Dwa miejsca zamieszkania i problemy z meldunkiem

[Gość: szymwal]

Osoby mające więcej niż jedno miejsce zamieszkawania po kilku dniach
przebywania w innym swoim mieszkaniu powinny uregulować swój
meldunek. Co wiąże się z wymianą dowodu,dokumentów samochodu,
zgłoszenie do banku, ZUS, urzędu skarbowego i nie wiadomo co jeszcze.
Po powrocie do poprzedniego adresu zamieszkania sytuacja podobna.
Czyli ciągłe przebywanie w urzędach, wydawanie pieniędzy i bycie bez
żadnych dokumentów.

[savee]

Tak, z tym meldunkiem to lepszy absurd.. Ale nie do końca tak jest, jak piszesz
- istnieje możliwość zameldowania się na pobyt czasowy, co nie wiąże się z
koniecznością wymiany dowodu osobistego ani tymi innymi formalnościami, które tu
wymieniasz. Ale niestety, wymaga wizyty w urzędzie, co już jest wystarczającym
utrudnieniem.

Nie jestem zasadniczo przeciwniczką obowiązku meldunkowego, ale albo władze
akceptują, że adres zameldowania nie musi być realnym adresem zamieszkania
obywatela i może być w miejscowości x, z której ktoś pochodzi, ale w której bywa
raz na pół roku, albo niech usuną tę informację z dowodów osobistych i umożliwią
obywatelom podawanie adresu korespondencyjnego, który może się często zmieniać.
Teraz to jest kompletna fikcja, bezsensownie podtrzymywana przez istniejące prawo.

Przy okazji postulowałabym równie (albo i bardziej) bezsensowny zapis o
konieczności zameldowania na pobyt czasowy przy pobycie gdzieś powyżej 3 dni.
Bardzo zabawne, zwłaszcza w przypadku wizyty cudzodziemców (można sobie
sprawdzić na stronie ds. cudzoziemców - odwiedzających nas obywateli UE mamy
obowiązek zameldować u nas na pobyt czasowy przed upływem 3 dni...).

[snorri696]

> Tak, z tym meldunkiem to lepszy absurd.. Ale nie do końca tak jest, jak piszesz
> - istnieje możliwość zameldowania się na pobyt czasowy, co nie wiąże się z
> koniecznością wymiany dowodu osobistego ani tymi innymi formalnościami, które t
> u

> wymieniasz. Ale niestety, wymaga wizyty w urzędzie, co już jest wystarczającym
> utrudnieniem.
>
> Nie jestem zasadniczo przeciwniczką obowiązku meldunkowego, ale albo władze
> akceptują, że adres zameldowania nie musi być realnym adresem zamieszkania
> obywatela i może być w miejscowości x, z której ktoś pochodzi, ale w której byw
> a
> raz na pół roku, albo niech usuną tę informację z dowodów osobistych i umożliwi
> ą
> obywatelom podawanie adresu korespondencyjnego, który może się często zmieniać.
> Teraz to jest kompletna fikcja, bezsensownie podtrzymywana przez istniejące pra
> wo.

1. jeżeli podasz prostą metodę na to jak określić gdzie powinien być być
dostarczony np. wezwanie z sądu to proszę bardzo zrezygnujmy z meldunku.
2. wizyta we właściwym urzędzie nie będzie konieczna już od 2009 roku jak
uruchomiony zostanie system PESEL2. Konkretniej nie tyle co nie będzie konieczna
co będzie można pójść do dowolnego urzędu gminy i załatwić sprawę.

[Gość: szymwal]

Z meldunkiem czsowym to jest prawda, ale wygasa po dwóch miesiącach
i na jego podstawie mało można załatwić. Np. ubezpieczyciel
nieruchmości chce ubezpieczyć nieruchomość tylko jak masz stały
meldunek. Jest problem, z uczestnictwiem w wszelkich wyborach.

[savee]

do snorri696:
1. dlatego piszę, że nie jestem zasadniczo przeciwniczką obowiązku meldunkowego,
ale jestem za taką zmianą prawa, aby przestało być ono kompletną fikcją.
Większość ludzi jak przyjeźdża np. do Warszawy na studia nie melduje się tu
przecież, ale nadal jest zameldowana w rodzinnej miejscowości.
2. system PESEL2 nic tu nie zmieni, jeśli adres zameldowania nadal będzie miał
być wpisywany na dowodzie osobistym. Co z tego, że będziesz mógł się
zameldować/wymeldować w dowolnym urzędzie, skoro będzie pociągało to za sobą
konieczność wymiany dowodu. Słyszałam, że trwają dyskusje na temat usunięcia tej
informacji z dowodu, ale na razie nic konkretnego nie wiadomo.
A przy okazji PESEL2 - polecam raport instytutu sobieskiego na ten temat,
pomijając wszelkie kwestie bezpieczeństwa danych itd., to znów zakłada się, że
będzie jeden centralny rejestr z jedynymi słusznymi adresami (zameldowania), a
urzędy nie będą mogły pytać obywateli np. o ich adresy korespondencyjne (bo będą
miały osobowiązek posługiwać się adresami zameldowania z bazy PESEL2). Wszystko
ok, ale czemu - poza obowiazkowym adresem zameldowania - nie można podać adresu
korespondencyjnego (dobrowolnie), który - jeśli już ktoś go będzie chciał podać
- byłby zapewne bardziej wiarygodny niż adres zameldowania.

Eh, to temat na dłuższą dyskusję. A raport Instytutu Sobieskiego jest tu:
www.sobieski.org.pl/panel/plugins/newsy/files/Raport_IS_Kepczynski_Pesel2_2007_03.pdf

[Gość: józef cieśla]

> Większość ludzi jak przyjeźdża np. do Warszawy na studia nie
> melduje się tu przecież, ale nadal jest zameldowana w rodzinnej
> miejscowości.

A co ich powstrzymuje przed zameldowaniem się tam, gdzie faktycznie mieszkają?

[savee]

hm, pomyślmy. może na przykład konieczność wzięcia wolnego w pracy w celu
oddstania swojego w kolejce w urzędzie, konieczność wymiany dowodu osobistego
przy zmiane adresu stałego zameldowania i związane z tym koszty?

[savee]

A, przepraszam, jeszcze zapomniałam, że w przypadku osób wynajmujących
mieszkanie, właściciel musi podpisac formularz, że dana osoba faktycznie tam
mieszka, a także przekazać do wglądu dokument potwierdzający swoje prawo do
lokalu - czyli albo pójść z osobą meldującą się do urzędu i pokazać akt
notarialny, albo jej go dać do ręki, licząc, że wróci cały i zdrowy.

Wiem, że każda z tych rzeczy jest do załatwienia, staram się jedynie pokazać, że
skutecznie zniechęca to ludzi do meldowania się tam, gdzie faktycznie
przebywają. Oczywiści, można odpowiedzieć, że w takim razie wlepiamy mandaty po
1000 zł za brak meldunku, a przy recydywie - wydalenie z miejscowości, gdzie nie
ma się meldunku. Tylko to już chyba nie te czasy.

[Gość: józef cieśla]

wychodząc z tego założenia, każdy do śmierci powinien mieć ten sam dowód, który
dostał w wieku lat 18-tu, z wpisanym adresem zamieszkania u rodziców, nawet jak
ma 70 lat i 20-krotnie się zdążył przeprowadzić, a wszystkie urzędy oczywiście
będą telepatycznie wiedziały gdzie kierować korespondencję

[Gość: basia]

Do Pana Józefa:
Kobieta z miasta A na Śląsku wychodzi za mąż we wrzesniu 2006 r.-
zmiana dowodu osobistego (nowe nazwisko), zmiana prawa jazdy, dowodu
rejestracyjnego, karty chipowej do ubezpieczenia zdrowotnego, danych
do konta w banku, danych do ZUS (II filar) pełnomocnictw ....
Marzec 2007 - zmiana adresu, melduje się u rodziców męża - dalej w
mieście A. Więc zmiana dowodu osobistego (nowy adres), zmiana prawa
jazdy, dowodu rejestracyjnego, karty chipowej do ubezpieczenia
zdrowotnego, danych do konta w banku, danych do ZUS (II filar)
pełnomocnictw itd z tym, że koszty x 2, bo mąż musi zrobić to samo -
dowód rejestracyjny, bo jedno auto. Grudzień 2007 - przeprowadzka do
swojego własnego mieszkania w mieście A: Więc znowu zmiana dowodu
osobistego (nowy adres), zmiana prawa jazdy, dowodu rejestracyjnego,
karty chipowej do ubezpieczenia zdrowotnego, danych do konta w
banku, danych do ZUS (II filar) pełnomocnictw itd z tym, że koszty x
2, bo mąż musi zrobić to samo. Policzcie koszty i stratę czasu. W
grudniu 2007 nie udało się załatwić dowodu, bo ludzie wymieniali
książeczkowe, a mnie się łza w oku kręci, bo przez 20 lat miałam
jeden dowód mimo dwukrotnej zmiany adresu, zmiany pracy a nawet
adnotacji o wydaniu wkładki paszportowej i kartki 0 dla noworodka!!

[Gość: ego]

W Niemczech zmiana adresu nie powoduje wymiany np:dowodu osobistego.Urzednik
nakleja kartke z nowym adresem przybija pieczatke ijuz.

[Gość: gosc]

Meldunek -to forma represji kulawego panstwo.

[Gość: basia]

To, że w akademiku nie można się zameldować na stałe ani żaden
właściciel kwatery czy mieszkania na wynajem nie zgodzi się na stałe
zameldowanie sublokatora, bo się go nie pozbędzie do końca życia. A
meldunku tymczasowego w dowodzie nie ma :-). A wogóle z nowymi
dowodami jest cyrk, stary się miało przez wiele lat (np. na zmianę
adresu było 16 miejsc), nowy trzeba wymieniań nieraz 2x w roku
(córka musiała wymienić3x a wymiana dowodu to dopiero poczatek
wymieniania............)

[Gość: józef cieśla]

"zameldowanie sublokatora, bo się go nie pozbędzie do końca życia"

chyba za dużo naoglądałaś się filmu "Nie ma róży bez ognia"
PRL się skończył
właściciel lokalu idzie do urzędu i kogoś wymeldowywuje - i tyle
jego lokal - jego prawo decydować kto tam mieszka

a to, że ludzie wynajmują "na lewo" to już nie moja wina

być może adres zameldowania nie powinien być w dowodzie, ale to nie zmienia
faktu, że jakoś urzędy muszą wiedzieć, gdzie aktualnie jesteśmy, gdzie nam
kierować korespondencję itp.

[Gość: basia]

Acha poprzednio zapomniałam o Urzędzie Skarbowym i NIP3, sorki!!!!

>być może adres zameldowania nie powinien być w dowodzie, ale to nie
zmienia faktu, że jakoś urzędy muszą wiedzieć, gdzie aktualnie
jesteśmy, gdzie nam kierować korespondencję itp.<

Acha, czyli jeszcze za kazdym razem należałoby powiadamiać na
wszelki wypadek wszystkie urzędy o zmianie dowodu (Sąd, prokuraturę,
policję opiekę społeczną i kto tam jeszcze zamierza do nas wysyłać
korespondencję. A gdyby tak raz podać adres korespondecyjny np. do
rodziców wiedząc, że czekają nas zmiany?

[Gość: józef cieśla]

> Acha, czyli jeszcze za kazdym razem należałoby powiadamiać na
> wszelki wypadek wszystkie urzędy o zmianie dowodu

nie rozumiem - właśnie wystarczy powiadamiać jeden urząd, właśnie do tego służy
"adres zameldowania". Tyle, że ludziom się nie chce. Faktycznie podawanie tego
adresu na dowodzie (plastikowym, bez możliwości zmiany) jest utrudnieniem. A
może zamiast tego należałoby zrezygnować z posługiwania się wszędzie numerem
dowodu osobistego? Po co w ZUS, US, w banku - mają znać nasz numer dowodu? Moim
zdaniem wystarczyłby PESEL - i baza danych PESEL wystarczyłaby też wszystkim
instytucjom do odnajdywania naszego aktualnego miejsca zamieszkania.

[Gość: Noname]

Ideą systemu PESEL2 było właśnie to aby wszelkie urzędy, po potwierdzeniu naszej tożsamości, wiedziały jaki jest nasz aktualny adres zameldowania i zamieszkania. Sama zmiana adresu byłaby możliwa elektronicznie, przy użyciu internetu.

Przy okazji proszę nie zwracać uwagi na raport Instytutu Sobieskiego. Ten "instyt" nie był wystarczająco doinformowany w czasie jego pisania. Później odbyła się dyskusja przy kamerach pomiędzy instytutem a ministerstem (można obejrzeć na stronach IDG). Instytut nie potrafił zadać nawet jednego sensownego pytania. Okazało się, że w bazie PESEL2 planowano umieścić mniej informacji niż w bazie PESEL. Miała zniknąć np. informacja o naszym wykształceniu.

To czy umieszczać informacje o adresie zameldowania na dowodzie to zupełnie inna sprawa, nie związana z obowiązkiem meldunkowym.

[Gość: pt@]

Ten raport interesujący jest bo można dowiedzieć się jak takie
systemy można budować bezpiecznie. Żadna konferencja prasowa nie
jest w stanie przekazać informacji, które w tym raporcie są.

A obowiązek meldunkowy ... jest zwykłym wymuszeniem. Tak samo
wymuszają dane osobowe operatorzy sieci komórkowych. Z tego, że ktoś
świadczy jakąś umowę wcale nie wynika konieczność informowania go o
adresie zamieszkania, bo nawet jeśli ów świadczeniodawca chciałby
się z nami skontaktować (w naszym interesie) to nie musi, więcej NIE
POWINIEN tego robić w miejscu zamieszkania, bo miejsce zamieszkania
chroni mir domowy, tj miejsce absolutnej prywatności danego
człowieka. W zupełności wystarczyć powinien mu adres
korespondencyjny, który na dodatek w obecnych czasach powinien być
raczej elektroniczny niż tradycyjny.

