Szczęśliwe pary? Czy już było?

[verdana]

Bo tak myslę, ze ich jest mało. Żaczkowie - to najlepszy przykład
udanego związku. Baltona i Polpecja - może drugi. Co do Robrojka i
Natalii mało wiemy, a ja mam watpliwosci. Zwiazek Gabrieli z
Grzegorzem oceiono na tymze forum jako "letni". Maciek i Kreska -
byloby pieknie, gdyby Maciek nie zostawił zony w koncowce ciąży i
nie wyjechał w siną dal. Z noworodkiem i tumem dzieci pozostala tez
Cesia (a zostawienie zony z noworodkiem dla mnie jest
dyskwalifikujace).
Więc kto?

[ciotka_paszczaka]

Babcia Jedwabinska i Pan Bronislaw?

[the_dzidka]

Bez przesady. Maciek wyjechał, ale poród odbył sie przedwcześnie.
Maciek wyjechał zaledwie do Wrocławia, o ile pamiętam (?), więc też
nie na miesiąc czy pół roku.
Hajduk "zostawił żonę z noworodkiem", ale o tym juz kiedyś
mówiłysmy: to był rok 1988, nie 2004 (jak w przypadku Fryca) i
pewnie sama Ceśka nie wahała sie, żeby wypchnąć męża na stypendium.
Druga taka okazja mogła już się nie nadarzyć.
Szczęśliwą parą są starzy Borejkowie, niezaleznie od tego, co o nich
sądzimy - oni są szczęśliwi ze sobą, mimo swoich wszystkich przywar
i wad.

[laura-gomez]

the_dzidka napisała:

> Szczęśliwą parą są starzy Borejkowie, niezaleznie od tego, co o nich
> sądzimy - oni są szczęśliwi ze sobą, mimo swoich wszystkich przywar
> i wad.

Też tak uważam

[verdana]

Czy w naprawde szczęśliym małżenstwie jedna z osob ukrywa swoje
wybitne osiągniecia i sukcesy przed drugą? Dla mnie to wyklucza
możliwość bycia szczęścliwa para. Skoro trzeba robic z czegos
takiego tajemnice, to znaczy, ze jest baaardzo xle, chocby i sadziło
się, ze jest doskonale.

[laura-gomez]

verdana napisała:

> Czy w naprawde szczęśliym małżenstwie jedna z osob ukrywa swoje
> wybitne osiągniecia i sukcesy przed drugą? Dla mnie to wyklucza
> możliwość bycia szczęścliwa para. Skoro trzeba robic z czegos
> takiego tajemnice, to znaczy, ze jest baaardzo xle, chocby i sadziło
> się, ze jest doskonale.

A ja myślę, iż Ignacy wie, że to Mila jest Kalem Amburką. W końcu nigdzie w "Jeżycjadzie" nie jest napisane,iż jest inaczej.
>

[lezbobimbo]

verdana napisała:
> Czy w naprawde szczęśliym małżenstwie jedna z osob ukrywa swoje
> wybitne osiągniecia i sukcesy przed drugą?

Malo ze sukcesy, gorzej ze uczucia.
Sukces ukryty, bo wiadomo, dopisany nagle w apokryfie ;)
Jeszcze bardziej mnie dziwi, ze ciepla babunia kochala "wiecej" (kto
to mierzy i jak, btw?) a ukrywa to za wszelka cene?

[marajka]

Laura i Wolf. Szczęśliwi dzięki swojej beztrosce. Tosia i Mamert,
ale zanim Mamert stał się nowobogackim bufonem. Makowscy. I to by
było na tyle, oprócz tych co już zostali wymienieni.

[kkokos]

e, a bebe i dumbo dlaczego mieliby być nieszczęśliwi razem?

[lezbobimbo]

kkokos napisała:
> e, a bebe i dumbo dlaczego mieliby być nieszczęśliwi razem?

No dobra. Zalózmy ze Bebe odtajala ze swego zagipsowania i nie jest dziwna :-)
Poprawiam zatem: Bembe i Dabo tez sa prawdopodobnie szczesliwa para ;)

[filifionka-listopadowa]

Sprzeciw!
(wiem ,że tam był uśmieszek na końcu ale i tak czuję się w obowiązku zaprotestować).
Czy uważasz ,że szczeliwe mogą być tylko te pary gdzie oboje są poukładani
psychicznie, stabilni i "normalni"???

[lezbobimbo]

filifionka-listopadowa napisała:
> Czy uważasz ,że szczeliwe mogą być tylko te pary gdzie oboje są
>poukładani psychicznie, stabilni i "normalni"???

