Kto mi powie dlaczego

[nokata]

... musze (ale czy napewno?):

Wyprawiac imieniny i przyjmowac zyczenia od obcych, zamiast kulturalnie
zabalsamowac sie z moja kobieta w zaciszu.
Wyprawiac swieta dla tabunow zaglodzonych krewnych
zamiast przez 2 dni lazic w pizamie
i przyjaznic sie z krasnoludkiem w lodowce, albo robic gdzies "nic".
Ogladac "ambitne" gnioty w kinie i czytac "intelektualne" wybroczyny
zamiast obejrzec Rambo i przeczytac sobie Tredowata.
Usmiechac sie do szczekajacych bez opamietania namolnych babiszonow na przystanku, zamiast spuscic je bezstresowo w kanal.
Smiac sie z idiotycznych dowcipow tylko dlatemu ze sa to koledzy w pracy
albo znajomi czy inna rodzina.
Mowic ze ktos jest OK, kiedy noz mi sie w kieszeni na jego widok ostrzy.
Chodzic w modnym ubraniu, zamiast w wygodnym.
Malowac pazury na "ice glow pink nr 787324"
zamiast kulturalnie walnac ulubiony metalic.
Konsumowac na imprezie sode pod whisky, zamiast popijac czyscioche mleczkiem.
Zrec w piatek rybe, chociaz zarlam ja przez caly ostatni
tydzien 3 x dziennie?
Malo?
To dopiszcie wiecej takich "mus-tuff" czyli kretynskich powinnosci
towarzysko-tradycyjno-spolecznych.

Ide se kropnac kielonka bimberku pod 18% smietanke i zagryze to kwaszonym ogorkiem posmarowanym miodem gryczanym.

BO TAK KURDE LUBIE!!!!

Cmokaski Bobaski

[warum]

Nie musisz Ale to ma swoja cene... i nie wiem czy warto te cene zaplacic. Ja
bym sie tylko uparla przy metallicu!

[mammaja]

Kiedys tez musialam udawac, ze mnie cholernie interesuja i obchodza sprawy o
ktoprych wiedzialam, ze sa beznadziejne! Teraz naprawde juz nie musze, chyba ze
sama sobie cos wymysle, a wtedy "cel uswieca srodki". Bede sie usmiechac do
glupiej pindy urzedniczki z Wydzialu Kultury, zeby dostac dotacje na Uniwersytet
Trzeciego Wieku

[mantra1]

musze, a raczej powinnam:
- interesowac sie cala moja, liczna i rozproszona po kraju rodzina i cieszyc sie
jak dziecko, gdy ktos przekaze mi raz na rok telefoniczne pozdrowienia
- skladac zyczenia imieninowe dalekiemu wujkowi, ktory nigdy nie skladal zyczen
mnie, a jego synowie - mojej Mamie, a ich cioci
- odpowiadac na pytania znajomych i dalszej rodziny w rodzaju kiedy slub/kiedy
dzidzius/kiedy slub?
- uprawiac jakis sport
- natychmiast leciec do lekarza/kosmetyczki/fryzjera, pojechac na urlop do
miejsca, ktorym zachwyca sie kolezanka (nie proszona o rade)
- wstawac wczesnie w dzien powszedni, nawet jesli nie mam nic do roboty, po to,
by nie odbierac telefonow o 8 rano zaspanym glosem
- pogardzac serialami w TV i literatura klasy stricte rozrywkowa w rodzju Brydzi
Jones
- wychodzic gdzies "sie zabawic" na Sylwestra
- na pytanie "jak sie czujesz" odpowiadac, ze kiepsko, po to tylko, zeby
uslyszec, iz interlokutor czuje sie jeszcze kiepsciej + litanie dolegliwosci
- wysluchiwac narzekan kogos, kto nie skorzystal z mojej rady, kiedy wiem, ze
gdyby skorzystal mialby lepiej
- uzalac sie nad kims, ze "taka mala, taka biedna", kiedy wiem, ze len
patentowany i kawal cholery
- przyznac racje, ze faktycznie zawinily okolicznosci, czy inni ludzie, kiedy
wiadomo, ze nawalil wylacznie ten, kto tak twierdzi
- wykazywac zrozumienie dla "przejsciowych trudnosci finansowych" nieplacacego
mi klienta oraz dla faktu, ze moje trudnosci ma on gleboko w...

