co laura ma z pyziaka?

[kkokos]

tak sobie w kółko powtarzamy w różnych wątkach to, co dosłownie jest w
książce, że laura jest podobna do pyziaka. ale zaczęłam się zastanawiać, co
tak naprawdę laura ma z pyziaka. niewątpliwie stalowe skośne oczy. i brak
bałwochwalstwa wobec rodziny borejków jako takiej. pokorna nie jest, pyziak
też nie był, nie wiem, czy to akurat straszna wada.
ale czy jest nieodpowiedzialna jak pyziak? czy jest aroganckim bucem jak
pyziak w korku na szosie? czy jest oportunistką bez skrupułów? czy jest
materialistką?
w czym ona jest taka sama jak pyziak?

[jordanpeter]

Z tych negatywnych cech: ona lubiła kręcić, oszukiwać, bawić się
ludżmi. Tzn. np. udając reporterkę czy czytając listy miłosne Idy.
Może to jest Pyziackie ;)Ale to, że nie jest święta, dodaje jej
uroku. Czuję w niej dużo dobra i wrażliwości. Ona po prostu
wyrastała wokół zbyt świętych kobiet ;) Normalna jest :D Tyle, że
dużo myśli o sobie w sensie: robię co chcę, nieważne, co pomyślą
inni. Teraz jednak to mija :)

[wushum]

Ciemne włosy, "stalowe" oczy i już. A co do kręcenia i oszukiwania - udawanie
reporterki, to po prostu ciekawość, tak jak inni bawią się inne zawody, robią
przedstawienia, pokazy mody, albo coś. Czytała listy jak była małym dzieckiem,
czy ktoś potępia Pulpę do dziś, bo topiła pieniądze jako dziecię? A Nutria w
dzieciństwie, jej stosunki z dziewczynkami w klasie - mały szantażyk - za to też
należałoby potępiać do dziś? I po kim to odziedziczyła? Bo nie po Pyziaku. Skoro
już tępić oszustów i tych, co to cudzym kosztem itp, to Pyziak i nieszczęsna
Laura razem wzięci, są jak para owieczek, w porównaniu z zimną oszustką Anielą
Kowalik. Przecież wszyscy tak lubią Kłamczuchę, a gdybyż urodziła się w domu
Borejków, zadziobano by na śmierć. Jak więc to jest, że Anielka ok, a Laura nie?
Pozdrawiam

[jordanpeter]

Cytat:Skoro
już tępić oszustów i tych, co to cudzym kosztem itp, to Pyziak i
nieszczęsna
Laura razem wzięci, są jak para owieczek, w porównaniu z zimną
oszustką Anielą
Kowalik. Przecież wszyscy tak lubią Kłamczuchę, a gdybyż urodziła
się w domu
Borejków, zadziobano by na śmierć. Jak więc to jest, że Anielka ok,
a Laura nie?
-----------
Ja akurat wolę o niebo Laurę od Anieli. I to prawda, że Laury
urodzenie i porównywanie się z innymi (matko jedyna, dorównać
świętością Róży to i niejedna święta miałaby trudno ;) )determinuje
to, że czuje się zła.

[nessie-jp]

Tygrysica przede wszystkim odstaje od Borejków fizjognomicznie :)
Nieborejkowskie ciemne włosy, nieborejkowska niepiegowata cera, nieborejkowskie
szare oczy.

Przecież Mila Borejko wyraźnie kiedyś stwierdza, że ona tego dziecka nie kocha,
bo ono WYGLADA jak Pyziak.

