Słowo na sobotę

[a.niech.to]

Co Waszym zdaniem leży u podstaw żywego związku?
Moim zdaniem szczerość jest nie do przecenienia. Jestem skłonna bić
się do ostatka w obronie tego bastionu. To się sprawdza, wystarczy
spojrzeć na kontakty z dziećmi. Szczerość popłaca, nawet ta do bólu.
Tym bardziej nie dopuszcza się kłamstwa, im bardziej się szanuje.
Szczerość? To niezastąpiony kanał komunikacji. Zdaje się, większość
zapłaciła rozwodem za szumy.

[artemisia_gentileschi]

He, bede polemizowac Ja zawsze bylam szczera do bolu (uwazam ze
klamanie bez potrzeby ubliza mojej inteligencji) i wlasnie za to w
malzenstwie najbardziej beknelam, trzeba bylo gadac to, co eks z
tesciowa chcieli uslyszec (sam eksio zreszta i przed slubem, i po,
lgal jak nakrecony). Wszystko, co powiedzialam moglo zostac uzyte
przeciwko mnie
Ale jesli chodzi o szczerosc i uczciwosc w kontaktach z dziecmi, to
sie zgadzam

[cosmopszczolka]

Ja szczerość tez cenie sobie najwyżej. Nie udalo mi się zaszczepić
tym mojego m. Wzrastał w atmosferze gdzie nie mowienie prawdy,
zatajanie było na porzadku dziennym. I niestety tez beknełam za to.
A wszelkie moje szczere intencje były obracane przeciwko mnie. Ale
pomimo tego, że sie rozstajemy i że boli jak nie wiem co, nie mam
zamiaru zaniżać swoich wartośći.

[milkachocolate]

ja uwazam ze największą wartoscią jest szacunek dla drugiej osoby ( a to silnie
jest powiązane ze szczeroscią ) , szacunek do jego uczuc, zainteresowań ,
dlatego wydaje mi sie ze ludzie o tym samym hobby mają wieksze szanse na związek
niz ludzie o odmiennych zainteresowaniach, chyba ze są bardzo tolerancyjni i
szanują swoich partnerów i akceptują ich takimi jacy są

[a.niech.to]

cosmopszczolka napisała:

> pomimo tego, że sie rozstajemy i że boli jak nie wiem co, nie mam
> zamiaru zaniżać swoich wartośći.
Masz rację, bez szerości i tak by się rypło. Mniemam, że w jeszcze
boleśniejszy sposób.

[e07]

Amen.

[salsa13]

szczerość, zaufanie i wzajemna akceptacja
jak to jest to będzie dobrze

[milkachocolate]

salsa myslimy tak samo

[salsa13]

bo już Ci pisałam że uwielbiam czekoladę milkę

[akacjax]

A ja sobie tak myślę, że ważny jest stan "wejściowy" każdego z partnerów.
Jeżeli coś z nami jest indywidualnie nie halo, to podstawa związku może być zbyt żywa.
I druga sprawa, ale wynika jednak z pierwszej: zakładanie, że to związek będzie źródłem naszego szczęścia.

[nangaparbat3]

Czy rozumiec, ze jesli zakładamy, iz związek ZAPEWNI nam szczęście, to sprawa
jest watpliwa? Z tym sie zgadzam.
Natomiast co do bycia "nie halo"- Akacja, zywie glebokie przekonanie, ze w
każdym z nas coś jest "nie halo" - dlatego tak bardzo smieszą mnie osoby
zawzięcie poszukujące swego ideału, czy jak to nazwać.
Co do reszty, to zgodzę sie z Milka - szacunek jako podstawa, szacunek bardzo
szeroko pojety, zawierajacy w sobie tez akceptacje tego cudzego (a moze i
wlasnego) "nie halo".
Co do szczerosci - zobaczcie, ile razy padlo tu okreslenie "szczerość do bolu" -
ubawilo mnie to, bo wiem z doswiadczenia, ze o wiele łatwiej byc nam szczerym w
mowieniu tego, co zle, na co sie nie zgadzamy, co nam przeszkadza, śmieszy,
irytuje, zlości. I jak rzadko mowiąc "szczerość" mamy na mysli to co dobre, co
zachwyca, imponuje, cieszy, kaze podziwiać, daje radość i szczescie.

