

                                              Wiele kobiet lubi drazyc temat do ostatniej kropli, dlatego czuja sie
                                              zlekcewazone zamknieciem dyskusji "nie stac nas teraz i kropka". Inteligentna
                                              bestia z kolei odczuje doskonale, ze "tak, oczywiście, moja droga" jest
                                              powiedziane dla swietego spokoju i, jesli ma pewne braki w poczuciu wlasnej
                                              wartosci, moze odebrac to jako lekcewazenie. Oczywiscie szukanie kompromisu,
                                              kiedy zalezy na nim tylko jednej stronie, jest bardzo trudne. Bo nie ma innego
                                              wyjscia niz po prostu rozmowy o swoich potrzebach i oczekiwaniach, z probami
                                              zrozumienia przez obydwie strony. Z tego co zrozumialam, u Ciebie jedynie Ty
                                              jestes zainteresowany jakas zmiana i ratowaniem ocalalych resztek.

                                              Trudno tez wczuc sie w Wasza sytuacje, bo przeciez znamy tu tylko Twoja
                                              subiektywna wersje, z punktu widzenia zony wyglada to pewnie inaczej sad
                                              Ale jesli Ci zalezy probuj roznych sposobow, no bo coz innego Ci pozostalo.
                                              Musisz przede wszystkim probowac dalej rozmawiac o Was, o tym co mozna zmienic,
                                              o tym ze chcialbys ja zrozumiec. Ale najpierw musisz przyciagnac, mysle, jej
                                              uwage, zeby chociaz starala sie Cie sluchac i uwierzyc w mozliwosc odmiany tego
                                              z czym jej zle (bo niewatpliwie gdzies jest jej nie tak, skoro sie odsuwa).

                                              Macie za soba pewnie kilka lat budowania dystansu, wiec nie bedzie latwo. Moze
                                              postaraj sie zmienic swoj styl zycia (ale nie na sile, tylko zrob cos
                                              zaskakujacego co i Tobie sprawiloby przyjemnosc, cos o czym marzyles, ale
                                              braklo odwagi np.). Tu nie chodzi o gierki typu udawanie posiadania kochanki
                                              itp., bo to nie ten etap, ale zauwazenie Ciebie jako czlowieka, ktory nie jest
                                              juz skonczony, ktory nie jest niereformowalny, tylko moze jeszcze nie raz
                                              zaskoczyc i mozna przezyc rowniez z nim eksytujace przygody. Bo, nie oszukujmy
                                              sie, ale najczesciej przyczyna odejsc bywa nuda i lapanie sie nadziei, ze jesli
                                              odejde to moje zycie nabierze sensu, cos sie wydarzy, pojawi sie ktos, kto nada
                                              nowy sens, znow poczuje sie wiatr w zaglach. Co gorsza to sie sprawdza, bo na
                                              jakis czas czlowiek dostaje energii i jest mu lepiej.

                                              No coz, to tyle w ogromnym skrocie z mojej psychologicznej wiedzy, choc to
                                              oczywiscie takie dyrdymalki. Nie mam za wiele danych, ale moze sprobowalbys
                                              przekonac zone do terapii malzenskiej?
                                              • scriptus Re: samotnosc mnie zabija 21.06.05, 15:23
                                                Moim sensem jest moja Rodzina. Kocham moje dzieciaczki, nie ma nic
                                                wspanialszego, niż kiedy rzucają się na dzień dobry na szyję i dają mokre
                                                buziaki. One są szczere i nic nie udają. Gdybym odszedł, moje życie nie zyskało
                                                by nic nowego, raczej straciłoby resztki sensu. Wracam do domu, a dzieci mi z
                                                zapałem opowiadają, co nowego, chwalą się osiągnięciami, cieszą się, że jestem.
                                                A potem wkracza chłód w postaci mojej zawsze ukochanej żony (bez ironii,
                                                naprawdę) :o(, najchętniej bym "zemknął" gdzieś. Czasem nawet to robię, pod
                                                jakimś pretekstem idę gdzieś po coś, do samochodu, do kiosku, gdziekolwiek, a
                                                usprawiedliwienie potrzebne jest dla mnie.... Zdaje się, że ostatnio jakby
                                                częściej....

                                                Czy powinienem szukać innego sensu w innym związku? Jeżeli mi się nie uda
                                                odbudować tego co mam, może kiedyś... Nie chcę o tym na razie nawet myśleć.
                                    • kasia9873 Re: samotnosc mnie zabija 20.06.05, 11:31
                                      Scriptusie.
                                      Z tym cierpieniem żony to trochę przesadziłeś. Jest "twardą babą" i to jasno
                                      wynika z Twojego opisu. Natomiast Ty wcale nie jesteś bezsilnym facetem, tylko
                                      trochę pogubiłeś się w tym wszystkim. Uważam, że musisz zacząć działać. Chcesz
                                      przytulić żonę ? To zrób to !!!!!!! Już tyle razy pisałam, żebyś kupił w
                                      kwiaciarni różę. Przyjdź z nią do domu, usiądź obok żony i przytul ją mocno.
                                      Później zdobądź się na szczerą rozmowę o tym co dzieje się między wami. Powiedź
                                      jej dokładnie to, co napisałeś we wcześneijszym mailu, jak bardzo ja kochasz i
                                      jak bardzo Ci jej brakuje.
                                      Przestań tylko ciagle myśleć, że jesteś beznadziejny, bo tak nie jest. Nikt z
                                      nas (kobiet i mężczyzn) nie jest beznadziejny, mamy tylko lepsze lub gorsze
                                      chwile. Pomyśl, że jesteś wspaniały, przypomnij sobie wszystkie komplementy,
                                      jakie w życiu usłyszałeś. Pomyśl o tym, co udało Ci się w życiu osiągnąć. Zaraz
                                      poczujesz się lepiej.Tylko nie mów, że nic Ci się nie udało, bo w to nie
                                      uwierzę.
                                      Nawiasem mówiąc to nie wiem dlaczego nie zrobiłeś nic, gdy spaliście w jednym
                                      łóżku? Miałeś taką okazję. Myślisz, że żona by Cię odepchnęła ? Nie sądzę. Nie
                                      będę się tu rozpisywać na temat sposobów jak uwieść kobietę w łóżku, bo o tym
                                      każdy mężczyzna dobrze wie. Natępnym razem nie zmarnuj takiej szansy.
                                      Scriptusie, weź się w garść i zacznij działać.
                                      Trzymam kciuki.

