2 : 1 dla krętka

[sylm8]

Dokładnie kiedy kleszcz mnie użarł nie wiem (czerwiec/lipiec), prawdopodobnie
go zdrapałam z pleców, bo drapanie pamiętam. Na plecach miałam typowy pierwszy
rumień, po pewnym czasie jeszcze 4 rumienie, gorączka, sztywność karku i
okropne uczucie rozpierania w kręgosłupie piersiowym, jakby mi ktoś wtłaczał
tam powietrze pod ciśnieniem.
Elisa JgM (Luxmed)z 20.07.07 - 106 (pozytyw od 11)
- 1 : 0 dla krętka.
Leczenie Doxycyclina "wg zakaźnika" 200 / dobę przez ok 10 dni, potem 400 na
dobę + bardzo krótko (10 dni) tinidazolu bo miałam już dość, tym bardziej, że
na koniec leczenia miałam dobre samopoczucie.
No i miałam 1 : 1!
Tuż po leczeniu Elisa - ale w IMW w Lublinie więc nieporównywalny - 31 bbu
(wynik wysoko dodatni) Western Blot prążek OspC marker świeżej infekcji w obu
klasach.
Po odstawieniu leków bardzo szybko ogólne złe samopoczucie, potem trochę
lepiej, od miesiąca już naprawdę duże zmęczenie, najgorsze to uczucie, że źle
widzę i słyszę (zamglenia), no i przestałam wyrabiać się w pracy.

Ostatnie 2 tygodnie najgorsze - pojedyńcze "robaki pod skórą" (niewiele),
bardzo duże zmęczenie, zaburzenia rytmu serca, inne niż dotychczas, bo skurcze
komorowe i czasami bigeminię mam od dawna, teraz zwolnienia i przyspieszenia
akcji bez powodu, z podejrzeniem zaburzeń w węźle przedsionkowo-komorowym wg
kardiologa.
Tarczyca ; TSH - 4,46 (N: 0,25-4,0), FT4 - 16,6 (N: 10,3-24,5),
FT3 - 2,65 (N: 2,76-8,0) - różnice niewielkie ale w kierunku niedoczynności,
zwłaszcza, że 3 m-ce temu TSH -1,97
wit B12 233 ( N;193-982) i to po zjedzeniu opakowania Prewenitu ( wit B12, B6
i kwas foliowy) - w związku z czym kwas foliowy 17,3 (N: 3-17)
Leukocyty 9,2 (N:4,5-10,5) nigdy takich nie miewam -zawsze do ok 4-6.
Od 10 dni wysyp swędzących grudek, początkowo tylko podudzia teraz stopniowo
pojedyńczo wychodzą w róznych miejscach. temperatura stale ok 37,5.
Elisa z Luxmedu, po pół roku od pierwszej - 130 ( wcześniej 106), Elisa z IMW
Lublin 33, po 3 miesiącach od poprzedniej (była 31)
Western Blot w luxmedzie identyczny, w IMW zniknął prązek 41 i został OspC
(jak w Luxmedzie)
Wykonane wszystkie koinfekcje tylko mykoplazma w IgG w IMW - obecna pierwszym
razem, teraz zniknęła (?) I obecne IgG przeciw toxoplazmozie 68,6
(N:0,0-8,8). Osobiście nie sądzę żeby się należało tym przejmować.

Dermatolog ( w małym miasteczku ) powiedziała, że krostki to nie borelioza
tylko alergia, ale wręczyła mi kartkę ( żebym sobie skserowała) z informacjami
z jakiegoś szkolenia na którym była w Warszawie (!), że wczesną boreliozę
leczy się 4-6 tygodni, a późną 4-6 mcy i jest tu też o niedoczynności tarczycy
i niedoborach wit.B! To mnie naprawdę zaskoczyło.
I uzbrojona już nie w wiedzę z forum tylko w tę kartke przeszłam do lek. ch.
zakaźnych ( w tymże samym małym miasteczku) a on mi powiedział: choroba
niewyleczona, niepotrzebnie tak długo brałam doxycyclinę, bo mój krętek jest
na nią najwyraźniej oporny, mam się kłaść na oddział na dożylne.
Pracy przerwać nie mogę więc ustaliliśmy, ze najwyżej na krótki początek, a
potem będę sobie kupować Lendacin i wlewać w siebie po pracy. Mam to
szczęście, że mam sporo znajomych w tzw. służbie zdrowia więc kłopotu nie będzie.
Wygląda na to, że niestety prawdopodobnie 2:1 dla krętka.
Przepraszam za tak długi post ( nie po raz pierwszy zresztą )ale postanowiłam
wszystko sprawdzić dosyć systematycznie i tak to opisać.
Piszę to żeby zaświadczyć, ze mój osobisty eksperyment wskazuje, że niestety
krętek jednak jest w stanie przetrwać leczenie bardziej niż standardowe.

[sylm8]

Zapomniałam wpisać, że doxy "jadłam" 9 lub 10 tygodni ( z czego 7-8 po 400)!

[zgoorek]

Przykro mi, że Twój stan się pogorszył. Miejmy nadzieję, że
potraktowanie dożylne co najmniej zremisuje ten mecz.
Wiesz, gdzieś już pisałam w swojej historii, że internistka
przepisała mi maść na egzemę na rumień w kilku miejscach (to się
chyba nazywa *rozlany*).
Powodzenia, trzymam kciuki.
Pisz jak najczęściej, bo się będziemy niepokoić.

[jeff01]

Brzydka, oj brzydka tarczyca. Pewnie ona jest "podstawą" problemów - tak silna
niedoczynność (bo to jest naprawdę silna niedoczynność) potrafi sporo namieszać -
zaburzy czynności skóry i stawów sprawiająć, że będą podatniejsze na infekcje,
wyłączy reakcje obronne organizmu, jednym słowem przechlapane. Samym
antybiotykiem krętka nie wyleczysz, podstawowa linia obrony to immunoglobuliny,
antybiotyk ma jedynie pomagać. A bez zaleczenia tarczycy immunoglobuliny będą
spały snem sprawiedliwego.

[sylm8]

podstawą określania prawidłowych zakresów konkretnych parametrów dla danej populacji jest doświadczalne ustalenie średnich zakresów - jak w krzywej Gaus'a - na podstawie badań populacji.
- z czego jasno wynika, że nie należy wartości granicznych ani zbliżonych do granicznych zbyt jednoznacznie oceniać.
Moje wyniki nie świadczą o żadnej ciężkiej niedoczynności tarczycy, ale zdecydowanie nakazują dalszą systematyczną obserwację, kontrolne badania, najlepiej z potwierdzeniem w innym laboratorium i ewentualne wdrożenie leczenia w razie potrzeby.
Decyduje o tym także "klinika" czyli realne bieżące objawy.
Przy ciężkiej niedoczynności tarczycy musiałabym mieć znaczne problemy wynikające z zaburzenia i spowolnienia metabolizmu ( choćby obniżenie temperatury w "silnej" niedoczynności pewnie równie silne - 35 - 36 ), a ja mam ciągle powyżej 37 co raczej sugeruje jakiś proces zapalny, niekoniecznie specyficzny.
A właśnie! o tym zapomniałam napisać, ze chodzi mi po głowie jeszcze jeden pomysł na wyjaśnienie mojego stanu - jakieś procesy autoimmunologiczne uruchomione przez krętki borelii, bo one o taki wpływ mogą być podejrzane. Ale sprawdziłam p-ciała p-tarczycowe ( anty TPO i anty TG ) oraz przeciwciała p-jądrowe ( ANA ) i są ujemne. Innych nie widzę na razie potrzeby badać.
Różnicowanie jest oczywiście łatwiejsze po fakcie, ale ze względu na ewentualne późne następstwa mniej ryzykowne jest przyjęcie w chwili obecnej tezy o przetrwałej infekcji.
Dlatego się przeleczę!

[kotakot1984]

Powodzenia!

[sylm8]

Dzięki za wsparcie!

[maria.50]

Wiem Sylmko,ze postąpisz właściwię.Nię będę Ci tu mówić to czy tamto.Mnie dr.w
Czechach powiedział,ze powinno się w chorobie jak i w życiu,postępować
racjonalnie(hi,hi!?)i słuchać też co Ci podpowiada rozum(o! to już nie ma
hi,hi,nawet nie będę tego rozwijać)powiem tylko tyle::jeśli ktoś taki jak ja-na
przykład, ma więcej rozumu niż szczecia,i w pośpiechu,panice,braku
wiedzy,rzucony w " nieznaną machinę leczenia" bez przygotowania, staje prawie
nagi przed nowym wyzwaniem(z celebrą wypiłam dwa ostatnie piwa w wieczor
poprzedzający pobyt w szpitalu) to wierz mi,wszystko wtedy staje się
nieracjonalne.Nie tak jak Ty!Jesteś w stanie wziąć się na łby z tym wszystkim.I
to,ze "nie godzisz się"z niektórymi jej wymogami,to wiem i rozumiem ,iż zal Ci
będzie smaku piwa,którego dostąpie ja w najbliższym czasie i golne sobie za
Ciebie! Powodzenia!!!!!!!!

[jeff01]

A ja powiem tak - żyjemy w Polsce, tarczycę leczy się u nas mniej więcej tak, jak
boreliozę. Jak się nie trafi na dobrego lekarza, przechlapane. U nas podaje się po
prostu "zakres norm" i jak pacjent się w nim mieści, to jest OK. Tyle, że akurat z
hormonami jest tak, że co dla jednego jest całkiem normalnym stanem, dla drugiego
będzie tragicznie wysoką niedoczynnością.

Wynik który masz świadczy o silnej niedoczynności, na dodatek masz niemal
wszystkie objawy. Równie dobrze może być tak, że nie masz ani jednego żywego
krętka w organizmie, a wszystkie Twoje problemy to wynik tarczycy - oraz jakiegoś
faktycznie procesu zapalnego, np infekcji Candida (bardzo częstej przy problemach
tarczycowych). W takim wypadku antybiole bez podania hormonów tarczycy byłyby
niemal dosłownie gwoździem do trumny. Jasne że przeleczyć można, ale z głową. W
medycynie jest tak, że cały czas trzeba zgadywać - ale wybranie złej odpowiedzi może
mieć dość przykre konsekwencje. Warto się pozabezpieczać.

Mniejszym problemem będzie, jeśli masz niedoczynność, nie masz krętków a masz
np "obudzoną" przewlekłą infekcję wirusową. Fakt, antybiotyki wtedy przyspieszą
rozwój choroby, ale nie spowodują aż takich szkód w organizmie.

Zauważ, że objawy niedoczynności tarczycy są niemal IDENTYCZNE z objawami
boreliozy - głównie dlatego, że krętki potrafią zablokować działanie hormonów (poziom
jest OK, ale nie działają jak trzeba). Pytanie główne - czy masz podstawowy objaw
zatrucia toksynami krętka, czyli bóle i sztywność karku, połączone z ciągłym silnym
zmęczeniem i objawami "upicia się".

Jak dla mnie, powinnaś odwiedzić dobrego endokrynologa i jak najszybciej zrobić coś z
tą tarczycą, nawet jeśli masz "tylko" boreliozę, poprawa czynności hormonów
tarczycowych bardzo, ale to bardzo przyspieszy proces leczenia.

[sylm8]

Od ubiegłego czwartku biorę Lendacin (ceftriakson ).
4 dni przeleżałam na zakaźnym, od poniedziałku pracuję i wieczorami daję sobie
wlewkę. Mam przez to jeszcze mniej czasu.
Nie odzywałam się, bo przez pierwsze dni miałam obrzydliwy ból głowy. Od dziś
czuję się naprawdę bardzo wyraźnie lepiej. Myślę, że to może potwierdzać teorię
o nawrocie. Tarczycę sprawdzę za tydzień.
Ale grzyba na jęzorze ( i nie tylko ) niestety od razu złapałam i nawet nie
przez sam lendacin, ale chyba jak czekając na dożylne łyknęłam antybiotyk
doustnie bez żadnej osłony. Teraz wszystko ma ten sam obrzydliwy smak, a ja
musiałam łyknąć jeszcze leki na grzyba.
Mam wrażenie, że śmierdzę chemią na odległość!
Za ogólnymi radami zakupiłam tran i raz go łyknęłam, skończyło się to w łazience
i ciągle mi się wydaje, że jeszcze czuję ten smak w ustach. Nigdy w życiu
więcej. Chyba raczej będę jeść to mielone siemię wg Jeffa, ale nie wiem bo i tak
już utyłam. Ludzie jak to wytrzymać!?
Maria, a wypiłaś już za to moje zdrowie? Czy jeszcze się leczysz? Napisz, bo
nawet nie wiem co z tym Twoim wirusem.

[jeff01]

Od siemienia raczej nie utyjesz, NNKT nie są tak strasznie
energogenne. Co więcej, silnie obniżają apetyt na tłuszcze, przez co
można nawet polecać jako środek odchudzający

[maria.50]

Sylwio,coś to za prędko dostałaś się w macki grzyba!
A nie wydaje Ci się,ze ten "atak" może być dowodem na to,że wcześniej
nadużywalaś cierpliwości i wytrwalości prawidłowych bakterii,które z czasem dały
się "wyprzeć" Candidzie albicanus a antybol(toć to też z grzyba)to tylko dolanie
oliwy do ognia? Sama pisałaś,że odżywiałaś się sklepowym dobrodziejstwem.Nie,dla
mnie to nie do przyjęcia,wolałabym głodować,być tylko na wodzie. Ja od
b.dawna,wolę wiedzieć co jem,a jem po to by przezyć! Powiem tak:moja czapka
"blokuje"zjadanie niezdrowych nieczystości.Takie masakrowanie organizmu,ma swoje
skutki.Powiesz,że masakrą jest też odmawianie sobie"przyjemności"smakowych.
Jasne! Wszystko wymaga pracy,poświęcenia i skupienia,bo nawet na kibelku trzeba
się "skupić" by się dobrze skupić!
Dobra, dosyć śmichów,teraz wazne byś skupiła się na Tym co Ci doskwiera.Ja Ci
nie pomgę toastem piwnym,bo się "ocknęlam" po lekturze can.i pracuję nad tym
wolno acz starannie.(mam na myśli piwo,które było niezastąpione w dążeniu do
uzyskania komfortu psychicznego.Ale jak mus to mus,no i chyba ja go już nie
lubię!!!)
Pytasz,jak tam z moim Vir.a no się jakoś "uśpił" odpuścił obiawowo.Teraz dręczy
mnie jedna myśl,że to jakiś "cud"i ze za jakiś czas powrocą te cholerne bóle.Nie
będę się rozpisywać o tym,bo jest to trochę u mnie złożone-ja chodzę na
akupunkturę!kolejny zabieg za 5 tygodni,moze zauwazę krótko przed terminem
pogorszenie,to będzie to też jakaś podpowiedz.A narazie czuję się tak, jak nie
pamiętam juz kiedy! Czego i Tobie życzę.

[jeff01]

A ja swoje

Jeśli są problemy z tarczycą, naturalna odporność - zwłaszcza na
zakażenia grzybicze - leży i kwiczy, głównie za sprawą zaburzonej
gospodarki cynkiem, co kompletnie rozstraja błony śluzowe. Dodam, że
niedoczynność tarczycy da wszystkie objawy jakie przypisuje się
boreliozie, co do jednego.

Mogę się w sumie założyć, że po uregulowaniu spraw tarczycowych
okaże się, iż krętka po prostu nie ma.