Laura po prostu nie jest rudą, piegowatą poczciwiną o okrągłych brązowych
oczkach

[jordanpeter]

Cytat:Przecież Mila Borejko wyraźnie kiedyś stwierdza, że ona tego
dziecka nie kocha,
bo ono WYGLADA jak Pyziak.
-----------
Nie pamiętam tego cytatu, ale nie jestem na bieżąco z całą Jeżycjadą
na pamięć, więc pewnie masz rację. To było w którymś z ostatnich
tomów? No, Mila, masz ogromnego u mnie minusa :P
Mila patrząc na wygląd doszukuje się automatycznie cech Pyziaka w
takim razie... Pewnie jest to takie podejście matki, która nie umie
zaakceptować tego, co przydarzyło się jej córce, traci łatwo
cierpliwość do Laury, bo jest ostrzejsza. To jej "Głupia jesteś" do
Pulpecji mnie dobija :P Święta Babi :P

[nessie-jp]

> Nie pamiętam tego cytatu, ale nie jestem na bieżąco z całą Jeżycjadą
> na pamięć, więc pewnie masz rację. To było w którymś z ostatnich
> tomów?

Nie, nie, to było gdzieś w okolicach Nutrii i Nerwusa

[kaliope3]

Nie,nie, Jessie-jp, to było w Noelce i wyglądało tak:
"-Ja zawsze mam za dużo na głowie-cierpko odrzekła pani Borejkowa, żeby nie
okazać po sobie rozrzewnienia.Pyzunia była jej absolutną faworytką i ,jeśli
miałaby być szczera,wydawała się babcinemu oku stuprocentowa Borejkówną.
Tygrysek natomiast...cóż, po pierwsze, to przezwisko uniemożliwiało myślenie o
niej jak o dziewczynce. W najlepszym razie udawało się określać ją w rodzaju
nijakim. Po drugie, to dziecko było jakieś tajemnicze i zamknięte w sobie. Jakby
tylko obserwowało zycie, podczas gdy Pyza rzucała się w nie z głową. Mamie
Borejko podobała się zdecydowanie bardziej ta druga postawa. Ale zawsze
uważała,że nie nalezy robić różnic między dziećmi, nawet w myśli, bo one i tak
to wyczują."
A kilka rozdziałów dalej jest taki fragment:
(...)Ledwo wyrzekła te słowa, poczuła ciepłą rączkę w swojej dłoni. Była
pewna,że to łapka Pyzy, ale kiedy odwróciła głowę, ujrzała przy sobie ciemny
łepek Tygryska. Wnuczka przytuliła policzek do jej ramienia i powiedziała
cichutko:-Ja ciebie kocham...Ja! Najbardziej!-a oczy mamy Borejko zrobiły się
zupełnie mokre od łez,aż musiała zakryć je ręką, podczas gdy drugą przytulała
dziewczynkę."

Naprawdę nigdzie nie zostało napisane że mama Borejko nie kochała Laury:)

[uccello]

kaliope3 napisała:
> Naprawdę nigdzie nie zostało napisane że mama Borejko nie kochała
>Laury:)

Tylko ,że kocha się ją jakoś TRUDNIEJ.

Jak dla mnie, hipokryzją jest twierdzenie, że wszystkie dzieci
powinno kochać się TAK SAMO. Dzieci są różne , to i kocha się każde
inaczej. Trudne kochać trudniej, co nie świadczy przecież o sile
uczucia.

[nessie-jp]

Coś podobnego!

Czyżbym tak dokładnie sobie wmówiła scenę, której nigdy nie było?! Okropne.

Muszę sobie koniecznie odświeżyć Noelkę i pozostałe tomy. Jak widać, pamięć już
nie ta i człowiek sam sobie coś wmawia...

[kaliope3]

A bo to łatwo ulec złudzeniu-problemy z Laurą są w zasadzie już w Noelce,potem
to się rozwija w szybkim tempie i zacierają się nieco szczegóły:)

[the_dzidka]

Ale z całą pewnością gdzieś coś było na temat tego, że podobieństwo
ojca do Laury źle się kojarzy.

[szprota]

Po dowcipie z białą różą, gdy Gaba poszła się wypłakać, Mila stwierdza z jakąś
dziwną zjadliwością "O, jest podobna do tego łobuza, jest!"

