Wysoki VAT od dobroczynności

[Gość: Anna Maria]

"WSA we Wrocławiu rozpatrzył sprawę piekarza z Legnicy, który nieprawidłowo odprowadzał PIT i nie płacił VAT od darowizny chleba. Obie skargi zostały oddalone."
To jest skandal, głupota, draństwo - brakuje słów!

[Gość: baloniarz]

Dwa lata rządów koalicji PIS, LPR, Samoobrony i nikt z polityków tych partii nie pochylił się nad losem tego piekarza. A przecież te partie zawsze "pochylają się" nad losem najuboższych. A czy minister finansów nie może umorzyć ściągnięcia tej należności podatkowej? Człowiek, który chciał pomagać biednym sam teraz popadł w biedę i jeszcze musi spłacić gigantyczny haracz za swoją dobroć. Hańba panowie politycy!!!

[maruda.r]

Odnosząc się do komentarza ministerstwa: problem nie leży w darowiźnie, ale w szybko spadającej cenie. W efekcie 5-letni komputer lepiej wyrzucić na śmietnik i zrobić protokół zniszczenia, niż podarować czy odsprzedać. Czy o to chodzi ministerstwu? O zasadę psa ogrodnika?

[Gość: gość]

sam bylem swiadkiem jak pewna warszawska firma wyrzucila kilka ton komputerow i innego sprzetu informatycznego, zamiast przekazac go szkolom, swietlicom. pracowalem w niej.

Teraz rozumiem dlaczego sprzet informatyczny trafia na smietnik zamiast do ludzi.

[Gość: mailkontent]

Zawsze gdy czytam o podatku od darowizn, zastanawiam się jak płacony jest podatek od gratisowych produktów. Powszechne jest xx% produktu w opakowaniu gratis.

[Gość: Kuraś]

Piekarz z Legnicy nie został ukarany za dobroczynność. To medialna manipulacja. Ten człowiek dokonywał znaczną część sprzedaży poza ewidencją, czyli po prostu to podatkowy oszust. W jego rozliczeniu uwzględniono wszystkie udokumentowane darowizny.

Fragment uzasadnienia orzeczenia WSA w tej sprawie:

"Organy podatkowe obu instancji w toku prowadzonego postępowania podkreślały, że nie kwestionowały faktu występowania zwrotów pieczywa jak i ich nieodpłatnego przekazywania tych zwrotów do instytucji charytatywnych. Sporna od początku prowadzonego postępowania była ilość zwrotów pieczywa jak i ilość nieodpłatnie przekazanego pieczywa dla celów charytatywnych w sytuacji, gdy skarżący nie dysponował żadnymi dokumentami odnoszącymi się do przekazania pieczywa dla celów charytatywnych, a odnośnie zwrotów  dysponował takimi dokumentami jednostkowo, natomiast postępowanie dowodowe w postaci zeznań świadków (kierowca skarżącego Z. P., pracownicy D. Stołówki Charytatywnej W. L., T. I., pismo ks. J. G. dyrektora Stołówki), wyjaśnienia skarżącego nie pozwoliły na dokonanie jednoznacznych ustaleń. Podsumowując zebrany materiał dowodowy w postaci zeznań świadków, strony, wyjaśnień na piśmie księdza  dyrektora Stołówki, ocenił organ I instancji, które to stanowisko podzielił organ odwoławczy, że zeznania świadków są niespójne co do ilości dostarczanego chleba i bułek, świadkowie  pracownicy Stołówki nie potrafili wskazać dostawców pieczywa, co nie pozwoliło na określenie ilości chleba i bułek dostarczanych do Stołówki Charytatywnej. Zeznania świadków były sprzeczne w odniesieniu do stanu chleba przekazywanego do Stołówki  czy był gorący, czy też był ze zwrotów. Sam skarżący przedstawił wyliczenie wg którego do Stołówki Charytatywnej przekazał 195.092 szt. chleba  wskazując, że dostawy odbywały się dwa razy dziennie po 1 koszu, w którym było 16-18 sztuk oraz 48.320 szt. bułek  4 kosze po 40 szt. bułek dziennie. Nie przedstawił jednak na tę okoliczność żadnych dowodów, nie odnotował tego faktu w księdze przychodów i rozchodów, wręcz w swoich zeznaniach w dniu 26.08.2005 r. nie potwierdził przedłożonych wyliczeń odsyłając w tym zakresie do wyjaśnień kierowcy i osób przyjmujących pieczywo  pracownic Stołówki. Oceniając zeznania skarżącego w tym zakresie podkreślił organ, że znamiennym jest fakt precyzyjnego wyliczenia w wyjaśnieniach i zastrzeżeniach do protokołu kontroli ilości przekazywanego do Stołówki Charytatywnej pieczywa, skoro skarżący nie dysponował żadną ewidencją na poparcie swoich wyliczeń. Podobnie rzecz się ma w odniesieniu do zeznań pracownika Stołówki W. L. Podjęte przez organ czynności w kwestii nieodpłatnego otrzymywania przez Stołówkę pieczywa w postaci zwrócenia się do dyrektora Stołówki a także wezwania skarżącego przedstawienie potwierdzenia przekazanego pieczywa i jego ilości, nie dały żadnego rezultatu. Pismo do dyrektora Stołówki pozostało bez odpowiedzi. Natomiast skarżący zaprzeczył aby dokonywał kiedykolwiek darowizn pieczywa na rzecz D. Stołówki Charytatywnej, twierdząc, że była to likwidacja niesprzedanego towaru, w związku z czym nie posiada dowodów na przekazywanie darowizn. Weryfikując informacje skarżącego, że przekazał on w 2003 r. nieodpłatnie pieczywo dla 13-tu instytucji ustalił organ, że w rzeczywistości do takiego przekazania doszło dla sześciu instytucji, przy czym dwie z nich  Towarzystwo Przyjaciół Dzieci i Urząd Miasta i Gminy w P. wyraźnie wskazały, że bezpłatne dostawy miały miejsce przy okazji organizowanych imprez.

