Co czytamy?

[meduza7]

Nie samą Musierowicz człowiek żyje, więc zachęcam do dzielenia się zwierzeniami na temat innych naszych lektur :) Pomyślałam sobie, ze wzorem forum Chmielewszczyków, moglibyśmy zakładać sobie taki temat regularnie co miesiąc.

A zatem: ja odświeżam sobie właśnie cykl "Turnieje boże" Pierre Barreta i Jean-Noel Gurganda. Rzecz dzieje się w czasach krucjat i opowiada historię rycerza Wilema d'Encausse. Moją ukochaną częścią jest trzecia "I my pójdziemy na kraniec świata" - pod jej wpływem nabrałam chęci, by wyruszyć kiedyś do Composteli...

A co u Was?

[jasnecappucino]

Ja najnowszą Marklund " Granice", lubię jej cykl o Annice ale ta pozycja jest akurat słaba..

[zla.m]

Cykl fajny, jeśli o intrygi kryminalne chodzi, ale od Raju znielubiłam Annikę. Personalnie ją znielubiłam i żywiołowo, co mi się rzadko zdarza.

[ginny22]

A ja właśnie "Raj" czytam :) Z tym, że to dopiero moja druga książka o Annice - wcześniej pochłonęłam "Zamachowca" (chronologia trochę nie ta i na początku "Raju" trochę mi to przeszkadzało). Ale Marklund mi się podoba, lubię tło redakcyjne, lubię też - w "Zamachowcu" - rozdarcie między rolami matki, żony i dziennikarki.

[zla.m]

To ja się nie będę odzywać, czemu nie lubię, żeby nie zaspojlerować ;) Jak skończysz, to możemy podyskutować

[mkw98]

U mnie Tydzień Złej Literatury : ) Najpierw odświeżyłam sobie "Anię z Lechickich Pól" (nie ukrywam, że inspiracją było nasze Forum i podszepty forumowych koleżanek :) ), chociaż nie jestem pewna, czy to, co czytałam to na pewno prawdziwa książka, czy jej parodia (wrzucę Wam potem parę cytatów), a teraz dzięki innej forumowej koleżance czytam dzieła zebrane Katarzyny Michalak.

Obiecane cytaty z Ani z Lechickich Pól

[mkw98]

O absztyfikancie Alinki (matki Ani): wpatrywał się w nią "z taką mocą uczucia, jak gdyby pragnął wziąć ją na ręce, przytulić do piersi i nieść przez całe życie ponad cierniami losu, nie troszcząc się zgoła o własne, udręczone stopy"

O innym absztyfikancie tejże: "Przepaściste oczy Edmunda sypnęły pękiem iskier w stronę złotowłosej kuzynki. Wpili się w siebie wzrokiem, on - kusząco, ona - z wdziękiem podbitej władczyni"

O tymże: "Zatopił usta w odwróconą, ciepłą dłoń uroczej kobiety i zdawał się spijać z tej różowej muszli - czarodziejski napój miłosny" (a kilka akapitów dalej "rozkochany wzrok pani Aliny obejmował narzeczonego i unosił się wokoło jego postaci niby dym z kadzielnicy")

O głównej bohaterce: "(...) nie znała kłamstwa. Jej czysta natura tak ją broniła przed tą wadą, jak biały puch łabędzi, ochraniający pierś ptaków od zetknięcia ze stojącą, zanieczyszczoną wodą."

et cetera...

[lezbobimbo]

mkw98 napisała:
> O innym absztyfikancie tejże: "Przepaściste oczy Edmunda sypnęły pękiem iskier
> w stronę złotowłosej kuzynki.

O bożenko, kolejne Oczy Zua - jeden miał puste mutry, a ten tutaj ma przepaście, i to sypiące iskrami jak spawacz!
Pozostaje mieć nadzieję, że złotowłosa ma na stanie jakąś gaśnicę.

> O tymże: "Zatopił usta w odwróconą, ciepłą dłoń uroczej kobiety i zdawał się sp
> ijać z tej różowej muszli - czarodziejski napój miłosny"

Łoj pani - tożto jakieś porno lechickie :)
Idę się wachlować, powyższe erotyki w połączeniu z łabędzim puchem chroniącym od stojącej, brudnej wody kłamstwa mnie osłabił i zadziwił zarazem.

