To, co piękne...

S

[Gość: AndrzejG]

Satynowego szala świetlisty splot
Spowijający szczupłą szyję
Szóstym szelestem
Skusił szatana
Skulony śledził
Smukłą sylwetkę
Skreśloną skąpą suknią
Strzelał ślepiami
Szeptał szalone słowa
Szamotał się, szalał, szarpał sierść
Samczo smakował
Szczegóły świetnej szatynki
Szykował sprytny skok,
Sumował siły
Szampan szumiał
Suto skrapiał świecące szminki
Stał się sprawcą
Skrzących spojrzeń
Sekretnych salonowych spotkań
Skwarnej samby
Scalającej samotnych
Spłynął ...
Smolistym smokingiem strącił szkło
- schylony:
Schwycił stopę swej ślicznotki
Scałował sandałek,
Seks? - spytał szybko
- Słaby śmiech
Sperlił się słodko
Stanęły skoczne sutki
Spłonęła szerokim szkarłatem
Smagnięciem stłumiła
Stukot serca szarlatana
Spragnieni szukali siebie
Spalając sypialnie
Smagając skandalem
Struchlałą starszyznę
Stokrotnie symulowali szczytowanie
Szlochając
Skowycząc suczo
Srebrny szal
Symbol szyku
Sfrunął śliską smugą
Splątany smętnym supłem
Smutna szatynka siedziała sama
Spijając spienione szampany
Sandałek spadł
Starła się szminka
Służba sprzątała szurając stołami
Spaliłabym skręta- szepnęła satanicznie
-Spektakl skończony

Katarzyna Kobylińska

Syberyjskie striptizerki

[Gość: AndrzejG]

Syberyjskie striptizerki
słyszą sardoniczne szmerki
sarkającej szpetnie sali
(sala - sami swoi, stali
smakoszowie strip-spelunek,
super-samczy swój stosunek
sygnalizujący spazmem
śmiechu, sykiem ,,Sssss!'', sarkazmem
Sybiraka-sybaryty):
,,Ściągać szuby, seniority!'';
,,Seniority? Skąd! Seniorki!'';
,,Starzejemy się, sikorki-
-sześćdziesięciosześciolatki?
Sklęsły słynne super-zadki?'';
,,Skandal! Szwindel! Szmalu strata!
Striptizerka - szpakowata!'';
,,Szokuj, sławo seks-salonów,
Szarmem swoich salcesonów!''
Satyrycznym szpilkom spekta-
torów stępia szpice sekta
starowierów; starowierzy
sądzą: ,,Skoro Seks się szerzy -
Seks stanowi sedno Sensu,
stąd slogany: SEKS-SZALEŃSTWU
SERCEM SPRZYJAJ, STAROWIERZE;
STRIPTIZERKI SZANUJ SZCZERZE!''
Solidarne stanowisko
siurpryzuje środowisko,
satysfakcjonując szereg
syberyjskich striptizerek.

Stanisław
.
.
.
.
.
.
.
Barańczak

Cień

[Gość: eM]

Mój cień jak błazen za królową.
Kiedy królowa z krzesła wstanie,
błazen nastroszy się na ścianie
i stuknie w sufit głupią głową.

Co może na swój sposób boli
w dwuwymiarowym świecie.Może
błaznowi żle na moim dworze
i wolałby się w innej roli.

Królowa z okna się wychyli
a błazen z okna skoczy w dół
Tak każdą czynność podzielili
ale to nie jest pół na pół.

Ten prostak wziął na siebie gesty,
patos i cały jego bzwstyd,
to wszystko,na co nie mam sił
-koronę,berło,płaszcz królewski.

Będę,ach lekka w ruchu ramion,
ach lekka w odwróceniu głowy,
królu przy naszym pożegnaniu
na stacji kolejowej.

Królu to błazen o tej porze,
królu,położy się na torze.

W.Szymborska.

xxx

[Gość: AndrzejG]

A jeśli jestem błaznem
- jak mnie widzą inni
to czy błazeństwo jest nobilitacją
mego przetrwania
czy też konsekwencją
jeszcze odwagą
już bez obowiązku

Czy można się podpierać
mądrością Stańczyka
nie odkryty zadumą błazeńskiego stroju

A jeśli jestem błaznem
i żyję w błazeństwie
to czy w nim się ukryłem
czy może w nie wrosłem?