Dzieki za przyczynek do pozastanawiania sie :)
Otóz pozastanawialam sie, i uwazam, ze gdy OBIE osoby sa szalone i
niepoukladane moga byc szczesliwe i szalec razem (tak jak swir
Ignacy z oziebla Mila) ale gdy tylko jedna osoba jest psychicznie
serio szalona czy mocno niepoukladana, to niekoniecznie to jest
szczesliwy zwiazek. Bo ta druga osoba albo jest silna i spelnia
funkcje "terapeuty" 24 godziny na dobe, albo jeszcze gorzej jest
slabsza i spelnia wtedy role "chlopca do bicia"..
N.p. jesli bylaby para alkoholików, to spokojnie moglaby byc dlugo
szczesliwa razem, na swój sposób. Z kolei gdy tylko jedno by pilo
nalogowo, to..

Mozemy dla jezyckiego dobra zalozyc, ze Bebe szybko sie odgipsowala,
a Dambo lubil bywac jej terapeuta :)

[lezbobimbo]

Wiecej tego - chociaz te pary sa niejako szczesliwe przez zaniechanie pisania o
nich przez MM ;)
Elka i Tomcio. Julia i Toleczek.
Byc moze tez i Bella z Przeszczepem, chociaz kto ich tam wie, bo znikli tak
dokumentnie.
Reszta par jest szczesliwa po wierzchu wg. sakramentalnej formuly: wyszla za maz
po liceum/na studiach i zrodzila duzo dzieci.
Nie wnikajac juz w to, jak dziwne to pary i jak dziwnie te zwiazki sa opisane
(Aniella i Bernard, Kozio i Orelka, Bebe i Dambo...)

[ginestra]

A może też Gizela i Kazio? (Polegam na intuicyjnej pamięci ;-) ) Ale chyba nie
mylę się?

[soova]

lezbobimbo napisała:
> Nie wnikajac juz w to, jak dziwne to pary i jak dziwnie te zwiazki sa opisane
> (Aniella i Bernard, Kozio i Orelka, Bebe i Dambo...)


Aniella i Bernard nie wzięli ślubu po studiach. Pamiętam, że w którejś części była mowa, jak pewnego razu Aniella zdała sobie sprawę, że czas płynie, ona nie ma ani własnego kąta ani mężczyzny, Bernard był, że tak powiem, chętny, do dyspozycji i w zasięgu ręki, więc raz, dwa i już... Poza tym myślę, że są szczęśliwi - ona zajmuje się tym, co ją naprawdę kręci, czyli teatrem, on domem, synami i ubóstwianiem żony. Jeśli im obojgu taki układ pasuje, to czegóż chcieć więcej?

[onion68]

Makowscy byli szczęśliwi, bo być może nie zdążyli być nieszczęśliwi. Stwierdziła
zgorzkniała Onion ;)

[marajka]

To ja też bym tak wolała. Makowscy byli dla mnie ludźmi, którzy po
prostu potrafią być szczęśliwi. Bieda, chłód, głód a oni byli
szczęśliwi. Mieli siebie, mieli dziecko. Cieszyli się tym co mają a
nie rozpaczali nad tym czego nie mają.

No czekaj czekaj

[iwoniaw]

to w końcu o szczęśliwych parach, czy o parach spełniających nasze definicje
poprawnego/przyzwoitego/namiętnego/jakiegotamjeszcze zachowania?

Ja uważam, że zarówno Ceśka z Hajdukiem, jak i Maciek z Kreską są całkiem
szczęśliwymi parami - Cesia do tłumu dzieci pasuje charakterologicznie
znakomicie, nawet jeśli mąż na stypendium na końcu świata.
Mało tego, ja uważam, że Róża z Frycem też ma szansę na szczęśliwy związek,
jeśli się dziad Ignacy przestanie w końcu rzucać w paroksyzmach szaleństwa, no i
młodzi zamieszkają osobno (mam cały czas nadzieję, że zamiast wpuszczać się w
budowę, kupią - niechby i ze wsparciem ciotek - jakieś mieszkanie i powoli sobie
żyją spłacając dług, a nieosaczeni przez 24h/dobę)

[lezbobimbo]

Ja nigdy nie uwierze w rzekome szczescie Pyzy i Fryca (powinnam to napisac w
watku Nie Wierze ;)
Prymus zazyczyl sobie ja posiadac, to poszla za nim bezmyslnie, chociaz jedyne
uczucie jakie do niego miala, to rozczulenie na widok bezbronnych oczat i wizje
latajacych gwiazd wokól jego glowy.
Nic cielesnego, zadnej pasji, a wrecz niejaka niechec do jego dzieciuchowatego
zarostu, nie to, co do krewkich latynosów Lelujczych. Jak ona mogla wybrac
prymusa-dzieciucha zamiast Adriana czy Wiktora?
A potem Fryc mial dla niej czas cale 2 popoludnia na tydzien i bardziej ja uczyl
matmy oraz ukrywal ja przed rodzicami niz romansowal!
Seks to ona (czyli w jedna strone) raz na 8 lat zaproponowala i jak juz
pisalyscie: calkowicie instrumentalnie, a nie z czystej checi!

