Mężowie idealni i koszmarni

[truscaveczka]

Kto Waszym zdaniem jest najfajniejszym mężem dla swojej żony?
Ja stawiam na typ Grzesia i Robrojka :) Ciepli, przyjacielscy itd. Ewentualnie
Baltona :)
Natomiast najgorszymi mężami byliby Filip Bratek i Tunio Ptaszkowski błeeeee :/

[cathy1976]

szczerze mówiąc ja nie widzę ani jednego kandytata na idealnego męża..
Najblizej do ideału panu Oracabessa ;-) W ogóle Jeżycjada cierpi moim zdaniem
na niedosyt pozytywnych postaci męskich.
Za to koszmarnych mężów- a i owszem mam cały zestaw: Ignacy, Bernard, Marek
Pałys, stary Schoppe ... i tak możnaby wymieniac i wymieniac ;-)

[mama_kotula]

truscaveczka napisała:
> Natomiast najgorszymi mężami byliby Filip Bratek i Tunio Ptaszkowski błeeeee :/

Imho Filip Bratek to idealny materiał na kochanka, a nie na męża... :D
Właściwie ciężko mi się wypowiedzieć, na temat tego, kto jest idealnym mężem,
jako, iż mężowie w Jeżycjadzie albo śpią, albo pojawiają się epizodycznie :-/,
ale jakbym już miała na kogoś stawiać, to wybieram Baltonę (trzeźwo myślący, ale
mimo wszystko z nutą szaleństwa, mrrau) i ewentualnie Grzegorz.

[dakota77]

Jezycjadowi faceci sa mocno niewydarzeni i trzeba byloby kilku poskladac w calosc, zeby mozna bylo moiwc o ideale:).

[jottka]

mętnie pamiętam, ale chyba żaczek nie był najgorszy? żonę też miał fajną:)

[dakota77]

A faktycznie, Zakowie to bylo fajne malzenstwo:).

[laura-gomez]

dakota77 napisała:

> Jezycjadowi faceci sa mocno niewydarzeni i trzeba byloby kilku poskladac w
calo
> sc, zeby mozna bylo moiwc o ideale:).

zgadzam się.
spróbowałam tego dokonać i wyszedł mi frankenstein:
a więc idealny mąż musi: być opiekuńczy (wolfi), wykształcony i inteligentny
(marek), umieć gotować (grzegorz), być od czasu do czasu romantyczny (maciek),
odpowiedzialny i solidny (robrojek), wesoły i z dużym poczuciem humoru
(baltona) oraz dobry i mądry (dambo)
tacy faceci nie istnieją:(

[dakota77]

Nie? Wyszlam za takiego za maz:)

[laura-gomez]

dakota77 napisała:

> Nie? Wyszlam za takiego za maz:)

a gdzie ty takiego "frankensteina" znalazłaś?:)
mój jest tylko bliski ideału. no nie oszukujmny się, każdy ma jakieś wady:)
a co do tych koszmarnych mężów, to nie wytrzymałabym z Ignacym i Frycem, ale ja
nie jestem podobna do Melanii i do Róży, naukowcy chodzący z głową w chmurach
nie są w moim typie

[dakota77]

Nie twierdze, ze moj jest taki idealny, jak napisalas, wady ma kazdy:). Znalazlam go klasycznie, na studiach:)
Co do Ignacego i Frycka, pelna zgoda.

[zieleniack]

istnieja istnieja;D

[ready4freddy]

trudno mi sie wypowiadac w temacie :) ale tak sobie mysle, ze najlepiej mi tu
pasuja Baltona i Robrojek. a Filip to niestety tylko na pacjenta sie nadaje,
wziawszy pod uwage akcje z kajdankami. i nie do pani laryngolog Idy Palys bym go
wyslal, o nie :)

[dakota77]

Oni sa bardzo w porzadku, ale dobrze byloby ich polaczyc:). Robrojek jest odpowiedzialny, solidny, ale przy calej mojej symaptii do niego- nudnawy. Dla Natalii bardzo dobry, ona potrzebwoala takiego oparcia, ale jednak wolalabym wiecej zycia;-). Baltona tez ma bardzo dobre cechy, ale kiedy widywalismy go w jezycjadzie czesciej, byl bardzo mlodym chlopakiem. Rzadko mamy okazje mu sie przyjrzec jako dojrzalemu mezczyznie, mezowi i ojcu, ale mam nadzieje, ze dojrzal jeszcze bardziej, a nie stracil swojego uroku:). Mysle, ze on faktycznie jest bliski idealu:)

