Pasierb -P o m o c y !!!

[rumianek80]

Witam wszystkich,
jestem nowa ale od dłuższego czasu już Was czytam,dlatego że rownież
mam "nową rodzinkę" choć dla mnie to pierwsza.
związałam się z facetem "z przeszłością" jesteśmy razem od 8 lat choć dopiero
teraz on jest w trakcie rozwodu ,wcześniej nie zrobili (obydwoje ze swoją
żoną )ze względu na ich syna który wtedy był za mały,teraz ma prawie 15 lat.
Ja nie nalegałam bo nie chciałam na nic naciskać ,chciałam aby to los
zadecydował jak to nasze ycie się potoczy i czy nasze uczucie przetrwa.
Zresztą byłam bardzo młoda ,teraz mam 29 lat.
Mieszkamy razem od 2 lat,mamy dziecko wspolne ktore ma właśnie prawie 2 latka.
Ogólnie wszystko byłoby ok,wszyscy wiedzą jaka jest nasza sytuacja,nasze
rodziny się znają,wspólne święta itd,jak być powinno.
Tyle ogólnie sytuację objaśniając ,problem pojawił się niewiadomo kiedy i
skąd,jego syn wiedział o nas od dawna,nie był przeciwny !Jakimś cudem sam
zrozumiał że tak być musi,potem był nawet bardzo zadowolony z przyrodniej
siostry
Przez ostatnie około pół roku ten chłopak zrobił się poprostu NIE DO
ZNIESIENIA!!!
Mieszka z matką,do ojca wydzwania o najróżniejszych porach dnia i nocy
np.ostatnio o 1 nad ranem !!! zadzwonił że jest głodny i tatuś nie powiedział
15-latkowi czegoś rozsądnego tylko pojechał zapewnić mu strawę.
Codziennie domaga się gotówki -codziennie ok 30,40,50 zł w tych
granicach.Ostatnio spotkał nas przypadkiem na mieście(akurat jedliśmy
lody) ,podszedł i mówi do ojca:"-daj 40 zł" ojciec ze nie bo wczoraj
dostales,a mlody na to : "-dla niej masz na lody a mi żałujesz?"!!!
Dodam że mieszkanie w ktorym mlody mieszka z matką utrzymuje mój M ,robi
wszystkie opłaty i zakupy do domu,proszek do prania,papier .....absolutnie
wszystko! Oczywiście mlodego utrzymuje sam zapewniając mu wszystkie
potrzeby,nawet ponad stan.
Młody ma wszystko czego sobie zażyczy,skuter,aparat cyfrówkę za ponad
1000zł,najnowsze gadżety związane z rolkami,mp4,poprostu wszystkie hity co
nowego się pojawi on to ma na drugi dzień.
Plus do tego kieszonkowe.
Jak łatwo przekalkulować jego utzrymanie i tamtego mieszkania to jest
niemalże 70 % pensji mojego M .
Ja jestem jeszcze na wychowawczym.Więc my żyjemy z tego co jego syn nie zdoła
wyciągnąć od ojcai z mojego wychowawczego.
Powiem wam szczerze ze szczegolnie to mi sie nigdy nie podobało ale od czasu
jak jego syn zaczął zwracać się do ojca takim tonem i szantażować " bo ci na
mnie nie zalezy" ja poprostu już nie mogę tego znieśc,a po drugie to tez
przecież w końcu chciałabym mieć też coś dla siebie i naszej córki a nie
tylko spełnianie rozkazów małolata!!!
Najgorsze w tym wszystkim jest to że mój M uważa że musi spełniać te jego
kaprysy,chamskie zachowanie i ten terror bo jest mu to winien za to że
ma "zmarnowane dzieciństwo i brak normalnego domu" !!!
Młody zawsze jak dzwoni to mi już się włosy jeżą -co będzie tym razem ,jaki
szantaż? I nie ma że poczekaj,za chwilę czy coś w tym stylu,jest NATYCHMIAT.a
tatuś leci ,nawet nie spyta czy akurat przypadkiem ja z małą czegoś nie
potrzebujemy.
Mnie to wykańcza bo ten dzieciak poprostu układa nam życie,rządzi i
decyduje.Ja wcześniej miałam z nim w miarę dobry kontakt ale po tym wszystkim
to już nawet nie próbuję z nim rozmawiać bo poprostu robi mi się jakoś słabo
jak go widzę