Jacek Lubart-Krzysica

Karuzela z Madonnami

[Gość: eM]

Wsiadajcie madonny
madonny
Do bryk sześciokonnych
............Sciokonnych!
Konie wiszą kopytami nad ziemią.
One w brykach na postoju
już drzemią
Każda bryka malowana
w trzy ogniste farbki
I trzy są końskie maści
od sufitu
od dębu
od marchwi
Drgnęły madonny
I orszak konny
Ruszył z kopyta
Lata dookoła
Gramofonowa
Płyta
Taka
płyta:
Migają w krąg anglezy grzyw
I lambrekiny siodeł,
I gorejące wzory bryk
Kwiecisto-laurkowe
A w każdej bryce vis-a-vis
Madonna i madonna
W nieodmiennej pozie tkwi
Od dziecka odchylona
białe konie
bryka czarne konie bryka rude konie bryka
Magnifikat!
A one w Leonardach min,
W obratach Rafaela,
W okrągłych ogniach,w klatkach lin
W przedmieściach i niedzielach.
I w każdej bryce vis-a-vis
Madonna i madonna
I nie wiadomo która śpi,
A która jest natchniona
szóstka koni
one szóstka koni
one
Zakręcone!
I coraz wolniej karuzela
Puszcza refren
I peryfe
rafa
elickie
madonny
przed
mieścia
wymieniają
konne piętro
----------------------------------
Wsiadajcie
W sześcio...!

M.Białoszewski.

Dobranoc i dziękuję.

...no... co...

[Gość: AndrzejG]

...no... co...
...ustala sie jej (Wszawie)
...pejzaż
to że coś ktoś nie widzi
...że wszystko na raz
- dowód?
- na stałe, wyciapywana,
...wy... te... rzeźb... skał... Wschścian
wypudło - ? dobre -
różne, siakie
- - - -
Się narzekało: soc.
A to zatkał sam los
strat - ? - nie. Pałac?
o ho-ho-ho. jak zachód,
popatrzcie: co za zlanie
w nasz PKIN GWONTU

Mirona Białoszewski

Czwarta nad ranem

[Gość: AndrzejG]

Godzina z nocy na dzień.
Godzina z boku na bok.
Godzina dla trzydziestoletnich.

Godzina uprzątnięta pod kogutów pianie.
Godzina, kiedy ziemia zapiera nas.
Godzina, kiedy wieje od wygasłych gwiazd.
Godzina a-czy-po-nas-nic-nie-pozostanie.

Godzina pusta.
Głucha, czcza.
Dno wszystkich innych godzin.

Nikomu nie jest dobrze o czwartej nad ranem.
Jeśli mrówkom jest dobrze o czwartej nad ranem
- pogratulujmy mrówkom. I niech przyjdzie piąta,
o ile mamy dalej żyć.



Wisława Szymborska

---------------------
Witam

***

[Gość: eM]

Czy to ja mieszkam w wierszu
czy on wynajmuje
mój niepokój,
nie umiem
powiedzieć
kto drzwiami umysłu tak trzaska,
jaki dziki lokator pali długo w noc
bruliony światła-

A.Kuciak.

*********************************

Niestety dokładnie wymierzone

Sobota,25 sierpnia 1888,17;20
taka data widnieje pod fotografią dwu
starych kobiet obok białego domu,
z dziedzińcem w tle.Jedna z nich
siedzi w fotelu z pieskiem
na padołku.Druga patrzy na kwiaty.
Być może kobiety są szczęśliwe,
ale zaraz potem jest sobota,
25 sierpnia 1888,17;21,
wszystko skończone.

Dzieńdobry.

Nasze babcie

[Gość: AndrzejG]

Nasze babcie rozmawiają pewnie ze sobą
po niebiesku.
Może ucinają pogawędki
pod drzewem dobrego i złego.
Kiwają dobrodusznie głowami
nad znikomością swych wnuków,
gdy ci uparcie nie biorą jej pod uwagę.

Niełatwo się z wami rozstać, mileńkie.
Postójcie jeszcze pod drzewem.
W swoich szeptach, w szmerach sukni brązowych.
Z wami jest nam bezpieczniej.
Tam w dole.
Pomiędzy dobrem i złem.

