Problem ze spotkaniem z byłą żoną..

[jarkoni]

Ma ktoś podobnie?
Z dziećmi się spotykam, z nią jakoś nie mam ochoty.
Dzieci odbieram blisko domu, nie chcę wchodzić do miejsca, gdzie żyłem, gdzie
większość urządzałem, jakaś fobia..
Byłej żony nie chcę widzieć tym bardziej, i to tak absolutnie.
Miałem podobny problem dwa lata temu przed komunią córki, wtedy udało się mnie
przekonać, a teraz się zapieram wszelkimi kończynami.
Sprawa jest prosta: małej trzeba wyrobić dowód osobisty, żeby mogła pojechać
na wakacje zagranicę. Musi zgodę podpisać i matka i ojciec.
Ale naprawdę muszą równocześnie, razem, w tym samym miejscu i o tym samym czasie?
Nie ma innej opcji? Majkel?

[ekscytujacemaleliterki]

Moj kolega. Jak jedzie po syna to dzieciak do samochodu w "locie"
wsiada. A jak ma cos z nia ustalic to sie do rozmowy caly wieczor z
butelka przygotowuje.
Ostatnio sie bardzo ucieszyl bo w jej imieniu z nim gada bylej zony
facet dla ktorego odeszla. Kolega twierdzi, ze zdecydowanie woli
jego. Wiec jak widzisz nie jestes sam.

[jarkoni]

Nie mogę zaprosić kolegi "byłej żony" do podpisania papierów w sprawie DO w
Urzędzie.
Jakaś inna opcja?

[ekscytujacemaleliterki]

Dogadaj sie w urzedzie. Ona np. na 13.30, Ty na 14.00. Urzednicy
bywaja uprzejmi. Musisz to zrobic w urzedzie? Nie mozesz podpisac i
wyslac jej poczta?

[jarkoni]

Tego właśnie nie wiem, PODOBNO rodzice mają być razem osobiście.
Tak twierdzi urzędniczka w Urzędzie Miasta.
A co, dokumenty nie wystarczą? DNA będą badać na miejscu?
Co na to Majkel?

[majkel01]

jeśli mam być szczery to nie wiem. Nie znam dokładnych procedur wydawania
dokumentów dzieciom. Wiem że konieczna jest obecność obojga rodziców, ale chyba
nie musi to być obojga na raz. Piszesz że urzędniczka mówi że muszą być
jednocześnie... czasami tak to juz jest że urzędnicy niektórzy wymyślają swoje
własne procedury itd. Zastrzegam jednak że nie wiem jak to jest w tym przypadku.

Teoretycznie mógłbyś np. odmówić i wówczas za ciebie zgodę wydałby sąd... byłoby
posiedzenie sądu na które mógłbyś nie przyjść...ale chyba nie chcesz dziecku
robić problemów. Pozostaje albo wyjaśnić pani urzędniczce że z jakiś tam powodów
nie możesz sie stawić wspólnie z matką dziecka, ale że sie zjawisz i stosowne
dokumenty podpiszesz oddzielnie. Możesz spróbować np. zadzwonić do urzędu, jeśli
da radę to do kierownika tej pani i po prostu zapytać się czy istnieje taka
możliwość (być może jednak muszą oboje rodzice być razem). W przeciwnym wypadku
pozostaje zacisnąć zęby i jednak iśc wspólnie.

[muraorka]

Zadzwoń do urzędu gdzie się paszporty wyrabia, czy wystarczy Twoje oświadczenie
o zgodzie z notarialnie poświadczonym podpisem i nrem dowodu, zapłac u
notariusza, daj córce i po sprawie.
Tylko ; czy jesteś pewien, że trzeba nakręcać koło tego aż taką piramidę stresu?
Może pora przestac się skupiac na swoim 'przeżywaniu' (bo to sprawa tylko i
wyłącznie Twojego nastawienia i zafiksowania na tym własnie punkcie- exżona Ci
nic nie zrobi swoją obecnością, szkodę Ci robią tylko własne myśli), może pora
zaczynać już nowe życie i normować sytuację?

[jarkoni]

muraorka, zawsze najłatwiej być sędzią w nie swojej sprawie. To wiemy.
O notariuszu też wiem.
Po co notariusz? Żeby skomplikować i dać zarobić notariuszowi.
Jaka to różnica czy dowody pokażemy wspólnie, czy w odstępie 15 minut?
Ani my, ani nasze Dowody Osobiste się w tym czasie nie zmienią..
Paranoja

[arkac123]

Niedługo również będę wyrabiać kolejny paszport dla córeczki (dlaczego wyrabiasz DO, a nie paszport?) - u nas w starostwie nie ma przeszkód, aby rodzice przyszli oddzielnie, możemy nawet przyjść w inne dni.

[jarkoni]

arkac123 napisała:

> Niedługo również będę wyrabiać kolejny paszport dla córeczki (dlaczego wyrabias
> z DO, a nie paszport?) - u nas w starostwie nie ma przeszkód, aby rodzice przys
> zli oddzielnie, możemy nawet przyjść w inne dni.