(...) Biorąc pod uwagę, że wskazana przez skarżącego, dla potrzeb zleconego przez niego opracowania, ilość bułek nie przekracza ustalonej ilości zwrotów, organy podatkowe przyjęły podaną wielkość za wiarygodną. Odnośnie natomiast wskazanej przez skarżącego ilości przekazanego nieodpłatnie chleba, w związku z tym, że ilość ta przekracza ustaloną ilość zwrotów chleba, a tylko z tego źródła, jak wskazuje materiał dowodowy, pieczywo było nieodpłatnie przekazywane, przyjęły organy podatkowe w odniesieniu do chleba ilość odpowiadającą ustalonej wielkości zwróconego chleba tj. 157.528 szt.

Stwierdzone nieprawidłowości w zakresie ewidencjonowania sprzedaży na rzecz detalicznych odbiorców sklepu-piekarni "B", brak dokumentacji pozwalającej ustalić wielkość dokonywanych zwrotów, brak dokumentacji odnoszącej się do nieodpłatnego przekazania ilości pieczywa na rzecz D. Stołówki Charytatywnej i innych jednostek, brak zapisów w tej mierze w podatkowej księdze przychodów i rozchodów stanowiły podstawę do poszukiwania przez organy podatkowe sposobów ustalenia podstawy opodatkowania w sposób możliwie zbliżony do rzeczywistej wielkości.

Opierając się o wyżej opisane ustalenia w zakresie wielkości dodatkowej produkcji ustalonej przez biegłego, szacunkowej wielkości nieodpłatnie przekazanego pieczywa, przy czym w zakresie bułek wielkość ta wynikała z oświadczenia skarżącego, ustalił organ wielkość niezaewidencjonowanej sprzedaży pieczywa wynoszącą: 227.082 szt. chleba 0,6 kg, 509.363 szt. bułek 0,1 kg, 38.159 szt. bułek słodkich 0,1 kg., która stanowi przychód podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.). Wartość niezaewidencjonowanej sprzedaży ustalono na podstawie faktur sprzedaży wystawianych dla głównych odbiorców skarżącego. Ponieważ skarżący nie stosował jednolitych cen do tego samego rodzaju pieczywa, różniły się one w zależności od odbiorcy, co organy podatkowe szczegółowo przeanalizowały sporządzając zestawienie tych cen, organy podatkowe przy ustalaniu wartości sprzedaży niezaewidencjonowanej przyjęły najkorzystniejsze dla skarżącego ceny stosowane dla jednego z głównych odbiorców jakim był Dom Pomocy Społecznej  najniższe dla głównych odbiorców wyliczając wartość niezaewidencjonowanej sprzedaży na kwotę 260.636,76 zł., która to kwota stanowi przychód, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy.

(...) Niewątpliwie, jak wskazuje materiał dowodowy, skarżący nieewidencjonował całej prowadzonej sprzedaży pieczywa w 2003 r. Dokonane porównanie wybranych miesięcy 2003 i 2005 r. stanowiło sygnał na to wskazujący, pociągający dalsze postępowanie organów podatkowych w kierunku ustalenia rzeczywistego stanu rzeczy. Symptomatyczne jest, że w chwili, gdy organ podatkowy rozpoczął kontrolę działalności skarżącego obejmującą także 2005 r. (maj 2005) sprzedaż pieczywa w sklepie "B" tak wzrosła, że stanowiła prawie  zaewidencjonowanej sprzedaży całego 2003 r. i to mimo, iż, jak sam skarżący, narzekając na złą koniunkturę, podkreślał, wokół powstały sklepy, piekarnie, sprzedające również pieczywo, co powinno wpłynąć ujemnie na obrót w sklepie skarżącego. Porównanie miesiąca maja 2005 i maja 2003 r. wskazuje jaka duża była skala sprzedaży prowadzonej poza ewidencją kas fiskalnych. Stanowiąca dowód w sprawie opinia biegłego z zakresu produkcji piekarniczej, ustalająca przypuszczalną wysokość produkcji piekarniczej zrealizowanej przez skarżącego z zakupionych i zużytych w 2003 r. surowców, z uwzględnieniem używanych do produkcji maszyn i urządzeń, na podstawie receptur stosowanych przy tego rodzaju produkcji, zawiera rozliczenie technologiczne piekarni za okres całego 2003 r.".

Tu całe orzeczenie: orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/do/doc?d=571F61C3E4E292198F85A78861E082102EBE1F22&sc=

[Gość: el]

lepiej wyrzucić na śmietnik dobrą żywność niż dać głodnemu,widać tych co tworzyli przepis że nie zaznali głodu..