[mrs_ka]

Twoim problemem nie jest zachowanie pasierba, a zachowanie męża. I to do niego
należy skierować pretensje, bo najwyraźniej sytuacja go przerosła, choć pewnie
sam sobie z tego nie zdaje sprawy.
Opłacanie dziecka nie jest równoznaczne z zaspokojeniem jego potrzeb. Jednym z
najcenniejszych podarunków dla dziecka jest nauczenie go szacunku do rodzica (co
się przekłada zresztą na szacunek do ludzi).
życzę powodzenia, ale nie będzie Ci łatwo

a.

[mrs_ka]

I jeszcze dwie sprawy: piszesz, że znacie się osiem lat, dopiero teraz się
rozwodzi. Przepraszam, ale czy przyczyniłaś się do rozbicia tamtego małżeństwa?
Pytam, bo jesli tak, to takie mogłoby być podłoże pragnienia rekompensaty ze
strony Twojego męża. To nie znaczy, że to pragnienie przybrało zdrowy wymiar,
ale powiedzmy, że łatwiej byłoby zrozumieć genezę.
Pytanie drugie: napisałaś, że mieszkacie ze sobą od dwóch lat. Co się działo
wczesniej? Jaki status mial Wasz związek?
Myślę, że gdybyś zechciała odpowiedzieć, łatwiej byłoby spojrzeć na sytuację z
większym zrozumieniem i skuteczniej Ci coś doradzić.

a.

[monikaj1980]

Droga mrs_ko
dopiero teraz się rozwodzi bo wcześniej dla mnie nie było to najważniejsze
(wiedziałam że od dawna razem nie żyją)byłam młodą dziewczyną ,nie myślałam o
zakładaniu jeszcze rodziny(w tamtym momencie ).
W IEDZIAŁAM ŻE to nastapi kiedys ale jeszcze nie teraz wiec uzgodnilismy razem
ze tak bedzie narazie ajlepiej.To nie bylo ze ktos nie chcial,cos na sile ,nic
w tym stylu.
Do rozbibia ich malzenstwa sie nie przyczynilam,oni zyli praktycznie dobrze po
swoim ślubie bardzo krotki czas,zaraz potem kazdy poszedl swoja droga i robili
co chciali ,w dom zachwujac przed dzieckiem pozory jak tysiace takich
przypadkow.
Potem maly i tak sie o nas dowiedzial,widzial tez nas razem (ja bylam za tym
zeby z nim rozmawiac )ale juz wtedy ten moj M byl tchorzem i tak ciagnal przed
chlopakiem taka bajke.
To co napisalam ma wątek czysto finansowy ale wierzcie mi ze oddalabym
wszystkie pieniadze jakie mam zeby ta sytuacja przestala byc takim horrorem i
terrorem emocjonalnym.
Nie o kase jaka na niego idzie mi chodzi a o granice służalstwa bo to nie jest
dbanie ani opieka to jest komenda na gwizdnięcie...

[chalsia]

> Potem maly i tak sie o nas dowiedzial,widzial tez nas razem (ja bylam za tym
> zeby z nim rozmawiac )ale juz wtedy ten moj M byl tchorzem i tak ciagnal
przed
> chlopakiem taka bajke.

a potem

> Nie o kase jaka na niego idzie mi chodzi a o granice służalstwa bo to nie
jest
> dbanie ani opieka to jest komenda na gwizdnięcie...

No to Cie nie pocieszę - sama sobie odpowiedziałas w pierwszym zacytowanym
fragmencie - Twój M to tchórz cywilny i takim pozostanie, to jest przyczyna
tego, jak wygląda sytuacja. Niestety - raczej się to nie zmieni.
Wiedzialaś o tym wtedy i podjęłaś decyzję bycia nadal w związku z tym
mężczyżną, mimo, że wczesniejsza jego postawa Ci nie pasowała czyli "wiedziały
gały co brały"

[mrs_ka]

Cóż, przyznam się, że miałam nadzieję, że chodziło jednak o rozbicie malżeństwa,
choć zdaję sobie sprawę, jak dziwacznie brzmi to zdanie. Jednakże gdyby tak było
postepowanie Twojego partnera byłoby łatwiejsze do zrozumienia i -co ważniejsze-
łatwiejsze do przepracowania.
Spójrz może na swoją sytuację, jakby przydarzyła się komuś innemu.