Była propozycja wyrobienia paszportu, ale dowiedziałem się z radia, i
potwierdziłem w necie, że procedura wyrobienia dowodu jest szybsza, łatwiejsza i
tańsza.
A córka wybiera się do kraju UE.
PS. Ja też chcę przyjść w "inne dni"

[arkac123]

Tylko weź pod uwagę, że w ciągu 5-ciu lat córka może zechcieć się wybrać poza Unię - i czeka Cię powtórka z rozrywki.
Niedawno sama w ciągu jednego roku wyrabiałam dowód i paszport dla niemowlaka - cenowo wychodziło identycznie, 30 zł, ale może coś się zmieniło.
Spróbuj zadzwonić do biura paszportowego, może nie stwarzają problemów z oddzielnymi dniami - i pomyśl, cóż to znaczyt kilka złotych więcej w zamian za oddzielne dni i załatwioną sprawę na wszystkie kraje.

[jarkoni]

Wolę kilka złotych więcej, nawet więcej niż kilka, oby oddzielnie..

[evikon]

Rozumie że możesz nie chcieć widzieć swojej żony, ból, krzywda. o.k. Ale tu
chodzi o dziecko TWOJE dziecko. W tej sytuacji mam cię w d.... żono, dziecko się
liczy i tylko ono.

[vadera12345]

Wypełniony przez siebie druk podpisujesz u notariusza ( podpis notarialnie
poświadczony ) i odsyłasz ex pocztą.

Jarkoni

[mola1971]

Ty się zachowujesz zupełnie jak mój ex On też mnie unika jak diabeł
święconej wody Chwilami to jest tragikomiczne.
Ale dzięki Tobie rozumiem motywy jego postępowania.

A może lepiej by było, gdybyś chwycił byka za rogi i przestał unikać kontaktu z
nią? Przecież ona Cię nie zje.

[jarkoni]

Nie unikam kontaktów z dziećmi.
Z nią unikam..
Ale to temat na długą dyskusję

[mola1971]

Mój ex też unika kontaktu ze mną. A to, że odbija się to na dzieciach to też
temat na długą dyskusję.

[jogaj]

W sprawie paszportu na wlasniej skorze wiem,ze mozna przyjsc w inne
dni, nie ma problemu, wazne,zeby rodzice stawili sie osobiscie,ale
niekoniecznie razem, z tym,ze dopiero jak jest zgoda obojga rodzicow
nadawany jest bieg sprawie.
Jola

[jarkoni]

Poczekam na Guru Majkela, ale jeśli nie muszę razem z była żoną to już jestem
zachwycony..

[stefanbatory45]

A ja kiedy byliśmy jeszcze małżeństwem i wyrabialiśmy paszport dla
córki nie mogłem przyjść w inny dzień absolutnie.
Musieliśmy być wszyscy we trójkę jednocześnie.
Po rozwodzie chyba tym bardziej

Telefon i już.

[mariefurie]

jarkoni napisał:

> Ma ktoś podobnie?
> Z dziećmi się spotykam, z nią jakoś nie mam ochoty.

> Sprawa jest prosta: małej trzeba wyrobić dowód osobisty, żeby mogła pojechać
> na wakacje zagranicę. Musi zgodę podpisać i matka i ojciec.
> Ale naprawdę muszą równocześnie, razem, w tym samym miejscu i o tym samym czasi
> e?


My tez wyrabialismy paszport dziecku. Mozna to zrobić osobno.
Co do "starego" miejsca zamieszkania - nie byłam tam prawie półtora roku, i ....
nie mam ochoty. Mimo ze teraz po zakończeniu szkoły dziecko jest u ojca i prosi
zebym wpadła tam na weekend. Ale ...nie dam rady. Też - blokada.
jak widac, nie tylko Ty tak masz, Jarkoni.

[jarkoni]

mariefurie :
to da sie tak czy nie?

[mariefurie]

Ale co "da się"? Bo nie zrozumiałam?
Paszport - da się zrobić podpisujac zgodę osobno.
Żyć, nie wchodząc do mieszkania, w którym wspolnie sie mieszkało iles lat - tez
da się. a nawet powinno się.
Ja mam troche inaczej niz Ty, bo z exem widuje się bardzo często w zasadzie, bo
jak mlody w roku szkolnym jest u mnie, to ex przyjezdza, albo do niego, albo po
niego. więc widywać widujemy się.
Ale TU jest moje terytorium i to jest ok. Natomiast nie byłabym juz chyba w
stanie wejść do tamtego mieszkania.
I całkiem mi z tym dobrze.
Ogólnie, Jarkoni - da się. Czegokolwiek by to dotyczyło. Wszystko sie da -
trzeba tylko chcieć )

[kicia031]

Nie rozumiem tego. Przez wiele lat moj synek nie chcial sie widywac z ojcem i
jego rodzina beze mnie. Przez lata spedzalam kazda sobote z czlowiekiem, ktory
mnie bardzo skrzywdzil, przyjmowalam go w moim domu i rozdrapywalam swoje rany
tydzien w tydzien.
Dobro dziecka i zapawnienie mu normalnosci bylo moim nadrzednym celem.
Robienie cyrku z prostej procedury administracyjnej dotyczacej dziecka uwazam za
idiotyzm.

[jarkoni]

kicia031 napisała:

> Nie rozumiem tego.

Dla Ciebie może idiotyzm, dla mnie problem.
Każdy z nas jest inny, inaczej czuje..

[ani.chybi]

Z fobii leczy się zbliżaniem do ich obiektu. Nie warto uciekać, bo
nie będzie temu końca.
Sama nie jestem psychiczną potęgą, ale nauczyłam się nie placić
zdrowiem za kontakty z ex.