[jottka]

hm. a mnie robrojek kojarzy się li i jedynie z poczciwym panem dozorcą:) bycie
złotą rączką oraz uczciwości człowiekiem to trochę za mało, jak na idealnego
mężczyznę, choć na dozorcę to świetne kwalifikacje:)

ale on się bodaj mieści w typie pozytywnych facetów jeżycjady - nieśmiały i
wycofany, chyba że pojawia się Zew Imperatywu:) baltona za to chyba był jedynym
pozytywnym dominantem:) w sensie, że umie zrealizować swoje pragnienia, i
osobiste, i zawodowe, a nie łka po kątach - no ale rzeczywiście za mało o nim
wiemy, a ostatniej części, gdzie ponoć coś o nim jest, nie czytałam

[dakota77]

Zgadzam sie- dlatego dla mnie Robrojek to nie do konca ideal:). Podkreslalam, ze fajnie, ze taki odpowiedzialny, ale dla mnie tez to za malo.

[jottka]

zważywszy na niewyjaśnioną do końca historię jego pierwszego małżeństwa i równie
niewyjaśnioną historię rzekomej plajty z winy kumpla, to może nie taki szalenie
odpowiedzialny jak sie zdaje:)

[dakota77]

No tez racja:). Wiec zgadzamy sie jak na razie tylko do tego, ze nudny?;-)

[jottka]

no nie, nudny to może on nie jest, porozmawiać z nim się da, ale nie tylko do
rozmów idealnego partnera się potrzebuje:)

[dakota77]

o, to to:)))

[truscaveczka]

A wiesz, że dla mnie akurat to by była jedna z najważniejszych rzeczy?
Poza tym obrotny chłopak, jak trzeba, za fizyczną robotę się weźmie.
A w łóżku pewnie czuły i ostrożny :)
Tylko ta prostolinijność się na nim mści - vide nieuczciwy wspólnik (który potem
mu oddał kasę), układ z Majchrzakiem :/

[dakota77]

Oczywiscie, z eodpowiedzialnosc jest bardzo istortna cecha kandydata na meza, ale jak zauwazylam Jottka, sama nie wystarczy.
Hm, w lozku pewnie ostrozny, ale nie wydaje mi sie, zeby szczegolnie pomyslowy, skoro juz o tym dyskutujemy:).
A co do tego, w jakim stopniu Robrojek padl ofiara nieuczciwego wspolnika, w jakim sam namieszal, zdania na forum sa mocno podzielone.

[jottka]

ale my tu nie mówimy, mam wrażenie, li i jedynie o łóżku - tylko o tym, że sama
możność sensownego pogadania z facetem to trochę mało jak na ideał. a robrojek
sprawia np. na mnie wrażenie takiego, który nie potrafi sprostać nieoczekiwanym
wyzwaniom, czy raczej - nie umie działać w sytuacjach nieprzewidzianych w
literaturze bogoojczyźnianej:) wycofuje się, jest zagubiony, wraca po własnych
śladach.

[jottka]

no dobra, dakota, ja spadam, a ty broń fortu:)

[dakota77]

Wiem, ze nie mowimy o lozku, ale o roznych sytuacjach zyciowych. I jakos faktycznie nie widze Robrojka dobrze reagujacego na nagle problemy. Zwykle raczej sie wycofywal.
Ale ze o lozku zostalo napisane, pomyslalam, ze mozna i ten aspekt probowac rozwazyc:)
Nie zrozummy sie zle- ja lubie Robrojka jako postac. I uwazam, ze pasuje do natalii. Ale ja wolalabym miec takiego przyjaciela niz meza. Bo owszem, odpowiedzialnosc to bardzo istotna kwestia, ale przydaloby sie troche wiecej zycia, dystansu moze.

[elwinga]

Ja ostatnich tomów nie czytałam (za wyjątkiem Polewki), więc o dorosłym Robrojku
nic nie wiem, ale pragnę zwrócić uwagę, że w Kwiecie Kalafiora potrafił bardzo
dobrze zareagować na niespodziewany problem, jakim był nagły powrót Gabrysi do
domu w środku nocy i konieczność uspokojenia trzech rozhisteryzowanych
dziewczynek. Nieźle, jak na młodego chłopaka.

