a jane eyre?

[klymenystra]

(watek zainspirowny watkiem o "przeminelo z wiatrem")
lubicie, czytacie, wracacie?
u mnie jest to jedna z ksiazek numer jeden.
gleboko madra, chociaz naiwna.
im jestem starsza, tym bardziej doceniam postawe Jane. bo jeszcze kilka lat
temu denerwowalo mnie, ze nie chciala wyjechac z Rochesterem. Jane mnie
inspiruje w moim zyciu, chociaz nie jest to latwie. fajna kobietka. Rochester
tez wspanialy, chociaz dziwi mnie, ze Idus widzi Klaudiusza 9czy to byl
Krzys? oj) jako Rochestera. w ksiazce wyraznie jest powiedzianie, ze
Rochester nie byl przystojny.

[onion68]

Czytałam dwa razy :) Największe wrażenie zrobiły na mnie fragmenty opisujące
dzieciństwo i młodość Jane w zakładzie dla panien, zwłaszcza, że o ile się
orientuję, one dość dobrze opisują rzeczywistość w tym miejscu i czasie.
Cieszyłam się, że udało się Jane przetrwać. Byłam pełna podziwu dla jej siły,
która pozwoliła znieść prześladowania nie zmieniwszy się w psychopatkę lub w
inny sposób pokręconego człowieka. Dużą rolę odegrała tu zapewne postać tej
blond nauczycielki . Zastanwiałam się też, jak ona mogła to przeżyć i tam
pracować, patrząc na krzywdę tych dzieci. Z drugiej strony, gdyby jej tam nie
było, ich los byłby jeszcze gorszy, a to ona pomogła dziewczynkom wyzwolić w
sobie zainteresowania, znaleźć siłę do nauki, co pomogło niektórym z nich wyrwać
się z niedoli. To chyba wskazówka, że choć nie możemy uczynić świata idealnym,
zawsze możemy próbować uczynić go lepszym :)
Leży sobie właśnie u mnie na półeczce smakowita "Siostry Bronte", którą trochę
samolubnie kupiłam mamie pod choinkę, zabiorę się wkrótce :)
To Krzyś miał być Rochesterem. I jak dla mnie to pasuje, bo nie potrafię uznać
za przystojnego faceta ze zrośniętymi brwiami ;)

[onion68]

Ciekawe swoją drogą, dlaczego nie poleca MM przez swoją Jeżycjadę "Wichrowych
wzgórz"? Za dużo negatywnych emocji się w nich mieści zapewne... Mnie osobiście
momentami podnosiła włoski na karku...

[laura-gomez]

"Wichrowe wzgórza" czytała Laura, bez przekonania co prawda, ale zawsze.
a tak w ogóle mnie się bardziej podobały "Wichrowe wzgórza" niż "Dziwne losy
Jane Eyre". jesli lubicie tego typu książki, to polecam wam "Trzynastą
opowieść" Diane Setterfield, powieść współczesną, ale stylizowaną na literaturę
XIX wieku (ach ten nastrój!)

[jottka]

onion68 napisała:

> Ciekawe swoją drogą, dlaczego nie poleca MM przez swoją Jeżycjadę "Wichrowych
> wzgórz"?


bo to raczej obcy jej ogląd świata - gdzieś w jeżycjadzie pada tekst o życiu
pojmowanym jako określone zadanie do wypełnienia, a owo zadanie jest z kolei
precyzyjnie rozpisane na kolejne elementy społecznej realizacji. z jednej strony
nie ma przypadkowości losu, z drugiej też nie trzeba się zbytnio wysilać, by
osiągnąć pożądane cele egzystencjalne, młodzieńcze rozdrapy krótko trwają:)


heathcliff to bohater przeklęty, odpłaca złem za zło i ono go niszczy, jednak
bronte nie udowadnia czytelnictwu, że dzieje się tak dlatego, ponieważ pił i
przemycał samochody czy co tam robił jedyny czarny charakter jeżycjady:) skala
komplikacji moralnych jest dużo rozleglejsza, dopuszcza cierpienie za nieswoje
winy, jak i destrukcyjną potęgę miłości, a to ostatnie zdecydowanie nie nadaje
się na temat edukacyjnej powieści dla młodzieży:)

