co z ewentualnymi alimentami

[solivago]

Pięć lat temu separacja na mój wniosek. Bez orzekania o winie, aczkolwiek z
winy mojego męza. POjawiła się ta trzecia, która w momencie separacji już była
w ciązy. Nie walczyłam. Przyznaję. To był koszmar. Chciałam to miec za sobą.
Wtedy nasz syn był malutki. BYłam bez pracy. Szczerze mówiąc teraz nawet
wszystkiego nie pamiętam z tego okresu. Ukończyłam kolejne studia, znalazłam
ciekawą pracę, która pochłonęła mnie bez reszty. Dom , praca, dom, praca i
tak na okrągło. Nie narzekam. Stanęłam jakoś na nogi. O kontakty mojego byłego
z synem dbałam bardzo. Bywał u mnie w domu z dzieckiem, jeździł tez do taty na
weekendy, razem wakacje itd. Nigdy złego słowa na niego przy dziecku nie
powiedziałam. Bo i w gruncie rzeczy po pewnym czasie ten straszny ból minął.
Wszyscy znajomi zdziwieni relacjami miedzy nami.. I w zeszłym tygodniu
otrzymuję pozew o rozwód. W tym momencie koszmar powrócił. Sama jestem
zdziwiona swoją reakcją. Boję się przez to przechodzić po raz kolejny.
wiem...po takim czasie to powinna być formalność. No cóż reaguję inaczej.. No
i problem...Mój były wystąpił o rozwód bez orzekania o winie. Konsekwencja
takiego orzeczenia...jeśli kiedyś tam znajdzie się w niedostatku, będę musiała
czy ja czy syn łożyć na niego alimenty. Czy jest taka możliwość, że rozwód bez
orzekania o winie ale mąż zrzeknie się ewentualnych alimentów w przyszłosci.
Nie mam siły na walkę, na pranie brudów.... Może ktoś zetknął się z takim
przypadkiem??

Prawdopodobieństwo...

[tricolour]

... że mąż pozwie o alimenty w przyszłości jest takie same, jak Twoje powództwo
o alimenty w przyszłości. W sumie nie rozumiem dylematu.

A kwestii formalnej: nie można się zrzec PRAWA do czegoś.

[solivago]

Tak..zdaję sobie sprawę, ze to działa w dwie strony. Nie rozumiesz
dylematu...Pracuję bardzo dużo, stale się dokształcam...robię wiele, że by
zapewnić dziecku i sobie i normalne życie i zabezpieczenie na przyszłość. A były
wraz ze swoją panią ...to jest dziewczyna właściwie..o wiele młodsza..po czasie,
kiedyś tam, sam się przyznał, że to nie była dobra decyzja...Czy ja wiem jak się
im ułoży... A jak go zostawi bez niczego... Boję się..po prostu

Czy Twój strach ma racjonalne podstawy?

[tricolour]

Bo zakładasz, że kobieta zostawi męża i na dodatek bez niczego. No i ten mąż
zechce wnieść o alimenty od Ciebie, a sąd je przyzna (na jakiej podstawie?).

To naprawdę za skomplikowana struktura zależności i splotu wypadków, by mogła
realnie niepokoić.

[solivago]

Może i nie ma racjonalnych podstaw. Nie zakładam. Obawiam się. Widzę, jak żyją,
wiem, jaką mają pracę. Przeżyłam, jak maż odchodził, wynoszenie z naszego domu
różnych rzeczy. Jak napisałam przedtem bardzo dbałam i dbam o dobre kontakty
ojca z dzieckiem..wiem jakie to dla syna ważne. I czytając pozew o rozwód, w
którym mój mąż pisze, ze to tylko i wyłącznie jego zasługa, płakałam. Nie, nie
twierdzę, że to zły człowiek. Jednak wiem, że wszystkiego można się spodziewać.
Boli go, że tak świetnie sobie radzę. Nie wiem, czy to nie obróci się przeciwko
mnie.... Wiem też jak bezdusznie było na sprawie o separację. Byłam bez adwokata
bo wtedy nie było mnie stać. Miałam wrażenie że nikt nie słucha,ze chcą to
skończyć jak najszybciej a dla mnie to była tragedia...znowu płaczę..

[majkel01]

> A jak go zostawi bez niczego...

wówczas to będzie jego problem.
Niedostatek = niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb, przy jednoczesnym
maksymalnym wykorzystaniu swoich możliwości zarobkowych i majątkowych.
Oznacza to ni mniej ni więcej że dopóki ktoś może pracować to chociażby został
goły jak święty turecki (właśnie... dlaczego sie tak mowi?) to nie będzie
niedostatku.
Niedostatek musi tez być stanem niezawinionym. Jeśli ktoś wpada w kłopoty na
własne życzenie (np. rozdając cały majątek albo robi mega przekręt i ma przez to
mega szkodę do naprawienia + mega grzywnę do zapłacenia) to nie może żądac
alimentów bowiem bowiem sam do tego doprowadził.