[dakota77]

Ale potem sie z niego taka sierota jakas zrobila. Ja wiem, ze zdaniem autorki to spokojny czlowiek dzielnie znoszacy przeciwnosci losu, ale mam co do tego
watpliwosci.

[tygrys2112]

a mi sie podobał Robrojek za młodu - sympatyczny, pełen energii rudzielec z
poczuciem humoru. Wiem, że miał wiele przejść, ale szkoda, że z takiego
optymisty zrobił się taki zrezygnowany, pozbawiony życia facet. Tak go teraz
postrzegam.

[dakota77]

No wiec wlasnie, w mlodosci byl zupelnie inny.

[bunny.tsukino]

Ja wyszłam za takiego Nerwusa. Brrrr ni chcę pisać czym to się skończyło.
A Robrojek? W noc poślubną z nim bym z nudów umarła. Coś pośrodku?
Hajduk? Hmmm. :))))

[dakota77]

O, wlasnie, zapomnialysmy zupelnie o Hajduku:). Dobrze, ze o nim wspomnialas. Co prawda nigdy nie zachowywal sie szczegolnie romantycznie, raczej twardo stapal po ziemi, ale Cesi potrafil okazac czulosc. Przynajmniej jako swiezo zakochany:)

[kai_30]

Hajduk nie. Chyba że by się ogolił :-) W ogóle - co oni mają z tym zarostem?
Żyletki są towarem deficytowym, jak w peerelu? Mnie te wąsiska i brody
odstręczają, więc odpada Hajduk, Grzegorz, Robrojek, Marek Pałys też... W sumie
tylko Baltona zostaje.

[dakota77]

Autorka ma jakis fetysz, juz nieraz na to narzekalysmy:)

[k_linka]

Z Hajdukiem tez chyba nie mozna sie cudow w lozku spodziewac. Taki mruk zaraz
sie odwraca i zasypia:)

[tygrys2112]

facet który chodzi za kobietą krok w krok podziwiając jej łydki chyba nie jest
takim zwykłym mrukiem. to raczej oczarowany szaleniec. :) mi się zawsze podobał
Hajduk. to dla mnie taki typ faceta, który wewnątrz skrywa silne namiętności i
ujawnia je tylko wtedy, kiedy jest sam na sam z kobietą. :)

[k_linka]

Nie potrafie tego uzasadnic ale zawsze w Jerzym Hajduku widzialam goscie ktory
jest krotkodystansowcem w lozku. I takiego ktory odwraca sie i usypia zaraz po.
I jestem gleboko przekonana, ze gdyby Jezycjada byla ksiazka dla doroslych to
ten problem Jura zostalby ujawniony:)

[tygrys2112]

mam kompletnie inne wyobrażenie Hajduka. :)

[ready4freddy]

milo wiedziec, tygrysie, ze sa kobiety, ktore potrafia w ten sposob popatrzec na sprawe :) moze wlasnie tak to jest, ze Hajduk zmysly trzyma na uwiezi ;) na te okazje we dwoje, natomiast po takim Nerwusie dajmy na to nie spodziewalbym sie cudow - cala para, panie tego, w gwizdek :) ale ja sie nie znam, dlatego wole was poczytac ;)

[onion68]

Mógłby być Żaczek, gdyby nie jego jojczenie nad przypalonym bigosikiem...
Chyba jednak Marek Pałys, gdyby ogolił wąsy. Człowiek energiczny, lubiący swoją
pracę, widzi w Idzie kobietę... A że sobie trochę śpi, to i dobrze, nie plącze
się pod nogami i nie jojczy. Kobieta musi mieć trochę swojego życia, a w końcu
czasami razem odsypiali...
Co do koszmarnego, to chyba znów nieszczęsny Ignacy się nasuwa - i się plącze, i
jojczy, i nie pomaga. Wreszcie last but not least, on mi się kompletnie
aseksualnym widzi.

[dakota77]

Marek troche spi? Ostatnio ciagle. A szkoda, bo fajny.

[onion68]

Trzeba nie narzekać, tylko czasem się przyłączyć :)

[kai_30]

Oj, nie. Ja bym z takim śpiącym rycerzem nie wytrzymała. "Ja cię kocham, a ty
śpisz" to zdecydowanie nie jest film z mojego życia ;)

A Ignac fuj, to fakt :) No ale on to nawet z racji wieku nie wchodzi w grę.

