Pan Poeta

[pieranka]

"Milczą moje skrzypki, więc płaczę na pryczę,
ale się odezwą, jak pożyczę smyczek"

"Stoję na drabinie i patrzę na Gdynię -
gdybym stał na stole, widziałbym Opole"

[brezly]

Prosze o wiecej. Ktoz autor?

[pieranka]

".... Ooo klarrrnecie.... (tutaj mija kilka sekund)... a niechże Cię"

[oxycort]

"Dudy moje dudy, czemu greać nie chcecie?
pieśni o miłości, czyl o ...kobiecie
Czemuż mam przypisać, iż zagrać nie chciała,
wasza, moje dudy, okrutna piszczała
Mimo, żem nie szczedził ni czasu, ni dechu,
nie zrażony wcale dziurą w waszym miechu"
~~
ox

[pieranka]

Ta piosenka bardzo fajna jest
ma wesola nutke smieszny tekst
i powtorzyc sie ja da
a najlatwiej refren tra la la
ref
trala la la la la la
la la la la la
la la la la la

[oxycort]

:)

"zadzwoniłem do dziewczyny
rozmawiałem 2 godziny
a ona powiedziała, że
od dawna już nie kocha mnie
ej dziewczyno moja ma
serce masz jak wąż kobra
oj jak bardzo jest mi źle
chyba wyrwe włosy se"
~~
ox

[pieranka]

:-D

To nie tak nie tak nie tak dziewczyno
nie tak nam mialo byc
mielismy razem isc na wino
bo sie nam zachcialo pic
to nie tak nie tak nie tak dziewczyno
nasze plany wziely w leb
bo kiedy pobieglem po wino
wtedy mi zamkneli sklep
ref
kazdy ma to co chce jeden wiecej drugi mniej

[pieranka]

"Patrzę z mego okieneczka
I z podziwu wyjść nie mogę.
Szumi lasek, płynie rzeczka,
Stadko owiec mknie przez drogę.

Co krok nowe spostrzeżenie,
Nowe co i raz odkrycie.
Młodą zieleń wiodąc z cienia
Promień słońca natchnął życiem.

Wokół radość, wokół słońce,
Hen, wysoko ptaszek śpiewa,
A tam w dole, tam na łące
Potok kwiatów się rozlewa.

Skąd się owe cuda biorą,
Spójrzcie, czy wy też widzicie,
Jak się wraz z wiosenną pora
Budzi wokół nowe życie?

Gdy tę radość widzę wkoło,
Szczęście, co aż w niebo wzlata,
Chmura marszczy moje czoło,
Zazdrość duszę mą przygniata.

Niczym polnych barw paleta,
Jak ta zieleń by się chciało.
Rację wszakże miał poeta:
Piękno jest, by zachwycało.

Też bym chciała, jak te brzozy,
Nosić dumnie swą koronę
Lub jak maki, czy mimozy
Zmywać z oczu mgieł zasłonę.

Też bym chciała, by wiek młody
Szczęściem krasił moje lica.
Jak ten kwiat nad lustrem wody
Lśnić urodą, co zachwyca.

Ach, rozbłysnąć, jak poranek,
Gdy go słonko opromienia.
Czemuż tyle innym dane,
A mnie jeno sny, marzenia?

Głos mój bieży hen, po rosie,
Pędzą myśli, jak w zawody.
Czemuś mi poskśpił, losie,
I postury i urody?

Mkną samotnie puste lata
Karmiąc się zgryzotą zgubną.
Czemuż mój kochany tata
Tak się urżnął w noc poślubną?"

[oxycort]

"Motto:...
Albo nie.

Gdyby wyznać mi kazano,
W jakie myślą biegnę strony,
Rzeknę: Zmierzchem to, czy rano,
Tobą ja żem zniewolony.

Gdyby rzec mi było trzeba,
O czym marzę w tej godzinie,
Wyznam: Niczym ptak do nieba
Moja myśl ku Tobie płynie.

Dniem, wieczorem, wczesnym świtem,
Nocką, która srebrzy zdroje;
Jak w szaleńczym śnie, z zachwytem
Wciąż powtarzam imię Twoje.

Ach, móc głosić Twoją chwałę
W zgodzie z sercem i sumieniem,
Twoje piękno doskonałe
Chwalić zgodnym uwielbieniem.

Czyż być może bardziej szczera
Radość, z szałem co graniczy?
Bo czyż jest rzecz, co zawiera
Tyle piękna i słodyczy?

Dźwięczne, jak dzwon wbity w ciszę,
Lśniące blaskiem, jak jupiter,
Twoje imię, które piszę
Używając czterech liter."
~~
ox

[pieranka]

Witam Państwa i zapraszam na spotkanie z zespołem, którego muzyczne osiągnięcia
są tak rozległe i urozmaicone, iż przypomnienie ich w jednej audycji jest po
prostu niemożliwe.
A zatem do usłyszenia za tydzień.