[Gość: pt@]

A ten adres zamieszkania nie jest do niczego potrzebny. To tylko
mania kontrolowania i powszechne narażanie obywateli na skutki
działań przestępczych, bo przecież nikt nie zabezpieczy adresu
zamieszkania przed wymuszeniem czy zwykłą łapówką od pani w okienku
instutucji. Poza tym mogę być zameldowany gdzieś i podróżować
każdego dnia będąc w innym mieści i żadnego meldunku nie będę musiał
robić choć nigdy mnie nie będzie w miejscu zameldowania. Obowiązek
meldunkowy ogranicza tylko uzasadnioną dzisiaj mobilność ludzi.
Informacje o adresach korespondencyjnych poczty tradycyjnej znajdują
głównie zastosowanie do niepokojenia obywateli i narażania ich np na
skutki fikcyjnych doręczeń przez pozostawienie awiza czego efektem
są przegrane sprawy w sądach powszechnych bez autentycznego
rozpoznawania. Znacznie powszechniejsze i skuteczniejsze są inne
metody komunikacji takie jak poczta elektroniczna i komunikatory niż
poczta tradycyjna.

A sposoby na bezpieczne udzielanie informacji o sobie daje np.
OpenId. Ów OpenID daje możliwość powierzania konkretnym odbiorcom
konkretnego zakresu danych osobowych. Koledzy mogą uzyskać adres
twojej poczty elektronicznej ale nie dowiedzą się jaki masz numer
buta, a sprzedawca u którego zwykle kupujesz buty odwrotnie pozna
numer twojego buta, ale nie dowie się o adresie twojej poczty
elektronicznej. Tylko Ty decudujesz komu jakiej informacji
udzielisz. Bo rzecz naprawdę nie jest w tym co ktoś o nas chce
wiedzieć tylko co my komuś o sobie chcemy powiedzieć.

O OpenId można poczytać w Wikipedii np.

[Gość: mia]

gratuluje optymizmu.

Art. 15. 1. Osoba, która opuszcza miejsce pobytu stałego lub czasowego
trwającego ponad 2 miesiące, jest obowiązana wymeldować się w organie gminy [....]

Wymeldować można SIĘ tylko samemu. Obcej osoby nigdy nie da się wymeldować na
podstawie tej ustawy. S

próbuj dopytać się w urzędzie jak to wygląda. Meldunek nie jest oczywiście
równoznaczny z prawem do mieszkania, ani do zamieszkiwania, ale wytłumacz
policji czy straży miejskiej wezwanej przez takiego delikwenta, że właśnie
wyrzucasz na bruk osobę zameldowaną mieszkaniu...

[Gość: tomekjot]

co ty dajesz?

z urzędu mozna zawsze wymeldować.

prowodo pobytu mozna udowodnic innymi dokumnmentami.

[Gość: gosc]

po co urzednikowi moj adres, jak bede potrzebowal urzednika to wysle
list z moim adresem z prosba o kierowanie korespondencj na nowy
adres.

[Gość: gosc]

Urzad nic nie musi wiedziec.

[Gość: Lidka]

Ty tak poważnie pytasz? Jeśli tak to chyba w ogóle nie masz wyobraźni. Co ich
powstrzymuje? Ja wynajmuje mieszkanie w mieście, gdzie pracuję, nie stać mnie na
własne. Myślisz, że właściciel wynajmowanego mieszkania zgodzi się, żeby mnie
tam zameldować? Taka zagadka...

[Gość: tomekjot]

nie wiem na co ma wyrazać zgodę, skoro- meldunek jest poświadczeniem
pobytu w danym lokalu. sam fakt ze tam mieszkasz powinien wtsarczyć
do zgłoszenia tewgo w urzędzie

[Gość: realista]

Niby tak, ale w danym lokalu można przebywac legalnie lub nie.
Prawda?

[Gość: tomekjot]

niby tak- ale zameldowanie jest poswiadczeniem pobytu w danym lokalu.

[Gość: tomekjot]

Pisma z sądu powinny być wysyłane na adres stałego pobytu.

[Gość: realista]

Amerykę odkryłeś :)

[Gość: sss]

eqwrtfdv

[Gość: gosc]

obowiazek meldunkowy powinien zostac zniesiesiony,to relikt
przeszlosci.Przyjazne panstwo,ha!

[Gość: szymwal]

Trzeba brać pod uwagę nie tylko osby uczące się lub pracującew innym
mieście, ale coraz większą grupę osób mających kilka mieszkań i
zamieszkujących w nich w zależności od ich widzimisię.

[Gość: autor]

w usa nie ma obowiązku meldunkowego, ale jednak przy wyrabianiu ID lub prawa
jazdy wymagane jest podanie adresu, który nastepnie wytłacza się na dokumencie.
Przy ewentualnej zmianie adresu istnieje obowiazek poinformowania urzędu o tej
zmianie i np. w Pensylwanii otrzymuje sie wkładkę z nowym adresem, ale prawo
jazdy lub ID nadal jest wazne.

[Gość: Kajka]

Meldunki sa pozostaloscia po komunie i faktycznie kontroluja
obywatela.Opuszczajac kraj na dluzej niz 6 miesiecy masz obowiazek
wymeldowac sie czasowo, tzn.tracic czas w urzedzie.A tak naprawde,
to kogo to obchodzi.T o jest ingerencja w moja prywatnosc.Jest to
straszny bubel prawny.Musisz podac zameldowanie i jesli tam nie
mieszkasz, adres do korespondencji.W praktyce wyszlo tak, ze
urzednikom to wisi i np.bardzo wazna korespondencje wyslali na adres
zameldowania a nie zamieszkania i mialam troche klopotow.A moim
zdaniem wystarczy podawac adres zamieszkania a do sprawdzenia
obywatela wystarczy prawo jazdy z podanym peselem lub nipem.
Zobaczcie ile bezdomnych osob jest pozbawionych prawa do glosowania
przez brak meldunku.

Bez meldunku

[Gość: free]

Kajka napisał(a):

> Meldunki sa pozostaloscia po komunie i faktycznie kontroluja
> obywatela.Opuszczajac kraj na dluzej niz 6 miesiecy masz obowiazek
> wymeldowac sie czasowo, tzn.tracic czas w urzedzie.A tak naprawde,
> to kogo to obchodzi.T o jest ingerencja w moja prywatnosc.Jest to
> straszny bubel prawny.Musisz podac zameldowanie i jesli tam nie
> mieszkasz, adres do korespondencji.W praktyce wyszlo tak, ze
> urzednikom to wisi i np.bardzo wazna korespondencje wyslali na
> adres zameldowania a nie zamieszkania i mialam troche klopotow. A
> moim zdaniem wystarczy podawac adres zamieszkania a do sprawdzenia
> obywatela wystarczy prawo jazdy z podanym peselem lub nipem.
> Zobaczcie ile bezdomnych osob jest pozbawionych prawa do glosowania
> przez brak meldunku.

Do otrzymania dowodu osobistego nie jest konieczne zameldowanie.
Obywatele polscy zamieszkali na stałę za granicą mają prawo, ale nie obowiazek
posiadania dowodów osobistych.

Zgodnie z art. 45 ust. 3 art. tej ustawy dla osób bez stałego miejsca
zameldowania (np. bezdomnych), jak i dla osób na stałe zamieszkałych za granica,
dowód osobisty dla osób bez zameldowania wydaje organ dzielnicy Warszawa
Śródmieście.

miasta.gazeta.pl/trojmiasto/1,35612,5057464.html

[Gość: maber77]

a ja myślę, że utrzymywanie przy życiu tego i innych reliktów z czasów PRL jest potrzebne tylko urzędnikom dla ich wygody i dla udowodnienia sęsu ich istnienia.Ile tysięcy ludzi w tym kraju trzeba by wywalić gdyby polikwidować te wszystkie bzdury.Przecież jak ty masz sprawę do urzędu, to zrobisz wszystko, żeby korespondencja do ciebie dotarła, a jak urząd ma sprawę do ciebie, to niech się martwi jak cię znaleść a nie przewala ten obowiązek na ciebie bo tak wygodniej

Rząd planuje zlikwidować obowiązek meldunkowy

[savee]

No proszę!

wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80708,4882768.html
Zobaczymy, co z tego wyjdzie - sprawa nie jest taka banalna, ale mam nadzieję,
że uda się im stworzyć jakoś sensowną alternatywę dla fikcji obowiązkowego
meldunku. Życzę powodzenia.

[Gość: bb]

Uważam, że obowiązek meldunkowy, to jest naprawdę bubel prawny. Jest
jesze inna sprawa dotyczaca zameldowania. Chodzi o to, że można
wymeldowac osobę z jego pobytu stałego, gdy tam nie przebywa kilka
dni lub powyżej 2- miesiace. Jest to bardzo krzywdzące szczególnie
dla tych osób, które są po rozwodzie. Jeżeli rozwiedzieni małżąkowie
mają osobne mieszkania, to wtedy nie ma problemu,ale często jest
tak, że są współwaścicielami swego domu i nie dokonali podziału
majątku w sądzie bo ich na to np. nie stać. Zostaje w tym mieszkaniu
np. żona a były mąż się wyprowadza bo nie chce żyć razem pod jednym
dachem z byłą żoną. Jeżeli jest bogaty to sobie kupi mieszkanie i
tam się zamelduje na stałe. Jednak gdy jest biedny, to wtedy ma
problemy, gdy była żona złoży wniosek o wymeldowanie z pobytu
stałego, bo jak wszyscy wiedą przeważnie rozwiedzieni nie mieszkają
razem ze zrozumiałych względów.Pomimo, że sąd przyznał np. do
zamieszkiwania pokój. I wtedy taka osoba nie będzie posiadała
stałego zameldowania i często nawet zameldowania czasowego. Myślę,
że w tym momencie ustawa administracyjna przyczynia się do
poszerzania grona ludzi bezdomnych. Taki człowiek bez meldunku ma
problemy w pracy, w banku itd.Nie będzie mógł np. kupić mieszkania
na kredyt, żeby ułożyć sobie być może nowe życie.

[Gość: rrr]

Krotko - miejsce zamieszkania to miejsce gdzie przebywam.
Korespondencja jest przesylana na miejsce zamieszkania.

Mozna dopuscic obowiazek zgloszenia do centralenj bazy danych
eg PESEL miejsca zamieszkania w celach korespondencji (tak jak
w Niemczech), ale sa ktaje ktore dobrze sobie radza bez tego.

Jesli jest obowiazek meldunkowy, to panstwo bierze koszt wymiany wszystkich
dokumentow (eg prawo jazdy, dowod osobisty) gdzie adres jest drukowany przez
wymogi panstwa.

Ja dbam o to, jak rowniez zainteresowani aby podac adres do
korespondencji (patrz dostawcy pradu, wody, telefon itd, itp)

Urzad skarbowy znajdzie moj adress do korespondencji (jak chce, ale
jemu jest wygodniej to zrzucic na obywatela) u mojego pracodawcy,
w moim banku itd.

Ja i pracodawca dbamy o to zeby wiedziec gdzie mieszkam

Koniec!!!

[Gość: Geniek]

Tylko pamiętajcie Państwo, którzy tak piszecie o komunikatorach i emailach, że w tym kraju żyją też ludzie starsi, których nie stać na opłacenie internetu bo im na leki nie starcza. Nie mówię już o tych co ich stać na neta, ale z racji wieku nie są w stanie się nauczyć, albo nie chcą, nie ważne. To co? ich zmuszać do zakładania neta żeby zastąpić pocztę tradycyjną na elektroniczną? a ilu ludzi ma konto email a poczty miesiącami nie sprawdza? Ni za tym, ni za tym, ale urzędy muszą jakoś działać. Bez względu na to, czy urzędników jest za dużo, czy za mało, czy są profesjonalni czy nie, to tak oni jak i instytucje wymiaru sprawiedliwości muszą jakoś działać. Bo jak Cię pobiją na ulicy i gości złapią to będziesz się cieszył jak goście za to odpowiedzą (co jest wątpliwe) ale wtedy będziesz się cieszył, że te wszystkie przepisy o doręczeniach i domniemaniach z tym związanych istnieją (jeśli goście będą z wolnej stopy odpowiadać). I sorry bo odnoszę się do wszystkich poprzednich postów po trochu, a nie do poprzednika, bo nie wiem czy się dobrze podpiąłem. Także trochę jest tak że system jest archaiczny, ale lepszego na razie nie ma. Więc dobrze, że są takie dyskusje, powinni je przeczytać Panowie z rządu, ale nie piszmy żeby to wszystko znieść i zaorać bo będzie anarchia. I pewno co niektórym będzie to odpowiadać do momentu, aż będą potrzebować ochrony ze strony prawa, jakiegoś urzędu, sądu, policjanta cokolwiek. Wtedy stwierdzą, że potrzebne jest państwo policyjne. Pozdrawiam.

[Gość: asika]

ja mam problem z wyslaniem dziecka do szkoly od 10 lat mieszkam w domu w ktorym
nie jestem zameldowana oplacam wszystkie rachunki moja ciotka umarla i teraz nie
ma mnie kto zameldowac staly adres mam 35 m od miejsca zamiezkania a wiec klopot
z dowozem dziecka w szkole obowiauje rejonizacja i niechcą zapisac corki do
pierwszej klasy

Bezprawie prawne - meldunek

[Gość: dingo]

Idiotyczne prawo w konflikcie z Konstytucją

Meldunek jest relika KOMUNIZMU!

USTAWA

z dnia 10 kwietnia 1974 r.o ewidencji ludności i dowodach osobistych
Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa normuje sprawy ewidencji ludności i dowodów osobistych.
2. Ewidencja ludności polega na rejestracji danych o miejscu pobytu osób, o
urodzeniach, dotyczących obowiązku wojskowego, zmianach stanu cywilnego,
obywatelstwa, imion i nazwisk oraz o zgonach.
3. Dowód osobisty jest dokumentem:
1) stwierdzającym tożsamość osoby;
2) poświadczającym obywatelstwo polskie;
3) uprawniającym obywateli polskich do przekraczania granic między państwami
członkowskimi Unii Europejskiej.

Rozdział 3

Zameldowanie

Art. 10. 1. Osoba, która przebywa w określonej miejscowości pod tym samym
adresem dłużej niż trzy doby, jest obowiązana zameldować się na pobyt stały lub
czasowy najpóźniej przed upływem czwartej doby, licząc od dnia przybycia.
2. Osoba, która przybywa do zakładu hotelarskiego albo do zakładu udzielającego
pomieszczenia w związku z pracą, nauką, leczeniem się lub opieką społeczną, jest
obowiązana zameldować się na pobyt stały lub czasowy przed upływem 24 godzin od
chwili przybycia.