                                      Wracając do mojej polemiki z bezecnym. To nie była kłótnia, tylko wymiana
                                      poglądów, jak przynajmniej tak to odbieram.

                                      W kwestii jakich mężczyzn lubią kobiety, a jakich nie, nie będę się wypowiadać,
                                      ponieważ każda z nas lubi co innego. Natomiast twierdzenia, że kobiety nie
                                      lubią bezsilnych facetów i pozytywnych też nie, są w mojej opinii zbyt
                                      ryzykowne.
                                      Igracie z ogniem Panowie (to nie jest groźba, ani ostrzeżenie).

                                      Pozdrawiam
                                      Kasia
                                      • scriptus Re: samotnosc mnie zabija 21.06.05, 15:02
                                        Dzięki za słowa pociechy,
                                        Niestety, leżąc z nią w jednym łóżku i nie mogąc się zdobyć na NIC wykazałem,
                                        jak bardzo jestem skomplikowany. Nie potrafiłem w tym momencie wyciągnąć ręki,
                                        będąc przed kilkoma chwilami zraniony. Może to był brak decyzji, brak decyzji,
                                        to złą decyzja. Nie była to sprawa braku możliwości fizycznych, tych mi nie
                                        brak, jestem wyposzczony, wygłodniały. Po prostu niewidzialny kłębek drutu
                                        kolczastego. Bardzo pragnąłem ją przytulić, bardzo pragnąłem, żeby to przyjęła
                                        i przytuliła się do mnie. Już tak dawno się nie kochaliśmy, że już nawet nie
                                        wiem, czy miała okres, czy nie... Nieważne, samo przytulenie, bliskość, byłyby
                                        czymś najwspanialszym. Samo to, że nie odtrąciła by mojej ręki... Dlaczego tego
                                        nie zrobiłem? Sam tego nie rozumiem. Kiedyś, jak jeszcze była "niemal obcą
                                        panienką", bez większych oporów pozwoliłem sobie na włożenie ręki tu czy tam,
                                        pod bluzeczkę i na inne bezeceństwa... najwyżej trochę przyhamuję, ale była
                                        chętna i skończyło się jak powinno, czyli zgodnie z zasadami i przewidywaniami
                                        i zawsze potem starałem się być "takim kochankiem, żeby o lepszym nawet myśleć
                                        nie mogła". Dlaczego wtedy nie bałem się odtrącenia (co najwyżej takiego "no
                                        weź, coś ty, nie przy ludziach" ;DDDD), a teraz obawa ta ważyła więcej, niż
                                        wszystko inne? Patrzałem na nią niemal przez całą noc, udawałem , że śpię, ona,
                                        pewnie spała, a przez ten wirtualny drut kolczasty między nami jeszcze
                                        przerastały sobie coraz większe wirtualne pokrzywy :o(

                                        Czy to tak wygląda?
                                        Czy to już koniec? Początek końca? Czy będzie bolało jeszcze bardziej?
                                        • phokara Re: samotnosc mnie zabija 21.06.05, 15:48
                                          Sluchaj poczytalam troche Twoich postow i tak sobie mysle, ze ciezko zinterpretowac sytuacje.
                                          Chcialam tylko napisac, ze kazdy moze miec tu inne sugestie (przede wszystkim
                                          osobowosciowe) wiec napisze swoje pierwsze wrazenie. I to wynika z moich doswiadczen i
                                          obserwacji. zachowanie zony wcale nie musi wynikac z 'niedopieszczenia' i braku
                                          zainteresowania/zrozumienia/ niedostatecznej dawki czulosci. Bo wydaje mi sie, ze tego to ma
                                          akurat nadmiar. No wlasnie: przesyt... to takie bardzo wsciekle bydle. I tu nie chodzi o robienie
                                          scen i aktorskie etiudy (na sile) z Twojej strony bo moze wywolac u drugiej strony tylko smiech
                                          (ona Cie w koncu zna najlepiej). Natomiast gdybys przez chwile przestal sie roztrzasac nad ta
                                          baba i zajmowac upadajaca 'ajlawka" a troche sie zajal soba to - PARADOKSALNIE - to czesto
                                          baaardzo dobrze robi. Bo Twoja zona (zwlaszcza jesli jest tak przebojowa, jak piszesz) moze juz
                                          miec syndrom zaglaskiwanego na smierc psa. Niestety, wiem, ze to brzmi upiornie, ale sam
                                          chyba powoli dochodzisz do wniosku, ze landrynki juz jej nie kusza. To moze jakies bardziej
                                          konkretne smaki. Te wszystkie duperele typu wybieranie zaslon, zapewniam Cie, ze sa zupelnie
                                          bez znaczenia. To taki rodzaj testu - niecne kobiece praktyki. I co z tego, ze nie wiesz ktora
                                          wybrac. Nie mow tego glosno. Odpowiedz raz konkretnie. A ze jej sie podoba co innego? No to
                                          co - na tym polega zycie (o gustach i kolorach...). Charakteru troche wykaz. Nie daj sie wiecej
                                          tresowac. Bo to niestety przynosi odwrotny skutek (wiem z autopsji). sporo lat malzenstwa za
                                          Wami, wiec przede wszystkim zadaj sobie pytanie, jak mozesz byc jeszcze dla niej inspirujacy?
                                          Zacznij siebie ksztaltowac, zajmij sie czyms, jestes osobna jednostka a nie hubryda o dwoch
                                          twarzach. Brzmi mocno ale moze zadziala. I szanuj siebie, czlowieku. Jak Ty tego nie bedziesz
                                          potrafil, ona tym bardziej.