Zbliżam sie do remisu

[sylm8]

Wczoraj minęły 3 tygodnie mojego dożylnego leczenia.
Biorę 2g ceftriaksonu dożylnie, zakaźnik dodał mi na 2 tygodnie metronidazol 2 x 500 mg + probiotyki i jakieś witaminki. Ze względu na grzybka brałam tez przez tydzień flukonazol 1 x 100mg, teraz co tydzień 1 tabl 150mg.
Przypomnę, że czekając na diagnozę i ew leczenie dożylne, wzięłam przez ok 10 dni azitrox.
Wyniki po azitroxie - spadek IgM w Elisie z 33 ( wynik bardzo wysoko dodatni) do 24 ( wynik wysoko dodatni ). IgG ujemne.
W Western Blocie oprócz OspC pojawił sie za to nowy prążek - p39.
Płyn m-r w tym samym momencie - czysty, bez przeciwciał. Ale zakaźnik powiedział, że niestety wychodzi tylko w 10 - 20%, więc nie mogę tego uznać za decydujące.
Wyniki badania krwi ogólnie w granicach normy. Moja wątroba nic sobie nie robi z tylu leków. Temperatura wróciła do normy 36,6. No może nie całkiem, bo od wczoraj stany podgorączkowe znowu.
Tarczyca po 2 tyg dożylnych antybiotyków wróciła do pełnej normy. TSH 1,67 ( N: 0,25 - 4,0 ). Oczywiście nie mam żadnych objawów niedoczynności tarczycy. A więc ogólnie - nieźle. Kuracja trafiona.

Pozostaje mi nadal ta swędząca wysypka głównie na nogach, która pojawiła mi sie jeszcze przed rozpoczęciem tej tury leczenia.
Nie wiem co zrobić z tym cholerstwem, nie chce mi się dodatkowo łykać leków przeciwalergicznych ( na alergizację mogłaby wskazywać minimalna eozynofilia we krwi - czyli niewielkie zwiększenie poziomu limfocytów kwasochłonnych ), na razie przetrwam.
No i pojawiły mi się takie śmieszne dreszcze, ni to ciarki ni mrówki, przechodzące czasami po ciele. Prawdę powiedziawszy nie są nawet nieprzyjemne, raczej zabawne, mogłabym je nawet polubić gdybym wiedziała co znaczą.
Zmęczona jestem, ale od dawna byłam.

No więc zbliżamy sie do 2 ; 2, a przynajmniej gramy na polu przeciwnika

Poza kłopotem z kilkakrotnym często kłuciem ( mam jakieś uczulenie na wenflony ), mam zasadniczo tylko jeden poważny problem - taki jaki mają wszyscy, czyli jak długo to leczyć? Przydałyby się jakieś podpowiedzi
Mario, a jak Ty sie poczułaś po miesiącu ceftriaxonu i jak jest z Tobą teraz?

[jeff01]

Oczywiście nie byłbym sobą, jakbym nie dorzucił swoich 3 groszy.

Po antybiotykach zawsze spada poziom przeciwciał, obojętnie czy zginie
jakakolwiek bakteria czy nie, jako że antybiotyki to immunosupresanty.

Jeśli jednak nagle po antybiotykach pojawia się prążek specyficzny, oznacza to,
że bakterie były. Ile - tego nie wiadomo, równie dobrze mogła być to mała,
kompletnie niegroźna infekcja jak i zakażenia ogólnoorganiczne. W praktyce
dodatnie wyniki IgG i IgM potrafią ponoćutrzymywać się całymi latami po
wyleczeniu - przynajmniej takie są wyniki badań, wysokie IgG, IgM, brak objawów
i brak bakterii przy próbach hodowli.

TSH 1.67 nie jest raczej normą tylko nieco zbyt wysokim wynikiem - w dalszym
ciągu zbyt wysokim, zwłaszcza jeśli wcześniej było wyższe. W cywilizowanych
krajach takie coś się czasem leczy bo ogólnie może prowadzić do przykrych
konsekwencji (a już szczególnie nie dopuszcza się do ciąży z takim wynikiem, to
jest ryzyko obumarcia płodu), u nas zostawia się pacjenta samego sobie. Jak ja
miałem "w normie" TSH to musiałem spać w polarze, dopiero nażarcie się jodu
pomogło - zbiło TSH poniżej 1.

Borelioza czasem wywołuje objawy niedoczynności tarczycy, ale nie mają one nic
wspólnego z poziomem hormonów, więc w tym wypadku antybiotyki nic nie powinny
zmienić. Jeśli po antybiotykach poprawiają się wyniki właśnie hormonów, może to
świadczyć o tym, że istnieje stan zapalny samej tarczycy, np typu hashimoto.

Podstawowe objawy początków niedoczynności tarczycy bądź lekkiej chronicznej
niedoczynności to m.in. zakażenia grzybicze i ogólnie upośledzone funkcje
obronne, co sprawia że organizm nie potrafi sobie np poradzić z krętkami. Co już
pisałem wielokrotnie, u zdrowej osoby z normalną odpornością nie pojawiają się
grzybice, nawet po antybiotykach. Przyjrzyj się temu gruczołowi bardzo dokładnie.

Lekarz czasem tego nie powie (mi np nie powiedział), ale niektóre leki
przeciwgrzybicze bardzo, bardzo silnie reagują z lekami przeciw alergii, mogą
nawet zabić. Głównie chodzi tu o ketokonazol. Z Apapem te leki też wywołają
bardzo ostrą reakcję.

No, ale to tylko takie marudzenie jeffa, który z natury nie dowierza polskim
lekarzom. Najważniejsze, że czujesz się lepiej.

do Jeffa

[sylm8]

"Najważniejsze, że czujesz się lepiej." -
- i to było bardzo miłe Jeff!
Co do TSH - takie jest dobre.
"Trzymanie" TSH w granicach poniżej 1 ma rzeczywiście uzasadnienie ( i jest w ogóle możliwe ) w leczeniu niedoczynności typu Hashimoto - podaje sie taką dawkę hormonów, żeby utrzymać TSH w pożądanym niskim zakresie.
Wiem, bo jak już pisałam moja córka na to choruje.
U zdrowych nie "trzyma się" jakiegoś wybranego poziomu.
Zdaje się, że swoje "trzy grosze" będziesz mógł wtrącić dopiero za tydzień - nie szkodzi, poczekam

[maria.50]

Sylwio,cieszy mnie kazdy post,który choć nawet w niewielkim stopniu,wskazuje na
jakiś pozytywny krok,juz nie mówiąc o grze na stronie przeciwnika, tyle tylko,iż
zawsze i wszyscy mają to "szczęście"(pod warunkiem oczywiście),że trafią na
właściwego trenera,który chce i traktuje to w sposób odpowiedni i odpowiedzialny.
Ja niestety nie mogę pochwalić się takimi sukcesami i uznaję,ze pewnymi faktami
nie tylko nie nalezy się dzielić,ale zwyczajnie zmilczeć,by uniknąć dodatkowych
niepotrzebnych urazów.Powiem tylko:zbieram się na całkowite,kompleksowe leczenie
w Czechach,z zamiarem i nadzieją refundacji przez NFZ chyba,ze wskazą mi
placówkę w Polsce,gdzie będę mogła się przeleczyć.
Pytasz jak się czułam po cefuroxymie?+doxy,a no czułam się jak nigdy
wcześniej!antybiotyki w moim zyciu(i rodziny)nie istniały do tej pory i jedynie
myśl,ze one teraz mają "zbawczy wpływ na moje dolegliwości,działaly jak
"modlitwa" po której ma się nadzieję(?)
Bardziej lepiej poczułam się po clarithromecynie,którą musiałam przerwać(wirus
Variceli-Zoster się odezwał a one(vir) nie lubią ATB)i zostać w takim punkcie
zawieszenia,gdzie nie widać solidnego gruntu i nieruchomej podstawy do
stwierdzenia,ze nie traktuje się człowieka jak dziecka,ale jak chorą babę!

Do Marii

[sylm8]

Tak mi przykro, że Ci ten wirus tak dużo komplikuje.
To, że poczułaś się lepiej na antybiotykach może wskazywać, że Ci jednak były potrzebne. Nawet szukałam opisu tego Viregytu K, który LLDM zalecają dodawać do klarytromycyny albo azytromycyny celem zakwaszenia organizmu - dla poprawy działania na krętka borelii, bo pomyślałam, że dołączenie leku przeciwwirusowego może byłoby jakimś wyjściem dla Ciebie, ale doczytałam się, że działa tylko na wirusa grypy typu A. Nic o Varicella-Zoster.
Czy inne leki przeciwwirusowe mogłyby mieć podobne działanie ( zakwaszające ) nigdzie nie znalazłam.
Na dodatek to musi być niezłe swiństwo skoro nie mozna na nim prowadzić samochodu, a w objawach ubocznych ma wypisane np. drgawki, depresje i psychozy, pomijając zwyklejsze nieprzyjemności.
Szkoda, bo to byłyby dwie pieczenie na jednym ogniu.
Mam nadzieję, że uda Ci sie pomyślnie pozałatwiać kwestie organizacyjne i poleczyć sie w Czechach. Trzymam kciuki!

[maria.50]

...,to się muszę naprowadzić autka ile wlezie,bo jak narazie to jeszcze mogę i
lubię! Drgawki-telepawki,no cóż,miewam,zwłaszcza po duzym wysiłku i bekania
giganty-i wcale nie po najedzeniu sie powietrzem.Ot,walę jak chłop! Depresja i
psychozy,nawet jesli takowe już posiadam,to sie do nich nie przyznaję! A jaśli
nawet nie,to wszystko przede mną!!!!Bo życie nieraz bywa piękne.

17.03.czekają mnie badania(Elisa-bo co innego? w Przych.Zak.)i tego samego dnia
moje prywatne bad w Czechach.(W.B.)
Czy uwazacie,ze to najlepszy pomysł(termin)po zakonczeniu
"przeleczenia"(28.01.)antybiotykami?

[maria.50]

...sama mogę już odpowiedzieć na zadane przeze mnie zapytanie:-tak, to jest
właściwy termin po przeleczeniu abx-ami/wiedza z nowego FAQ,tego innego forum/

[sylm8]

mnie kazano wykonać testy po 3 miesiącach, ale chodziło o wykazanie spadku miana przeciwciał po leczeniu. ( niestety nie spadły ). Być może znalezienie przeciwciał albo nowych prążków jest najbardziej prawdopodobne po 6 tygodniach, bo tyle trwa "produkcja" nowych przeciwciał.

Ciąg dalszy

[sylm8]

Posiłkując sie różnymi danymi, wiedzą z książek ( kupiłam parę nowych - ciekawostki z nich w miarę czytania będę starała się przekazywać ), forum i doświadczeniami ludzi z obu forum wymyśliłam sobie na swój prywatny użytek wersję kompromisową leczenia. A więc jeszcze ciągnę leczenie, jeszcze codziennie chodzę na wlewki. Odkąd dołączyłam tinidazol czuję się do d. - Zastanawiam sie z czego to wynika, bo tak było i poprzednim razem we wrześniu, a na metronidazolu czułam się naprawdę normalnie.
Wszystkie podstawowe wyniki mam w normie.

Wykonałam badanie NK CD57. Mój wynik to 80 komórek/ul. Gdyby wierzyć temu testowi to jeszcze nie wygrałam meczu, ale nie ma tragedii. To co wiem o badaniu opisze w oddzielnym wątku.
A, no i sprawdziłam sobie poziom wit D3. i tu niespodzianka. Przy normie 40 do 100 wyszło mi .. 9,63. Już sobie nawet pomyślałam, ze bez żadnych szczególnych zabiegów mogłabym stosować protokół Marshalla, ale podumałam, popytałam i ustaliłam, że jest zapewne błąd laboratoryjny.
Krew do tego badania powinna być badana szybko, schłodzona i zabezpieczona przed wpływem światła. Jeśli szybkie badanie nie jest możliwe, powinna zostać odwirowana do surowicy i dalej jw. Pielęgniarki które mi pobierały krew nie miały o tym zielonego pojęcia. Efekt - wynik nie nadaje sie do interpretacji, a drugich 70 zł na to badanie nie zamierzam wydać.

Długo nie pisałam, ale nie jestem w stanie pisać często. Praca, wlewki, wyjazdy, literatura, dom...
Przyznaję, że jestem pełna głębokiego podziwu dla tych którzy pracując, lecząc się, lub opiekując kimś chorym mają jeszcze czas na codzienne czytanie i pisanie na forum. Ja dziś miałam pierwszy wolny dzień od 3 tygodni i go przespałam. Po prostu.

A już myślałam, że będzie 2 : 2

[sylm8]

Ogólnie rzecz biorąc jak na przednówek jest ze mną nieźle.
Co roku w lutym i marcu czuję się nie najlepiej - taka moja pora gorszego
funkcjonowania, więc do wzmożonej teraz senności, czy okresowego uczucia
rozbicia, albo bólu mięśni niespecjalnie przywiązuję wagę.

Pozostała mi jednak jeszcze ta wysypka głównie na podudziach, którą trudno
wiązać z wiosennym przesileniem, dreszcze, czasami stany podgorączkowe i
okresowo nocne poty - falami.

Natomiast całe to leczenie toleruję coraz gorzej.
Po 10 dniach tinidazolu dopadły mnie ostre bóle brzucha, silne i opasujące do
kręgosłupa, nie wiem czy po tini, ale na tyle silne, że go odstawiłam i zostałam
na samym Lendacinie. Uspokoiło się.
Swoją droga wiedziało kiedy mnie dopaść - w Wielki Piątek, toteż natychmiast
usprawiedliwiłam sobie odpuszczenie przedświątecznych porządków, a na Święta
radowałam się każdym dobrem na stole.
Wiedziało to moje ciało, kiedy się zbuntować

Żeby jednak nie było zbyt wesoło okazało się, że wątroba buntuje się nie na
żarty, ALT skoczył do 95, AST do 49. Wcześniej miałam 20 -30.
Muszę zacząć bardziej o siebie dbać, bo ciągle nie wiem jak długo jeszcze.
Miałam taki cichy plan, że max 3 mce i koniec. Za dwa dni kończę brać dożylnie
Ceftriakson - to 2 mce leczenia.
Dla spokoju wysłałam krew na PCR do Poznania ( 06.03.) i przed Świętami
przyszedł mi wynik - negatywny, DNA krętka nie znaleziono, co mnie bardzo
ucieszyło.
Oznacza to, że przynajmniej w moim przypadku krętkowe "trupy" usuwane są z krwi
znacznie szybciej niż 6 tygodni, bo od 1go dnia leczenie ceftriaksonem do
pobrania krwi minęło 5 tygodni.
Natomiast po Świętach przyszedł wynik na obecność babesji - pozytywny, co mnie
zbiło z tropu, bo badałam 2 x koinfekcje w IMW - i wyszły, także na babeszjozę
negatywnie.

No i teraz jestem w kropce.
Mam to świństwo, czy nie?
W książce B. Skotarczyk o kleszczach przeczytałam, że "bezobjawowa, bardzo niska
parazytemia" u niektórych ludzi "może się utrzymywać nawet do 10 mcy" i że
ciężkie przebiegi dotyczą zazwyczaj ludzi z obniżoną odpornością, ale, choć
rzadko, zdarzają się i u osób z prawidłowa odpornością.
Jeśli mam tę babesję to znaczy, że siedzi we mnie już około 11 mcy - więc chyba
samo nie zginie.
A jak mam, to skoro tyle przebiegów jest bezobjawowych, może nie muszę tego
leczyć? Tyle, że może te moje śmieszne dreszcze, eozynofilia itd to jednak objawy?
Zaraz sobie myślę, że jakby badali bartonellę, to pewnie też by mi wyszła, bo
wysypki najczęściej przy tej bakterii są opisywane.

Wkurza mnie to, że muszę się zajmować kolejnymi zarazkami, szukać wiedzy, bo nie
ma jej gotowej, podanej i znowu coś leczyć. Jak pewnie wszyscy, których choroba
do tego zmusza.

Wybiorę sie do lek. zakaźnika - zobaczymy, co powie.
Co pomyśli to i tak wiem.

[jachora]

sylm8 napisała:

> Wkurza mnie to, że muszę się zajmować kolejnymi zarazkami, szukać
wiedzy, bo ni
> e
> ma jej gotowej, podanej i znowu coś leczyć.

A nie lepiej oddać się w ręce swoich kolegów lekarzy?

A, przepraszam, tu chodzi o Twoje zdrowie, a nie ich...

Współczuję wyników na babesję. Jednak wiesz, co masz- może wreszcie
leczenie drgnie?

do Jachory

[sylm8]

Nie współczujesz.

I nigdy do tej pory nikomu na tym forum nie udało się sprawić mi takiej przykrości.
Jest mi po prostu bardzo przykro. Przejechałaś się po mnie bez pardonu i nazwałaś to współczuciem.
Rzeczywiście odechciało mi sie już pisać.