[wierszyk-pana-leara]

klymenstra napisała:
>dziwi mnie ,ze Idus widzi Klaudiusza 9czy to byl Krzys? oj) jako Rochestera. w
ksiazce wyraznie jest powiedziane ,ze Rochester nie byl przystojny<

Żeby było śmieszniej, Ida w obu chłopakach widzi przez chwilę Pana Rochestera.
Najpierw jej serce drży niczym przelękła ptaszyna, kiedy spotyka Klaudiusza w
sklepie i nie laminaty widzi siermiężne PRLowskie lecz blanki wiadomego
domostwa, potem Krzyś bez szalika na twarzy okazuje się być cud- młodziankiem
rzeźbionym w kwadratowe podbródki i dumne nosy. Podobieństwo o ile pamiętam
miało się koncentrować na pałającym spojrzeniu ciemnych oczu i czarnych
brwiach- u Krzysia zrośniętych, u Pana R. boleśnie ściagniętych przez te 600
stron powieści. O Panu R. dostajemy informację, że trudno go nazwać zgrabnym
czy pięknym, jednak nasza mała Jane daje nam informacje ,ze owszem tu i ówdzie
szeroki on, a gdzie indziej wąski, trudno by nazwać przystojnym , ale coś on w
sobie ma.
No a podobieńswo wg. Idy było takie bardziej życzeniowe - chciała ta
zakompleksiona wiewióra - smarkula ,żeby ktoś ją pokochał tak czule i
namiętnie , jak Pan Rochester małą Jane.

[fandzolka502]

Gdyby nie ,,Ida'' , tobym wog?le nie wiedziała,źe taka powieść istnieje- a tak- przeczytałam . Z leksza
pretensjonalne, ale da się przeczytać:)

[truscaveczka]

Bardzo lubię małą Jane :)
W ogóle powieści z tej epoki są niezwykłe :) A pomyśleć, że w tych samych
czasach u nas powstawały romantyczne wiersze i poematy, a o powieści to
praktycznie nikt nie słyszał - może poza paroma utworami Krasickiego. Kraszewski
też dopiero zaczynał.
Nie mówiąc o tym, że więcej osób czytuje Bronte niż np. Sienkiewicza czy Prusa
<niestety>.

[lezbobimbo]

truscaveczka napisała:
> Nie mówiąc o tym, że więcej osób czytuje Bronte niż np. Sienkiewicza czy Prusa
> <niestety>.

Sila rzeczy imperialny angielski ma wiekszy obszar razenia niz szeleszczace i
trzeszczace narzecze pewnej krainy, która do dzis za granica potrafi sie
kojarzyc z CCCP a podczas powstawania powiesci wyzej wymienionych nawet
formalnie nie istniala.
Ja sie Lalka wlasnie znowu delektuje a jednoczesnie siostrzyczki Brönte wielce
cenie (chociaz Charlotte mniej, zas Anny w ogóle nie czytalam).
Sienkiewicza ignoruje :P

[the_dzidka]

A wiecie, że ja Lalki nigdy nie przeczytałam? Do tego stopnia nie mogłam przez
nią przebrnąć, że nawet wizja dwói z polaka za nieprzeczytanie lektury nie
potrafiła mnie, najlepszej polonistki w szkole, zmobilizować.
Jakims cudem udało mi się od tej dwói wykręcić. I mimo że potem robiłam jeszcze
kilka podejść do Lalki, za każdym razem odpadałam już po kilku stronach!
Ciekawe jak by było teraz - bo tak w ogóle to Prus, Orzeszkowa, Sienkiewicz to
moi ulubieni "klasycy" polscy...

[onion68]

> Ciekawe jak by było teraz - bo tak w ogóle to Prus, Orzeszkowa, Sienkiewicz to
> moi ulubieni "klasycy" polscy...