[kicia031]

> Dla Ciebie może idiotyzm, dla mnie problem.
> Każdy z nas jest inny, inaczej czuje..

O moich uczuciach tez niewiele wiesz. Tylko ze na tym polega bycie
rodzicem, ze jak sie splodzilo dziecko, to trzeba czasami przelknac
swoje uczucia i robic rzeczy ktore sa trudne i przykre dla jego
dobra.

Masz fobie - to sie lecz, psychologia behavioralna dobrze sobie
radzi z terapia takich zaburzen, nie obciazaj swoich dzieci kosztami
swoich problemow psychicznych.

[jarkoni]

Kiciu031, ja tylko napisałem, że każdy z nas jest inny i inaczej różne rzeczy
odbiera.
Czemu tak a priori uważasz, że mam fobię, problemy psychiczne i wymagam leczenia?
Czy to przypadkiem nie nazbyt agresywny komentarz?

[kicia031]

Uwazam, ze czlowiek, ktory nie potrafi zalatwic prostej zyciowej sprawy z powodu
oporow pscyhicznych wymaga fachowej pomocy. Zwlaszcza ze moim zdaniem dzialanie
dla dobra dzieci motywuje rodzicow do robienia rzeczy, ktorych by dla samych
siebie nie zrobili. Wybacz, ale dla mnie jest to nienormalne ze nie mozesz sie
spiac i zalatwic paszportu / dowodu dla corki.

[chalsia]

> Ale naprawdę muszą równocześnie, razem, w tym samym miejscu i o
tym samym czasi
> e?
> Nie ma innej opcji?

jest. Idziesz do notariusza i wydajesz zgodę na wyrobienie dziecku
dowodu/paszportu. Notariusz potwierdza, że wydałeś taką zgode i
Twój podpis. I taki dokument dostarczasz eks.
I tyle.
Jak ktoś będzie eksi chciał wmówić, że to nie wystarczy, to niech
wymaga podania podstawy prawnej odmowy uznania zgody ojca w postaci
notarilanego potwierdzenia (z podaniem konkretnego paragrafu).

[majkel01]

hmm... ale w takim przypadku, formalnie powinno być IMHO jeszcze pełnomocnictwo
do złożenia takiego dokumentu do urzedu przez matkę dziecka w imieniu ojca
dziecka (zeby nie było że wykradła zgodę ojcu). Może nie każdy urzędnik będzie
musiał takiego pełnomocnictwa wołać, ale kto wie. Pełnomocnictwo takie podlega
opłacie skarbowej 17 PLN (nie przysługuje w tym przypadku zwolnienie od tej opłaty).
Chyba że z treści aktu sporządzonego u notariusza wynikac będzie kto ma prawo w
jakim celu się posłużyć takim dokumentem. Zakładam jednak że w takim akcie
znaleźć się powinny dane identyfikujące osobę jak np. PESEL, nr dowodu
osobistego... zatem tak czy siak to bez kontaktu jednego rodzica z drugim się
raczej nie obejdzie.

[der1974]

Też mi się wydaje, że przesadzasz. Idź z nią, zróbcie ten dokument.
Chyba robiąc to dla dziecka to nie jest wielkie poświęcenie? Nie
rozumiem.

[chalsia]

> Też mi się wydaje, że przesadzasz. Idź z nią, zróbcie ten
dokument.
> Chyba robiąc to dla dziecka to nie jest wielkie poświęcenie?

zgadzam się z powyższym.

Spotkać się na PIĘC minut (bo tyle to trwa) - nie. Do notariusza
iśc - tez nie, bo za dużo zachodu i administracji. Pasuje jedynie
kontredans mijany w urzędzie. No dziecinada po prostu.

[mariefurie]

A ja wierze, ze można miec straszliwe opory. Bo...widocznie nie przebolało do końca.
Jarkoni Twoje miasto nie jest jakąs specyficzna metropolią aby sie nie dalo dogadać z urzędasami., więc idz do pani urzędniczki i powiedz - matka podpisze zgodę wtedy, a ty - kiedy indziej i tyle. U mnie tak było.
W ogóle bałam się podpisywać jakąkolwiek zgodę na paszport dla dziecka jak eks o to wystąpił, bo chciał gdzieś tam z młodym wyjechać. Ale podpisałam. I nic się nie stało.

ps. ale fakt pozostaje. że ja paszportu dziecka na oczy nie widziałam. eks trzyma go przy sobie.

[jarkoni]

der1974 napisał:

> Też mi się wydaje, że przesadzasz. Idź z nią, zróbcie ten dokument.
> Chyba robiąc to dla dziecka to nie jest wielkie poświęcenie? Nie
> rozumiem

Ależ pójdę, przecież przeżyję, nie zje mnie.
Pytałem tylko, czy skoro bardzo nie chcę, to ty można oddzielnie..