Alicja Rybałko

Moja poezja

[Gość: eM]

Moja poezja
jest bardzo cielesna

zaczyna się w zakrzywieniu
ust i
linią włosów opada w
zagłębienie karku

potem spływa kręgosłupem w dół
i
na nogi dwie się rozrywa

delikatnie krąży wokół
piersi

obrysowuje kształt brzucha i
w gałązki palców się wpina

Taka jest moja poezja
na strzępki ciała rozdarta
rozrysowana zmarszczkami
na skórze.

P.M.L.Banach

Fragment autoportretu wyssany z palca

[Gość: AndrzejG]

trochę jak
izobary na mapie pogody
prądy w lagunie koncentryczne fale
rozdwajane przez podwodną rafę
łamane zwrotnikiem
wsysane w głębię
co adorują półwysep
wrośnięty w niestały ląd

trochę jak
labirynt
nie domyślany do środka
źle zaorany pagórek śniegu
jak wir zmieszanej gliny
zaschnięty w przypadek

ten malowniczy bohomaz
może niepowtarzalny
jak zdjęcie lotnicze
ten portret opuszka prawego kciuka
pewnie ma sens
z oddalenia

może dopiero
z gwiazd


Piotr Michałowski

Autoportret radosny

[Gość: eM]

Nie myślcie,że jestem nieszczęśliwy.
Cieszę się,że myślę.
Myślcie,że się cieszę.

Swiadomość jest tańcem radości.
Moja świadomość tańczy
przed lampą deszczu
przed łupiną ściany
przed sklepem spożywczym z wiecami kapusty
przed ustami mówiących przyjaciół
przed własną ręką nieoczekiwaną
przed niewydrążoną rzeżbą rzeczywistości-

w przepychu najlepszej zabawy
i najwznioślejszego nabożeństwa
nieoddzielnie
moja świadomość tańczy.

A kiedy porwie się taniec,
zwyczajem każdego kłębka,
pójdę do nieba-
gdzie się nic nie czuje
gdzie od początku byłem,zanim byłem
gdzie już do końca będę,gdy nie będę,
tam radość nie do opisania.

M.Białoszewski.

Andrzeju...

[anka11]

Dziękuję, rzeczywiscie warto było tu zajrzeć.
Nie bedę musiała wcale grzmieć.
Napiszę kilka cichych słów. Po przeczytaniu tego, co tu już napisano.
Pozdrawiam.

Szept...

[Gość: AndrzejG]

Słyszałeś, słyszeliście
Jak na strzelistych topolach szepcząc szumią liście?
Jak szczebiotliwe ptaszęta śpiewają, przekomarzają
Skrzydłami trzepoczą, piórami furkoczą
Strzeliście, przestrzennie – letnio, zmowo, jesiennie
Powietrze przecinają, przystaną, przekomarzają
Śpiewają, płaczą odpoczywają...
Widziałeś, widzieliście
Jak szeleszczą szepcząc, szeleszcząc szumią
Posłuchaj, wsłuchaj zrozumiesz
Odczytasz przestrzeń w liści szumie
Przyłącz się, zaszepcz, wyszeptaj – zrozumiesz
Dźwięk w ciszy drzew poszumie
Tam , gdzie samotnie szumią liście
Usiądź, poczekaj, zaszeptaj – zrozumiesz
Szeptem powiedz tak, by słowo w słowo wpadło
By słowa nie zginęły w dźwięków tłumie
A... zrozumiesz, krzyku nikt nie zrozumie
Zaprzepaść, przepowiedz, zaszeptaj
Przeczekaj, posłuchaj, odpowie, zrozumie
Szepcz delikatnie tak, jak na łąkach trawa się kołysze
Łagodnym szumem usypiając ciszę
Byle by słowo nie stało się dźwiękiem
Bo... przestraszysz ptaki
Zafurkoczą, zatrzepoczą, przestraszą, odlecą
Strzeliście, wysoko ku słońcu , ku obłokom
Szeptem, szelestnie przestrzenne przekaż
Przesałanie w kolorach tęczowego słowa
Migotliwe, wyszeptane, zwierzone igrające
Widziałeś, widzieliście iskrząco kolorowe spojrzenie?
Czyjeś szeptem szelestnie wyszeptane westchnienie
Co ciszę obudziło w dłoniach, przez czas przez quasi sekundę
Przekazane wyszeptane, ostrożne, wiadome czy niewiadome?
Postrzegane czy niepostrzegane? odpowie ci on – ona
Harfa stojąca bezdźwięcznie gotowa – nastrojona
Spojrzyj, rozpatrz, zobacz, przekonaj
Tylko ostrożnie, bo przestraszysz ptaki...i odlecą w niewiadome