Dwudziestojednoletnia dziewczyna poznaje żonatego mężczyznę, który pozostaje z
żoną w nieformalnej separacji, choć mieszkają razem. Ten mężczyzna ma
siedmioletniego syna, dla którego oboje z żoną postanawiają utrzymac małżeństwo.
Z jednej więc strony dziecko otrzymuje od rodziców komunikat, że jest dla nich
najwazniejsze na świecie- na tyle ważne, aby utrzymać małżeńską fikcję i
umotywować to dobrem dziecka. Z drugiej- że jego dobro jest dla nich na tyle
nieważne, że pozwolą, aby jego matryce emocjonalnych związkow z drugim
człowiekiem kształtował chory układ, w którym nie ma ani miłości, ani wierności,
ani lojalności.
To, co zrobił Twój partner i jego żona jest w istocie krzywdą ich wspólnego
dziecka. Nawet jeśli nigdy nie popatrzyli na to w ten sposob.
Ta sytuacja trwa dla tej młodej dziewczyny aż osiem lat. W tym czasie rodzi
męzczyźnie dziecko, najpierw jest ukrywana przed pasierbem, potem zostaje mu
przedstawiona w sposob przypadkowy. W trakcie trwania tego związku okazuje się,
że partner wymaga od dziewczyny akceptacji rozmaitych zachowań pasierba, które
tejże dziewczynie są nie na rekę, jak i są co najmniej kontrowersyjne
wychowawczo dla większości postronnych osób.
Tyle spojrzenia z boku.
Teraz odniosę się do konkretnych Twoich wypowiedzi.

1. To, że dla Ciebie nie był najwazniejszy status cywilny Twojego partera jest w
tej sprawie najmniej ważne, bo to nie Ty miałaś udowodnić swoją gotowość do
związku, a on. Związków nie rozpoczyna się mając nieuregulowaną sytuację z
poprzedniego małżeństwa. To są podstawowe prawidła tego typu relacji, o których
21letnia dziewczyna bez przeszłości nie musi mieć wiedzy, czemu trudno się
zresztą dziwić. Twój partner tę wiedzę miał i ma, a mimo to skazał Cię na osiem
lat zycia w statusie kochanki. Nie jest ważne, czy ktokolwiek Ci rzucił tym
określeniem w twarz; ważne jest, że w istocie był i jest to dla Ciebie układ
upokarzający i jest to niedyskutowalne. W przypadku cięzkiej choroby Twojego
partnera nie miałabyś nawet prawa dowiadywania się o stan jego zdrowia w
szpitalu. Nie otrzymałabyś żadnego spadku, nie miałabyś prawa do niczegokolwiek
po nim. Prawo to mialaby natomiast jego żona.
Na marginesie tego wszystkiego: o ile trudno oczekiwać od młodej kobiety, że
wchodząc w taki związek zda sobie sprawę z powyższych konsekwencji, o tyle
zastanawia mnie stosunek Twojej rodziny do tego wszystkiego. De facto zostałaś
wykorzystana. Czy Twoi rodzice zaakceptowali tę sytuację? Nie sprzeciwiali się
sytuacji, która nie dawała Ci żadnych praw (spadek, choroba, wspólne gromadzenie
dóbr, które w przypadku smierci Twojego partnera przypadłyby jego żonie i
synowi)? Osobiście nie wyobrażam sobie milczenia, gdyby coś takiego zdarzyło się
mojej córce. Ona pewnych spraw widzieć nie musi- ja, z racji doświadczenia, owszem.