[ginestra]

Lezbobimbo, mamy podobne odczucia co do Frycka i jego uczuć do Pyzy.
Właśnie podobnymi słowami nawet ujęłam to dzisiaj w wątku o pracy Frycka, w
którym się wpisałam zanim otworzyłam ten wątek. A więc fakty przedstawione w
książkach dają wiele do myślenia o Frycku i o jego traktowaniu Róży. Takie
wrażenie było budowane przez panią MM przez kilka tomów, a więc teraz trudno się
go pozbyć i uwierzyć jej, że teraz są szczęśliwi i jest między nimi prawdziwa
miłość. Tak moim zdaniem przynajmniej.

[lezbobimbo]

ginestra napisała:
> Lezbobimbo, mamy podobne odczucia co do Frycka i jego uczuć do
>Pyzy. A więc fakty przedstawione w
> książkach dają wiele do myślenia o Frycku i o jego traktowaniu Róży

Witaj Ginestro! :)
Ja pisalam tez o Rózowych uczuciach, w które tez Nie Wierze :)
W koncu Rózy Fryc wlasciwie nie zmuszal do siebie. On sie jej
naprzykrzal i natrecal, ale mogla przeciez wzruszyc ramionami i
pójsc na potrójna randke z Lelujkami.
A ta wybrala jego, bo ..akurat byl we wlasciwym czasie.. czy Pyza ma
date waznosci, przed uplynieciem której zakocha sie w dowolnej
osobie lub przedmiocie, n.p. slupie telefonicznym? Nie wierze tez w
to cale "zdobywanie" uczuc, czyli wojne Lelujków vs Fryc!

..i wybrala go tez tylko dlatego, ze on tak chcial.. i mial
niewinne oczeta bez okularów.. i na tej nedznej podstawie uczuciowej
wytrzymala z ozieblym pracoholikiem tyle lat.

[iwoniaw]

> W koncu Rózy Fryc wlasciwie nie zmuszal do siebie. On sie jej
> naprzykrzal i natrecal, ale mogla przeciez wzruszyc ramionami i
> pójsc na potrójna randke z Lelujkami.

Ano właśnie. Myślę, że Róży Lelujkowie tak naprawdę zupełnie nie pasowali. No
owszem, miłe było to zainteresowanie jej osobą, ale bez przesady. W
przeciwieństwie do Fryca, który przez kilka lat wystarczało, że był, o fizyce
wykłady wygłaszał i za rączki się z R. prowadzał. Ona nie "wytrzymała" z
oziębłym pracoholikiem tyle lat, ona potrzebowała oziębłego pracoholika. I jeśli
on nadal będzie deklarował, że jest "jego Różyczką", zachowywał się w miarę
poprawnie (w co teraz już i ucieczka na stypendium się może zaliczać, jeśli F.
zostanie oficjalnie zakontraktowany, byle wrócił, w przeciwieństwie do
Pyziaka...), to ona będzie całkowicie z tego małżeństwa zadowolona, jak mniemam.
Zwłaszcza zaś, gdy rodzina zdejmie jej z barków problemy będące zarzewiem
konfliktów w młodych, samodzielnych rodzinach - tzn. pomoże w opiece nad
dzieckiem, poratuje w potrzebie obiadkiem itd. A Borejkowie to zrobią, jak
czynili to przez ostatnie kilkanaście lat wobec kolejnych córek. Jakkolwiek
byśmy tego nie oceniali.

[verdana]

A mnie się jednak nie wydaje, aby mozna bylo mowić o szczęściu, gdy
mąż woli stypendium od dziecka... Tzn. rozumiem wyjazd przy starszym
dziecku, ale miedzy noworodkiem a półroczniakiem czy roczniakiem
jest przepaść. jak komus nie zalezy, zeby wlasne dziecko znać...
Hmmm.
Gdyby mama wyjechala od malutkiego niemowlecia, choćby i nie
karmionego piersią, na cale miesiace,nikt chyba by nie sadził, ze w
rodzinie dobrze się dzieje? A ja nie widze róznicy, niestety.

[lezbobimbo]

Ano. Smutna to wizja ojca-rodzica w Jezycjadzie - nieobecny - albo wyjezdza,
albo ciagle spi..

(Ignac nie jest rodzicem, wiec sie nie liczy;)

[jota-40]

Fakt faktem, że ciągle śpi, ale Marek i Ida też są chyba szczęśliwą parą.

[verdana]

Chyba nie - Ida jednak nieustannie sie skarzy.

[filifionka-listopadowa]

verdana napisała:

> Chyba nie - Ida jednak nieustannie sie skarzy.

Ja to skarżenie się traktuję jak takie zaklinanie rzeczywistości i ukrywanie
swojego szczęścia przed światem. Bo zostało tylko nasz, intymne i nikt nie
wchodził w nie z buciorami. Ale pewnie przypisuje teraz Idzie moje cechy.