:-D

[oxycort]

'Dziś Krystyna Garmaż i jej wiersz zatytułowany "Cierpki smak jogurtu,
com go wiozła aż z Frankfurtu".

Wiersz wykona grupa społecznej pracy twórczej "Krwawy Mozół".

"Poprzez wicher i słotę
Przez bezkresną dal śnieżną..."
Był to fragment wiersza w wykonaniu Feliksa Paprota. Prosimy - CICHO! -
ciąg dalszy...
"...Poprzez żar i spiekotę
Przez pustynię bezbrzeżną
Poprzez kry, poprzez lody
Przez odwieczne zmarzliny
Poprzez bagna i wody
Nieprzebyte gęstwiny
Poprzez leśne dąbrowy
Poprzez stepy i knieje
Poprzez mroczne parowy,
W których nigdy nie dnieje
I gdzie płoszą się sowy,
Gdy złe jęknie lub strzyga
A dźwięk słysząc takowy
Serce w trwodze zastyga
Niezrażony ciemnością,
Którą mrozi głusz dzika
Sam na sam z samotnością
Co do szpiku przenika,
Pełen hartu i woli
Podpierając sam siebie
Mając zamiast busoli
Krzyż Południa na niebie
Pokonując złe żądze
Wietrząc wrogów w krąg wielu
Ufny, iż nie zabłądzę
Idę naprzód do celu
Drogi mej nie wytyczyły
Ni dźwięk werbla,
Ni dźwięk cytry
Idę póki starczy siły
Idę po pół litry!".

Był to fragment wiersza w wykonaniu Feliksa Paprota. Czytał Jan Dąbal.
Obaj z Gliwic.'
~~
ox

[pieranka]

Oto znowu tuż przed wami
Stoi w blasku jupiterów
Trzech z głosami, jak aksamit
Ulubieńców pegeerów.

Że nas lubi± - nie dziwota,
W końcu dzięki naszym pie¶niom
Nawet kiedy zi±b i słota,
Kto nas słucha, ma się rze¶ko.

Koniec końców, mówi±c krótko,
Aby nie przedłużać wstępu,
Czas dać odpór wszelkim smutkom,
Czyli przej¶ć już do występu.

Co za tumult, co za wrzawa,
Takie brawa ludzie bij±
Tylko wtedy, gdy przed nimi
Trio OJCIEC, WUJ I STRYJO!

[brezly]

Sliczne po prostu:

oxycort napisał:

> 'Dziś Krystyna Garmaż i jej wiersz zatytułowany "Cierpki smak jogurtu,
> com go wiozła aż z Frankfurtu".
(...)

> Poprzez stepy i knieje
> Poprzez mroczne parowy,
> W których nigdy nie dnieje

Ale wciaz sie cos dzieje (?)

> I gdzie płoszą się sowy,
> Gdy złe jęknie lub strzyga
> A dźwięk słysząc takowy
> Serce w trwodze zastyga

Ktory nie jest od krowy (?)

> Niezrażony ciemnością,
> Którą mrozi głusz dzika
> Sam na sam z samotnością
> Co do szpiku przenika,
> Pełen hartu i woli
> Podpierając sam siebie
> Mając zamiast busoli
> Krzyż Południa na niebie

Rany Boskie, gdzie on zalazl?!

> Pokonując złe żądze
> Wietrząc wrogów w krąg wielu
> Ufny, iż nie zabłądzę
> Idę naprzód do celu
> Drogi mej nie wytyczyły
> Ni dźwięk werbla,
> Ni dźwięk cytry
> Idę póki starczy siły
> Idę po pół litry!".
>
> Był to fragment wiersza w wykonaniu Feliksa Paprota. Czytał Jan Dąbal.
> Obaj z Gliwic.'

Lovely.

> ~~
> ox

[pieranka]

Już za chwilę usłyszycie
Pie¶ń nad pie¶ni, nad chorały,
Co wstrzymuje serca bicie
I wysadza z orbit gały

Słowa, których sens będziecie
Przekazywać swoim wnukom.
Więc słuchajcie, je¶li chcecie
Zetkn±ć się z prawdziw± sztuk±.

Że pie¶ń nasza tu zawita,
Wielka rado¶ć nas rozpiera,
Jak rozpiera groch jelita
Frontowego oficera.

Więc niech nigdy się nie kończy
Pie¶ń, co wi±że serca prawe,
Pie¶ń, co jak ten beton ł±czy
Pragę, Moskwę i Warszawę.

Bo gdy ¶piewa nasze trio,
Biedni ton± w dobrobycie.
Mali rosn±, chudzi tyj±,
Pełno w żłobie i w korycie.

