Tumby i sarkofagi

[wedrowiec2]

kot.peterr napisała:
Są już wątki "groby sławnych osób" i "nagrobki zwyczajne i niezwyczajne", ale
ich tematy określono niezbyt precyzyjnie. Brakowało mi miejsca na
średniowieczną i renesansową sztukę sepulkralną (choć obiekty późniejsze też
mogą być), grobowce królów i innych znacznych osób znajdujące się w kościołach.
TUMBA, wg "Małego słownika terminów plastycznych":
Rodzaj pomnika nagrobnego wykształconego w średniowieczu: płyta kamienna lub
brązowa, podniesiona na czterobocznej podstawie nad grobem i w ten sposób
tworząca skrzynię. (...) Rozwiniętą formą tumby jest nagrobek baldachmowy z
pełnoplastyczną postacią zmarłego umieszczoną na płycie, z dekoracją
płaskorzeźbioną (np. figurami płaczek) na bocznych ściankach i baldachimem
wzniesionym nad tumbą.
Z Wiki:
pl.wikipedia.org/wiki/Tumba
O sarkofaguu tutaj:
pl.wikipedia.org/wiki/Sarkofag
Archiwum starych edycji wątku w Chmurze jest tutaj:
drive.google.com/drive/folders/1_O-qZK8BpmRdgLU_cqNg1IEiArkS2iVp?usp=sharing

[chris.w5]

ewangelicka kolegiata Opactwa Sankt Arnual, Świętego Arnuala, zbudowana w 13. wieku w stylu gotyckim, zaliczana do jednych z najważniejszych budowli sakralnych południowo-zachodnich Niemiec, Sankt Arnual, Saarbrücken

[chris.w5]

sarkofag Elisabeth von Lothringen (1395-1456), Grafin Nassau-Saarbrücken, pionierska autorka i tłumaczka prozy we wczesnym nowym języku wysokoniemieckim, ewangelicka kolegiata Opactwa Sankt Arnual, Świętego Arnuala, Sankt Arnual, Saarbrücken

[chris.w5]

'Podziękowanie Elisabeth von Lothringen literackiej pośredniczce między dwoma światami, Gmina Vaudemont 11 maja 2007'
przed sarkofagiem Elisabeth von Lothringen (1395-1456), Grafin Nassau-Saarbrücken, pionierskiej autorki i tłumaczki prozy we wczesnym nowym języku wysokoniemieckim, ewangelicka kolegiata Opactwa Sankt Arnual, Świętego Arnuala, Sankt Arnual, Saarbrücken

[chris.w5]

sarkofag księcia biskupa metropolity Fürstbischof Christopha Fuchs von Fuchsberg († 1542) we wschodnim skrzydle katedralnego krużganka katedry Duomo di Bressanone, Bressanone, Alto Adige

Kościół NMP w Bredzie (Grote Kerk), Holandia

[kot.peter]

Niesamowity sarkofag Engelbrechta II – stadhoudera Niderlandów - i jego żony, Cimburgi van Baden. Znajduje się w tzw. Kaplicy Książęcej w nawie bocznej kościoła, został ufundowany w 1530 r. przez hrabiego Henryka III van Nassau.

Tu szczegółowy opis, mam nadzieję, że tłumaczenie z niderlandzkiego na polski ocaleje w linku.
nl-m-wikipedia-org.translate.goog/wiki/Praalgraf_van_Engelbrecht_II_van_Nassau?_x_tr_sl=de&_x_tr_tl=en&_x_tr_hl=pl&_x_tr_pto=wapp
Postacie wspierające "dach" sarkofagu to Juliusz Cezar, Atilius Regulus, Hannibal i Filip Macedoński.

Kościół NMP w Bredzie (Grote Kerk), Holandia c

[kot.peter]

Jeszcze kilka zbliżeń i detali.

Kościół NMP w Bredzie (Grote Kerk), Holandia 2

[kot.peter]

Teraz sarkofag Jana II van Polanen (1325 - 1378), najstarszy pomnik nagrobny w Grote Kerk w Bredzie.
Pierwotnie znajdował się w osobnej kaplicy grobowej, ale został zniszczony podczas ikonoklazmu.
Potem złożono go, przepraszam, do kupy. Obok Jama widzimy jedną z jego trzech żon. Nie wnikam, którą. Pozostałe są gdzieś pod spodem. A sarkofag jest moim zdaniem piękny.

[matanzani]

Katedra w Wells - Wielka Brytania
Tumba Roberta Creygthona, biskupa Bath i Wells , zmarłego w 1672r. Ten nagrobek przygotował sobie osobiście przeznaczając na niego dużą sumę.....

[kot.peter]

Super! Dzięki za ożywienie wątku.

[baga]

kot.peter napisała:

> Super! Dzięki za ożywienie wątku.

Nomen omen

[kot.peter]

baga napisała:

> kot.peter napisała:
>
> > Super! Dzięki za ożywienie wątku.
>
> Nomen omen

Rety, niech oni nie wstają z tych tumb i sarkofagów, tłok się zrobi na Ziemi!

[matanzani]

Racibórz - Muzeum Raciborskie
płyta nagrobna pary książęcej Jana III Młodszego i jego żony Magdaleny - książąt raciborsko-opawskich z ok 1500 r...

Kościół NMP w Bredzie (Grote Kerk), Holandia

[kot.peter]

Kolejny sarkofag z tej świątyni. Frederik van Renesse.

Translator przełożył mi niderlandzką notkę tak:
"Wkrótce po śmierci drossarda Frederika van Renesse, jego żona Anna van Hamel zamówiła pomnik nagrobny z naturalnego kamienia i alabastru. Ona sama została pochowana w wielkim grobowcu dopiero w 1550 roku. Oprócz dwóch obrazów, za grobowcem znajdują się pozostałości obrazu Maryi z przebitym sercem. Wokół niej przedstawiono siedem boleści, w tym ukrzyżowanie i złożenie do grobu ciała jej syna Jezusa Chrystusa. Stan zachowania pomnika odzwierciedla dzieje kościoła. W furii obrazoburczej z 1566 r. zniszczono twarze zmarłych, Maryi i Boga Ojca. Herby otaczające grobowiec po obu stronach zostały wycięte w epoce francuskiej".