[anutek115]

mkw98 napisała:

> O absztyfikancie Alinki (matki Ani): wpatrywał się w nią "z taką mocą uczucia,
> jak gdyby pragnął wziąć ją na ręce, przytulić do piersi i nieść przez całe życi
> e ponad cierniami losu, nie troszcząc się zgoła o własne, udręczone stopy"

Udręczonymi stopami, o które nie dbal zabilas mię, albo przynajmniej poważnie uszkodziłaś... :D

Znaczy, autorka dzieła zabiła :DDD.

[jhbsk]

Świat bez czasu Kira Bułyczowa.

[slotna]

"Chlopow". Jakos nigdy nie mialam okazji, a bylo na wolnych lekturach, to sobie wzielam i czytam ;)

[j_a_ch]

'Kamienie na szaniec' sobie przypominam. Pod wpływem niedawnego szumu ;)

[retro-story]

"Pianistę".

[kebbe]

"Wilhelmina i aksamitny nosek". Zasdniczo mogę już recytować z pamięci... Przed snem "Króla olch".

[kkokos]

stos zaległych "polityk"

[onion68]

Czytam "Pochwałę machochy" Llosy. Ładne, a natrafienie na detaliczny opis czyszczenia zębów akurat podczas jedzenia kolacji było jedynie nieszczęśliwym wypadkiem ;)

--
(...) with it all the day still comes where they put you in a box, and its on to the next generation of idiots, who'll also tell you all about life and define for you what's appropriate
W. Allen

[nabakier]

Z beletrystyki Anny Brzezińskiej Opowieści z Wilżyńskiej Doliny i Georga Martina Grę o tron, ale mi nie wchodzi.

A z rzeczowej: Geralda Messadie Diabła. Historia powszechna i Alfonsa Di Nolli Diabła, wchodzi mi :-)

[verdana]

Gra o tron mniej-więcej wchodzi do końca pierwszego tomu. Potem zamienia się w niestrawną powieść historyczną ze smokami.

[nabakier]

Dzięki :-) Może zmęczę ten tom.

[guineapigs]

Po raz trzeci - ale poprzednie razy przeczytane solidnie - siegnelam po Nietoperza w swiatyni.
Oraz czytuje wszystko, co dotyczy Podkarpacia i Bieszczadow: historia, wspomnienia, przewodniki turystyczne - w tym przede wszystkim reprinty.
Albumy malarstwa, rzezby, designu itp co dotyczy estetyki - moze nie czytam, ale ogladam. Lubie patrzec na ladne rzeczy i wiedziec, ile sa cenne.
Tygodniki, przede wszystkim Angora, potem Newsweek i Polityka, jak forsy styknie to Wprost.
Fora: ESD i nie do wiary politycznie, historycy.org i rozne o historii, Bieszczadach, Podkarpaciu, oraz jeszcze jedno, ale nie powiem jakie.
A jak juz naprawde czasu styknie, to rozne podreczniki do chemii, biologii, zoologi itp. Na kazdym etapie. Lubie czytac o robakach, wirusach, kwasach, zasadach, bakteriach. To taki odskok od rzeczywistosci, ze az powinno byc to polecane przez psychologow w roznych terapiach. Naprawde pomaga - po calym dniu spedzonym z cholernym szefem niz lepszego, niz poczytac, jak zyja skorupiaki (WTF????).

[zla.m]

Pierwszy rok życia dziecka. Permanentnie od pół roku ;-)

A aktualnie - Naznaczeni błękitem Białołęckiej. Opowiadania, wcześniej większość czytałam w NF. Zebranie ich razem nie zrobiło im dobrze. Czyta się płynnie, świat przedstawiony ciekawy i spójny, ale wyraźnie widać, że są pisane wg jednego schematu. I takie dla młodzieży raczej.

[paszczakowna1]

Czytam obecnie: "Diamentową karocę" Akunina, cz II (po raz drugi), "Busman's honeymoon" Dorothy Sayers (po raz czwarty chyba), "On Basilisk Station" Davida Webera (space opera, po raz drugi, niby nuda, ale jakoś lubię Webera).

Jak można wywnioskować, nie mam co czytać. Po raz pierwszy wczoraj przeczytałam pozycję "Mały duszek" jakiegoś niemieckiego autora, poleconą mi przez moją córkę (lat prawie siedem). Jakoś mnie nie porwała, ale też nie jestem targetem.