Udało Ci się.

[zgoorek]

No coś Ty, nie przejmuj sie tak.
Przecież wiesz, że zjadliwa ironia jeszcze nie raz tu zagości.
Jachora nie tylko zawsze wie lepiej, ale jeszcze uwielbia zadzierać
nosa z pogardą. Taki ma kobita problem.

Ja, w odróżnieniu od niej, niestety, nie wiem, co Ci odpowiedzieć na
poprzedni wpis. Nie bardzo nawet zrozumiałam, jak to jest, że martwe
krętki też znikają od leczenia. To ciekawe.
Trzymaj się, dokształcaj się, nie dawaj się. Będzie lepiej, bo
gorzej już było.
Pozdrowienia

[jachora]

---ignorując wypowiedź zgoorka---

sylm- nie czytaj między wierszami, nic tam nie napisałam.
MAsz chorobę, która w Polsce oficjalnie nie występuje, więc dlaczego
miałabym Ci nie współczuć????? Tylko dlatego, że piszesz na tym
forum???
Przyjrzyj się dokładniej swojemu testem CD 57, bo nie masz zbadanej
subpolulacji, o którą chodzi Strickerowi (w googlach- stricker
panel).

[pionek1]

W regulaminie forum napisałem:
"UWAGA! Nie usuwam obrażających mnie postów. Dlatego zanim napiszesz
co o mnie myślisz, do jakiego lekarza byś mnie wysłał, to miej na
uwadze, .... że ten post pozostanie na forum i będzie świadczył o
Twoim poziomie, o Twojej kulturze osobistej i Twojej inteligencji..."

I w tym miejscu chciałem Was przeprosic, że powyższą uwagę
rozciagnąłem również na Was. Ale doszedłem do wniosku, że jedyną
droga aby pokazać, że Jeff jest internetowym trolem, który pisze
bzdury, jest pozwolić aby te bzdury pisał.
I jedyną drogą aby rozmówca od razu wiedział kim jest Jachora, to
pozwolic jej przedstawić się osobiscie.

[maria.50]

Przewidywalny jest człowiek,który dzwiga ciężar własnej choroby,i trzeba mu
współczuć,nawet kiedy nie wie, ze nie wszystko można zwalić na jej karb.Tym
razem tychora! "przeszlaś wlasną chorobę" i to cię "usprawieliwia" czy
lepiej-obnaza ! Tę chorobę-niestety-ma
się dziedziczoną i tu ci już nie wspóczuję!

[maria.50]

Sylwio,chceż oddac walkowerem mecz na boisku C klasy? Kiedy Ty jestes
zawodnikiem nie takiej grupy! I nie takiej klasy!

Cieszę się, że jesteście!

[sylm8]

Nie wiem czy to ta choroba, czy raczej moja "ulubiona" pora roku czyni ze mnie takiego łatwo poddającego się nastrojom osobnika.

Ale już mi dziś zdecydowanie lepiej. I to dzięki waszej obecności.
Naprawdę dobrze jest nie być ze swoją obsesją samemu. Czuć akceptację lub przynajmniej tolerancję.

Zgoorku, pisałaś ostatnio o pozytywnych stronach werbalizacji - ja właśnie też i z tego powodu umieszczam te swoje wypociny na forum, bo kiedy werbalizuję - nadaję kształt, ogarniam, przyglądam się i oceniam proporcje - i mogę je zmieniać, zmieniać swój stosunek, mogę sie zdystansować, mogę wreszcie poczuć, że zaczynam nad tym panować.
Jakbym opisując chorobę zaczynała ją kontrolować. Taki mój sposób.

Pionku, wybrałeś sposób prowadzenia forum, który jest chyba najuczciwszy, ale też najbardziej kosztowny. Słono za to przecież płacisz. Podziwiam Twój upór.

No jesteś wreszcie Mario!
Chyba nie musiałaś przerwać dla mnie swojego dwutygodniowego samo-bana?
Ciesze się, że Cię słyszę ( czytam ). Co z Twoimi badaniami?
A załóżżesz wreszcie swój wątek, bo mam do Ciebie czasem parę słów i nie wiem gdzie się z nimi udać? a chciałabym.

Jachora!
Mam zasadę, żeby nie spierać sie z ludźmi o ich intencje i odczucia.
Nie mogę Ci wpierać, że coś pisałaś między wierszami, jeśli twierdzisz, że nie.
Ale mogę Ci napisać, że ja coś przeczytałam między wierszami i że poczułam tam sporo jadu i z tym, że tak się poczułam, też nie da rady polemizować.
Napisałaś "dlaczego miałabym Ci nie współczuć????? Tylko dlatego, że piszesz na tym forum???" - przecież wiesz, ze takie moje myślenie miałoby uzasadnienie.
Nie mniej ten drugi Twój post traktuję jak przyjacielski gest. A za sugestie dziękuję - oczywiście zechcę to sprawdzić.

[maria.50]

Sylwio,zbieram się od dawna z założeniem wlasnego wątku,(tu i na forum
Fibromyalgia,któremu zawdzięczam "odkrycie"u siebie bb)wywołuje to jednak u
mnie,pewien rodzaj"obawy" w tym świadomość,iż jednak wchodzą tu i czytają(nie
wiem jak często!)lekarze,z którymi mam do czynienia.Nie muszę Ci mowić,co myślą
o forumowych chorych na bb.Ich opinie,wywołują raczej łagodne we mnie uczucia i
są mi obojętne,gorzej ich leczenie!!Obawy te są również powodowane-jak nie
przede wszystkim-dopatrywaniem się we własnym wrednym ego,cech osoby mówiącej
prosto w oczy co myśli,i też stąd dość z nim kłopotów. Fakt,ze nie wybuchłam do
tej pory"namiętnością"do niektórych lekarzy,nie jest pewnikiem,ze takowe uczucia
wzbiorą moc na tyle,iż nie będę w stanie ich poskromić,a tego chciałabym
uniknąć,zwłaszcza tutaj. Nie dawniej jak wczoraj,panu dr orzecznikowi ZUS,który
potwierdził słuszność pięciodniowej terapii doxy,jaką mi zastosowała lekarka na
rumień po kleszczu,usłyszał: taaak!to pan jest takim samym znawcą bb jak ta moja
konowałka! W innym wątku naszej rozmowy stwierdziłam,ze mam nadzieję mieć do
czynienia z osobą kompetentną a nie z przypadkiem beznadziejnym ale
stabilnym.Pan dr.nie podejrzewając(?)u mnie tego mojego ego,stwierdził jednak
zasadność mojego L-4 dodająć,ze dałam się owładnąć własnej chorobie przez
internet.No i sama widzisz,nie dość,ze ego to jeszcze ta wylewność,przez którą
teraz mogę mieć naprawde kłopoty w czasie obecnym i ewentualnym!Jedno jest tego
tłumaczenie,muszę panować nad nadmiarem retoryki w okresach braku rownowagi
wewnętrznej,ktory to stan stał mi się z chwilą,kiedy to lekarze pokąsali mnie
bardziej od kleszczy.
Pozdrawiam

jak to z lekarzami

[sylm8]

- nie przejmuj się nimi nadmiernie Mario.
Nieważne, co orzecznik wpisał jako uzasadnienie zwolnienia - problem z ego czy bb - ważne, że uznał zwolnienie za zasadne, a nic innego przecież nie oczekujesz od orzecznika.
Po leczenie udasz się już do lekarza którego wybierzesz.
Nie dawaj się!

Chorowania ciag dalszy

[sylm8]

W środę wzięłam ostatnią wlewkę Lendacinu.
Moje żyły odetchnęły z ulgą, pielęgniarki również. Jako rekompensatę przeżywanego przez nie długo stresu wielokrotnego wkłuwania mi się, napiekłam im w okolicznej cukierni ciasta rozmaitego. I zadowolona z zakończenia tego etapu zaczynałam się zastanawiać co dalej.

Ponieważ długo odsuwałam od siebie ten problem i nigdzie się nie wybrałam ani nie zaplanowałam dalszego leczenia, zostałabym w czwartek bez niczego, gdyby natura nie przyszła mi znów z pomocą.
W środę zaczęłam sie trochę źle czuć, w czwartek już czułam tchawicę na całej długości i miałam 38,3, od piątku 39 ze wszystkimi typowymi objawami regularnej grypy.
Boli mnie wszystko; cały kręgosłup, stawy, mięśnie, głowa, gałki oczne - najgorzej przy ruchach głowy i oczu itp., a najbardziej tchawica. Ale i tak musiałam na trochę pójść do pracy, resztę dnia leżałam bez ruchu jak kłoda. Dziś od popołudnia troszkę lepiej.
Biorąc pod uwagę mój stan obecny + wcześniejsze próby wątrobowe i tak bym nie łyknęła żadnego antybiotyku, więc nie muszę mieć wyrzutów sumienia, że nie ustaliłam co dalej. Zdążę.

Trochę się zaczęłam bać w pewnej chwili, że ten obrzydliwy ból kręgosłupa szyjnego, karku, oczu to na pewno znaczy, że już uruchamiają mi się znowu krętki (- bo czegoś przeczulona jestem na punkcie tych krętków ), ale przypomniało mi się, że tych parę gryp, które w życiu kilka razy przeszłam nie wyglądały lepiej.
A już całkiem na pocieszenie przypomniało mi się, że niejaki Wagner-Jauregg dostał Nobla za wprowadzenie zarażenia malarią do leczenia kiły kiedy jeszcze nie było penicyliny. Znaczy - zdaje się krętki nie lubią wysokiej temperatury.
Natychmiast pożałowałam, że w ogóle obniżałam sobie gorączkę jakąś polopiryną i pyralginem.
Trzeba było nie zbijać gorączki- może dopiekłaby nie tylko mi, ale i krętkom.
Tak sobie żartuję, ale jakoś mi to dobrze robi.


Jakby na to nie patrzeć, przynajmniej w moim przypadku, grypa z krętkiem i babeszją, albo tylko z samą babeszją ( bo może już naprawdę nie mam krętka ) wygląda tak samo jak grypa "bez niczego".

Sen

[sylm8]

Jako że mam tę grypę i jest tzw weekend śpię dużo i śnię także.
Dziś rano obudził mnie, zlaną potem ( raczej z powodu gorączki niż koszmaru ), taki oto sen:

Jestem z facetem na złocistej plaży i szmaragdowe morze, niesamowite jak z obrazka; słońce; zatoczka; a on mówi, że nie możemy tam zostać, bo nie da się tam przenieść przez wodę szczotek ( do włosów ); a w ogóle to mam się nie bać, bo tu nie ma rekinów i wtedy ja widzę rekina; a potem, że są groźne i wtedy przepływa obok mnie malutki rekinek; woda cudna, ale skoro nie można tych szczotek, to wracamy; idziemy na ogólniejszą plażę i on gotuje na tej plaży ( w upał ) gar fasolki po bretońsku; jak zawsze tak gotuje, że musi przekładać do kolejnych garów i robi w końcu 4 czy 5; po czym mówi, ze idziemy jeść do baru, teraz, bo potem będzie kolejka ; i zamawia - chyba fasolkę; siedzę obok niego w barku, przypominającym sklecony naprędce góralski szałas z żarciem dla turystów, patrzę na stojące na plaży 4 czy 5 garnków fasolki po bretońsku i na jego tekturowa jednorazową, przemokniętą już tackę; nie lubię takiej brei w schroniskach i zastanawiam się, czy sobie jednak coś zamówić czy też nie; ale nie wiem, czy jestem głodna; macam swój żołądek, ale to mi nie daje odpowiedzi, czy za szybko nie zgłodnieję; patrzę na "bufet"; jest zupa pomidorowa; w szklankach; pomidorowa z rozgotowanymi kluskami świderkami rozpłaszczonymi od wewnątrz na szkle szklanki; szklanki poustawiane na plastikowej tacy, jak kiedyś kompoty na szkolnej stołówce; nie biorę ; idziemy stamtąd; w końcu wchodzimy do budynku; do szpitala - uświadamiam sobie; duży hol, schody, dużo ludzi; głównie starsze kobiety; w płaszczach, uśmiechnięte; jakby tam czas po prostu spędzały; czekają na leczenie sanatoryjno - uzdrowiskowe; spotykam znajome; koleżanki mojej matki; nie wypada ich pozdrowić tylko, kiedy się spotykamy tak daleko od domu, chociaż bardzo nie lubię tak się zatrzymywać z kimś i gadać; pytam co robią w Zakopanym; wypada zamienić parę słów; kiedy kończę, już nie widać mojego faceta, zniknął gdzieś na schodach; spoglądam w górę, wiem, że w tej sytuacji, pośród tych ludzi jest nie do odnalezienia
Budzę się.

Ogólnie lubię swoje sny i zazwyczaj zastanawiam sie nad ich znaczeniem, dziś zbudziłam sie wkurzona, ze śnię tak bez ładu i składu. Bez sensu.
Ale czy naprawdę bez sensu? Pomyślałam chwilę.

Moja próba ogarnięcia tej cholernej boreliozy i jej leczenia przypomina dokładnie ten sen.

Jestem nad morzem, ale okazuje się, że w Zakopanym; gotuję w upał fasolkę po bretońsku; jak mam żarcie, to idę kupować jedzenie do baru; jak jestem w barze to nie wiem ,czy jestem głodna; jak jest zupa, to w szklance; jak miało nie być rekinów, to okazało się że są; jak miały być mordercze, to okazały się malutkie; jak znaleźliśmy piękną plażę, to nie można było na niej zostać, bo nie wolno było zamoczyć szczotek do włosów - wagę sprawy może podkreśli fakt, że tenże facet jest prawie łysy, a moje włosy mają w porywach do 3 cm; a w końcu dla głupich grzeczności z obcymi gubię ważną dla siebie osobę. Nic nie jest jednoznaczne.

I tak sie czuję z tą moja borelką;
Nie wiem jak jest naprawdę; nie wiem, co jest ważne, a co nie; kieruję się nieważnymi szczegółami; ale też różne fakty, jak te rekiny, zmieniają co chwila swój obraz i znaczenie.

Nie wiem, czy się kiedykolwiek w tym połapię.

[kotakot1984]

Ja zawsze wierzyłem/wierzę że sny mają głębsdze znaczenie którego,
najczęsciej nie ogarnia nasz rozum... O ile uważam,że wszelkie
horoskopy, wróżby itd. to pic na wodę to do snów czuję respekt!
Zwykle jak coś mi się przyśni złego/dobrego to potem ma to
odzwierciedlenie w realu w ciągu najdalej 2-3 dni. i nie chodzi tu o
autosugestię jak to ktoś próbował mi wmawiać! Jak śni mi się np.
krew to zawsze albo ktoś bliski umiera albo ja mam wypadek itd-
ZAWSZE . Jak śni mi sie podstawówka to nagle po 20 latach
spotykam następnego dnia totalnym przypadkiem koleżankę z SP której
nie widziałem wieki itp.

P.S Jesli po tym poście zaczniecie uważać mnie za świra to wcalę się
nie ździwie Ale co ja na to poradze- tak już mam i koniec
Pzdr

[kotakot1984]

Może to na prawdę zwykła grypa? To się często mi zdarzało po abx i
to na długo zanim krętek zagościł w moim organiźmie. Zwykle byłem
zdrowy długo a jak już wziłąłem antybiotyk bo choroba mnie dopadła
to tuż po odstawieniu znowu coś łapałem Tak że glowa do góry!

P.S. Choc z drugiej stony ja borelkę/zespól poborelkowy odczuwam
najbardziej w okresie przeziębienia- wtedy jest MASAKRA i nie jest
to zwykła grypa- mam wtedy 70% objawów opisanych na sąsiednim forum.
Zdarza się to raz-2 w roku. Oprócz tego jest znośnie , a bywają
takie momenty jak teraz że czuję się rewelacyjnie więc sam już nie
wiem...

Myslę jednak że w Twoim przypadku organizm osłabiony kuracją dopadło
coś nie związane z bb za parę dni będzie lepiej!