[ready4freddy]

to nie ta ksiazka :) zdanie, ktore zacytowalas pochodzi z "Imienin", tam jest
cala nocna Bominek rozmowa, tzn. Gaba rozpacza, ze Tygrys pokazuje rogi, miedzy
innymi pyta Gabe, czyja jest corka (Laura, nie Gaba :)))
a dzieje sie tak, bo Tygrys zazdrosny jest o Pyzine sukcesy u Lelujczat,
wszystkich trzech po kolei.
a tu stosowny cytat:

"- Oj, jest podobna do tego lobuza, jest! Takze z charakteru - ciagnela babcia.
- Za to obwiniac nikogo nie mozna! - oburzyla sie Gabrysia.
- Wrecz przeciwnie, wrecz przeciwnie, chce powiedziec, ze teraz czuje sie jakos
winna. Mnie to podobienstwo, widzisz, zawsze jakos przeszkadzalo... To nie to,
ze kocha sie ja mniej, tylko - trudniej. Jej sposob bycia... zreszta sama to,
Gabrysiu, mowilas kilkakrotnie. Kiedy klamala, kiedy wykrecala kota ogonem,
bywala zlosliwa, nieobowiazkowa... A pamietasz, jak zdefraudowala skladki PCK?"

innymi slowy, nie "dopowiadacie" sobie, naprawde byla taka scena i naprawde Mila
mowi o tym podobienstwie, ktore jej przeszkadza.

[jordanpeter]

Ja sama mam trochę z Laury i zdaję sobie sprawę, że taką pyskatą
osobę, która ma trudności z zaakceptowaniem swojej matki, trudniej
kochać, tzn. kocha się ją ale co się matka naszarpie to jej ;)
(córka zresztą też). Ja i moja mama też jesteśmy charakterami b.
różne jak Laura i Gaba.

Uważam, że nie da się kochać dzieci tak samo, zresztą każdego
człowieka kocha się inaczej... tak jak różni są ludzie.

[yanga]

Ja teraz czytam całą Jeżycjadę od końca - bo okazało się, że tych
ostatnich powieści w ogóle nie pamiętam. Właśnie jestem
przy "Imieninach" o tam natknęłam się na czyjąś uwagę, że Laura jako
dziecko zdefraudowała jakieś społeczne pieniądze. Rzeczywiście coś
takiego sobie przypominam - i tę właśnie skłonność mogła
odziedziczyć po tatusiu, który sie przesiedział za przekręty
finansowe. Albo jak podarowała Luckowi Lelujce prezent, który
przygotowała dla niego Róża. Albo to, co naopowiadała Oleńce o
swojej rodzinie. Potem żałowała, ale czy kiedykolwiek sprostowała?

[croyance]

'i tę właśnie skłonność mogła
> odziedziczyć po tatusiu, który sie przesiedział za przekręty
> finansowe.'

Zartujesz chyba ..?

[sowca]

Tak naprawdę Pyziaka znamy tylko z "Kwiatu kalafiora" i momentami
z "Idy Sierpniowej", kiedy był zakochanym, uroczym i inteligentnym
młodzieńcem. O tym, jaki stał się później, albo jakim był zawsze w
głębi duszy, nie wiemy. Mamy tylko jego czyny, wspomniane przez
Borejków w późniejszych tomach - dwukrotne opuszczenie żony i
dzieci, brak zainteresowania rzeczonymi dziećmi, pobyt w więzieniu,
chamskie zachowanie w korku pod Poznaniem. Wystawia to Januszowi
nienajlepsze świadectwo, ale trudno podać konkretne cechy, które
doprowadziły do tego i które mogłaby odziedziczyć jego córka. Na
pewno wygląd zewnętrzny - ciemne włosy, stalowe oczy, przypuszczam,
że podobieństwo z twarzy. Mamy jej skłonność do fantazji, do
kłamstwa, pewną, jak sądzę, bezczelność, hardość, czy też, jak to
określiła Natalia - "wzgardliwa drwina".
Ale należy tu podkreślić, że Mila nigdy nie twierdziła, że nie kocha
Laury. Powiedziała "To nie to, że kocha się ją mniej, tylko -
trudniej", a to jest ogromna różnica.