Obowiązek meldunkowy cudzoziemców

Art. 23. Cudzoziemiec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
obowiązany wykonywać obowiązek meldunkowy na zasadach określonych w ustawie,
jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.

Art. 24. 1. Cudzoziemiec przebywający poza zakładem hotelarskim, zakładem
udzielającym pomieszczenia w związku z pracą, nauką, leczeniem się lub
wypoczynkiem jest obowiązany zameldować się na pobyt czasowy przed upływem 48
godzin od chwili przybycia do określonej miejscowości i nie później niż przed
upływem 48 godzin od chwili przekroczenia granicy Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Jeżeli koniec terminu do dokonania obowiązku meldunkowego przypada na dzień
ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny
dzień powszedni.

Art. 25. Uczestnicy wycieczek dokonują zameldowania się na pobyt czasowy za
pośrednictwem kierownika wycieczki, który jest obowiązany z chwilą przybycia
wycieczki do zakładu hotelarskiego zgłosić pobyt wycieczki kierownikowi zakładu
lub pracownikowi upoważnionemu do przyjmowania zgłoszeń, przedstawiając listę
uczestników wycieczki oraz dokumenty uprawniające ich do pobytu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 26. 1. Cudzoziemiec, dokonując zameldowania się na pobyt stały, zgłasza
wymagane dane do zameldowania oraz przedstawia kartę pobytu wydaną w związku z
udzieleniem zezwolenia na osiedlenie się, zezwolenia na pobyt rezydenta
długoterminowego Wspólnot Europejskich, statusu uchodźcy lub zgody na pobyt
tolerowany albo zezwolenie na osiedlenie się, zezwolenie na pobyt rezydenta
długoterminowego Wspólnot Europejskich, decyzję o nadaniu statusu uchodźcy w
Rzeczypospolitej Polskiej lub o udzieleniu zgody na pobyt tolerowany.
2. Obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej i członek jego rodziny
niebędący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, dokonujący
zameldowania się na pobyt stały, zgłaszają wymagane dane do zameldowania, przy
czym obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej przedstawia kartę pobytu
obywatela Unii Europejskiej albo zezwolenie na pobyt, a członek jego rodziny
niebędący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej - dokument pobytu
albo zezwolenie na pobyt.
3. Cudzoziemiec, dokonując zameldowania się na pobyt czasowy trwający ponad 2
miesiące, zgłasza wymagane dane do zameldowania oraz przedstawia wizę, a w
przypadku gdy wjazd cudzoziemca nastąpił na podstawie umowy przewidującej
zniesienie lub ograniczenie obowiązku posiadania wizy - dokument podróży,
tymczasowe zaświadczenie tożsamości cudzoziemca, kartę pobytu albo zezwolenie na
zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenie na osiedlenie się lub zezwolenie na
pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich bądź decyzję o udzieleniu
zgody na pobyt tolerowany lub o nadaniu statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej
Polskiej.
4. Obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej i członek jego rodziny
niebędący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, dokonujący
zameldowania się na pobyt czasowy trwający ponad 2 miesiące, zgłaszają wymagane
dane do zameldowania, przy czym obywatel państwa członkowskiego Unii
Europejskiej przedstawia kartę pobytu obywatela Unii Europejskiej albo
zezwolenie na pobyt lub zezwolenie na pobyt czasowy, a członek jego rodziny
niebędący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej - dokument pobytu
albo zezwolenie na pobyt lub zezwolenie na pobyt czasowy.
5. Przepisy ust. 2 i 4 stosuje się do obywateli państw Europejskiego Obszaru
Gospodarczego oraz innych państw, które nie należą do Unii Europejskiej, ale na
podstawie umów zawartych z Unią Europejską korzystają ze swobody przepływu osób,
oraz do członków ich rodzin.

Art. 27. Od wykonywania obowiązku meldunkowego zwolnieni są pod warunkiem
wzajemności szefowie i członkowie personelu przedstawicielstw dyplomatycznych
oraz urzędów konsularnych państw obcych, łącznie z członkami ich rodzin
pozostającymi z nimi we wspólnocie domowej, a także inne osoby na podstawie
ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych, z wyjątkiem
cudzoziemców mających stałe miejsce pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 43. Dowód osobisty podlega obowiązkowi zwrotu w razie:
1) utraty obywatelstwa polskiego;
2) zgonu posiadacza dowodu osobistego; obowiązek zwrotu dowodu osobistego
ciąży w tym przypadku na osobach obowiązanych do zgłoszenia zgonu stosownie do
przepisów prawa o aktach stanu cywilnego.
Najwyższym prawem odnośnie Wolności i praw obywatelskich w RP jest Konstytucja
Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.

"KONSTYTUCJA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 2 kwietnia 1997 r.
(Dziennik Ustaw Nr 78, poz. 483 sprostowanie Dziennik Ustaw z 2001
r. Nr 28, poz. 319),
Art. 8.
1.
Konstytucja jest najwyższym prawem Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 52.

1. Każdemu zapewnia się wolność poruszania się po
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz wyboru miejsca zamieszkania i pobytu.

2. Każdy może swobodnie
opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
3. Wolności, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą podlegać
ograniczeniom określonym w ustawie.

4. Obywatela polskiego nie można wydalić z kraju ani zakazać
mu powrotu do kraju.

5. Osoba, której pochodzenie polskie zostało stwierdzone zgodnie z ustawą,
może osiedlić się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na stałe."

Bezprawie prawne - meldunek- ciag dalszy

[Gość: dingo]

kontynuacja
Najwyższym prawem odnośnie Wolności i praw obywatelskich w RP jest Konstytucja
Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.

"KONSTYTUCJA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 2 kwietnia 1997 r.
(Dziennik Ustaw Nr 78, poz. 483 sprostowanie Dziennik Ustaw z 2001
r. Nr 28, poz. 319),
Art. 41.

1. Każdemu zapewnia się nietykalność osobistą i wolność osobistą.
Pozbawienie lub ograniczenie wolności może nastąpić tylko na zasadach i w trybie
określonych w ustawie.
2. Każdy pozbawiony wolności nie na podstawie wyroku sądowego
ma prawo odwołania się do sądu w celu niezwłocznego ustalenia legalności tego
pozbawienia. O pozbawieniu wolności powiadamia się niezwłocznie rodzinę lub
osobę wskazaną przez pozbawionego wolności.

3. Każdy zatrzymany powinien być niezwłocznie i w sposób
zrozumiały dla niego poinformowany o przyczynach zatrzymania.

Art. 51.

1. Nikt nie może być obowiązany
inaczej niż na podstawie ustawy do ujawniania informacji dotyczących jego osoby.


2. Władze publiczne nie mogą pozyskiwać, gromadzić i
udostępniać innych informacji o obywatelach niż niezbędne w demokratycznym
państwie prawnym.
Art. 52.

1. Każdemu zapewnia się wolność
poruszania się po terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz wyboru miejsca
zamieszkania i pobytu niezbędne w demokratycznym państwie prawnym.

Art. 60.

Obywatele polscy korzystający z pełni praw publicznych mają prawo dostępu
do służby publicznej na jednakowych zasadach.


Protokół nr 11 do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i
podstawowych wolności wszedł w życie dnia 1 listopada 1998 r.

PROTOKÓŁ Nr 1 I Nr 4

DO KONWENCJI O OCHRONIE PRAW CZŁOWIEKA I PODSTAWOWYCH WOLNOŚCI
Artykuł 2

Prawo
do swobodnego poruszania się
1. Każdy, kto przebywa legalnie
na terytorium państwa, ma prawo do swobodnego poruszania się i do swobodnego
wyboru miejsca zamieszkania na tym terytorium.
2. Każdy może
swobodnie opuścić jakikolwiek kraj, w tym swój własny.
3. Korzystanie z tych praw nie może podlegać innym
ograniczeniom niż te, które określa ustawa i które są konieczne w społeczeństwie
demokratycznym z uwagi na bezpieczeństwo państwowe i publiczne, utrzymanie
porządku publicznego, zapobieganie przestępczości, ochronę zdrowia lub
moralności lub ochronę praw i wolności innych osób.

4. Prawa wymienione w ustępie 1 mogą również
zostać poddane w określonych rejonach ustawowym ograniczeniom uzasadnionym
interesem publicznym w społeczeństwie demokratycznym.
Dz.U.06.144.1043 2007.07.20 zm. Dz.U.07.120.818 art. 17 USTAWA z dnia 14
lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz
wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i
członków ich rodzin1), 2) (Dz. U. z dnia 11 sierpnia 2006 r.)

Wjazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i
wyjazd z tego terytorium

Art. 9. 1. Obywatel UE może wjechać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na
podstawie ważnego dokumentu podróży lub innego ważnego dokumentu
potwierdzającego jego tożsamość i obywatelstwo.

Art. 14. 1. Obywatel UE może wyjechać z
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie ważnego dokumentu podróży lub
innego ważnego dokumentu potwierdzającego jego tożsamość i obywatelstwo.

2. Członek rodziny niebędący obywatelem
UE może wyjechać z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie ważnego
dokumentu podróży.

Idiotyczna ustawa

[Gość: dingo]

USTAWA

z dnia 10 kwietnia 1974 r.

o ewidencji ludności i dowodach osobistych

(tekst jednolity)


Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa normuje sprawy ewidencji ludności i dowodów osobistych.
2. Ewidencja ludności polega na rejestracji danych o miejscu pobytu osób, o
urodzeniach, dotyczących obowiązku wojskowego, zmianach stanu cywilnego,
obywatelstwa, imion i nazwisk oraz o zgonach.
3. Dowód osobisty jest dokumentem:
1) stwierdzającym tożsamość osoby;
2) poświadczającym obywatelstwo polskie;
3) uprawniającym obywateli polskich do przekraczania granic między państwami
członkowskimi Unii Europejskiej.

Art. 2. Osoba przebywająca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
obowiązana wykonywać obowiązek meldunkowy określony w ustawie.

Art. 3. (uchylony).

Rozdział 2

Obowiązek meldunkowy

Art. 4. Obowiązek meldunkowy polega na:
1) zameldowaniu się w miejscu pobytu stałego lub czasowego;
2) wymeldowaniu się z miejsca pobytu stałego lub czasowego;
3) zameldowaniu o urodzeniu dziecka;
4) zameldowaniu o zmianie stanu cywilnego;
5) zameldowaniu o zgonie osoby.

Art. 5. 1. Osoba posiadająca obywatelstwo polskie i przebywająca stale na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązana zameldować się w miejscu
pobytu stałego.
2. W tym samym czasie można mieć tylko jedno miejsce pobytu stałego.

Art. 6. 1. Pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod
oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania.
2. Miejscem pobytu stałego osoby zatrudnionej na statku żeglugi śródlądowej,
zamieszkałej stale na statku, jest miejscowość, w której ma siedzibę
przedsiębiorstwo żeglugowe zatrudniające tę osobę.

Art. 7. 1. Pobytem czasowym jest przebywanie bez zamiaru zmiany miejsca pobytu
stałego w innej miejscowości pod oznaczonym adresem lub w tej samej
miejscowości, lecz pod innym adresem.
2. Miejscem pobytu czasowego osoby zatrudnionej na statku morskim albo osoby,
która w związku z wykonywaniem pracy przebywa przez określony czas w ruchomym
urządzeniu mieszkalnym poza miejscem pobytu stałego, jest miejscowość, w której
ma siedzibę zakład pracy zatrudniający tę osobę.

Art. 8. 1. Osoba zameldowana na pobyt czasowy i przebywająca w tej samej
miejscowości nieprzerwanie dłużej niż 2 miesiące jest obowiązana zameldować się
na pobyt stały, chyba że zachodzą okoliczności wskazujące na to, iż pobyt ten
nie utracił charakteru pobytu czasowego. Za okoliczności uzasadniające
zameldowanie na pobyt czasowy trwający ponad 2 miesiące uważa się w szczególności:
1) wykonywanie pracy poza miejscem pobytu stałego;
2) pobyt związany z kształceniem się, leczeniem, wypoczynkiem lub ze
względów rodzinnych;
3) odbywanie czynnej służby wojskowej;
4) pobyt w zakładach karnych i poprawczych, aresztach śledczych,
schroniskach dla nieletnich i zakładach wychowawczych(1).
2. Wątpliwości co do charakteru pobytu rozstrzyga właściwy organ gminy.
3. W tym samym czasie można mieć tylko jedno miejsce pobytu czasowego trwającego
ponad 2 miesiące.

Art. 9. 1. Przy dopełnianiu obowiązku meldunkowego należy przedstawić dowód
osobisty, a w uzasadnionych przypadkach - inny dokument pozwalający na ustalenie
tożsamości.
2. (utracił moc).
2a. Przy zameldowaniu na pobyt stały lub czasowy trwający ponad 2 miesiące
należy przedstawić potwierdzenie pobytu w lokalu osoby zgłaszającej pobyt stały
lub czasowy trwający ponad 2 miesiące, dokonane przez właściciela lub inny
podmiot dysponujący tytułem prawnym do lokalu, oraz, do wglądu, dokument
potwierdzający tytuł prawny do lokalu tego podmiotu. Dokumentem potwierdzającym
tytuł prawny do lokalu może być umowa cywilno-prawna, wypis z księgi wieczystej,
decyzja administracyjna, orzeczenie sądu lub inny dokument poświadczający tytuł
prawny do lokalu.
2b. Zameldowanie w lokalu służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu
potwierdzenie faktu pobytu w tym lokalu.
3. Osoba niepełnoletnia nieposiadająca dokumentu stwierdzającego tożsamość
przedstawia odpis skrócony aktu urodzenia.
4. Osoby podlegające powszechnemu obowiązkowi obrony przedstawiają wojskowy
dokument osobisty (potwierdzenie zgłoszenia się do rejestracji przedpoborowych)
w celu zamieszczenia w nim stosownych wpisów dotyczących obowiązku meldunkowego.

Art. 9a. Za osobę nieposiadającą pełnej zdolności do czynności prawnych
obowiązek meldunkowy wykonuje jej przedstawiciel ustawowy lub inna osoba
sprawująca nad nią faktyczną opiekę w miejscu ich wspólnego pobytu.

