Eks chce powrotu...

[semillla]

Hm...
Od czego tu zacząc. Nie liczę, że ktoś powie mi co mam zrobić, ale może
chociaż podpowie lub poradzi.
Mam już rozwód z mężem. Zaraz po sprawie udało nam się spotkac i porozmawiać,
wyjaśniliśmy wszystkie spory, rozmawialiśmy jak dawniej. Nadal się kochamy.
Eks chce, żebyśmy zaczeli od nowa (już po rozwodzie).
Raz nam się układało raz nie, eks przyznal, że był nie w porządku, ze wie
jaki ma charakter, ale się zmienił i teraz będzie już inaczej. Widzę, że się
zmienił, jak mnie traktuje, tylko na jak długo... Czy mozliwe, żeby dopiero
po rozwodzie zdał sobie sprawę, czy to tylko gra i znów będzie źle. Znacie
przypadek, że dało się naprawić związek po przejściach???
Oczywiście mnóstwo wokół mnie doradców, którzy mówią, żebym mu nie wierzyła,
że ludzie się nie zmieniają, ale to wchodzi w grę uczucie.
Semi

[13monique_n]

Semi,

Niestety, watpliwosci tylko Ty sama mozesz rozwiazac. I to, czy dasz rade
zaufac, wierzyc w to, ze Wam sie uda. A Exowi starczy zapalu do byzia
"zmienionym". Tylko Ty. Bo tylko Ty masz jakies dane z waszej przeszlosci, a
takze - Ty go kochasz lub nie. My zabawilibysmy sie jedynie we wrozenie z kart
(fusow?). Trzymam kciuki, bo zadna decyzja nie jest latwa. M.

[phokara]

Jak w gre wchodzi obustronne uczucie... to chyba warto sie zastanowic. W koncu los nie jest
znowu taki rozrzutny w szastaniu miloscia.

[crazysoma]

Tylko sie zastanow, co zrobic z tym brakiem poczucia bezpieczenstwa w
malzenstwie (z tym samym panem), o ktorym piszesz w innym watku.

[semillla]

Właśnie to jest problem. Dlatego min. wzieliśmy rozwód. Nie wiem czy jego
zmiana pociągnie za sobą odbudowanie poczucia bezpieczeństwa, dlatego nie wiem
co robić.

[maheda]

Nie musisz od razu godzić się na ponowny ślub, prawda?
Życie na kocią łapę też ma swoje uroki - każda strona chyba jednak trochę
bardziej się stara - zwłaszcza niektóre typy tak mają.
Jeśli Twój Eks chce o Ciebie powalczyć - to niech walczy może? Zawsze może tę
walkę przegrać, ale przynajmniej zginie stojąc
Wiem, trochę niepoważnie piszę... ja sama dałam drugą szansę i nie żałuję.
Nawet, jeśli się nie uda - nie był to czas stracony, wiele się o sobie (i o
sobie wzajemnie) dowiedzieliśmy.

[misbaskerwill]

Zgadzam się z tym, co napisała Maheda (i inne dziewczyny też).

To nieprawda, że ludzie się nie zmieniają - a skoro zmieniają się na gorsze, to
być może na lepsze też mogą

Daj mu szansę - ale tylko pod warunkiem, że Sama naprawdę chcesz z nim być
(czyli jeszcze go...kochasz?).

[semillla]

misbaskerwill napisał:

> Zgadzam się z tym, co napisała Maheda (i inne dziewczyny też).
>
> To nieprawda, że ludzie się nie zmieniają - a skoro zmieniają się na gorsze,
to
> być może na lepsze też mogą

Bardzo go kocham. Tylko pojawia sie też jakaś presja otoczenia. Rodzina i
przyjaciele wiedzą co przezyłam (może patrzą na to racjonalniej) i nie chcą
słyszeć o "powrocie". Miotam się, walka uczucia z rozumem.
Ja też wierzę, że ludzie się zmianiają, niektórzy, tylko czy on do nich
należy...

> Daj mu szansę - ale tylko pod warunkiem, że Sama naprawdę chcesz z nim być
> (czyli jeszcze go...kochasz?).