A "Rodzinę Połanieckich" czytałaś? To ci dopiero nudy! Właśnie jestem w trakcie
(chociaż już od dwóch tygodni ani strony). Ja wcześniej niż dziadek Żak wzięłam
się za nadrabianie zaległości i przy każdej wizycie w bibliotece wypożyczam coś
nieczytanego lub zapomnianego z klasyki (dlatego czasami między jedną a drugą
wizytą i pół roku potrafi minąć). To jest po prostu straszne. Przeraża mnie
wątek chorej miłości Litki do Połanieckiego i vice versa, bigoteria wielu
postaci, no i sam Stach, którego wbrew wcześniejszym deklaracjom w innym wątku
muszę uznać za czystej wody dupka. Zaściankowość i ciasnota poglądów wylewająca
się z każdej strony. Jedyna jak do tej pory pełnokrwista i w miarę sympatyczna
postać to podejrzanej konduity adwokat Maszko. Poza tym Sienkiewicz chyba
nienawidził kobiet, tak mi przynajmniej wynika z tej powieści.
A "Lalkę" bardzo lubię, chociaż z biegiem czasu jakby trochę bardziej rozumiem
stosunek Izabeli do Wokulskiego. Prus jest też jednym z tych pisarzy, którzy
potrafią zajmująco pisać o ekonomii i interesach.
Natomiast (aż się boję to napisać) ja nigdy nie przeczytałam całego, od początku
do końca, "Pana Tadeusza". A moja skaza umysłowa jest tak głęboka, że nawet na
filmie zasnęłam :(

[tygrys2112]

> się z każdej strony. Jedyna jak do tej pory pełnokrwista i w miarę sympatyczna
> postać to podejrzanej konduity adwokat Maszko. Poza tym Sienkiewicz chyba
> nienawidził kobiet, tak mi przynajmniej wynika z tej powieści.
> A "Lalkę" bardzo lubię, chociaż z biegiem czasu jakby trochę bardziej rozumiem
> stosunek Izabeli do Wokulskiego. Prus jest też jednym z tych pisarzy, którzy
> potrafią zajmująco pisać o ekonomii i interesach.

Prus też nienawidził kobiet. Są takie momenty w "Lalce", które na to wyraźnie
wskazują. Np. "Kobiety tak lubią być ściskane, że dla spotęgowania efektu
trzeba je niekiedy przydeptać nogą."

[onion68]

No, proszę. A jakoś nie pamiętałam tego Prusowi :)

[tygrys2112]

Nie dziwię Ci się, bo też bardzo lubię "Lalkę". Gdybym tego wcześniej gdzieś
nie wyczytała, to pewnie nawet nie zwróciłabym na to uwagi. :)

[onion68]

Właśnie, jeżeli powieść jest dobra, chętnie przymykamy oko na takie rzeczy albo
wręcz nie pozwalamy sobie ich zauważać. Gdy jest kiepska, stanowią ostatni
gwóźdź do trumny :)

chwilke

[jottka]

a ten cytat to która z postaci lalki wygłasza? i w jakim miejscu tekstu? i na
jakiej podstawie uważasz, że to osobisty pogląd prusa?

wnioskowanie o poglądach pisarza na podstawie jednego dowolnie wybranego zdania
z jednej z wielu napisanych przez niego powieści to już nie nadużycie, tylko
idiotyzm:( to ja na przykład oświadczę, że taki mickiewicz był ohydnym
bluźniercą, ponieważ w jednym utworze napisał wyraźnie 'tyś nie bogiem, ale
carem!' i kochał wszystkich rosjan, bo napisał przecież 'do przyjaciół moskali', aaa

[tygrys2112]

Padło to w liście pani Meliton w rozdziale WĘDRÓWKI ZA CUDZYMI INTERESAMI

Drugi jeszcze bardziej parszywy fragment : - Uważa pan, szanowny panie
Wokulski, ja czasami myślę, nie z własnego doświadczenia, bo moja narzeczona
jest najszlachetniejszą kobietą... ale czasami myślę, że kobiety to nas
niekiedy zwodzą...
- Tak, niekiedy.
- Może nie jest to ich wina - mówił baron - trzeba jednak przyznać, że niekiedy
pozwalają bałamucić się zręcznym intrygantom...
- O, pozwalają.
Baron drżał tak, że chwilami zęby mu szczękały.
- Nie sądzisz pan - zapytał po namyśle - że jednak należałoby temu zapobiec?...
- W jaki sposób?... - Choćby usuwając kobietę od stosunków z intrygantami...
Wokulski głośno roześmiał się... - Można kobietę uwolnić od intrygantów, ale
czy podobna uwolnić ją od jej własnych instynktów?... Co pan poradzisz, jeżeli
ten, który w pańskich oczach jest tylko bałamutem czy intrygantem, dla niej
jest - samcem tego co ona gatunku?...
Stopniowo opanowywał go wściekły gniew. Chodził po pokoju i mówił:
- Jaka walka jest możliwa z prawem natury, według którego suka, choćby
najlepszej rasy, nie pójdzie za lwem, ale za psem? Postaw jej pan całą
menażerię najszlachetniejszych zwierząt, a ona wyrzeknie się jej dla kilku
psów... I trudno się temu dziwić, gdyż one stanowią jej gatunek.
(LASY, RUINY I CZARY)

Wybacz, ale nie zaprzeczysz, że ten drugi fragment nie jest przykry. Kłuje mnie
on mocno, bo cała powieść bardzo mi się podobała.