                                          ps. a co do tego braku dzialania w lozku, to przestan sie tak zadreczac. Ciezko czasem
                                          rozpieszczac kogos, kto nas przed chwila sponiewieral. swoja droga troche zazdroszcze tej
                                          kobiecie, bo jak moj mezczyzna wrocil do domu, to zamiast sie wzruszac moim slodkim snem
                                          (nie mowiac o innych dzialaniach) to pierwszy chrapal.

                                          trzymaj sie. i nie dawaj.
                                          • akacjax Re: samotnosc mnie zabija Scriptusie 21.06.05, 16:44
                                            Próbujemy zrozumieć zachowania Twojej żony wg Twoich opowieści. A czy ona w
                                            ogóle z Tobą rozmawia? Czy zadałeś jej konkretne pytanie, dlaczego tak jest, co
                                            się dzieje i czy jest szansa na naprawę?

                                            Napisz jak było dawniej(ale nie 5 lat temu, ale rok, dwa), kiedyś sypialiście
                                            ze sobą, a może tylko Ty z nią? A ona już niekoniecznie taka zaangażowana była?
                                            I co spowodowało ten kryzys.

                                            Jeżeli kiedyś to była normalna, ciepła kobieta, to musiało coś się stać:albo
                                            choroba, albo stres, kłopoty, albo inny obiekt uczuć.
                                            • scriptus Re: samotnosc mnie zabija Scriptusie 21.06.05, 17:07
                                              Już od jakichś 3 -4 lat nasze stosunki układają się cyklicznie - trzy miesiące
                                              lodowcowe - miesiąc na naprawę układów, potem znowu... Teraz po raz pierwszy
                                              mam konkretną przyczynę, ostatnio powinęła mi się troszeczkę noga w interesach
                                              i straciłęm sporą kwotę pieniędzy, zatem jestem nieudacznikiem, do tego
                                              nieodpowiedzialnym wink... Ale... jakoś żyjemy, z rok i będzie po sprawie, odrobi
                                              się straty, jeżeli tyle przetrwa nasze zimne małżeństwo.

                                              Tak naprawdę, przyczynę naszych małżeńskich kłopotów upatruję od czasów utraty
                                              dziecka. Zatem, problemy emocjonalne, choroba. Małżeństwo jest zawierane na
                                              dobre i złe. Ja jestem zdrowy, mam obowiązek opiekować się moją rodziną, w tym
                                              chorymi, kobietami i dziećmi... Zaspokajać ich potrzeby, nawet, jeśli nie są w
                                              stanie lub nie chcą zaspokajać moich. Zresztą, dzieciaki są kochane, dbają o
                                              mnie, zaspokajają moją potrzebę bycia kochanym.
                                              Nie rozmawia ze mną. Ja z nią też niewiele. Trudno jest mi już coś mówić.
                                              mówienie pod zimny wiatr też zamarza.
                                              Jednak ja jestem dorosłym mężczyzną... i potrzebuję normalnej, ciepłej kobiety.
                                              Kiedyś to miałem. Cóż, ciepła kobieta i ciepłe jedzenie sprzyja zdrowiu, ci co
                                              nie mają możliwości, muszą się zadowolić samymi kanapkami... choć to niełatwe

                                              Ktoś napisze - Scriptusie ugotuj sobie zupę, od razu mówię, że "same kanapki"
                                              to przenośnia, jadam normalne posiłki. Ale tylko posiłki

                                              Może piszę mało skłądnie dzisiaj, ale znowu jestem w dołku sad
                                              • akacjax Re: samotnosc mnie zabija Scriptusie 21.06.05, 17:32
                                                Podobno wstępnym wskaźnikiem szans na poprawienie stanu małżeństwa jest
                                                zgodność małżonków w sprawach gospodarczych(czyli kasa). Jeżeli na tym polu
                                                dogadujecie się - jest światełko w tunelu, jeżeli nie (ale nie pozornie, tylko
                                                generalnie)-ponoć terapia nie podziała. Wniosek-jeżeli coś tu nie pasuje-trzeba
                                                spróbować to pole opanować.

                                                Pytałam już kiedyś o zdrowie fizyczne, konkretnie o tarczycę żony-obcesowo
                                                brzmi, ale...czasem nie rozumiemy swoich zachowań, a to nie my, tylko kawałki
                                                naszego organizmu szwnkują (tylko gdzie zaczynamy się my, a kończy ciało-nie
                                                pytaj, nie wiemsmile
                                                Wiem, że do życia teraz brakuje Ci tylko ciepła i miłości żony, tej żony, ale
                                                co powiesz na głupią myśl-"lepiej nie będzie?"( sama sie w trudnych chwilach
                                                tym pocieszam.)
                                                • scriptus Re: samotnosc mnie zabija Scriptusie 21.06.05, 21:58
                                                  "Lepiej nie będzie" , trudno się z tym pogodzić, brak nadziei, ale mozna
                                                  postawić sprawę "oby gorzej nie było"