[ready4freddy]

sluchajcie, to jest nieprawdopodobne.. jaki tu risercz mozna przeprowadzic na tym watku, to glowa mala :) mowie to z mego samczego punktu widzenia ;)

[dakota77]

I jakiez to wnioski wyciagnales?;-)))

[ready4freddy]

nadal wyciagam :) notuje na marginesach, a co celniejsze fragmenty to wezykiem, Jasiu, wezykiem ;) a swoja droga probuje sie odnalezc, chociaz czesciowo, w ktoryms z bohaterow Jezycjady, ale mi nie idzie :D

[dakota77]

Uff, jak to dobrze:). To znaczy, ze jestes normalnym facetem:)

Ekhem, czy ty czasem zagladasz do swojego profilu na forum gazety? Chcialabym cie dodac do przyjaciol;)

[monikate]

Idealni to Baltona i Żaczek. Reszta mocno dyskusyjna choćby z w/wymienionych
powodów.
A co do Hajduka, to taki dzieciorób z niego jest... wiem, wiem oni lubią dzieci
i chcieli mieć dużą rodzinę, ale...

[ready4freddy]

no zagladam.. czasem :) dodawaj :)

[dakota77]

Super:). Tak sobie dzis klikalam po nickach osob z tego forum i jakos nie widze wizytowek:]

[dakota77]

A tak wracajac do tematu, Jottka, gdzie jestes?:). Mialas wrocic do dyskusji:P)

[tilija]

Zauważam ciekawą rzecz. Wątek w założeniu miał dotyczyć najlepszych mężów dla
bohaterek Jeżycjady, a my zastanawiamy się właściwie, który z nich najbardziej
by nam odpowiadał:-) No ale dzięki temu dyskusje robią się bardziej życiowe, że
tak powiem.

[dakota77]

Bohaterki sa chyba zadowolone, zreszta nie maja wyjscia, bo autorka dala glownym bohaterkim szczesliwe malzenstwa. Sprobowalyby tylko byc niezadowolone:). A my faktycznie kierujemy sie swoim gustem:)

[ginestra]

Nadrabiam zaległości w czytaniu wątków i nie mogę wyjść z radosnego podziwu jak
ciekawie i twórczo piszecie :)
Ciekawa rzecz, najbliżej (w sensie: najintymniej) poznajemy mężczyzn Jeżycjady
wtedy kiedy są zakochani i wtedy objawiają często jakąś wrażliwość, zmysłowość,
fajne cechy innymi słowy, ale potem niewiele już o nich wiemy od tej strony w
czasach kiedy są mężami. No bo ta fascynacja ustępuje potem (częściowo) miejsca
intymności i zaangażowaniu i te składniki mają potem już nieco inne odcienie i
inaczej się komponują w dalszym wspólnym życiu.

Wiadomo, że ci którzy są odpowiedzialni i opiekuńczy to na pewno mają to na
wielki plus. No i też wszyscy oni (ci odpowiedzialni i opiekuńczy) mają również
tę ogromną zaletę, że świata nie widzą poza swoimi żonami i są im wierni.
(Innymi słowy - prócz Pyziaka i Tunia wszyscy spełniają chyba ten warunek - z
założenia, w sposób domyślny itp.). To jest według mnie bardzo ważny element -
niby podstawowy, więc o tym nie pisaliście, ale obserwacja życia pokazuje, że z
tą wiernością to bywa różnie. Więc mają ten zdecydowany "inplus".

Co do ich innych "cech osobniczych" słusznie zauważyła Dakota, że patrzymy
bardziej na swój gust. Ja też tak to widzę i jeśli chodzi o mój gust, to trudno
mi znaleźć idealnego faceta wśród tych bohaterów, chociaż wielu szczerze lubię.

No i mam dylemat, bo ten Dambo taki fajny i ciepły, podoba mi się, ale nie wiem
czy również przejawia dużo energii i iskry w innych obszarach: łóżkowych i
życiowych. No i nie wiem w związku z tym czy może być tym idealnym. Ale do Bebe
pasuje. Jest za to bezsprzecznie czuły i oddany. Muszę przyznać, że to byłby mój
faworyt jeśli już.

