dodajcie mi otuchy

[em120777]

Bardzo prosze, moze jakieś pomysły?? Dziś, w końcu, definitywnie sie
przeprowadzam do nowego mieszknaia z synem i ... boję sie, bo to dla mnie
taki kolejny etap rozstawania sie z utracona rzeczywistością.... Wiem -
powinnam sie cieszyć, że mam swoje, że jestem pania sama dla siebie, ale ....
boje sie tej zmiany i nie umiem nic na to poradzić ... jakoś to nowe nie
niesie póki co ze sobą wiele radosci - jak ją znaleźć ??

[scriptus]

Szukaj czegoś dobrego w tym nowym i pielęgnuj to.
Masz nowe mieszkanie, wymyśl sobie coś, czego nie miałaś w tym starym i buduj
to, twórz. Obojętne, czy to będzie ścianka z kwiatków, jakiś inny bajer, jeśli
coś zbierasz, wyeksponuj swoją kolekcję, która dotąd z braku czasu i miejsca
leży w pudełkach... namaluj obraz na ścianie, jakikolwiek szalony pomysł,
którym się będziesz mogła cieszyć. Zobaczysz, będziesz się cieszyła z powrotu do
nowego domu.

[em120777]

no mam - duuuuży balkon i poszdzę na nim duuuuzo kwiatów - już mam lawendę i
jest piekna )) dzięki

[ladyhawke12]

Em będzie ok, scri ma rację, ja np, mam maleńki ogródek przed balkonem, a na balkonie wreszcie tak jak lubie czyli duzo kwiatów, i siedzenie mały stoliczek, można rano, w sobote i niedzielkę kawę wypić, jak jest ciepło. możesz urzadzic mieszkanko jak chcesz, z zslonkami duperelkami. powodzenia na nowej drodze.

[ivone7]

em..doskonale Cie rozumiem..
po prostu powiedz sobie, ze pewnych rzeczy nie da sie unikac, do niektorych nie
da sie wrocic..przeprowadzka do nowego domu, to po prostu zamkniecie kolejnych
drzwi..po ktorym wbrew pozorom bedzie Ci latwiej i pozbyc sie zludzen i zaczac
zycie po..
ciesz sie kazdym drobiazgiem..kazdym krokiem w przod..zasadz kwiatki, wystaw
bibelotki..po prostu badz soba, wciagnij synka w urzadzanie zobaczysz jakie
fajne chwile zapomnienia przezyjecie razem..

[emde74]

em, przyniesie. czasu trzeba, bo okoliczności przeprowadzki nie są normalne.
może jak się tam znajdziesz, to wstąpi w Ciebie nowy duch. zajęcie myśli czymś
innym: meblowaniem, urządzaniem, kwiatkami, gotowaniem w nowej kuchni.
cokolwiek. im więcej zajętych i skupionych na innych sprawach myśli, tym
lepiej. kiedyś zobaczysz, że przyniosło to rezultat. powodzenia. M.

[marieta_makieta]

Em, ja też się nieśmiało zgłaszam ze słowami otuchy. MAsz w perspektywie
urządzanie się w nowym mieszkaniu. Dużo pracy-i dużo frajdy. MOżesz kupić sobie
jakieś nowe drobiazgi, albo coś większego, zastanawiać się, gdzie co ustawić,
zastawiać i przestawiać. Wybierać kwiaty na balkon. NIe będziesz w tym
mieszkaniu sama, tylko z dzieckiem. Wiem, że okoliczności są mało sympatyczne,
ale to jest jednak taka sytuacja, że da się w niej znaleźć dobre strony.
POmyśl, że teraz to już będzie z górki. Czytałaś kiedyś Polyannę? Jest to
książka o dziewczynce, która w każdej sytuacji starała się znaleźć plusy.
Książka czasami przesłodzona i irytująca w optymiźmie, ale z metody można
skorzystać. Skrajnym przykładem jej zastosowania była moja siostra cioteczna.
JAkieś 3 lata temu zadzwoniła do mnie i powiedziała "Słuchaj mam raka węzłów
chłonnych, nie żartuję". Ja zamarłam, a ona kontynuowała " Ale skoro mam się
przekręcić, to przynajmniej będę mogła powiedzieć mojemu szefowi, że jest
złamanym kutasem i żona go zdradza". Na szczęście tego nie zrobiła, bo nowotwór
miała wcześnie wykryty i zaleczony, do pracy wróciła i w ogóle czuje się
dobrze. Bardzo serdecznie Cię pozdrawiam, Em.

[julka1800]

bywa i tak, ze nie cieszy nas nowe, nawet wlasne mieszkanie.

Znam to. Po przeprowadzce mowilam "ja tu mieszkam" a teraz juz mowie "to moj
dom", ale minelo troche czasu.

Dla "zabicia" mysli proponuje zapraszac znajomych na wieczory, nie jedna
parapetowka, a parapetowki przez co najmniej miesiac.

[menab]

Nie dalej jak miesiąc, no może 1,5, temu przeżywałam podobne dylematy.Czułam
nieokreślony strach przed nowym.Niby marzyłam już o tym, a jak miałam
namacalnie to panikaTeraz już jest dobrze, jest cudownie.Urządzam mieszkanie
nadal, nie wszystko jeszcze pokończone, ale mam tam swój azyl i czuję
to.Powodzenia, będzie dobrze.Czułam to samo

[em120777]

Witajcie
No niby azyl, swój kąt, ale ... mieszkanie nie moje - nasze, on płaci - nie wiem
jak bedzie z wizytami u dziecka, własnie jest pierwszy raz od naszej
wprowadzki... i tak jak niedawno bylam bliska zadowolenia - dziś wszytsko idzie
nie tak ...
Rano włączyli mi mili panowie neta i .... zaraz dowiedziałam się, ze znajoma
pomaga mężowi działkę kupić, pod dom ...rozryczalam się jak kretynka ...
Teraz juz lepiej - jednak płacz oczyszcza ...
Teraz tylko musze odnaleźć nowy sens życia ...

[ivone7]

em...musisz przestac zyc jego zyciem i zacznij myslec o sobie...a na lzy jak
najbardziej sobie pozwol, to oczyszcza...
z kazdym dniem bedzie lepiej..zobaczysz...trzymaj sie..

[em120777]

dzięki serdeczne
a co do zycie jego życiem ... staram sie tego nie robić ..... ale dobrze wiesz,
że jak sie czegos nie chcesz dowiedzieć to i tak się dowiesz ..... niestety
Ale obiecałam sobie ze koniec ze smutami - definitywnie mi sie nie udało,ale
staram się....
Dobrze że mam juz ten internet, i was....

[ivone7]

wiem, doskonale wiem..
fajnie ze juz masz net i kontakt ze swiatem i ze mozesz troszke poprzezywac to
po swojemu...ale nie sama tylko tutaj..
beda takie fale cie nachodzily, nastaw sie na to...ale bedzie coraz lepiej..

[rafanetka]

wiesz powiem Ci, ze dla mnie to był najtrudniejszy krok, chyba nawet trudniejszy
niz sam rozwód. To był dowód na to, ze koniec. Taki definitywny. Pomiędzy
jeszcze tego troche było. Ale jak siadłam w nowym mieszkaniu na własnym fotelu
(nie miałam ani radia ani TV)to siedziałam ze trzy godziny i uśnmiechałam się
sama do siebie. Nie można powiedzieć ze byłam szczęścliwa, ale cieszyłam sie jak
jasna cholera.

[em120777]

hej rafanetko - dzięki za miłe spotkanie na rynku Napisz coś do mnie na gg,
bo w nowym kompie nie mam numeru pozdrawiam