jeżycjada na depreche

[kurczak1]

Mam takie dni, w które duzo sie płacze. Rozstałam się z mężczyzną.
Rzuciłam w kąt wszystkie terapeutyczne piśmidła. Porzuciłam
towarzystwo dobrzeradzących koleżanek i takichż przyjaciół.
Zrezygnowałam z wizyty u psychiatry, tudzież psychologa. Czytam
Jeżycjadę. Lecę od początku z płaczem i śmiechem. Czuj e sie jakbym
wróciła do domu.

[lezbobimbo]

To bardzo przykre i wspólczuje Ci.
Jednak nie czytaj nowej Jezycjady od Noelki w przód, bo tylko sie jeszcze
bardziej zdolujesz w tej sytuacji..

Na takie trudnosci w zyciu lepszejszy jednak psycholog czy zywe, madre
przyjaciólki niz jezycki harlekin ;>

[ding_yun]

Jak Jeżycjada pomaga, to może i forum pomoże :)

[lezbobimbo]

ding_yun napisała:
> Jak Jeżycjada pomaga, to może i forum pomoże :)

Byc moze :)
Jezycjada od Noelki w przód bardziej mnie wpedza w depreche, niesmak lub
zdenerwowanie niz cokolczyk pozytywnego. Jeszcze NiN sie broni czarem letniego
podrywu, o ile przeskoczyc/wypalic sobie z mózgu scene w pociagu i wszystko na
temat dzieci i Gaby ;> Depresyjne jest tez BBB. Noelke mozna czytac jako
sympatyczna ksiazke swiateczna, ale przy rozstaniu lepiej nie czytac o Gabuni
przedwczesnie pomarszczonej ;>

To na chandre i pocieszenie uwazam, ze bezpieczne sa wszystkie tomy do OwR, a
takze stare tomy Chmielewskiej :)

[onion68]

Zgadzam się, że na "taką" deprechę Chmielewska jest skuteczniejsza, bo bardziej
życiowa w kwestii damsko-męskiej... Mnie na ten przykład paradoksalnie chciało
się czytać "Jak wytrzymać z mężczyzną" - ta typologia samców, zabawna i trafna,
plus wspomnienia autorki o laniu łez w wątróbki, dająca wrażenie, że nie
pierwszą się jest i nie ostatnią.

A autorkę wątku pozdrawiam i życzę szybkiego dojścia do równowagi :-) Jutro też
jest dzień.

[limotini]

Ojej, przesyłam dużo Ciepłych myśli, Kurczaczku, i życzę szybkiego i w miarę
bezbolesnego powrotu do równowagi.

I zgadzam się, książki, które śmieszą ("O, co ja widzę - serwis Nowakowskiego")
są bardzo dobrym plasterkiem na bolące serce. Ja ze swej strony polecam jeszcze
wczesną Chmielewską ("Hej, Jaśnie Pani, umarłaś? Wasza eminencjo!"), która na
mnie działa bezbłędnie.

[lezbobimbo]

limotini napisała:
> I zgadzam się, książki, które śmieszą ("O, co ja widzę - serwis
>Nowakowskiego") są bardzo dobrym plasterkiem na bolące serce. Ja ze >swej
strony polecam jeszcze
> wczesną Chmielewską ("Hej, Jaśnie Pani, umarłaś? Wasza eminencjo!"), która na>
mnie działa bezbłędnie.

Tak, tak, jak najbardziej trylogia z calym Zdaniem, Krokodylem i podejrzanymi,
oba tomy o Bocznych Drogach i Przodkach z bezbledna mamusia, Lucyna i Teresa
oraz niesmiertelne Wszystko Czerwone!!! "winogrona syte jad" Biala Glista itd.
Pokwikiwalam tez przy Dzikim Bialku, Lesiu, Zwyczajnym Zyciu i paru takich tam z
tego okressa.
A jak znajdujesz Limotini Krowe niebianska, Depozyt i Zbiega okolicznosci z tych
nowszych? Zdadza sie na depreche? A Pafnucy i Chaber?

[dakota77]

O, moje ulubione tytuly Chmielewskiej. I nie wiem jak Limotini, ale ja bardzo
lubie Zbieg Okolicznosci. Pozostalych tytulow z nowszych nie pamietam lub
swiadomie nie czytalam.

