grzecznie się witam

[leaah]

i proszę o przygarnięcie mnie do grona forumowiczów...
Póki co jestem rozsypana na tysiac kawałków - moja wielka miłość skończyła się
dwa lata temu, gdy obita w trzecim miesiącu ciąży zwiałam od męza niecałe trzy
lata po ślubie. Straciłam dziecko. Wtedy wydawało mi się, że straciłam
wszystko... ale minęły ponad dwa lata żyję i nawet się uśmiecham czasami Rok
temu dałam się namówić na próbę ratowania i odbudowywania, która zakończyła
się totalną klapą. Jestem kilkanaście tysięcy zł i morze łez do tyłu.
Miesiac temu podjęłam najtrudniejszą decyzję w moim życiu - decyzję o rozwodzie.
Boli jak diabli. Pan mąż wypiął się i zniknął, muszę jak dla ostatniego
bandyty ustanawiać mu kuratora, bo nawet adresu nie raczy podać... a za oknem
huczy morze i wieje wiatr
a.

[z_mazur]

Witaj.

Jakoś tak pierwszy się odzywam, ale myślę, że panie też się wkrótce odezwą.
Utrata dziecka to rzeczywiście tragedia.
Na początku zawsze boli, ale z czasem ból tępieje i całkiem przechodzi.
Wiem wiem slogany, ale uwierz mi, że jest życie po ....

[374.4w]

Witaj,
z czasem będzie coraz lepiej i lepiej
jak mówią mądrzy w piśmie:daj czasowi czas.trzymaj się

[0lana]

Dobrze,ze sie odezwalas...w kupie razniej,a trafilas na prawde do miejsca,gdzie
dowiesz sie jak sobie radzic ze swoja sytuacja.Ludzie tu sa zyczliwi i
nawet,gdy opinie sa krytyczne i "nie po naszej mysli" pomagaja.
Pamietaj,zycie to najcenniejszy skarb jaki posiadamy...takie tragedie,jak ta w
kopalni dopiero nam to uswiadamiaja.
Fajnie,ze jestes...,a moze dokladniej okreslisz,gdzie mieszkasz.Ja przy
Kolobrzegu,a wiekszosc forumowiczow W-wa,Wroclaw,Slask...a szkoda.
Pozdrawiam,trzymaj sie.

0lana

[maga_luisa]

To chyba do Ciebie mi najbliżej: okolice Stargardu Szczecińskiego

[0lana]

Bardzo sie ciesze,ze znalazl sie Ktos z blizsza...dzieli nas tylko jakies
130km.Wiesz,ja mam stryjka w Stargardzie Szczecinskim,ale dawno u nich nie
bylam.Wogóle chyba swierze powietrze mi zaszkodzilo,bo przez ostatnich kilka
lat zapomnialam,ze istnieje jeszcze inny swiat,niz praca,dom,dzieci i mąż
(kolejnosc niewazna).Zemscilo sie to na mnie...
Czytalam twoje watki,a co teraz slychac u Ciebie?
Pozdrówko

[13monique_n]

Witaj. Rozgość się. Tutaj jesteś u siebie.

[z_mazur]

13monique_n napisała:

> Witaj. Rozgość się. Tutaj jesteś u siebie.

Kurcze, strasznie mi się to spodobało.
Właśnie tak się tu czuję.
Nawet jak się trafi jakaś mała sprzeczka to potem jak to w rodzinie wszyscy
chcą się dogadać i zapomnieć o sprawie.

BTW, jak to wtedy pisałem potrzebowaliśmy trochę dopływu świeżej krwi.

[weekenda]

Cześć,

też tak mam jak przedmówcy dobrze trafiłaś. Ja też się tu czuję jak
w "swojej" grupie

Morze jest od tego aby huczało a wiatr a by wiał. Znaczy wszysto jest pod
kontrolą. Tak? Ja akurat kocham Góry ale tam też huczy na graniach i wieje
wiatr

Dzielna dziołcha jesteś! Trzymaj się! i witam Cię! reszta pewnie też się
przywita jak ich znam

[marek_gazeta]

> dwa lata temu, gdy obita w trzecim miesiącu ciąży zwiałam od męza niecałe trzy
> lata po ślubie.

