ale dółłłłłłłłłłłłłł

[anetus28]

Czuję się jak w jakimś amoku niemocy i bezsilności. Łza się kręci w
oku i czasem wypywa. Zastanawiam się co będzie w przyszłym roku choć
jednego jestem pewna, a mianowicie tego że będę odwiedzała sąd. Tak
bardzo się boję. On nie ma klasy i szacunku, będzie walczył choć to
wszystko jego wina. Zniszcył kawałek mnie i nigdy już tego nie
odzyskam. Tracę wiarę w ludzi w siebie a wiem że muszę iść do przodu
i zacząć podejmować kroki dla dobra swojego.
Dziś nie mam siły na nic a jutro chyba wypiję ze dwa szampany i
prześpię północ i sama nie wiem co jeszcze....
Mam mega doła...dlaczego to tak się dzieje???dlaczego ludzie
krzywdzą osoby którym przysięgali, dlaczego?
Zabija mnie przede wszystkim brak wiary w innych, wydaje mi się że
nikomu nie zaufam, nie uwierze i tego że jeśli powiem że wierze to i
tak gdzieś w środku będzie to ,,a może kłamie"

[kasiekgo]

Wiem jak to boli, ale czas goi rany, u mnie tak było. Nie poznałam
jeszcze nikogo od czasu odejścia exa, więc nie wiem czy będe umiała
komuś zaufać, ale chyba będe się starała.

[zawsze-marta]

wiesz, ja dziś doszłam do wniosku że jestem aż tak bardzo naiwna że
los postawił mi na drodze takiego człowieka jak mój mąż, że tkwiłam
w tym całe 10 lat, a to wszystko po to abym się opamiętała i zrobiła
coś ze swoim życiem, usłyszałam tyle podłych słów, ale nie dziwię
się że on nie ma szacunku, nigdy go nie miał, boli bardzo mocno, ale
jutro też jest dzień, w takiej sytuacji daję sobie odrobinę nadziei
że może będzie lepszy...

[zonaniezona1]

PArę dni przechodziłam taki dół. Ktoś mądry poradził mi ,zebym zajęła się
zwykłymi prozaicznymi rzeczami, a nie analizowała swoich dołów. Tutaj wielu nie
jest łatwo. Nie zadawaj pytań tylko idz do przodu. Małymi kroczkami do przodu .

[maza15]

Zobaczysz,zmienisz zdanie.Jeszcze spotkasz człowieka,który zdobędzie
Twoje zaufanie.
Tylko musi upłynać trochę czasu.
Trzymaj się.

[anetus28]

I jeszcze analizowałam ten dzień ze ślubu kiedy klęczałam przed
ołtarzem i się modliłam. Wiedziałam, że nie zawsze będzie kolorowo,
że jeśli będą problemy to razem je przezwyciężymy. A teraz wiem że
pół roku po a może i wcześniej mnie okłamywał. Wiedział że mam do
niego zaufanie i wykorzystał to. Boli mnie to ze zdwojoną siłą bo
stasznie ważny był dla mnie ślub kościelny i te słowa wypowiedziane
w czasie Mszy ale szkoda że tylko dla mnie coś znaczyły.A teraz co
mogę zrobić? nic!!!nie cofnę czasu i nie wymażę tego dnia z
pamięci!!!
Poza tym to wszystko przenosi się na życie codzienne.Mam zajęcia z
parami spodziewającymi się dzieci i tak się czasem zastanawiam ile z
tych par się rozstanie, ilu panów zostawi swoje dzieci i żony i ile
kobiet odejdzie do innego faceta??? Mogę się tylko domyślić na
podstawie danych statystycznych, które nie są niskie jeśli chodzi o
rozwody

[ewelka01]

dziewczyny, mam to samo, wciaz mysle dlaczego bylam az tak naiwna,
dlaczego nie widzialam pewnych rzeczy,mam zal do siebie
i w koncu dlaczego on tak bardzo wykorzystywal moje zaufanie
pozostaje tylko nadzieja ze bedzie lepiej choc na razie w to nie
wierze

[maza15]

Pytanie DLACZEGO zabija.
Odrzucaj je w myślach.
Przestań analizować.

[zonaniezona1]

nie staram się analizować . nic to nie daje. Patrzę do przodu. Zadaję sobie
pytanie - co mogę dla siebie zrobić... jakie cele wyznaczyć i co realizować ,
żeby było mi lepiej ... I tak jakoś powolutku daję radę . I Tobie też tego życzę !

[zielona_ropucha]

Ja do siebie juz nie mam żalu..ale miałam,ogromny i przyznam się,że
to plus pytania: za co? i dlaczego? rozwalały mnie wewnętrznie
bardzo.
Zmusiłam się(tak zmusiłam to dobre słowo )do nie myslenia o tym,co
by było gdyby...jak mu jest z inną,dlaczego przestał kochać itd
itp...
Pomogła praca,dziecko ciągle chcące zrozumieć
świat,rodzina,przyjaciele,w końcu taki jeden meżczyzna,który lubi na
mnie patrzeć...po prostu zaczynam wierzyć w siebie ..jestem
kobietą,człowiekiem,matką.
Nikt i nic mi tego nie odbierze,żadne
porzucenie,okłamanie,poniżanie,nic,naprawdę nic...jestem sobą i
jestem dwa razy silniejsza po tym,co się stało. Ty też.

[ewelka01]

u mnie bylo tak, po jego odejsciu mialam depresje,byly leki
pozniejczulam ulge ze skonczyly sie wszystkie problemy ktore byly z
nim zwiazane,mialam jakies plany, studia , nowy samochod
pozniej stwierdzilam ze nadal go kocham pomimo tego co mi zrobil i
to nie wiem czy nie bardziej i chce zeby mnie przytulil i powiedzial
ze wszystko jest dobrze
pozniej chwila ciszy i tak jakbym dochodzila do siebie i myslalam ze
wszystko juz bedzie ok a tu nagle dokladnie rok mija i znowu sie
zaczyna tylko teraz jest tak ze zaczynam siebie obwiniac ze nie
widzialam pewnych rzeczy wczesniej i te pytania dlaczego, mam
nadzieje ze sobie z tym poradze