[truscaveczka]

Heh, Zbieg okoliczności to Fufko fajfał?

[limotini]

Obawiam się, że z Chmielewską to zatrzymałam się w rozwoju gdzieś w okolicy
końca zeszłego stulecia. Trochę późniejszej twórczości czytałam, ale bez
większego entuzjazmu, o czym najlepiej świadczy fakt, że nie mogę sobie
przypomnieć żadnych tytułów.

A ostatnio rozśmieszył mnie niemożebnie całkowicie niezamierzony czarny humor z
Dzikiego Białka (cytuję z pamięci):
" - Oni sprzedają nam sałatę, która rośnie tuż przy szosie! A tu jest przecież
szpital onkologiczny - powiedział doktor Markowski zapalając papierosa - Nie
możemy truć ludzi niezdrową żywnością."

[szprota]

A ja z Krowy Niebiańskiej najbardziej lubię Harpie ;)

[nessie-jp]

Holender, a ja mam deprechę antyczytelniczą :( Nic nie mogę zrobić, niczego nie
mogę czytać, wszystko mnie złości i przygnębia... Pracy nie ma, pieniędzy nie
ma, przyszłości nie ma... I jakoś ten naiwny optymizm Jeżycjadowy pod tytułem
"jak w siebie uwierzysz to na pewno znajdziesz męża i pulchnego bobaska"
bardziej mnie irytuje, niż śmieszy.

[ding_yun]

nessie-jp napisała:


> "jak w siebie uwierzysz to na pewno znajdziesz męża i pulchnego bobaska"

jak to się mawia u mnie na niektórych wykładach - nie śpij, bo ci dziecko
podrzucą :)
a jeżycjadowe bobaski nie są znajdowane tylko spadają z nieba dobrym kobietom

[onion68]

Na to ja polecam książki o bohaterach, którym jest tak źle, że gorzej już być
nie może: sprawdza się IMO seria o Rincewindzie, może też być Bridget Jones
(jeśli ktoś lubi, bo niektórzy mają alergię wręcz).

[lezbobimbo]

nessie-jp napisała:

> Holender, a ja mam deprechę antyczytelniczą :( Nic nie mogę zrobić, niczego nie
> mogę czytać, wszystko mnie złości i przygnębia... Pracy nie ma, pieniędzy nie
> ma, przyszłości nie ma... I jakoś ten naiwny optymizm Jeżycjadowy pod tytułem
> "jak w siebie uwierzysz to na pewno znajdziesz męża i pulchnego bobaska"
> bardziej mnie irytuje, niż śmieszy.

Oj bidulko :( Moze Cie kochana pocieszy choc troche mysl, ze caly swiat tera
kweka i tak samo sie bije o prace jak Ty? Zawszec to milej, gdy inni tez cierpia
tak samo ;> A przyszlosc jakas zawsze jest i bedzie.

Nie uwazam naiwnego optymizmu Jezycjadowego za pocieszajacy, w ksiazkach tych
smieszy mnie co inszego - odzywki Bobcia, Zaczkowie, Franciszka Wyrobek, budyn z
soczkiem Gaby itd - wszystko, tylko nie meritum :-)

> "jak w siebie uwierzysz to na pewno znajdziesz męża i pulchnego >bobaska"

Uwierzysz w siebie? To zbyt prawidlowe, Jezycjada zaleca romancycznym
czytelniczkom zapomniec o sobie, a nie jakies tam wierzyc w siebie. Co jeszcze,
moze wyjsc z domu i zarabiac na swe utrzymanie? Fanaberie ;)
Samopomoc jezycka jest dosc, heh, specyficzna - masz watpliwosci na temat swego
zycia - posprzataj chalupe; masz depresje - zjedz obiadek i popij herbatka; nie
wiesz czemu Ci zle - nakarm rodzine; masz klopoty - ucieknij w ksiazki lub na
Cypr; chcesz sie komus zwierzyc z problemów - rozmawiaj o ksiazkach; chcesz miec
przyszlosc - rzuc studia i zajdz.. ;->

[limotini]

Hej, Lezbobimbo kochana, ludzie wchodzą na wątek oczekując pocieszenia (a od
Ciebie pewnie i wieńca z jelitek), a nie utyskiwania na niedoskonałości Jeżycjady ;)

Chociaż z tym "uwierz w siebie" vs. "zapomnij o sobie" masz niestety rację.