[meduza7]

Co to za "Mały duszek"? Czy tam było coś o tym, że on najpierw był biały i żył w nocy, a potem chciał zobaczyć dzień i stał się czarny od słońca, i nie mógł już wrócić do swojego "nocnego życia"?

[paszczakowna1]

> Co to za "Mały duszek"? Czy tam było coś o tym, że on najpierw był biały i żył
> w nocy, a potem chciał zobaczyć dzień i stał się czarny od słońca, i nie mógł j
> uż wrócić do swojego "nocnego życia"?

Tak jest.

[jottka]

paszczakowna1 napisała:

> Po raz pierwszy wczoraj przeczytałam pozycję "Mały duszek" jakiegoś niemieckiego autora

otfried preussler:) znaczy klasyk


> poleconą mi przez moją córkę (lat prawie siedem). Jakoś mnie nie porwała, ale też nie jestem targetem.

nie doceniasz dziecka, ma świetny gust:) pal sześć duszka, ale "malutka czarownica" preusslera jezd ale boska - u nas to bodaj hanna ożogowska tłumaczyła wieki temu, ale nie tak dawno "dwie siostry" wydały reprint z ilustracjami danuty konwickiej, no piękne. w każdym razie jak nie znasz albo nie znacie bestsellera, to pożycz albo nabądź dziecku:)

[paszczakowna1]

> nie doceniasz dziecka, ma świetny gust:) pal sześć duszka, ale "malutka czarown
> ica" preusslera jezd ale boska

"Malutką czarownicę" pamiętam z dzieciństwa (znaczy, treści nie pamiętam, ale pamiętam, że czytałam i że podobało mi się). Duszek mnie zdrażnił niską, delikatnie mówiąc, inteligencją głównego bohatera. Od istoty liczącej sobie kilka wieków wymagałabym jakiego takiego ogarnięcia. Ale, jak pisałam, nie jestem targetem. I może duszki wolno dojrzewają, co ja tam wiem.

Dziecku się podobało, ale ona ma gust specyficzny (może i świetny, ale specyficzny przede wszystkim) - można śmiało założyć, że spodoba jej się każda ramota. Jak miała dwa lata, kochała "Na jagody" Konopnickiej i rymowanki o skrzatach sprzed lat siedemdziesięciu, obecnie rozczytuje się w "Plastusiu" i "Jacku, Wacku i Pankracku" - z własnej woli, nie jako lekturami szkolnymi. Pierwszą grubszą książką, jaką przeczytała w całości, był zbiór baśni, w którym figurowały między innymi utwory Szelburg-Zarębiny (łącznie z "Szewczykiem Dratewką" i "Dwiema Dorotkami" - kto czytal, ten wie).

[jottka]

być może hodujesz przyszłą archiwistkę.. albo psychiatrę, też możliwe:) ale z szelburg-zarembiny to ja pamiętam z głębin dzieciństwa jakąś taką przedziwną baśń o ogrodzie zaatakowanym przez pokrzywy - i walkę mieszkańców ogrodu z ohydnymi agresorami, no straszne wrażenie to na mnie swego czasu zrobiło. to jakiś zbiór baśni pani sz-z, jak córka nie zna, to jej skombinuj, bo to bardzo piękne i sugestywne było:)

[meduza7]

>pamiętam z głębin dzieciństwa jakąś taką przedziwną baśń o ogrodzie zaatakowanym przez pokrzywy

Rany, pamiętam to, niesamowite było. I jeszcze coś podobnego... o jakiejś szarej krainie bez kolorów? Występował tam facet z szarym parasolem i jakąś rolę odgrywał wierszyk o wronach bez ogona. Dzieci (rodzeństwo) miały uratować tę krainę przed czymś? Złamać jakieś zaklęcie? Kurcze, przeczytałabym to sobie jeszcze raz.

A w dzieciństwie bardzo lubiłam Zarembinę, miałam taki zbiór baśni "Przez różową szybkę". Oraz zbiór przeróbek klasycznych baśni wierszem, w którym na przykład Kopciuszek nie dostawał sukni i pantofelków od wróżki, tylko ...eee, suknię, to nie pamiętam, skąd, a buciki od miejscowego szewca. Po czym wybrał jednak szewca, a księciu wytłumaczył, że ona woli kogoś, kto zarabia na życie pracą własnych rąk :D

[mkw98]

meduza7 napisała:

> I jeszcze coś podobnego... o jakiejś szare
> j krainie bez kolorów? Występował tam facet z szarym parasolem i jakąś rolę odg
> rywał wierszyk o wronach bez ogona. Dzieci (rodzeństwo) miały uratować tę krain
> ę przed czymś? Złamać jakieś zaklęcie?