Pzdr

[sylm8]

Też myślę, ze mi po prostu odporność trochę siadła po tych antybiotykach. A prawdziwa grypa ( nie zwykłe przeziębienie ) tak właśnie wygląda i musi potrwać co najmniej z tydzień.
Muszę to po prostu przechorować.
A w międzyczasie sie zastanowię co dalej, bo leczenia boreliozy w tej chwili nie chciałam jeszcze kończyć.
Chętnie bym sie natomiast wymigała od leczenia babeszji, na razie zbieram różne inf.i nie spieszę się. I pewnie spróbuję ją jeszcze potwierdzić jakąś inną metodą.

Co do snów - mają dla mnie ogromne znaczenie.
Trochę inaczej niż dla Ciebie, bo ja tak nie zwracam uwagi na pojedynczy symbol ( np. że krew to zawsze coś złego ), a bardziej na informację pochodzącą z całości snu - ale przywiązuję do nich równie dużą wagę.

No to jest nas przynajmniej dwóch takich "świrów"
Pozdrawiam

O grypie i snach

[zgoorek]

Dziwne z tą twoją grypą - bo widzisz, ja miewałam przeziębienia
większe czy mniejsze - od wieków, przez 4 pory roku, właściwie stale
z niewielkimi tylko przerwami. Grypki, chrypki, kaszel, angina,
zapalenia oskrzeli - znam to na wylot. Chusteczki do nosa zawsze
przy sobie.
A od kuracji abx - ze zdumienie stwierdzam, że NIC. Już ładnych parę
miesięcy - ani nawet katarek. Wytłumaczyłam sobie, że wyjałowiłam
wszystkie bakterie, więc się nie przeziębiam.
A w Twoim przypadku jest wręcz odwrotnie. Ciekawe, jak jesteśmy
różni (różne) i jak różnie reagujemy.
* * *
Co do snów - ostatnio miewam takie bardziej wyraziste, które rano
dokładnie pamiętam. I pełne intensywnych przeżyć.
Np. zza światów - rozmawiam z kuzynami, którzy od lat nie żyją.
Hanka (zm. 1992) ciągnie mnie gdzieś, gdzie dowiemy się, dlaczego
umarł jej bliźniak Wojtek (zm. 2006 w niewyjaśnionych
okolicznościach), ja jej odpowiadam na tyle głośno, że budzi mnie
własny głos (gadałam przez sen).
Albo śni mi się impreza i szukanie u ludzi klucza od mojego
mieszkania (w którym już od lat nie mieszkam), impreza przenosi się
z chaty na chatę, a ja ciągle nie mogę trafić na osobę, która ma mój
klucz. Gwarno, wesoło i tylko ten mój kłopot. Wszyscy mówią "nie
martw się, znajdzie się, X go ma na pewno". Ale nie wiem, gdzie jest
X, więc nie mogę się spokojnie bawić.
Męczące to sny, przy tym nad wyraz realistyczne.
Też jestem świrek?

[sylm8]

A jakże! I to jak widać poszukujący ( klucza, wytłumaczenia, wyjaśnienia, prawdy...) świrek

Gdyby to był mój sen to bym się zastanawiała do czego ze swojej młodości chciałabym znów wejść ( zajrzeć, odzyskać? ) itd
A może by do mnie dotarło, że nie korzystam z imprezy..?

A co do grypy -
Nie mogłaś się wyjałowić ze wszystkich bakterii, zawsze jest w nas tego pełno, bo i dookoła jest pełno. Rzecz w tym żeby zachowana była równowaga.
Może Ty np. "utłukłaś" coś co źle wpływało na twoją odporność.
Grypa to wirus, a na wirusy żadne antybiotyki nie działają.
I jeszcze sie tak nie ciesz , bo odporność po przechorowaniu utrzymuje się wg ksiąg 4 lata.

W mojej grypie tylko jeden objaw mnie zaskakuje - największą gorączkę mam rano i tego rzeczywiście nijak pojąć nie mogę.

[maria.50]

Znajduję czas jedynie na czytanie(z przyjemnością,a jakże!) Waszych postów o
wszystkim-grypo senne też.Ja teraz mam zestawik lekow,który powoduje ze mnie
śniętą Marychę i śpię,kiedy i gdzie się da,i nie myślcie ze bez smów!Ale nie
staram się ich interpretować,mnie sny sie raczej nie sprawdzają.Jedynym
snem,który-niestety-się sprawdził,zapadł mi w pamięci bardzo mocno,
opowiedziałam go tylko ze łzami mężowi.
Dowiedziawszy się o ciężkiej chorobie mojej kolezanki,bardzo to
przezywałam.Prawie u niej zamieszkałam,by pod jej częste i długie pobyty w
klinice,zaopiekować się jej skromnym domem i jej "rodziną"czterema psami,by jej
sprawić "komfort psychiczny"który był dla niej bardzo ważny.W tamtym czasie
śniła mi się bardzo często a w tym jednym śnie,bardzo kolorowym pojechałam z
mężem w miejsce,które było bardzo dziwne a zarazem piękne.Mąż oznajmił mi,ze
nigdzie się nie rusza z autokaru,bo obawia się,ze odjedzie bez nas,ja jednak
postanowiłam zwiedzić to zjawiskowe miejsce.Spotkałam tam tą moją kolezankę i
ona oprowadzała mnie po niby sklepach,bardzo wytwornych bez obsługi i kazała
brać mi z nich co zechcę.Ja z niedowierzaniem o legalności takiego"zakupu",nic
nie wzięlam a ona napakowała do reklamówki kosmetyków i powiedziała,ze takich
nigdzie nie dostanę,ja jednak się upierałam i nie wziełam od niej tej reklamówki
i zaczęlam uciekać.Usłyszałam potem od niej parę gorzkich i dosadnych
słów.Ponieważ obydwie mamy świra na tle zwierząt,zaproponowała odwiedzenie parku
zwierząt,na ktory z radością przystałam.Idąc gdzieś za nią pod stromą
górę,zauwazyłam pod jej ubraniem pidżamę,ale udałam,ze tego nie widzę.W
parku bez drzew,było mnóstwo zwirząt z bajek,które budziły same dobre
odczucia.Zaba wielkosci konia,sliczmie ubarwiona,tuliła się do mnie jak mój
pies.Wszystkie zwierzęta też bardzo przyjazne i prześliczne.W którymś
momencie,przypomniało mi się,ze musimy biec do autokaru,bo jesteśmy już
spóżnione!ONA z uśmiechem i spokojem odpowiedziała:ty Marysiu biegnij ja nie,ja
tu zostaję.
Dwa lata walki z chorobą.W pazdzierniku ubieglego roku odeszła.

Agnostyczka Marysia

[sylm8]

A więc jednak coś dostałaś i przyjęłaś, choć niematerialnego.
To piękny sen Mario!

A wracając do mojej grypy to jest chyba wirusowo-grzybowa. W czasie gorączki wyfundował mi się gruby, biały kożuch na języku, a jak doszły wczoraj nieprzyjemne doznania z innych części ciała nie wytrzymałam i łyknęłam flukonazol, który miałam w domu i o którym już dawno zapomniałam.
Nie wiem, czy to zbieg okoliczności, ale dziś nie mam żadnej gorączki, nadal mam chrypkę, trochę kaszlę, suchość w nosie na zmianę z wodnistym katarem, ale czuję się lepiej, w pracy wytrzymałam, a co najważniejsze nagle przestało mi być niedobrze.
A niedobrze było mi ostatnio na okrągło ( przed grypą ) i żaden controloc na to nie pomagał.
Myślę, że możliwość, że grzybek to powodował jest bardzo duża.

No i po grypie -

[sylm8]

- co nie oznacza, niestety, że wszystko w porządku.
To było świństwo, że na boisku po stronie borelki pojawiła się drużyna wirusa grypy, nie mówiąc o niedookreślonej zjawie o pięknym imieniu Babesja.
Zjawę na razie olewam - wyliczyłam, że to nie 11 mcy, tylko 10 od ugryzienia, pojem Vilcacorę itp - może mi minie ta "bezobjawowa parazytemia". Za jakis czas się sprawdzi i zobaczymy.
Natomiast z krętkiem chyba nie jest tak dobrze jak myślałam.
Tuż po grypie zaczęłam Doxycyclinę i tak źle się czułam, że nic nie dokładałam. Od 3 dni biorę też amoxycyclinę i od dziś mam kłopoty z połykaniem, nie mówiąc o pomniejszych bólach i senności ciągłej.
Ale i to się w końcu przetrwa. I kiedyś będzie 2 : 2.
Taką mam nadzieję

Leczenia ciąg dalszy

[sylm8]

Ok 2 tygodnie po ostatnim wlewie Ceftriaxonu i kilka dni po grypie wysłałam krew na badania PCR, tym razem nie w cbdna.
Wynik: bartonella, anaplasma i babesia - nie stwierdzono, borrelia burgdorferi sl - obecna.
Jak widać krętek we mnie nadal ma się dobrze.
Co za g.. się przyp.. , bo inaczej się nie wyrażę.

[sylm8]

Po rozlicznych przemyśleniach nadal spożywam straszne ilości leków na borelkę.
Babesję nadal olewam, zjadam trochę wspomagaczy, za jakiś czas sprawdzę czy
organizm sie sam nie obronił -
- bo albo już zniknęła ze mnie, albo jeden z testów był fałszywy ( + lub - ),
albo mają w dwóch labach różne startery do nieco innych gatunków.
Staph, Ty się pewnie na tym znasz, co Ty na to?

Ale przed krętkiem niestety mój organizm nie broni się zbyt dobrze. Mam jakąś
marną odporność na to świństwo. Wymyśliłam, że;
- albo trafiły mi się szczególnie zjadliwe bestie ( wszystkie 3 genogatunki ),
- albo moja wrodzona odpornośc komórkowa po prostu zawsze była marna w tym
właśnie zakresie ( przecież nigdy wcześniej nie robiłam tych limfocytów CD57,
może u mnie one były od zawsze takie, dlatego taki ostry przebieg choroby;
może w ogóle Ci co tak chorują, to są Ci co mają właśnie taki typ odporności, od
zawsze - w przeciwieństwie do tych, co nie rozwijają przewlekłej postaci - tylko
nikt przed chorobą tego nie sprawdza )
- albo w myśl teorii o koinfekcjach to przez tę babesję,
- albo rzeczywiście przez poziom witaminy D - zrobiłam w innym labie, od ręki i
wynik nadal 9, tyle, że przy nieco innych normach ( 11,0 - 54,0)
- albo chodzi o mój sposób życia - dużo pracy, stresu, różne jedzenie,
zapominanie o części leków ( ale nie antybiotyków - z nimi najwyżej nie zdążam
na czas ), internet w nocy, nie mówiąc o różnych "grzeszkach" typu piwo.

Nie wiem, ale najbardziej nierealna wydaje mi się zmiana tego ostatniego punktu,
choć przecież wiem, że to właśnie są rzeczy, na które mogłabym mieć największy
wpływ.
Ale jeszcze nigdy w życiu nie pozwoliłam żadnej sprawie, rzeczy zmienić mojego
sposobu życia.
Czyżbym po raz pierwszy musiała się dostosować?

Mam taki swój sposób, ułatwiający mi życie, że kiedy dzieje się w nim coś nie
tak, zamiast pytania dlaczego ( lub obok niego ) staram się sobie zadać pytanie
- po co?
Czyżby złapanie boreliozy miało być pomiędzy innymi sposobem nawrócenia mnie na
zdrowy tryb życia

Tak sobie żartuję, wiedząc, że w tych żartach jest też sporo prawdy.
Poprawia mi to nastrój, bo tak naprawdę to samopoczucie raz mam lepsze, a raz
naprawdę pod psem...

[kotakot1984]

Przykro mi
A co na to nasi "normalni lekarze"? Bo rozumiem że nie leczysz się u
jedynie oświeconych doktor B i doktora P? Robisz wszystko na własną
rękę czy ktoś rozsądny Cie prowadzi? Trzymaj się- będzie dobrze!
Musi.

Pozdrawiam.

[sylm8]

Jestem jedynaczką, w dzieciństwie bez ojca i z matką ciągle na dyżurach.
- to taki wstęp tylko celem wyjaśnienia dlaczego wszystko muszę sprawdzić sama
i nie umiem zdać sie na kogoś całkowicie.

Ale to nie znaczy, że nie korzystam z pomocy.
Sporo wyczytałam na forum borelioza, sporo w różnych artykułach ( niektóre
poprosiłam, żeby mi przetłumaczono ), kontaktowałam się też z lekarzami - i
leczącymi standardowo, ale i z tymi którzy leczą wg ILADS również + mam sama
duże możliwości i dużo znajomości wśród lekarzy ( co niewątpliwie ułatwia mi
sytuację bardzo ). Nie jestem skazana na doktora który mi nie wierzy. Na szczęście.

Na dodatek, jak wiesz, moje testy wychodzą tak, że nie bardzo ktoś chce je
podważać.
Mój znajomy zakaźnik tak naprawdę od dawna wie, że borelka nawraca, choć zwykł
leczyć standardowo to powiedział mi, że niestety to prawda - są nawroty i to nie
rzadko. Tylko oni zwykli je leczyć antybiotykami przez 1 miesiąc jak jest
poważniejsze pogorszenie np co rok, dwa itp.
Wszystko to + moje doświadczenie powoduje, że wierzę w możliwość przewlekłego (
mniej lub bardziej "cichego" ) przebywania krętka w organizmie.
Kombinuję sama, choć jak zauważyłeś jeszcze bez zadowalającego efektu
Może zresztą dlatego, że tak kombinuję.
Ale ja po prostu nie umiem inaczej.

[zgoorek]

Podejrzewam, że - jak większość z nas - wyczekujesz na Wielkie
Odkrycie Skutecznego Leku. Najlepiej jednorazowego, prawda?
We mnie też wszystko protestuje przeciw długiemu leczeniu. Dlatego
ub. jesieni przerwałam je po 4 miesiącach.
I dlatego wznawiam je z ogromną niechęcią. Niby sobie tłumaczę, że
trzeba, że nie da rady inaczej.
Mały diablik siedzi w kącie i mruga oczkiem przewrotnie:
- A może akurat mnie się uda bez tego?
To prawie jak z tym totolotkiem.
Nieprawdopodobne, ale ma się tę durną nadzieję.

[kotakot1984]

NApiszę tak. Mam nadzieję, że nie podejmując agresywnego leczenia
uda mi się jeszcze wytrwać w obecnej formie 7-8 lat (zważywszy że
chorowałem kilkanaście lat temu i od tego czasu wiele się nie
zmienia) Wierzę (na serio) że w przeciągu tego okresu czasu leczenie
a zwłaszcza diagnozowanie będzie duzo skuteczniejsze. Widzę ile się
zmieniło w ciągu ostatnich 10 lat (wtedy biotrakson to było marzenie
ściętej głowy- dziś w cięższych przypadkach prawie standard).

To jest rzeczywiście jak gra w pokera- ja chwilowo mówię pas, aby
kiedyś mając lepiej rozpoznanego przeciwnika i lepsze oręże stoczyć
zaciętą i zwycięską walkę

Pzdr

[kotakot1984]

Witam.
Jak tam samopoczucie obecnie? Coś drgnęło?

[sylm8]

Hej kotakocie, przepraszam, wczoraj nie miałam więcej czasu, żeby coś napisać.
Ogólnie mam się całkiem nieźle. W maju zrobiłam sobie trochę więcej wolnego w pracy i to mi zdecydowanie pomogło, choć tak naprawdę marzy mi się prawdziwy urlop.
Jak trochę odpocznę to jest mi zdecydowanie lepiej, ale to chyba nie jest typowe tylko dla borelki

Prochy jem nadal, bo już nie myślę, że sie tak łatwo tego pozbędę ( czy napisałam już gdzieś, że udało mi się złapać wszystkie trzy genogatunki - garini i afzeli i sensu stricto ? ) .
Chce mi sie od nich rzygać, dosłownie i w przenośni, ale jak poświęcę więcej czasu na zjedzenie czegoś konkretnego przy ich łykaniu to idzie wytrzymać.
Naprawdę czuję się znacznie lepiej, a wczoraj to nawet czułam się lepiej niż wszyscy moi znajomi - w piątek mieliśmy imprezę, po której tylko ja wstałam bez bólu głowy, moje koleżanki umierały. To są pozytywne skutki ograniczenia alkoholu!
Jakoś nie mam dużej chęci na spotkania ( tak było już znacznie wcześniej ) ale jak już pójdę to zazwyczaj jest całkiem fajnie. Nawet jak mi się nie gada dobrze, to zostawiam innym odpowiedzialność za dobra zabawę. I to też fajne.

