moj maz sie rozplakal

[cien_wiatru]

sorry, ze ja znowu na ten sam temat .....

Sprawa jest zalatwiona. Nie spotykam sie z tesciami, oni nie przyjezdzaja ani
ja do nich nie jezdze. Czyli w porzadku. Co mnie jednak boli, to to, ze maz
nigdy nie stanal zdecydowanie w mojej obronie. Prawie za kazdym razem, kiedy
do nich dzwoni, oni mnie atakuja. Zawsze klamstwa wyssane z brudnego palca,
oszczerstwa, plugastwa. Ostatnio tesc ryczal : " opetala cie, omotala ". Itd.

W jego rodzinie byly niedawno 2 wesela, na zadne nie pojechalam. Przede
wszystkim dlatego, ze znowu jego rodzice lub jego siostra by mi ublizali a on
by nie pisnal slowem.
Przed tymi weselami zadzwonil tesc i kategorycznym , nie znoszacym sprzeciwu
tonem zażądał, zebym sie pojawila na tych weselach, bo " kto to slyszal, zeby
nie przyjezdzac na wesela ", " rodzina powinna trzymac sie razem ". Moj maz
jak zwykle zaczal mu tlumaczyc, ze mi ublizali, wyzywali, na co tesc
wszystkiemu kategorycznie zaprzeczyl, mojego meza zbesztal, stwierdzil, ze
jest starszy wiec wie lepiej a on i tesciowa maja dobre serca i przyjeli mnie
jak corke.
No i moj maz sie rozplakal. Z bezsilnosci.

O żesz kurza twarz...

[tricolour]

... dupek.

[nangaparbat3]

Sameś ...

[cien_wiatru]

Powiedzcie mi czy ja naprawde za duzo wymagam. Maz uwaza, ze sprawy w ogole nie
ma, bo mieszkamy daleko. Ja natomiast, mimo ze mieszkamy daleko, ciagle sie
czuje przez nich zagrozona. Balam sie pojechac na te wesela, a to przeciez
nienormalne.
Siostry mojego meza ( 50-letnie ) mowia o nich " tatus" i " mamusia", wspolnie z
tatusiem i mamusia obrzucaja blotem swoich mezow, dalsza rodzine a jedna z nich
najezdza na swoja wlasna corke.Zadne z dzie nigdy nie wyrazilo sprzeciwu.
Wyrazil sprzeciw ich wnuk. Jasno powiedzial, ze maja nie przyjezdzac bez
zapowiedzi, nie odwiedza ich , nie spedza z nimi swiat i nie zaprosil nikogo z
rodziny na slub.
Ja nie potrzebuje do szczescia az tak radykalnych krokow. Ale chcialabym, zeby
maz raz powiedzial " jestem dorosly , to moja sprawa, prosze sie nie wtracac do
mojego zycia".

[nangaparbat3]

Chcesz - i co z tego.
To tak jak rodzice, ktorzy chcą, zeby dziecko sie uczyło - naciskają, pytaja,
sprawdzają, kontrolują, narzekają, karzą - i jest coraz gorzej.
Chcesz, zeby był silny - sprobuj dać mu siłę. A najłatwiej to zrobisz, jesli
sama sie wzmocnisz i nie będziesz sie czuła taka zagrozona.
wiesz, jak okropnie sie zyje z bliska osobą, która wciąż czuje sie zagrozona?
Zajmij sie sobą, a mniej tesciami.

Porównanie męża do dziecka bardzo trafne.

[tricolour]

Bo facet nie może zdecydać się między mamusią i tatusią, a żoną. Nie
może się zdecydować choć slub zdawał się być wyrazem takiej decyzji -
od dnia ślubu matka i ojciec przestają być rodziną, a staje się nia
zona i dzieci.

"Chcesz, zeby był silny - sprobuj dać mu siłę". Niezłe. Muszę
przyznać, że bycie facetem, to wyjątkowo proste i przyjemne zadanie:
chcesz, by facet był wierny - nie dawaj powodów do zdrady...

P

[julka1800]

Widzisz Tri jakie to my Kobiety, Zony, Matki, Polki jestesmy silne?

Taka Kobieta nie dosc ze sama musi wszystko trzymac zeby sie nie
rozlazlo, to jeszcze "mietkiego" mezczyzne wspierac))
PP

[nangaparbat3]

tricolour napisał:

> Bo facet nie może zdecydać się między mamusią i tatusią, a żoną. Nie
> może się zdecydować choć slub zdawał się być wyrazem takiej decyzji -
> od dnia ślubu matka i ojciec przestają być rodziną, a staje się nia
> zona i dzieci.


Tak bywa bardzo często, powiedziałabym, ze zjawisko powszechne, rozni sie co
najwyzej stopniem nasilenia.
>
> "Chcesz, zeby był silny - sprobuj dać mu siłę". Niezłe. Muszę
> przyznać, że bycie facetem, to wyjątkowo proste i przyjemne zadanie:
> chcesz, by facet był wierny - nie dawaj powodów do zdrady...
>
> P
Nie widze analogii.
Natomiast uwazam, że własnie po to warto budować związek, by sobie nawzajem
dodawać sił.

Niestety

[aron95]

ktoś nie rozumie że wyszłaś za mąż za tego "dupka " (jak tri to ujął )
a nie rodzinę .
Jak go kochasz to weź go pod pachę i wyjedz w siną dal .
Rodzinie będziesz zdjęcia słać oni tobie też .