                                                  Ja już nie wiem, co z tymi sprawami gospodarczymi. W pewnym zakresie działamy
                                                  razem, ale właściwie niemal wszystkim zajmuję się ja. Tak było niemal zawsze,
                                                  zatem nie postrzegam tego, jak uciążliwości, ale nie potrafię też powiedzieć,
                                                  czy się w tych sprawach zgadzamy, bowiem prawie o nich nie rozmawiamy. Z
                                                  wyjątkiem tego, że nie zgadzam się sprzedać odziedziczonego domu po dziadkach,
                                                  z "domowych" nie bardzo mogę brać pieniądze na jego utrzymanie i nie udaje mi
                                                  się go wynająć innych spornych gospodarczych spraw z żoną nie mam (za wyjątkiem,
                                                  tego może, że chciałaby więcej kasy na osobiste wydatki wink)))))))))))))))
                                                  • akacjax chwileczkę 21.06.05, 22:09
                                                    Ja może za prosto zapytam, ale:dom po dziadkach? Twoich? to chyba Twój odrębny
                                                    majątek, nie ma dyskusji-sam decydujesz.
                                                    Zarabiasz Ty, zarabia ona, nie macie rozdzielczości-wszystko współne, decyzje
                                                    jak wydać też-czy podejmujecie je wspólnie?
                                                    I nieważne jest, czy ustaliliście tak, czy inaczej, ważne, czy ustalenia
                                                    wspólne. Jeżeli coś tu nie gra, może dyskusja o pieniądzach będzie początkiem
                                                    nici porozumienia?
                                                  • scriptus Re: chwileczkę 22.06.05, 00:25
                                                    Jasne, nie ma mowy o sprzedaży domu, choć bywała dyskusja, ale też nie ma
                                                    pieniędzy np. na remont...
                                                    Decyzje jak wydać nie są wielkim problemem, rachunki płacę ja, zakupy robię też,
                                                    a co zostanie, wydaje żona. I tak ja rozdysponuję więcej środków... Przynajmniej
                                                    to, co opłacam nie podlega dyskusji, za rachunki trzeba zapłacić i nie ma tu
                                                    żadnego pola do dyskusji. Co do wydatków, ja osobiste potrzeby mam niewielkie,
                                                    ot, zjeść, ubrać się, i paliwo do samochodu. Czasem jakaś książka.
                                                  • akacjax Re: chwileczkę 22.06.05, 08:40
                                                    Czyli ona w ogóle nie musi myśleć o stałych płatnościach, zakupach życia
                                                    codziennego, zakupach dla dzieci?
                                                    Łoj, gdzie tacy mężowie się rodząsmile
                                                    Ale ona też pracuje, czy to jest tak, że kasa do wspólnego wora, czy każdy
                                                    osobno.
                                                    Może tu gdzieś można coś zmienić tak, by obie strony były zadowolone (ale nie
                                                    kompromis-wtedy zawsze trzeba rezygnować z czegoś).
                                                  • scriptus Re: chwileczkę 22.06.05, 10:08
                                                    Tak, kasa idzie na wspólne konto...
                                                    Stałymi płatnościami żona się nie zajmuje, zakupy czasami robi, zwłaszcza przed
                                                    niedzielą, kiedy gotuje obiady (na codzień na to nie ma czasu, ja gotuję, na
                                                    ogół)

                                                    Ale stałe płatności, to żaden problem, przesuwa się je myszą po ekranie z
                                                    jednego konta na drugie big_grinDDDDDD, taka gra komputerowa, teraz robię to
                                                    najczęściej w nocy, zamiast spać samotnie, przynajmniej się nie nudzę
                                                  • akacjax Re: chwileczkę 22.06.05, 10:36
                                                    U mnie mąż nie zajmował się płatnościami. I w ogóle tym sposobem ignorował te
                                                    wydatki. Stale mówił, że ja za dużo wydaję, a gdy chcialam przedstawić
                                                    szczegółowo na co poszły pieniądze(takie mam zboczenie od lat ksieguję wydatki
                                                    domowe), to nie chciał nawet patrzeć.