Kojarzy mi się z "Czarodziejskim Młynem" Afanasjewów.

[meduza7]

Ha, znalazłam! To była baśń "Królestwo bajki" w zbiorze pod tym samym tytułem. Tam też jest baśń o ogrodzie i pokrzywach :)

www.swistak.pl/a15340900,Krolestwo-bajki-Ewa-Szelburg-Zarembina-72-.html

[paszczakowna1]

"Ogród króla Marcina", faktycznie rewelacja, pamiętam. W ogóle dziękuję za wasze skojarzenia, wiem teraz, jakie książki dziecku powinnam kupić.

[paszczakowna1]

Chciałabym zameldować, że zarówno "Malutka czarownica" jak i "Ogród króla Marcina" okazały się wielkim hitem. Ta pierwsza zwłaszcza - przeczytana została chyba ze trzy razy, nie licząc tego, co czytałam ja i "pani" w szkole (była czytana na lekcji, o czym kupując nie wiedziałam). Zatem jeszcze raz dziękuję za sugestie.

[slotna]

> A w dzieciństwie bardzo lubiłam Zarembinę, miałam taki zbiór baśni "Przez różow
> ą szybkę".

Ja tez, ja tez! Byla tam Renia i pan, co sie nazywal Prus, chociaz Glowacki ;)

[tt-tka]

"Krol Marcin I Ogrodnik" i "Kolestwo bajki", cudne
z tej autorki najbardziej mi zapadl w serce i pamiec cykl "Najmilsi" , o zwierzakach w domu
a sama teraz czytam Babla po niemiecku, chichoczac nad niemieckim tlumaczeniem rosyjsko-rewolucyjnych skrotow

[slotna]

Mialam taki samiuski gust jak twoja corka :) Lubilam tez Puszkina i Basnie narodow Zwiazku Radzieckiego. A nieco wczesniej moja najukochansza lektura byl "Osmy krasnoludek pana Haby".

[croyance]

Ja nie lubie powiesci (ani poezji, OMG!), raczej czytam wiec ksiazki popularnonaukowe, naukowe, podroznicze, wspomnienia etc.
Teraz czytam o tym, czym jest snobizm :-D to tak nawet a propos Borejkow :-)

[slotna]

Goldacre'a czytalas? Polecam Bad Science i Bad Pharma.

[croyance]

Czytalam juz dawno, ale po ponownym przeczytaniu 'Bad Science' stwierdzilam, ze Goldacre jest strasznie arogancki i zupelnie nie ma pojecia o psychologii pewnych zachowan spolecznych, niektore jego komenatrze sa strasznie naiwne. Ale polecam tak czy siak.

[slotna]

> Czytalam juz dawno, ale po ponownym przeczytaniu 'Bad Science' stwierdzilam, ze
> Goldacre jest strasznie arogancki i zupelnie nie ma pojecia o psychologii pewn
> ych zachowan spolecznych, niektore jego komenatrze sa strasznie naiwne. Ale pol
> ecam tak czy siak.

Mnie sie nie wydaje arogancki zupelnie (w przeciwienstwie do takiego Tima Minchina na przyklad). A pamietasz jakies przyklady tych zachowan, ktore zle interpretowal?

[croyance]

Jestem przez nastepne dni strasznie zajeta (i nie powinnam tu siedziec, aaaaa!), ale obiecuje, ze wroce do ksiazki i podam przyklady z komentarzem.

[slotna]

Super :) Ja akurat ksiazke pozyczylam kolezance, ale jak odbiore to sobie powtorze.

[melmire]

"Blackout" Connie Willis i "Belgariade" Eddingsa.

[amelia007]

U mnie też Belgariada i "Za wszystko trzeba płacić" Marininy, którą uwielbiam maniakalnie.

[paszczakowna1]

> "Blackout" Connie Willis

Zazdroszczę. Tego nie czytałam, a chciałabym.

[melmire]

Poczekaj az wyjdzie druga czesc i pochlon calosc.
U nas niestety zmienil sie tlumacz i wydawnictwo, jedno i drugie bardzo takie sobie ('"wyslala nas szukac plastrow i spirytusu 90°C) wiec boje sie ze dzielo nieco przez nich ucierpialo. Ale i tak jest dobre!