[phokara]

Wiesz co... Jesli bardzo go kochasz i nie dasz mu tej szansy, uginajac sie pod radami
zyczliwych - to cholera bardzo trudno Ci bedzie dac 'szanse' komus innemu. Bo w srodku
Ciebie, tam, gdzie powinien byc pusty plac do zagospodarowania, bedzie stal pomnik Twojego
exa, upiekszony dosc mocno sentymentalnymi wyobrazeniami. Ja bym tak pewnie miala. Z tym,
ze u mnie w walce uczuc z rozumem, zawsze wygrywaja uczucia. Pewnie nie maja przeciwnika
po prostu...

[z_mazur]

Pho uwielbiam Twój dystans do samej siebie.
Zacznę sobie chyba gdzieś spisywać cytaty z Ciebie.

> Z tym,
> ze u mnie w walce uczuc z rozumem, zawsze wygrywaja uczucia. Pewnie nie maja
> przeciwnika
> po prostu...

[kruszynka301]

Ja uważam, że ludzie się nie zmieniają, tylko na chwilę mogą ukryć swoje
prawdziwe "ja", i kiedy już odbudujesz swoje poczucie bezpieczenstwa po
ewentualnym zamieszkaniu razem i Twój eks poczuje się pewnie, historia się
powtórzy, niestety.
Moim zdaniem nie warto wiązać się po raz drugi z tym samym facetem, ale mnie
było dobrze samej.

[374.4w]

Z jakiego powodu ludzie, którzy sie kochają rozwodzą się?? Musiało być coś
bardzo, bardzo nie tak skoro ich miłość była za mała(więc czy była?), by
uchronić od rozwodu.
Nie wierzę w taką zmianę ludzi,nie wchodzi sie dwa razy do tej samej wody.

[libra22]

Presja otoczenia może być dość silna, ale to Twoje życie i Twoje uczucia.
Ci "inni", choć chcą dla Ciebie jak najlepiej, nie są Tobą i żyją swoim życiem.
Więc patrz wyżej (co inni napisali w wątku)

Dziękuję...

[semillla]

Dziękuję wszystkim za pomoc,wiem, że decyzja należy do mnie, na razie zwlekam, czekam, że moze coś mnie "olśni", czas bywa w takich sprawach sprzymierzeńcem, juz się z niczym nie spieszę, tylko mam wrazenie, ze stoję w tym samym punkcie, od tygodnia walczę z myślami...

[berek_76]

Moja szefowa, dwukrotnie rozwiedziona z tym samym facetem, powtarza mi co jakiś
czas, że najgorszym błędem jej życia, była decyzja o powrocie do męża.

Ale tak naprawdę to o niczym nie świadczy. Ja, gdyby do mnie mój były wyjechał z
takim tekstem, tez pewnie testsowałabym kwestię najpierw z daleka, pozwalając na
zbliżanie się frobnymi kroczkami.

-----------------------
Berek, mama Żaby (11.06.2002) i Dasi (19.03.2005)

[nangaparbat3]

Semi, nie sądzę, żeby grał. Ale też nie sądzę, ze nie będzie za jakis czas tak
jak dawniej.
Ja bym zaproponowala na początek terapie i jakieś takie narzeczeństwo. Ale
terapia koniecznie. Bo sam z siebie sie nie zmieni trwale, raczej.

[jicky7]

Semilla, jeżeli uczucie w Was nie wygasło to można rzeczywiście spróbować.
Piszesz, że się kochacie, a więc może rzeczywiście należałoby jeszcze raz wejść
do tej samej rzeki. Ślubu przecież brać nie musicie. Dobre rady... no cóż
wysłuchaj ich, ale sama zadecyduj jak masz postąpić. Gwarancji na udany
nowy/stary związek nikt dać nie może. Może bogatsi w nowe doświadczenia
stworzycie coś trwałego ? Czego Wam życzę.

[markus_wak]

Ktoś przypomniał Twój wcześniejszy wątek o problemach z zaufaniem. Cóż.., mogę
się tylko przyłączyc do komentarza Nangi. Wizyta u psychologa/terapeuty przed
wygłoszeniem deklaracji na tak lub nie. Wiem po sobie, ze to bardzo pomaga w
złapaniu proporcji. I chyba nie warto, będąc już po przejsciach, brnąć na ślepo.
Miłość jest ślepa, ale niech taka pozostanie tylko ta młodzieńcza. Jeśli musi.

[nangaparbat3]

> Miłość jest ślepa, ale niech taka pozostanie tylko ta młodzieńcza. Jeśli
musi.