[cathy_bum]

Z tego, co mi pani w urzędzie mówiła, rodzice muszą się stawić
JEDNOCZEŚNIE. Żeby nikt potem nie zgłaszał żadnych wątpliwości, ani
nie motał z papierkami.
Nie przesadzajmy: umawiasz się dajmy na to na 13:30. Wchodzisz,
mówisz "dzień dobry", podpisujesz i o 13:32 wychodzisz.
Z perspektywy dziecka, którego biologiczny ojcec miał niegdyś
podobne opory i głupie sprawy administracyjne zamieniały się w
logistyczne operacje wojenne - to boli, że tata nie chce ułatwić
sprawy.
Twoja obecność wszystkim oszczędzi nerwów, zachodu i straty czasu.
Sama lada dzień będę załatwiała sprawy meldunkowe córki. Cieszę się,
że jej tata nie dość, że bez oporów się stawi w kolejnych urzędach,
to jeszcze pojedziemy jednym samochodem, żeby prościej było. Kto na
tym skorzysta? Nasze dziecko. Małżeństwem przestaliśmy być, ale
rodzicami nadal jesteśmy oboje.

[karolina331]

Jeśli nie chcesz nigdy oglądać byłej żony, to idź po prostu do
notariusza z osobą, której naprawdę ufasz i każ sporządzić na tę
osobę pełnomocnictwo obejmujące WSZELKIE DZIAŁANIA PRAWNE W TWOIM
IMIENIU. Taki dokument kosztuje około 200 złotych i pozwala osobie
zaufanej podpisywać WSZYSTKIE dokumenty w Twoim imieniu.

Wiem z pewnością, że to bardzo dobrze funkcjonuje, bo tak właśnie
zostałam upoważniona przez mojego M., który podobnie jak Ty widoku
byłej żony znieść po prostu nie mógł.

znowu urzędasy w błąd wprowadzają

[aron95]

jarkoni - urzędniczka się myli, nie musicie być razem , na 100 % ,
zgodę możesz osobno podpisać , wcześniej tylko należy złożyć wniosek .
Mało ,jeżeli rodzic mieszka w innym mieście idzie zgodę podpisać w Urzędzie
właściwym dla jego miejsca zamieszkania .

[inez_ka7]

Nie wiem jak duże masz dzieci, ale do wyrobienia tymczasowego dowodu dla dziecka
powyżej 13 lat wystarczy jeden rodzic. Właśnie to przerabiam

[jarkoni]

inez_ka7 napisała:

> Nie wiem jak duże masz dzieci, ale do wyrobienia tymczasowego dowodu dla dzieck
> a
> powyżej 13 lat wystarczy jeden rodzic. Właśnie to przerabiam

Moje ma 11 lat..

[dyderko]

Z tego co wiem na dowód małoletniego muszą się zgodzić oboje
rodzice. Urzędnicy interpretują to zwykle tak że muszą przyjść
równocześnie bo im tak wygodniej (mają całą sprawę załatwioną od
razu i nie muszą przetrzymywać gdzieś częściowo załatwionych
dokumentów). Spróbuj w urzędzie się dogadać (bo jak takiej procedury
nie mają to mogą odmówić), że przyjdziecie z żoną osobno. Spotkałam
się z przypadkiem gdy matka była z dzieckiem przy złożeniu wniosku,
ojciec się pojawił przy odbiorze, może i w Twoim starostwie takie
coś dopuszczą.

[jarkoni]

Najbardziej się zgadzam z przydziałową miseczką szczęścia..

[zabelina]

Jarkoni, nie chcę się tu snobować na jakąś panią psycholog, bynajmniej nią nie
jestem. Ale z doświadczenia wiem, e spotkanie z eks działa jakoś
tak...oczyszczająco Patrzysz na nią (jego) i stwierdzasz, że właściwie obcy mi
to człowiek...I wtedy można oderwać się od snów, westchnień, żal ów...Zamykają
się jakieś dawne historie, aby otworzyć się na nowe...Trzymam kciuki za odwagę...

[errormix]

Chyba muszę sobie podpiąć ten wątek, mam powoli pojawia się u mnie podobna
awersja do tej drugiej strony. Niby ją jeszcze kocham, ale już patrzeć nie mogę.,

[dsz27]

Też nie mam zamiaru bawić się w psychologa Ale może pamiętacie jak mi było
ciężko jak ex nawiedzał mnie dosyć regularnie podczas ciąży i po urodzeniu Kasi
też. Było mi cholernie ciężko bo patrzyłam na niego i tęskniłam za dawnym G. Ale
z czasem jak wróciłam do życia, poszłam do nowej pracy, poznałam ludzi, poznałam
całą prawdę o jego odejściu, otworzyłam się na nowe znajomości.
Teraz kontakty z byłym mężem nie należą może do przyjemności bo przyjemność dają
mi spotkania z innym panem
A na byłego patrzę i czasami zastanawiam się co takiego w nim było, co kiedyś
pokochałam. Sprzeczamy się często głównie o dzieci i tu staram się nadal
wykazywać daleko idącą ostrożność ale wiem, ze dobro moich pociech jest w dużej
mierze zależne od naszego współdziałania na tym polu.
Nie wiem co Ci doradzić. U mnie duże natężenie naszych spotkań ułatwiło mi wbrew
pozorom powrót do normalności i całkowitego zobojętnienia osoby ojca moich
dzieci w moich oczach i sercu.
Ale jak wiesz, każdy z nas inaczej do tego podchodzi. Życzę w miarę szybkiego
rozwiązania tego kłopotu.

pozdrawiam
Donia

[jarkoni]

Może to jeszcze brak całkowitego zobojętnienia..

[dsz27]

Nie wiem czy to było do mnie

[jarkoni]

dsz27 napisała:

> Nie wiem czy to było do mnie
Do Ciebie..