[niq_miejski]

Zawsze trudniej jest pokochać to co inne - ale o ile więcej nam to daje!
Najtrudniej jest pokochać inność w rodzinie, bo jest ona biologicznie oparta na
podobieństwach. Biologia piętnuje inność w rodzinie, bo kojarzy się ze zdradą.
Mimo to pokochać innego daje po tysiąckroć więcej niż zwykła miłość, która,
nawet w najprostszym wydaniu, jest sensem życia.
Patrzymy na świat z tego jednego punktu, świat jest kolosalny, punkt jest
nieskończenie mały. Istnieją tylko dwa sposoby by poszerzyć wizję: żyć i
poszerzać doznawanie w czasie, nie zacierając za sobą śladów i pokochać kogoś,
nie identyfikując się z nim.

[bat_oczir]

> Tak naprawdę Pyziaka znamy tylko z "Kwiatu kalafiora" i momentami
> z "Idy Sierpniowej", kiedy był zakochanym, uroczym i inteligentnym
> młodzieńcem. O tym, jaki stał się później, albo jakim był zawsze w
> głębi duszy, nie wiemy. Mamy tylko jego czyny, wspomniane przez
> Borejków w późniejszych tomach - dwukrotne opuszczenie żony i
> dzieci, brak zainteresowania rzeczonymi dziećmi, pobyt w więzieniu,
> chamskie zachowanie w korku pod Poznaniem. Wystawia to Januszowi
> nienajlepsze świadectwo,


tylko, że tak naprawdę wzięte jest z sufitu.

O ile jeszcze pozostawienie Gabrysi i dzieci mieści się jakoś tam w portrecie
psychologicznym Pyziaka naszkicowanym w KK i IS, o tyle już więzienie i korek
paczkowski są IMHO dość nieudolnym pisarsko pogłębianiem naszej niechęci do
tegoż bohatera Jeżycjady. Tak jakby sama ucieczka z borejkowskiego raju nie
wystarczała....trzeba coś jeszcze dołożyć.

[dakota77]

Otoz to. Wolalabym, zeby Pyziak po prostu nie wykazal sie jako maz i ojciec, w
zyciu wciaz przeciez tak sie zdarza. Ale nie, musial zostac od razu totalnym
chamem i kryminalista.

[bat_oczir]

ba, żeby totalnym...

Ale dwa lata później totalny cham doznaje olśnienia i przychodzi po
przebaczenie. Jako dość subtelny, zagubiony, niepewny siebie i swojej postawy
człowiek.

Co mają wspólnego Pyziak z korka i Pyziak pojadający ciasteczka z Różą w CP?
Zwyczajnie nic. MM złapała się we własną pułapkę. Gdyby podarowała sobie te
nieszczęsne wzmianki w TiR i JT, to powrót Pyziak i jego portret po powrocie
byłby jakoś wiarygodny. Ba, wtedy możan by powiedzieć - Laura ma coś z niego, po
latach nieporozumień potrafi uznać jakoś swoje błędy podobnie jak ojciec. A tak
- gdzieś to ginie. Ginie, bo autorka uznała, że trzeba wymyślić coś "mocnego",
aby uzasadnić fakt, że Laura przestanie szukać ojca....

[taria]

> Otoz to. Wolalabym, zeby Pyziak po prostu nie wykazal sie jako maz
> i ojciec, w zyciu wciaz przeciez tak sie zdarza. Ale nie, musial
> zostac od razu totalnym chamem i kryminalista.