Pewnie to tak będzie jeszcze falami się zmieniać, ale myślę, że ostatecznie, tak jak napisałeś będzie dobrze. Musi
Nie liczę, że ustąpią mi wszystkie objawy - zmęczenie, nadmierna senność, roztargnienie, mylenie, doły co roku w lutym - to wszystko mam od bardzo dawna, a boreliozę mam od roku. Liczę, że nie nawróci mi to coś co mnie złapało w styczniu tego roku.

Czytałam to co napisałeś o czekaniu na lepszy moment z leczeniem.
Kto wie czy nie masz racji? Wszystko zależy od tego jak się czujesz.
Szkoda, że nie można częściej brać urlopów - wszyscy byśmy byli w lepszej formie.
A jak w Twojej nowej pracy? Już lepiej?

[kotakot1984]

Witam.
W pracy nieźle choć męczy mnie ona bardzo ;P

Co do borelki to chyba jedynym plusem mojego indywidualnego
przypadku jest to że moja lubi alkohol, tj jak wieczoram po
przyjściu z pracy czuje się kiepsko , mięśnie drżą, wszystko mnie
bolki itd to 1 piwko działa rezelacyjnie, mięśnie się rozluźniają i
wszystko staje się fajniejsze. Może wpędzi mnie ta choroba w
alkoholizm ale trudno, kazdy sobie radzi jak może ;P Jak zacznę brać
abx a pręczej czy później (raczej prędzej ) to mnie czeka to wątroba
będzie jeszcze biedniejsza...;P


A jak u Ciebie? Jak sobie radzisz?

Pozdrawiam serdecznie,

kotakot

[zgoorek]

No właśnie, sylm8 - dawno nie donosiłaś nic o efektach leczenia.
Albo jest aż tak dobrze, że zapomniałaś o nas,
albo - - - ?

[sylm8]

Oczywiście, że nie zapomniałam
Żyłam ostatnio intensywnie sprawami bardzo odległymi od borelki, głównie maturami i rekrutacją na studia, choć oczywiście nie tylko.
Przede mną urlop, co oznacza wzmożony wysiłek teraz.

Na forum zaglądam systematycznie, choć rzeczywiście nie codziennie.
No i cieszę sie, że Was słyszę.
Zastanawiałam się co u Ciebie Kotakocie, no i jestem ciekawa co u Marii, bo o Tobie Zgorku dowiedzieć się czegoś jest łatwiej ( systematycznie zaglądam na "Chora babę" - jak oko - już lepiej? ).
Ale na forum cisza, nawet "właściciel" się nie odzywa.
Pionku, jak się masz?
Kiedy tu zaglądam zastanawiam się czy Cez i Staph i córka Danii już sie zdiagnozowały, no i czy Aardwolf czuje się lepiej i czy Ola m-s biega itd. Pewnie sie już tego nie dowiem.
To zadziwiające jak łatwo znane tylko z kilku zdań z internetu osoby stały sie kimś "znajomym".
( Takie tam "przemyślenia" mnie ogarniają.)

Pozdrawiam wszystkich serdecznie

[sylm8]

Jeżeli o mnie chodzi - leczę się nadal.
Mam się różnie, najbardziej dokucza mi samo leczenie.
Nie znoszę ciągłego brania tabletek. Nie wyrabiam się z porami przyjmowania leków, grzyb mi okresowo dokucza, jęzor mam czarny i stale niesmak, słońce mnie znów poparzyło ( w drodze do pracy i z pracy! ) - filtr 50 mi nie wystarcza, albo jakoś szybko go niechcący ścieram.
Męczy mnie to wszystko, ale pamiętając samopoczucie ze stycznia - leczę się nadal. Teraz ze względu na lato i moją skórę mam zmienić leki. Oczywiście przy okazji właśnie sobie robię tydzień przerwy. Cudny ten tydzień bez prochów.

Natomiast moja mama, która takiego ostrego epizodu nigdy nie miała, powiedziała, że to leczenie nie jest do wytrzymania i ona już dziękuje. I dała sobie spokój, a ja jej nie namawiałam, żeby to ciągnęła. I nic się u niej nie zmieniło, co można by interpretować na kilka sprzecznych sposobów .

Wracając do mnie :
dziury w pamięci mam cały czas - ale miałam wcześniej, rozkojarzona jestem - ale byłam wcześniej, zmęczona - tak samo, bóle jakieś niestraszne - tak samo, poty nocne falami - częściej niż kiedyś, ból karku - częściej niż kiedyś.
Bardzo trudno mi ustalić, kiedy ma być koniec tego leczenia. Leczyłam sie już przecież 2 mce 400 mg Doksycykliny - za pierwszym razem i wróciło. Potem PCR na borelkę na UW 2 tygodnie po 2 miesiącach Ceftriaxonu wyszedł mi dodatni
Ale większość objawów które mam, naprawdę miewałam i przed boreliozą. Mam tylko jeden objaw, którego nigdy wcześniej nie miałam, ale jest to tak śmieszny drobiazg, że nawet tego zazwyczaj nie mówię, bo nikt by mnie nie traktował poważnie - to są drobne trzeszczenia wewnątrz w głowie, niebolesne, nieproblematyczne, tyle, ze rejestruję ich obecność co pewien czas.
Czyli zestaw objawów niecharakterystyczny "drobnoupierdliwy".
Ok. 10 dni temu zdarzył mi się epizod, który ortopeda określił jako porażenie rzekome - częściowo "odjęło" mi prawa rękę, nie mogłam jej podnieść do przodu i do góry, bo była taka słaba, no i bolało.
Bardzo głupie uczucie, zwłaszcza jak się chce zmienić biegi w samochodzie , żeby przekręcić kluczyk w samochodzie musiałam brać prawą dłoń w lewą i lewą ręką poruszać tą prawą.
Ten ortopeda będzie moim ulubionym lekarzem, bo powiedział, że to obrzęk korzonków szyjnych - musiałam się źle przespać i jak bardzo nie chcę, to nie muszę tego niczym leczyć, bo samo przejdzie.
I tak się stało, bez żadnych leków w ciągu 3-4 dni stopniowo się wycofało.
Uwielbiam jak lekarze mi mówią, że mogę się nie leczyć.
Tylko w kwestii boreliozy w to nie wierzę
Jak wezmę te nowe leki - napisze słówko, obiecuję.

[aardwolf]

Czerwiec u mnie był praktycznie idealny.
Zacząłem chodzić w góry co weekend (starając się zabezpieczyć przed klaszczami)
i praktycznie było bez objawów.
Od tygodnia znowu się zaczęło: bóle okolic bioder i rąk powyżej nadgarstka i
czasem kości dłoni (raczej nie stawy). Te bóle sa dość słabe i trwające kilka
sekund więc można by się nimi ostatecznie nie przejmować.
Niestety powrócił ból kolana którego nie miałem już od kilku miesięcy. Jest on
trochę specyficzny - boli nie całe kolano ale tylko jeden punkt - po zewnętrznej
stronie na styku kości biodrowej, piszczelowej i rzepki. Ból jest na 1-2/10 i
słabnie podczas ruchu.

Matka powtarza mi że to nerwica i reumatyzm. Do nerwicy jak najbardziej mam i
miałem powody już na jakiś czas przed ugryzieniem kleszcza, co do reumatyzmu to
jestem z rodziny z tradycjami tej choroby, sam miałem reumatyzm młodzieńczy czy
jak to się nazywa.
Tylko dlaczego reumatyzm miałby się zacząć idealnie drugiego dnia terapii
przeciwko boreliozie?

Co do psychiki: byłem na urlopie w Londynie i gdzie bym nie poszedł to wszędzie
widziałem tylko choroby i śmierć. śmieszyły mnie tylko podpisy pod wieloma
obrazami w National Gallery typu: "Artysta chciał przypomnieć o przemijaniu i
nieuchronności śmierci".
Po co dodatkowo przypominać o czymś o czym myślę w każdej minucie?

Z pocieszających rzeczy - zaczynam wątpić że rok temu miałem wtórny rumień z
boreliozy, mimo ze był zdiagnozowany przez 2 lekarzy. W tym roku coś mi
wyskoczyło w idealnie tych samych okolicznościach i w tych samych miejscach na
ciele: było bardzo gorąco, ciągle się pociłem i rumień wyskoczył nad pachami, na
piersiach i w zgięciach łokciowych.
Poszedłem na oddział dermatologiczny szpitala uniwersyteckiego żeby mi zrobili
biopsję i żebym wreszczie miał na papierze potwierdzenie boreliozy. Pani doktor
powiedziała że ma dużo przypadków boreliozy w róznych stadiach i na 99% to co
mam to zwykła egzema. Powiedziała że jak jej nie wierzę to bardzo łatwo to
sprawdzić - rumień z boreliozy nie zniknie nie leczony w kilka dni od pojawienia
się, więc jeśli co co mi wyskoczyło nie zniknie w tydzień to zrobią biopsję.
Zniknęło po 4-5 dniach, tak samo jak identyczny rumień rok wcześniej, tyle że
wtedy byłem przekonany że wyleczyłem go antybiotykami.

[sylm8]

Zajkowska w swoim artykule o neuroboreliozeie podaje za Steere'm, że tzw zespół
poboreliozowy częsciej znacznie pojawia sie u osób, u których wcześniej
rozpoznawano lub wystepowały zaburzenia depresyjne i lękowe.
Pomijając już dyskusję czy jest z. poboreliozowy, czy to czynna borelka, myślę
sobie, że ten związek to może jest ważny fakt.
Albo krętki "lubią" typowe dla tych stanów zaburzenia neuroprzekaźnictwa, albo
taki stan psychiczny utrudnia zdrowienie - nie ważne w jakim mechanizmie, czy
zmniejszając odporność, czy "tylko" czyniąc nadwrażliwym na bodźce bólowe i
powodując ogólny spadek formy, nie mam pojęcia, ale jakoś to wszystko jest ze
sobą powiązane.
Myślę, że u mnie to też może mieć znaczenie, całe mnóstwo moich objawów datuje
sie sprzed ugryzienia kleszcza.

Cieszę się, że napisałeś, szkoda tylko, że ciągle nie opuszcza Cię ten
egzystencjalny cień.
To, że umrzemy mamy pewne ( czy ktokolwiek o tym przypomina, czy nie ), niepewne
jest to jak skorzystamy z życia.
Mam nadzieję, że będzie lepiej.

do Aardwolf'a

[sylm8]

zapytałam koleżanki pediatry o ten reumatyzm młodzieńczy - nie wiem czy o to chodziło, ale mówiła coś o gorączce reumatycznej i zapaleniu stawów, które się zdarza ( dawniej znacznie częściej ) po zakażeniach paciorkowcowych, w wyniku reakcji autoimmunologicznych.
Zabawne, bo rozumiem, że problem taki sam jak z borelką - jest to popaciorkowcowe ( jak "poboreliozowe" ) zapalenie stawów, leczy się salicylanami ( aspiryna ) czasem sterydami, no i niektórzy całe lata dawali debelizynę ( penicylinę domięśniową ).
( Nie wiem po co ten antybiotyk - jeśli jest to "po-bakteryjne" - widać nie tylko z boreliozą jest problem z określeniem co jest infekcyjne, a co "poinfekcyjne" - jakby tu też nie była jasna granica pomiędzy działaniem samej bakterii, a reakcjami immunologicznymi organizmu na nią ).
Jak usłyszałam objawy po tym paciorkowcu - to też sie zdumiałam:
zajęcie stawów - zmienne, wędrujące, bez stałych uszkodzeń ( ale może być też zajęcie pochewek ścięgnistych -itd),
zajęcie serca,
zajęcie mózgu ( tu - pląsawica)
guzki podskórne,
rumień ( najczęściej obrączkowy, ale może być i inny ).
Zadziwia mnie ta ilość punktów stycznych.
Może coś pokręciłam, ale jakby na to nie patrzeć - zestaw też przypominający boreliozę.
Koleżanka mi rzekła, że chorobę - kiedyś częstą - stwierdza się coraz rzadziej, a ja sobie myślę, że z kolei boreliozę coraz częściej.
Może zawsze będzie nas coś żarło

Czytałam taki artykuł R. Bransfielda, psychiatry LLDM, że lecząc boreliozę też nie mamy tak naprawdę pewności do końca co leczymy , być może jakieś inne infekcje..?
Co by nie było - jak dokucza trzeba szukać sposobu na poprawę .
Pozdrawiam.

[aardwolf]

Dziękuję za zainteresowanie.

Z tym reumatyzmem młodzieńczym to zupełnie strzeliłem, po prostu pamiętam że
często mnie bolały kolana i łokcie jak byłem dzieckiem, jak wygrzałem się na
poduszce elektrycznej to przechodziło. Nigdy nie bolało mnie całymi dniami. We
wczesnym dzieciństwie złapałem gronkowca (doustnie) i potem wiele chorowałem.
Przeszło w okresie dojrzewania razem z tymi bólami kolan, choć pamiętam jeszcze
na studiach obudził mnie ból, zawinąłem kolano szalikiem i rano nie było nic.

Boreliozę miałem na pewno bo miałem rumień wokół ugryzienia kleszcza. Było to za
granicą. Przeleczyłem 2g amoksycyliny dziennie przez dwa tygodnie - rumień
znikł, żadnych objawów dodatkowych. Wiedziałem ze stron ILADS że to może być za
mało ale z drugiej strony było tam napisane, że do 4 miesięcy borelioza jest
łatwo uleczalna, więc nie śpieszyłem się i zacząłem leczenie dawkami ILADS 3
tygodnie później, czyli niecałe 2 miesiące od ugryzienia.
Do dnia brania antybiotyków całkowicie bezobjawowy.
Zaczęło się dnia drugiego bólem kolan który się nasilał. Czyli reakcja
Herxheimera jak nic. 12-tego dnia wyskoczył mi rumień o którym poczatkowo
sądziłem że to uczulenie na pot bo było bardzo gorąco albo na antybiotyki.
Przerwanie antybiotyków. 2 dni później lekarz zakaźnik określił rumień jako
"podręcznikowy rumień z boreliozy" i wróciłem do antybiotyków rumień znikł 2,5
dnia pózniej. Dostałem skierowanie do szpitala na podstawie rumienia. Kiedy
dotarłem do szpitala rumienia już nie było i nie zostałem przyjęty. Teraz trochę
wątpię w tą diagnozę bo identyczny (przynajmniej tak mi to wyglądało) rumień
wyskoczył mi w tym roku i lekarz dermatolog powiedział że to egzema na co
zresztą wyszło.
Specyficzne było że kiedy przerwałem antybiotyki na dwa dni ból się wzmógł, a
kiedy do nich wróciłem to natychmiast zmalał a po 2 dniach zniknął. Czyli ta
reakcja Herxheimera jakaś dziwna. Potem były dalej antybiotyki, pojawiły się
bóle kręgosłupa, kości dłoni i po 2 tygodniach wrócił ból kolan.
Psychika na bardzo niskim poziomie, myślałem o samobójstwie, nie wierzyłem że za
kilka miesięcy jeszcze wogóle będę chodził. Czułem się cały czas jak podczas
grypy. I przez większą część czasu miałem podwyższoną temperaturę do 36,9.
Po 10 tygodniach antybiotyków przyjechałem do Lublina zrobić sobie badania na
koinfekcje. Wtedy rodzice zaczeli naciskać na mnie żebym przerwał antybiotyki.
Pomyslałem - co mi szkodzi wyjdą mi za chwilę koinfekcje to i tak bedę się
leczyć całkiem inaczej.
Koinfekcje w Lublinie ujemne. Rodzice mówią - nie bierz dalej antybiotyków i
wysyłają mnie do psychiatry. Nie miałem siły z nimi walczyć, chciałem już tylko
umrzeć i stwierdziłem, że i tak te antybiotyki mi nie pomagają i tak.
Wróciłem do pracy za granicę. Ból kolan nie ustępował, poczucie grypy
zmniejszyło się dopiero po 2 tygodniach. Po jakimś czasie postanowiłem powtórzyć
badania na koinfekcje. Ponieważ miałem kłopoty z wysłaniem próbki do Poznania to
zrobiłem je w laboratorium Genewskim. Wtedy nie wiedziałem jeszcze jak się
kombinuje i badania mi wyszły bardzo drogo, bo poza badaniami trzeba było
jeszcze opłacić skierowanie - 200zł i opłacić lekarza który odbierze wyniki i mi
je odda - 300 zł. Przy okazji postanowiłem sobie zrobić boreliozę Elisą, bo już
i tak mnie to tyle kosztuje a może wyjdzie.
Wyniki: ujemne z wyjątkiem granicznej bartonelli.
Co ciekawe po tych wynikach na jakieś 4 dni kolana odpuściły.
Potem znowu ból kolan 3/10.
Myślę niedługo święta, zrobię Western - Blota, może mnie przyjmą do szpitala i
po dożylnych cokolwiek ruszy.
Doświadczony Western-Blota robię już po znajomości. Wynik: ujemny w obu klasach
bez oznaczenia prążków. Mimo że się domagałem to tych prążków mi się nie udało
zdobyć. Po tym kolana odpuściły znowu.
Pojechałem na swięta do Polski, dobrze się czulem ale poszedłem na dług spacer,
porządnie zmarzłem i spanikowałem. Rezultat - znowu ból kolan. Potem jakoś
przełaziłem, pojawiły się jakieś drobne fascykulacje w nogach. Potem ból kolan
znikł.
Super. Przed wielkanocą ból dłoni powyżej nadgarstków i drobne bóle wokół
bioder. Panika i kolejny Western Blot w innym laboratorium. Wynik WB i IFA
ujemny znowu bez prązków. Bóle przechodzą. Pod koniec kwietnia znowu.
Wysyłam krew na LTT Melisę i jadę na tygodniowy urlop do Czech zastanawiając się
czy wysiłek fizyczny nie spowoduje że trzeba mnie bedzie przynieść z powrotem. O
dziwo z każdym kilometrem czuję się coraz lepiej. Niestety strach przed
kleszczami powoduje że skracam urlop i wracam. Wynik LTT Melisa całkowicie
ujemny we wszystkich klasach które badają.
Zaczynam chodzić w góry co weekend. Jestem najszybszy ze wszystkich. W pewnym
momencie znów są jakieś drobne bóle rąk i bioder. Olewam. Od 24 maja do końca
czerwca jedyny objaw to czasem swędzenie wargi. Potem rozpada mi się grupa z
która chodziłem w góry, sprawa z drugim rumieniem, straszna panika, duże
natężenie w pracy. Urlop w Londynie. Londyńska pogoda i jakieś zaziębienie
oczywiście przechodzone. Po kilku dniach po powrocie ból lewego kolana z
zewnętrznej strony.