[dsz27]

Jarkoni myślę, że moje uczucia do byłego są już całkowicie obojętne. Nie kocham
go już na bank, nie nienawidzę bo chyba nie jestem zdolna do tego typu uczuć a
na pewno szkoda mi na nie czasu. Powiem więcej, jest ojcem moich dzieci ale
kompletnie mnie nie interesuje co z nim się dzieje, czy jest czy go nie
ma...Jest to ok, nie ma go w życiu moich dzieci, to go nie ma (na to nie mam
wpływu) Wiem, ze może brutalnie to zabrzmi ale on funkcjonuje dla mnie tylko w
tej jednej płaszczyźnie, jako dochodzący ojciec, płatnik alimentów, a
funkcjonuje w niej bo sam tego chce i tak długo jak chce (alimenty to oczywiście
jego obowiązek). A to, ze się sprzeczamy w kwestii dzieci wynika tylko i
wyłącznie z tego, ze nie akceptuję pewnych jego zachowań jako ojca. I jak
dyskutujemy o tym, pojawiają się spięcia, tylko tyle.
Nie denerwują mnie jego zachowania jako człowieka bo to szczerze mówiąc mi wisi,
rozgraniczam jego "istnienia" jako człowieka i ojca moich dzieci. Z tym drugim
muszę jakoś funkcjonować bo tego wymaga sytuacja, ten pierwszy przestał dla mnie
istnieć.

[jarkoni]

Jak dojdę do Twojego progu dsz27, to wtedy pewnie nie będę miał żadnych
problemów, na razie jestem na etapie chyba piętro niżej..

[gallama]

Jarkoni, nie dojdziesz do tego jesli będziesz specjalnie unikał zony i całą
energię tracił na wymyślenie powodu by tylko jej nie spotkać. Wtedy nawet za 20
lat jak się przypadkiem spotkacie na ulicy to będziesz przerażony jej widokiem.
Trzeba tego "byka" za rogi wziąć , żeby przekonac się , że to własciwie nie
żaden szarżujący byk ale spokojnie pasąca sie krowa sąsiada.

[mola1971]

gallama napisała:
> Trzeba tego "byka" za rogi wziąć , żeby przekonac się , że to własciwie nie
> żaden szarżujący byk ale spokojnie pasąca sie krowa sąsiada.

Zgadzam się.
Ja to nawet bardzo chcę być dla mojego exa taką krową sąsiada.
Bom spokojna kobieta a nie jakiś wściekły byk

Jeżeli dojdziesz...

[tricolour]

... a dojdziesz wtedy gdy pogodzisz się nie tyle z rozwodem, ale pozostawieniem
żonie majątku, za który to gest nawet Ci nie podziękowała.

Podejrzewam, że tu leży cały ciężar Twojej "fobii". To nie ex jest dla Ciebie
problemem, ale Ty sam. Czas odciąć się od przeszłości, a majątek zarobić drugi i
z nawiązką. Wtedy była żona - o dziwo - nabiera cech ludzkich.

Takie mam doświadczenia.

[dsz27]

Jarkoni życzę Ci żebyś z tym się uporał możliwie jak najszybciej! Życie jest za
krótkie, jeśli nie możemy zmienić pewnych rzeczy nie pozostaje nam nic innego
jak je zaakceptować i iść do przodu.
Powodzenia!!!

[jarkoni]

No dobra, byłem, podpisałem co trza, spotkałem się, nie jestem pogryziony..
Trwało to co prawda ze 40 minut, a nie 5, ale najważniejsze, że żyję.
Początek był mało miły, bo nie zechciała nawet podać ręki na powitanie, ominęła
mnie, jakby nie zauważyła że jestem.
Czekanie na wynik pracy urzędników to była męczarnia, ale po wszystkim
uścisnęliśmy sobie dłonie i rozjechaliśmy się w swoje strony.
No i tyle. Ja wiem, że zazwyczaj z dużej chmury mały deszcz, ale jednak się
stresowałem..

[mola1971]

Gratulacje
Pierwsze koty za płoty
Teraz już powinno być coraz to lepiej. Czy raczej coraz to mniej
stresująco.

[errormix]

Ja bym ręki nie podał ))))

[mariefurie]

errormix napisał:

> Ja bym ręki nie podał ))))

Dlaczego?

[jarkoni]

mariefurie napisała:

> errormix napisał:
>
> > Ja bym ręki nie podał ))))
>
> Dlaczego?

No właśnie: dlaczego?

[errormix]

jarkoni napisał:
> mariefurie napisała:

> >
> > > Ja bym ręki nie podał ))))
> >
> > Dlaczego?
>
> No właśnie: dlaczego?


A bo ja, - jak powiedziała moja pani psycholog - idealistą strasznym jestem )
Jak rękę podaję, to z uczucia, z szacunku, z miłości. A próżno mi tego szukać w
moim jeszcze małżeństwie. Bo ja mając 40 lat chodziłem z moją żoną trzymając się
z rękę. Nie pod ramię, czy inaczej. Bo we mnie wciąż tkwi obraz z dzieciństwa i
wyobrażenie o rodzinie - ona lat 75, on 78 idą parkową alejką i... trzymają się
za ręce.