Dołączam do klubu osób zawiedzionych sposobem prowadzenia postaci
Janusza.
Kiedy dawno temu czytałam po raz pierwszy OwR, rozgrzeszałam w duszy
Pyziaka tym, że może wcale nie uciekł, tylko stan wojenny zastał go
za granicą, że nie chcieli wpuścić itp. Zakończenie książki listem
do Gabrysi pozwalało mieć nadzieję, że między nimi jeszcze wszystko
się ułoży.
Zdecydowanie gorszego mniemania byłam o Eugeniuszu Jedwabińskim.
Mężczyzna traktujący dom w zasadzie tylko jako sypialnię, wracający
zwykle pod wpływem alkoholu. W myślach Gieniusi ojciec praktycznie
się nie pojawia, nie uczestniczy w życiu rodziny nawet jako
statyczna postać w fotelu. Później rozwodzi się, nie utrzymując
zupełnie kontaktów z córką A jednak w DP pani Musierowicz zdobywa
się na ocieplenie jego wizerunku opisując jego dość trudne
dzieciństwo, sugerując próby porozumienia się z Aurelką i z matką.
Jego nowa rodzina przedstawiona jest zdecydowanie cieplej i
sympatyczniej, mimo że oglądamy ją przez czarne okulary pogrążonej w
żałobie Aurelii.

Naprawdę wielka szkoda, że MM nie zastosowała podobnej strategii w
stosunku do Janusza. Dorosłej Laurze dobrze by zrobił okazjonalny
kontakt z ojcem, choćby w celu konfrontacji swoich ideałów i celów
życiowych z prozaicznym, a choćby i prostackim punktem widzenia
Pyziaka.
W życiu Tygrysa-nastolatki nieobecny ojciec odgrywał niebagatelną
rolę, dlatego przykro mi, że długo oczekiwane spotkanie owocuje tym,
że dorosła Laura wyznaje, że nie ma ojca.

[nessie-jp]

> stosunku do Janusza. Dorosłej Laurze dobrze by zrobił okazjonalny
> kontakt z ojcem, choćby w celu konfrontacji swoich ideałów i celów
> życiowych z prozaicznym, a choćby i prostackim punktem widzenia
> Pyziaka.

Już nie mówiąc o tym, że mogłaby być ciekawa swojego przyrodniego rodzeństwa!
Ostatecznie z jednym przyrodnim bratem jakoś się w końcu dogadała...

A tu człowiek cały cykl się zastanawiał, czy przypadkiem kolejnym z
absztyfikantów Laury nie okaże się jej własny przyrodni brat z ojca Pyziakiem
zwany :)

[ssssen]

> Tak naprawdę Pyziaka znamy tylko z "Kwiatu kalafiora" i momentami
> z "Idy Sierpniowej"

W kwestii formalnej: o ile dobrze pamiętam to postać Pyziaka pierwszy raz
spotykamy w "Kłamczusze".

[bat_oczir]

> W kwestii formalnej: o ile dobrze pamiętam to postać Pyziaka pierwszy raz
> spotykamy w "Kłamczusze".

przy czym dowiadujemy się chyba tylko, że interesuje się teatrem i ładnie się
kłania na ulicy :)

[yanga]

Jak to żartuję? O tym było w TiR.

[dakota77]

Moim zdaniem powtarzamy w naszych watkach, ze Laura zdaniem Borejkow jest
podobna do Pyziaka. I ze niestety rodzina ocenia ja czesto negatywnie za samo
fizyczne podobienstwo do ojca.

[wushum]

Co do "wzgardliwej drwiny", hardości itp, jednak ktoś powinien w
szlachetno-ślepej rodzinie B rozumieć, że takie przejawy biorą się ze strachu.
Miałam kiedyś nadzieję, że Nutria coś wyczuje, jako, że miała ten x zmysł, do
odbierania fal zdarzeń które się nie wydarzyły, telefonów które jeszcze nie
zadzwoniły, była ponoć wrażliwa, obserwująca i czująca... ale nie na to co
najbliżej, widocznie:S A tu zwiewna mistyczna boi się dziecka, które samo się
boi i potrzebna mu pomoc. Eh... Szkoda gadać.