2. Wracając do pasierba. Krzywda, którą mu wyrządzono jest podwójna. Nie dano mu
tego, co dla dziecka jest najważniejsze czyli przykładu tworzenia zdrowej
emocjonalnie rodziny, w której każdy ma prawo do szacunku i miłości. Dano za to
coś, co jest dziecku zbędne, a wręcz szkodliwe: przekonanie, że problemy
rozwiązuje się nie poprzez zapełnianie deficytów emocjonalnych, a poprzez
opłacanie potrzeb materialnych. Pokazano mu tez, że ma pełne prawo do postawy
roszczeniowej. Koszty tego ponosisz teraz Ty i Twoje dziecko.

Co powinnaś zrobić?
Przede wszystkim uświadomić sobie, że rozwiązywanie tej sytuacji nalezy zacząć
nie od pracy z pasierbem, ale od pracy z Twoim partnerem, bo to, z czym teraz
się zmagasz, jest konsekwencją jego błędów i tchórzostwa.
W drugiej kolejności Twój partner powinien się zająć wychowywaniem syna.
Wychowywaniem- czyli zainteresowaniem się tym, co jego syn czuje i jak odbiera
ten układ, a nie dawaniem kolejnych kwot na jego materialne potrzeby.
IMHO nie wybrniecie z tego bez fachowej pomocy specjalisty. Jesli w ogóle nie
wchodzi taka opcja w grę może dobrze by było, aby ktoś (najlepiej starszy
mężczyzna mający rodzinę i do którego Twój partner czuje szacunek) wyłożył
Twojemu partnerowi, co zrobił swojemu synowi i swojej drugiej rodzinie.
Jedno jest pewne: władowałaś się w niezdrowy układ, który zawdzięczasz swojemu
partnerowi.
Rozumiem, że rodzinę chcesz utrzymać, macie w końcu małe dziecko. Jeśli jednak
nie weźmiesz się za zmianę priorytetów w tym układzie musisz mieć świadomośc, że
Twoje problemy dopiero się zaczynają. Z boku wygląda to naprawdę źle.
To, jak po kolei były przeprowadzane kolejne działania (poznanie Ciebie z
pasierbem, rozwód, wspólne zamieszkanie itd) jest w istocie zapisem szeregu
błędów, które rodziły kolejne błędy.
Pasierb, taki jakim go teraz nie lubisz, jest wyłącznym produktem wspólnych
działań Twojego partnera i jego zony. Sam się taki nie zrobił. Dlatego to nie do
niego powinnaś kierować pretensje, co podkreślę jeszcze raz, bo najłatwiej jest
obarczyć odpowiedzialnością za sytuację osoby, które są nam najmniej bliskie.
Trudno zaś zobaczyć, że tymi, którzy najbardziej zawalili wobec szeregu osob ( w
tym Ciebie i Waszego wspólnego dziecka) są Ci, którym zaufaliśmy.

a.

Doraźne rozwiązania

[braktalentu]

Jeżeli mimo tego co napisała Chalsia nadal chcesz tkwić w związku z tchórzem
cywilnym i fatalnym ojcem (co widać po stosunku do syna), to chyba jedyną radą
jest założenie własnego konta i ustalenie z mężem kwoty, którą co miesiąc
będzie przelewał na utrzymanie Waszego domu (bo rozumiem, że mieszkacie razem)
i pogodzenie się, że resztę wydaje na swoje bardzo drogie hobby - chodowanie
dziecka (bo wychowaniem nie można tego nazwać). W razie czego możesz też
wystąpić o alimenty na utrzymanie Waszego wspólnego dziecka i wspólnego
gospodarstwa domowego.
Telefon domowy wyłączaj o 22:00 i umówcie się, że od tej godziny w komórkach
zamiast dzwonków włączacie wibracje - po co cały dom ma asystować w wyjeździe
Ojca do syna o 1 w nocy. Pan jedzie, Ty śpisz.
To jak syn traktuje Ojca jest sprawą/problemem/"zasługą" tegoż ojca. Na Twoim
miejscu pilnowałabym, żeby i do Ciebie nie zwracał się nieuprzejmie.
Komentarz "dla Niej masz" w Twojej obecności jest niegrzeczny i nie musisz
takiego zachowania tolerować. Nie powstrzymałabym się od stanowczego zwrócenia
uwagi chłopcu. Jeżeli chłopiec ma zapewnione przez ojca utrzymanie na
przyzwoitym poziomie, a w wyniku kupowania za drogich extrasów takiego
utrzymania nie ma Wasze wspólne dziecko, to może powinnaś wyraźnie napisać
mężowi czego brakuje Waszemu dwulatkowi i poprosić, żeby to kupił przy okazji
zakupów dla starszego dziecka. Może mąż jest nieostrożny w wydatkach, bo nie
zdaje sobie sprawy, z potrzeb malucha.