James Patterson - Kłamstwo doskonałe

[taka_prawda500]

Super temat! Jestem maniakalną pożeraczką kryminałów, thrillerów...:)
Boreje by mnie nie polubili, oj nie... ;-)
A książkę powyższą przeczytałam jednym ciągiem w parę godzin, polecam:)

Nina Bloom, dobrze zapowiadająca się nowojorska prawniczka, samotnie wychowująca szesnastoletnią Emmę, zbudowała swoje perfekcyjne życie na kłamstwie, A wszystko zaczęło się siedemnaście lat wcześniej.
Nosiła wówczas nazwisko Jeanine Fourier, mieszkała w Key West na Florydzie i od dwóch lat była szczęśliwą żoną przystojnego oficera policji Petera Fouriera. Wtedy właśnie po raz pierwszy uświadomiła sobie, jak mało wie o człowieku, którego poślubiła. I zdała sobie sprawę, że grozi jej śmiertelne niebezpieczeństwo, że jedynym ratunkiem jest dla niej upozorowanie własnej śmierci i natychmiastowa ucieczka. Po latach przeszłość powróci w nieoczekiwany sposób.
Pewien człowiek zostaje skazany na karę śmierci za morderstwo, którego nie popełnił, jego egzekucja ma odbyć się z kilka dni. Nina wie, że tylko ona może ocalić niewinnego. A to oznacza jedno - powrót do Key West i stawienie czoła złu, od którego próbowała kiedyś uciec...

[jottka]

taka_prawda500 napisała:

> Super temat! Jestem maniakalną pożeraczką kryminałów, thrillerów...:)
> Boreje by mnie nie polubili, oj nie... ;-)


dlaczego nie? czytali braciszka cadfaela ellis peters,można spokojnie założyć, że brytyjska cosy crime by im też odpowiadała, a z drugiej strony pewnie i wspomniany przez paszczakównę akunin (ale raczej nie fandorin, tylko siostra pelagia:)



> A książkę powyższą przeczytałam jednym ciągiem w parę godzin, polecam:)

cuś nachalny ten spam... a peterson tłucze swoje (i wspólne) kryminały taśmowo, sporo lepszych od niego w kategorii żywej akcji.

[taka_prawda500]

> cuś nachalny ten spam... a peterson tłucze swoje (i wspólne) kryminały taśmowo,
> sporo lepszych od niego w kategorii żywej akcji.

Dlaczego spam? Zwyczajnie polecam książkę, która mi się bardzo spodobała. PATterson faktycznie tłucze taśmowo, ale czy to zarzut? Tłucze bardzo dobre książki. Polecam również Harlana Cobena (przeczytałam już wszystkie z wyjątkiem ostatniej, na którą niestety straszna kolejka w bibliotece i tylko JEDNA biblioteka na cały Targówek zakupiła JEDEN egzemplarz, zgroza) oraz Lee Childa, na którego "Ostatnią sprawę" właśnie doczekałam się w kolejce dziś:)

[jottka]

taka_prawda500 napisała:

> Dlaczego spam? Zwyczajnie polecam książkę, która mi się bardzo spodobała.

streszczenie zanadto marketingowe, jak z zeszycika lektur szkolnych:) zwykle ludzie piszą 2-3 słowa od siebie i starczy.


> PATterson faktycznie tłucze taśmowo, ale czy to zarzut? Tłucze bardzo dobre książki.

tak jest, to zarzut, gdyż one nie są bardzo dobre. są do bólu przewidywalne fabularnie, pisane uproszczonym językiem, postaci takież.


> Polecam również Harlana Cobena

coben zdecydowanie lepszy, ale po przeczytaniu jednego coś zanadto wiadomo, jak będzie wyglądać nastepny:) ale się broni dużo lepszym warsztatem pisarskim, jego postaci i fabuły są dużo ciekawsze. child to chyba nie kryminał, tylko horror (?), coś mi tam leży na półce, ale jeszcze nie sięgnęłam.

[lavanta]

Jeśli chodzi o thrillery, bardzo polecam "Domofon" Miłoszewskiego. O ile jego kryminały nie do końca przypadły mi do gustu, to tę książkę przeczytałam jednym tchem. Tworzy niesamowite napięcie i naprawdę mocno straszy...