[idomeneo]

Czyli to byłaby taka strategia: mówię wszem i wobec jak jest mi kiepsko, żeby
nikt się czasem nie domyślił, jak bardzo jest mi fajnie?
Ale czy nie prościej w takim razie nic nie mówić?

[filifionka-listopadowa]

Ona nie mówi wszem i wobec jak jest jej kiepsko. Ja to dobieram jako takie
żartobliwe z uśmiechem "A Marek znowu mi śpi.." i jeszcze z czająca się z tył
głowy myślą "A ja zaraz wpadnę i go przebudzę a potem będziemy... nie spać".

[laura-gomez]

jota-40 napisała:

> Fakt faktem, że ciągle śpi, ale Marek i Ida też są chyba szczęśliwą parą.

Właśnie miałam o nich napisac. Też uważam, iż są szczęśliwym i zgodnym małżeństwem

[limotini]

Po pierwsze: losy wielu par śledzimy tylko do momentu gdy się utwierdzą we
wzajemnych uczuciach, a potem mamy tylko dorbne wzmianki, więc możemy się tylko
domyślać, jak im się powodzi. A to już tyko nasze domysły, a nie co Autorka chce
nam pokazać.

Po drugie: nie ma par ciągle, dzień w dzień, przez 50 lat całkowicie
szczęśliwych. Nawet najlepsze pary przeżywają jakieś kryzysy, popełniają błędy.
Mogą być mniej lub bardziej widoczne, mogą o nich zapomniać itd. - ale ciężko z
pojedynczych zdarzeń wnioskować o globalnej szczęśliwości.

Po trzecie: moim zdaniem w Jeżycjadzie jest pokazanych sporo fajnych małżeństw:
Mamert i Tosia (tak naprawdę nie wiemy, czy się zmienili, potem widzimy ich
bardzo krótko i oczyma dorastających dzieci), Aniella i Bernard, Mila i Ignacy -
mimo wszystko.

[sowca]

Zgadzam się z Limotini. Z takich drobnych wzmianek można
wywnioskować, że szczęśliwą parą są Patrycja z Florkiem i Ida z
Markiem (mimo narzekania Idusi). Obstawiam też Roberta i Natalię,
Elkę i Tomka oraz Bellę i Przeszczepa.
A Fryc i Róża moim zdaniem absolutnie nie będą szczęśliwym
małżeństwem.

[jota-40]

Tak jest. I będę bronić Idy i Marka, chociaż - niestety, wszystko przez Was -
Marek już na zawsze będzie dla mnie miał tę straszliwą fizys Wąsacza z innego
wątku ;))) - niemniej jednak według mnie pasują do siebie! I niech tam się Ida
skarży. Bo to ona jedna?... Ja jej nie wierzę, to takie narzekanie z czułości.

[uccello]

No i Maciołkowie, Maciołkowie wydają się być zgranym tandemem.
Dzięki nim hasło -scena balkonowa- nabiera nowego znaczenia!

[biljana]

Dla mnie sporo par w tych książkach jest szczęścliwych, nawet jeśli z naszego
punktu widzenia szczęsliwi być "nie powinni" bo np. jedno jest zagipsowane,
drugie wyjeżdza i zostawia niemowlaka itp. Ludzie są ze sobą i soą ze sobą
szczęsliwi w różny sposób i nawet gdy nam może się takie model nie wydawać
odpowiednim do bycia szczęsliwym a nawet do zniesienia:)
Sięgając do prequelu Jeżycjady to pierwszą parą autentycznie szczęśliwą są
Makowscy. Są szczęsliwi, bo chcą być szczęśliwi i potrafią tacy być. Potem
Gizela i pan Kazio. Byli dobrym małżeństwem, a Kazio był w sam raz dla Gizeli:
dobry, opiekuńczy facet, na którym mogła polegać i wreszcie ktoś nią się
zaopiekował. Potem Żakowie, co tu dużo mówić, chciałoby się umieć stworzyć taki
związek. Uważam też starych Borejków za szczęśliwe małżeństwo i zgadzam się z
którymś z przdmówców, że Ignac wie, że Mila jest Kalem Amburką. jestem o tym
przekonana, głownie z powodu tego Sylwestra na dachu wieżowca. Mimo wszystkich
wad, jakie mają obydwoje i mimo, że nie chciałabym być z kims takim jak Ignac,
zazdroszczę im takiego mocnego, silnego związku. Umieć się tak z kimś zestarzeć
i nie żałować ani jednego wspólnie przeżytego dnia... cholernie im tego
zazdroszczę.
Z młodszych szczęśliwych par trzeba wymienić oczywiści Pulpę i Baltonę, Idę i
Mareczka, Cesię i Hajduka, Bebe i Dambo... itd. Fajne pary. Caly czas mam jednak
wątpliowsci co do szczęscia takiej kobiety jak Aniella z takim facetem jak
Bernard. Dla mnie pas posible. Buntuje się całe moje jestestwo na samą myśl, że
oni są przedstawiani jako szczęsliwi:) No nie mogę:)W dodatku wiem, że sama
sobie przeczę (vide początek posta) ale nic na to nie poradzę, dla mnie to
jedzie fałszem na odległość i musi, no musi się skończyć ucieczką Anielli z
prawdziwym facetem:)