I tak wygląda moja dotychczasowa historia z boreliozą. Psychika bierze wielki
udział. Dodatkowo w tym roku rodzice się rozwiedli i zdechły po kolei wszystkie
domowe zwierzęta. Ale czy najpierw jest pogorszenie objawów a potem psychiki czy
odwrotnie. Wydaje się jednak że najpierw pojawiają się objawy a potem siada
psychika. Ale z drugiej strony czemu po wynikach czułem się lepiej? Przypadek?
Efekt placebo?

Jeszcze do Aardwolf'a

[zgoorek]

Jeszcze do Aardwolf'a
(nota bene: a gdzie jest Twój wątek? to przecież wątek sylm8)
Nie bardzo mi się podoba różnicowanie rumienia i egzemy Twojej pani
dr: mam formę rumienia rozsianego, która to dolegliwość ustępuje bez
smarowania ani innego leczenia. Za pierwszym razem, jeszcze przed
diagnozą Bb, lekarka rodzinna określiła to jako "egzema nieznanego
pochodzenia" i przepisała maść. Na mój rozumek - po diagnozie Bb ta
egzema znalazła swoje pochodzenie i dopisałam ją do listy objawów.
Nadmieniam, że nie jest to regularny okrągły rumień, jaki występuje
w początkowej fazie Bb po ukąszeniu (takiego nie miałam w ogóle),
ale takie egzemiaste czerwone placki pojawiające się w różnych
miejscach ciała: na plecach, na biodrze, na stopie (to kiedyś
fotografowałam na blogu) i zanikające bez mojego udziału.
Poza tym też ostatnio często myślę o śmierci. W dzisiejszej
Gazecie.pl spodobał mi się temat "Umierać po ludzku" - bardzo
ciekawe podejście do tematu tabu.
Współczuję stresów związanych z rozwodem rodziców i z odejściem
zwierzaków. Podobno nieszczęścia nie chodzą parami, ale kupą
Tobie wyraźnie się skumulowało. Trzymaj się i bądź dzielny.
Trochę Ci zazdroszczę wyjazdów w góry... Fajnie masz.
------------
PS. Usunęłam wpis Jeffa - bo nie na temat, bo niepotrzebnie
agresywny, bo autoreklama i jeszcze dlatego, że mi przeszkadza w
prawdziwej rozmowie z Wami.

[aardwolf]

Cóż, miałem rumień po ukaszeniu kleszcza i utrzymywał się on przez 3 tygodnie
pomimo brania antybiotyków.
Nie było to typowe "bycze oko" ale był to okrągły, w miarę równomiernie czerwony
rumień z wyraźnie zaznaczonymi brzegami.
Te rumienie które miałem w tym i poprzednim roku nie były równomierne lecz
stanowiły pojedyńcze kropki z czasem zlewające się ze sobą. Znikł bez śladu w 5
dni. Ale rzeczywiście atypowy rumień może tak wygladać.
Czyli ostatni promyk nadziei jak krew w piach.

[aardwolf]

Zastanawiająca jest wyjątkowa symetryczność tych rumieni. W piątek pojawiły się
na wewnętrznej stronie obu łokci, w cobotę nad oboma pachami, w niedzielę zajęły
piersi, w poniedziałek zniknęły z obu łokci. Cały czas z dużą dokładnością do
centymetrów lustrzane odbicie.
Było to też skorelowane z najgorętszymi dniami w roku kiedy byłem spocony 24
godziny na dobę.
Jednak borelioza reaguje na temperaturę, więc dalej nic nie wiadomo. Mój stryjek
który także ma boreliozę od 8 lat mówi że jego głównym objawem jest wychodzący
co miesiąc swędzący rumień właśnie na piersiach. Rumień ten leczy wapnem i
pomaga. Trochę dziwnie to brzmi, ale podobno lekarz zakaźnik mówił mu że ten
objaw to właśnie borelioza.

[sylm8]

Czytam Twój post i oczywiście nie potrafię zgadnąć, czy to nadal
borelioza ( z taką immunosupresją, że nic w badaniach ), czy się z
niej już wyleczyłeś, a to teraz to już zupełnie inna historia (
poboreliozowa czy zupełnie inna ).
Ale gdyby nawet, to to, że ktoś nie ma już boreliozy, nie oznacza,
że nie potrzebuje pomocy czy wsparcia.
Masz rację, że wygląda na to, że psyche ma tu ogromne znaczenie -
opisujesz reakcje na zdarzenia ; wyniki badań, świadomość
odstawienia leków, nie mówiąc o sytuacji w domu.
Wiesz, ten Twój nastrój to regularna depresja.
Nie da się ukryć, że Ci się nazbierało cholernie dużo. Naprawdę
współczuję. Pewnie ciężko to przetrwać.
Boję się to pisać, ale przynajmniej przez chwilę Twoi rozwodzący się
rodzice zaczęli mówić jednym głosem - w sprawie Twojego leczenia.
Taki chichot losu ( jak mawia moja przyjaciółka ).
Trzymam kciuki.

[sylm8]

Czemu piszesz, że ostatni promyk nadziei gubisz?
Wiele osób żyje z borelką. Mało osób chce żyć z depresją.
Aardwolf, zbieraj się do kupy, szybciutko!

Wyniki CD57

[aardwolf]

Lymphocytes T totaux CD3 71% 60 - 87
1143/µL > 900
Lymphocytes T-helper CD4 48% 31 - 58
773/µL > 465
Lympho. T-suppresseur CD8 22% 13 - 40
354/µL > 195
Lymphocytes B CD19 12% 6 - 23
193/µL > 90
Rapport CD4/CD8 2.18 0.95 - 3.92
Natural Killer CD57 9% < 22
145/µL < 434
tutaj: www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11222912
twórca testu czyli Dr Stricker podał że średnia dla zdrowej populacji w jego
badaniu wynosiła 173+/-98 natomiast chorzy na chroniczną boreliozę mieli poniżej
100.

Czyli mój wynik to jest niski stan średni, ale zdecydowanie bliżej mi do
zdrowych niż chorych.
Mój zestaw testów to w tej chwili: Elisa, IFA, dwa Western Bloty (bez
rozpisanych pasków), LTT Melisa i CD57.
Dodatkowo koinfekcje, niektóre 2 razy. Raz bartonelloza wyszła granicznie. Nie
zrobiłem jedynie PCR.
Zaden z tych testów nie wyszedł dodatnio.
Objawy:
słaby ból lewego kolana po zewnętrznej stronie - co kilka dni
słabe bóle okolic bioder, kostek i nadgarstków - codziennie

W czwartek byłem w saunie i to było jak dotąd najgorse 5 minut w moim życiu. Jak
wyszedłem to się zataczałem i byłem bardziej zmęczony niż po przejściu 70km. Był
to mój pierwszy raz w saunie a zawsze byłem zimnolubny i nie cierpiałem gorących
kompieli więc nie mam porównania.
Z drugiej strony bardzo dobrze toleruję wysiłek i alkohol.

[sylm8]

Witaj Aardwolf
Nie są złe te twoje wyniki
Nie wiem, czy dobrze interpretuję, ale rozumiem, że jest to podane w kolejności: twój wynik, zakres norm, i poniżej czy powyżej minimalnej liczby bezwzględnej. Czy tak? czy ta ostatnie wartość to coś innego?
Wtedy tylko jednego nie rozumiem - skąd im się wzięła wartość 434 dla komórek NK-CD57 ? Czy dla nich minimum to 22% i 434 komórki.
Nawet wg Strickera idealnie jest mieć powyżej 200.
Chociaż jeżeli dobrze zrozumiałam artykuł, który kiedyś czytałam to sam Stricker mówił, że są osoby mające powyżej 200 i nadal chore i że sam zna zdrowe mające poniżej 60 ( taką wartość graniczną widziałam podawaną dla przewlekłej boreliozy ). To nie jest jak sądzę test decydujący czy jest choroba czy nie, natomiast przydaje sie u niektórych osób do prognozowania - jeżeli są zmiany wartości w przebiegu choroby lub kuracji. Ale może źle to rozumiem?
Twój wynik jest w tym kontekście niezły, choć nie idealny, ale sam w sobie nic nie mówi.
Sam to wszystko robisz, czy ktoś Ci zleca? Może zrób zwykłe ASO ( paciorkowiec )? A może to jest jednak jakoś związane z nastrojem ?( wiem, opcja, której nikt nie lubi, ale nie bezsensowna ).
A i zapomniałam Ci napisać przed urlopem - przeglądałam internet jak napisałeś o tych swoich symetrycznych rumieniach, bo symetryczność nie jest w żaden sposób cechą boreliozy. I znalazłam, że symetryczny jest zazwyczaj rumień wielopostaciowy. Niestety może powstawać na skutek bardzo różnych czynników - alergii, środków chemicznych, w tym szczególnie leków, oraz jako skutek wielu infekcji ( więc być może również i boreliozy, nie wiem, ale jeśli, to w innym mechanizmie niż rumień wędrujący - na pewno nie jest dla tej infekcji typowy ).
Przyjrzyj się temu z lekarzem.
A jak się teraz czujesz?

[aardwolf]

Według normy podanej na wyniku powinno być poniżej 434/µL oraz poniżej 22%,
natomiast nie jest określona wartość minimalna. Jeśli jesteś tym zainteresowana
mogę podać maila do lekarza który przeprowadzał badania.

Burrascano napisał: "Thus, a sick patient with a high CD-57 is probably ill with
something other than Lyme,
such as a co-infection."

Sam sobie zlecam te wszystkie badania, nie mam na razie stałego lekarza.

Dlaczego opcji że to jest związane z nastrojem nikt nie lubi? Przecież to jest
opcja najbardziej optymistyczna bo oznacza że jest się zdrowym. Prawdę mówiąc
bardzo zdziwiłbym się gdybym się dowiedział że nie mam żadnej nerwicy bo powody mam.

W obecnej chwili czuję się bardzo dobrze, powodem tego jest że wczoraj ostro
popiłem a następnego dnia po alkoholu te objawy bólowe zmniejszają się lub
całkowicie zanikają (należę do tych podobno szczęśliwych osób z defektem
genetycznym dzięki któremu zupełnie nie odczuwam kaca).
Lepiej czuję się także po wysiłku fizycznym.

[sylm8]

Pewnie, że te normy są ciekawe, ale na nic mi sie zda mail lekarza przy moim
upośledzeniu językowym.
Zastanowił mnie ten brak dolnej normy ( czy normą są ludzie, którzy prawie nie
maja tych komórek? ), no i po raz pierwszy widzę określoną górna normę - Co w
takim razie jest powyżej górnej granicy?
Jedyne co mi przychodzi do głowy to rozrost nowotworowy - jak białaczka.
Tak się skoncentrowałam na tym, że wszyscy sprawdzają, czy nie mają natural
kilerów za mało, że nawet nie pomyślałam, że może ich być za dużo. To oczywiście
nie sprawa boreliozy, ale uświadomiło mi to jak jednostronnie czasem zaczyna się
widzieć sytuację, jak się na czymś człowiek zafiksuje.
Tak jak z twierdzeniem Burrascano, że Ci pacjenci z wysokimi NK CD57 to pacjenci
z czymś innym, czy czymś więcej niż borelioza, jak koinfekcje. Ale dlaczego w
kółko obracać sie w temacie kleszczy? To nie mogą być infekcje zupełnie inne niż
odkleszczowe? Czy to jednak nie rodzaj kolejnej fiksacji?

Cieszę sie, że się lepiej poczułeś, szkoda tylko, że po ostrym piciu.
Być może i szczęsliwe są osoby z defektem genetycznym, nie odczuwające kaca, ale
znacznie częściej są w efekcie uzależnione od alkoholu, bo nic nie hamuje (
żadna negatywna fizyczna konsekwencja ) jego przyjmowania. A to już mniejsze
szczęście.
Jakby nie patrzeć Twoja reakcja na alkohol typowo boreliozowa nie jest.

Opcji związanej z nastrojem naprawdę większość nie lubi, bo tylko teoretycznie
jest to opcja najbardziej optymistyczna.
Praktycznie jest zupełnie inaczej.
Po pierwsze - to, że stwierdza się depresję wcale naprawdę nie znaczy, że jest
się zdrowym,
po drugie dla większości osób stwierdzenie, że jest to depresja lub nerwica -
prawie automatycznie stanowi podstawę do podważenia prawdziwości odczuwanych
dolegliwości w tym prawie oskarżenia o " wymyślanie sobie" objawów, aż po
obciążenie odpowiedzialnością za nie - co jest oczywistą bzdurą, ale powszechnie
uznawaną przez większość ludzi i niestety także sporą część lekarzy.
Skutek - uznaje się pacjenta za zdrowego ( choć ma depresję ) i obwinia za to,
że ją ma.
Dalszy skutek - nic w samopoczuciu się od tego stwierdzenia nie poprawia, a
człowiek czuje się:
1. pozbawiony zainteresowania dla swoich dolegliwości i pomocy ( - bo odsyłanie
do psychiatry rzadko jest traktowane jak propozycja, a częściej jak obelga ),
2. na dodatek obciążony odpowiedzialnością za "wymyślenie" dolegliwości,
3. zaliczony do gorszej kategorii.
Stad większość mi znanych osób jest usatysfakcjonowana jeżeli się tylko znajdzie
coś " cielesnego", jakaś "prawdziwa" choroba, która może uzasadniać dolegliwości.