To tylko niektore "must-y", jakie przyszly mi do glowy w pierwszym rzucie )

[gaja_1]

Czytając Was moi drodzy poczułam się jakbym Pana Boga za nogi złapała
Dał mi ten komfort, że ja już nic nie muszę
MOżecie mi zazdrościć, ino nie za bardzo coby się szczęście nie odwróciło

[maryna04]

Juz niewiele musze, ale jednak cos tam musze. Pytanie tylko, czy musze, czy
chce.

[kanoka]

Świetny temat, ale nie bede nań odpowiadać tak z doskoku.
Potem coś napiszę od siebie, bo - wbrew inwokacji autora - temat jest dla mnie
raczej z tych poważnych.

[fedorczyk4]

Muszę utrzymywać poprawne stosunki z rodziną le męża, bo mu dobrze życzę
Usługiwać i słuchać się mojej matki, bo się jej boję jak dibła tasmańskiego.
Muszę panować nad chęcią zagryzienia ciał pedagogicznych w szkołach moich dzieci
Lubić synową i jej rodzinę, bo dobrze zycz podstawowemu synowi.
Po za tym nic nie muszę, a to co muszę w sumie niewiele mnie kosztuje. Odkąd
zaproponowałam szefowi mojego męża że dam mu w ucho, zostałam zwolniona z
imprez zawodowych. Odkąd poszłam z Tatą na galę do Teatru Wielkiego w podartych
dżinsach, już mi nie proponuje towarzyszenia mu. Rodzina dalsza boi się mnie
jak ognia, bo mam niewyparzoną gębę i nie noszę kagańca.
Jem co chcę, popijam, tym co lubię i nic nie muszę. Świadomość że mogę,
wystarcza mi.

[mantra1]

Pytanie, jak sadze, zostalo zadane w sposob nieco przewrotny i przypuszczam, ze
wszyscy znamy wlasciwa odpowiedz. Oczywiscie, ze nie musze i nie robie
przynajmniej 90% wymienionych przeze mnie rzeczy, ale...no wlasnie, dlaczego w
ogole przyszly mi one (i nie tylko te) do glowy, jako te, ktore powinnam robic i
dlaczego akurat przeciwko nim sie buntuje?
Wybaczcie, ale nie wierze w stwierdzenie w rodzaju "ja juz nic nie musze",
padajace z ust kogos, kto nie zyje sam na bezludnej wyspie. Kazdy z nas,
niezaleznie od wieku i statusu musi chociazby wypelnic PIT, wyprac sobie ciuchy,
przygotowac cos do zarcia, albo przynajmniej zarobic w jakis sposob pieniadze,
zeby moc sie stolowac w knajpach, zaspokajac chociazby minimalne potrzeby i
oczekiwania swoich dzieci, czy partnera. Wydaje mi sie, ze problem lezy gdzies
na granicy miedzy poczuciem odpowiedzialnosci, zdrowym egoizmem a konwenansem i
tradycja. Ktos kiedys madrze powiedzial: "nie przyszedlem na ten swiat po to,
zeby spelniac twoje oczekiwania, ani ty nie jestes tu po to, zeby spelniac
moje". Niby to proste, a jakze trudne do wcielenia w zycie. Bo czy mozna w
relacjach z bliznimi zawsze stosowac stare porzekadlo ludowe, ktorym niektorzy
okreslaja charakter mieszkancow pewnego regionu Polski "daj mi d..y - dam ci
placka"? Czy tez raczej dawac nie oczekujac nawet na okruszek chleba? A moze
zwyczajnie ukroic sobie kawal tego placka i zjesc go nie przy rodzinnym stole, a
tam, gdzie milej, weselej i nic sie nie musi?
Tylko, skoro to takie proste, to dlaczego w ogole o tym rozmawiamy. Czyzby
jednak to "nicniemuszenie" powodowalo w nas jakis dyskomfort psychiczny?

[fedorczyk4]

Mantro, to co pewne osoby nadal muszą, to jest to czego chcą. jak mawiał jeden
mój kolega, jeszcze się nie zdarzyło żeby normalnego człowieka, w normalnych
okolicznościach ktoś do czegoś zmusił. Jeśli coś zrobił to niezależnie od tego
co mówi, musiał chcieć

[nokata]

mmmm
"Wolność to uswiadomiona koniecznosc"
Marks? Engels?
Ktorys z nich
))))))))))))

[gaja_1]