W Bernardzie z kolei podoba mi się bardzo ta jego afirmacja życia, ale cielesna
powłoka i ogólny całokształt - nie, to znaczy nie na męża, nie ta bajka w ogóle,
choć przyjemnie poczytać te jego barokowe teksty i śledzić jego artystyczne
poczynania. :)

Robrojek wydaje mi się zbyt poważny i nudnawy, mimo bezsprzecznych innych zalet.
No, ale ma u mnie wielki naprawdę minus z powodu (domniemanego, ale jakoś
dobitnie domniemanego) ożenienia się ___bez miłości___ z pierwszą żoną :/ Co by
było gdyby nie umarła?? Jakie to byłoby życie?? Zwłaszcza jeśli ona w nim była
zakochana??

Ignacy - jak większość przedmówców - też uważam, że niestrawny i aseksualny, nie
mogę sobie wyobrazić, że za młodu był inny, naprawdę, choć czytałam Kalamburkę.
:((( Jako mąż w innych aspektach - dziwny zaiste, nie pomaga, jest dla Mili 5
dzieckiem, dobrze, że chociaż zarabia jakieś pieniądze.

Marek wydaje się być mężczyzną do rzeczy, niemniej jest parę aspektów, które
mnie niepokoją i przeszkadzają mi w jego jednoznacznie fajnym odbiorze: a więc
to, że ciągle śpi! Przecież nie musi tak wcale być!! Sytuacja kiedy ma się takie
spiętrzenie dyżurów i dodatkowych prac może być raczej czasowa, ale nie sądzę,
żeby tak __musiało__ wyglądać __latami__ życie jego i jego rodziny, żeby nie
było można na to nic poradzić. Jest to kwestia priorytetów, jakiegoś spojrzenia
na rodzinę i jej potrzeby, wyjście poza bierność i automatyzm. Zwłaszcza, że
mieli odłożonych już dużo pieniędzy (niepotrzebnych ponoć).
No i nie podoba mi się, że nie wysyła dzieci na wakacje, że nie szuka zdrowszego
mieszkania dla rodziny i innych rozwiązań życiowych, na przykład jakiejś pomocy
domowej gdyby zamieszkali trochę dalej od teściów itp. Żeby życie ich nabrało
jakiegoś kształtu, jakiegoś poczucia, że on jako mężczyzna panuje nad sytuacją i
dba o dobrostan rodziny, ma inicjatywę, jakąś wizję itp. To mi przeszkadza, bo
naprawdę go lubię, wydaje mi się bardzo normalny i bezpieczny bez nudności, co
jest jego dużym plusem.

Szukam dalej w głowie takiego idealnego i nie znajduję :(
No bo ci niby dobrzy mężowie typu Maciek i Hajduk realizują się zawodowo, ciągle
siedzą za granicą na różnych naukowych stypendiach i kontraktach, a żony same
zasuwają cały czas z gromadką dzieci. Te obrazki w Jeżycjadzie stanowią, dla
mnie przynajmniej, duży dysonans i nie tyle chodzi mi o fakt, że mąż wyjeżdża
czy zarabia, a żona z konieczności zajmuje się domem, tylko o to, że przecież
znamy aspiracje i osobowość tych bohaterek i jakoś tak one są potem pokazane w
cieniu męża, i że są z tym nieskończenie happy. :( To mi przeszkadza, że jest to
ujęte jako taka właśnie oczywistość. :((((

Ten Baltona jakoś się tu faktycznie broni jako najnormalniejszy:
przedsiębiorczy, odpowiedzialny, zakochany w żonie, mający przy tym trochę luzu
i fantazji, optymista, facet, który jest sobą i przy którym żona jest sobą.
Jedynie ja do niego nie czuję jakiejś "chemii" przez karty powieści. Ale cieszę
się, że najwyraźniej Pulpa tak i są szczęśliwi.

Pozdrawiam!

[tygrys2112]

> Marek wydaje się być mężczyzną do rzeczy, niemniej jest parę aspektów, które
> mnie niepokoją i przeszkadzają mi w jego jednoznacznie fajnym odbiorze: a więc
> to, że ciągle śpi! Przecież nie musi tak wcale być!! Sytuacja kiedy ma się
taki
> e
> spiętrzenie dyżurów i dodatkowych prac może być raczej czasowa, ale nie sądzę,
> żeby tak __musiało__ wyglądać __latami__ życie jego i jego rodziny, żeby nie
> było można na to nic poradzić. Jest to kwestia priorytetów, jakiegoś
spojrzenia
> na rodzinę i jej potrzeby, wyjście poza bierność i automatyzm. Zwłaszcza, że
> mieli odłożonych już dużo pieniędzy (niepotrzebnych ponoć).
> No i nie podoba mi się, że nie wysyła dzieci na wakacje, że nie szuka
zdrowszeg
> o
> mieszkania dla rodziny i innych rozwiązań życiowych, na przykład jakiejś
pomocy
> domowej gdyby zamieszkali trochę dalej od teściów itp. Żeby życie ich nabrało
> jakiegoś kształtu, jakiegoś poczucia, że on jako mężczyzna panuje nad
sytuacją
> i
> dba o dobrostan rodziny, ma inicjatywę, jakąś wizję itp. To mi przeszkadza, bo
> naprawdę go lubię, wydaje mi się bardzo normalny i bezpieczny bez nudności, co
> jest jego dużym plusem.