[cez777]

Cześć, ja też przez ostatnie tygodnie nie byłam zbyt aktywna na
forum, ale w końcu wracam, bo chyba tutaj jednak jest moje miejsce.
W moich poszukiwaniach zawędrowałam do lekarza chorób
tropikalnych... i potwierdził boreliozę z dużym prawdopodobieństwem.
Póki co leczę się doxy od jakichś 2 miesięcy, w ubiegłym tygodniu po
raz pierwszy od ponad pół roku przez 2 dni czułam się "normalnie",
tzn. żadnych objawów, wręcz zapomniałam, że od tak dawna męczę się z
tym paskudztwem...
Ale oczywiście, żeby nie było tak różowo, to dziś katastrofa.
Jedno mnie tylko zastanawia: lekarka powiedziała mi, żebym
obserwowała, czy objawy nasilają się faktycznie w cyklu 3-4-
tygodniowym, no i trochę tak jest, ale poza tym u siebie zauważam
nasilenie mniej więcej co tydzień. Dziwna rzecz... Kilka dni jest
lepiej, kilka dni gorzej. Kiedy jest lepiej, to tryskam energią,
nawet bardziej niż w czasach, kiedy jeszcze nie chorowałam, a raczej
mi się tak wydawało...
Swoją drogą teraz dochodzę do wniosku, że pomimo braku innych
objawów to paskudztwo musiało wysysać ze mnie wszystkie soki już od
kilku lat...
W każdym razie póki co walczę Pozdrawiam wszystkich!

[sylm8]

witaj Cez ,
jak masz postawione rozpoznanie - to już nieźle, myślę, że to już połowa sukcesu.
Powiedz, robiłaś ten LTT?
Od razu Ci powiem, że może ja też jestem nietypowy przypadek, ale nie zauważam u siebie wahań 2-tygodniowych, raczej mam cykle dni lepszych i gorszych, które wyraźnie zależą od ilości pracy, a czasami nie wiem, czy od czegokolwiek zależą.
A może ja po prostu nie umiem siebie obserwować? Tego też nie wykluczam - w każdym razie nie stwierdzam takich cykli.
Też biorę teraz Doxy, ale tym razem już nie samą, po tamtej nauczce - po 2 mcach leczenia samą Doxy. ( biorę też amoxy i tini w pulasach ).
Uważaj na słońce!
I trzymaj się, może dobrych dni będzie coraz więcej, skoro już się pojawiają
Pozdrawiam.

do Sylm8

[zgoorek]

Cieszymy się, że się znalazłaś!
Wiesz, to nasilenie poprzednich objawów u mnie też występowało.
Pamiętam, jak Artur tłumaczył, że krętki atakują osłabione miejsca
organizmu, dlatego właśnie wiele objawów wydaje się niczym nowym.
---
Nie jestem lekarzem, uczę się boreliozy: Borelioza.Gazetka.EU,
mój blog Chora Baba

[zgoorek]

A z drugiej strony patrząc - w ten sposób można wszystkie inne
choroby zwalać na borelkę

[cez777]

Cześć Sylm, LTT w końcu nie zdążyłam zrobić.
Zamówiłam materiały do pobrania i transportu krwi, ale czekałam na
nie dość długo i w międzyczasie tak źle zaczęłam się czuć, że
zdecydowałam się podjąć kurację antybiotykową, a te badania trzeba
robić albo przed albo 2-3 tygodnie po.
Ale miałam kontakt z dr. Valentine Thon, która przesłała mi
materiały informacyjne i zapewniała, że jest to wiarygodna metoda
służąca do diagnozowania chronicznej boreliozy właśnie (no bo
wczesną boreliozę można łatwiej zdiagnozować za pomocą innych metod)
i monitorowania postępów w leczeniu.
No ja w sumie też tak mam, że kilka dni lepszych, kilka gorszych,
ale niektóre objawy pojawiąją się / nasilają się rzeczywiście co 3-4
tygodnie.
Ta lekarka, u której się leczę przepisuje głównie doxycyklinę, ale
wspominałam jej, że z tego, co wiem nie na wszystkie formy działa,
to mi powiedziała, że na inne formy przyjdzie czas w kolejnym etapie
leczenia. Trochę to leczenie różni się od tego, jak leczy się
większośćludzi na forum, ale podniosło mnie na duchu to, że w
poczekalni spotkałam kilka osób, które leczą się u tej lekarki od
miesięcy i mówili, że odczuwają zdecydowaną poprawę. Jeden mężczyzna
po roku leczenia miał zaplanowaną już ostatnią wizytę i czuł się
wyleczony, wszystkie wyniki badań ok. Bardzo mu zazdrościłam...
Mam nadzieję, że kiedyś też tak będę mogła powiedzieć
Życzę dużo zdrowia i do usłyszenia na forum!

[sylm8]

Leczenie doxycykliną z dołączonym tini ( często z pewnym opóźnieniem ) - jest
leczeniem ILADS - oczywiście większość lekarz ma swoje własne preferencje.
Doxy jest dobra, bo działa aż na dwie podstawowe formy, a na dodatek piszą, że w
dużych dawkach przechodzi do OUN.
Ja właśnie zmieniłam leki - ale nie z powodu braku wiary w doxy, ani nie
dlatego, że uważam, że trzeba je często zmieniać - wręcz przeciwnie.
Ale chodziłam ostatnio ciągle poparzona słońcem, wystarczy, że zapomniałam
filtra na parę minut.
Ostatnio mój nos budził podejrzenia, że przewlekle piję ,
a jak nie wyrobiłam sie z jedzeniem to niestety zdarzyło mi się parę razy
rzygać w pracy do zlewu ( bo jet blisko ), szczęśliwie akurat pomiędzy
załatwianiem różnych spraw i bez widzów.

A ponieważ chcę wreszcie na urlop i nie chcę unikać słońca ( bo co to za urlop w
pomieszczeniu ) - więc decyzja o zmianie.

Najdziwniejsze, że po tych nowych lekach, poza stałym kłopotem z jęzorem, czuję
się jakbym nic nie brała.
Nie mam żadnych herksów, ani innych reakcji.
Doxy mnie "mordowała", te nie. Nic - nawet łykać je mogę bez jedzenia, co przy
Doxycyclinie było nie do pomyślenia.
Kark mnie nadal boli ( przed kompem )
Może się wyleczyłam, a może to na mnie nie działa, a może nie wiem co.
W każdym bądź razie chcę sensownego urlopu i nie chcę nic zmieniać.

[zgoorek]

Z powodu Twojego urlopu skoncentrujmy się na razie na jednym:
Z Twoim zdrowiem jest lepiej niż było!
Tak trzymaj

[maria.50]

Całą płaszczyzną pewnej części ciała zasiadam przed kompem by skrobnąć parę
słów,zanim urlopowy czas na dobre nie wetnie nam Sylwii!
Da się widzieć,ze jest u Ciebie lepiej.A karki?!na własne zyczenia nas
bolą.Kiedy mi d...a nie pozwalała usiąść,jakoś kark mnie przestał boleć!

Ja też nie lubiałam się z doxy-podobna reakcja rygoletta.Nie wiem jak by było ze
słońcem.Całe szczeście,ze nie muszę teraz tego sprawdzać na własnej skórze,bo i
bez niej tego lata miałam poparzenie(pierwszy raz w zyciu)prawdopodobnie po
Letroxie,ale to nie znaczy,ze jeszcze się z nią-niestety- będę musiała "oswoić"
dr.neurolog w informacji dla lekarza kierującego napisał w zakresie
diagnostyki:dalsza diagn.i leczenie w kierunku chorób odkleszczowych.wymaga
leczenia w por.specjal.Neurologicznej,P.Zakażnej,Reumatologicznej.
Narazie(do jesieni) założyłam blokadę na racjonalne myślenie i zamartwianie się
na przyszłość,dałam sobie pewne pensum wyrozumiałości-no w końcu znam się na
sobie najlepiej!!!

[sylm8]

Witam Was po urlopie
Co prawda to już więcej niż tydzień, ale przez ten okres miałam czas tylko, żeby
zajrzeć i poczytać co u Was.
Nie powiem, żeby tego było dużo Ale czas na pisanie nie tak łatwo znaleźć,
coś o tym wiem.
Urlop był całkiem fajny i miał tylko jedna wadę - szybko się skończył. A co
czekało na mnie po powrocie lepiej nie pisać.
Zresztą prawdopodobnie do listopada z moim czasem będzie bardzo marnie - w końcu
mamy w życiu nie tylko boreliozę
Leki które biorę nie robią na moim organizmie żadnego wrażenia - jakbym nic nie
brała ( co wiążę z nieużywaniem Doxy i Tini ), no, może gdyby nie odruch
wymiotny na sam widok tabletek.
Nawet się trochę opaliłam ( a nie poparzyłam )!
Nie mam żadnej żadnej chęci do tego leczenia , a ponieważ czuję się całkiem
dobrze, to niestety zdarza mi sie coraz częściej zapominać.
Może naprawdę sie już wyleczyłam?
Nie wiem jak będzie dalej. Jak na razie pamiętam swoje wstępne założenie, że
wezmę to odpowiednio długo, no i próbuje wytrzymać. Znajoma znawczyni tematu
radzi mi zmienić zestaw i jeszcze się pomordować - znów z doxy, ale pewnie
jeszcze trochę to odwlekę bo mi całkiem dobrze.

[kotakot1984]

Cieszę sie bardzo że u Ciebie lepiej, mam nadzieje że wkrótce
będziesz mogła zapomnieć zarówno o antybiotykach jak i o borelce na
zawsze i krętek rzutem na taśmę przegra tę walkę ;P

Pzdr

[maria.50]

Ja już widzę,że jesteś na prostej!Krętek chyba się skręcił,czego Ci życzę z
całej siły jak tylko potrafię.
Tak sobie myślę,ze kiedyś będziemy tu pisać tylko o szczęściu.
Pożdrawiam Cię Sylwio

[sylm8]

Rzeczywiście mój krętek coraz mniej ma do powiedzenia i bardzo się z tego cieszę. Do pełni szczęścia brakuje mi tylko tego, żebym była w większości. Tzn.chciałabym, żeby inni też mogli pisać, że rozstają się z boreliozą. Było by milej cieszyć się wespół w zespół.

Moja wątroba jednak się trochę buntuje, ale umiarkowanie, tyle, że trzeba by sobie mniej pozwalać no i wziąć essentiale.

Natomiast mam ostatnio inny kłopot, zupełnie nie związany z boreliozą, którego jednak w szczegółach nie mam chęci opisywać.
Tyle, że mam zakaz siedzenia na tyłku ( jak ja Cię teraz rozumiem Mario! ) stąd mało siadam przed kompem.
Ponieważ mam siedzącą pracę chcieli mi wcisnąć zwolnienie, ale niestety nie mam możliwości sobie na to pozwolić. I tak nie wyrabiam się na zakrętach. Zobaczymy co następny tydzień w pracy przyniesie. W każdym razie do roboty iść muszę, a kiedy tylko mogę to leżę, więc komputer poszedł w odstawkę. Nie zaglądam. No.. najwyżej żeby sprawdzić co słychać.
Jak wszystko i to w końcu przejdzie.
Jedyne co sie wydaje nigdy nie kończyć to remont, który zaczęłam latem, a dalej trwa. I jest w takim momencie, że zaczynam myśleć, że może trwać wiecznie.
Jak to jest, że wszelkie tego rodzaju prace zawsze trwają wielokrotnie dłużej i kosztują dwa razy więcej niż było na początku ustalone? Czy to tylko tak u mnie?
Wiem, że to nie-boreliozowe pytanie i zapewne retoryczne, ale tak się tylko chciałam wyżalić.
Pozdrawiam wszystkich

[zgoorek]

Zamienię niedokończoną budowę na niedokończony remont

[cez777]

Cześć Sylm,
czy możesz dać znać, jakimi dawkami amoxy się leczyłaś? Pozdrawiam
Anka

[sylm8]

Brałam Amoxy 2 x dziennie po 3g ( 3 tabl po 1g ), czyli 6g na dobę razem z doxy 400mg ( 2 x 200mg ) i okresowo tini ( tydzień na tydzień miało być , ale wychodziło tydzień na 10-nawet 14 dni, bo zbierałam się do niego jak pies do jeża).
Nie pamiętam po jakim czasie ( ale szybko ) zmieniłam 2 x 3g Amoxy na 2 x 2,5g Amoxy + 2 x 625mg Augmentinu ( amoksiklav, czyli 500mg amoxy + 125mg kwasu klawulanowego w jednej tabletce 625mg ), żeby mieć dodatek kwasu klawulanowego, ze względu na jego działanie utrudnijące powstawanie oporności niektórych bakterii na Amoxy.
Mam przewlekle gronkowca złocistego w gardle i miało to w zamyśle też na niego podziałać.
Nie podziałało. Ale może trzeba było więcej kwasu ( augmentin to amoksy + kwas klawulanowy )? nie wiem.
W każdym razie łączna dawka samej amoksycyliny i tak wychodziła 6 gram na dobę, a więc górna dawka. Duomox -obrzydliwe duże, rozpuszczające się już w buzi tabletki, Novamox nieco lepszy, ale też duży, Apo-amoxi znacznie mniejsze, "fajniejsze" ale chyba były tylko po 500mg - więc kto by łyknął tyle sztuk na raz.
Zestaw upierdliwy pod względem ilości łykanych tabletek.
W każdym razie przerwałam ze względu głównie na poparzenia słoneczne po doxy i od dłuższego czasu biorę w "zwykłych" dawkach Zinnat ( Xorimax ) 2 x 500mg, Klarytromycynę 2 x 500mg i plaquenil ( Quensyl ) 2 x 200mg.
I nie wiem jeszcze jak to ocenić, bo zestaw mniej upierdliwy niż poprzedni, czuję się znośnie, ale od pewnego czasu ani w tą, ani w tą.
Bez dolegliwości nie jestem niestety, ale też zasuwam w tej chwili na kilku frontach. Więc jak mi prawa ręka i kark szwankują to nie umiem rozróżnić czy to od borelki czy od ciągłego używania tejże ręki - i obawiam się, że raczej to drugie. Nie mniej jeżeli nie przejdzie po moim wyjeździe ( znikam w październiku na 3 tygodnie ) to rozważę jakieś dalsze kroki.
Miałam odpowiedzieć na krótkie pytanie, a napisałam co u mnie w ogóle
Zmieniasz leczenie? No to trzymam kciuki!
Pozdrawiam Aniu

[cez777]

Dzięki za tak szybką i szczegółową odpowiedź! Ja przechodzę na
tetracyklinę, amoxy (Duomox właśnie - 2x3g) + tini. Trochę mnie ta
dawka amoxy przestraszyła, bo z tego, co czytałam to faktycznie max.
Ale u mnie ewidentnie sama doxy już nie działa. Poza tym od 2
tygodni czuję się podle, chyba jakiś wirus grypowy, kilka dni
przeleżałam w łóżku, ale ciągle mi zimno, mam problemy z gardłem
(chociaż wczoraj lekarz mi powiedział, że już jest dość dobrze
podleczone), pocę się niemiłosiernie. Początkowo myślałam, że to
herx, ale chyba już trochę za długo ten stan trwa. Pewnie przez tę
borelkę mam organizm tak osłabiony, że ze zwykłą grypą nie może
sobie poradzić. W każdym razie w przyszłym tygodniu wyjeżdżam na
kilka dni służbowo i po powrocie rozpoczynam leczenie wg nowego
schematu. Zobaczymy jak pójdzie... Dzięki raz jeszcze i mam
nadzieję, że już niedługo z sukcesem zakończysz leczenie!

[maria.50]

Sylwio,mam nadzieję,ze jeszcze odczytasz te moje życzenia wypoczynku na
maksa(moze być z"Maksem"jakimś i jakąś pyszną strawą na plaży,albo bądz
gdzie,jeno ładuj te akumulatory!)Ja tak robię,z Maksem czy bez,pomaga na
wszystko: na urodę,miłość,zdrowie i pieniądze! Cośik za daleko pojechałam,na
pieniądze to akurat nie działa! Ale przecież są rzeczy bezcenne-prawa? A jakie
są pyszne zeschnięte,plackate kanapki z plecaka z piwem!