Pomijając sytuację kiedy musi się np. jeść, pic czy korzystac z WC, reszta musów
zalezy od tego, na ile przyzwyczailismy swoje otoczenie do naszych zachowań.
A wraz z przyrostem ++(bynajmniej u mnie) "mus" przechodził w "wypadało by", a
teraz pozostało "robię to co chcę, to co lubię i w czasie kiedy mam na to ochotę".
Prozaiczne musy dnia codziennego(pranie, sprzątanie itd.)
przełozyłam na młodsze barki,
Zarabianie tez mnie juz omija.
NIe pozbylam się stania przy garach, ale przyzwyczaiłam,
ze w sobotę i niedzielę Marysia ma wolne i nikt sie nie pożywi z mojej ręki
a w tygodniu jak nie mam ochoty na gotowanie to wykonuję telefon z prosba o
odwiedzenie stołówki.
O stosunku do rodziny napisałam w innym wątku, chociaz gdyby żyli rodzice
napewno inaczej by to wyglądało.
Nie bez powodu napisałam, że mozna mi zazdrościc

[kanoka]

Z tym muszeniem, to tak jak z ambicją na sąsiednim wątku. Muszenia są różne.
Często mówimy – „muszę”, ale oznacza to „chcę” lub zważyłam wszystkie za i
przeciw i właśnie tak wybrałam. Ale z różnych powodów, wolimy nasze chęci i
wybory zasłonić słowem „muszę”. Te muszenia sąukierunkowane i na innych ludzi i
dla siebie. Dla innych, mamy musiki rodzinne - np cioci imieniny(no, chyba że
liczymy na spadek ;D). W sprawie przeogromnej reszty kontaktów i zależności
pracowych i biznesowych, funkcjonują rozliczne musiki społeczne . I tu, jak
napisała Warum – „Nie musisz Ale to ma swoja cene... i nie wiem czy warto te
cene zaplacic”
Dla siebie mamy musiki osobiste :muszę mniej jeść, bo tyję, muszę się więcej
ruszać – bo jw., a jeszcze zrobię się niezdarna, muszę wyjść z psem, bo on chce
wyjść, a jak nie wyjdę, to.....
Są też musiki pozorne – w znaczeniu ”wypada” np. „trza być w butach na weselu”,
które łamiąc, narażamy się na społeczny ostracyzm.....
W muszeniu, jako naród, jesteśmy dobrzy. Jak to było – „Nie chcem, ale muszem....”
Pisał już o tym Marian Załucki

„Polak musi”

Jak tylko sięgnąć pamięcią
W nasze dzieje stare
Raz ofiara na biednych
Raz biedni na ofiarę
Słowem, taka nasza już historiozofia
Ze ciągle nas życie
przymusza do ofiar
i znikąd dyspensy
ni litości trochę...."

Dla chętnych - tutaj całość.
www.zalucki.pl/

[byfauch]

Wszystko to piękne co piszecie. Z przerażeniem jednak spotrzegam kolejną skargę
na sylwestra. Przecież nie uchlać się w sylwestra to grzech śmiertelny,
ekskomunika bez możliwości odwołania, piekło i smoła wieczna! A wiadomo, że
samotne bądź dwuosobowe pijaństwo nudzi i prowadzi do konfliktów.

Byfauch

[mantra1]

No qrde wiem, ze jest prikaz uchlewania sie w sylwestra w wiekszym gronie, ale
jest rowniez i taki, ze trzeba sie potem chwalic, jak bylo super, czy wrecz
coolaście ) I w tym momencie nie ma mocnych - ktorys z musow trza zlamac,
albo zelgac. A mowienie prawdy to przeciez tez mus. No i badz tu madry

A teraz calkiem serio, niesmiale pytanko do kolezanki Wywrotowej. A co zrobisz,
kiedy ci, na ktorych, jak piszesz "zrzucilas" zarabianie pieniedzy, sprzatanie,
gotowanie w niedziele i swieta, czy trucie sie w stolowce, kiedy nie masz ochoty
pichcic uznaja, ze tez nie musza, albo zazadaja przyslowiowego placka, albo ...?
Tak calkiem abstrakcyjnie zapytowywuje

[gaja_1]

mantra1 napisała:
A co zrobisz,
> kiedy ci, na ktorych, jak piszesz "zrzucilas" zarabianie pieniedzy, sprzatanie,
> gotowanie w niedziele i swieta, czy trucie sie w stolowce, kiedy nie masz ochot
> y
> pichcic uznaja, ze tez nie musza, albo zazadaja przyslowiowego placka, albo ...
> ?