[lezbobimbo]

biljana napisała:
> Uważam też starych Borejków za szczęśliwe małżeństwo (...)Mimo >wszystkich>
wad, jakie mają obydwoje i mimo, że nie chciałabym być >z kims takim jak Ignac,

Ano chyba masz racje, oboje szalenców pasuje do siebie swoimi nerwicami i
paradygmatami ;) Chociaz zywiolowo ich nie znosze, najwidoczniej oni siebie moga
zniesc nawzajem na tyle, ze wytrzymali razem tyle lat..

A jak myslicie, czy w takim razie sa szczesliwi Majchrzakowie? :) Razem sobie
funkcjonuja i razem drecza synusia.. symbioza :)

> wątpliowsci co do szczęscia takiej kobiety jak Aniella z takim >facetem jak>
Bernard. Dla mnie pas posible.

No bo to bylo tak zlepione na sile, ze niemozliwe. Niechlujny snob Bernard przez
cala ksiazke tylko ja irytowal, a nagle gdy z Krystianem sie skonczylo, to
ciach, nagle stal sie amantem. Mi Bernard wyglada na "nagroda pocieszenia" czyli
tzw. rebound guy. But you should never marry the rebound guy! ;P

Poza tym nie wierze w to, ze Anielli nagle sie zachcialo wlasnego kata i
zakladania mieszczanskiego gniazdeczka..

[biljana]

lezbobimbo napisała:

> Poza tym nie wierze w to, ze Anielli nagle sie zachcialo wlasnego kata i
> zakladania mieszczanskiego gniazdeczka..
>

w to to ja akurat wierzę:) No wiesz, rozczarowala się, popatrzyła, że tzw. latka
lecą i stwierdziła, że nie chce być sama. Ok. Ale tyle lat? Z tym kolesiem? No
proszę cie, nie z jej temperamentem.

[iwoniaw]

> Dla mnie sporo par w tych książkach jest szczęścliwych, nawet jeśli z naszego
> punktu widzenia szczęsliwi być "nie powinni" bo np. jedno jest zagipsowane,
> drugie wyjeżdza i zostawia niemowlaka itp. Ludzie są ze sobą i soą ze sobą
> szczęsliwi w różny sposób i nawet gdy nam może się takie model nie wydawać
> odpowiednim do bycia szczęsliwym a nawet do zniesienia:)


Dokładnie to miałam na myśli - i z tego też powodu obstawiam, że Róża i Fryderyk
będą szczęśliwym małżeństwem.

Caly czas mam jedna
> k
> wątpliowsci co do szczęscia takiej kobiety jak Aniella z takim facetem jak
> Bernard. Dla mnie pas posible. Buntuje się całe moje jestestwo na samą myśl, że
> oni są przedstawiani jako szczęsliwi:) No nie mogę:)W dodatku wiem, że sama
> sobie przeczę (vide początek posta) ale nic na to nie poradzę, dla mnie to
> jedzie fałszem na odległość i musi, no musi się skończyć ucieczką Anielli z
> prawdziwym facetem:)

Mam tak samo ;-) jednym słowem, zgadzam się z Tobą całkowicie i w każdym
aspekcie tego wątku.

[juzeffa]

No własnie. Wydaje mi się, że o tym czy dana para jest szcześliwa, czy też nie ,
można stwierdzić patrząc z dalszej perspektywy. Np Milę i Ignacego - małzeństwo
z długim starzem łatwiej jest ocenić niż związek dajmy na to Laury i Wolfa. W
tym drugim przypadku nie wiemy, jak cała ich historia się dalej potoczy.
Trudno wypowiadać się też na temat bohaterów usuniętych w cień (Bella i Cezary,
Kreska i Maciek).

[ginestra]

Strasznie mi się podoba ten wątek i to, co piszecie!
I jak jedna wypowiedź drugą dopełnia!

Zgadzam się z ujęciem tematu przez Biljanę i z dopełnieniami tej wypowiedzi
(również z tym, co pisze Juzeffa, że łatwiej nam wyobrazić sobie i ocenić parę o
długim stażu - Żakowie, Borejkowie, o której to pary życiu zresztą coś więcej
wiemy z samej fabuły i wiemy, że im się udało, niż oceniać parę o krótkim
stażu). Ja też zazdroszczę im tego długiego bycia razem i przechowania przez
lata (i kryzysy!) tej unikalnej jakości: wzajemnego lubienia się i świeżości i
podobania się i porozumienia i uczenia się od siebie i więzi itp.