[lezbobimbo]

Przepraszam, ponioslo mnie! ;>
Aczkolczyk pierwszy mój post w tym watku zawiera wyrazy wspólczucia dla
Kurczak1, me serce nie sklada sie z samych krytykanckich szpil ;)

Ale zeby nie bylo niedomówien, powituje oczywiscie nowego Kurczaczka, umajam
zwyczajowa girlanda jelitka i pozdrawiam serdecznie!! Pisz z nami, mamy opium!

[wushum]

Witam Kurczaku Jeden!
Rozumiem w pełni, w pełnej pełni i rozciągłości, mogę wręcz powiedzieć, że znam
z autopsji, chociaż koleżanki miałam wyłącznie oczekującewsparcia, a tu gdzie
mieszkam, w ogóle pozrywałam wszelkie kontakty /może poza 1/. Długo by się
rozpisywać.
Czytaj Jeżycjadę, ja jej tu nie mam, bo w domu rodzinnym została, ale w grypie
czytałam opisy pogody ze "Sprężyny" którą akurat mam tu i przypomniały mi się
czasy /też nie lekkie/ ale piękne:)
Czasy wracania do domu po obrzydłej szkole, do pustego mieszkania, włączanie
kaset z muzyką na "pełny głos", dzikie obżarstwo płatkami kukurydzianymi i
czytanie do upadłego jak ciotka Lila dyktuje Tomciowi "Jelito", albo
nieśmiertelną rozmowę telefoniczną Mamerta z Panem Kurką :)
Przypominają się letnie popołudnia na placu zabaw, kiedy jako nastolatka
siedziałam w koronie drzewa, wygodnie rozparta w nieśmiertelnych dżinsach i
trampkach pinezką podbijanych, pilnując bezpieczeństwa dzieciaków bawiących się
na dole, czytałam kolejne książki, albo tworzyłam swoje nieszczęsne opowiadanie,
potem powoli zapadał zmierzch, rozgrzane powietrze stygło, bijąc od ciepłej
ziemi, dymy snuły się gdzieś w ogródkach, dzieciaki nawoływały... wszystko było
wtedy takie proste:)
Być może nadal jest, tylko nam się coś zmienia w łepetynach? Wiem, tak, to
wszystko minęło, ale można i tak się pocieszyć, bo to znaczy, że i ten stan
smutku minie, smutki miną.
Ściskam Kurczaku1, ja dziś miałam dziwny dzień, więc powiem, że wszystko jest
możliwe i cudeńka się nam zdarzają.
Słowem - bydzie dobrze kobito:)

ps

[wushum]

Polecam, uznane przez Borejków za płytkie, rozrywki, takie jak oglądanie filmów
np:)a reszta zależy, czy chcesz zastanawiać się nad tym co się stało, czy po
prostu pozwolić sobie na odrobinę zapomnienia.
Pozdrawiam

[sowca]

Borejkowie uważają filmy za płytką rozrywkę? Chyba wręcz przeciwnie!
a do rzeczy. Kurczaczku kochany, dokładnie rok temu przeżywałam
dokładnie to samo co Ty, więc Cię dobrze rozumiem ;/ mogę powiedzieć
tyle, że czasem życie się naprawdę dziwnie układa, jak dziwnie, wie
tylko ten, komu się naprawdę dziwnie ułożyło :P ale życie jest
czasem mądre i nie zrzuci na Twoje ramiona ciężaru, którego nie
udźwigniesz... więc to znaczy, że poradzisz sobie z tym i wkrótce
znowu zobaczysz, że życie ejst jednak piękne, mimo wszystko!
Co do książek na depresję, to ja zaczytywałam się w
nieśmiertelnym "Przeminęło z wiatrem", rycząc okropnie w chwili, gdy
Scarlett przeczytała list Ashleya do Meli, zaczynający się od
słów: "Najdroższa, wracam do Ciebie". Z bardziej zabawnych:
Chmielewska, Chmielewska i jeszcze raz Chmielewska. Moje
ukochane "Wszystko czerwone", "Wszyscy jesteśmy podejrzani", "Całe
zdanie nieboszczyka", "Lesio", "Szajka bez konca", "Boczne
drogi", "Studnie przodków" i "Depozyt" - nic, tylko pękać ze
śmiechu. Z Jeżycjady - OwR zawsze było przeze mnie uważane za
najbardzej prawdziwą ksiązkę, więc optymistyczne zakończenie jest
naprawdę pocieszające, bo wiarygodne.