Art. 9b. 1. Zameldowanie na pobyt stały lub czasowy następuje pod oznaczonym
adresem.
2. Adres określa się przez podanie:
1) w gminach, które uzyskały status miasta - nazwy miasta (dzielnicy),
ulicy, numeru domu i lokalu, nazwy województwa oraz kodu pocztowego;
2) w innych gminach - nazwy miejscowości, numeru domu i lokalu, nazwy gminy,
nazwy województwa, kodu pocztowego oraz nazwy ulicy, jeżeli w miejscowości
występuje podział na ulice.
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do zameldowania osób
przebywających stale lub czasowo na statku morskim lub żeglugi śródlądowej albo
w innych ruchomych pomieszczeniach mieszkalnych.

Rozdział 3

Zameldowanie

Art. 10. 1. Osoba, która przebywa w określonej miejscowości pod tym samym
adresem dłużej niż trzy doby, jest obowiązana zameldować się na pobyt stały lub
czasowy najpóźniej przed upływem czwartej doby, licząc od dnia przybycia.
2. Osoba, która przybywa do zakładu hotelarskiego albo do zakładu udzielającego
pomieszczenia w związku z pracą, nauką, leczeniem się lub opieką społeczną, jest
obowiązana zameldować się na pobyt stały lub czasowy przed upływem 24 godzin od
chwili przybycia.

Art. 11. 1. Osoba zobowiązana do zameldowania się na pobyt stały przedstawia
organowi gminy właściwemu ze względu na nowe miejsce jej pobytu stałego
zaświadczenie o wymeldowaniu się z poprzedniego miejsca pobytu stałego oraz
zgłasza następujące dane osobowe:
1) nazwisko i imiona;
2) nazwisko rodowe;
3) nazwiska i imiona poprzednie;
4) imiona rodziców;
5) nazwiska rodowe rodziców;
6) stan cywilny;
7) imię i nazwisko małżonka oraz jego nazwisko rodowe;
8) płeć;
9) datę i miejsce urodzenia;
10) obywatelstwo;
11) numer PESEL;
12) dotyczące obowiązku wojskowego, w tym stopień wojskowy, nazwę, serię i
numer wojskowego dokumentu osobistego z oznaczeniem wojskowej komendy uzupełnień
lub poświadczenie o zgłoszeniu się do rejestracji przedpoborowych;
13) adres poprzedniego miejsca pobytu stałego;
14) adres nowego miejsca pobytu stałego;
15) rodzaj, serię i numer dokumentu tożsamości;
16) o wykształceniu.
2. W zastępstwie osoby obowiązanej do zameldowania się czynności zgłoszenia
danych może dokonać członek rodziny, opiekun ustawowy lub faktyczny albo inna osoba.

Art. 12. 1. Zameldowania na pobyt czasowy dokonuje się w sposób określony w art.
11 w miejscu tego pobytu, z jednoczesnym zgłoszeniem zamierzonego czasu jego
trwania.
2. Osoba, która przedłuża pobyt czasowy w tej samej miejscowości ponad zgłoszony
czas jego trwania, zmienia adres albo zmienia pobyt czasowy na stały, jest
obowiązana dokonać odpowiedniego zameldowania w ciągu następnej doby.
3. Zwalnia się od obowiązku zameldowania na pobyt czasowy dzieci do lat 7, na
okres nieprzekraczający 2 miesięcy.

Art. 13. Zameldowanie na pobyt stały lub czasowy w zakładzie hotelarskim, w
zakładzie udzielającym pomieszczenia w związku z pracą, nauką, leczeniem się lub
opieką społeczną dokonuje się u kierownika zakładu lub upoważnionej przez niego
osoby. Przepisu art. 9 ust. 2(2) nie stosuje się.

Art. 14. 1. Dane dotyczące zmiany stanu cywilnego, imienia lub nazwiska oraz
innych zmian w aktach stanu cywilnego urząd stanu cywilnego przekazuje
niezwłocznie do organu gminy właściwego ze względu na miejsce pobytu stałego
osoby, której dane dotyczą, a w przypadku braku miejsca pobytu stałeg

Idiotyczna ustawa cont.

[Gość: dingo]

Art. 14. 1. Dane dotyczące zmiany stanu cywilnego, imienia lub nazwiska oraz
innych zmian w aktach stanu cywilnego urząd stanu cywilnego przekazuje
niezwłocznie do organu gminy właściwego ze względu na miejsce pobytu stałego
osoby, której dane dotyczą, a w przypadku braku miejsca pobytu stałego osoby -
do organu właściwego ze względu na ostatnie miejsce pobytu stałego lub czasowego
trwającego ponad 2 miesiące.
2. Zgłoszenie urodzenia dziecka dokonane we właściwym urzędzie stanu cywilnego
zastępuje zameldowanie. Datą zameldowania dziecka jest data sporządzenia aktu
urodzenia. Zameldowania dokonuje organ gminy właściwy ze względu na miejsce
pobytu stałego matki dziecka lub tego z rodziców, u którego dziecko faktycznie
przebywa.
3. Zgłoszenia o zmianie imienia lub nazwiska dokonuje kierownik urzędu stanu
cywilnego, który wydał decyzję o zmianie. Kierownik urzędu stanu cywilnego,
który wydał decyzję o zmianie imienia lub nazwiska, zawiadamia o zmianie organ
gminy właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego wnioskodawcy.
4. Zgłoszenia zmian w obywatelstwie dokonuje właściwy wojewoda. Dane o nabyciu
lub utracie obywatelstwa polskiego wojewoda przekazuje niezwłocznie do organu
gminy właściwego ze względu na miejsce pobytu stałego osoby, której zmiana dotyczy.

Rozdział 4

Wymeldowanie

Art. 15. 1. Osoba, która opuszcza miejsce pobytu stałego lub czasowego
trwającego ponad 2 miesiące, jest obowiązana wymeldować się w organie gminy,
właściwym ze względu na dotychczasowe miejsce jej pobytu, najpóźniej w dniu
opuszczenia tego miejsca.
1a. Osoba zobowiązana do wymeldowania się zgłasza organowi gminy właściwemu ze
względu na dotychczasowe miejsce jej pobytu stałego lub czasowego trwającego
ponad 2 miesiące następujące dane osobowe:
1) nazwisko i imiona;
2) nazwisko rodowe;
3) nazwiska i imiona poprzednie;
4) imiona rodziców;
5) nazwiska rodowe rodziców;
6) stan cywilny;
7) imię i nazwisko małżonka oraz jego nazwisko rodowe;
8) płeć;
9) datę i miejsce urodzenia;
10) obywatelstwo;
11) numer PESEL;
12) dotyczące obowiązku wojskowego, w tym stopień wojskowy, nazwę, serię i
numer wojskowego dokumentu osobistego z oznaczeniem wojskowej komendy uzupełnień
lub poświadczenie o zgłoszeniu się do rejestracji przedpoborowych;
13) adres dotychczasowego miejsca pobytu stałego lub czasowego trwającego
ponad 2 miesiące;
14) rodzaj, serię i numer dokumentu tożsamości;
15) o wykształceniu.
2. Organ gminy wydaje na wniosek strony lub z urzędu decyzję w sprawie
wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego
trwającego ponad 2 miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się.
3. Osoba, która wyjeżdża za granicę na okres dłuższy niż 2 miesiące, jest
obowiązana zgłosić swój wyjazd oraz powrót właściwemu ze względu na miejsce
pobytu stałego organowi wymienionemu w ust. 1. Zgłoszenia wyjazdu dokonuje się
najpóźniej w dniu opuszczenia dotychczasowego miejsca pobytu, a zgłoszenia
powrotu - najpóźniej przed upływem czwartej doby, licząc od dnia powrotu.
4. Jeżeli okres pobytu czasowego trwającego ponad 2 miesiące odpowiada okresowi
zgłoszonemu przy zameldowaniu, osoba opuszczająca miejsce tego pobytu jest
zwolniona od obowiązku wymeldowania się.
5. Osobie, o której mowa w ust. 1, organ gminy wydaje zaświadczenie
stwierdzające dopełnienie obowiązku wymeldowania się.

Art. 16. 1. Jeżeli okres pobytu czasowego trwającego do 2 miesięcy odpowiada
okresowi zgłoszonemu przy zameldowaniu, osoba opuszczająca miejsce tego pobytu
jest zwolniona od obowiązku wymeldowania się.
2. Osoba, która opuszcza miejsce pobytu czasowego trwającego do 2 miesięcy przed
upływem czasu zgłoszonego przy zameldowaniu, jest obowiązana wymeldować się
najpóźniej w dniu opuszczenia tego miejsca.

Art. 17. Zgłoszenie zgonu, dokonane w urzędzie stanu cywilnego zgodnie z
przepisami prawa o aktach stanu cywilnego, zastępuje wymeldowanie osoby zmarłej.

Rozdział 5

Obowiązek meldunkowy wczasowiczów i turystów

Art. 18. 1. Osoba, która przybywa do domu wczasowego lub wypoczynkowego,
pensjonatu, hotelu, motelu, domu wycieczkowego, pokoju gościnnego, schroniska,
campingu lub na strzeżone pole biwakowe albo do innego podobnego zakładu, jest
obowiązana zameldować się na pobyt czasowy przed upływem 24 godzin od chwili
przybycia.
2. Zameldowania dokonuje się u kierownika zakładu lub upoważnionej przez niego
osoby.

Art. 19. Osoba przebywająca w określonej miejscowości w celach
turystyczno-wypoczynkowych poza zakładami określonymi w art. 18 jest zwolniona z
obowiązku zameldowania się, jeżeli jej pobyt w tej miejscowości nie przekracza
30 dni.

Art. 20. Uczestnicy wycieczki organizowanej przez instytucję państwową lub
społeczną, związek zawodowy albo inną organizację społeczną dokonują
zameldowania się na pobyt czasowy za pośrednictwem kierownika wycieczki, który
jest obowiązany z chwilą przybycia do zakładu hotelarskiego zgłosić pobyt
wycieczki kierownikowi zakładu lub pracownikowi upoważnionemu do przyjmowania
zgłoszeń, przedstawiając listę uczestników oraz dowód upoważniający go do
kierowania wycieczką.

Art. 21. 1. Uczestnicy kolonii i obozu turystyczno-wypoczynkowego organizowanego
przez instytucję państwową lub społeczną, związek zawodowy albo inną organizację
społeczną dla młodzieży szkolnej i studiującej są zwolnieni od obowiązku
meldunkowego, jeżeli pobyt czasowy nie przekracza 30 dni.
2. Kierownik obozu lub kolonii jest obowiązany prowadzić listę uczestników.

Art. 22. Przy wymeldowaniu się przepis art. 16 stosuje się odpowiednio.

Rozdział 6

Obowiązek meldunkowy cudzoziemców

Art. 23. Cudzoziemiec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
obowiązany wykonywać obowiązek meldunkowy na zasadach określonych w ustawie,
jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.

Art. 24. 1. Cudzoziemiec przebywający poza zakładem hotelarskim, zakładem
udzielającym pomieszczenia w związku z pracą, nauką, leczeniem się lub
wypoczynkiem jest obowiązany zameldować się na pobyt czasowy przed upływem 48
godzin od chwili przybycia do określonej miejscowości i nie później niż przed
upływem 48 godzin od chwili przekroczenia granicy Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Jeżeli koniec terminu do dokonania obowiązku meldunkowego przypada na dzień
ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny
dzień powszedni.

Art. 25. Uczestnicy wycieczek dokonują zameldowania się na pobyt czasowy za
pośrednictwem kierownika wycieczki, który jest obowiązany z chwilą przybycia
wycieczki do zakładu hotelarskiego zgłosić pobyt wycieczki kierownikowi zakładu
lub pracownikowi upoważnionemu do przyjmowania zgłoszeń, przedstawiając listę
uczestników wycieczki oraz dokumenty uprawniające ich do pobytu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 26. 1. Cudzoziemiec, dokonując zameldowania się na pobyt stały, zgłasza
wymagane dane do zameldowania oraz przedstawia kartę pobytu wydaną w związku z
udzieleniem zezwolenia na osiedlenie się, zezwolenia na pobyt rezydenta
długoterminowego Wspólnot Europejskich, statusu uchodźcy lub zgody na pobyt
tolerowany albo zezwolenie na osiedlenie się, zezwolenie na pobyt rezydenta
długoterminowego Wspólnot Europejskich, decyzję o nadaniu statusu uchodźcy w
Rzeczypospolitej Polskiej lub o udzieleniu zgody na pobyt tolerowany.
2. Obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej i członek jego rodziny
niebędący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, dokonujący
zameldowania się na pobyt stały, zgłaszają wymagane dane do zameldowania, przy
czym obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej przedstawia kartę pobytu
obywatela Unii Europejskiej albo zezwolenie na pobyt, a członek jego rodziny
niebędący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej - dokument pobytu
albo zezwolenie na pobyt.
3. Cudzoziemiec, dokonując zameldowania się na pobyt czasowy

[Gość: dingo]

Art. 26. 1. Cudzoziemiec, dokonując zameldowania się na pobyt stały, zgłasza
wymagane dane do zameldowania oraz przedstawia kartę pobytu wydaną w związku z
udzieleniem zezwolenia na osiedlenie się, zezwolenia na pobyt rezydenta
długoterminowego Wspólnot Europejskich, statusu uchodźcy lub zgody na pobyt
tolerowany albo zezwolenie na osiedlenie się, zezwolenie na pobyt rezydenta
długoterminowego Wspólnot Europejskich, decyzję o nadaniu statusu uchodźcy w
Rzeczypospolitej Polskiej lub o udzieleniu zgody na pobyt tolerowany.
2. Obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej i członek jego rodziny
niebędący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, dokonujący
zameldowania się na pobyt stały, zgłaszają wymagane dane do zameldowania, przy
czym obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej przedstawia kartę pobytu
obywatela Unii Europejskiej albo zezwolenie na pobyt, a członek jego rodziny
niebędący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej - dokument pobytu
albo zezwolenie na pobyt.
3. Cudzoziemiec, dokonując zameldowania się na pobyt czasowy trwający ponad 2
miesiące, zgłasza wymagane dane do zameldowania oraz przedstawia wizę, a w
przypadku gdy wjazd cudzoziemca nastąpił na podstawie umowy przewidującej
zniesienie lub ograniczenie obowiązku posiadania wizy - dokument podróży,
tymczasowe zaświadczenie tożsamości cudzoziemca, kartę pobytu albo zezwolenie na
zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenie na osiedlenie się lub zezwolenie na
pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich bądź decyzję o udzieleniu
zgody na pobyt tolerowany lub o nadaniu statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej
Polskiej.
4. Obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej i członek jego rodziny
niebędący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, dokonujący
zameldowania się na pobyt czasowy trwający ponad 2 miesiące, zgłaszają wymagane
dane do zameldowania, przy czym obywatel państwa członkowskiego Unii
Europejskiej przedstawia kartę pobytu obywatela Unii Europejskiej albo
zezwolenie na pobyt lub zezwolenie na pobyt czasowy, a członek jego rodziny
niebędący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej - dokument pobytu
albo zezwolenie na pobyt lub zezwolenie na pobyt czasowy.
5. Przepisy ust. 2 i 4 stosuje się do obywateli państw Europejskiego Obszaru
Gospodarczego oraz innych państw, które nie należą do Unii Europejskiej, ale na
podstawie umów zawartych z Unią Europejską korzystają ze swobody przepływu osób,
oraz do członków ich rodzin.