Mlodzieńcza to moze i slepa, ta późniejsza kocha z całym dobrodziejstwem
inwentarza - choc pewnie i z dystansem.

[semillla]

Może macie rację z tą terapią,
na razie przeraża mnie to, że on naciska na decyzję, a ja nie jestem gotowa na jej podjęcie.
Wychodzę, z założenia, ze jeżeli przegramy z czasem to ta miłość nie była warta...

A jakim prawem naciska?

[tricolour]

Czy on nie wie, że jest dla Ciebie obcym facetem (prawnie... i nie tylko)?

Pozwalasz sobie, by naciskał? Twój ex ma cierpliwie czekać, tak jakby czekał na
swoją wymarzoną, wyśnioną kobietę, z bukietem kwiatów, wierszami, gitarą pod
oknem, świecami na stole, gorącym sercem...

[misbaskerwill]

Nie sądziłem, że tu coś jeszcze napiszę, ale znowu to mam.
Jesienna melancholia, czy co? Nie miała sobie kiedy przypomnieć.
Spokojnie wyjaśniłem, dlaczego to niemożliwe. Dlaczego to złe - zarówno dla mnie
jak i dla niej.
Ale i tak jestem zdruzgotany.
Bo wiecie - w tę całą grę wplątane jest dziecko. W skrócie - albo ona i dziecko,
albo nic. Ale wg małżonki to oczywiście ja wplątałem dziecko w tę grę...

Koszmar trwa dalej...

[crazysoma]

W skrócie - albo ona i dziecko
> albo nic.

Misiu, chyba duza ta melancholia to strasznie duzy ten skrot. Trzymaj sie.

[misbaskerwill]

Wybacz, Crazysoma. Nie warto tego skrótu rozpisywać.
Albo to był majstersztyk manipulacji, albo...sam nie wiem co.
Tak mnie tym zdzieliła, że jeszcze dochodzę do siebie.
Były takie jazdy wcześniej - przed złożeniem pozwu, ale teraz - po pół roku
walki najcięższym kalibrem jej się przypomniało???
Niestety, nie mogę więcej o tym pisać. Może kiedyś (jak zrozumiem, co to miało być).
No wiecie - jak napisała kiedyś Pho - huśtawki emocjonalne - Pani by się chciała
chyba jeszcze "pobujać". A mnie przecież już dawno tylko mdli.

Jedno mi uświadomiła - jeszcze się z tej choroby morskiej nie całkiem wyleczyłem.
Tzn. nie kocham jej, ale wystarczy nawet, że kocham dziecko - i te zagrywki
wciąż bardzo bolą.

[crazysoma]

Wybaczam Ci Ty sam musisz ocenic, czy to byla perfidna manipulacja, czy
nagly, niespodziewany przeblysk poczucia straty.
Czasami jestem uzalezniona od chinskich ciasteczek i takie ladne dzis mi sie
wylosowalo: "Ogien stlumiony popiolem tylko sie wydaje byc ugaszony"... ale
wiesz co, Misiu, kiedys zasypiesz go piaskiem.

[julka1800]

jesli Ex chce powrotu, Ty tez i silą rzeczy nie zbiera Ci sie na wymioty jak go
widzisz to chyba ...warto spróbowac


ps o ile to nie jest wasza n-ta próba

[der1974]

Ja tu niepopularnie (sądząc po tym co przeczytałem) może jednak zapytam: jak
chce powrotu i się niby kochacie to skąd ten rozwód się wziął? Z sufitu? Sorry
ale ktoś tu jest niepoważny. Ty, On czy oboje????

[semillla]

der1974 napisał:

> Ja tu niepopularnie (sądząc po tym co przeczytałem) może jednak zapytam: jak
> chce powrotu i się niby kochacie to skąd ten rozwód się wziął? Z sufitu?
Sorry
> ale ktoś tu jest niepoważny. Ty, On czy oboje????

Nikt nie powiedział, że ja i mój eks jesteśmy doskonali, może nawet niepoważni.
Życie to życie i nie zawsze układa sie po naszej myśli, tak samo można by
powiedzieć, że po co ci którzy się rozwodzą brali ślub, przecież to
niepoważne... Rozwód jest rozstaniem urzędowym, niczym innym, a w związkach
niemałżeńskich często są rozstania i powroty.
Rozwód w naszym przypadku był za szybki i nieprzemyślany, chociaż powodów było
sporo. Oczywiście, że przed rozwodem były dwie próby dojścia do porozumienia.
Eks tłumaczy, że teraz zrozumiał wszystko, zmienił się i wie ile stracił. Może
i tak jest, że docenia się drugiego człowiek, gdy się go traci, chyba że złość
i zło, które nam wyrządził, są silniejsze.