                                                    Oczywiście to nie jest problem zajmować się tym (zwłaszcza w dobie bankowości
                                                    elektronicznej-gorzej było kiedyś, gdy jeszcze ani kont, ani zleceń stałych nie
                                                    było-tylko kolejka na poczcie albo w bankusmile Tylko, czy takie gospodarowanie
                                                    nie ma jakiegoś wpływu na jej emocje? Może to sprawa wtórna (nie wiem, gdybamsmile
                                                    A jaka jest dostępność żony do konta, czy gdyby chciała zaszaleć jest w stanie
                                                    nawet kosztem płatności? (Nie pytam, czy to by zrobiła, tylko czy istnieje taka
                                                    teoretyczna możliwość)
                                                  • scriptus Re: chwileczkę 22.06.05, 12:01
                                                    oczywiscie, ze ma dostep do konta, jako wspolwlascicielka, pelny. Na szczescie
                                                    zachowuje sie, pomimo naszej faktycznej, a nie formalnej separacji, rozsadnie.
                                                    Bierze tyle, co zwykle czyli tyle, ile jej potrzeba bez szalenstw
                                                  • scriptus Re: chwileczkę 22.06.05, 12:03
                                                    dzieki internetowi i bankomatom oboje mamy do konta rowny dostep 24h na dobe
                                                  • akacjax Re: chwileczkę 22.06.05, 12:13
                                                    Czyli jest pokorna. Nie szaleje-a to, że sobie pogadała, że chciałaby więcej-no
                                                    cóż tak mamy, pogadamy, a w sumie zgadzamy się na to co jest.
                                                    Ciekawe, co powiedziała by na pytanie: czy uważasz, że optymalnie gospodarujemy
                                                    naszymi dochodami? A może Ty oszczędzasz na przyszłość, a ją to wkurza?
                                                    Bo mnie wkurzało tłumaczenie mojego m. Daję mniej niż mogę(kiedyś to
                                                    uczestniczył w utrzymaniu rodziny dobrowolniesmilebo oszczędzam, na pytanie-na co -
                                                    odpowiadał, żeby mieć. A w domu-sprzęty się sypały-jeszcze działa-no, to nic,
                                                    że nie tak jak powinno, że starej generacji(mówię o pralce)(on tv lubi bez
                                                    kolorów, ja nie oglądam prawie w ogóle), ze remont by się przydał-oszczędzanie
                                                    było ważniejsze.
                                                  • scriptus Re: chwileczkę 22.06.05, 12:49
                                                    Powinienem oszczedzac...
                                                    Kiedys mialem powazne zastrzezenia, kupowala, co sie dalo. Jak pojechalismy
                                                    razem po domowe zakupy, koszyk naladowala za 500 zl, a w nim nic do jedzenia...
                                                    musialem jechac drugi raz i zrobic jeszcze normalne zakupy. Jak wyjechalem na
                                                    kilka mcy, zostwilem kase, po trzech miesiacach, ani rachunki nie poplacone,
                                                    ani kasy nie bylo... Teraz zestarzala sie troche i zrozsadniala, rachunki nadal
                                                    wole placic sam, bo wtedy wiem, ze zaplacone, ale ona na codzien kase wydaje
                                                    rozsadnie. Jednak przede mna zmora -wakacje . Wiem na pewno, ze moje 2 tyg.z
                                                    synem beda kosztowaly 1000 zl mniej, niz jej, choc zamierzamy zdrowo poszalec.
                                                    Nam wystarczy 500 zl na paliwo do diesla i jakies 300 zl na noclegi, pewnie z
                                                    500 na jedzenie, bierzemy grill, wiec to nie jest stolowanie sie tylko w
                                                    knajpach, namiot, jeszcze nam cos zostanie pieniazkow na inne atrakcje, muzea,
                                                    itp. Ona co roku jedzie na wczasy, gdzie na samo zakwaterowanie wyda swoja
                                                    miesieczna pensje. na benzyne wyda niewiele, moze ze 150 zl, bo lezy plackiem
                                                    na plazy, ale syn i tak woli jechac ze mna, bo sie nie nudzi a ja nie jestem
                                                    sklonny dokladac drugiej pensji za same noclegi dla siebie i syna na wczasach i
                                                    nudzic sie przerazliwie dwa tygodnie... Owszem, miala zawsze o to do mnie
                                                    pretensje... Wakacje powinny byc razem... Jednak, wszystkie szaszlykarnie w
                                                    kurorcie mozna zwiedzic w 3 dni, a co potem
                                                  • anybody1 Re: chwileczkę 22.06.05, 13:02
                                                    hm... wakacje osobno... z nią jest nudno... ona jeździ na zbyt drogie wczasy
                                                    (na które zresztą czekała cały rok)... nie trzeba kupować nic nowego do domu
                                                    skoro stare jeszcze działa...
                                                    wg mnie frustracja, poczucie że w pewnych sytuacjach nie może na Ciebie liczyć,
                                                    brak wyrozumiałości pewnego rodzaju z Twojej strony, zero szaleństwa bo za
                                                    drogo... nie jestem taka pewna czy ona tak po prostu wariuje, czy czuje się
                                                    niepotrzebna i niezrozumiana.
                                                  • anybody1 Re: chwileczkę 22.06.05, 13:25
                                                    przez "brak wyrozumiałości (...)" rozumiem to, że jej potrzeby traktujesz
                                                    jako "fanaberie". a to jest przecież ważne dla niej, nawet jeśli dla Ciebie to
                                                    pierdoły.
                                                  • scriptus Re: chwileczkę 22.06.05, 13:47
                                                    anybody1 napisała:

                                                    > przez "brak wyrozumiałości (...)" rozumiem to, że jej potrzeby traktujesz
                                                    > jako "fanaberie". a to jest przecież ważne dla niej, nawet jeśli dla Ciebie
                                                    to
                                                    > pierdoły.

                                                    Przeciez jej nie zabraniam zadnych fanaberii, robi co chce. I vice versa. Nie
                                                    zmuszam do poplyniecia statkiem, jak ma dostac choroby morskiej, ale my z
                                                    synem, dlaczego mamy z tego zrezygnowac, jezeli nas choroba morska nie
                                                    obowiazuje, a wycieczka statkiem nas bawi
                                                  • anybody1 Re: chwileczkę 22.06.05, 14:05
                                                    ale to nie chodzi o to że zabraniasz, ale że krytykujesz i tym samym odbierasz
                                                    jej całą przyjemność z czegoś co lubi.
                                                  • scriptus Re: chwileczkę 22.06.05, 13:41
                                                    To tez nie tak, gdyby chciala jechac z nami, nocowalibysmy w motelach, zamiast
                                                    w namiocie, bo nie lubi namiotu, jednak ze zwiedzania swiata nie chcemy
                                                    rezygnowac, byla zaproszona na nasze wakacje, to jej wybor. Wprawdzie ona zrobi
                                                    w dwa tygodnie 800 km, a my 8000, ale na bilety do roznych dziwnych miejsc
                                                    nigdy nie zalowalem. Coz, dla Niej liczy sie WYPOCZYNEK, a nie zaliczanie
                                                    wszystkich mozliwych dziur w drogach naszego pieknego kraju i za granica, dla
                                                    nas lezenie na plazy, to nudy na pudy, liczy sie meska przygoda, to my
                                                    szalejemy, nie ona. Jezeli gdzes jest jakas dziura, jaskinia, muzeum czy ruiny
                                                    i mozna tam wejsc, to wejdziemy, nawet, jak za to trzeba zaplacic i chocby nam
                                                    mialo zabraknac na lody... Jezeli trzeba wejsc na triangul po drabinie, na
                                                    pewno go nie ominiemy, ona na pewno zostalaby na dole. I bedzie mowila, ze sie
                                                    nudzi.
                                                    Ona zawsze moze na mnie liczyc.