[zipka]

> Sprawa jest zalatwiona. Nie spotykam sie z tesciami, oni nie przyjezdzaja ani
> ja do nich nie jezdze. Czyli w porzadku. Co mnie jednak boli, to to, ze maz
> nigdy nie stanal zdecydowanie w mojej obronie."

U mnie jest to samo, teściowa też nagaduje na mnie najgorsze rzeczy, jej syn
jest święty (mimo licznych zdrad, nie dociera to do niej). Mój exmąż też nigdy
nie stanął po mojej stronie, NIGDY, nie usłyszałam żeby kiedyś się postawił,
albo powiedział coś dobrego, no nic trzeba się tylko utwardzić i robić swoje.
Zresztą teraz to już mi nie zależy na jego zdaniu.
Trzymaj się i myśl o sobie.

[anbale]

Tkwisz w jakims strasznie toksycznym układzie. Twoj mąż jest już tym
zatruty po uszy, pewnie pogubiony, bo obie strony wymagają od niego
lojalności, a on chyba ma za słaby charakter, żeby wyraznie "w
sobie" poczuć, gdzie jest jego miejsce i czego powinien bronic.
Na twoim miejscu zniknelabym z zycia tych ludzi. Zadbala o siebie i
swoje samopoczucie.

[yoginka_pl]

Do niedawna tkwiłam w podobnym układzie. Królowa Matka, Siostrzyczka
(40-letnia samotna nigdy nie miała zadnego faceta????) i Tatus
cichutki jakby go nie było. Rodzinka nie potrafiła zrozumieć, ze
slubu z nimi nie brałam, nie szanowali naszej odrebności,
niezalezności. Kiedy bywałam u nich czułam się spętana, osaczana,
tłamszona...

Mój mąż rozbity miedzy bycie dobrym synkiem i dobrym męzem. W końcu
dobry synek zwyciężył. POSTAWIŁ SIĘ MI, MI nie IM. I to był poczatek
naszego końca. Bo jednak potrafił się postawić. Wybrał rodzinkę.
Mieszka z nimi. Nosi siateczki, gotuje obiadki, robi za kierowcę,
finansuje zachcianki...Odnoszę wrazenie, ze jest sterowanym
robotem a nie myślącym człowiekiem.

Poczułam ulgę, jakby ktoś zdjął ze mnie ciasny worek.

U mnie nie da się już niczego posklejac, ale z tego co piszesz Twoj
mąz jest jeszcze do uratowania.

[kjl2004]

a u mnie podobnie, teściowie nigdy nieakceptujący mnie itd.
dowiedzieli się, że ich syn czyli mój mąż mnie zdradza, nie robi
niczego żeby ratować rodzine i małżeństwo, przyjęli go pod swój dach
no i tak z nimi mieszka już 4 miesiące (równiez wozi mamuskę na
zakupy, sam robi zakupy - co się w domu nie zdażało) a ja i dziecko
wogóle się chyba nie liczymy w ich życiu, chociaż twierdzi, że syna
kocha nad życie, skoro kocha to nie robi takich numerów tylko
zostaje z dzieckiem i żoną, a tu chciałby najlepiej byc z dzieckiem
(bez żony) ja mam tylko gotować, prać i sprzatać a on jeszcze na
boku kochankę - idealny układ w jego myslach...

[julka1800]

A powaznie...
Nie rozumiem "nigdy nie stanal w mojej obronie", to co to za maz, za
przeproszeniem...?
Postawa tescia godna "podziwu", z jednej strony atakuje, a z drugiej
chce bys pojawila sie na weselu, czyli jablko na zewnatrz ma byc
ladne, to nic ze gnije od srodka, tak?

tutaj jest potrzebna fachowa pomoc

[zuzka712]

Moim zdaniem twojemu mężowi przydałaby się psychoterapia. Dla mnie
to klasyczny przykład nierozwiązanego problemu / wpływu toksycznych
rodziców..
On ewidentnie cierpi, bo chciałby a nie potrafi.
Potraktuj to poważnie. To nie kwestia chęci czy charakteru.
Prawdopodobnie bardzo cię kocha. Powodzenia.

Odpowiedzi są 3:

[z.odzysku]

1. Zbyt wrażliwy,
2. Niedojrzały
3. Dupek

kombinacje powyższych dozwolone.

[marieta_makieta]

Cieniu Wiatru, przepraszam, że to napiszę, ale czy Twoj mąż ma jaja?
Jeśli ma, to niech zacznie zachowywać się stosownie do posiadanego
wyposażenia, walnie pięścią w stół i zamiast rodzicom "tłumaczyć"
niech im raz a dobrze i stanowczo wytłumaczy, że nie życzy sobie, by
ktokolwiek obrażał jego żonę.Niech na nich ryknie, do cholery, tak
jak teść ryczy na niego. Niech się zacznie zachowywać jak mężczyzna
(albo kobieta z jajami), a nie synuś mamusi i tatusia.

[anja_pl]

mysle, że nie chodzi o to czy ktoś ma jaja,
problemem są relacje z rodzicami,
dopóki mąż nie zrozumie, że dla niego najważniesza
ma być jego aktualna rodzina: żona, dzieci. Rodzice są ważni, ale nie mogą mieć wpływu na życie rodziny syna. Syn jest im winny szacunek, ale nie posłuszeństwo.
Dzieci wychwujemy dla tych właśnie żon i mężów, nie dla siebie.