Modrzejewski Tomasz

Na trakcie

[Gość: AndrzejG]

Na trakcie życia
Narodziny śmierć
i polujący wiatr słów

Na tym trakcie bez końca
bezradni świadkowie tajemnic istnienia
nie dowierzają Bogu
Bałwochwalcy tworzą ideę
-macki swej władzy-
Idea - karykatura Boga-
Karmi tłumy bełkotem utopii
Im bardziej porywająca idea
tym gęstsze są masowe groby

Na tym trakcie walki
wszystkich o wszystko
szukam drogi dla siebie
Utopia to jedyna dostępna mi wiedza
Patrzę w słońce
ciemnością utopii
Próbuję zdobyć świat
przez jedność ze światem
Wyrzekam się własnego ja
Staję się jednym
z trawą ważką mgłą
Lecz jest to kolejna utopia

Na tym trakcie życia
uczę się samotności krwi i myśli
Jawi się we mnie cień wieczności
A może dym odrzuconej ofiary


Krystyna Szlaga

Widokówka z tego świata

[Gość: eM]

Szkoda,że Cię tu nie ma.Zamieszkałem w punkcie,
z którego mam za darmo rozległe widoki:
gdziekolwiek stanąć na wystygłym gruncie
tej przypłaszczonej kropki,zawsze ponad głową
ta sama mrożna próżnia
milczy swą nałogową
odpowiedż.Klimat znośny,chociaż bywa różnie.
Powietrze lepsze pewnie niż gdzie indziej.
Są urozmaicenia:klucz żurawi,cienie
palm i wieżowców,grzmot,bufiasty obłok.
Ale dosyć już o mnie.Powiedz,co u Ciebie
słychać,co można widzieć,
gdy się jest Tobą.

Szkoda,że Cię tu nie ma.Zawarłem się w chwili
dumnej,że się rozrasta w nowotwór epoki;
choć jak ją nazwą,co będą mówili
o niej ci,co przewyższą nas o grubą warstwę
geologiczną stojąc
na naszym próchnie,łgarstwie,
niezniszczalnym plastiku,doskonaląc swoją
własną mieszankę śmiecia i rozpaczy
nie wiem.Jak zgniatacz złomu,sekunda ubija
kolejny stopień,rosnący pod stopą.
Ale dosyć już o mnie.Mów jak Tobie mija
czas-i czy czas coś znaczy,
gdy się jest Tobą.

Szkoda,że Cię tu nie ma.Zagłębiam się w ciele,
w którym zaszyfrowane są tajne wyroki
śmierci lub dożywocia-co niewiele
różni się jedno z drugim w grząskim gruncie rzeczy,
a jednak ta lektóra
wciąga mnie,niedorzeczny
kryminał krwi i grozy,powieść rzeka,która
swój mętny finał poznać mi pozwoli
dopiero,gdy i tak nie będę w stanie unieść
zamkniętych ciepłą dłonią zimnych powiek.
Ale dosyć już o mnie.Mów jak Ty się czujesz
z moim bólem-jak boli
Ciebie Twój człowiek.

S.Barańczak.

pytania do Boga, reakcja na człowieka

[Gość: AndrzejG]

czasami wytężam słuch
by usłyszeć
nie słyszę
czasami wytężam wzrok
by zobaczyć
nie widzę
czasami zatykam uszy
czasami odwracam oczy
czasami celowo nie czuję
i dlatego
nie wiem kim jestem
czasami otwieram serce

eI DiabIo

Walc

[Gość: eM]

tańczyłam wczoraj walca
z markizem

pamiętam jeszcze zapach jego skóry
i palący dotyk palców-
czerwonych smug pożądania

rozkoszny ból rozlewał się
wzdłuż kręgosłupa
znaczył każdą wypukłość ciała
łzą rozperloną

ukrywałam go w sobie głęboko
dzieliłam z nim przerażenie
by zgasnąć razem ze świtem

tańczyłam wczoraj walca
z de Sade markizem

P.M.L.Banach.

Dotknąłem dłoni-marzenie

[Gość: eM]

dotknąłem dłoni-
jakbym w ogniu stogu
odnalazł garstkę
wylękłego lodu

słonecznik upadł
na zdumione biurko
nagle pojąłem-
zaczęło się jutro

płonące oczy
na nieznanej stacji
sny ocienione
oddechem akacji

co ominęło
nadleciało z dworu
jaskółką burzy
gałązką jemioły.