[jota-40]

Po pierwsze: witaj, załamany Kurczaku. Rozstanie - rzecz przykra, z drugiej
strony - trzeba znaleźć sobie cokolwiek na pocieszenie. na przykład - że za rok
czy dwa zacząłby onże niewierny pijać i bijać. A tego na pewno byś nie chciała,
prawda?...
Na chandrę to ja też czasem sięgam po nieśmiertelny zestaw jeżycjadowy, mam na
myśli tych pierwszych kilka tomów. Ale chętniej jeszcze po Pratchetta i
Chmielewską.

"Jako członek społeczności martwych, Reg Shoe uważał się oczywiście za etniczną
większość." ;)))

[jottka]

jota, mam jak ty, może z racji nicka:) pratchett z serii wiedźm albo tereska z
okrętką, najchętniej na mazurach, żelazny zestaw antychandrowy.

[zaisa]

No niby tak, ale... Zgoda na tomy do "OwR". Potem...
Taki "Język Trolli" czytałam niedługo po dość późnym poronieniu, świadoma tłumów
kobiet w mojej sytuacji (ok. 40.000 rocznie w Polsce) i nagle bardziej świadoma,
że dzieci znajomych niekonieznie pojawiały się ot tak, jak mi się to wcześniej
wydawało i coś mnie trafiało od tych tłumów dzieci, które tam się nagle
pojawiły, przewalały i wszystko było cacy i super i cud miód.
A dawna Chmielewska :) - we "Wszystkim czerwonym" jest taki dialog, na którym
swego czasu ćwiczyłam opanowanie poprzez czytanie na głos, jak nikogo w domu nie
było. I chyba przez kilka lat nie udało mi się go doczytać do końca, żeby nie
parsknąć śmiechem. Tylko w tej chwili już nie jestem pewna, który to był... ;p

[sowca]

Zaisa, przypomnij sobie koniecznie, bo mnie zaintrygowalas :D

[ewaty]

Kurczaku, trzymaj się i nie daj się zadziobać chandrze! Tak już
jesteśmy zrobieni, że nie można przyspieszać czasu żalu, czy żałoby
po tym, co minęło. Musi przez jakiś czas boleć, trzeba to
przechorować i każdy przechodzi to w innym czasie. Jednak aby
otworzyć kolejne drzwi, trzeba zamknąć poprzednie, bo inaczej
przeciąg się robi.Mam nadzieję, że zaprzyjaźnione książki Cię ukoją.

[kurczak1]

Jejku, strasznie Wam wszystkim dziękuję za słowa wsparcia i otuchy.
Chyba zostanę na stałe na tym forum, takie tu ciepełko bije. Dzieki
za przypomnienie o Wszystkim czerwonym. Nie wolno mi tej książki
brac w podróż, bo ludzie się na mnie potem dziwnie patrza. No nie
wiem czy ktoś potrafi to czytać bez śmiania. Na głos. Co do
Jeżycjady to ja uwielbiam Szóstą klepkę i BBB. Zresztą jeśli chodzi
o smutki to czasem dobrze jest też mieć nie tyklko pocieszaczki, ale
i wyciskacze łez. Toteż płaczę. Ale jakby coraz mniej. A czasem mi
tylko tak pusto.
Aha dotarłam do Opium i polubiłam Gieniusie. Jakoś wczwesniej za nią
nie przepadałam

[dakota77]

Kurczaku poplakac tez czasem trzeba. Trzymaj sie dzielnie i zostan tu z nami!

[kebbe]

przybij łapę Kurczak.Świetnie Cię niestety rozumiem...
Ale do meritum. Ja tam uważam, że forum jest znacznie lepsze na deprechę od "J",
a już z pewnością od "NeoJ" (niekiedy czytając taką CP to można popaść nawet w
większe przygnębienie). "NeoJ" to przy FFM jest ubogą peruwiańską kuzynką w
łachmanach. O. Sama zresztą się przekonasz ;)pozdrawiam.