Co do Makowskich, to rozumiem też punkt widzenia Onion, czyli to, że możliwe
jest, że z uwagi na krótki staż jeszcze nie przeżyli takiego zdarzenia, że z
biegiem lat jednej ze stron to uczucie przechodzi i zaczyna wprowadzać przez to
jakąś dziwną, złą jakość do związku albo (jak w bajce "O rybaku i złotej rybce")
myśli, że może mieć i tę cudowną miłość z tą konkretnie kobietą (czy mężczyzną),
rodzinę, a jednocześnie może mieć też inne rzeczy, które z tą miłością są nie do
pogodzenia, ale ta osoba myśli, że są. A potem okazuje się, że jednak nie są, i
że w niej samej, wskutek dzielenia siebie na te "nie do pogodzenia rzeczy",
zachodzą konkretne zmiany.

Takie dziwne "strategie" jednej ze stron wobec związku nie podchodzą, jak dla
mnie, pod definicję kryzysu (zewnętrznego), zwłaszcza takiego kryzysu, który
można przetrwać razem. W tym przypadku coś dzieje się w tej jednej osobie i to
jest jej kawałek do przepracowania - ewentualnie może powiedzieć tej drugiej i
mogą razem próbować coś z tym zrobić, ale i tak sama ta konkretna osoba musi się
z tym zmierzyć __bardziej__, bo to się dzieje w niej.

A wiec ten odpływ uczucia, a raczej odpływ pracy nad sobą u jednej ze stron,
postrzegam jako większe zagrożenie dla związku niż wszelkie kryzysy spowodowane
jakimiś zmianami życiowymi. A więc w przypadku Makowskich - biednych, ale
szczęśliwych - to rzeczywiście można czuć wielkie szczęście czytając o nich, ale
też (gdyby żyli), można martwić się o to, czy tej wzajemnej więzi i miłości
wystarczyłoby im dalej, gdy już potem powodziłoby im się lepiej i gdyby życie
toczyło się dalej. Jednakże, można mieć nadzieję, że jak najbardziej tak, bo są
przecież takie pary, którym się udaje i nawet jeśli u jednej z nich uczucie
słabnie, czy też coś innego się w tej osobie dzieje, to ta osoba sama reaguje na
to i przeciwdziała i przypomina sobie za co pokochała tę pierwszą i kim ona dla
niej jest. A więc są pary, którym się udaje. Ja myślę, że te pary pracują
każdego dnia nad sobą i nad związkiem i nad miłością, która ich połączyła.

W tym świetle, to też myślę, apropos Róży i Frycka, że jeśli (o czym czytelnik
nie wie, moim zdaniem) połączyła ich prawdziwa miłość i oni będą o tę miłość
dbali na co dzień i będą o nią też walczyli w chwilach próby i letniości i w
innych takich chwilach i będą wobec siebie ___maksymalnie___ uczciwi, to może i
rozwinie się ta ich miłość i będą szczęśliwi. W moim odczuciu ta droga nie jest
przed nimi zamknięta.

Tylko z tym dbaniem o miłość, to moim zdaniem jest trochę tak jak z pracą
zawodową, którą się lubi lub nie - jeśli ktoś kocha to, co robi i chce to robić,
to łatwiej mu przyjdzie praca nad sobą i pokonywanie trudności na tej drodze i
przełamywanie tego, że czasem ma dość itp. A jeśli ktoś tej dziedziny za bardzo
nie lubi, tylko trochę jakimś przypadkiem tam się znalazł, to ta praca nad sobą
go zmęczy i będzie po jakimś czasie chciał szukać czegoś innego.
A więc musi być ta prawdziwa miłość na początku - tak mi wychodzi. Tylko teraz
definiowania jej nie podejmuję się. ;)
Pozdrawiam!

[onion68]

> też (gdyby żyli), można martwić się o to, czy tej wzajemnej więzi i miłości
> wystarczyłoby im dalej, gdy już potem powodziłoby im się lepiej

Albo nadal źle. Naprawdę, może się zdarzyć, że w ciągłym zderzeniu ze skrzeczącą
rzeczywistością, uczucie się ulotni.

[mmaupa]

Zgadzam sie z Ginestra.

Poza tym uwazam, ze podstawa dobrego zwiazku jest komunikacja - niestety u Pyzy
i Frycka jej brak az bije po oczach. Zamiast porozmawiac o tym, dlaczego ciaza
jest wedlug F. "pulapka biologiczna", jakie ma plany na przyszlosc itd, Pyza
unosi sie honorem i nie chce go wiecej znac. Podobnie Natalia z Filipem -
obrazali sie na siebie nie wiedziec czemu, urzadzali sceny na ulicy i wyjezdzali
na Cypr zamiast po ludzku pogadac o swoich problemach. Ide o zaklad ze w
przypadku Pyziaka tez tak bylo.