                                                    A w domu... wszystko ma dzialac. Zepsula sie lodowka, kupilem nastepna
                                                    natychmiast. Jednak nie bede kupowal telewizora plaskiego, jak mamy nowy
                                                    kupiony ze 3 lata temu, bo teraz modne plaskie... i tak najstarszym
                                                    urzadzeniem, ktore mamy, to moj samochod, dopoki jezdzi, nie odczuwam potrzeby
                                                    jego wymiany, jak pojdzie na zlom, to kupie nowy i bede nim jezdzil, az
                                                    przestanie, podobnie, jak lodowke, pralke, telewizor, czy inne sprzety, jak
                                                    pryestaja dzialac, to je trzeba albo naprawic, albo wyrzucic i kupic nowe.


                                                    anybody1 napisała:
                                                    > nie trzeba kupować nic nowego do domu
                                                    > skoro stare jeszcze działa...
                                                    Tego nie rozumiem, skoro stare dobrze dziala, po co kupowac nowe
                                                    Jezeli stare dziala zle, albo wcale i nie da sie naprawic, zawsze od razu
                                                    kupuje nowe.
                                                  • anybody1 Re: chwileczkę 22.06.05, 14:04
                                                    a nie da rady tak żebyście pojechali gdzies razem? Wy z synem się powłóczycie,
                                                    ona w tym czasie będzie odpoczywać na plaży, za to wieczory spędzacie razem, we
                                                    troje? albo we dwoje, a synek do łózka? smile

                                                    a co do tych starych/nowych rzeczy, to chyba nigdy nie będzie tu zgody między
                                                    kobieta i mężczyzną smile nie wiem jak jest z Twoją żoną, ale ja np. często czuje
                                                    potrzebę zmiany. i osiągam to kupując np. nowe zasłonki, nowy stół, mimo że
                                                    stare słuzyłyby jeszcze świetnie przez najbliższe 10 lat. albo nowe ręczniki,
                                                    które będą pasować do łazienki... jestem pewna że 80% facetów powie że jest im
                                                    wszystko jedno jakie są ręczniki w łazience, przecież służą tylko do wycierania
                                                    się. ale gdyby ktoś mi nie pozwalał kupić tych ręczników albo robiłby mi z tego
                                                    powodu wymówki, to bym chyba zaczęła gryźć smile to jest nam, kobietom, POTRZEBNE
                                                    do zycia smile
                                                  • scriptus Re: chwileczkę 22.06.05, 14:23
                                                    Ja bym bardzo chcial pojechac razem, gotow jestem sie nawet nudzic i doplacic
                                                    za ten osrodek wczasowy...

                                                    To prawda, ze nowe reczniki zauwaze dopiero, gdy zapyta, czy ladne...
                                                    Udaje wtedy, ze zauwazylem, tylko nie bylo okazji pochwalic...
                                                    A firanki tak czesto zmienia, ze nie wiem nawet, czy to wisza jakies nowe, czy
                                                    juz byly

                                                    A z tym nowym, starym, dopoki przemeblowuje swoj pokoj, nie przeszkadza mi to.
                                                    Tylko ona zawsze uwazala, ze trzeba przemeblowac moj pokoj. Kiedys nawet kupila
                                                    nowe meble do mojego pokoju, do dzisiaj zreszta leza w piwnicy nierozpakowane,
                                                    ja mam stare, ktore mi bardziej odpowiadaja. Przez 20 lat, ktore mieszkamy w
                                                    nowym mieszkaniu, wymieniala sobie meble ze 3 razy, jednak ja mam porzadne
                                                    meble w swoim pokoju, przyzwyczailem sie do nich i nie pozwalam ich ruszac.
                                                  • anybody1 Re: chwileczkę 22.06.05, 14:39
                                                    z jednej strony rozumiem Twoje przywiązanie do Towich mebli, ale rozumiem też
                                                    że Twoja żona chciałaby je zmienić, zwłaszcza jeśli te mable mają 20 (!) lat.
                                                    ona nie chce Ci zrobić na złość, tylko uważa że to jest dobre dla Ciebie, nie
                                                    robi tego ze złej woli.
                                                    jesteś pewnien że nie upierasz się trochę bez sensu i "dla zasady" przy tych
                                                    meblach? na prawdę nie mógłyś żyć wśród tych nowych? sam mówisz że nie
                                                    zauważasz nowych ręczników, firanek itd... dlaczego te meble stały się takim
                                                    strasznym problemem? nie możesz odpuścić?
                                                  • scriptus Re: chwileczkę 22.06.05, 15:07
                                                    Moje meble sa porzadne, drewniane, zrobione wedlug mojego projektu, dostosowane
                                                    do moich potrzeb i wymiana tego na jakies wspolczesne wiorowe badziewie po
                                                    prostu jest bez sensu. Ja mam zabudowane sciany, a teraz modne sa niskie meble.
                                                    Gdzie mam dac reszte moich rzeczy, ktore sie nie zmieszcza.
                                                    Owszem, moglbym odpuscic, niech umebluje moj pokoj, postawi mi kwiatki na
                                                    biurku, potem bede przez pol roku wszystkiego szukal.

                                                    Ja wiem, ze ona nie chciala na zlosc, ale to moj pokoj, moje nawyki i
                                                    przyzwyczajenia, dlaczego mam je dostosowywac dla FANABERII. Te co leza w
                                                    piwnicy w kartonach, owszem widzialem w katalogu, moze i ladne, ale.... nie
                                                    takie mi potrzebne.
                                                    Mi sie jej nowe meble w jej pokoju niezbyt podobaja, ale nic nie mowie, nawet
                                                    raz tam pochwalilem, jak pytala... po co jej robic przykrosc, skoro jej sie
                                                    podobaja. W koncu, to ona z nich korzysta. Ja tam tylko kiedys sypialem.