[kasiar74]

wczoraj sie napisałam ale widze że nie jest dodana moja wypowiedź, poszła
gdzies w kosmos
widać musisz tak jak ja przekonać sie po raz kolejny i kolejny i kolejny ze
niestety te rozstania, ten rozwód nie sa bez przyczyny

mi tez wiele osob mowilo daj sobie juz spokoj, ja chcialam sporbowac,
probowalam i znowu nie wyszło i ja ponosze wszelkie konsekwencje tej decyzji i
wcale nie boli mniej niz za pierwszym razem, ale nadzieja umiera ostatnia

[m.4]

ja jestem zwolennikim radyklanych cięc..... ale to prawda ze nadzieja umiera
ostatnia jak pisze kasiar74 moze wiec autorka watku musi sprobowac zeby na
wlasnej skorze przezyc to co ma przezyc??? zycze ci powodzenia bez wzgledu na
to cowybierzesz
m.4

[f.l.y]

nie chcę się mądrzyć...ale skoro wzięliście rozwód, to chyba był powód..

po drugie sąd daje rozwód przy całkowitym rozkładzie więzi uczuciowych,
finansowych, gospodarczych itp...- czyżbyście oboje oszukali sąd?

po trzecie z Twoich wypowiedzi, że rozwód wzięliście pochopnie - już wnioskuję,
co mu powiesz...

po czwarte przypuszczam /bo to, to tylko Twój ex wie/ że facet chce sobie
udowodnić, że znowu ma wpływ na Twoje życie mimo rozwodu albo najzwyczajniej
nie ma mu kto prać i gotować...

[semillla]

f.l.y napisała:
>
> po trzecie z Twoich wypowiedzi, że rozwód wzięliście pochopnie - już
wnioskuję,
>
> co mu powiesz...

hm... waham się i nie wiem jaką podjąć decyzję, a waham się dlatego, że wiem że
decyzja o rozwodzie była pochopna, gdybym tak nie uważała, nie byłoby wcale
tematu;



> po czwarte przypuszczam /bo to, to tylko Twój ex wie/ że facet chce sobie
> udowodnić, że znowu ma wpływ na Twoje życie mimo rozwodu albo najzwyczajniej
> nie ma mu kto prać i gotować...

takie myśli też mi krążą po głowie, i to, że najzwyczajniej w świecie może nie
chce żebym ułożyła sobie życie z kim innym (zawsze był zazdrosny), ale nie
prześwietlę go, słowa nie wystarczą, a nadal mi na nim zależy to co mam robić?
A powiedzcie mi jak rozróżnić przyzwyczajenie od miłości i od lęku przed
samotnością?

[z_mazur]

Bardzo prosto.
Czujesz, że Cię kocha??

Ktoś tu dobrze napisał, jesteście teraz dla siebie parą obcych ludzi, więc
zacznijcie do tego podchodzić jak obcy sobie ludzie. Parę spotkań na mieście,
trochę rozmów. Powoli badaj grunt.

Co do zazdrości, to mężczyźni są zazdrośni, ale o swoją kobietę. W momencie
kiedy kobieta przestaje być "ich" to najczęściej przechodzi zazdrość. Chyba że
on nadal uważa Cię za swoją kobietę.
Sprawdź na ile trwałe są zachodzące w nim zmiany. Ja uważam, że człowiek może
się zmieniać, ale po pierwsze nie ma co liczyć na kompletną zmianę osobowości,
po drugie te zmiany to raczej ewolucja niż rewolucja.

[f.l.y]

daj mu zadanie, niech wymaluje Ci mieszkanie i posprzata piwnicę...

jak zrobi to bez zająknięcia - daj mu.....drugie zadanie i kolejne...

a tak serio...to chyba ciężko jest zdefiniować prawdziwą miłość....

a istnieje taka wogóle? taka czysta i bezinteresowna?

[semillla]

z_mazur napisał:

> Bardzo prosto.
> Czujesz, że Cię kocha??

Czuję, że coś do mnie czuje.

