Pamięć

[a.niech.to]

Czytam wybrane wątki; piszecie o upływającym czasie i normalizowaniu się
porozwodowych kontaktów. Spektrum jest szerokie: od wymuszonych przez
okoliczności, nielicznych spotkań po przyjacielskie kawki bez szczególnej
okazji.
Zastanawiałam się nad czymś innym. Co zachowało w swojej pamięci Wasze ciało
i jak długo to coś będzie Wam ciążyć, a może wręcz przeciwnie stanie się
zaczynem pozytywnych wartości?
Ja na widok exa lub w skutek przeżycia jakiejś sytuacji z nim związanej
reaguje napadem lęku. To dziwne uczucie, wszystko mam pod kontrolą, a moje
ciało robi się chore ze strachu. Muszę się nim troskliwie zajmować.
Sądzę, że jestem dość odważną osobą.
Chciałbym powiedzieć wszystkim kobietom żyjącym w przemocowych związkach:
UCIEKAJCIE I NIE OGLĄDAJCIE SIĘ ZA SIEBIE!

[panda_zielona]

Już Wieszcz nasz pisał:
Precz z moich oczu,posłucham od razu
Precz z mego serca i serce posłucha
Precz z mej pamięcia
Nie,tego rozkazu moja ni twoja pamięć nie posłucha.
Nie da się niczego wymazać z pamięci,można jedynie zagłuszyć

[panda_zielona]

panda_zielona napisała:

> Już Wieszcz nasz pisał:
> Precz z moich oczu,posłucham od razu
> Precz z mego serca i serce posłucha
> Precz z mej pamięcia
> Nie,tego rozkazu moja ni twoja pamięć nie posłucha.
> Nie da się niczego wymazać z pamięci,można jedynie zagłuszyć

Za wcześnie wysłałam;No chyba,że wcześniej dopadnie nas Alzchailmer

[brzoza75]

wiesz ja też tak reagowałam na eksa dość długo, jeszcze czasem obejrzę się za
siebie ale tylko raz, kiedyś to było kilka razy...dziennie
nowa umiejętność...stawiam granice uważam to za sukces, kiedyś nie umiałam
nawet tego sobie wyobrazić,szybko wyciągam wnioski, nie analizuję, oceniam
jakby prościej i bez pudła, kiedyś strach osłabiał moje wszystkie zmysły, teraz
sa bardziej wyostrzone co strasznie pomaga w życiu, to ważne, potrafię się
cieszyć z małych rzeczy, nie ma rzeczy niemożliwych sa tylko ludzie małej wiary,
toksycznych ludzi wyczuwam na odległość i uciekam.

[weekenda]

Masz rację.

Dowiedziałam się o tym nie tak dawno.

Tyle zła z jego strony a ja wyciągnęłam ręke...

Nie żałuję bo wreszcie, WRESZCIE czuje się wyleczona. Jeszcze nie wolna ale już
wyleczona

Ale każda z Nas, każda z takich Dziewczyn musi znaleźć własną drogę do
wyleczenia.

Uzależnienie jest trudne do wyleczenia ale możliwe. Absolutnie możliwe.

Tego wszystkim Wam życzę!

[alexolo]

pamiec ...nie chce pamietać ...
ale fakt ...bardzo długo reagowałam nagłym przeszywającym lękiem ..po
kazdej wizycie...po sms'sie..po telefonbie...bałam sie nawet oddzwonic do
naszych wspólnych znajomych...bo bałam sie usłyszec o nim o nich...

poczatkowo reagowałam strachem potem strasznym bólem głowy..stan
migrenowy trwał 3-4 dni .. wymioty...straszne...musiałam ladować i
neurologa ..psychologa...wracało do normy a tu bach znowu..
potem bóle trwały 1-2 dni...wszystko sie ustabilizowało kiedy zerwałam
kontakt z jeego rodzina ..a co do niego przyjełam strategie milczenia
ewentualnie odpowiadm na pytania na temat dziecka..( ale tylko pisemnie)
przestałam meczyc sie pytaniem dlaczego!!!!
i psycholog uswiadomił mi ż e "on miał prawo..." a " ty masz prawo
reagowac i życ teraz tak jak ci wygodnie ..tak aby ból zminimalizować
do zera"
milczenie mi p[omaga!!!!..teraz jak dzwoni ..czy wysyła sms...przeszywa
mnie chwilowy dreszcz..napiecie...( takie jak w szkole..gdy nauczuciel
wywołuje cie dio tablicy) ale zaraz wszystko mija...juz nie latam
jak opetana do psychologa,,,i nie zameczam znajomych...wystarczy że
pogadam z wami

ostatnio polecono mi ksiązke...jestem w trakcie czytania ale juz
pierwsze wnioski" raj i piekło jest w nas...sami sobie je stwarzamy"

[a.niech.to]

alexolo napisała:

>...musiałam ladować i
> neurologa ..psychologa...wracało do normy a tu bach znowu..
No nie, na tak dramatyczny przebieg zwyczajnej nerwicy nie mogłabym sobie
pozwolić. Mam dzieci, tak łatwo nauczyć je strachu. Kasy na lekarzy też żal.
Hmm...broni mnie moja inteligencja.

[maza15]

alexolo napisała:

> pamiec ...nie chce pamietać ...
> ale fakt ...bardzo długo reagowałam nagłym przeszywającym lękiem ..po
> kazdej wizycie...po sms'sie..po telefonbie...bałam sie nawet oddzwonic
d
> o
> naszych wspólnych znajomych...bo bałam sie usłyszec o nim o nich...
>
> poczatkowo reagowałam strachem potem strasznym bólem głowy..stan
> migrenowy trwał 3-4 dni .. wymioty...straszne...musiałam ladować i
>



>
> ostatnio polecono mi ksiązke...jestem w trakcie czytania ale juz
> pierwsze wnioski" raj i piekło jest w nas...sami sobie je
stwarzamy
> "
>

[maza15]

alexolo napisała:


>
> ostatnio polecono mi ksiązke...jestem w trakcie czytania ale juz
> pierwsze wnioski" raj i piekło jest w nas...sami sobie je
stwarzamy
> "
>
Czy możesz podać tytuł książki?Przeczytałam już kilka pozycji z "kącika
samopomocowego",chętnie przeczytam tą,o której piszesz.