James Patterson - Tropiciel

[taka_prawda500]

Kolejnego Pattersona - "Tropiciel" z Alexem Crossem:)

> child to chyba nie kryminał, tylko horror (?), coś mi tam leży na półce, ale jeszcze nie >sięgnęłam.

Mylisz autorów:)
Lee Child nigdy nie pisał horrorów, pisze powieści sensacyjne z Jackiem Reacherem:
pl.wikipedia.org/wiki/Lee_Child
Być może chodziło Ci o Linstona Childa, ale on również horrorów nie pisze - pisze thrillery z Douglasem Prestonem:
www.gothamcafe.pl/literatura-groza-i-okolice/douglas-preston-lincoln-child/
> streszczenie zanadto marketingowe, jak z zeszycika lektur szkolnych:) zwykle lu
> dzie piszą 2-3 słowa od siebie i starczy.

Nie jestem humanistką, więc nie napiszę sama recenzji, skoro skopiowane streszczenie przeszkadza, pozostanę przy podaniu tytułu:)

> tak jest, to zarzut, gdyż one nie są bardzo dobre. są do bólu przewidywalne fab
> ularnie, pisane uproszczonym językiem, postaci takież.

Dla mnie są bardzo dobre, mają wartką akcję, nie nudzą. Literaturę piękną, eseje, rozważania, analizy itd. zostawiam humanistom:)

[zla.m]

> Nosiła wówczas nazwisko Jeanine Fourier, mieszkała w Key West na Florydzie i od
> dwóch lat była szczęśliwą żoną przystojnego oficera policji Petera Fouriera. W
> tedy właśnie po raz pierwszy uświadomiła sobie, jak mało wie o człowieku, które
> go poślubiła. I zdała sobie sprawę, że grozi jej śmiertelne niebezpieczeństwo,

W literaturze amerykańskiej (zwłaszcza pisanej przez kobiety) bardzo częstym motywem jest "uświadomienie sobie, jak mało wie o człowieku, którego poślubiła". Pan Idealny po ślubie staje się co najmniej damskim bokserem, zwykle jest gorzej. Myślę, że to wynika z innego, bardzo amerykańskiego toposu - miłości od pierwszego wejrzenia i na zawsze. Ja wiem, że to stary, jeszcze platoński mit (2 połówki pomarańczy itp.), ale wydaje mi się, że właśnie w amerykańskiej (pop)kulturze trwa on niezmieniony i bez żadnej refleksji. Jak ludzie są dla siebie przeznaczeni, to się będą kochać, choć on przejechał jej psa, a ona nasłała na niego pomoc społeczną; jak już przyznają, że się kochają, to wszystko od razu jest dobrze, urazy nieważne, żale zapomniane. Zresztą, to się rozciąga też na inne związki - partaczone przez dwadzieścia lat relacje z dziećmi/rodzicami w magiczny sposób naprawiają się od "I love you"... Taka bajkowa wizja relacji przełożona na normalne życie musi skutkować rozczarowaniem - a efektem literackim jest popularny motyw męża-dwulicowego zbrodniarza

[meduza7]

Ciekawe, że za tym motywem literackim, tylko w wersji "jasnej", tj. bez rozczarowania, od lat konsekwentnie podąża Musierowicz - co ostatnio najlepiej widać właśnie w związku Laury i Adama.

[staua]

"The way the crow flies" Ann-Marie Macdonald. Po polsku to chyba "Co widziały wrony". Długo nie mogłam się otrząsnąć po jej innej powieści, "Fall on your knees". Ta na razie rozwija się powoli. Znacie? Czy zrobiła na Was wrażenie?
A równolegle kolejna książka o bieganiu, tym razem Scott Jurek "Eat and Run".

[ginestra]

Akurat nie znam książek, które Wy czytacie, ale fajnie, że jest ten wątek, to sobie poczytałam o niektórych w necie. "The way crows fly" wydaje mi się bardzo ciekawa.

Ja teraz czytam świetną książkę, w tym sensie, że jest bardzo wciągająca, jak również strasznie polubiłam bohaterów. Jestem jeszcze w trakcie, ale myślę, że nie rozczaruję się zakończeniem. Autor: Wilbur Smith, tytuł oryginału: "Cry Wolf", tytuł polski: "Gdy umilkną bębny".