A że znajomi, ktorzy widzieli nas na ulicy dziwili się strasznie, że tyle lat po
ślubie, a my chodzimy jak nowożeńcy? No cóz, to mnie tylko utwierdzało w
przekonaniu, że to co nas łączy to coś wyjątkowego. A tu klops ))))

[errormix]

A zresztą... W Wigilię próbowałem opłatek podać, na co w odpowiedzi usłyszałem
"A co ty się taki rozmodlony nagle zrobiłeś" )))

[fragile66]

Ja też bym nie podał.

Ale tylko dlatego, żeby uniknąć kłopotliwej sytuacji, kiedy
wyciągnięta ręka zawisa w powietrzu.

Od pierwszego spotkania przed salą sądową nie podajemy sobie ręki.
Ba! nawet nie mówiliśmy do siebie ani słowa, co wyglądało o tyle
głupio, że panie adwokat mówiły sobie "dzień dobry".

Od czasu kiedy kłamie o każdym spotkaniu i o każdej mojej wypowiedzi
kontaktuję się wyłącznie smsami, żeby mieć naoczne potwierdzenie, co
pomyslala i co zdecydowala.

Na pewno pierwszy bym nie podał ręki. A gdyby pierwsza wyciągnęła,
to jeszcze sam nie wiem, jak bym zareagował.

[errormix]

fragile66 napisał:

> Ja też bym nie podał.
>
> Ale tylko dlatego, żeby uniknąć kłopotliwej sytuacji, kiedy
> wyciągnięta ręka zawisa w powietrzu.

O!!! I to jest sedno sprawy. Wyciągając rękę człowiek w podświadomości już wie
czy ta druga osoba gotowa jest do takiego samego gestu. A w przypadku ludzi,
którzy byli ze sobą przez wiele lat i znają się jak przysłowiowe łyse konie,
wystarczy spojrzenie, gest by już wiedzieć czy warto czy nie.

Co Wy z tą ręką?

[tricolour]

Facet wyciągający pierwszy rękę do kobiety wykazuje się grubiaństwem.

To kobieta pierwsza wyciąga rękę.

[mola1971]

Tri, faceci piszą, że by nie podali ręki. A rękę podaje się do
wyciągniętej ręki. Stąd wniosek, że nie chodzi o wyciągnięcie ręki a
o jej podanie, czyli gest jak najbardziej zgodny z zasadami savoir
vivre'u

Czy to coś zmienia?

[tricolour]

Kobieta chce, to wyciąga, nie chce, to nie wyciąga pierwsza ręki.

Do głowy mi by nie przyszło oczekiwać i narzekać, że obca kobieta
nie podała mi ręki.

Chociaż nie, od obcej chciałbym czego innego...
)

[mola1971]

No zmienia tylko to, że gdy Error napisał, że nie podałby ręki żonie
to mi wyobraźnia podsunęła obraz biednej żony Errora, która stoi z
wyciągniętą ręką a on na jej gest nie odpowiada Gdyby napisał,
że nie wyciągnąłby do niej ręki to co innego. Wtedy byłoby to
zrozumiałe bo to kobieta rękę wyciąga a mężczyzną rękę podaje.
To tak gwoli wyjaśnienia

P.S.
Ciekawe bardzo co Ty chciałbyś od tej obcej kobiety

[rybak]

Każdy Twój wyrok przyjmę twardy
Przed mocą Twoją się ukorzę
Ale chroń mnie Panie od pogardy
Przed nienawiścią zbaw mnie Boże!


Error - bo coś zgubisz!

[jarkoni]

Podobno nienawiść, w przeciwieństwie do obojętności, jest wciąż jakąś formą
jednak uczucia.
Tak to tylko potrafię wytłumaczyć..

[kicia031]

Widzisz, dales rade. masz powody, by byc z siebie dumny - pokonales samego siebie...

[jarkoni]

kicia031 napisała:

> Widzisz, dales rade. masz powody, by byc z siebie dumny - pokonales samego sieb
> ie...

Pokonałem tylko swój stres.
Wiedziałem, że pójdę, pytałem tylko czy na pewno nie da się oddzielnie..

[karolina331]

Widocznie lubisz stresy.
Albo szkoda Ci 200 zł.
Albo NIE MASZ NIKOGO, KOMU MOŻESZ ZAUFAĆ.
Smutne.

[jarkoni]

karolina331 napisała:

> Widocznie lubisz stresy.
> Albo szkoda Ci 200 zł.
> Albo NIE MASZ NIKOGO, KOMU MOŻESZ ZAUFAĆ.
> Smutne.