Szybciej wschodzi ozimina,
Ci, co pili już nie pij±,
Równiej idzie dym z komina,
Kiedy ¶piewa nasze trio.

Niech was budz± w każdy ranek,
Niechaj wiod± was przez życie,
Niech wam ¶wiec±, jak kaganek
Słowa, które usłyszycie.

Słowa jakże bliskie duszy,
Morał, który bije w oczy
Sprawi±, że się każdy wzruszy,
A niejeden się pomoczy.

Strofy, które pięknem swoim
Sprawi± wokół moc dobrego.
Sama krowa się wydoi,
I co¶ zrobi się z niczego.

Słuchaj córko, słuchaj synu
Pie¶ni, co jak dzwon rozbrzmiewa,
Pie¶ni, co aż rwie do czynu.
Któż tam rusza praw±? Lewa!

Rzućcie precz niezgody ko¶ci,
Gło¶cie wa¶ni wszelkich schyłek,
A gdy wrogiem kto miło¶ci,
Niech go piorun walnie w tyłek.

Rwijcie w strzępy grub± nitkę,
Któr± wróg intrygi zszywa.
Precz odrzućcie swary wszytkie,
Wielka sztuka was przyzywa.

To dla ciebie dzi¶, stolarzu,
Co dłoń szorstk± masz od hebla,
To dla ciebie dzi¶, murarzu,
Co¶ kolejne wzniósł puebla.

I dla ciebie, inżynierze,
Co¶ zabłysn±ł znów patentem
I dla ciebie też, rentierze,
Co pracujesz, choć masz rentę.

Hej, górnicy, hej, hutnicy,
Po co gadać po próżnicy.
RaĽno chwyćcie kilof w rękę,
Za¶piewamy wam piosenkę.

Za¶piewamy z całej siły,
By się młoty rozdzwoniły,
By pług równ± kroił skibę,
By trafiała sieć na rybę.

By się cegła lepiej kładła,
Żeby dĽwięczał dĽwięk kowadła,
Żeby krosno żwawiej tkało,
Żeby dużo, a nie mało.

Niech więc w niebo poszybuj±
I niech serca wam raduj±
Proste słowa, proste my¶li.
Oto, z czym my do was przy¶li.

Dla was wszystkich, siostry, bracia,
W dżinsach, szortach, czy też w gaciach
¦piewa dzisiaj nasze trio,
Trio: OJCIEC, WUJ I STRYJO!

[oxycort]

"Wiersze po pierwszej
Czyta aktorka... Ależ nie, przepraszam bardzo autorka, nie aktorka
oczywiście - jak mogłem się tak pomylić, doprawdy.
- Czy można już recytować?
- Proszę bardzo.

Jakich słów mam użyć...
- To już jak pani uważa.
- To jest tytuł wiersza!

Jakich słów mam użyć, by... opisać buty,
W których co dzień chodzę na szóstą... do huty..."
~~
ox

[pieranka]

-A tytuł tego obrazu nie chce mi przejśc przez gardło...
-No niechże pan mówi panie Heniu!
-Chłopiec z fujarką...

[pieranka]

- Ty zidiociała pipeto!!!
- Panie Heniu, czy tok mojego rozumowania będzie słuszny, jeśli doprowadzi mnie
on do konstatacji, że mówiąc "zidiociała pipeta", ma pan na myśli naszą
nieocenioną siostrę Anielę Kulankę?

[pieranka]

Dla Ciebie mala oddam moja dusze,
Bo Cie najmilsza miec musze.
A gdyby tego jeszcze bylo malo,
Oddam Ci piekne me cialo.

Oddam me pluco oraz moja nerke,
By moc Cie trzymac za reke.
Oddam wyrostek i jelito grube,
Pol litra krwi dam na probe.

Kory mozgowej pozbede sie gladko,
I tak korzystam z niej rzadko.
A gdy rozkarzesz - oddam moje noge,
Na jednej tez pląsać moge.

Oddam ma trzustke razem ze sledziona,
Bys mogla byc moja zona
Oddam watrobe, nawet dwunastnice,
By piescic moc Twoje... dlonie.

Tu jest tetnica, a tu obok zyla,
Wszystko to dla Ciebie mila.
Oddam zoladek - i tak jest bez tresci,
By moc Twe kraglosci piescic.

Serca nie oddam - wybacz mi dziewczyno,
Bo co by dla Ciebie bilo?
Gdy przy oltarzu oddasz mi swa reke
Wtedy wystapie o rente.

[aniela]

dawniej mlodzian szedl na bój
teraz wszystko mu na ch*

Leze se u plota
na ch* mi robota

jak ul szumi
nasza fabryka
a nam to zwisa