już kiedyś chyba o tym pisałam, ale ten sen Marka nie jest przypadkowy.
Prawdziwy Marek Pałys umarł, ale przed śmiercią poprosił MM o to, aby w
powieści mógł być mężem Idy. MM spełaniła tę prośbę. Sądzę, że zarówno biała
róża w noc poślubną (niewinny z pozoru żart Laury) i ciągły sen Marka, są
aluzją do rzeczywistych losów Marka Pałysa.

[mmoni]

Ciekawa koncepcja, ale noc poślubna to chyba nie świadomy zabieg MM, chociaż
może rzeczywiście podświadomie jej się ta grobowa lilia skojarzyła z losem
Marka. Pamiętam jakiś wywiad, gdzie właśnie opowiadała o losach prawdziwego
Marka Pałysa. Marek poprosił MM, aby jego alter ego miało noc poślubną i
autorka postanowiła z tego wybrnąć w ten sposób, że noc poślubna miała być w
konwencji komedii slapstickowej. Z czego nie czynię zresztą autorce zarzutu,
takie wymogi gatunku - powieść dla panien to nie "Delta Wenus".

[ginestra]

Ach, teraz rozumiem co może przyświecać Autorce w takim przedstawieniu Marka.
Coś mi świta ponadto, że faktycznie była mowa na forum o prawdziwym Marku
Pałysie. Zapomniałam.

Niemniej ja osobiście nie mogę się zupełnie w tej koncepcji odnaleźć. Bo nawet
jeśli postać Marka jest wzorowana na autentycznym, nieżyjącym przyjacielu pani
MM, to dlaczego niby musi on ciągle spać i być nieobecny? Nie chodzi o to, żeby
skupiał na sobie uwagę jak Bernard, ciągle gadał i uczestniczył w akcji, robił
różne szalone rzeczy, ale - skoro w powieści jest żywy - to żeby zachowywał się
jak żywy człowiek, zwłaszcza jeśli jest mężem Idy - postaci ciekawej,
dynamicznej, sympatycznej, takiej, której towarzyszymy cały czas od dzieciństwa,
no i zwłaszcza, że jest ojcem ich dzieci. Myślę, że powinno być pokazane jak o
te dzieci po ojcowsku dba, w sensie o ich rozwój fizyczny i emocjonalny, jak
wprowadza je w świat i jakim jest dla nich wzorem, zwłaszcza wziąwszy pod uwagę
fakt, że jako mąż Idy jest postacią ze ścisłego grona bohaterów oraz, że jego
dzieci występują często jako postaci pierwszoplanowe. Szkoda, że nie jest
"pełną" postacią, bo podskórnie przeczuwam (i jak widzę nie tylko ja), że jest
naprawdę fajnym facetem, mi by naprawdę taki odpowiadał jako mąż gdyby nie te
uwagi, o których pisałam. ;)
Pozdro!

[tygrys2112]

a czy jego snu nie możnaby potraktować symbolicznie? Prawdziwy Marek śpi (w
przenośni oczywiście), więc i literacki Marek śpi...

[croyance]

Ale to bylby, IMHO i z calym szacunkiem, glupi pomysl.
Przeciez wlasnie o to chodzilo, jak sie domyslam, ze non omnis moriar i zycie
Marka ma miec kontynuacje w powiesci - zeby o nim nie zapomniano.
Jesli obiecuje sie komus umierajacemu uniesmiertelnienie go w powiesci i danie
mu, hm, powiesciowego zycia w zamian za prawdziwe, to po co usmiercac go
ponownie?