J.Tomaszkiewicz.

Życie to nie teatr

[Gość: AndrzejG]

Życie to jest teatr, mówisz ciągle, opowiadasz;
Maski coraz inne, coraz mylne się zakłada;
Wszystko to zabawa, wszystko to jest jedna gra
Przy otwartych i zamkniętych drzwiach.
To jest gra!

Życie to nie teatr, ja ci na to odpowiadam;
Życie to nie tylko kolorowa maskarada;
Życie jest straszniejsze i piękniejsze jeszcze jest;
Wszystko przy nim blednie, blednie nawet sama śmierć!
Ty i ja - teatry to są dwa!
Ty i ja!

Ty - ty prawdziwej nie uronisz łzy.
Ty najwyżej w górę wznosisz brwi.
Nawet kiedy źle ci jest, to nie jest źle.
Bo ty grasz!

Ja - duszę na ramieniu wiecznie mam.
Cały jestem zbudowany z ran.
Lecz kaleką nie ja jestem, tylko ty!

Dzisiaj bankiet u artystów, ty się tam wybierasz;
Gości będzie dużo, nieodstępna tyraliera;
Flirt i alkohole, może tańce będą też,
Drzwi otwarte zamkną potem się.
No i cześć!

Wpadnę tam na chwilę, zanim spuchnie atmosfera;
Wódki dwie wypiję, potem cicho się pozbieram;
Wyjdę na ulicę, przy fontannie zmoczę łeb;
Wyjdę na przestworza, przecudowny stworzę wiersz.
Ty i ja - teatry to są dwa.
Ty i ja!

Ty - ty prawdziwej nie uronisz łzy.
Ty najwyżej w górę wznosisz brwi.
I niezaraźliwy wcale jest twój śmiech.
Bo ty grasz!

Ja - duszę na ramieniu wiecznie mam.
Cały jestem zbudowany z ran.
Lecz gdy śmieje się, to wkrąg się śmieje świat!


Edward Stachura

Piosenka o porcelanie

[Gość: eM]

Różowe moje spodeczki,
Kwieciste filiżanki,
Leżące na brzegu rzeczki
Tam kędy przeszły tanki.
Wietrzyk nad wami polata,
Puchy z pierzyny roni,
Na czarny ślad opada,
Złamanej cień jabłoni.
Ziemia gdzie spojrzysz,zasłana
Bryzgami kruchej piany,
Niczego mi proszę pana
Tak nie żal jak porcelany.

Zaledwie wstanie jutrzenka
Ponad widnokrąg płaski
Słychać gdzie ziemia stęka
Maleńkich spodeczków trzaski.
Sny majstrów drogocenne,
Pióra zamarzłych łabędzi,
Idą w ruczaje podziemne
I żadnej o nich pamięci.
Więc ledwo zerwę się z rana
Mijam to zadumany.
Niczego mi proszę pana
Tak nie żal jak porcelany.

Równina do brzegu słońca
Miazgą skorupek pokryta.
Ich warstwa rześko chrupiąca
Pod mymi butami zgrzyta.
O świecidełka wy płone
Co radowałyście barwą
Teraz ach zaplamione
Brzydką zakrzepłą farbą.
Leżą na świerzych kurhanach
Uszka i denka i dzbany.
Niczego mi proszę pana
Tak nie żal jak porcelany.

C.Miłosz.

przemijanie

[Gość: AndrzejG]

I wszystko było czyste
jak bywa czysty ranek
a droga wiodła prosto
wrześniowym cichym gajem
deszczowe łzy po liściach
nawet nie chciały kapać
odbite w błocie stopy
odchodzącego lata
czerwona jarzębina
jak słońca pożegnanie
szepczące stare drzewa
wiedzą, że coś się stanie
i w oczach twych zmartwienie
i w oczach twych niepokój
nie chcemy nic już wiedzieć!
nie chcemy iść do przodu !
i jedno mam pragnienie
niech zegar z nami zaśnie
bo wiem , że cos ucieknie
tak smutne przemijanie


Andrzej Hutniczak

***

[Gość: eM]

Nie ma cię tu ani nigdzie
Nie ma cię bareą zapachem
kawałkiem przestrzeni
zielonym sweterkiem
uśmiechem wąskich warg

Długo szukałam
w miejscach gdzie byłeś
wszystkie włosy
pożarł odkurzacz
perfumy odleciały
z wiatrem
W szafie samotne nagie wieszaki

I choć głowę przytulam codziennie
do poręczy twojego fotela
tylko ból głaszcze mnie
po włosach.