Art. 27. Od wykonywania obowiązku meldunkowego zwolnieni są pod warunkiem
wzajemności szefowie i członkowie personelu przedstawicielstw dyplomatycznych
oraz urzędów konsularnych państw obcych, łącznie z członkami ich rodzin
pozostającymi z nimi we wspólnocie domowej, a także inne osoby na podstawie
ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych, z wyjątkiem
cudzoziemców mających stałe miejsce pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 28. Do cudzoziemców nie mają zastosowania przepisy art. 18-21.

Rozdział 7

Obowiązki właścicieli domów i lokali oraz innych podmiotów dysponujących tytułem
prawnym do lokalu, a także dozorców i administratorów domów, sołtysów oraz
zakładów pracy

Art. 29. 1. Właściciel lub inny podmiot dysponujący tytułem prawnym do lokalu
jest obowiązany potwierdzić fakt pobytu osoby zgłaszającej pobyt stały lub
czasowy trwający ponad 2 miesiące w tym lokalu. Potwierdzenia faktu pobytu osoby
w lokalu dokonuje się na formularzu meldunkowym w formie czytelnego podpisu z
oznaczeniem daty jego złożenia.
2. Osoby wymienione w ust. 1 są obowiązane do zawiadamiania właściwego organu
gminy o stałym lub czasowym pobycie innej osoby w ich lokalach (pomieszczeniach)
oraz o opuszczeniu przez nią tego lokalu (pomieszczenia), jeżeli osoba ta nie
dopełniła obowiązku meldunkowego. Zawiadomienie powinno być dokonane
niezwłocznie po upływie terminu określonego do wykonania obowiązku meldunkowego.

Art. 30. 1. Dozorca domu, a jeżeli nie ma dozorcy - administrator domu, a jeżeli
nie ma administratora - właściciel domu jest obowiązany zawiadomić właściwy
organ wymieniony w art. 11 ust. 1 o niedopełnieniu obowiązku zameldowania lub
wymeldowania się przez osobę przebywającą w tym domu.
2. Na terenie wsi obowiązek określony w ust. 1 ciąży również na sołtysie.
3. Przepis art. 29 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 31. 1. Zakład pracy jest obowiązany sprawdzić przy zatrudnieniu osoby w tym
zakładzie, czy dopełniła ona obowiązku meldunkowego.
2. O niedopełnieniu przez tę osobę obowiązku meldunkowego zakład pracy jest
obowiązany zawiadomić niezwłocznie właściwy organ wymieniony w art. 11 ust. 1.

Rozdział 7a

Nadawanie numeru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL)

Art. 31a. 1. Numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności,
zwany w niniejszej ustawie "numerem PESEL", jest to 11-cyfrowy, stały symbol
numeryczny, jednoznacznie identyfikujący osobę fizyczną, w którym sześć
pierwszych cyfr oznacza datę urodzenia (rok, miesiąc, dzień), kolejne cztery -
liczbę porządkową i płeć osoby, a ostatnia jest cyfrą kontrolną służącą do
komputerowej kontroli poprawności nadanego numeru ewidencyjnego.
2. Numer PESEL nadaje minister właściwy do spraw administracji publicznej w
formie czynności materialno-technicznej.
3. Numer PESEL nadaje się:
1) obywatelom polskim zameldowanym na pobyt stały lub czasowy trwający ponad
2 miesiące, a także osobom ubiegającym się o wydanie dowodu osobistego;
2) cudzoziemcom zameldowanym na pobyt stały lub czasowy trwający ponad 2
miesiące na podstawie art. 26 ustawy;
3) obywatelom polskim i cudzoziemcom, którzy podlegają na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej ubezpieczeniom społecznym lub ubezpieczeniu
zdrowotnemu, z wyłączeniem osób, którym nadano ten numer na podstawie pkt 1 i 2;
4) obywatelom polskim zamieszkałym za granicą, ubiegającym się o wydanie
paszportu.
4. Nadanie numeru PESEL następuje, w przypadku osób:
1) o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2 - na wniosek właściwego organu gminy;
2) o których mowa w ust. 3 pkt 3 - na wniosek płatnika składek
ubezpieczeniowych;
3) o których mowa w ust. 3 pkt 4 - na wniosek polskiego konsula.

Art. 31b. 1. Minister właściwy do spraw administracji publicznej może nadać
numer PESEL osobom innym niż wymienione w art. 31a ust. 3 na ich pisemny
wniosek, jeżeli odrębne przepisy przewidują potrzebę posiadania numeru PESEL
przez te osoby.
2. Osoby, o których mowa w ust. 1, składają umotywowany pisemny wniosek o
nadanie numeru PESEL bezpośrednio do ministra właściwego do spraw administracji
publicznej, wraz z odpisem skróconym aktu urodzenia, a w przypadku osób, które
wstąpiły w związek małżeński - wraz z odpisem skróconym aktu małżeństwa
opatrzonym adnotacją o aktualnie używanym nazwisku.
3. Wniosek o nadanie numeru PESEL powinien zawierać następujące dane:
1) nazwisko i imiona;
2) nazwisko rodowe;
3) imiona rodziców;
4) nazwisko rodowe matki;
5) płeć;
6) datę i miejsce urodzenia;
7) obywatelstwo;
8) adres i miejsce pobytu stałego lub czasowego;
9) rodzaj, serię i numer dokumentu tożsamości.
4. Minister właściwy do spraw administracji publicznej może, na umotywowany
pisemny wniosek organów, o których mowa w art. 31a ust. 4, i osób, o których
mowa w art. 31b ust. 1, zmienić numer PESEL.
5. Numer PESEL podlega zmianie w przypadku:
1) sprostowania daty urodzenia osoby, dla której był nadany;
2) sprostowania oznaczenia lub zmiany płci osoby, dla której był nadany;
3) sporządzenia nowego aktu urodzenia stosownie do przepisów ustawy z dnia
29 września 1986 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2004 r. Nr 161,
poz. 1688);
4) stwierdzenia faktu wprowadzenia w błąd organu co do tożsamości osoby, dla
której był nadany.
6. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do zmiany numeru PESEL.

Art.

[Gość: dingo]

Art. 31b. 1. Minister właściwy do spraw administracji publicznej może nadać
numer PESEL osobom innym niż wymienione w art. 31a ust. 3 na ich pisemny
wniosek, jeżeli odrębne przepisy przewidują potrzebę posiadania numeru PESEL
przez te osoby.
2. Osoby, o których mowa w ust. 1, składają umotywowany pisemny wniosek o
nadanie numeru PESEL bezpośrednio do ministra właściwego do spraw administracji
publicznej, wraz z odpisem skróconym aktu urodzenia, a w przypadku osób, które
wstąpiły w związek małżeński - wraz z odpisem skróconym aktu małżeństwa
opatrzonym adnotacją o aktualnie używanym nazwisku.
3. Wniosek o nadanie numeru PESEL powinien zawierać następujące dane:
1) nazwisko i imiona;
2) nazwisko rodowe;
3) imiona rodziców;
4) nazwisko rodowe matki;
5) płeć;
6) datę i miejsce urodzenia;
7) obywatelstwo;
8) adres i miejsce pobytu stałego lub czasowego;
9) rodzaj, serię i numer dokumentu tożsamości.
4. Minister właściwy do spraw administracji publicznej może, na umotywowany
pisemny wniosek organów, o których mowa w art. 31a ust. 4, i osób, o których
mowa w art. 31b ust. 1, zmienić numer PESEL.
5. Numer PESEL podlega zmianie w przypadku:
1) sprostowania daty urodzenia osoby, dla której był nadany;
2) sprostowania oznaczenia lub zmiany płci osoby, dla której był nadany;
3) sporządzenia nowego aktu urodzenia stosownie do przepisów ustawy z dnia
29 września 1986 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2004 r. Nr 161,
poz. 1688);
4) stwierdzenia faktu wprowadzenia w błąd organu co do tożsamości osoby, dla
której był nadany.
6. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do zmiany numeru PESEL.

Art. 31c. Minister właściwy do spraw administracji publicznej powiadamia o
nadaniu numeru PESEL organy, o których mowa w art. 31a ust. 4, oraz
wnioskodawców, o których mowa w art. 31b ust. 1.

Rozdział 8

Dowód osobisty

Art. 32. (uchylony).

Art. 33. Dowodu osobistego nie wolno zatrzymywać, z wyjątkiem przypadków
określonych w ustawie.

Art. 34. 1. Osoba będąca obywatelem polskim i zamieszkała w Rzeczypospolitej
Polskiej jest obowiązana posiadać dowód osobisty:
1) od ukończenia 18 roku życia;
2) od ukończenia 15 roku życia, jeżeli pozostaje w stosunku pracy lub nie
zamieszkuje wspólnie z osobami, pod których władzą rodzicielską lub opieką się
znajduje, albo nie pozostaje pod władzą rodzicielską lub opieką.
2. Osoba będąca obywatelem polskim ma prawo otrzymać dowód osobisty od
ukończenia 13 roku życia.
3. Na uzasadniony wniosek rodziców lub opiekunów dowód osobisty może być wydany
osobie, która nie ukończyła 13 roku życia.

Art. 35. (uchylony).

Art. 36. 1. Dowód osobisty jest ważny 10 lat od daty jego wydania.
2. Dowód osobisty wydany osobie, która nie ukończyła 18 roku życia, jest ważny 5
lat od daty jego wydania.
3. Dowód osobisty wydany osobie, która ukończyła 65 rok życia, jest ważny na
czas nieoznaczony, jeżeli osoba ta zwróciła się o wydanie dowodu osobistego z
takim terminem ważności.

Art. 36a. 1. Dowód osobisty wydaje się po uiszczeniu należnej opłaty stanowiącej
równowartość kosztów jego wydania.
2. Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.
3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty za wydanie
dowodu osobistego, tryb jej uiszczenia oraz warunki i zakres stosowania ulg i
zwolnień od tej opłaty.

Art. 37. 1. W dowodzie osobistym zamieszcza się:
1) nazwisko i imię (imiona) oraz imiona rodziców i nazwisko rodowe;
2) datę i miejsce urodzenia;
3) adres miejsca zameldowania na pobyt stały, a w razie jego braku -
zameldowania na pobyt czasowy trwający ponad dwa miesiące; w przypadku braku
zameldowania na pobyt stały albo pobyt czasowy trwający ponad dwa miesiące,
danych o adresie nie zamieszcza się;
4) płeć, wzrost w centymetrach i kolor oczu;
5) numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności
(PESEL);
6) nazwę organu wydającego, datę wydania oraz termin ważności dowodu osobistego.
2. Dowód osobisty zawiera również zdjęcie i podpis jego posiadacza.
3. Dane zawarte w dowodzie osobistym przeznaczone do odczytania maszynowego oraz
dane zawarte w numerze ewidencyjnym, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, nie mogą
obejmować innych danych osobowych niż określone w ust. 1 pkt 1-4 i 6.

Art. 38. (uchylony).

Art. 39. (uchylony).

Art. 40. Posiadacz dowodu osobistego ma obowiązek wymienić ten dokument w razie:
1) zmiany danych, które zamieszcza się w dowodzie osobistym;
2) uszkodzenia dowodu osobistego lub zaistnienia innej okoliczności
utrudniającej ustalenie tożsamości osoby;
3) upływu terminu ważności dowodu osobistego.

Art. 41. (uchylony).

Art. 42. 1. Osoba, która utraciła dowód osobisty, jest obowiązana niezwłocznie
zawiadomić o tym najbliższy organ gminy. Organ ten wydaje zaświadczenie o
utracie dowodu osobistego, ważne do czasu wydania nowego dokumentu.
2. W razie znalezienia własnego dowodu osobistego, zgłoszonego jako utracony,
należy niezwłocznie zawiadomić o tym organ gminy, któremu złożono wniosek o
wydanie nowego dowodu osobistego, jeżeli w miejsce zgłoszonego jako utracony nie
został jeszcze wydany nowy dokument.
3. W razie znalezienia własnego dowodu osobistego, w miejsce którego wydano już
nowy dowód osobisty, lub cudzego dowodu osobistego, należy niezwłocznie złożyć
znaleziony dokument najbliższemu organowi gminy.

Art. 43. Dowód osobisty podlega obowiązkowi zwrotu w razie:
1) utraty obywatelstwa polskiego;
2) zgonu posiadacza dowodu osobistego; obowiązek zwrotu dowodu osobistego
ciąży w tym przypadku na osobach obowiązanych do zgłoszenia zgonu stosownie do
przepisów prawa o aktach stanu cywilnego.

Art. 44. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór dowodu osobistego
oraz tryb postępowania w sprawach wydawania dowodów osobistych, ich wymiany,
zwrotu lub utraty.