[jordanpeter]

Czyli szlachetna, wyjątkowa rodzina Borejków nie jest tak szlachetna?
Ech, odbiór czytelnika zależy od sposobu przedstawienia postaci
przez autora. Np. Snape u Rowling. Zawsze czułam, że tego faceta
ludzie oceniają po pozorach ;)

Laura bywa męcząca przez swoją pyskatość - tylko zastanawiam się,
czy na pewno zrobiono wszystko, by do niej dotrzeć, a ona się nie
dała, czy też nie zrobiono wszystkiego? ;)

[nessie-jp]

> Np. Snape u Rowling. Zawsze czułam, że tego faceta
> ludzie oceniają po pozorach ;)

Znaczy, jako imponująco mrocznego i fascynującego mężczyznę o ciętym dowcipie i
tajemniczej przeszłości? :P

(Przyznaję, że HP czytałam tylko 4 tomy, potem mi się znudziło, bo mi zabili
ulubionego bohatera - Siriusa)

[ananke666]

> Laura bywa męcząca przez swoją pyskatość - tylko zastanawiam się,
> czy na pewno zrobiono wszystko, by do niej dotrzeć, a ona się nie
> dała, czy też nie zrobiono wszystkiego? ;)

Nie, nie zrobiono stanowczo. Do tej pory dziwię się, dlaczego. Należało dziecko posadzić i wyjaśnić wszystko jak krowie na rowie. Bez owijania w bawełnę, a jeśli już, to delikatnie. Pokazać wszystkie zdjęcia. Pozwolić zadawać pytania i odpowiedzieć prawdę. I mówić to tak długo i tyle razy, aż sobie wbije to do łba i potraktuje jako "zasiedziany" i naturalny stan rzeczy. I to kiedy pojawiały się sygnały, _zanim_ wynikły kłopoty. My nie wiemy, co tam między Gabą i Pyziakiem było takiego, że zwiał, ale Laura wiedzieć powinna. No, jeśli to były szczegóły natury seksualnej, co nieco zamaskować można ;)
Pamiętacie scenkę z TiR? Gdzie Laura pyta: "A gdzie był mój tatuś?" a potem mówi: "Z prawdziwą złą wolą przypominam wam, że mój ojciec żyje gdzieś samotnie, podczas gdy wy - szczęśliwi i beztroscy..." - zamiast wywalenia kawy na ławę, następuje gięcie się w kibici, pląsanie opłotkami i zbaczanie na pierwszy z brzegu temat, po czym krzepiąco wspomina się o brykaniu dzieci. Dobro biedulki Gabuni stoi wyżej niż dobro dziecka. A w tym przypadku prawda jest tym dobrem dziecka, nawet najgorsza prawda.
Większość kłopotów z Laurą to skutki mydlenia oczu, lawirowania, niedopowiedzeń i przemilczeń.

[lezbobimbo]

ananke666 napisała:
> Większość kłopotów z Laurą to skutki mydlenia oczu, lawirowania,
>niedopowiedzeń i przemilczeń.

Oczywiscie - to ta przekleta Bominkowa doktryna "dyskrecji". Zakryjmy slonia
kolderka i zróbmy dziecku wode z mózgu i serca. Bo ono tylko na zlosc matce chce
zrobic przykrosc... aaaaaaarrrrrrhhhhh to ma byc ciepla, kochajaca, itd rodzina
- nieraz wznosilam juz ten skowyt - i obym jak najmniej go musiala wznosic w
nastepnych tomach ;)

[croyance]

A to polozenie Laury w rodzinie Borejkow:

onlyfunnyjokes.com/bestoftheweb/wp-uploads/ducklings1.jpg

[ginny22]

Świetne zdjęcie! Utrafiłaś :)

[the_dzidka]

Strzał w dziesiątkę! :-))) Przypomina mi sie jeszcze takie
powiedzonko ze "Słoneczników": "wyglądała jak paw na tle kuropatw".

[wushum]

Ano dokładnie, "brzydkie kaczątko" się kłania. Ktoś powinien Borejkom sprawić
książeczkę "Biegnąca z wilkami", chociaż pewnie nie zauważyli-by związku,
dyskutując na tematy jakości przekładu;)
Co do Snape'a, zawsze wiedziałam, że to dobry chłop, ale mało kto w to wierzył,
eh... takie życie.
Zaraz, a Laura nie ma nazwiska "po Pyziaku"?
Pozdrawiam

[meduza7]

A czy Gaba w którymś momencie nie rozpacza, że dziecko kłamie jak... jak... a
imię tego wrednego kłamcy nie chce jej przejść przez gardło?