                                                    Aj, nawet nie powinienem o tym myslec, a dopiero pisac
                                                  • anybody1 Re: chwileczkę 22.06.05, 14:40
                                                    a dlaczego nie możecie jechać razem? nie możesz się uprzeć?
                                                    tak jak z tymi meblami? smile
                                                  • scriptus Re: chwileczkę 22.06.05, 14:47
                                                    ostatnio nie rozmawiamy, zatem juz nam wakacje zorganizowalem, moje zaproszenie
                                                    odrzucila, ma to swoje zalety, bedzie mniej kosztowalo i nie bedziemy mieli
                                                    kuli u nogi... Swoje wakacje sobie tez zorganizowala, wcale mnie nie
                                                    zapraszala, trudno. Ale, przynajmniej bedzie mniej kosztowalo.

                                                    Buuu, tylko sie tak pocieszam.

                                                  • anybody1 Re: chwileczkę 22.06.05, 15:01
                                                    "kula u nogi", ładnie nazywasz kobietę swojego życia smile

                                                    może odpoczniecie od siebie przynajmniej i może to coś zmieni... albo...
                                                    samotna, wkurzona na swojego męża kobieta na wakacjach... nie chciałabym
                                                    krakać, ale samo się nasuwa...
                                                  • scriptus Re: chwileczkę 22.06.05, 15:18
                                                    Moja kochana kobieta nie jest juz najmlodsza, kondycja nie ta i zadyszki
                                                    dostaje, nie nadaza za nami, nie wszedzie da sie wjechac samochodem...
                                                    Od lezenia na plazy kondycji nie przybywa

                                                    Do wypraw partnerem jest dla mnie syn, jednak ja dla towarzystwa moge sie dac
                                                    nawet, jak ten cygan , powiesic, ale jak ona nie chce mojego towarzystwa... mam
                                                    wolna reke.

                                                    Moze nieladnie napisalem kula u nogi, ale szukam sobie jakichs pozytywow.
                                                  • akacjax Re: chwileczkę 22.06.05, 16:30
                                                    Nie jestem za ingerowaniem w tzw. Twój pokój, skoro funkcjonuje jako taki i nie
                                                    leży w nim ten, który od leżenia jest(kurzsmile to Twój wybór jak to wygląda.
                                                    Rozumiem, że chcesz po swojemu spędzić urlop (czy macie wolne w tym samym
                                                    terminie?). Rozumiem, że ona nie chce spedzać swojego wg Twojego planu,
                                                    wszystko jasne.
                                                    Ale piszesz, że gotów byłbyś na ustępstwo(no coś za coś, nie ma lekko,
                                                    nadzieja jest, ale trzeba też pewne czynności wykonać-jak w kawaletongue_outanie Boże
                                                    daj mi wygrać w lotto, daj mi nadzieję choć na mała wyraną, a Bóg na to-daj mi
                                                    szansę, wyślij wreszcie ten kupon lotka).
                                                    Czy nie ma takiej możliwości, że w ramach urlopu spotkacie się gdzieś na kilka
                                                    dni? A może(o ile terminy, czy miejsca się bardzo różnią)umówicie się sami(bez
                                                    dzieci! piszesz o synu , a czasem piszesz: dzieci? coś mi umknęło?) na wypad,
                                                    dwu, trzy dniowy. Czasem lepiej gada się na neutralnym terenie.

                                                    Chyba, że u Ciebie jest jak u mnie w czasach gdy się źle działo, ale nie było
                                                    jeszcze końca-ja proponowałam to i owo ,a jeszcze-m. miał to w nosiesad
                                                  • scriptus Re: chwileczkę 22.06.05, 16:43
                                                    Staram sie, zeby kurz nie lezal... choc czasem sie zdarza, gdy mam wiecej
                                                    pracy. Ale ona i tak tam malo zaglada

                                                    Urlop mamy niestety w roznych terminach, bo nie potrafilismy sie dogadac, to
                                                    znaczy nie udalo mi sie z niej wyciagnac, kiedy ona ma urlop, ja mam duzo
                                                    wieksze mozliwosci... Co do miejsca, nie ma w Polsce takiego, z ktorego nie
                                                    moglbym dojechac w kilka godzin.

                                                    Jak juz zaplanowalem, przepadlo...

                                                    choc stale jeszcze moge wziac drugi urlop, taki wariat jestem
                                                  • akacjax Re: chwileczkę 23.06.05, 00:44
                                                    Gdyby mój m. chciał coś zmienić w naszej sytuacji, tylko dziwne rzeczy mogłyby
                                                    zahamować moje myślenie passe o nim.
                                                    Ale u nas jet inaczej.
                                                    Wiesz gdize będzie, kiedy? zaskocz ją, nie musisz od razu syna ciągać....może
                                                    zrobisz na niej wrażenie...
    • strega Re: samotnosc mnie zabija 12.06.05, 11:48
      Oj, ja tez to znam. Powroty do pustego domu, samotne wieczory. W dzien jeszcze
      jakos to jest, zajecia,dziecko, dom. Ale wieczorem samotnosc i lek wychodza z
      norki i pokazuja pazurki, nie daja o sobie zapomniec.
      • magnuna Re: samotnosc mnie zabija 12.06.05, 15:46
        Hmm, ja tu nie zagladalam.Na Rozwodkach cisza.Kolezanka Was polecila i
        jestem.Antydepresanty juz nie dzialaja.Chodzialam w czasie sprawy rozwodowej na
        terapie grupowa i bylo w miare dobrze.Sprawa sie skonczyla, terapia
        tez.Wprowadzilam sie do rodzicow.I teraz ta cholerna samotnosc.Znajomi maja
        dzieci,swoja prace i klopoty wiec nie bede im wciaz trula jaka to jak bidulka
        samotna.Szukam pracy wiec nawet na razie nie moge powiedziec ze wracam po pracy
        zmeczona, ze przez 8 godzin moge zapomniec o swoje samotnosci.Sezon wesel i ja
        sama.Na zaproszeniach osoba towarzyszaca.Isc z kimkolwiek nie chce.Chodze
        wszedzie sama i czuje ten pytajacy wzrok.
        Boze, myslalam ze po miesiacach rozpaczy i dolka wyszlam z tego, ze juz nie
        potrzebuje prochow, ze normalnie bede mogla spac, ze potrafie odpychac czaren
        mysli.I to wszsytko znowu wraca.Przeciez nie pojde znow na terapie.Uzalam sie
        nad soba.
        • scriptus Re: samotnosc mnie zabija 12.06.05, 16:35
          Jeżeli jesteś samotna, ale sympatyczna, wolna, masz czas, nie powinno być
          problemu, ludzi samotnych jest mnóstwo. Tylko trzeba znaleźć kogoś, kto też
          pragnie towarzystwa. Jeżeli byłaś zamężna, zapewne wiesz, jak to się robi wink