[onion68]

> no i zwłaszcza, że jest ojcem ich dzieci. Myślę, że powinno być pokazane jak o
> te dzieci po ojcowsku dba, w sensie o ich rozwój fizyczny i emocjonalny, jak
> wprowadza je w świat i jakim jest dla nich wzorem

Zdaje się, że w którejś z części Józinek wspomina rozmowy, zabawy i
baraszkowanie z ojcem, to by oznaczało, że jednak Marek życia rodzinnego i
obowiązków ojcowskich nie pozostawia odłogiem...

[mmaupa]

Ideal: Hajduk, Marek (po przebudzeniu). Bo lubie naukowcow (ale zyciowych!) i
ludzi ktorzy maja cos do powiedzenia, a nie miedla ozorem bez potrzeby. Poza tym
i Hajduk i Marek wydaja mi sie sympatyczni, solidni, nie flirtuja z kazda
samiczka w zasiegu wzroku (wczesny Baltona, Bernard), wygladaja na takich co
dotrzymuja slowa, nie spozniaja sie na randki, okryja plaszczem, zajma sie
dziecmi i poprowadza kulturalna konwersacje. Rzetelni, ale nie nudnawi.

Koszmarni:
Ignac - chyba wiadomo.
Bernard - gdyby mi sie facet snul po domu i gledzil non-stop to chyba bym
zwariowala. Artysta przeklety zupelnie mnie nie pociaga! Niech znajdzie jakas
przyzwoita prace, a nie siedzi na garnuszku u Anieli.
Frycol - naukowiec niezyciowy. Niech mu bedzie, ze fizyk - ale chyba podstawowa
wiedze biologiczna powinien posiadac (jak sie robi male Mileny/Melanie)? Poza
tym srednio mi sie podoba rzucanie cytatami z pism populalrno-naukowych i
popisywanie sie cudza wiedza. Jakby sam nic nie mogl wymyslic...

a co z Mamertem?

[izjaa]

Najlepszy czy najgorszy? Pytam, bo chyba mam do niego słabość :)

[tilija]

Mamert-mąż coś nie bardzo do mnie przemawia. Wszystkie przesłanki wskazują na
to, że może być domowym tyranem i niezbyt dobrym ojcem. Kowalikowa jeszcze jako
tako z nim się dogadywała, bo była wyrozumiała, ugodowa i hamowała jego wybuchy
złości, ale podejrzewam, że Roma i Tomek mieli z nim poważne przejścia. Córka
zwiała z domu, gdy tylko pojawiła się pierwsza ku temu okazja, a Tomcio
cierpiał bo czuł, że nie spełnia oczekiwań ojca, wybrał studia nie takie jakie
powinien i w ogóle jest przyczyną wszystkich frustracji ojca.

[truscaveczka]

No tak, ale to jako ojciec.
Mężem był MSZ całkiem do rzeczy, jeśli się wzięło poprawkę na jego szalony
temperament.

[dakota77]

Na mnie Mametowie robili zawsze dobrze wrazenie jako malzenstwo. W ogole w Klamczusze fajna z nich byla rodzinka. SZkoda, ze potem z Mamerta taki tyran wyszedl.

[izjaa]

dakota77 napisała:

> Na mnie Mametowie robili zawsze dobrze wrazenie jako malzenstwo. W ogole w Klam
> czusze fajna z nich byla rodzinka. SZkoda, ze potem z Mamerta taki tyran wyszed
> l.

Myślę tak samo :)

[truscaveczka]

Wiesz, negatywne cechy wyraźnieją z wiekiem. Vide Ignac.

[ida198511]

Idealnych mężów w "Jeżycjadzie" nie ma (w normalnym życiu zresztą też nie), ale
wydaje mi się, że jest paru dobrych, na przykład Maciek, którego notabene nigdy
nie lubiłam, ale staram się być obiektywna. Pomagał on Kresce w zajmowaniu się
dziećmi, kupował jej prezenty, które rzeczywiście chciała dostać, był dla niej
czuły. Wrażliwy, mądry, pomocny Dambo, rozumiejący Bebe bez słów, i to od
początku ich znajomości, też nie może być dla niej złym mężem, podobnie jak
Tomek dla Elki. Baltonę zawsze lubiłam, ale nie mam pojęcia, jak układa się
jego pożycie z Patrycją. Robrojek także nie jest zły, przynajmniej dla Natalii -
kogoś takiego jak on właśnie potrzebowała.
Koszmarnymi mężami są moim zdaniem Ignacy, Jan Schoppe i Bernard.