[tygrys2112]

miało być "że ten drugi fragment jest przykry". O tej porze już mi się wszystko
kręci.

[laura-gomez]

Poza tym Sienkiewicz chyba
> nienawidził kobiet, tak mi przynajmniej wynika z tej powieści.

nie wydaje mi się. miał trzy żony (pierwsza mu umarła, co bardzo przeżył, druga
szybko go zostawiła, ale chyba nie było to dla niego traumatyczne przeżycie,
skoro wziął sobie trzecią żonę - cioteczną siostrzenicę zresztą), poza tym
stworzył wiele pozytywnych postaci kobiecych (par example Jagienkę czy też
Oleńkę). ale "Rodziny" nie czytałam

[onion68]

U Sienkiewicza te pozytywne są takie papierowe, wszystkie podobne do siebie.
Jeżeli natomiast kobieta ma jakieś zainteresowania, swoje życie i poglądy, to
zaraz jest czarnym charakterem (przynajmniej w Połanieckich). Właściwa droga dla
kobiety, to: a) zamążpójście i służba rodzinie, b)klasztor.
Co do Prusa natomiast, to on chyba nie potępiał kobiet w ogóle, tylko kobiety
wyższych sfer. Panią Stawską, czy nawróconą Magdalenkę o wiele łagodniej
potraktował.
Skoro uznajemy, że np. poglądy wyznawane przez postaci w zamierzeniu pozytywne
oddają sądy pani MM, to dlaczego nie stosować tej samej zasady do Prusa?

rere

[jottka]

może po kolei:)


z cytowanego fragmentu 'lalki' można się dowiedzieć tyle, że rozgoryczony
poczynaniami łęckiej wokulski usiłuje jakoś sobie i oszukiwanemu przez panienkę
baronowi zracjonalizować niepochlebne dla nich motywy działania kobiet z ich
otoczenia. prus pokazał rodzaj zastosowanej przez wokulskiego kompensacji
emocjonalnej, a do tego próbę przygotowania barona na najbliższe wypadki z
narzeczoną w roli głównej (bo one bodaj dopiero nastąpią?) - wokulski
racjonalizuje w duchu pozytywistyczno-spencerowskich teorii, do rysunku postaci
i epoki to pasuje, a i tak miałabym spore opory przed przypisaniem wokulskiemu
bezwzględnej wiary w zaprezentowany pogląd, czego dowodzi reszta powieści:)


natomiast twierdzenie, że wyrwane z kontekstu kilku zdań, które wypowiada w
ramach pewnych zdarzeń postać o określonym charakterze, stanowi wierne odbicie
poglądów prusa w tej mierze, wymaga, najłagodniej mówiąc, szerszego uzasadnienia
- rozumiem, że możesz przytoczyć liczne bezpośrednie wypowiedzi albo zachowania
prusa dotyczące kobiet, które się będą pokrywały z zacytowanym tekstem?
ewentualnie, że możesz pokazać, że we wszystkich utworach beletrystycznych oraz
publicystycznych prusa kobiety przedstawiane są konsekwentnie jako samice
kierujące się wyłącznie zwierzęcym instynktem i pozbawione uczuć wyższych? taka
madzia albo ada z 'emancypantek' będą świetnymi przykładami:)


co do kwestii nr 2, czyli przypisywania poglądów niektórych postaci pani mm, to
rzecz się ma nieco inaczej - po pierwsze dlatego, że inną konwencję literacką
stosuje. w ramach uprawianej przez nią powieści edukacyjnej dla dziewcząt
konieczne jest m.in. wyraźne odautorskie zróżnicowanie postaci pozytywnych,
których zachowania ukazane są jako wartościowe i godne naśladowania, i
negatywnych, które tego godne nie są. i z tego m.in. faktu można wnioskować o
poglądach samej autorki, bo widzimy, co zaleca, a czego nie popiera.