          Nie szukaj desperacko partnera, po prostu szukaj przyjaciół, płci obojga, szukaj
          środowiska ludzi nieparzystych... Wśród nich z czasem bez trudu znajdziesz
          towarzystwo na imprezę, itd. A wśród takich przyjaciół może się znaleźć ten jeden...

          Nie potrafię Ci doradzić, gdzie szukać tych nieparzystych, ponad 20 lat się tym
          nie zajmuję, a ponadto moje doświadczenie w tej mierze jako dwudziestolatka,
          studenta w innych warunkach nie jest adekwatne dla np mojej obecnej sytuacji
          człowieka czterdziestoparoletniego, ani dla Ciebie. Jednak, sądzę, że jak bym
          nie był żonaty i szukał towarzystwa, w takim okresie, jak teraz, zacząłbym np.
          jeździć na jakieś zorganizowane przez biura turystyczne wycieczki. Nie wiem
          tego, ale wydaje mi się, że na takich imprezach można spotkać singli częściej,
          niż gdziekolwiek indziej, bowiem mają oni więcej czasu i pieniędzy od ludzi
          żyjących "w stadłach małżeńskich"...

          To, co napisałem, jako radę dla Ciebie niestety nie wynika z mojego osobistego
          doświadczenia, jednak, kiedy jeździliśmy z synkiem na różne wypady,
          zaobserwowałem, że okazji do jakichś "flirtów" pojawiało się więcej, niż
          kiedykolwiek indziej. I nie muszą to być jakieś piesze wycieczki po górach,
          ponoć doskonały do znalezienia singlowych przyjaciół jest np. wyjazd do sanatorium.

          Nie cierp na samotność, jak nie musisz, po prostu zacznij coś robić.
        • tricolour Ja najbardzej nadajesz... 12.06.05, 16:51
          ... sie na terapię. Nie ma niczego wstydliwego w pomaganiu sobie, leczeniu
          jeżeli systuacja tego wymaga.

          Wstydlie jet tkwienie w podłym stanie, użalanie się nad sobą i czekanie na cud.
          Zresztą jak taki cud miałby wyglądać?
          • jolkaxs Re: Ja najbardzej nadajesz... 16.06.05, 16:06
            właśnie się zastanawiam, czy nie przyszedł czas żeby się wybrać do psuchologa,
            albo poprosic żeby lekarz zapisał mi jakiś polski prozac........hmm,
            zdecydowanie wygląda na to, że tez mam początek doła
            • gotyma a mnie ostatnio cieszy :) 20.06.05, 16:24
              ciesza mnie moje samotne chwile, choc jest ich malo. tak rzadko zdaza sie, gdy
              nikt nie wola : mamo, on mnie bije lub mamo, gdzie sa moje spodnie lub mamo, co
              na obiad?! ale juz za tydzien oddaje moje potomstwo cudownym ludziom (za
              straszne pieniadze!!!) ktorzy przez dwa tygonie zapewnia mi cisze big_grin
              to zart oczywiscie, choc czasem naprawde bywa meczace: prawda mamuski? big_grin

              ale samotnosc zyciowa tez mnie dzis nie meczy. uswiadomilam sobie to calkiem
              niedawno. na czerwonym swietle za mna zatrzymal sie gwaltonie samochod.
              spojrzalam w lusterku i zobaczylam za soba w aucie pare. siedzieli odwroceni od
              siebie z bardzo marsowymi minami. od czasu do cxzasu ktores z nich odwracalo
              sie by z mocno gestykulujac cos powiedziec do tej drugiej osoby, a raczej
              wykrzyczec. widac bylo jak sa nieszczesliwi. a ja poczulam sie taka wolna! i
              juz nie musze sie bac takich chwil i oceny exa! i wieczorkiem jak mi sie nnic
              nie bedzie chcialo, to poprostu nic nie bede robic big_grin tzn. zrobie sobie drinka
              i bede kanapowac smile a kolacje dzieci same zrobia i nawet jezeli beda to
              niezdrowe smazone kielbaski lub parowy, to nikomu to nie bedzie przeszkadzac,
              byle by byly to smaczne od szczescia potrawy!!!
              samotnie nie jest zle big_grin
              • scriptus Re: a mnie ostatnio cieszy :) 21.06.05, 16:06
                A my za dwa tygodnie pojedziemy z synem na wyprawę...
                Syn się cieszy, żony jeszcze nie pytałem, ale chyba znam odpowiedź.
                Syn stwierdził, że lepiej nie brać mamy... bo znowu będziemy łazić po sklepach
                i knajpach i leżeć cały dzień na plaży, jednak ja bardzo bym chciał, takie
                wakacje , jak dawniej, nawet kosztem nudów...
                A tacy dwaj, jak my dwaj, to nawet jakies ekstremalne sporty możemy
                pouprawiać... (tylko bez podtekstów, proszę, zdobywanie ruin, loty na lotni,
                czy jazda na sznurku za motorówką...) a wieczorem, na jakąś hiperimprezkę...
                tylko, synek jest singiel z pełnymi możliwościami, a ja..., choć też faktycznie
                ostatnio singiel, chyba na tę okoliczność muszę założyć obrączkę...
Inne wątki na temat:

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka