mason44
29.12.04, 21:08
W 1912 r. ostatni, 6-letni wówczas, cesarz Puyi z mandżurskiej dynastii Qing,
panujący w Chinach, zmuszony został do złożenia dymisji. Zwołane w Nankinie
Zgromadzenie Narodowe uchwaliło tymczasową konstytucję republikańską i
wybrało pierwszego prezydenta, którym został Sun Jat-sen, przywódca
rewolucyjnego związku Odrodzenia Chin.
Na podstawie ugody, były cesarz otrzymał znaczne przywileje osobiste:
honorowy tytuł cesarza, wysoką rentę państwową, ochronę osobistą itp. Te
ulgowe warunki obowiązywały jednak tylko do 1924 r. Wtedy musiał opuścić
pałac w Pekinie i został wydalony do Tientcin na terenie koncesji japońskiej,
gdzie przebywał pod opieką policji japońskiej. Po agresji na Chiny w 1931 r.
i opanowaniu północno-wschodnich Chin, Japończycy proklamowali tam utworzenie
Cesarstwa Mandżukuo. Cesarzem mianowano 28-letniego Puyi, jako Pu I.
Pu I podporządkował się całkowicie japońskim okupantom, dla których Cesarstwo
było główną wojskowo-gospodarczą bazą wypadową w wojnie z Chinami. Gdy 8
sierpnia 1945 r. ZSRR wypowiedział wojnę Japonii, uderzając przede wszystkim
na Mandżuko, cesarz wraz z bratem ewakuowali się śpiesznie do Korei, skąd
mieli drogą morska udać się do Japonii. Jednak wobec zablokowania
bombardowanych portów, zawrócili na lotnisko w Mukdenie, stolicy Mandżukuo,
gdzie przygotowano dla nich samolot. W nocy 18 sierpnia wokół miasta
niespodziewanie lądowały rosyjskie wojska desantowe i obaj bracia aresztowani
zostali w poczekalni dworca lotniczego.
Dopiero 1950 r. obaj przekazani zostali władzom nowopowstałej Chińskiej
Republiki Ludowej i osadzeni w więzieniu dla zbrodniarzy wojennych. W 1959 r.
na mocy specjalnej amnestii uwolniono ich i bracia zamieszkali w Pekinie.
Były cesarz pracował w ogrodzie botanicznym i zajmował się pisarstwem
historycznym. M.in. napisał książkę biograficzną. Zmarł w 1967 r., w wieku 61
lat. Młodszy brat w 1987 r. był konsultantem włoskiego reżysera
Bertolucciego, który w oparciu o pamiętnik Pu I, nakręcił film o ostatnim
chińskim cesarzu dynastii Cing.