[lezbobimbo]

Kebbus, co masz przeciwko peruwiankom? Biednym sie dostalo.. nie obrazaj dumnych
Indianek skalistych porównaniem do NeoY.. ;PP

[kebbe]

nic nie mam, rany!Się nigdy odezwać nie można, bo zaraz skarcą.
Dobra: więc NeoJ to przy FFMM niewydarzona Polesianka w za małych butach i ze
skiśniętym kapuśniaczkiem oraz skręconym jelitem
(teraz można mi zarzucić, że pluję we własne gniazdo ;) )

[ateh7]

Ja na deprechę czytam czasem pierwsze części Jeżycjady. I też w
sumie bardziej mnie śmieszą poboczne wątki, niż sedno tych książek.
Najlepiej chyba na mnie działa "serwis Nowakowskiego", "ta od myszy"
(i w ogóle Julka jest fajna dla mnie), "Somosierra, bitwa na
czołgi", Franciszka Wyrobek (oscarowa kreacyja Anielli Kowallik). "Z
Idy Sierpniowej" przejęłam część tylko dobrych rad Mili - tzn.
polubiłam siebie ( nie zapomniałam o sobie ;)
Nie lubię CP - ale gdy ją po raz pierszy czytałam to było w jakimś
depresyjnym styczniu, w ramach przerwy w nauce do egzaminu z
literatury szwedzkiej. Wtedy CP dobrze mi się czytało, choć książka
w sumie nudna.
Nie lubię "Sprężyny" - ale mam miłe wspomnienie z nią także.
Zaczęłam ją czytać w Wawie, w Empiku w CH Złota Teresa (czyli Złote
Tarasy), i siedziałam tam z moją uczennicą lat 16, po koncercie
Satyricona, na którym byłyśmy. I tak siedziałyśmy, ja na tyłku ona
na stołku - ja MM a ona fantastykę. I co parę zdań wymiana
refleksji. Jedyne chyba fajne przeżycie zw ze Sprężyną.

Jeszcze na deprechę czytam "Stefcię Ćwiek w szponach
życia", "Głupca" Ewy Schilling i "Gandziolatki" Mirki Sędzikowskiej.

I oglądam głupie filmy, przy których płaczę, wcale się nie krępując.

Pozdrawiam Kurczaku, i witam na forum! :)

[ding_yun]

Moją deprechę niszczy Grodzieńska

[szprota]

Moją Pratchett. Wystarczy mi poczytać o Marchewie zbliżającym się do miasta z całą niewinnością góry lodowej, by smuteczki poszły won oraz nigdy nie wróciły :)

[kurczak1]

ding_yun Twoja sygnaturka jest chyba najbardziej antydepresyjnym
zdaniem jakie mi się w ostatnich dniach przytrafiło i kwiknęlo
śmiechem

[kurczak1]

I jakos trochę mi lepiej choc z przykroscią nadmienić muszę, że to
nie imć mnie rzucił, lecz ja jego, toteż posiadam coś takiego jak
poczucie winy. I tak sobie myślę, ze Gaba np. to by gościa
ścierpiała, a ja nie. Od początku wieedziała jakie to ziółko z
Januszka, a jednak zrobiła sobie z nim drugiego dzidziusia. I jakoś
czuję się taka inna, nieprzystająca do wizerunku kobiety
jeżycjadowej, które to kobiety sa dobre i meżczyźni mają u nich
świetnie niezależnie od zasług

[wushum]

O przepraszam, a Natalka depcząca posoczyście Tunia w truskawkach?

a

[wushum]

A Iduchna zielonooka lodołamaczka serc?

[ding_yun]

Kurczaku, moja sygnaturka pochodzi z Jeżycjady właśnie (Brulion Bebe B). Co do
kwestii kobiet to bez przesady - wspomniana już Natalia, Pulpa odrzucała
zalotników na potęgę, Idusia też miała kilku na sumieniu, Aniella odrzuciła
Robrojka, a taki był dobry chłop :)

[nessie-jp]

Odrzucać odrzucały, ale przecież nie za wady! Jedynym wyjątkiem bodajże Jacunio,
przez Pulpę odrzucony za popielniczkę. Reszta panien jeżycjadowych cieprliwie
znosi wszelkie męskie przywary do czasu, aż nie pojawi się bardziej atrakcyjny
konkurent :) A raz zaobrączkowana (lub zaciążona...), nie porzuca nigdy. Bo nie.

