nie mam siły

[agita123]

Czesc. Juz nie mam siły. Daze do rozwodu spokojnego i
pzyjacielskiego. Moze to moje mzonki ze cos takiego wogole da sie
przeprowadzic???

Skad wy bierzecie energie zeby przerwac toksyczny zwiazek??? Skad
odwage na przejscie przez piekło i batalie, po ktorej nie zostaje
juz nic.

Pozycie malzenskie ustalo kompletnie jakis rok temu. Nigdy nie bylo
ok i wlasciwie nie wiem jak zrobilismy dziecko. Spimy w oddzielnych
pokojach, placimy rachunki na pol, nie wychodzimy razem do
znajomych, ostatnie swieta spedzilismy oddzielnie.

Nastawił moich rodzicow przeciwko mnie - to byl koszmar, osaczenie
na całej linii. Wyslał mnie na terapie - oddzyskalam kontakt z
rodzicami i zyskalam przekonanie ze moje uczucia sie nie zmienia.
Zaciagnal mnie nawet do egzorcysty...

Wszelkie rozmowy o rozwodzie za obopolna zgoda nie wychodza. Bo: 1.
Bog poswiecil zwiazek malzenski ktory jest do konca zycia i
gwarantuje ze bedzie dobrze, 2. bo zgoda na rozwod jest wbrew jego
przekonaniom i jak teraz sie zgodzi to za 3 lata bedzie mial raka, a
jak go ktos kiedys zapyta to on do konca byl pzeciwko.

Czy rozwod kiedy jedna strona nie chce sie zgodzic jest bardzo....
hmmm... meczacy? Mam dziecko... Poprostu nie chce zeby bylo szarpane
przez to wszystko. Chciałabym zeby mimo wszystko mial ojca i odzicow
ktorzy zachowuja wzglednie dobre relacje. Czy to wogole jest
mozliwe??? Chyba własnie dochodze do wniosku ze jednak nie.

[rybak]

Muszę Cię zmartwić - jeśli jedna strona nie chce się zgodzić, to
nawet jak nie ma dzieci, jest cholernie trudno.
Wtedy wchodzi cała kołomyja ze świadkami, orzekaniem winy itd.
I może to potrwać. A gdy są dzieci, to sszkoda gadać.
Niektórzy zdesperowani w takich przypadkach podstawiają św.....wym
współmałżonkom panienkę i detektywa z teleobiektywem.
Czasami skutkuje.
Ale żarty żartami, a będziesz mieć trudno. Niektórzy wybierają więc
metodę dwóch kroków - najpierw idą w deparację (a tej sąd nie może
odmówić przy dobrym adwokacie), a po trzech-czterech latach rozwód
jest już (prawie) formalnością.

[rybak]

oczywiście separacja, a nie deparacja... zmeczenie...

[agni-76]

przede wszystkim nie ma reguły na to że jak są dzieci lub jeśli druga strona się
nie zgadza to rozwód trwa długo - u mnie jest dziecko i małżonek się nie zgadzał
na rozwód a dostałam go na II-ej sprawie.

Martwi mnie jednak sposób Twojego myślenia:
1.
> Wyslał mnie na terapie - oddzyskalam kontakt z
> rodzicami i zyskalam przekonanie ze moje uczucia sie nie zmienia.
> Zaciagnal mnie nawet do egzorcysty...
Czy on Cię prowadza za rączkę i kieruje tobą jak marionetką?

2.
> gwarantuje ze bedzie dobrze, 2. bo zgoda na rozwod jest wbrew jego
> przekonaniom i jak teraz sie zgodzi to za 3 lata bedzie mial raka, a
> jak go ktos kiedys zapyta to on do konca byl pzeciwko.
Odpowiedz mi kto tu właściwie cierpi Ty czy On. To ty chcesz wreszcie spokoju
czy chcesz aby spokojnie żył on.
Może najwyższa pora pomyśleć bo narazie to widzę że martwisz się o jego przekonania

3.
Chciałabym zeby mimo wszystko mial ojca i odzicow
> ktorzy zachowuja wzglednie dobre relacje. Czy to wogole jest
> mozliwe??? Chyba własnie dochodze do wniosku ze jednak nie.
Jest to możliwe.
Nie wiem ile lat ma wasze dziecko ale przecież ono cały czas obserwuje wasze
relacje w domu (skoro mieszkacie w innych pokojach). Dziecko jest najlepszym
obserwatorem i widzi że jesteście dla siebie obcy.