> Ktoś tu dobrze napisał, jesteście teraz dla siebie parą obcych ludzi, więc
> zacznijcie do tego podchodzić jak obcy sobie ludzie. Parę spotkań na mieście,
> trochę rozmów. Powoli badaj grunt.

Właśnie tak robię, kino, spotkanie na kawę itd. I tylko mi ciężej podjąć
decyzję po kazdym spotkaniu.

> Co do zazdrości, to mężczyźni są zazdrośni, ale o swoją kobietę. W momencie
> kiedy kobieta przestaje być "ich" to najczęściej przechodzi zazdrość. Chyba
że
> on nadal uważa Cię za swoją kobietę.

Chyba nie pogodził się z naszym rozstaniem i jest bardzo zazdrosny.

> Sprawdź na ile trwałe są zachodzące w nim zmiany. Ja uważam, że człowiek może
> się zmieniać, ale po pierwsze nie ma co liczyć na kompletną zmianę
osobowości,
> po drugie te zmiany to raczej ewolucja niż rewolucja.

Badam, cały czas badam, ale diagnoza zawsze może okazać się omylna...
I tego się obawiam.

Dzięki z_mazur

[kasiar74]

ciekawe co piszesz z ta zadrościa, wydaje mi sie że podobnie jest u kobiet,
jesli facet przestaje byc "MoJ", moim męzusiem, woli dbac o uczucia innej
kobiety to boli ale tylko do pewnego momentu potem naprawdę przychodzi
obojętność, no bo czemu sie przejmowac i o kogo byc zazdrosnym, o obcego faceta?

[z_mazur]

Chodzi mi o inną sytuację kasiu.

Np. gdy kobieta porzuca mężczyznę, to mimo wszystko potrafi być zazdrosna o
tego porzuconego wcześniej faceta. Mimo, że w zasadzie on już nie jest jej i to
nawet na jej własną decyzję.

Ktoś kiedyś powiedział, że mężczyźni są zazdrośni o przeszłość, a kobiety o
przyszłość. I zgadzam się z tym zdaniem.
Kobieta chciałyby żeby jej wszyscy faceci wzdychali na myśl o niej i
świadomość, że tak nie jest trochę je boli. Facetowi jeśli zerwie kompletnie z
kobietą jest to najzupełniej obojętne czy ona w ogóle jeszcze o nim myśli czy
już nie.

[semillla]

z_mazur napisał:
Facetowi jeśli zerwie kompletnie z
> kobietą jest to najzupełniej obojętne czy ona w ogóle jeszcze o nim myśli czy
> już nie.

Czyli na podstawie tego wywodu mogę stwierdzic jednoznacznie, że mój eks ze mną
nie zerwał, bo myśli, i pyta, i dzwoni.
Ale dokładnei kiedyś słyszałam o tym owiedzeniu i całkowicie się z nim zgadzam.

[kasiar74]

widzisz jaka ciekawa inna interpretacja
moj i twoja, calkowice odmienne

[z_mazur]

No napewno nei jesteś mu obojętna.
Ja bym to wykorzystał trochę na Twoim miejscu, żeby przekonać się na ile jest
skłonny popracować nad sobą i jak ta ewentualna jego praca wpłynie na wasze
relacje w ewentualnym związku w porównaniu do tego związku sprzed rozwodu.

BTW znam parę która się zeszła mniej więcej rok po rozwodzie i są od dwóch lat
razem wyglądają na szczęśliwych.

[chalsia]

> BTW znam parę która się zeszła mniej więcej rok po rozwodzie i są od dwóch
lat
> razem wyglądają na szczęśliwych.

No ale właśnie to było ROK po rozwodzie, a nie zaraz po. I to jest zasadnicza
róznica.
Chalsia

hmmm

[kasiar74]

hmmm, ja sądzę że ex mąż autorki wątku ma własnie syndrom stereotypowej
kobiety, jest zadrosny o przyszłość, o to że nie daj boże ktoś tej kobiecie
dogodzi i uczyni ją szczęliwą, no chore

[chalsia]

> A powiedzcie mi jak rozróżnić przyzwyczajenie od miłości i od lęku przed
> samotnością?

jak - we własnej duszy, w spokoju i z dala od tegoż faceta. Czyli by dojść do
tego czy to miłość, czy przyzwyczajenie czy lęk przed samotnością potrzebujesz
spokojnego czasu bez widywania się i rozmawiania z eks mężem.
I podstawowym pytaniem jest "czego mi brakuje" - wszystko sobie trzeba spisać,
nawet drobiażdżki. Potem stosunkowo łatwo ocenić z czego potrzeba tych rzeczy
wynika (czy z miłości, przyzwyczajenia, etc).
Chalsia

[374.4w]

> > A powiedzcie mi jak rozróżnić przyzwyczajenie od miłości i od lęku przed
> > samotnością?

może naiwna jestem : sercem

Nie jesteś sama w swej naiwności...