W praktyce stan niedostatku wiąze się z utratą możliwości zarobkowych na skutek
zdarzeń losowych (np. wypadek) lub ciężkiej choroby.

[solivago]

To dla mnie ważne,ze jesli sam się doprowadzi do biedy to nie będzie mógł ze
mnie ciągnąc. Nie miałam tej wiedzy. Ale za to wiem skąd to
powiedzenie...derwisze, czyli asceci tureccy, zwykle siedzą/siedzieli nadzy na
ulicach na rozesłanej skórze i prosząc o jałmużnę, bili się dla wzbudzenia
litości przechodniów, stąd powstało powiedzenie: „goły jak święty turecki". Dzięki

[solivago]

Rozumiem, że nie ma takiej możliwości, o której pisałam wyżej....

[majkel01]

zrzec się nie może.

To że separacja jest bez winy nie znaczy że bez winy musi być też rozwód. MOżna
zażądać orzeczenia winy jak najbardziej.

Obowiązek dostarczania środków utrzymania małżonkowi rozwiedzionemu wygasa, gdy
zobowiązanym jest małżonek, który nie został uznany za winnego rozkładu pożycia,
z upływem pięciu lat od orzeczenia rozwodu. Tylko ze względu na wyjątkowe
okoliczności sąd, na żądanie uprawnionego, może przedłużyć ten termin.

Ewentualne orzeczenie bądź nie, winy nie będzie miało żadnego wpływu na
obowiązek alimentacyjny dziecka wobec ojca.

Zażądanie alimentów z tyt. niedostatku jest w zasadzie niemal równe zeru. To są
naprawdę wyjątkowe okoliczności.

[solivago]

Dzięki bardzo. Nie wiedziałam o tych pięciu latach. Będę mogła spać trochę
spokojniej. Mam nadzieję, że nie ma innych haczyków, o których nie wiem. Ciężko
będzie przez to przejść..mimo wszystko...

[majkel01]

> Nie wiedziałam o tych pięciu latach.

art. 60 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego

[nicol.lublin]

temat mnie zupełnie nie dotyczy, ale tak mi się nasunęło... czy
przypadkiem jak pan ex się ponownie ożeni, to ta opcja w ogóle
wygaśnie? od kogo może żądać alimentów (w przypadku niezawinionego
niedostatku) ex mąż kilku żon? od ostatniej z nich? od wszystkich?
od dowolnie wybranej, np. najbogatszej?

ot, ciekawostka!

[lampka_witoszowska]

jak się ożeni, to opcja wygaśnie

rozwiedziony mąż wielu żon może ubiegać się o alimenty tylko do
ostatniej żony - przy spełnionych warunkach, o których pisze Majkel

[akacjax]

A nie martwi Cię, że separacja bez orzekania o winie to konieczność dożywotniej
wzajemnej opieki?
Rozwód bez orzekania winy-tylko 5 lat lub do ponownego ślubu alimentowanego(ej).

[solivago]

akacjax napisała:

> A nie martwi Cię, że separacja bez orzekania o winie to konieczność dożywotniej
> wzajemnej opieki?
> Rozwód bez orzekania winy-tylko 5 lat lub do ponownego ślubu alimentowanego(ej)
> .
Minęło 10 dni od otrzymania zawiadomienia z sądu o złożonym przez byłego męża
pozwie o rozwód. Początkowo podeszłam do tego bardzo emocjonalnie. Teraz,
dowiedziawszy się trochę, uspokoiłam się nieco. Również dlatego, że wybrałam,
posiłkujac się prawnikiem, sposób postępowania.
Wiele myślałam. Wiesz o co się martwię, czego się boję. Ewentualnych
złosliwości, wykorzystywania w przyszłości. Może bez racjonalnych podstaw. No
cóż, nalezę do tych co na zimne dmuchają.. I jeszcze jedno. Gdyby mój ex popadł
w niedostatek na skutek nieszcześliwich zbiegów okoliczności (choroba, wypadek
itp) i tak , w miarę swoich możliwości pomogłabym mu. Bez sądu..( naiwność...?)
Bo jak inaczej naszemu dziecku mogłabym spojrzeć w oczy..Przynajmniej teraz tak
myślę. Biorę też pod uwagę fakt, ze opcje mogą mi się zmienić.