[movisz]

Wspanialy i trafny nick.
Rzeczywiscie charakteryzujesz sie calkowitym brakiem talentu, przynajmiej w
trafnym osadzaniu sprawy i znajdowaniu rozwiazan.

Sprawa jest prosta jak drut.
Oboje z tym niedojrzalym mezem zniszczyli dziecinstwo mlodemu czlowiekowi
poprzez niewlasciwe i nieuczciwe traktowanie go i obecnie ponosza tego
konsekwencje. A bedzie gorzej bo jest to najgorszy wiek kiedy mogliscie
zafundowac mu utrate ojca. On po prostu glosno krzyczy o jego zainteresowanie a
wy przeliczacie wszystko na pieniadze. To jest po prostu jego dziecinny sposob
zwrocenia na siebie uwagi.
W takiej sytuacji powinien poswiecac swoj czas jemu tak duzo jak to jest tylko
mozliwe. Ojciec wie ze go skrzywdzil cala ta sytuacja i stara sie to jakos mu
zrekompensowac. Jakby jej 2 letnia coreczka plakala o 1 w nocy to rodzice sie
nie zajma nia? To ze on dzwoni w nocy do ojca to jest rodzaj jego placzu. To
jest ciagle dziecko. Oboje odpowiadaja za wielka dziure jaka mu zostawili w
jego psychice.
Osobiscie nie zycze im zle bo nie wypada ale wiem ze zycie odplaci im za zlo
wyrzadzone innym - w tym wypadku mlodosc chlopaka - bo w zyciu zawsze jest
zachowana rownowaga. I niekoniecznie musi to dotyczyc ich. Zawsze najbardziej
boli jak cos niewlasciwego dotyka naszych najblizszych i uczymy sie wtedy
najwiecej.

[mrs_ka]

Movisz, nie wiem, jaka jest Twoja historia i ile (oraz czy w ogóle) mialaś do
czynienia z nastoletnimi dziećmi z rozbitych rodzin, ale byłabym ostrożna z
pisaniem o "płaczu" i uderzaniem w rzewne nuty.
Piętnastoletnie dziecko jest dzieckiem, od którego otoczenie ma prawo wymagać
kultury i elementarnej kindersztuby. Najpierw wszakże rodzice powinni go tego
nauczyć- i tu zgoda.
I w kwestii formalnej: dziecko nie straciło ojca, bo ojca ma. NIe rozumiem też
użycia liczby mnogiej: autorka wątku nie jest matką chłopca i nie ponosi
odpowiedzialnosci za jego wychowanie. Dlatego pisanie "zniszczyliście",
"zafundowaliście stratę ojca" jest po pierwsze błędne, a po drugie zwyczajnie
nierzetelne.
BrakTalentu ma sporo racji i dotyka problemu od innej strony niż zrobiła to
Chalsia czy ja. Po prostu przedstawia sprawę z punktu widzenia macochy, ktora
może, ma prawo i powinna zająć się ochroną swoich i swojego dziecka interesów.
Ma też prawo do spokojnego snu i szacunku dla siebie, co powinien zapewnić jej
partner.
Nie zgodzę się też z radą, że w tej sytuacji ojciec powinien poświęcać synowi
maksimum uwagi. NIe o ilość chodzi, a o jakość. Ojcu najwyraźniej leży na sercu
dobro dziecka na co dowodem jest okolicznośc, że nie rozwiódł się dotąd z jego
matką i podtrzymywał iluzję małżeństwa. Jak dotąd więc koncentrowal się na
problemie nawet nadmiernie, tyle że robił to od dupy strony.
I jeszcze jedno o krzywdzie: ojciec nie skrzywdził dziecka tym, że znalazł nową
partnerkę i zdecydował się z nią na dziecko. Skrzywdził syna tym, że wspólnie z
matką wymyślili jeden z najgłupszych układów międzyludzkich, w których uczciwość
została zastąpiona fasadą, a ciepło wzajemnych relacji, miłość i wierność
przestały istnieć. W ślad za tym poszedł kolejny błąd będący prawdziwą zmorą
rekonstruowanych rodzin- pójście w kierunku materialnych rekompensat, co jest
jedną z gorszych rzeczy, jakie można uczynić młodemu człowiekowi.
Dalsze rekompensowanie dziecku krzywdy, ktorej de facto nie zaznało, jest
kontynuacją tego błędu. Wyjściem natomiast jest dostrzeżenie, że krzywdą stało
się coś zupełnie innego i praca nad tym problemem.
Sedno leży więc w tym, jak teraz sytuację wyprostować i renegocjować zasady, w
czym duzy udział musi mieć ustawienie dziecka i pokazanie mu, że finansowy
kranik zostanie zakręcony. W zamian powinno się odkręcić kranik emocjonalny i
pedagogiczny- a więc postawienie na wychowywanie syna w zamian dotychczasowej
hodowli (jak to świetnie określila Brak_Talentu).