Rozdział 8a

Prowadzenie ewidencji ludności i ewidencji wydanych i utraconych dowodów osobistych

Art. 44a. 1. Ewidencję ludności prowadzi się w systemie informatycznym na
podstawie danych osobowych zgłoszonych przy wykonywaniu obowiązku meldunkowego
oraz zgłoszeń, o których mowa w art. 14 oraz w art. 17, w formie:
1) zbiorów meldunkowych jako:
a) zbioru danych stałych mieszkańców,
b) zbioru danych byłych mieszkańców,
c) zbioru danych obywateli polskich zameldowanych na pobyt czasowy trwający
ponad 2 miesiące oraz cudzoziemców zameldowanych na pobyt czasowy trwający ponad
2 miesiące posiadających karty pobytu,
d) zbioru danych osób zameldowanych na pobyt czasowy trwający do 2 miesięcy
oraz cudzoziemców zameldowanych na pobyt czasowy trwający ponad 2 miesiące
nieposiadających karty pobytu;
2) zbioru danych osobowych PESEL, zwanego dalej "zbiorem PESEL", uzyskanych
w związku z nadawaniem numeru PESEL na podstawie zbiorów meldunkowych, o których
mowa w pkt 1 lit. a-c.
2. W zbiorze danych stałych mieszkańców gromadzone są następujące ich dane:
1) nazwisko i imiona;
2) nazwisko rodowe;
3) nazwiska i imiona poprzednie;
4) imiona i nazwiska rodowe rodziców;
5) data i miejsce urodzenia;
6) stan cywilny;
7) numer aktu urodzenia i oznaczenie urzędu stanu cywilnego, który ten akt
sporządził;
8) płeć;
9) numer PESEL;
10) obywatelstwo (data nabycia obywatelstwa polskiego, data utraty
obywatelstwa polskiego);
11) imię i nazwisko rodowe małżonka oraz jego numer PESEL;
12) data zawarcia związku małżeńskiego, numer aktu małżeństwa i oznaczenie
urzędu stanu cywilnego, który ten akt sporządził, data rozwiązania związku
małżeńskiego, sygnatura akt i oznaczenie sądu, który rozwiązał małżeństwo, data
zgonu małżonka, numer aktu zgonu i oznaczenie urzędu stanu cywilnego, który ten
akt sporządził;
13) adres i data zameldowania na pobyt stały;
14) poprzednie adresy zameldowania na pobyt stały wraz z określeniem okresu

Idiotyczna ustawa cont.

[Gość: dingo]

14) poprzednie adresy zameldowania na pobyt stały wraz z określeniem okresu
zameldowania;
15) adres zameldowania na pobyt czasowy trwający ponad 2 miesiące wraz z
określeniem okresu zameldowania;
16) tryb wymeldowania;
17) stopień wojskowy, nazwa, seria i numer wojskowego dokumentu osobistego
oraz oznaczenie wojskowej komendy uzupełnień, w której ewidencji osoba
pozostaje, lub potwierdzenie zgłoszenia się do rejestracji przedpoborowych;
18) seria i numer aktualnego dowodu osobistego oraz serie i numery
poprzednich dowodów osobistych, daty ich wydania i daty ważności oraz oznaczenie
organów wydających;
19) seria i numer karty pobytu wydanej w związku z udzieleniem zezwolenia na
osiedlenie się, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot
Europejskich, zgody na pobyt tolerowany lub nadaniem statusu uchodźcy w
Rzeczypospolitej Polskiej, data jej wydania, data ważności oraz oznaczenie
organu, który ją wydał;
20) seria i numer karty pobytu obywatela Unii Europejskiej wydanej w związku
z udzieleniem zezwolenia na pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, data
jej wydania, data ważności oraz oznaczenie organu, który ją wydał;
21) seria i numer dokumentu pobytu członka rodziny obywatela Unii
Europejskiej wydanego w związku z udzieleniem zezwolenia na pobyt na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, data jego wydania, data ważności oraz oznaczenie
organu, który go wydał.
3. W zbiorze danych byłych mieszkańców gromadzone są:
1) ich dane, o których mowa w ust. 2;
2) data wymeldowania;
3) data zgonu oraz numer aktu zgonu i oznaczenie urzędu stanu cywilnego,
który akt sporządził.
4. W zbiorze danych osób, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c, gromadzone są:
1) dane, o których mowa w ust. 2 pkt 1-6, 9-11, 13, 15 i 17-21;
2) seria i numer karty pobytu wydanej w związku z udzieleniem zezwolenia na
zamieszkanie na czas oznaczony lub zgody na pobyt tolerowany, data jej wydania,
data ważności oraz oznaczenie organu, który ją wydał;
3) seria i numer karty pobytu obywatela Unii Europejskiej wydanej w związku
z udzieleniem zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, data jej wydania, data ważności oraz oznaczenie organu, który ją wydał;
4) seria i numer dokumentu pobytu członka rodziny obywatela Unii
Europejskiej wydanego w związku z udzieleniem zezwolenia na pobyt czasowy na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, data jego wydania, data ważności oraz
oznaczenie organu, który go wydał;
5) seria i numer tymczasowego zaświadczenia tożsamości cudzoziemca, data
jego wydania, data ważności oraz oznaczenie organu, który je wydał.
5. W zbiorze danych, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. d, gromadzone są:
1) dane, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 5, 13, 18, 19-21 i w ust. 4 pkt 2-5;
2) adres pobytu czasowego oraz zamierzony czas jego trwania.
6. W zbiorach meldunkowych, o których mowa w ust. 4 i 5, zamieszcza się także
oznaczenie dokumentu uprawniającego do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej oraz datę przekroczenia granicy, jeżeli gromadzone dane dotyczą
cudzoziemców.
7. W zbiorze PESEL gromadzone są dane, o których mowa w ust. 2, ust. 3 pkt 3 i
ust. 4 pkt 2-5.

Art. 44b. 1. Zbiór danych osób przebywających w obiektach, o których mowa w art.
13, art. 18 ust. 1 i art. 20, prowadzi się w formie książki zameldowań lub w
systemie informatycznym.
2. W zbiorze, o którym mowa w ust. 1, gromadzi się następujące dane osobowe:
1) nazwisko i imię;
2) imiona rodziców;
3) datę i miejsce urodzenia;
4) adres miejsca pobytu stałego;
5) datę przybycia i zamierzony czas trwania pobytu;
6) oznaczenie dowodu osobistego lub innego dokumentu stwierdzającego
tożsamość, a w tym numer i serię, datę jego wydania, datę ważności oraz
oznaczenie organu, który go wydał.

Art. 44c. 1. Organy prowadzące ewidencję ludności są obowiązane do bezzwłocznej
aktualizacji każdej zmiany danych osobowych zawartych w zbiorach meldunkowych, w
zbiorze PESEL oraz w ewidencji wydanych i utraconych dowodów osobistych.
2. Dane do aktualizacji zbioru PESEL przekazuje się na nośniku magnetycznym lub
w drodze teletransmisji w formie dokumentu elektronicznego z aktualnego programu
informatycznego.
3. Wojskowi komendanci uzupełnień obowiązani są do bezzwłocznej aktualizacji
danych dotyczących obowiązku wojskowego.

Art. 44d. 1. Organy, o których mowa w art. 46, są obowiązane do wzajemnego
przekazywania danych zawartych w prowadzonych przez siebie zbiorach.
2. Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze
rozporządzenia, tryb przekazywania danych pomiędzy organami, o których mowa w
art. 46, oraz powiadamiania o nadaniu numeru PESEL organów, o których mowa w
art. 31a ust. 4, oraz wnioskodawcy, o którym mowa w art. 31b ust. 1,
uwzględniając potrzebę zapewnienia ochrony danych zawartych w zbiorach.

Art. 44e. 1. Gminy, na podstawie danych zgłoszonych przy ubieganiu się o wydanie
lub wymianę dowodu osobistego, prowadzą ewidencję wydanych i utraconych dowodów
osobistych.
2. Ewidencję, o której mowa w ust. 1, prowadzi się w formie informatycznej, a
dane osobowe z tej ewidencji mogą być przetwarzane metodami informatycznymi.
3. Ewidencja, o której mowa w ust. 1, zawiera następujące dane osobowe:
1) nazwisko i imiona;
2) poprzednie imiona i nazwiska;
3) nazwisko rodowe;
4) imiona i nazwiska rodowe rodziców;
5) datę i miejsce urodzenia;
6) numer PESEL;
7) wzrost;
7a) kolor oczu;
8) płeć;
9) fotografię i podpis osoby ubiegającej się o wydanie dowodu osobistego;
10) adres miejsca pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 2 miesiące;
11) numer i serię aktualnego i poprzednich dowodów osobistych, a w tym daty
ich wydania, daty ważności oraz oznaczenie organu, który je wydał.
4. Minister właściwy do spraw administracji publicznej prowadzi ogólnokrajową
ewidencję wydanych i utraconych dowodów osobistych.
5. Ewidencję, o której mowa w ust. 4, prowadzi się w systemie informatycznym,
gromadząc dane określone w ust. 3.
6. Gminy są obowiązane do przekazywania ministrowi właściwemu do spraw
administracji publicznej danych niezbędnych do prowadzenia ewidencji, o której
mowa w ust. 4.
7. Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze
rozporządzenia, tryb przekazywania przez gminy danych z ewidencji wydanych i
utraconych dowodów osobistych, uwzględniając terminy i formy przekazywania danych.

Art. 44f. Dane do ogólnokrajowej ewidencji wydanych i utraconych dowodów
osobistych gminy przekazują bezpośrednio ministrowi właściwemu do spraw
administracji publicznej w drodze teletransmisji danych w formie dokumentu
elektronicznego z aktualnego programu informatycznego dostosowanego do wymogów
PESEL.

Rozdział 8b

Udostępnianie danych osobowych ze zbiorów meldunkowych, zbioru PESEL oraz
ewidencji wydanych i utraconych dowodów osobistych

Art. 44g. 1. Organy prowadzące zbiory meldunkowe, zbiór PESEL oraz ewidencję
wydanych i utraconych dowodów osobistych, na pisemny wniosek zainteresowanej
osoby, są zobowiązane wydać, w formie zaświadczenia, pełny odpis przetworzonych
danych dotyczących tej osoby.
2. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, może mieć formę wydruku z aktualnego
programu informatycznego.

Art. 44h. 1. Dane ze zbiorów meldunkowych, zbioru PESEL oraz ewidencji wydanych
i utraconych dowodów osobistych udostępnia się, o ile są one niezbędne do
realizacji ich ustawowych zadań, następującym podmiotom:
1) organom administracji publicznej, sądom, prokuraturze;
2) (3) organom Policji, Straży Granicznej, Służbie Więziennej, Wojskowym
Służbom Informacyjnym, Żandarmerii Wojskowej, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i strażom
gminnym (miejskim);
2) (4) organom Policji, Straży Granicznej, Służbie Więziennej, Służbie
Kontrwywiadu Wojskowego,

Idiotyczna ustawa cont.

[Gość: dingo]

Art. 44h. 1. Dane ze zbiorów meldunkowych, zbioru PESEL oraz ewidencji wydanych
i utraconych dowodów osobistych udostępnia się, o ile są one niezbędne do
realizacji ich ustawowych zadań, następującym podmiotom:
1) organom administracji publicznej, sądom, prokuraturze;
2) (3) organom Policji, Straży Granicznej, Służbie Więziennej, Wojskowym
Służbom Informacyjnym, Żandarmerii Wojskowej, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i strażom
gminnym (miejskim);
2) (4) organom Policji, Straży Granicznej, Służbie Więziennej, Służbie
Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Żandarmerii Wojskowej,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnemu Biuru
Antykorupcyjnemu i strażom gminnym (miejskim);
3) organom kontroli skarbowej i wywiadu skarbowego;
4) państwowym i komunalnym jednostkom organizacyjnym oraz innym podmiotom -
w zakresie niezbędnym do realizacji zadań publicznych określonych w odrębnych
przepisach;
5) Polskiemu Czerwonemu Krzyżowi - w zakresie danych osób poszukiwanych.
2. Dane, o których mowa w ust. 1, mogą być udostępnione:
1) (uchylony);
2) osobom i jednostkom organizacyjnym - jeżeli wykażą w tym interes prawny;
3) jednostkom organizacyjnym - jeżeli po ich wykorzystaniu w celach
badawczych, statystycznych, badania opinii publicznej lub rynku, dane te zostaną
poddane takiej modyfikacji, która nie pozwoli na ustalenie tożsamości osób,
których dane dotyczą;
4) innym osobom i podmiotom - jeżeli uwiarygodnią one interes faktyczny w
otrzymaniu danych i za zgodą osób, których dane dotyczą.
3. Dane ze zbiorów meldunkowych, zbioru PESEL oraz ewidencji wydanych i
utraconych dowodów osobistych udostępnia się, z zastrzeżeniem ust. 5, na pisemny
wniosek zainteresowanego podmiotu.
4. Dane udostępnione na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 3, nie mogą być
wykorzystane w innym celu niż wskazany w tym wniosku.
5. Wniosek, o którym mowa w ust. 3, składa się na formularzu.
6. Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze
rozporządzenia, wzór formularza wniosku, uwzględniając zakres danych objętych
wnioskiem oraz cel udostępniania danych.
7. Podmiotom, o których mowa w ust. 1, dane można udostępniać za pomocą urządzeń
teletransmisji danych, bez konieczności składania pisemnego wniosku, o którym
mowa w ust. 3, jeżeli spełnią łącznie następujące warunki:
1) posiadają urządzenia umożliwiające identyfikację osoby uzyskującej dane w
systemie oraz zakresu, daty i celu ich uzyskania;
2) posiadają zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające
wykorzystanie danych niezgodnie z celem ich uzyskania;
3) uzyskanie danych jest uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywanych
zadań albo prowadzonej działalności.
8. Udostępnienie danych ze zbiorów meldunkowych, zbioru PESEL oraz ewidencji
wydanych i utraconych dowodów osobistych następuje:
1) dla podmiotów, o których mowa w ust. 1 - nieodpłatnie;
2) dla podmiotów, o których mowa w ust. 2 - odpłatnie.
9. Opłaty pobrane za udostępnienie danych stanowią dochód budżetu państwa.
10. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za
udostępnienie danych ze zbiorów meldunkowych, zbioru PESEL oraz ewidencji
wydanych i utraconych dowodów osobistych oraz warunki i sposób ich wnoszenia.
Rozporządzenie powinno określać zróżnicowaną wysokość opłat w zależności od
zakresu udostępnianych danych oraz celu i częstotliwości ich udostępniania w
taki sposób, aby pokrywały one koszty udostępnienia tych danych.