nie można natomiast tego uczynić w sposób tak bezpośredni w odniesieniu do
prusa, którego dzieła są nierównie bardziej skomplikowane. postaci kobiecych
jest w nich bardzo wiele, różnią się między sobą znacznie, mają różne osobowości
i życiorysy, bo prus z założenia kreśli złożoną panoramę społeczną i nawet jeśli
poddaje pod rozwagę pewne koncepcje 'racjonalizatorskie', to nie są one zwykle
przedstawiane w poetyce czarno-białej. no i tylko w niektórych przypadkach
stosuje satyrę i też raczej nie powiedziałabym, że w odniesieniu do kobiet jako
takich, tylko do sposobów ich wychowywania i ich roli w poszczególnych
środowiskach. to samo zresztą dotyczy mężczyzn, pod tym względem prus nie był
seksistą.


no i wreszcie pani mm żyje i jej poglądy możemy poznać nie tylko poprzez
'jeżycjadę', stąd też można wnioskować, które postacie odpowiadają jej
upodobaniom, a które nie. a raczej wątpię, żeby szanowne grono zapoznawało się
chciwie z np. 'kronikami' albo listami prusa w celu uzyskania bezpośredniej
wiedzy na jego poglądy w sprawach społecznych:)

[onion68]

Pożarło mi dwie godziny temu odpowiedź i wysłało ją w niebyt, więc teraz krótko.

"Lalka" nie jest powieścią edukacyjną, ale nie jest też sztuką dla sztuki, to
nie te czasy. Stanowi jakąś wypowiedź Prusa na temat kondycji ówczesnego
społeczeństwa, cech poszczególnych warstw społecznych, ich miejsca i roli, jaką
spełniają i jaką powinny spełniać. Dostało się tu kobietom wywodzącym się z
arystokracji (a to tylko wcześniej napisałam), choć nie tylko im, bo samcom też.
Myślę, że opinie Prusa są łatwo odczytywalne przez słowa Wokulskiego i przez
jego los.
Rzeczywiście, nie da się, ale też ja wcale nie chcę, obronić tezy o tym, że Prus
nienawidził kobiet :)
Dyskutowałabym, czy Ada Solska to taka pozytywna postać. W końcu porzuciła swoje
emancypanckie poglądy i postawę, jak tylko pojawił się kandydat na męża. Tak
samo, jak panna Howard.
Co do pani Musierowicz, to nie zauważyłam, żeby uprawiała jakąś publicystykę,
np. w kierunku zachęcania kobiet do rozmnażania się jak królice. Oczywiście,
mogę o czymś nie wiedzieć. Robi to poprzez sielski obraz egzystencji
wielodzietnych rodzin i wypowiedzi postaci pozytywnych (Pyza z pustką).
Oczywiście, czernibieli u Prusa o wiele mniej, ale czy na podstawie lektury
"Lalki" da się powiedzieć cokolwiek dobrego o Łęckich?

[onion68]

> Oczywiście, czernibieli u Prusa o wiele mniej, ale czy na podstawie lektury
> "Lalki" da się powiedzieć cokolwiek dobrego o Łęckich?

Byli piękni? :)

[tygrys2112]

no dobra, dobra. moze "nienawidzil" to bylo zbyt mocne slowo.
nie powiesz mi jednak, ze pisarz nie ponosi zadnej odpowiedzialnosci za to, co
pisze, nawet jesli wklada cos w usta swoich bohaterom w chwilach emocji.
to co powiedzial Wokulski moglo byc wyrazone w zupelnie inny sposob, prawda?
Prus nie musial w tym celu stosowac obrazliwych porownan. A jednak to zrobil.
Twoim zdaniem bez celu?

[tygrys2112]

a w ogole jak to pasuje do caloksztaltu postaci Wokulskiego? Wokulski, czlowiek
zakochany do szalenstwa, romantyk i dzentelmen, wypowiada sie na temat swojej
anielskiej Izabeli w taki sposob? bardzo ciekawe.