[agita123]

Poprostu chcę, żeby wszyscy zainteresowani wyszli z tego względnie
cało. I... no fakt, idiotycznie daję sie ciagać po "specjalistach"
różnej maści z nadzieją, że kiedyś go olśni. Tracę zdrowie, nerwy...
przechodzę przez stany od: no tak, to ja mam problem, bo jestem
emocjonalnie rozchwiana, do: facet robi ze mnie ketynke, żeby
postawic na swoim, niech spada. Chyba nie mam jaj najnormalniej w
świecie... .

[agni-76]

Teraz może Ty zaciągnij męża do specjalisty, gdyż to on ma problem ze sobą a
próbuje winę zrzucić na ciebie (jak dziecko które stłukło szklanke i zgania na
kolegę) poza tym może dopaść Cię depresja.
To co on robi to można podciągnąć pod znęcanie psychiczne.
Wiem że to trudne ale czasem trzeba emocje schować do głębokiej szuflady.

> Poprostu chcę, żeby wszyscy zainteresowani wyszli z tego względnie
> cało.
Rozumiem że masz tu na myśli dziecko i Ciebie?!( bo mężowi chyba na tym nie
zależy).
Teraz zacznij postępować jak w świecie zwierząt tzn samica aby obronić swoje
małe nie kieruje się emocjami i jest w stanie walczyć z samcem, zagryźć,
wypędzić z terytorium itp a nie mysli o tym że np gdzie on się podzieje bądź czy
będzie mu źle...
(ale mi przyszło porównanie na myśl)

[krolowazla]

Witaj. Wiem jak jest ci ciężko , bo ma podobnie. Różnica jest taka, że mój m raz
mówi, ze da mi rozwód, innym razem mówi, że nie chce rozwodu.
Chyba patrzenie w przyszłość daje siłę do tego aby walczyć i dopiąć swego, w tym
wypadku dostać rozwód. Ja tak robię - patrzę w przyszłość. Wiem, ze sobie
poradzę sama z dzieckiem. Wytrwałam do tej pory, wytrwam tez do końca. Radzę ci
też , abyś pomyślała co możesz zyskać - spokój, szczęście, dziecko wg mnie
lepiej żeby było tylko z jednym rodzicem. widzę co robi mój m teraz z naszym
dzieckiem. zaczął się córka interesować, jak wysłałam pozew o rozwód i od tamtej
pory nastawia ją przeciwko mnie, mała zaczęła mnie bić, gdy wracają od jego
rodziców. to przykre, ze pogrywa dzieckiem. Mam nadzieję, ze u ciebie jest inaczej.
Głowa do góry, nie jesteś sama. Ja też myślałam, ze tylko ja mam źle, ale na tym
forum odkryłam, ze takich żon jak ja jest wiele. Czasami wydaje się, że mamy
jednego męża.
O spokojnym rozwodzie już zapomniałam, chciałam wszystko załatwić z kulturą,
nawet zapytałam m czy z orzekaniem o winie czy nie. Ale teraz widzę, ze wszystko
co robiłam, bo on tak wolał, było złe dla mnie. Teraz myślę o sobie i córce,
zapomniałam o tym co chce m. To forum mi bardzo pomogło. Chociaż łapię się
jeszcze na tym, ze wierzę w to co mówi m.

Ściskam mocno i życzę dużo siły wewnętrznej.

[twoje_marzenie]

Ja też chciałam szybko i z kulturą,he,he niby on też...tylko że co chwile
zmienia zdanie i racze spokojnie się nie skonczy.

[agita123]

No ja mam to troche w bardziej pokreconej formie zaserwowane... Tzn.
Zeby nie bylo, to on nie chce miec zony która go nie kocha, ale
rozwodu mi nie da bo to sie mu kłóci religijnie, ideologicznie i
ogólnie. Bo to nie on ma problem tylko ja, wiec to mnie
trzeba "nareperowac". I tak juz ponad rok...
Czy on ma jakies lęki separacyjne?
Czy wogóle sposob jest na takich? Czy poprostu idzie sie na noże i
wymiekaja po drodze jak dociera, że to nie sa zarty. A moze trzeba
poczekać?
K...ca juz mnie bierze.

[agni-76]

skoro nie chce miec żony która go nie kocha to po co chce
Cie "nareperować" - nawet zabawka którą naprawisz nie bedzie działac
jak nalezy a co dopiero związek który się ciągnie z przymusu.

[agita123]

no wiec dlatego zaczynam myslec ze to ON ma cos nie tak pod
sufitem... tyle ze juz nie mam pojecia co mam z tym zrobic...