[akacjax]

Przynależny każdemu poziom nie halo-pomijam jako normalność. Miałam na myśli raczej takie mocniejsze zagubienie w meandrach życia, które utrudnia spoglądanie partnerowi w taką sama stronę. Oczywiście gdy partner ma takie samo nie halo-daje to szansę na taką specyficzną żywość związku.

Uważam, że jest wiele spraw, które dają życie związkowi, dodam do wymienianych: odpowiedzialność.

[jasminowo]

Taaa... zastanawiam się tylko na głos jak to jest z tą
szczerością... do bólu szczególnie. Zapewne większość myśli o
szczerości "na bieżąco". Jasne, że lepiej wyjaśniać niż milczeć. Co
jednak, gdy partner pyta nas o przeszłość, o byłych partnerów, o
intymność bardzo, bardzo prywatną? Jak daleko sięga szczerość. Czy
mamy prawo do własnych tajemnic?

[artemisia_gentileschi]

No wlasnie na tym sie przejechalam. Poprzez pojecie "szczerosc do
bolu" rozumiem nie tylko regularne wygarnianie partnerowi wszystkich
jego wrednych cech i przewin, ale rowniez przyznawanie sie do
wlasnych wad i grzeszkow z przeszlosci. Popelnilam blad - postawilam
na uczciwosc (zeby pozniej nie bylo zdziwka, wiedzialy galy co
braly) a trafilam na osobe niemozliwie zaklamana, ktora zreszta
wykorzystala to wszystko przeciwko mnie w najgorszy mozliwy sposob.
Nic to, nie bede dla doopka rezygnowac ze swoich zasad.

[akacjax]

Mówienie prawdy jest dla mnie tak jak uczciwość normalnością, której się wręcz nie zauważa, choć ostanio wokoło głośno o tym
Czasem trzeba jednak zatrzymać słowo-by nie ranić niepotrzebnie w niezrozumieniu.
Tylko, że idealni nie jesteśmy, ale zdolność wybaczania, umożliwia życie.

[jasminowo]

Myślę jednak, że szczerość do bólu, szczególnie w sprawach łózkowych
w związku z przeszłością może być samobójem...

[a.niech.to]

Używam często terminu "wystarczająco", myślę, że ma tutaj dobre
zastosowanie. Pewnie najlepiej by było sięgnąć po przykłady, każde
uogólnienie wydaje mi niemożliwe ze względu na wielość
nieporównywalnych sytuacji.

[a.niech.to]

akacjax napisała:

> Czasem trzeba jednak zatrzymać słowo-by nie ranić niepotrzebnie w
niezrozumieni
> u.
Można prawdę podawać kroplami w miarę dojrzewania partera: tyle
prawdy, ile w danej chwili jest w stanie udźwignąć. Po pierwsze nie
szkodzić.

[a.niech.to]

jasminowo napisała:

> Co
> jednak, gdy partner pyta nas o przeszłość, o byłych partnerów, o
> intymność bardzo, bardzo prywatną? Jak daleko sięga szczerość. Czy
> mamy prawo do własnych tajemnic?
Nie oczekuję od nikogo relacji z przeszłości. Powie, ile zechce. Na
ogół nie pytam, wolę posłuchać, zaczekać. Natomiast mnie można
zadawać pytania, co nie znaczy, że odpowiem na każde. Człowiek ma
prawo do miejsc, gdzie prócz siebie nikogo nie wpuści. Rozmowa o
zaszłościach nie jest przesłuchaniem. Wymaga szacunku i
delikatności, jak zresztą wszystko, co tworzy drugiego człowieka.

szczerość c.d.