Od razu mówię, że nie wiem jak ta książka brzmi w przekładzie polskim, bo czytam ją po włosku. Po włosku ma ona tytuł: "Dove finisce l'arcobaleno" i jest rewelacyjnie przetłumaczona, przebija bardzo fajny styl i talent pisarski autora.

Po raz pierwszy zetknęłam się z tym autorem, a napisał kilkadziesiąt powieści.

Może ktoś z Was czytał powieści Wilbura Smitha i mógłby powiedzieć mi które najbardziej mu się podobały?

[mmoni]

Zaginiona dziewczyna (Gone Girl) Gillian Flynn. Fantastyczny thriller, przebój ubiegłego roku w USA. Oprócz sensacyjnej fabuły sporo bardzo trafnych i niewesołych obserwacji nt. związków damsko-męskich i równie ponury obraz USA w kryzysie. Czytałam w oryginale, nie wiem, jakie jest tłumaczenie. Mam nadzieję, że dobre, bo tekst jednak wymagający.

[onion68]

Wracam do "Białych zębów" Zadie Smith.
Zakończenie "Pochwały macochy" było dużym zaskoczeniem, nie wiem, jak ocenić tę książkę. Dobrze napisana, to fakt.

[ulla_cebulla]

Wiem, ze wychodze poza watek, ale kiedy Onion wspomniala o Zadie Smith, przypomnialo mi sie "Jak zmienialam zdanie", wybor artykulow i esejow, w tym arcyciekawe "Sztuczki warsztatowe." Tu z kolei musialam pomyslec o Musierowicz, ktora czesto pytana o swoj warsztat, zazwyczaj lakonicznie odpowiada, ze siada przy biurku i po prostu wymysla, a mlodym autorkom doradza, zeby W ZADNYM WYPADKU nie inspirowaly sie cudzym stylem, tylko jak najpredzej znalazly wlasny. Oczywiscie kazdy autor ma wlasny przepis na swoje powiesci, ale bardzo spodobal mi sie opis Zadie, jak tworzy swoje. Pozwole sobie na cytat (mam nadzieje, ze to nie jest tutaj zabronione)
"Czytam, zeby zanurzyc sie w pewnego typu wrazliwosci, uderzyc w okreslony ton, narzucic sobie dyscypline, kiedy staje sie zbyt sentymentalna, zyskac werbalna swobode, gdy staje sie zbyt spieta syntaktycznie. [...] Kiedy przestaje widziec siebie zza wlasnej przeestetyzowanej dupy, przestaje martwic sie, co powie Nabokow, i przerzucam sie na Dostojewskiego, swietego patrona przewagi tresci nad forma, ktory upomina nas, ze dobra proza to nie tylko piekne zdania."

[malutkie2]

Czytam "Cholonka" Janoscha (właśnie zaczęłam i dopiero wchodzę w klimat)
na zmianę z "panem Lodowego Ogrodu" Grzędowicza (bardzo zacna fantasy)
i powtórką "Niucha" Pratchetta (lubię serię o Straży ale brakuje mi czarownic, a zwłaszcza niani Ogg).

[slotna]

> "panem Lodowego Ogrodu" Grzędowicza (bardzo zacna fantasy)

Przeczytalam pierwszy tom i odradzam z calego serca. Niechlujnie napisane, bez mysli przewodniej, mialkie, nudne, zero klimatu, za to pelno bykow.

[staua]

Skonczyłam "Co widziały wrony" i, tak jak przewidywałam, długo nie zapomnę tej książki.
Teraz czytam "The Echo Maker" Richarda Powersa.

"Trafny wybór" J.K.Rowling

[caroline.1]

Jestem w połowie, żadnych recenzji powieści nie czytałam, z marketingowego bełkotu zostało mi w głowie coś w rodzaju "OMG! POWIEŚĆ DLA DOROSŁYCH!", ciekawa jestem, czy ktoś już napisał, że król jest nagi, czy też zamierzam wyważyć otwarte drzwi.

[ginestra]

A w jakim sensie "król jest nagi"?

Ja nie czytałam tej książki, recenzji też nie, ale jest ona na mojej liście, bo uwielbiam serię Harrego Pottera i jestem ciekawa Rowling "dla dorosłych".

Czy masz na myśli to, że to słaba książka?

[kajaanna]

"Grę o tron".

[altariel2]

Ostatnio na zmianę "Pojazdy pancerne Wehrmachtu (IIWŚ)" i "Za progiem miejskiego domu na przełomie XIX i XXw".

[seremine]