Karolino, ten wątek już właściwie się kończy, chyba, że ktoś z podobnym
problemem odnajdzie go kiedyś tam.
Postaram się jednak odpowiedzieć Ci logicznie:
1) Nie lubię stresów, choć znam parę osób, które je wręcz uwielbiają
2) Szkoda mi 200 zł. To pozostawię bez komentarza.
Ale jeśli już to bardziej byłoby mi szkoda mojego czasu na umawianie się z
notariuszem, jechania pół miasta, szukania miejsca na parking, czekania u
notariusza itp. Ale to mało ważne.
3) Nie mam nikogo, komu mogę zaufać..Hmm.. I że to smutne..
Cóż można na takie dictum? Że mam?
Słowem "smutne" już mnie oceniłaś i stwierdziłaś, że nie mam nikogo takiego.
Moglibyśmy teraz rozpocząć dyskusję na temat "Czym jest zaufanie".
Ty byś swojej zaufanej psiapsiółce podpisała glejt, że może WSZYSTKO załatwiać w
Twoim imieniu? Nawet najbardziej dziś zaufanej?
Hej, mamy tu więcej takich bohaterów?
No chyba, że miałaś na myśli jedynie najbliższą rodzinę, wtedy to nawet niczego,
ale co, jeśli mieszkają kawałek drogi od Ciebie?
Przecież nie będę dla jednego podpisu ściągał np brata z Wa-wy.
A na koniec powtórzę: nie szukałem wydumanych kombinacji prawno-notarialnych.
Po prostu spytałem, czy nie da się podpisać wniosku oddzielnie, bo być może to
tylko regulamin wymyślony przez lokalnych urzędasów, a być może prawo stanowi
inaczej.
No nie udało się, w każdym razie causa finita, przeżyłem.
A w PSie powiem tylko, że niepotrzebnie napisałaś to "smutne", bo zmieniło sens
wątku z rozsądnego na dokuczalsko- dopiekająco-wbijający szpilkę..

[ekscytujacemaleliterki]

jarkoni napisał:



> 3) Nie mam nikogo, komu mogę zaufać..Hmm.. I że to smutne..
> Cóż można na takie dictum? Że mam?
> Słowem "smutne" już mnie oceniłaś i stwierdziłaś, że nie mam nikogo takiego.
> Moglibyśmy teraz rozpocząć dyskusję na temat "Czym jest zaufanie".
> Ty byś swojej zaufanej psiapsiółce podpisała glejt, że może WSZYSTKO załatwiać
> w
> Twoim imieniu? Nawet najbardziej dziś zaufanej?
> Hej, mamy tu więcej takich bohaterów?

Mamy, ja bym podpisala. Ciagle jestem naiwna.
Wracajac do istoty sprawy dobrze ze ja sie z nim spotykac jak na razie nie musze
i modle zeby go nigdy i nigdzie nie spotkac.
Jeszcze nie wiem jak zabrac swoje rzeczy ale cos wymysle.

[karolina331]

No i widzisz Jarkoni - wbijane szpilki JEDNAK bolą.
Może na przyszłość powstrzymasz się od tej czynności wobec innych.
Poglądy inne niż Twoje nie upoważniają Cię do złośliwości.

[jarkoni]

karolina331 napisała:
No i widzisz Jarkoni - wbijane szpilki JEDNAK bolą.
> Może na przyszłość powstrzymasz się od tej czynności wobec innych.
> Poglądy inne niż Twoje nie upoważniają Cię do złośliwości.

Pokaż mi jakąkolwiek złośliwość w naszej wymianie zdań.
Jakąkolwiek..

[jarkoni]

Karolino:
www.edziecko.pl/edziecko/1,80262,5421783,Dokumenty_do_walizki___wyjazd_za_granice.html
"
Jeśli wybieracie się do kraju należącego do Unii Europejskiej, wystarczy wyrobić
maluchowi dowód osobisty . W przypadku dzieci poniżej 13 lat, matka i ojciec w
towarzystwie malucha muszą stawić się w wydziale spraw administracyjnych
miejskiego magistratu. Nie ma możliwości przedstawienia pisemnej zgody drugiego
rodzica. Wyrobienie dowodu kosztuje 30 zł. Na dokument czeka się do 30 dni.
Dowód osobisty dziecka jest ważny 5 lat."

Powtarzam: Nie ma możliwości przedstawienia pisemnej zgody drugiego rodzica.

No chyba, że mamy różne prawo w różnych miastach, albo pismak się myli...

[jarkoni]

Karolino, jeśli chodzi o paszporty:

"Jeśli planujecie wakacje poza Unią Europejską, maluch musi mieć własny paszport
. W biurze paszportowym powinni stawić się oboje rodzice z dzieckiem. Jednak tu
jedno z rodziców może zawczasu wyrazić zgodę na wydanie paszportu na piśmie i
potwierdzić ją u notariusza lub w urzędzie paszportowym."

W sprawie paszportu notariusz jest OK, w sprawie dowodu nie.
Może Ci się pomyliło i wprowadzałaś w błąd.
Smutne...
PS. Oczywiście przepraszam za to "smutne", ale musiałem się odgryźć.
Pozdrawiam..

[zabelina]

Oczywiście przepraszam za to "smutne", ale musiałem się odgryźć.
> Pozdrawiam..

Jarkoni, warto zdystansować się od ludzkich opinii. Ludzie jak to ludzie, każdy
ma inny pogląd na sprawę i w tej różnorodnośći cały ich urok
Osobiście uważam, że Twoje spotkanie z eks (przy okazji spraw urzędowych) to
następny krok do oderwania się od przeszłości i optymistycznego patrzenia w
przyszłość

Paszport paszportem ale te stresy ... !!

[aron95]

W biurze paszportowym tak , ale nigdzie nie pisze że razem .
Odnawiałem młodemu i podpisać zgodę byliśmy osobno .
Gdyby ex mieszkała daleko , zgodę podpisuje w paszportowym w swojej miejscowości .

Ciekawe skąd się u Was biorą stresy na myśl o spotkaniu z EX ?

[karolina331]

A jednak się nie mylę i nie wprowadzam w błąd, ale co tam.
Niech będzie Twoja racja. Nie moje dziecko, nie mój problem.