[nangaparbat3]

Miałam chwile natchnienia w kolejce do kasy i znow bedę wywazac otwarte drzwi,
ale myslę, ze jednak warto.
Otoż: przez tę "szczerość do bolu" zazwyczaj rozumiemy "wygarnianie drugiemu
jego draństw i przywar".
A przecież - zanim draństwo nazwiemy dranstwem, czujemy ból, strach, niepewność,
upokorzenie. I to jest prawda - moze wlasnie tego powinna dotyczyć nasza
szczerość. Zamiast mówić "drań z ciebie" powiedzieć "boli, kiedy to robisz".
Może sie da dogadać. A jeśli na takim poziomie się nie da, to widać nie warto,
dobrze wiedzieć.

[jasminowo]

nangaparbat3 napisała:

>
> A przecież - zanim draństwo nazwiemy dranstwem, czujemy ból,
strach, niepewność
> ,
> upokorzenie. I to jest prawda - moze wlasnie tego powinna dotyczyć
nasza
> szczerość. Zamiast mówić "drań z ciebie" powiedzieć "boli, kiedy
to robisz".
> Może sie da dogadać. A jeśli na takim poziomie się nie da, to
widać nie warto,
> dobrze wiedzieć.

To podstawa w komunikacji. Nie mówi się o kimś, nie ocenia, nie
etykietuje. Mówi się o tym, jak się czujemy przy tym kimś.

[a.niech.to]

jasminowo napisała:

> Nie mówi się o kimś, nie ocenia, nie
> etykietuje. Mówi się o tym, jak się czujemy przy tym kimś.
Wymaga to pewnej wprawy, kultury i panowania nad sobą, a nade
wszystko woli zrozumienia partnera. Nie wydaje mi się komunikacja
zbyt trudną rzeczą pod warunkiem, że oboje przestrzagają reguł:
słucham, bo chcę zrozumieć, aby ...
nie strzelam fochów, bo ...
rzeczowo podchodzę do tego, co mi sygnalizujesz, gdyż ...

oboje szukamy rozwiązania, ponieważ...

W miejsce kropek wpisać pozytywy bądź wartości o obojętnym znaku
uczuciowym.

[a.niech.to]

nangaparbat3 napisała:

> o wiele łatwiej byc nam szczerym w
> mowieniu tego, co zle, na co sie nie zgadzamy, co nam przeszkadza,
śmieszy,
> irytuje, zlości. I jak rzadko mowiąc "szczerość" mamy na mysli to
co dobre, co
> zachwyca, imponuje, cieszy, kaze podziwiać, daje radość i
szczescie.
Mówisz o moich dlawionych motylach. Pamiętasz "Milczenie owiec"?

[nangaparbat3]

Pamiętam.
Chociaz trudno mi sie doszukać związku - późno już

[serganda]

Przeczytaj sobie parę ksiązek Leszka Kołakowskiego, bo zadałaś pytanie z zakresu
filozofii, może ci to pomoże.
Nie ma reguł jednoznacznych i niezmiennych, wszystko jest względne i zależy od
sytuacji w jakiej się znalazłaś lub znajdziesz.
Generalnie im więcej jesteś w stanie sobie wyobrazić i przewidzieć tym mniej
błędów popełnisz. To przychodzi z wiekiem i doświadczeniem.

[a.niech.to]

serganda napisała:

> Generalnie im więcej jesteś w stanie sobie wyobrazić i przewidzieć
tym mniej
> błędów popełnisz. To przychodzi z wiekiem i doświadczeniem.
Generalnie masz rację, ale niezwykle trudno przyziemnym istotom
uwolnić się od chciejstwa w roli projektora. Wiek i doświadczenie
wspierają realizm, rozszerzają krąg zainteresowań o innych, ich
sytuację.