a.

mrs-ka

[rumianek80]

przepraszam masz racje,poleciało mi to z rozpędu ,dlatego ze na innym forum też
pisałam i tam mnie tak zaatakowano że postanowiłam odpisać i poszło tu.
Tobie dziekuje za wiele mądrych słów ktore wzielam sobie do serca i glowy i co
nieco przemyslalam juz nawet.
Nie mam zamiaru oczerniac jego zony chcialam przedstawic ze nie jst "świętą
porzuconą"
Ja widzę to w ten sposób że fakt faktem on mial inne zycie i kiedys rodzinę
ale u mnie jest akurat przypadek odbiegający od ogółu.
Dlaczego miałam zrezygnować z uczucia ,obydwoje się kochamy on swoje dzieci
rowniez ,tylko nie umie być "mądrym "rodzicem.Dlaczego mialam zrezygnowac ze
swojego szczescia i milosci jesli tam juz dawno jej nie bylo???
Gdybym nie byla z nim ja-bylaby inna.
Ja nie mialam wplywu-bezposredniego na to co sie dzialo i dzieje z jego
synem ,ja mu probowalam wielokrotnie wyjasnic ze zamiast jezdzic do mlodego z
dostawa kasy niech on przyjdzie do nas ale mlody nigdy ne maczasu bo koledzy,bo
dziewczyna......
A poza tym moj M -odsunął- mnie od spraw swojego syna bo uwaza ze sam wszystko
wie najlepiej...Poprostu,probowalam kilka razy w koncu powiedzialam mu jasno -
niech robi co chce skoro mnie nie chce posluchac,zaznaczylam ze ja na sposob
postepowania z chlopakiem nie mam zadnego wplywu nie nie chce by potem ktos mi
powiedzial ze ja w tym bralam udzial.Zostalam odsunięta i jak podkreslam
wszystko co robi moj M robi sam i na lasna odpowiedzialnosc bo mi nie
kazano "się wtrącać" Powiem jeszcze ze bylismy juz raz na pierwszej wizycie u
psychoterapeuty ,mam zamiar wziąć sprawy we własne ręce,dla dobra nas
wszystkich,nie mam zamiaru udawać że robię to głównie dla nas ale dla mlodego
tez to bedzie najlepszym rozwiazaniem bo przy nastepnych wizytach i jego
rozmowa z psychologiem nie ominie

mrs-ka dziekuje raz jeszcze

[braktalentu]

Primo:
Faktycznie, "osądzeni spraw" nie jest moją mocną stroną i zazwyczaj staram się
pamiętać komu wolno rzucać kamieniem. Ty zaś Movisz najwyraźniej z tych bez
winy.

Secudno:
Nie wierzę w "powracającą falę zła"-. W czarnego kota przynoszącego pecha i
siedem lat nieszczęścia po zbiciu lustra też nie wierzę. Nie przecieram dziecku
oczu majtkami gdy ktoś się mu dłużej przygląda. Wierzę za to w przyczynę i
skutek.