A co niby miałabym zrobić? NIc
Aż taki samolub nie jestem, żebym wymagała od kogoś czegoś,
czego od siebie nie oczekuję.
Oni tak jak ja, tez nie muszą.
To kwestia wzajemnego uzupełniania się w tym co kto lubi i kiedy ma na to ochotę.
Pieniądze mam swoje, wypracowane przez 27 lat zawodowego życia
a gdyby nie awaria kregosłupa, pewnie do dzisiaj bym tyrała,
więc nie muszą mnie sponsorować,
chociaz przyznaję, nie mają problemów z dogadzaniem moim zachciankom
wykraczajacym poza mój budżet
W pracach domowych musiała nastąpić wymiana pokoleniowa
Jak pisałam był czas kiedy ja musiałam, teraz jest czas kiedy moje dziecię jest
zaprogramowane na "muszę", chociaż tego nie wymagam.

[nokata]

byfauch napisał:

> A wiadomo, że samotne bądź dwuosobowe pijaństwo nudzi
(kwestia ilosci, jak ktos przedobrzy... )
> i prowadzi do konfliktów
W przypadku dwuosobowego takze do walk. Zapasniczych albo i wrestlingu.
W przypadku jednoosobowego do uaktywnienia sie potrzeby eksploracji srodowisk.
Zwlaszcza obcoplciowcow

)))))))))))))

[filomena1]

Musi to na Rusi, a w Polszcze to jak kto che !!
Ot co!

Owszem zycie w spolecznosci zoobowiazuje do dopasowania sie do jej oczekiwan.
No i w jakim stopnia chcac zyc w grupie, a jestesmy z natury zwierzem
stadnym, dopasowujemy sie do wymagan grupy .
osobiscie dopasowuje sie na tyle na ile to nie ogranicza moje wolnosci, i
samostanowienia i decydowania o sobie. Nie powiesze sie dla towarzystwa, ale z
radoscia zrobie sporo. Bo w ogole lubie sprawiac ludziom przyjemnosc. Lubie
spelniac ich oczekiwania. To daje mi satysfakcje, jesli trafie w 10.
Czasem robienie na przekor sobie, na przekor rodzicom, na przekor
przyjaciolom, na przekor calemu swiatu jest niczym innym jak dziecinnym," na
zlosc Mamie odmroze sobie uszy".
Cenie sobie moja niezaleznosc, i jesli nnokata lubi zrec, musi zrec, to niech
nie zre , a przejdzie na delktowanie sie jedzeniem ryby.
POzdrawiam serdecznie
Fil.

Dlaczego muszę?

[josarna]

Bo mam "miękkie serce" pomimo rogatej duszy i ciętego języka.
Wściekam się na staruszka, ale nie jestem w stanie zostawić go bez opieki. Nie
mam siły powiedzieć synowi i synowej: "nie będziecie robić tego, co lubicie,
tylko pójdziecie kopać rowy, by zarobić więcej" - więc muszę im pomagać. Nie
chcę zranić bliskich mi osób, więc nie zawsze "nadaję" na Kościół i w niedzielę
ograniczam prace w ogrodzie (mieszkam prawie przy wejściu do kościoła).
Za to jeśli urządzam imieniny czy Święta to dlatego, że CHCĘ spotkać się z
zaproszonymi ludźmi, sprawić im przyjemność, lub po prostu podtrzymać więzi
rodzinne. Nikogo nie zmuszam do tkwienia przy stole; proponuję drzemkę albo
spacer po lesie, by czuli się swobodnie. A Sylwestra (moje urodziny) od lat
spędzam tak, jak zawsze chciałam, czyli w lesie, ale na zabawie, choć z boku,
bo organizuję imprezy innym. I kurczaka jem dwoma widelcami, bo to dobry sposób.
Podsumowując: MUSZĘ robić coś dla innych, jeśli wynika to z uczuć, poczucia
obowiązku itp.; NIE MUSZĘ robić niczego ze strachu przed tym, co ludzie
powiedzą. Wkurza mnie, gdy teściowa stale daje na mszę za teścia i biega do
kościoła, ale niczego nie zrobi dla bliźniego jeśli nie jest zmuszona. Wściekam
się, że stryj sypie pieniądze zakonnikom, a ja muszę go całkowicie utrzymywać.
On ma (u nich) opinię szczodrego, a ja skąpej, ale wisi mi to i powiewa.
Wszystkim oświadczam, że miejsce w piekle mam dawno zarezerwowane.

[alfredka1]

Czuję, że zbierze się z nas niezła paczka i bedziemy się nawzjem chłodzić )

[josarna]

I Kuroń tam będzie i paru innych drani i ciocia (76 lat), bo niezły z niej
numer .

P.S.: Nie podoba mi się płacenie za modlitwę, ale w tekście chodziło o obłudę,
bo teściowa nie znosiła teścia.

[omeri]

Nic nie muszę dołączę do Was