[tricolour]

)

[374.4w]

)

Podjęłam decycję po 2 m-cach

[semillla]

semillla napisała:

> Hm...
> Od czego tu zacząc. Nie liczę, że ktoś powie mi co mam zrobić, ale może
> chociaż podpowie lub poradzi.
> Mam już rozwód z mężem. Zaraz po sprawie udało nam się spotkac i porozmawiać,
> wyjaśniliśmy wszystkie spory, rozmawialiśmy jak dawniej. Nadal się kochamy.
> Eks chce, żebyśmy zaczeli od nowa (już po rozwodzie).
> Raz nam się układało raz nie, eks przyznal, że był nie w porządku, ze wie
> jaki ma charakter, ale się zmienił i teraz będzie już inaczej. Widzę, że się
> zmienił, jak mnie traktuje, tylko na jak długo... Czy mozliwe, żeby dopiero
> po rozwodzie zdał sobie sprawę, czy to tylko gra i znów będzie źle. Znacie
> przypadek, że dało się naprawić związek po przejściach???
> Oczywiście mnóstwo wokół mnie doradców, którzy mówią, żebym mu nie wierzyła,
> że ludzie się nie zmieniają, ale to wchodzi w grę uczucie.
> Semi

Minęły 2 miesiące, znam odpowiedzi na wszystkie dręczące mnie pytania, podjęłam
decycję, jestem jej w pełni świadoma i pewna.
Wyłączyłam się z "życia na Waszej stronie", zaczęłam układać sobie życie z
eksem, nie wprowadziłam się do niego, ale spotykaliśmy się, wierzyłam...
Tydzień przed świętami, po kilku wpadkach- przegiął, okłamał po raz kolejny.
I tak się kończy ten rok, pięknie się kończy, bo mimo wszystko mam jakiś czysty
umysł, wiem, że spróbowałam, ze dałam nam szansę,że wchodzę w Nowy Rok sama,
ale nie samotna, pewna, silniejsza.
Wiem tylko, że ludzie się nie zmieniają...

Wszystkim w podobnej syt. mogę powiedzieć jedno, ze spróbować warto, dla
siebie, albo się uda, a jak nie (jak u mnie) to przynajmniej mam czyste
sumienie.

[bursztynowe]

Masz świadomość, że zrobiłaś co mogłaś. I to w sumie chodzi. Ile można się
oszukiwać. Bo to jest tak jak kiedyś napisała Pho, tam wyżej.
Poza tym lepiej żałować, że się coś zrobiło, niż że się nie zrobiło.

Otwórz wszystkie okna, przewietrz.
Będzie dobrze.

Dziękuję, że odpisałaś...

[tricolour]

.. jak potoczyły sie Twoje sprawy. Nie każdego stać na takie piekne dokończenie
zaczętej myśli.

)

[pomimo1]

WIESZ CO? GRATULUJE CI. odwagi, wiary, pokory...kurde, jestes do przodu. tez
pewnie bym tak zrobila i ..tak samo sie by to skonczylo. droga Pani - brawa dla
Ciebie. teraz już tylko będzie lepiej. ciepło Cię pozdrawiam.

[kasiar74]

rozumiem Ciebie, teraz bedzie już tylko lepiej, wszystkiego dobrego

[semillla]

Dzięki wszystkim za dobre słowo, sero czuję się silniejsza,
dzięki temu co w tym roku sie wydarzyło i dzięki tenu co czytam na tym forum.

Banalne ale prawdziwe:
nie ma tego złego ...

Szczęśliwego Nowego Roku, wierzę że taki będzie, bo jest w nim magiczna "7"!

[marek_gazeta]

Słusznie, że spróbowałaś.

Facet okazał się kiepski, ale masz czyste sumienie. To dużo, możesz go odciąc bez żalu.