Tercio:

Nie rozumiem, dlaczego uważasz, że kochanka ponosi taką samą odpowiedzialność
za sytuację jak rodzice chłopca. Pomijając kwestię Jej młodego wieku, gdy
znalazła się w tym układzie, za dzieci odpowiadają Ich rodzice. To Oni (Tatuś i
Mamusia) zafundowali swojemu dziecku to co tak fachowo nazywasz "dziurą w
psychice".

Quatro:

Twierdzisz, że proponowane przeze mnie rozwiązania są niedobre, ale sama poza
wieszczeniem straszliwej kary, nic nie masz do dodania. Łatwo krytykować, ale
spróbuj zaproponować jakieś rozwiązanie.
Bo chyba nie uważasz, że kochanka powinna jeździć do chłopca w środku nocy by
zmazać swoje winy, czy też pozwalać na wybudzanie swojego 2 letniego dziecka
dzwoniącym telefonem? A może w ramach pokuty powinna dać się obrażać
nastolatkowi? Prawda, że to głupie.

hiena

[rumianek80]

kazda która sie rzuca na tą "następną" na tą "next"
Szkoda że te wszystkie porzucone przez mążów kobiety nie potrafią już pozbyć
się tego żalu,jadu i nienawiści do wszystkich ludzi chyba ? którzy są w innych
związkach ,nie tych pierwszych -od" Boga nakazanych".
Czy te wszystkie kobiety które tu piszą i tak zajadle atakują nie znacie
żadnego związku który się rozleciał bo tak było najlepiej dla wszystkich?
Nie możecie pojąć tego że czasem tak porostu się dzieje? I że niewiadomo tak
naprawdę kogo i kiedy to moze spotkac?
Akurat muszę sprawić ogromny zawód niektórym z was bo w moim przypadku ja
niestety nie byłam ani tą trzecią ani kochanką ani "rozwalaczem cudzych
związków" !!! Bo wydaje mi się że w/g definicji samej ta trzecia musi chyba być
tą trzecią nie?Skoro oni nie żyli ze sobą od kilku lat !!! jak się poznaliśmy i
On miał kogoś i ta kobieta miała -kogoś to w takim razie jak mozna mowic o
trzeciej? -z tego wynika ze ja tam bylam 5 !!!! a jak doliczyc ich syna to
6 !!! Fajna pokaźna rodzinka -nie?
Oczym wy tu piszecie -jakie rozwalanie rodziny? Jakie pchanie się na trzeciego?
Trzxeba najpierw mieć świadomośc sytuacji by kogoś mieszać z błotem.
Powtórzę wyraźnie -Nie mam najmniejszych wyrzutów sumienia za jakiekolwiek
rozwalanie!!! Nie mam wyrzutów sumienia za zmarnowanie czyjejś psychiki !!! Ani
nic w tym stylu !!!!!!
A dla obrońców -byłych żon -powiem tylko że chłopak swej mamusi to znać nawet
nie chciał ! I nawzajem zresztą -mamusia jego też.Po wielokrotnych
interwencjach dziadków (ze strony ojca) mlodego przekonali jakoś ze matka to
matka i jakoś ze sobą żyją .
A w sądzie to tata stara się o przyznanie opieki nad nim.
Można sobie wnioski wyciągnąć czy to wina tatusia mamusi a może moja?
A jeśli chodzi o święta to ona nigdy w zyciu nawet choinki na swieta
dzieciakowi nie ustroila,dla niej nie istniej cos takiego jak swieta! I na
kazda uroczystośc jezdzil z ojcem do dziadkow -we dwoch .I tak zostało do
dziś ,tyle ze teraz jeżdzimy tam wszyscy razem,ja moj M jego syn i nasza córka.
A jak zostajemy na miejscu to idziemy do moich rodziców i jego syn idzie z
nami !!!!
I teraz to te wszystkie zajadłe żmije ktore tu próbują mnie zabić swoimi
słowami z ładunkiem jadu - poprostu z nienawiści i wredotu chyba się
powykręcają .!!!! No bo jak to macocha zabiera pasierba do swojego domu
rodzinnego na śniadanie wielkanocne np?
Jeśli chodzi o mamusie to jest bardzo zadowolona ze ma spokoj od "gowniarza "-
jej słowa. i mozemy go sobie zabierac.!!!