[laura-gomez]

>U Sienkiewicza te pozytywne są takie papierowe, wszystkie podobne do siebie.

papierowe są tylko Helena i Ligia. Oleńkę, Basię i Jagienkę bardzo lubię

[onion68]

Zgoda co do Basi :) O Jagnie nie mogę za wiele powiedzieć, bo "Krzyżaków"
czytałam raz, dawno, i po tym, co Sienkiewicz zrobił Jurandowi, przerwałam
lekturę :)

[jottka]

no na logikę nie może być papierową dziewczyna, która nieuzbrojoną de orzechy
łupała:)

[onion68]

A nawet jeśli, to tak konkretną, że bliską materializacji :)
A naprawdę to robiła? Bo ja dowiedziałam się tego ze źródeł wtórnych (jak
pisałam, zaważył Jurand i jego pośrednia kastracja, bo do tego się moim zdaniem
jego okaleczenie sprowadzało - z pełnokrwistego chłopa nic nie zostało :(
I przeszło to temu świętoszkowi przez pióro?

[jottka]

no ja tego okiem własnym nie widziałam, opieram sie na materiale pisanym:)

ale mnie w krzyżakach co innego dobijało - że ta eteryczna danuśka w charakterze
przysmaku 'co najtłustsze kęsy wieprzowiny' z ręki zbyszkowej zajadała:) no
strasznie mi to nie konweniowało z postacią:)

[onion68]

> no ja tego okiem własnym nie widziałam, opieram sie na materiale pisanym:)

Ale na "Krzyżakach"?

[jottka]

nooo:) a tu dodatkowo poeta zaświadcza:

www.waligorski.art.pl/liryka.php?litera=j&nazwa=083

[onion68]

:D

[onion68]

> ale mnie w krzyżakach co innego dobijało - że ta eteryczna danuśka w charakterz
> e
> przysmaku 'co najtłustsze kęsy wieprzowiny' z ręki zbyszkowej zajadała:) no
> strasznie mi to nie konweniowało z postacią:)

Racja, bardzo nieapetyczna scena.
Do postaci eterycznej faktycznie, nie pasuje, ale do kobiety Sienkiewicza,
takiej niewyrafinowanej, szczerej, nieudającej - jak najbardziej. No, normalnie,
z ręki mu jadła ;)
Chociaż jak się Kmicic obżerał, to Oleńka tylko patrzyła :)

[jottka]

oleńka to dama była, no i jednak te pare wieków później:) poza tym może jednak
kmicicowi niebezpiecznie było jedzenie sprzed nosa zabierać:)

[onion68]

Zapewne, zapewne

[iwoniaw]

> ale mnie w krzyżakach co innego dobijało - że ta eteryczna danuśka w charakterz
> e
> przysmaku 'co najtłustsze kęsy wieprzowiny' z ręki zbyszkowej zajadała:) no
> strasznie mi to nie konweniowało z postacią:)

e tam, 12-latka to jeszcze ma dobrą przemianę materii... ;-)

[jottka]

a nie przeczę, ale żeby subtylna sopranistka boczkiem sie obżerała? i może
jeszcze cebulą zagryzła?:)

[yowah76]

Inne czasy byly...

[laura-gomez]

jak
> pisałam, zaważył Jurand i jego pośrednia kastracja, bo do tego się moim
zdaniem
> jego okaleczenie sprowadzało - z pełnokrwistego chłopa nic nie zostało :(
> I przeszło to temu świętoszkowi przez pióro?

Sienkiewicz lubował się w ohydzie i okrutnosci, więc przeszło mu bez trudu

[onion68]

yy, pisząc o świętoszku, miałam na myśli orzechy łupane dorodną tą częścią
Jagninego ciała ;)

[laura-gomez]

acha:))

[1802l]

Z tą drugą żoną to było dla Sienkiewicza traumatyczne przeżycie. Własnie
w "Rodzinie P." obsmarował Marynuszke i jej mamcie jako Linete i pania
Broniszową.
Natomiast kobiety rzeczywiście lubił, między drugą a trzecią żoną miała flirt z
siostrą żony, Jadwiga Janczewską i niejaką Marią Radziejowska. A z Maria Babska
ożenił się z rozsądku: kuzyneczka od zawszed się w nim podkochiwała, była
niebrzydka, rozsądna, spokojna i "w latach" (więc nie groziły mu zdrady).

[onion68]

A jeśli dobrze pamiętam z "Marii i Magdaleny", rzuciła go zaraz po nocy poślubnej.
Jeżeli w swoim kunszcie miłosnym podobny był do Stacha P., to się doprawdy nie
dziwię (co jakiś czas miażdżył (!) jej usta pocałunkami).