Dlatego uwazam, ze zwiazki Kozia i Aurelii, Bebe i Damba, Frycka i Rozy, Natalii
i Robrojka, a takze Filipa i kogokolwiek sa/beda nieszczesliwe. Na kazde pytanie
w stylu: co jest nie tak? padnie przesycone zalem: NIC! i na tym skonczy sie
rozmowa. W koncu ktores po latach milczenia, wyrzutow, usilnych prob drazenia
itd. nie zniesie dluzej "niczego" i odejdzie.

[kkokos]

> Dlatego uwazam, ze zwiazki Kozia i Aurelii, Bebe i Damba, Frycka i Rozy, Natali
> i
> i Robrojka, a takze Filipa i kogokolwiek sa/beda nieszczesliwe. Na kazde pytani
> e
> w stylu: co jest nie tak? padnie przesycone zalem: NIC! i na tym skonczy sie
> rozmowa. W koncu ktores po latach milczenia, wyrzutow, usilnych prob drazenia
> itd. nie zniesie dluzej "niczego" i odejdzie.

kozia i - zgoda. on artysta, dusza splątana, którą się albo rozumie, albo nie,
a jak nie, to on się zniżać do tłumaczenia nie będzie. ona z definicji
zamknięta - więc pewnie masz rację. a osoba zostawiona będzie nigdy nie
zrozumie, dlaczego.
filipa i kogokolwiek - zgoda, ale on jest tak filipocentryczny, że to nieuniknione
frycka i róży - a ja myślę, że zmądrzeją. że doświadczenie "pułapki" itd. ich
czegoś w kwestii komunikacji nauczyło.
bebe i damba - a ja mam do nich słabość. jakoś porozumienie dusz, takie bez słów
między nimi wydawało mi się zawsze głębsze niż innych. i może choćby to pomoże

[czekolada72]

Mysle, ze prosciej, i szybciej, byłoby wymieniac pary nieszczegolne,
z Gaba i Pyziakiem na czele.
Bo te szczesliwe - dluga w sumie lista! Zakowie, Julia z Toleczkiem,
Cesia z Jurkiem, mozna podejrzewac, ze tesciowie Julii tworza takze
szczesliwy zwiazek, a co najmniej nie jest to nieszczesliwy zwiazek;
idzmy dalej - sami Borejkowie, Tosia z Mamertem, powiedzmy, ze Gaba
i Grzes to zwiazek dyskusyjny (dla Forumek), Ida z Markiem, Pyza z
Florkiem, wyglada, ze i Natalia z Robertem itd niekoniecznie kazdy
szczesliwy dla samych zainteresowanych zwiazek - musi byc tak
postrzegany z boku. Z drugiej zas strony - mozna sobie dlugo
filozofowac czymze jest szczescie - ne tylko w parach :)

[tygrys2112]

nono, Pyza z Florkiem ;) To wiele mówi po co jest Fryc - to taka
przykrywka.

[nessie-jp]

A ja sobie właśnie poczytuję "Idę Sierpniową" i widać, jak mocno szczęśliwi są
ze sobą Gabrysia i Janusz. I co? I pstro. Się autorce znudziło, to ich
unieszczęśliwiła.

Wy się lepiej nie przywiązujcie. Pojutrze może się okazać, że Marek Pałys jest
obrzydliwą świnią, który porzuca świeżo spłodzone w Brazylii dzieciątko (o
pozostałych nie wspominając), Grzegorz jest sadystą, który potajemnie dręczy
świętą Gabriellę, a Robertino to cwany byznesmen z chytrym błyskiem w oku, który
unieszczęśliwia poetyczną niedojdę Natalię.

Szczęśliwe są tylko te pary, które umarły. Czy to realnie, czy też literacko --
bo się o nich nie pisze.

[ding_yun]

Bez przesady. To że byli szczęśliwi razem mając 17 lat nie znaczy,
że tak miało być zawsze. Niby z jakiej racji? Większość małżeństw,
które się rozwodzą, tworzyła kiedyś zgodne pary. Poza tym Gaba i
Janusz to był moim zdaniem typowy niedojrzały związek, który sobie
niepotrzebnie fundnął małżeństwo. Można uwielbiać faceta z którym
się chodzi na randki i spędza wakacje łowiąc ryby, ale dopóki się z
kimś nie mieszka, nic się o tym człowieku nie wie.

[nessie-jp]

ding_yun napisała:

> Bez przesady. To że byli szczęśliwi razem mając 17 lat nie znaczy,
> że tak miało być zawsze. Niby z jakiej racji?

No, to przepraszam, z jakiej racji w tym wątku wymieniano jako "szczęśliwe"
takie pary jak Elka i Tomek albo Bella i Przeszczep, które znały się dużo, dużo
krócej niż Gabrysia i Janusz? Nawet o szczęściu Aurelii i Kozia nic nie wiemy,
może właśnie ona się pociesza ciążą, a jego nigdy nie ma w domu?

[idomeneo]

bardzo mnie zaintrygowało to "pocieszanie się ciążą", bo w związku się nie klei;
nie wpadłabym na to, ze można mieć taki pomysł życiowy :D

[dakota77]

Naprawde? To dosc czesty model zyciowy, niestety. Pary, ktorym sie zwiazek nie
klei probuja scementowac go dzieckiem, zwykle skutki sa odwrotne do zamierzonych.

