Skopiowane z FKsiazki

[czekolada72]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=151&w=35647741

[kaprysia]

Chodzi Ci o ten namolny katolicyzm? Zgadzam się, w przypadku Musierowicz cenzura
to było błogosławieństwo.

[the_dzidka]

Określenie "namolny katolicyzm" jest w moim odczuciu lekką przesadą, ale faktem
niezarzeczalnym jest, że MM to pisarka o silnych odchyleniach prawicowych (tak
gdzieś o niej przeczytałam, ale nie pamiętam źródła). W większości książek to
nie przeszkadza, ale w tych pisanych na przełomie, czyli poczynając od BBB,
niezmiernie irytowały mnie jej antylewicowe złośliwości, na tyle wyraźne, że
miałam do niej pretensje: taka pisarka jak ona nie powinna mieszać się w
politykę (wyjątkiem naturalnie OwR, ale to były inne czasy).

[jhbsk]

Nie bardzo rozumiem, stwierdzenia: "taka pisarka jak ona nie powinna mieszać się w
politykę "
Co tu jest "mieszaniem się"?
Każdy ma prawo do wyrażania swoich poglądów, również wtedy gdy jest
powieściopisarzem.

[k_linka]

> Nie bardzo rozumiem, stwierdzenia: "taka pisarka jak ona nie powinna mieszać
si
> ę w
> politykę "
> Co tu jest "mieszaniem się"?

Nie wiem co miala na mysli autorka postu o mieszaniu sie, ale mnie draznia
polityczne i personalne wstawki (typu usmiech Millera). Dlaczego? Bo w naszym
kraju ani prawica, ani lewica krysztalowa nie jest - bron Boze nie chcialabym
zaczynac dyskusji na ten temat, ale dla mnie to fakt nie podlegajacy dyskusji -
a pani Musierowicz w ramach dydaktyzmu i milosci blizniego nie powinna osadzac
nikogo wg przynaleznosci partyjnej. Glupota jest tez dla mnie generalizowanie,
ze w Polsce jest zle i dlatego ze ktos tam jest u wladzy. Czemu? Bo historia
najnowsza pokazuje ze zmiany na stolkach nie przynosza zadnych radykalnych
zmian w sytuacji.
Oczywiscie, ze autorka ma prawo wyrazac swoje poglady. Tylko po co - w takiej
literaturze, jaka jest Jezycjada? Wylaczam tu OwR, ktore jest najlepsze
literacko i reprezentuje inny poziom, a "politycznosc" OwR to nie zlosliwosci i
krytyka ludzi czy partii, a protest przeciw systemowi totalitarnemu.

[the_dzidka]

Autorka postu miała DOKŁADNIE to samo na mysli :) Dziękuję k_linko :)

antylewicowe złośliwości?

[mkw98]

wrzucilam w moja wewnetrzna, wbudowana w mozg wyszukiwarke wszystkie ksiazki MM
i znalazlam 2 (slownie: dwie) antylewicowe zlosliwosci:

1. Ida do synka "i juz ci tak zostanie, i jak bedziesz wygladal z tymi ustami?
jak premier"

2. niedoszla narzeczona Rojka, ktora "glosowala na Kwasniewskiego ze wzgledu na
jego urode"

I tak uwazam, ze o dwie za duzo, ale z drugiej strony - to chyba niewiele, jak
na taka mase tekstu?
A moze moja wyszukiwarka mnie zawodzi? :) Kto da wiecej?

[k_linka]

Dobre zadanie na weekend wymyslilas... Lektura obowiazkowa - Jezyk Trolli. A
przekaz antylewicowy jest, bo skad wiedzielibysmy o prawicowej orientacji
autorki? ;)

[jhbsk]

kaprysia napisała:

> Chodzi Ci o ten namolny katolicyzm? Zgadzam się, w przypadku Musierowicz cenzur
> a
> to było błogosławieństwo.

Nie bardzo rozumiem w jaki sposób wyraża się owa "namolność".

JS

[fyde]

Nie rozumiem, wielce się autorka tłumaczy, że czyta Musierowicz taką płytką literaturę i jak to sobie jej odmawia i ma wielkie wyrzuty sumienia. Chyba to lekka kokieteria z jej strony...