[jarkoni]

karolina331 napisała:

> A jednak się nie mylę i nie wprowadzam w błąd, ale co tam.
> Niech będzie Twoja racja. Nie moje dziecko, nie mój problem.

Jak dziecko, no po prostu jak dziecko...
Nic nie wyjaśni, zero argumentów, zakłada rękę na rękę, obrażona mina, wzrok
lekko do góry, wargi nadęte i co?
I niech będzie Twoja racja, ja idę sobie.
Plus jeszcze raczej mało miły komentarz na koniec:"Nie moje dziecko, nie mój
problem."
A podobno wszystkie dzieci nasze są...

[karolina331]

Jarkoni. Niech Ci będzie.
Dla Ciebie zrobię wyjątek.

Pójdź więc do notariusza i zapytaj o taki dokument, który nazywa
się "Plenipotencja" i obejmuje WSZYSTKIE działania cywilno-prawne w
Twoim imieniu. Od pana notariusza dowiesz się, że osoba posługująca
się takim dokumentem może w Twoim imieniu zrobić wszystko i podpisać
każdy dokument i będzie to na mocy prawa. Może więc rozporządzać
Twoim majątkiem, decydować o operacji Twojego dziecka, odebrać z
kostnicy zwłoki Twojej matki, podpisać w Twoim imieniu każdą umowę -
może zrobić wszystko to, co Ty mógłbyś zrobić będąc w pełni władz
umysłowych (to nie złośliwość).

A dzieci nie mają właścicieli i nie są niczyją własnością.
Twoje dziecko to Twój problem.

[jarkoni]

Karolina, ależ tych prawnych szczegółów nie musiałaś mi tłumaczyć.
Nadal jestem zdania, że nawet dobremu przyjacielowi nie dałbym takich uprawnień
(swojemu bratu tak, w określonych okolicznościach), ale każdy decyduje o sobie.

Ciekawie napisałaś za to coś innego: "A dzieci nie mają właścicieli i nie są
niczyją własnością.
Twoje dziecko to Twój problem."
To co napisałem, że wszystkie dzieci nasze są..
To tylko powiedzenie znane od dziesięcioleci. Oznacza ono ni mniej ni więcej to,
że wszyscy kochamy dzieci, opiekujemy się nimi, są naszą przyszłością itp.
Nie mów tylko, że po raz pierwszy to słyszysz..

[karolina331]

Wszyscy kochamy dzieci?
JA KOCHAM KOTY.

[jarkoni]

Majka Jeżowska:

Ach, co za smutas leje łzy
lalki w płacz, misiek zły
o, już się śmieje, nosek mu drży,
deszczyk był a teraz wyschły łzy.
Niebo rozjaśnia się samo
mały uśmiech, jak tęcza,
już dobrze, mamo!

Wszystkie dzieci nasze są:
Kasia, Michael, Małgosia, John,
na serca dnie mają swój dom,
uchyl im serce jak drzwi.
Wszystkie dzieci nasze są:
Borys, Wojtek, Marysia, Tom,
niech małe sny spełnią się dziś,
wyśpiewaj marzenia, a świat
będzie nasz!

Choć nie rozumiem mowy twej
czytam lęk, czytam śmiech.
Nuty nie kłamią, zbuduj z nich klucz,
otwórz nim nieśmiałość naszych słów.
Ważny jest serca alfabet,
ciepły uśmiech, jak słownik,
jesteśmy razem!

Wszystkie dzieci nasze są:
Kasia, Michael, Małgosia, John,
na serca dnie mają swój dom,
uchyl im serce jak drzwi.

Nie jesteś sam,
nasza piosenka ciągnie za rękaw,
podaj mi dłoń i z nami stań
nie ma dziś granic nasz dom

Wszystkie dzieci nasze są:
Kasia, Michael, Małgosia, John,
na serca dnie mają swój dom,
uchyl im serce jak drzwi.
Wszystkie dzieci nasze są:
Borys, Wojtek, Marysia, Tom,
niech małe sny spełnią się dziś,
wyśpiewaj marzenia, a świat
będzie nasz!

Będzie nasz,
wyśpiewaj marzenia, a świat
będzie nasz
wyśpiewaj marzenia, a świat
będzie nasz

PS. Też mam kota, ale bardziej cenię psa(marki labrador, brzoskwiniowy
zresztą).. Koty są wrednawe..

[karolina331]

Ja mam dwa.
Obydwa są miłe

[iskia75]

Tez nie lubie kotow ,z tego samego powodu

[mayenna]

Do wyrobienia dowodu osobistego wystarczy podpis jednego z rodziców.
Wyrabiałam córce dowód w kwietniu tego roku i tylko mój podpis
wystarczył.
Do paszportu musi być zgoda obojga rodziców. Miałam taką sytuację 2
lata temu - mąż pracował i podpisał po pracy w urzędzie a ja
wcześniej sama złożyłam dokumenty. Chodziło o to, że podpis ma być w
obecności urzędnika. Wystarczyła prośba i w miom urzędzie nie
robiono problemu.

[jarkoni]

Niby temat zakończony, ale w mieście Łodzi trzeba być osobiście we dwoje i z
dzieckiem. I co na to poradzisz? Takie miasto..

[jarkoni]

PS. A chętnie się dowiem jak naprawdę to prawnie wygląda. Czy w Łodzi to tylko
lenistwo urzędników nie znających, lub wręcz nie respektujących prawa?