[mrs_ka]

Wybacz, ale nie wiem, o czym piszesz. Kto Cię niby tutaj tak zaatakował? Podasz
przykłady?

a.
ps. nie ukrywam, że szczęka mi lekko opadła po przeczytaniu Twojego ostatniego postu

[mrs_ka]

uściślę: konkretnie chodzi mi o te "zmije" i "hieny"

a.

[virtual_moth]

Chodzi jej chyba o nick movisz.

Rozumiem movisz w jej (jego) kategorycznych osadach, ale tutaj chyba się myli.
Widzę w rumianku młodą (duchem) osobę, która ma znowu ten sam problem -
facet, który nie wie na czym polega wychowywanie dzieci. Widzę jednak, że
eksowa tez zawala sprawę na całej linii. Facet moze powinien starać się o
przyznanie jemu opieki nad dzieckiem..., z dwójki rodziców on wydaje się mimo
wszystko bardziej "nadający się". Może tu tkwi problem?

Rumianek = Monikaj1980

[chalsia]

się machnęła w odpisywaniu tutaj i nieprzelogowała, poniżej link do dość
szczegółówego opisu jej sytuacji na macochach, która jakoś trochę innego
wydźwięku nabiera
po przeczytaniu

czegokolowiek by nie mówić, trafił jej się facet dupek - a raczej z własnego
wyboru i to w pełni swiadomego jest z takim facetem

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=14479&w=65362132

[virtual_moth]

Ciekawe... "Zdiagnozowałam", że facet powinien ubiegac się o przejęcie opieki,
czyżby słusznie?

IMHO prosta sprawa - facet cierpi na przerost odpowiedzialności. Nie radzi
sobie z tym, nie ma "doświadczenia" w wychowywaniu syna. Jego najnowsza
dziewczyna go nie rozumie, zresztą nie jest to dziwne - nie jej wina, że nie
rozumie. Jednoczesnie ma ona charakter "ugodowy", nie postawi się, nie
zaakcentuje swoich potrzeb, boi się, że będzie taka jak eksowa, jeśli czegoś
zarząda. On do tego przywyknął, więc teraz, kiedy next się stawia, on odbiera
to jako atak/zdradę, stąd ucieczki do znajomych.
IMHO kwestia miesiecy jak znajdzie nowa next

Co robić?

IMHO propozycja praktycznego podziału kasy nie jest taka zła, ale prowadzi do
rozpadu związku... dobrze, że czytasz forum i możesz poczytac różne posty, IMHO
one dają dużo wiecej niż gadka z psychologiem 100/g. Moim zdaniem sprawę z
facetem da się załatwić przez rozmowę, tylko trzeba wiedzieć o czym gadać. Może
będę oryginalna, ale rozpoczęłabym od odnowy (lub urozmaicenia) sfery
seksualnej. Zawsze to najprościej i może być dobrym wstępem do gadki na poważne
tematy...

[chalsia]

a tu jeszcze jeden zarchiwizowany już link

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=210&w=56231762&a=56231762
myślę, że w końcu po 7-8latach tego związku na własne życzenie przelała się
czara goryczy, dobrze, że udało jej się (to z watku na macochach) zagonić
gostka do psychologa.
Trzymam kciuki za autorkę wątków by w miarę szybko wyjasniło się, czy mają nad
czym razem pracować, czy się rozstać (Burza nieźle opisała na macochach, ze de
facto autorka JUŻ JEST samodzielną matką).

W zyciu ponosi się konsekwencje WSZELKICH swoich wyborów.

[pelagaa]

Zastanowilo mnie, ze od stycznia do czerwca z szesciu lat zrobilo sie osiem, a
z roku mieszkania wspolnego nagle dwa lata

Ach... to narzedzie szatana

[lilianka1999]

Nie załąpałąm do końca, czy autorka wątku to troll czy nie, ale ja na pewno nie
siedziałąby, młoda, czy nie 7 lat z nierozwiedzionym facetem.

Stosunek faceta do włąsnyego syna jest też nie do zaakceptowania.