[nchyb]

To proste, na forum książkowym wiele osób snobuje się na czytanie (a
przynajmniej przyznawanie się wyłącznei do takich) samych mądrości, książek
trudnych, nieprostych i nieprzyjemnych. Czytywanie dla przyjemności to dla
wielu z nich wcale nie mały grzeszek... :-)

[the_dzidka]

nchyb napisała:

> To proste, na forum książkowym wiele osób snobuje się na czytanie (a
> przynajmniej przyznawanie się wyłącznei do takich) samych mądrości, książek
> trudnych, nieprostych i nieprzyjemnych. Czytywanie dla przyjemności to dla
> wielu z nich wcale nie mały grzeszek... :-)

Oj tak tak :-)))) Kiedys wparowałam na tamto forum z radością - jest
o "ksionszkach, ksionszkach, ksionszkach!!" :) Będzie o czym gadać! I... mina
mi zrzedła. 90% wymienianych tam tytułów i autorów jest mi kompletnie obca, a
wszelkie nieśmiałe próby rozmów nt że tak powiem literatury popularnej są
utrącane w najlepszym wypadku chłodną ironijką... Z tamtego forum zrobiło się
tak potworne targowisko próżności, że można się załamać. Żałosne.
Nb w innym zupełnie miejscu, na innym forum, spotkałam się z ironijką pod moim
adresem: "No cóż, jednych podnieca Musierowicz, inni czytają Joyce'a". Ironijka
była niestety kompletnie nietrafiona, jako że jestem osobą, która czyta
wszystko - pod jednym warunkiem: musi mi się to podobać :)))) Abstrahuję już od
faktu, że taki "Ulisses" jest nudny jak flaki z olejem i śledzie z
terpentyną :)))

[nchyb]

no własnie The_dzidko, nie wszystkich musi wszystko zachwycać. Ja przyznaję się
bez bicia do czytywania (z dużą przyjemnością i bez poczucia winy) książek
rozmaitych lotów i tych ambitnych i tych z gruntu lekkich, prostych, a
przyjemnych. Ale za Ulissesa ciągle jednak nie mogę się zabrać, więc na temat
jego nudności nie potrafię się wypowiedzieć :-)

The_dzidko, ale tak całkiem się nie zrażaj, trafiają się tam i normalni
czytacze, którzy nie wstydzą się czytywania Musierowicz :-)

[czekolada72]

Własbie sie w firmie okazało, ze spora czesc pracownikow (no dobra -
pracownic ;) ) naukowych zaczytuje sie w MM
:))

[przemkowa.b]

the_dzidka napisała:
> faktu, że taki "Ulisses" jest nudny jak flaki z olejem i śledzie z
> terpentyną :)))
>
>

To to to! Ja próbowałam czytać "Czarodziejską górę" Manna i się
poddałam...odnoszę wrażenie, że sporo literatury tych czasów, XX wiek początek,
jest ciężka, ciężka, ciężka.

Ja też mam ten problem, lubię czytać książki lekkie, gdzie akcja sie toczy, do
większości tytułów moich ulubionych ksiażek za nic nie przyznałabym się
publicznie, boby mnie wyśmiano jako istotę o małym rozumku:))) Zalicza się do
nich m.in. Musierowicz:)))

[nchyb]

> większości tytułów moich ulubionych ksiażek za nic nie przyznałabym się
> publicznie, boby mnie wyśmiano jako istotę o małym rozumku
Z uwagi na fakt, że ja z kolei zawsze snobowałam się na brak snobizmu -
przyznaję się bez bicia, że prościutkie książki RÓNIEŻ (a nie wyłącznie)
czytuję. Nie wstydzę się czytywania raz na jakiś czas (ze 2-3 razy w roku)
nawet Harlequinów... :-)

A Ci, co innych osądzają wyłącznie po części księgozbioru i części czytywanych
lektur - sami za wielkiego rozumku nie mają, nawet jeżeli tego Ulissesa
połknęli w jeden wieczór :-)

A wstydzić się czytywania Musierowicz - wstydziłabym się wstydzić... :-)))

[the_dzidka]