> Rok
> temu dałam się namówić na próbę ratowania i odbudowywania

Hmmm... Mąż Cię pobił w ciąży, a po roku chciałaś go przyjąć z powrotem? No cóż, nie wiemy wszystkiego, ale to wygląda na heroizm.

Rozwód to zawsze ciężka sprawa, życzę Ci, abyś następnym razem trafiła lepiej.

[kasiar74]

witaj, kolejna smutna historia, ale tutja wiele historii ma już swoje
szczęśliwe zakończenie

[374.4w]

witaj, kolejna smutna historia, ale tutja wiele historii ma już swoje
szczęśliwe zakończenie



szczęśliwe to by było gdyby "żyli długo i szczęśliwie",
nasze są trochę inne, jedyne możliwe sczęśliwe, ale bardziej na zasadzie, że
brak niesczęścia to już szczęście

[z_mazur]

Ale są też szczęśliwe zakończenia.

O części wiemy, o większej części nie wiemy, bo ludzie gdy forum przestaje im
być potrzebne znikają cichutko, po angielsku.

Czasem tylk pojawią się z pozdrowieniami i piszą, że nie chcą pisać zbyt wiele
o swoim szczęściu bo dla niektórych to może być trochę krępujące.

Przypuszczam, że większość niegdyś aktywnych uczestników forum mogłoby napisać
coś więcej na temat tego "i zyli długo i szczęśliwie"

[czekolada72]

Witaj!
Co prawda, szkoda, ze los sprawia, ze takie miejsce powstało, ale jest ono
niesamowitym wsparciem!!

[374.4w]

są szczęsliwe, ale nie dla tych naszych małżeństw co się włąsnie rozpadają i z
powodu, których stajemy się exami


natomiast tak w ostatecznym rozrachunku to szczęsliwe, bo takie jest to
nasze ...co dalej, nie zawsze poprzez stanie się next

[kurka_wodna2]

Witaj
Zaglądam codziennie
Piszę niewiele...
Nie martw się,poradzisz sobie-proponuje jednak znaleźć odpowiedzi w starych
wątkach-pomoże Ci to-uwierz mi...
Z Waszą tu pomocą prostuje się powoli, nie mam jednak spokoju-były ujawnił nową
cechę-nękanie ...
Często mam mord w oczach czytając kolejne jego wypociny.

[leaah]

Mnie huczy English Channel
Zwiałam zagranicę, bo w Polsce nie bardzo dawałam sobie radę ze wspomnieniami...
Tu mam nowe życie, nowe miejsce, nic mi się nie kojarzy, nie przypomina, mniej
boli. Nie ma też tłumu ciekawskich gapiów i docielkiwych 'życzliwych' pytań.

Brzoza ma rację, to nie heroizm skłaniał mnie do powrotu i próby odbudowania
naszego małżeństwa. Nie jestem cierpiętnicą, na męczennika też się nie nadaję.
Zwyczajnie kocham jeszcze tego drania, nie ma we mnie złości, chęci zemsty. Póki
co nie mogę sobie wyobrazić siebie z kimś innym.

Teraz jestem na etapie zbierania dowodów, pozew napisany, adwokat czeka tylko na
ostatnią paczkę z dowodami. Podejrzewam, że wszystko rozegra się na przełomie
stycznia i lutego...
pozdrawiam i dziękuję za ciepłe slowa

[jicky7]

Witaj. Czasami za miłość płaci się straszliwą cenę.
Ale ból kiedyś minie.

[libra22]

Witaj
Podziwiam siły, że to zrobiłaś. I dobrze. A jutro kiedyś nadejdzie

[kobieta741]

Podziwiam za siłę! I tzrymam kciuki za nową i lepszą przyszłość!! Powodzenia!

[ta]

Zaglądaj tutaj. Uzyskasz wsparcie.Wszyscy tutaj chodziliśmy w podobnych
butach Mnie udało się przetrwać najtrudniejsze chwile na innym forum, dzięki
wsparciu wspaniałych ludzi. Pozostały głębokie przyjaźnie, przeniesione w życie
pozanetowe. Trzymaj się, pisz, nie krępuj się prosić o wsparcie

Pamiętam, jak kiedyś zasypano mnie "głaskami", których potrzebowałam, jak
powietrza. Nie przesadzę, gdy powiem, że uratowano człowieka.
Trzymaj się, walcz, działaj.
Powodzenia
Ta_