[kotakot1984]

Mam nadzieję że Ci się uda. 3-mam mocno kciuki i także przyłączam
się do życzeń udanego wypoczynku.

Pzdr

[kotakot1984]

Sylm co tam u Ciebie? Skończyłaś już leczenie?

Pozdrawiam serdecznie
kotakot

[sylm8]

Leczenia jeszcze nie skończyłam, mam zapasik mniej więcej do końca roku. Na razie łykam choć wiem już, że na pewno nie lubię tabletek.
Pomyślałam, że poczekam jeszcze z decyzją z powodu nie najlepszego samopoczucia.
Mam regularnego doła ostatnio - i jak to w dole nie bardzo chce mi się do czegoś zebrać, do wszystkiego się zmuszam - stąd moje nieodzywanie się tutaj, choć jak już pisałam regularnie czytam i to już od ok 3 tygodni. Nie mogę się zmobilizować, choć wiem co bym chciała napisać i do kogo.
Dziś moje urodziny i złościło mnie, że Ci co dzwonią chcą gadać zbyt długo przez telefon.
Domyślam się przyczyny tego stanu - choć nigdy nie myślałam, że tak może być.
Otóż moje dziecko poszło na studia, a ja ( która wcześniej myślałam, że nareszcie będę miała czas wieczorem i poczytać więcej i na forum napisać ) snuję się po domu jak smród po gaciach i do niczego mi się nie chce zabrać bo wszystko jest albo bez sensu, albo niepotrzebne, albo kosztuje zbyt dużo wysiłku.
Regularny syndrom pustego gniazda! W najśmielszych marzeniach nie spodziewałam się takiej reakcji. Jak mnie przez najbliższe tygodnie nie puści to chyba dojrzeję do prochów, choć nie wiem czy coś pomogą, ale może chociaż będzie łatwiej wstawać z łóżka.

Na dodatek ręka która mi odmówiła współpracy na jakieś 3 dni latem ( prawa ) ciągle nie wróciła w 100% do normy - tzn poprawiło się szybko w większości, a te kilka procent pozostało bólu i jakiejś niesprawności, choć przez te dni urlopu nie pisałam czyli nie używałam jej jak zwykle.
Poszłam więc do neurologa i mam skierowania na rezonas, choć równie dobrze może to być problem barku, nie szyi czy głowy, ale jak już dostałam to skierowanie to wykonam ( takie skierowanie piechotą nie chodzi ).
Tyle, że kolejka jest taka, że termin mam dopiero na 29.01.09.
Spróbuję spytać jeszcze w innym ośrodku czy nie mają bliższych terminów. Jak mi się zechce zadzwonić
Bardzo mnie wkurza, że jestem taka niepozbierana. Ale może to wkurzenie jest jakąś szansą na energię.
Dziś już nie napiszę więcej, bo i z resztą wszystko by było na jedno kopyto.
pozdrawiam z nadzieją, ż Was listopad oszczędzi.

[maria.50]

Sylwś,
Zbieraj tą energię,bo jest nam ONA bardzo potrzebna i wskazana!
A z tą "energią" to ja Cię najlepiej rozumiem i wyprzedzam! Choć w jednym Maryś
jest lepsza od Ciebie!

[sylm8]

Oj Maryś jak masz jakiś sposób żeby i mnie się beret odwinął to dawaj.
Do formy mi ciągle daleko.
Nie dość, że energia mi się podziała, to jeszcze jakiś wirus się przyczepił. Kicham, smarkam, woda mi się ciurkiem z czerwonego nosa leje, świderek mi się wkręca w jedną zatokę, rurę mam obdartą i ogólnie do d...
Temperatury nie mam nijakiej, tylko kanalizacja w głowie mi siadła.
Chyba przez te antybiotyki moja odporność na wirusy coraz marniejsza, a może przez nastrój, nie wiem.

[maria.50]

Sylwio,nie wiem jakich by użyć eufemizmów,by powiedzieć prawdę,która jak na
złość teraz wygląda całkiem inaczej niż te parę chwil temu,kiedy to wszystko
wydawało się,ze jest tak:____________________
ta cholerna"egsystncja"niestety robi nam niespodzianki.Cisną się na usta słowa
piosenki"nic nie może wiecznie trwać..."I teraz u mnie jest
tak:/\-/\___/\<\/........! No cóż,przecież jestem tylko "z krwi i
kości"i"przywołanie mnie do porządku" to tylko kolejny-czy może następny etap w
moim"radosnym i szczęśliwym"życiu! Zmam się dość dobrze by nie wierzyć,ze życie
mnie już niczym nie zaskoczy! Dlatego frywolność moich
zachowań(bereto-odchyłowych)to nic innego jak tylko pragnienie rekompensaty za
utracone chwile z życia skradzione.
Jednego jestem pewna,że nawet gdy błąka się po mojej twarzy smutna
melancholia,to nie mogę jej pozwolić by mogła pogłębiać mój"zawód i
rozgoryczenie" Oszczędze Ci tu opisów moich "podróży dochodzenia"
Tak bardzo chciała bym Ci tu coś podszepnąć racjonalnego z mojego "bogatego
doświadczenia"ale sama wiesz najlepiej,ze była by to śmiałóść a nawet zuchwałóść
co do Twojej osoby.Nie mówię jednak tego bez powodu,a jeśli mówię,to po to,by
głośno uświadamić sobie jak łatwo może zacząć świeżo ciążyć człowiekowi błysk
słabości,która rozwali chyba każdą forme(oj!żeby jeszcze tę przetrwalnikową!)
Sylwuś,w swoim wątku napiszę co mnie chrupie a i tak mam to wszystko w d..ie!!!

Przerwa w antybiotykach

[sylm8]

No to wracam do prowadzenia swojego bloga

Jak już wcześniej napisałam w zawierusze przedświątecznego tygodnia ( od poniedziałku albo wtorku - nie pamiętam ) zupełnie zapomniałam o moich tableteczkach.
Jak sobie przypomniałam to ogarnęła mnie taka niechęć, że stwierdziłam, że dość tego przynajmniej na razie, bo po prostu dłuzej nie wytrzymam.
Nie pisałam o tym ale od jesieni nie brałam już żadnych suplementów tranów, witamin itp bo mój żołądek reagował skurczem na wszelkie specyfiki, brałam tylko to co uznałam, że jest absolutnym minimum czyli same antybiotyki.
Wyznając zasadę że nic nie dzieje się przypadkiem i zapomnienie też ma swój cel, uznałam, że jakaś część mnie się po prostu w ten sposób broni.
I tę część mnie postanowiłam jednakowoż uszanować.

A więc jestem bez leków.
Nie zaistniała w tym okresie żadna zmiana mojego samopoczucia, tak jak nie było jej przez ostatnie 2-3 mce nie licząc jesiennego dołka.

Czuję się różnie.
Na pewno nie mam tych najgorszych objawów z okresu nawrotu ( z lutego ) - wtedy czułam się jakbym się zapadała w czarnej mazi.
Nadal jestem ciągle zmęczona, nadal nie mogę rano wstać i spałabym długo - ale tak było tez przed chorobą.
Nadal dużo palę - z czym wiążę minimalne zawroty głowy.
Miewam strzykania po kościach - takie same jak kiedyś.
Jeden objaw mi nawraca - mam go od miesiąca ( bez względu na leki - czy brałam, czy jak teraz nie biorę ) - codziennie mam dreszcze od m-ca. Ale upierdliwość tego objawu, wobec objawów choroby o których piszą inni jest praktycznie zerowa.
Moja tarczyca nigdy nie wróciła do pierwotnych- TSH 1,6 , ale jest stale pomiędzy 3 a 4 ( z normą fT3 i fT4 ) - więc się nie czepiam.
Ustąpiły mi trzaski w głowie.

Mam problem z prawą ręką i bóle karku - większe niż kiedyś.
Wydaje się to wynikać z mojego trybu życia i pracy.
Czeka mnie jak pisałam dokładniejsza diagnostyka i pewnie jakaś rehabilitacja.
Badań od dawna żadnych nie robiłam.

Pozostaje tylko decyzja co dalej.
Ze względu na to, że tak łatwo skończyłam pierwszym razem leczenie i miałam dosyć szybko nawrót, prawdopodobnie skuszę się jeszcze na "leczniczy test".
Burrascano pisał, że można leczyć się pulsacyjnie - czekać 4 tyg bez leków, aż się krętki namnożą ( jeżeli są ) - i znów wziąć antybiotyk, tyle, że licząc się z dużym herksem. - więc jest to jednocześnie pewien rodzaj testu - czy są nadal krętki.
Brak reakcji Herxeimera powinien przemawiać przeciwko ich obecności.
To oczywiście jeszcze do dyskusji, decyzje nie zostały podjęte, to na razie taki pomysł tylko.
Zapas antybiotyków w szafie leży od dawna i czeka na decyzje.
A że jest to minocyklina to czekam też aż Nataszkam napisze wreszcie co sądzi o wynikach syna i minocyklinie.
Uśmiecham się do Ciebie w tej kwestii Nat

Wszelkie sugestie jak i uwagi krytyczne mile widziane

[zgoorek]

A propos dreszczy - mierzyłaś sobie temperaturę? Masz w normie?
Mnie te dreszcze pojawiły się przy ok. 35°C...

[sylm8]

Chyba nawet nie mam termometru.
Zakupię w wolnej chwili i dokonam pomiaru dla nauki

[nataszkam]

sylm, przepraszam- pamiętam o mino, chciałam znaleźć czas, by to
dokładniej opisac i to zrobię na pewno. Tak na szybko- wg mnie mino
działa doskonale (nawet u mnie były jakieś drgnięcia w dobrą stronę,
chociaż stresy z ostatniego miesiąca pożarły ewentualną poprawę).

[sylm8]

Miała być przerwa 4 tygodniowa, ale minęło już ok 8 tygodni i do mino z szafy
się nie zabrałam.
Ciągle to odkładam albo samo się odkłada, ale jestem pewna, że w końcu muszę do
tego podejść - nie widzę lepszej próby niż tzw. "próba biologiczna" - tzn
wezmę minocyklinę i jak mi to nic nie zrobi - to zdrowa jestem, albo
przynajmniej porządnie zaleczona, a jak mnie powali na kolana - uznam, że herx i
się jeszcze dam poleczyć.
Mam nadzieję że od ew. objawów ubocznych reakcję herxeimera odróżnię. Mam nadzieję.

Samopoczucie obecnie zadowalające, choć bez fajerwerków.

Jak pisałam rzuciłam palenie, bo w głowie mi się jakoś zawracało i na borelkę
nie chciałam zwalać - wcześniej się nie zawracało, ale cóż - trza było spróbować
i nie żałuję.
W głowie mi się już nie zawraca.
Ciągle dużo jem i tyję - ale może to kiedyś minie, też mam nadzieję.
Niestety opętańczo pochłaniam słodycze.
Od rzucenia fajek stali boli mnie żołądek, stale mam twardy supeł w nadbrzuszu,
stąd zaczęłam regularnie spożywać Controloc wg zleceń l. rodzinnego.

2 tyg po rzuceniu fajek ( a miesiąc po rzuceniu antybiotyków ) miałam kilka -
naście dni osłabienia, uczucia, że serce nie może mi przyspieszyć kiedy tego
potrzebuję - tętno spadało mi do np 43, co po tych kilku dniach po prostu samo
przeszło - stąd bardziej myślę, że to z braku moich ukochanych fajek - 20
dziennie mi nie starczało od pewnego czasu, więc i objawy abstynencyjne musiały
być porządne

Doczekałam w końcu w kolejce terminu MRI zleconego z powodu wakacyjnego
niedowładu prawej łapy.
Mózg - bez widocznych zmian, za to szyja i owszem z uroczymi zmianami - wg opisu
w obszarach -C1/C2, C5/C6 i C6/C7 typu pęknięcia pierścieni włóknistych,
niewielkich na szczęście protruzji, ale też zmiany zwyrodnieniowe i kifotyzacja
( szyja "wygła mi się" nie w tę stronę )
Stad i bez borelki moje bóle w szyi stałe i bóle ręki i niemożność obrotu (
czyli cofamy tylko na lusterkach ) - są wytłumaczone.
Neurolog kazał brać zastrzyki - Olfen i Milgamma w trzy litery i udać się na
rehabilitację co też czynię od dni dwu.

Zmęczenie - tyle co zawsze, zależnie od pracy.

Poty w nocy niestety nadal, na szczęście nieco mniejsze, bo ostatni miesiąc na
antybiotykach i pierwszy m-c po nich były okropne. Budziłam się zawsze mokra i
oblepiona potem który momentalnie stygł,okropność. Teraz to już mniej dokuczliwe.

Żeby był komplet lekarz od podwozia powiedział, że pęcherzyki mi nie pękają,
kazał zrobić badania hormonalne i zadał Flukonazol - który wg zleceń przyjmuję i
oświadczam na wszelki wypadek ubiegając ew. pytania - herxa nie mam.

Jak widać przerwa w antybiotykach to niestety nie przerwa w lekach w ogóle, co
wcale mi się nie podoba, bo gdzie nie pójdę to coś zlecają i zaczynam
podejrzewać, że lekarze tak mają, że im po prostu głupio wypuścić człowieka bez
recepty.
Dobrze, że nie mam takich reakcji na leki jak w linkach od Agarela, bo bym już
pewnie zginęła

TSH - dwa m-ce od antybiotyków uległo poprawie - jest 2,4!
Pozim wit. D - 6,7 przy normie 40 -100, poziom B12 - 223 ( 193- 982) ),
Borelioza Elisa ( świeżutka, sprzed 3 dni ) - IgG 2,2 U/ml ( negatywna ), IgM -
47,6 u/ml, przy pozytywnej od 22, wątpliwej od 16.

Przez ponad 1,5 roku - nie dorobiłam się IgG ( ? z powodu leczenia?), a nadal
mam IgM - znacznie mniejsze, bo było już 106 - na początku i 130 przy nawrocie.
Nie zrobiłam tego badania niestety od razu po antybiotykach, ale powtórzę za
jakiś czas - i zobaczymy, bo może istnieją takie osoby -jak ja, ze świeżym ( już
teraz względnie świeżym ) zachorowaniem, u których Elisa może być
wystarczająco przydatna nawet do monitorowania. Nie wiem, zobaczymy.
CD57 nie robiłam - za daleko, nie mam siły.

Temperatury - rano 36,0 wieczorem 37,0.
To tyle.

Dodam że nie czuję się źle - to co opisałam jest głównie upierdliwe, ale nie
powoduje dyskomfortu nie do wytrzymania.
Ogólnie mam się lepiej niż w grudniu na antybiotykach.
Teraz tylko pytanie - wyleczyłam się już z tego czy nie?
Bardzo chcę wiedzieć i stąd ta natrętna myśl o próbie z minocykliną.
I oczywiście nie zamierzam uzyskać stanu braku jakiejkolwiek choroby w sobie,
nie uwolnię sie za pomocą antybiotyków od wszelkich plag swiata, nie mniej
chciałabym zrobić to co mogę celem uzyskania stanu nieposiadania krętków w sobie.
Tak mi by się chciało. Ech..

[asia525]

Sylm, Aqa napisał ważny objaw przy grzybie - żarłoczność - pamietaj
o nim, moze niekoniecznie masz to od rzucenia fajek. Też tego
doznałam - je się i je i końca nie widać, czlowiek stale głodny. Ja
brałam Flukonazol, ale w słusznej dawce - 2 razy 100 mg przez 3 m-
ce - nie sądzę, zeby taką zalecił Ci lekarz od podwozia, pomyśl o
tym.

Ale, że fajki rzuciłaś to congratulations!!!

No i próbę biologiczną to ja bym koniecznie u Ciebie zrobiła - te
IgM-y niepokoją nawet w Elisie chyba, że masz reakcję krzyżową. Ale
z czym??

A to Twoje zmęczenie ono jest normalne, czy bez powodu też. Znaczy
dla mnie boreliozowe zmęczenie było do odróżnienia - nie było
podstaw, żebym była zmęczona, a ono nagle mnie ogarniało i prawie
powalało. Jak to jest u Ciebie? Jesteś zmęczona tylko po całym dniu
pracy?

Ale nawymyslałam, co? Pozdrawiam