Ja bym, na przykład, takiego Fryderyka Schoppe porzuciła już na etapie
pierwszych jego końskich zalotów

[tygrys2112]

Przepraszam - Laura rzuciła Wolfiego za wady :P Lucka rzuciła za
wadę... to że w naszych oczach niechęć do przedwczesnego małżeństwa
to zaleta, to już inna sprawa.

[kurczak1]

No wiem, uwielbiam te nieprzystajace do realiów (zwłaszcza stanu
wojennego) zachowania Bernarda. Moje dziecię, któremu przeczytalam
te słowa bez kontekstu tez sie ucieszyło. Znaczy - ma poczucie
humoru. A jednak w życiu bym nie wyszła za osobnika pokroju
Bernarda, bo bym się zwyczjnie bała, że mi schrzani życie

[ewaty]

Swoją drogą, trzydziestolatek, przedstawiający się jako TUNIO jest, jak dla
mnie, zdeptany na truskawkowo już na wstępie. W dalekiej rodzinie występował
taki, zdrabniany przez mamunię i ciocie na Tucika. Błyskawicznie przerobiony
przez resztę na Dupcika. Inaczej o nim nie myślę.

[dakota77]

Masz racje. Strasznie to infantylne. A historia z Dupcikiem boska:)

[wushum]

:S imię idioty nie czyni /ujmuję się bo moja kotka jest Tunia, ale od Panien z
Wilka, nie Tunia Jeżycowego/ wybaczcie wtręt:)

[jota-40]

Iiiihihi, Dupcik przyprawił mnie o skręt kiszek i pierwszy dziś radosny wybuch
śmiechu ;).
A z Tuniem miałam identyczne wrażenie - jeszcze to zestawienie zdrobniałej
ksywki z postacią niby szaleńczo fantastycznego macho i żeglarza zarazem, plus
te czarujące, nieprawdaż, blond wąsy... Aaaa [ucieka i rzuca pawia z balkonu].

[tygrys2112]

Wiem, że ławo się mówi, ale jeśli (jak wnioskuję z tego co piszesz),
był "ziółko", to nawet jeśli trudno Ci się rozstać z tym uczuciem,
postąpiłaś dobrze i na pewno nadejdzie dzień kiedy będziesz się czuć
znacznie lepiej. Trzymam kciuki.

Bridget Jones to dobry pomysł, ale raczej film. jest lepszy od
książki, a motyw właśnie taki - rzuciła, bo nie zasługiwał. No a
kończy się dobrze... Więc polecam :)

[kurczak1]

He he, rzuciła, bo on pozostawał wciaż na tym samym poziomie
zaangazowania (randki, zero wspolnego życia), co 3 lata temu. Ale ma
poczucie winy, bo on jednakowoż w porywie miłosci chałupe
podremontował gratis.
Ja właściwie to mam najwiekszy problem z podejmowaniem decyzji. Tak
jak mówicie dziewczyny z jeżycjady jak już dzieci i ślub to po grób.
A ja sie po 4 latach zastanawiam i sprawe rozpatruje odmownie.
Cholerka. Jednka to Ida, Ida, a nie Gaba czy nawet Aniella jest mi
bliższa duchowo...:)

[szprota]

A bo trzy-czteroletni związek to taki czas, w którym trzeba, że pojadę Sapkowskim, albo srać, albo oswobodzić wychodek. Innymi słowy pojawia się wtedy pewnego rodzaju stabilizacja i czas na decyzje: mieszkamy razem albo legalizujemy się albo zakładamy rodzinę, w zależności, nieprawda, od związku. A jak ta druga strona stwierdza, że co tu zmieniać, jej wszak dobrze, to się widzi, że jakby nie o to przez tych kilka lat szło... I się, jak to ładnie ujęłaś, sprawę rozpatruje odmownie.
Miałam jakiś czas temu do podjęcia podobną decyzję. Kac moralny i poczucie winy, owszem (niezależnie od manipulacyjek uskutecznianych przez drogiego eksa), spore. Ale uważam, że było warto.

[wujek_samo_bro]

wygodnie jest nie wiedzieć - wygodnie jest iść spać....

śpij spokojnie
moje myśli czuwają nad Tobą
na parapecie
za oknem

[szprota]

Nie wiem, czy to groźba, czy obietnica.