Jak juz wspomniałam, czytam wszystko, co mi się podoba :)
I tak, po przeczytaniu (po raz drugi) "Agencji Złamanych Serc" Ireny
Matuszkiewicz, teraz zaczęłam "Ono" Doroty Terakowskiej. A ponieważ nigdy nie
czytam tylko jednej ksiązki na raz, na stoliku leżą jeszcze "Kaktusy z Zielonej
ulicy" Wiktora Zawady i "Opowieści Biblijne" Kosidowskiego :)
NIECH ŻYJĄ CZYTADŁA I HARLEKINY, BO SKORO NAM SIĘ PODOBAJĄ, TO MUSI COŚ W NICH
BYĆ! :)))

co do Kaktusów - Zawady

[nchyb]

The_dzidko, jedna z moich ulubionych ksiażek dzieciństwa. Jako, że co roku do
babci do Zamościa jeździłam, to poszukiwałam tam śladów Kaktusów. A czytałaś
dalsze ciągi: Wielka wojna z czarną flagą i Leśna szkoła strzelca Kaktusa? Ta
ostatnia już nie była tak wesoła i radosna jak pierwsza (ach, ten Herr
Pacurek...), i do tyczyła głównie działalności partyzanckiej Jaśka cielebąka.
Czytałaś może?

[the_dzidka]

(...)
> Czytałaś może?

Mowa :)
"Wielka wojna..." to była jedna z moich ulubionych książek i posiadana na
własnośc. Dwie pozostałe były z biblioteki. Całość osnuła się mgłą
zapomnienia... Aż tu pewnego dnia, jakiś miesiąc temu, jadę sobie do Warszawy z
kolegą z pracy - jakieś 5 lat ode mnie mlodszym - i nagle zgadało nam się o
Kaktusach :))) Wspólnymi siłami przypomnieliśmy sobie tytuły, autora i imiona
bohaterów :) I własnie niedawno Radek przyniósł mi z biblioteki pierwszy i
trzeci tom. Środkowego, najfajniejszego, musimy jeszcze poszukać :)

[nchyb]

a ja mam wszystkie trzy! Wcale się nie chwalę, ale mam!!! :-)

[nula8]

Podrzucam, bo właśnie znalazłam, a to wątek mojego autorstwa stał sie
pretekstem i poczułam się wywołana do odpowiedzi.
Nie wstydzę się tego, że czytam książki Musierowicz. Kocham je. Znam na pamięć.
Bohaterowie są dla mnie jak dobrzy znajomi.
I właśnie o to mi chodziło w tym wątku. Książki tej autorki tak mi weszły w
krwiobieg, mimo że:
- z wieloma poglądami autorki się nie zgadzam (katolicyzm na przykład nawet
jeśli nie wyrażany wprost jest wyraźnie widoczny jako ideologia przewodnia i
najwłaściwsza, a mnie to trochę razi, choć także jestem katoliczką; pozycja
kobiet wyznaczana ich "zamężnością" i "dzieciatością" też mnie razi -
zauważyliście, że nie ma w tych książkach ani jednej sympatycznej samotnej
kobiety /nieporzuconej/ po trzydziestce?);
- trochę mi już obce problemy nastolatek, o których pisze głównie autorka, bom
przekroczyła trzydziestkę;
- wyrosłam z innych książek dla nastolatek (poza Siesicka, ta też mi weszła w
krwiobieg).
Mimo to uwielbiam Musierowicz. I o tym był ten wątek. Że miłość do powieści MM
jest nieracjonalna. A że użyłam słowa "grzeszki"? Bo to trochę tak jak
czekolada. Wszystkie racjonalne argumenty wskazują, że nie powinnam jej jeść, a
ja i tak kupię sobie nową tabliczkę.
I tyle.

[verdana]

A to, co mnie drażni, to niespójność poglądów. Posiadanie pieniedzy jest be,
ale biedni też są be. Poglądy prawicowe - jak najbardziej, z jak najwiekszą
pomocą dla ubogich.
No i stałe narzekanie, że w Polsce jest tak strasznie źle. Wydawało by się, ze
powinno być choć trochę lepiej, patrzac na to jak rodzina Borejków żyje sobie
coraz lepiej i dostatniej. A tu nadal ponuro, szaro, okropnie.