[idomeneo]

Cytatdakota77 napisała:

Pary, ktorym sie zwiazek nie klei probuja scementowac go dzieckiem, zwykle
skutki sa odwrotne do zamierzonych.

o to mi też chodziło - nie, że nie potrafię sobie czegoś takiego wyobrazić,
tylko że zważywszy na okoliczności, byłaby to metoda dość osobliwa

[dakota77]

A, ok. Dla mnie to skrajna glupota. Dziecko co najwyzej poglebi kryzys, nie
zazegna go.

[grimma]

osobiscie pocieszanie sie ciaza to dla mnie jakis absurd

[ding_yun]

nessie-jp napisała:

>
> No, to przepraszam, z jakiej racji w tym wątku wymieniano
jako "szczęśliwe"
> takie pary jak Elka i Tomek albo Bella i Przeszczep, które znały
się dużo, dużo
> krócej niż Gabrysia i Janusz? Nawet o szczęściu Aurelii i Kozia
nic nie wiemy,
> może właśnie ona się pociesza ciążą, a jego nigdy nie ma w domu?
>

Chodziło mi o to, że mogą być szczęśliwi, ale nie muszą. Udany
związek w liceum/na studiach może się oczywiście przerodzić w udany
związek na całe życie, ale nie jest to gwaranacja. Podobnie można
wyjść za człowieka, którego zna się niezbyt długo i przeżyć z nim
kilkadziesiąt lat, a można też mieszkać razem latami i pokłócić
zaraz po ślubie. Jakkolwiek nic nie gwarantuje szczęścia wiecznego
ja jednak osobiście wolę opcję spróbowania życia z partnerem zanim
stanę przed ołtarzem albo li też urzędniczką z USC :)

[ananke666]

A ja przekleję swój post z innego wątku:
...na Pyziaka po prostu padło i musiał polec, a nie dlatego, że miał jakieś wady
jako postać.
Padlinę moralną zaliczył w Opium, a w tej książce skoro działo się bardzo źle,
to piorun musiał trafić też Borejków. Bo jak to, stan wojenny, a u nich
sielanka? Łatwo być radosnym i optymistycznym, kiedy w domu się dobrze dzieje i
jest oparcie w najbliższych. I dlatego nie mogło się dziać tak dobrze.
Zaangażowanie polityczne i internowanie ojca to za mało. Gaba musiała na dowód
swojej odwagi życiowej i optymizmu przejść znacznie cięższą próbę, o tyle
cięższą, że uderzającą nie tylko w nią, ale i jej dziecko. I wybór padł na
Pyziaka. Pyziak z KK i IS to kompletnie nie jest ta postać, o której mowa w
dalszych tomach. Najlepszy dowód - zdjęcie ślubne, które ogląda Laura. We
wcześniejszych tomach Pyziak nie był ani ironiczny, ani dystansujący się, czy
jak tam go określono i jeśli wyciąć tomy środkowe, to zdjęcie i komentarz do
niego bardzo zgrzytają (wyciąć, bo zdjęcie i tomy wcześniejsze są ze zbliżonego
czasu, paskudna przemiana jeszcze nie powinna zajść).
Wniosek - Pyziak padł ofiarą procesu kanonizacji Gabrieli. Robienie z niego
monstrum w późniejszych tomach jak dla mnie jest nieudanym zabiegiem, za dużo mu
na głowę zrzucono.

[grimma]

bert hellinger twierdzi ze pary szczesliwe to takie w ktorych panuje rownowaga w
dawaniu, otrzymywaniu i przebaczaniu.
dlatego zwiazek Pyzy z Frycem jest wg mnie skazany na przegrana.
bo to Pyza czuje sie pokrzywdzona i to ona przebacza,
nie ma nic o tym ze to Fryc tez przebacza to chocby przemilczenie ciazy przez
pewnie czas, i nie wiem jak to napisac - ale on mimo ze tez zaniedbal
antykoncepcji mogl sie w pewnien sposob czuc wmanewrowany - i nie ma ani slowa o
tym ze Pyza mowi: tak, wmanewrowalam go ta ciaza...
placze sie i nie wiem jak to napisac tak czy inaczej Pyza jest dobra a Fryc zly,
to Pyza zawsze wybacza, Fryc zaniedbuje, Pyza porzuca kraj rodzinny i jedzie za
Frycem.

[tygrys2112]

Myślę, że tu obie strony są współpdpowiedzialne. Na korzyść Fryca
przemawia, że zrozumiał swój błąd, że zostawił Różę. Nie wiem ale
jak dla mnie to, że chciała go do siebie przywiązać uwodząc go
świadczy o jej wyrachowaniu, nawet jeśli nie brała pod uwagę
konsekwencji ciąży.