Art. 44i. 1. Dane ze zbiorów meldunkowych oraz ewidencji wydanych i utraconych
dowodów osobistych udostępnia organ gminy.
2. Dane, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do województwa udostępnia wojewoda.
3. Dane ze zbioru PESEL oraz ogólnokrajowej ewidencji wydanych i utraconych
dowodów osobistych udostępnia minister właściwy do spraw administracji publicznej.
4. O udostępnieniu danych za pomocą urządzeń teletransmisji danych rozstrzyga
właściwy organ w drodze decyzji administracyjnej.
5. Organ rozpatrujący wniosek odmawia, w drodze decyzji administracyjnej,
udostępnienia danych osobowych, jeżeli udostępnienie danych spowodowałoby
naruszenie dóbr osobistych osoby, której dane dotyczą, lub innych osób.
6. Od decyzji odmawiającej udostępnienia danych osobowych przysługuje odwołanie.

Rozdział 9

Właściwość organów

Art. 45. 1. Dowód osobisty wydaje właściwy organ gminy. W rozumieniu niniejszej
ustawy organem gminy jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta.
2. Właściwość miejscową organu, o którym mowa w ust. 1, ustala się według
miejsca pobytu stałego osoby ubiegającej się o wydanie dowodu osobistego, a w
razie braku takiego miejsca - według ostatniego miejsca pobytu stałego tej osoby.
3. Jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej organu w sposób wskazany w
ust. 2, dowód osobisty wydaje organ gminy właściwy dla obszaru dzielnicy
Śródmieście w m. st. Warszawie.

Art. 46. 1. Ewidencja ludności jest prowadzona w systemie informatycznym przez:
1) ministra właściwego do spraw administracji publicznej - w formie zbioru
PESEL;
2) wojewodę - w formie wojewódzkich zbiorów meldunkowych, określonych w art.
44a ust. 1 pkt 1 lit. a-c;
3) organy gminy - w formie gminnych zbiorów meldunkowych.
2. Zbiór, o którym mowa w art. 44b, prowadzi kierownik zakładu lub osoba przez
niego upoważniona.

Art. 47. 1. Organ gminy prowadzący ewidencję ludności jest obowiązany na
podstawie zgłoszenia dokonać zameldowania lub wymeldowania przez zarejestrowanie
danych dotyczących osoby i miejsca jej pobytu, jak również innych zdarzeń
objętych obowiązkiem meldunkowym.
2. Jeżeli zgłoszone dane budzą wątpliwości, o dokonaniu zameldowania lub
wymeldowania rozstrzyga właściwy organ gminy.
3. Organ gminy prowadzący ewidencję ludności współpracuje z Szefem Krajowego
Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań
ustawowych.

Art. 48. Organ gminy może żądać od osoby, której dotyczy obowiązek meldunkowy,
przedstawienia w określonym terminie danych niezbędnych do zaktualizowania
ewidencji ludności.

Art. 49. Policja sprawuje kontrolę nad wykonywaniem obowiązków określonych w
ustawie przez osoby podlegające zameldowaniu lub wymeldowaniu się.

Art. 50. 1. Minister właściwy do spraw administracji publicznej sprawuje
zwierzchni nadzór nad wykonywaniem obowiązków określonych w ustawie.
2. Wojewodowie sprawują nadzór nad działalnością organów gmin w zakresie
realizacji obowiązków określonych w ustawie.
3. Wojewoda jest organem odwoławczym od orzeczeń administracyjnych wydanych
przez organy gminy na podstawie ustawy.

Art. 51. 1. Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w
drodze rozporządzenia, sposób zgłaszania i przyjmowania danych niezbędnych do
zameldowania i wymeldowania, sposób prowadzenia ewidencji ludności i ewidencji
wydanych i utraconych dowodów osobistych, wzory formularzy zgłoszeń meldunkowych
oraz wzór wniosku o nadanie numeru PESEL, uwzględniając w szczególności sposób
wykonywania obowiązku meldunkowego za osobę niepełnoletnią, przez cudzoziemca
oraz osoby przebywające stale lub czasowo na statku morskim lub żeglugi
śródlądowej albo w innych ruchomych pomieszczeniach mieszkalnych, potrzebę
zapewnienia ochrony danych zawartych w ewidencji ludności i ewidencji wydanych i
utraconych dowodów osobistych, a także zakres danych zgłaszanych przy
zameldowaniu i objętych wnioskiem o nadanie numeru PESEL oraz danych niezbędnych
do ustalenia obowiązku wojskowego.
2. Minister właściwy do spraw administracji publicznej, w porozumieniu z
Ministrem Obrony Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia, zakres i sposób
zameldowania oraz wymeldowania żołnierzy w czynnej służbie wojskowej, a także
sposób prowadzenia ewidencji ludności w budynkach pozostających w zarządzie
organów wojskowych, uwzględniając potrzeby

Idiotyczna ustawa cont.

[Gość: dingo]

Art. 51. 1. Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w
drodze rozporządzenia, sposób zgłaszania i przyjmowania danych niezbędnych do
zameldowania i wymeldowania, sposób prowadzenia ewidencji ludności i ewidencji
wydanych i utraconych dowodów osobistych, wzory formularzy zgłoszeń meldunkowych
oraz wzór wniosku o nadanie numeru PESEL, uwzględniając w szczególności sposób
wykonywania obowiązku meldunkowego za osobę niepełnoletnią, przez cudzoziemca
oraz osoby przebywające stale lub czasowo na statku morskim lub żeglugi
śródlądowej albo w innych ruchomych pomieszczeniach mieszkalnych, potrzebę
zapewnienia ochrony danych zawartych w ewidencji ludności i ewidencji wydanych i
utraconych dowodów osobistych, a także zakres danych zgłaszanych przy
zameldowaniu i objętych wnioskiem o nadanie numeru PESEL oraz danych niezbędnych
do ustalenia obowiązku wojskowego.
2. Minister właściwy do spraw administracji publicznej, w porozumieniu z
Ministrem Obrony Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia, zakres i sposób
zameldowania oraz wymeldowania żołnierzy w czynnej służbie wojskowej, a także
sposób prowadzenia ewidencji ludności w budynkach pozostających w zarządzie
organów wojskowych, uwzględniając potrzeby wynikające z konieczności zapewnienia
ochrony informacji niejawnych.
3. Minister właściwy do spraw administracji publicznej może w celu zapewnienia
porządku i bezpieczeństwa publicznego, a także zwalczania klęsk żywiołowych i
zagrożenia bezpieczeństwa państwa wprowadzić, w drodze rozporządzenia, na czas
określony obowiązek zameldowania się z chwilą przybycia do danej miejscowości
oraz obowiązek zgłoszenia wyjazdu z danej miejscowości, uwzględniając określenie
szczegółowego sposobu i terminu zameldowania osób oraz zakres danych, jakie
powinny być zgłoszone przy zameldowaniu lub wymeldowaniu.

Art. 52. Organy gminy wykonują zadania określone w ustawie jako zadania zlecone
z zakresu administracji rządowej.

Rozdział 10

Przepisy karne

Art. 53. (uchylony).

Art. 54. (uchylony).

Art. 55. Kto:
1) uchyla się od obowiązku posiadania lub wymiany dowodu osobistego,
2) zatrzymuje cudzy dowód osobisty,
3) nie zwraca dowodu osobistego w razie utraty obywatelstwa polskiego,
4) nie zawiadamia o znalezieniu dowodu osobistego w przypadku, o którym mowa
w art. 42 ust. 2,
5) nie zwraca znalezionego dowodu osobistego w przypadku, o którym mowa w
art. 42 ust. 3,
podlega karze ograniczenia wolności do 1 miesiąca albo karze grzywny.

Art. 56. Wykroczenia przeciwko obowiązkowi meldunkowemu podlegają ustawie z dnia
20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń (Dz. U. Nr 12, poz. 114, z późn. zm.1)).

Rozdział 11

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 57. Dowody osobiste i tymczasowe zaświadczenia tożsamości wydane w trybie
przepisów obowiązujących przed wejściem w życie ustawy zachowują swą ważność.

Art. 58. Ustawa nie narusza przepisów normujących pobyt osób w strefie
nadgranicznej.

Art. 59. Tracą moc:
1) dekret z dnia 22 października 1951 r. o dowodach osobistych (Dz. U. z
1962 r. Nr 2, poz. 5);
2) ustawa z dnia 14 lipca 1961 r. o ewidencji i kontroli ruchu ludności (Dz.
U. Nr 33, poz. 164, z 1963 r. Nr 15, poz. 77, z 1967 r. Nr 44, poz. 220 oraz z
1971 r. Nr 12, poz. 115).

______
1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1981 r. Nr 24, poz.
124, z 1982 r. Nr 16, poz. 125, z 1983 r. Nr 6, poz. 35 i Nr 44, poz. 203, z
1984 r. Nr 54, poz. 275, z 1985 r. Nr 14, poz. 60 i Nr 23, poz. 100, z 1986 r.
Nr 39, poz. 193, z 1988 r. Nr 20, poz. 135 i Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 34,
poz. 180, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr 72, poz. 422 i Nr 86, poz. 504, z 1991
r. Nr 75, poz. 332 i Nr 91, poz. 408, z 1992 r. Nr 24, poz. 101, z 1994 r. Nr
123, poz. 600, z 1995 r. Nr 6, poz. 29, Nr 60, poz. 310 i Nr 95, poz. 475, z
1997 r. Nr 54, poz. 349, Nr 60, poz. 369, Nr 85, poz. 539, Nr 98, poz. 602, Nr
104, poz. 661, Nr 106, poz. 677, Nr 111, poz. 724, Nr 123, poz. 779, Nr 133,
poz. 884 i Nr 141, poz. 942, z 1998 r. Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 83, poz.
931 i Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr 73, poz. 852, Nr 74, poz.
855 i Nr 117, poz. 1228, z 2001 r. Nr 100, poz. 1081, Nr 106, poz. 1149, Nr 125,
poz. 1371, Nr 128, poz. 1409 i Nr 129, poz. 1438, z 2002 r. Nr 19, poz. 185, Nr
25, poz. 253 i Nr 135, poz. 1145, z 2004 r. Nr 11, poz. 95, Nr 62, poz. 576, Nr
69, poz. 626, Nr 93, poz. 891, Nr 171, poz. 1800 i Nr 173, poz. 1808 oraz z 2005
r. Nr 90, poz. 756 i 757.
________________________________________
1) Obecnie: odpowiednich ośrodkach przewidzianych w ustawie z dnia 26
października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz.U.02.11.109),
która weszła w życie z dniem 13 maja 1983 r.
2) Art. 9 ust. 2 utracił moc z dniem 19 czerwca 2002 r. na podstawie wyroku
Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002 r. sygn. akt K 20/01 (Dz.U.02.78.716).
3) W brzmieniu tym obowiązuje do dnia 1 października 2006 r., tj. do dnia
wejścia w życie art. 9 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. - Przepisy wprowadzające
ustawę o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego oraz
ustawę o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby
Wywiadu Wojskowego (Dz.U.06.104.711).
4) W brzmieniu ustalonym przez art. 9 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. - Przepisy
wprowadzające ustawę o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu
Wojskowego oraz ustawę o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego
oraz Służby Wywiadu Wojskowego (Dz.U.06.104.711), który wejdzie w życie z dniem
1 października 2006 r.

[sley77]

Przynajmniej nie trzeba mieć pozwolenia na wyjazd do innego województwa.
----
Blog urzędnika

praca warszawa

[Gość: MAJECZKA SUper to]

szukasz pracy?

Podwójne obywatelstwo

[Gość: AmPol]

Paszport nie koniecznie Polski, jest dokumentem urzędowym uprawniającym do
przekroczenia granicy i pobytu za granicą oraz poświadczającym obywatelstwo
polskie, a także tożsamość osoby w nim wskazanej w zakresie danych, jakie
dokument ten zawiera (art. 1 ustawy dnia 29 listopada 1990 r. o paszportach,
Dziennik Ustaw z dnia 7 stycznia 1991 r. Nr 2, poz. 5, z późniejszymi zmianami :
Dz.U. z 1997 r. Nr 114, poz. 739, Dz.U. z 2002 r., Nr 62, poz. 557)

Obywatel polski z podwójnym obywatelstwem ma prawo ale nie obowiazek posiadac
polski paszport.

Obywatel polski powinien miec prawo do legitymowania sie paszportem kraju w
którym mieszka, a po potwierdzeniu obywatelstwa polskiego prawo do pobytu bez
wizowego w UE.

Obywatel polski jest również obywatelem Uni Europejskiej, i może swobodnie
podróżować na podstawie ważnego dokumentu podróży lub innego ważnego dokumentu
potwierdzającego tożsamość i obywatelstwo.

Z ważnym paszportem USA razem z potwierdzeniem obywatelstwa polskiego brak
polskiego dokumentu może spowodować przedłużenie czasu kontroli paszportowej ,
ale nie upoważnia do zatrzymania na granicy.

Paszport Amerykański potwierdza moja tożsamość natomiast potwierdzenie
obywatelstwa polskiego potwierdza obywatelstwo polskie i obywatelstwo Unijne.

PROTOKÓŁ Nr 1 I Nr 4

DO KONWENCJI O OCHRONIE PRAW CZŁOWIEKA I PODSTAWOWYCH WOLNOŚCI

„Art. 14. 1. Obywatel UE może wyjechać z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na
podstawie ważnego dokumentu podróży lub innego ważnego dokumentu
potwierdzającego jego tożsamość i obywatelstwo. ”


„Art. 9. 1. Obywatel UE może wjechać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na
podstawie ważnego dokumentu podróży lub innego ważnego dokumentu
potwierdzającego jego tożsamość i obywatelstwo. ”
Pułkownik ma tutaj rację potwierdzając ustawę, która określa paszport, jako
dokument podróży, zezwalający wszystkim obywatelom Unii do opuszczania Państwa
Członkowskiego, w celu odbycia podróży do innego państwa członkowskiego. Takim
dokumentem jest również paszport USA, jak również razem z paszportem
zaprezentowane poświadczenie obywatelstwa polskiego. Konstytucja RP i ten
obiektywny dowód potwierdza ze podróżując z paszportem jakiegokolwiek kraju
(wliczając w to paszport USA), jako ważnym dokumentem podróży jak również
potwierdzeniem tożsamości oraz potwierdzeniem obywatelstwa polskiego jest
jasne że funkcjonariusz nie miał prawa mnie zatrzymać na granicy.