[jordanpeter]

Tego nie pamietam.

Nieraz się zastanawiałam, jak to jest, gdy ma sie dziecko z facetem,
ktory rozczarował i odszedł. Czy złego zachowania dziecka nie zrzuca
się na cechy charakteru po ojcu. Tymczasem kto z nas nie klamał? No,
może tylko Róża i Gaba, one są święte ;)

[nessie-jp]

meduza7 napisała:

> A czy Gaba w którymś momencie nie rozpacza, że dziecko kłamie jak... jak... a
> imię tego wrednego kłamcy nie chce jej przejść przez gardło?

Rozpacza. Dokładnie tymi słowy. W Pulpecji. I to po tym, jak Tygrys zrobiła
zwyczajny, nikogo niekrzywdzący zgryw z białą różą w dłoni śpiącej Idusi, a
potem się wygłupia, że to nie ona.

Na szczęście któraś z sióstr (Pulpa lub Nutria) natyczmiast Gabę obsztorcowuje,
że Tygrys kłamie "nie jak 'jej ojciec', tylko jak dziecko siedmioletnie".

Jednak wyraźnie widać, że Gaba ma do córki żal o fizyczne podobieństwo do ojca.

[ginestra]

Przepraszam za off-topic w tym pięknym i mądrym wątku, który mnie poruszył, jak
zwykle gdy mowa o samotnej Laurze szukającej ojca i w ogóle o tej sytuacji
rodzinnej. Wasze przemyślenia przeczytałam z wielką uwagą.

A ten off-topic (nie tak całkiem zresztą ;-) ), jest taki, że coś mi się
przypomniało - otóż w ramach resetu umysłu po dość męczącej pracy (a raczej jest
to przerwa w pracy tylko, niestety) włączyłam sobie na youtubie piosenkę (pod
tytułem, nomen omen, "Laury nie ma" - czyli wiadomo, że będzie coś o Laurze ;-) ).
No i nie tylko jest tam mowa o Laurze (choć nie Pyziakównie), ale występuje w
teledysku taka pani, która jest bardzo do Laury podobna (i nawet śpiewa - choć
nie w repertuarze klasycznym). I ma takie lekko skośne oczy nawet. A przede
wszystkim - co mi się rzuciło w oczy dopiero teraz, po przeczytaniu Sprężyny, bo
wcześniej przecież wiele razy ten teledysk oglądałam - to w tym teledysku wirują
na wietrze jej piękne czarne włosy i nawet (chyba) muskają twarz tego drugiego
wykonawcy (jest to Nek). Choć też jest niczego sobie, to jednak Adam chyba
przystojniejszy (przynajmniej w mojej wyobraźni) ;-)

A więc przez nagłe skojarzenie ze Sprężyną i z Laurą postanowiłam Wam wkleić
link i podzielić się tymże skojarzeniem.
Ale nie wiem czy Wam się spodoba oczywiście...
No to tak wklejam, po prostu:

www.youtube.com/watch?v=bKj82imMg80
Pozdrawiam!

[jordanpeter]

Wiecie co, a mnie Laura na końcowych stronach książki (chodzi mi o
rysunek) kojarzy się z Ewą Minge :(

[mamapodziomka]

Biologiczny mojej corki jest notorycznym klamca. Przyznam, ze nie jest to dla
mnie calkiem latwy temat, gdzies tam w srodku troche sie obawiam, ze pod tym
wzgledem moze byc do niego podobna. Ale bez przesady, nie dominuje to naszego
zycia, nie przychodzi na mysl za kazdym razem, kiedy cos sie stanie. Wlasciwie
prawie nigdy o nim nie mysle w kontekscie mlodej, to jest moje dziecko i juz
(mimo, ze za charakteru zueplenie do mnie nie podobne).