6. „KONSTYTUCJA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 2 kwietnia 1997 r.
(Dziennik Ustaw Nr 78, poz. 483 sprostowanie Dziennik Ustaw z
2001 r. Nr 28, poz. 319),

Art. 8.
1.
Konstytucja jest najwyższym prawem Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 30.

Przyrodzona i niezbywalna godność człowieka stanowi
źródło wolności i praw człowieka i obywatela. Jest ona nienaruszalna, a jej
poszanowanie i ochrona jest obowiązkiem władz publicznych.
Art. 31.

1. Wolność człowieka podlega ochronie prawnej.

2. Każdy jest obowiązany szanować wolności i prawa innych. Nikogo nie
wolno zmuszać do czynienia tego, czego prawo mu nie nakazuje.

3. Ograniczenia w zakresie korzystania z
konstytucyjnych wolności i praw mogą być
1) ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w
demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź
dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw
innych osób. Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw.
Art. 37

1. Kto znajduje się pod władzą Rzeczypospolitej Polskiej, korzysta
z wolności i praw zapewnionych w Konstytucji.
Art. 41.

1. Każdemu zapewnia się nietykalność osobistą i wolność
osobistą. Pozbawienie lub ograniczenie wolności może nastąpić tylko na zasadach
i w trybie określonych w ustawie.

2. Każdy pozbawiony wolności nie na podstawie wyroku sądowego ma prawo
odwołania się do sądu w celu niezwłocznego ustalenia legalności tego
pozbawienia. O pozbawieniu wolności powiadamia się niezwłocznie rodzinę lub
osobę wskazaną przez pozbawionego wolności.



3. Każdy zatrzymany powinien być niezwłocznie i w sposób zrozumiały dla niego
poinformowany o przyczynach zatrzymania.

Art. 52.

1. Każdemu zapewnia się wolność poruszania się po terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej oraz wyboru miejsca zamieszkania i pobytu.


2. Każdy może swobodnie opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Wolności, o których mowa w ust. 1 i
2, mogą podlegać ograniczeniom określonym w ustawie.



4. Obywatela polskiego nie można wydalić z kraju ani zakazać mu powrotu do
kraju.


5. Osoba, której pochodzenie polskie zostało stwierdzone zgodnie z ustawą,
może osiedlić się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na stałe.”

7. Protokół nr 11 do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i
podstawowych wolności wszedł w życie dnia 1 listopada 1998 r.

PROTOKÓŁ Nr 1 I Nr 4

DO KONWENCJI O OCHRONIE PRAW CZŁOWIEKA I PODSTAWOWYCH WOLNOŚCI
Artykuł 2

Prawo do swobodnego poruszania się


1. Każdy, kto przebywa legalnie na terytorium państwa, ma prawo do swobodnego
poruszania się i do swobodnego wyboru miejsca z

Podwójne obywatelstwo

[Gość: AmPol]

PROTOKÓŁ Nr 1 I Nr 4

DO KONWENCJI O OCHRONIE PRAW CZŁOWIEKA I PODSTAWOWYCH WOLNOŚCI
Artykuł 2

Prawo do swobodnego poruszania się


1. Każdy, kto przebywa legalnie na terytorium państwa, ma prawo do swobodnego
poruszania się i do swobodnego wyboru miejsca zamieszkania na tym terytorium.

2. Każdy może swobodnie opuścić jakikolwiek kraj, w tym swój własny.


3. Korzystanie z tych praw nie może podlegać innym ograniczeniom niż te, które
określa ustawa i które są konieczne w społeczeństwie demokratycznym z uwagi na
bezpieczeństwo państwowe i publiczne, utrzymanie porządku publicznego,
zapobieganie przestępczości, ochronę zdrowia lub moralności lub ochronę praw i
wolności innych osób.


4. Prawa wymienione w ustępie 1 mogą również zostać poddane w określonych
rejonach ustawowym ograniczeniom uzasadnionym interesem publicznym w
społeczeństwie demokratycznym.

8. Do przekroczenia granic pomiędzy, i państwami w Unii Europejskiej jest ważny
każdy paszport upoważniający do przekraczania granicy, potwierdzający tożsamość
podróżnego i dokument stwierdzający członkowskie obywatelstwo.
Dz.U.06.144.1043 2007.07.20 zm. Dz.U.07.120.818 art. 17 USTAWA z dnia 14
lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz
wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i
członków ich rodzin1), 2) (Dz. U. z dnia 11
sierpnia 2006 r.)


Wjazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wyjazd z tego terytorium

Art. 9. 1. Obywatel UE może wjechać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na
podstawie ważnego dokumentu podróży lub innego ważnego dokumentu
potwierdzającego jego tożsamość i obywatelstwo.


Art. 14. 1. Obywatel UE może wyjechać z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na
podstawie ważnego dokumentu podróży lub innego ważnego dokumentu
potwierdzającego jego tożsamość i obywatelstwo.



2. Członek rodziny niebędący obywatelem UE może wyjechać z terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie ważnego dokumentu podróży.

Dz.U.06.144.1043 2007.07.20 zm. Dz.U.07.120.818 art. 17 USTAWA z dnia 14
lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz
wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i
członków ich rodzin1), 2) (Dz. U. z dnia 11 sierpnia 2006 r.)



Wjazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wyjazd z tego terytorium


W związku z art. 68d ust.1 ustawy z dnia 25 czerwca 1997r. o cudzoziemcach dot.
wydawania zezwolenia na wjazd lub pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
cudzoziemcowi, który nie spełnia warunków dotyczących wjazdu lub pobytu
określonych w ustawie o cudzoziemcach, jeżeli wymagają tego względy humanitarne
lub interes Rzeczypospolitej Polskiej, w okresie od 1 stycznia 2002r. do 31
grudnia 2002r. Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców w porozumieniu
z Komendantem Głównym Straży Granicznej na wniosek komendantów granicznych
placówek kontrolnych udzielił 123 zezwoleń, w tym 56 ze względów humanitarnych i
67 ze względu na interes Rzeczypospolitej Polskiej.
Zezwolenia udzielone ze względów humanitarnych dotyczyły głównie osób
małoletnich i w podeszłym wieku.
wydano zezwolenia na wjazd lub pobyt na terytorium RP nie posiadali ważnych
dokumentów podróży.

Obywatele polscy zamieszkujący stale poza granicami naszego kraju mają prawo,
nie obowiązek, posiadania ważnego dowodu osobistego. Jedynie osoba będąca
obywatelem polskim i zamieszkała w Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązana
posiadać dowód osobisty. Osoba zamieszkała za granicą powinna posiadać przede
wszystkim paszport kraju wktórym mieszka, który uprawnia ją do przekraczania
kazdej granicy i pobytu za granicą, a zarazem inny dokument który poświadcza jej
obywatelstwo polskie.

[Gość: hero]

czy chcąc się zameldować tymczasowo muszę mieć zgodę na piśmie właściciela lokalu, czy wystarczy umowa najmu i dowód osobisty ?

Obowiązek meldunkowy

[Gość: free]

hero napisał(a):

> czy chcąc się zameldować tymczasowo muszę mieć zgodę na piśmie
> właściciela lokalu, czy wystarczy umowa najmu i dowód osobisty ?

TAK, ale po co się meldowac??

Zgodnie z art. 45 ust. 3 art. tej ustawy dla osób bez stałego miejsca
zameldowania (np. bezdomnych), jak i dla osób na stałe zamieszkałych za granica,
dowód osobisty dla osób bez zameldowania wydaje organ dzielnicy Warszawa
Śródmieście.

miasta.gazeta.pl/trojmiasto/1,35612,5057464.html
Obowiązek meldunkowy służy głównie ewidencji ludności -tłumaczy Krzysztof
Szerkus, gdański pełnomocnik Rzecznika Praw Obywatelskich. - Osoby bezdomne nie
powinny mieć problemów z uzyskaniem dokumentów. Niestety, urzędnicy często
nadużywają przepisów, dotyczących meldunku.

Dwa meldunki

[Gość: Ela]

A ja posiadam w chwili obecnej dwa meldunki(pewnie zostane za to zlinczowana), jeden w Polsce - u rodzicow, drugi na Wegrzech. Dwa tygodnie temu wyszlam za maz i zmienilam nazwisko, teraz czeka mnei wymiana wszystkich dokumentow - polskich oraz wegierskich no i nie wiem co zrobic, bo na dowodzie mam podany polski meldunek ale w wegierskich dokumentach(zezwolenie na staly pobyt, nr podatkowy, karta ubezpieczeniowa itd) wpisany mam wegierski. Pasowaloby pewnie wymeldowac sie z Polski i pozostawic jedynie adres wegierski, zastanawiam sie jednak czy przy wymianie dowodu nie beda chcieli wpisac mi automatycznie adresu polskiego? A jesli urzednicy zoorientuja sie, ze mam dwa meldunki nie wlepia mi jakiejs kary?

[Gość: Piotrasek]

Wystarczy zrezygnować z wpisywania adresu w dowodzie osobistym aby
uniknąć większości z wymienionych kłopotów. Numer PESEL jest
wystarczającym identyfikatorem dla organów administracji. Zmiany
adresu podawać się będzie do bazy PESEL i to wszystko. Pozwoli to
także na właściwą ochronę danych osobowych. Naprawdę nie lubię
ujawniać mojego adresu pracownikowi ochrony wpuszczającemu mnie na
przykład do budynku biurowego - niestety obecnie tak właśnie się
dzieje.

Jak prosto załatwić problem meldunku.

[Gość: [e-mail]]

Wystarczy wprowadzić (a raczej przedefiniować) dwie kategorie:
- stały adres zameldowania (czy lepiej "pobytu"), wpisany do dowodu osobistego,
- adres pobytu czasowego - adres korespondencyjny.
I wtedy obywatel może podać ten drugi adres:
a) w Urzędzie Pocztowym właściwym ze względu na miejsce adresu stałego pobytu,
b) we właściwych urzędach.
c) zostawić informację w miejscu stałego zameldowania.
Może - ale nie musi. Ale wtedy łączy się to z:
- uznaniem korespondencji urzędowej za doręczoną, jeśli nie podano innego adresu
korespondencyjnego, a w miejscu stałego zameldowania korespondencja nie zostanie
odebrana przez 30 czy 45 dni,
- uznaniem za uciekiniera osoby, którą Policja czy inne organy ścigania nie mogą
namierzyć przez okres 45 dni gdyż nie przebywa w miejscu stałego zamieszkania
ani nie podała aktualnego adresu pobytu.

Bo przecież nawet nie przebywając w miejscu stałego zameldowania, możemy sobie
tak wszystko zorganizować, aby informacja o korespondencji czy urzędowych
wizytach docierała do niego na czas.
Lepsze chyba takie rozwiązanie, niż dotychczasowe korowody z wpisywaniem
tymczasowego meldunku.

Jak prosto załatwić problem meldunku.

[Gość: freedom]

[e-mail] napisał(a):

> Wystarczy wprowadzić (a raczej przedefiniować) dwie kategorie:
> - stały adres zameldowania (czy lepiej "pobytu"), wpisany do dowodu > osobistego,

> - adres pobytu czasowego - adres korespondencyjny.

> I wtedy obywatel może podać ten drugi adres:
> a) w Urzędzie Pocztowym właściwym ze względu na miejsce adresu stałego pobytu,
> b) we właściwych urzędach.
> c) zostawić informację w miejscu stałego zameldowania.
> Może - ale nie musi. Ale wtedy łączy się to z:
> - uznaniem korespondencji urzędowej za doręczoną, jeśli nie podano
> innego adresu korespondencyjnego, a w miejscu stałego
> zameldowania korespondencja nie zostanie
> odebrana przez 30 czy 45 dni,

> - uznaniem za uciekiniera osoby, którą Policja czy inne organy
> ścigania nie mogą namierzyć przez okres 45 dni gdyż nie
> przebywa w miejscu stałego zamieszkania
> ani nie podała aktualnego adresu pobytu.

> Bo przecież nawet nie przebywając w miejscu stałego zameldowania,
> możemy sobie tak wszystko zorganizować, aby informacja o
> korespondencji czy urzędowych wizytach docierała do niego na czas.
> Lepsze chyba takie rozwiązanie, niż dotychczasowe korowody z
> wpisywaniem tymczasowego meldunku.

Człowieku NIE BREDŹ!

Dowód osobisty jest dokumentem stwierdzającym tożsamość osoby i poświadczającym
obywatelstwo, a nie meldunek.

Konstytucja RP z 1997 roku

Art. 52.

1. Każdemu zapewnia się wolność poruszania się po terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej oraz wyboru miejsca zamieszkania i pobytu.

Zastanów sie wpierw co ty tutaj piepszysz?

Obowiązek meldunkowy to tylko archaiczna pozostałośc komunizmu, który wymagał
ewidencji ludności aby w kazdej chwili mieli dostęp do każdego obywatela.

polacy mają prawo aby ODMAWIAC bezprawnego aktu meldunkowego!

Możesz miec dowód osobisty BEZ meldunku!

"Obowiązek meldunkowy służy głównie ewidencji ludności -tłumaczy Krzysztof
Szerkus, gdański pełnomocnik Rzecznika Praw Obywatelskich.

- Osoby bezdomne nie powinny mieć problemów z uzyskaniem dokumentów. Niestety,
urzędnicy często nadużywają przepisów, dotyczących meldunku."

miasta.gazeta.pl/trojmiasto/1,35612,5057464.html
Zgodnie z art. 45 ust. 3 art. tej ustawy dla osób bez stałego miejsca
zameldowania (np. bezdomnych), dowód osobisty dla osób bez zameldowania wydaje
organ dzielnicy Warszawa Śródmieście.

W wolnym demokratycznym państwie NIE obowiazuje obowiązek meldunkowy, i nie
ma potrzeb do kontrolowania ruchów ludności.

Nikt, ani policja ani żaden urzad nie ma prawa do informacji gdzie się
znajdujesz i w jakim celu, i to gwarantuje ci konstytucja RP!


Nie jestem zameldowany, nie mam obowiazku meldunkowego, i nie przewiduje abym
kiedykolwiek sie meldował.
To tylko ja decyduje kiedy i gdzie bede przebywał a nie jakiś idiokrata!

egzaminy

[Gość: MAJECZKA SUper to]

szukasz pracy?

[Gość: liverpoolczyk]

w anglii nie ma dowodow osobistych ani meldunkow a wszystko dziala sprawnie.