B.Kuklińska.

Trzy miłości

[Gość: AndrzejG]

Pierwsza miłość z wiatrem gna, z niepokoju drży
Druga miłość życie zna i z tej pierwszej drwi
A ta trzecia jak tchórz w drzwiach przekręca klucz
I walizkę ma spakowaną już.

Pierwsza wojna - pal ją sześć, to już tyle lat.
Druga wojna - jeszcze dziś winnych szuka świat
A tej trzeciej co chce przerwać nasze dni,
Winien będziesz ty, winien będziesz ty.

Pierwsze kłamstwo, myślisz : ech, zażartował ktoś
Drugie kłamstwo - gorzki śmiech, śmiechu nigdy dość.
A to trzecie, gdy już przejdzie przez twój próg
Głębiej zrani cię, niż na wojnie wróg.

Bułat Okudżawa

Śmiech"

[Gość: AndrzejG]

Szczęście to banał
Jak człowiek na czole
wypisane ma pech.
Smutek to tchnienie
Które smagle rozprasza
Donośny śmiech.
Pech to przekleństwo
Które człowiekowi
Wnet zapiera dech...
...A Życie?
A życie to miłość
To smutek i pech
Życie to życie...
Wiecznie śmiech i śmiech...

..Garrick..
8 . III . 2002


Radośnie dobranoc

***

[Gość: eM]

Kto jest ten dziwny nieznajomy,
Co mnie urzeka swoim gusłem?
Rozrzuca mnie jak wiązkę słomy
I znów związuje mnie powrósłem.

Ogniem przepala moje ciało,
Duszę mi toczy jak czerw sprzęty,
Spać mi nie daje przez noc całą,
A jednak wstaję wypoczęty.

Lagodnym zmierzchem mnie weseli,
Gdy radość mego dnia się kończy.
Jak rozstaj drogi moje dzieli
I jak most brzegi moje łączy.

L.Staff.
Dobranoc :0)

[Gość: eM]

Garniemy się do muzyki
muzyka to jest nasz festyn,
kochamy trąby i smyki,
obój,klarnet i klawesyn.

Jest w domu lichtarz nieduży
z wysoką świecą szkarłatną;
ona do koncertów służy,
do dżwięku dodaje światło.

Ty ją zapalasz w godzinie
muzycznej i płomyk świeci
w chwili gdy z głośnika płynie
Koncert Brandenburski Trzeci.

Radość jak poważny taniec
przesuwa swój cień po ścianach.
I pada świecy pełganie
na twarz Jana Sebastiana.

Lipski kantor bardzo mile
uśmiecha się zza oszklenia.
Chciałbym wszystkie takie chwile
ocalić od zapomnienia.
(fragment)

K.I.Gałczyński.
Miłej niedzieli.

Ideał mężczyzny

[Gość: AndrzejG]

Mężczyzna szyty na miarę
Przez krawca perfekcjonistę
Podkreśli me wdzięki i w siebie da wiarę
Zaskoczy każdego stylistę

Mężczyzna na wiele sezonów
W fasonie ponadczasowym
Przed deszczem i smutkiem najlepsza ochrona
Mężczyzna na każdą pogodę

Choć w talii się marszczy fatalnie
Stracił urok nowego okrycia
Leży na mnie jak skóra, wprost idealnie
Mężczyzna na resztę życia


Pebbels

---------------------------
Miłej:)

Wszystko jedno

[Gość: eM]

Słońce osusza trotuary,
I małe pączki drżą na bzach.
Najdrożsi moi!Jestem cały
Sentymentalnem,głupiem "ach".

Swiat jest tak piękny,że się sobą
Zachwycam ciągle!Nie ma dnia,
Bym się nie pytał mych znajomych,
Czy jest szczęśliwszy ktoś niż ja.

Stałem się znów najprzystojniejszy,
Znowu zielenię się,jak maj,
I jestem chyba najciekawszy
I mądry ponad wszystkie "naj"

Kupiłem sobie nowy kostium
I paraduję dumnie w nim
Palę egipskie papierosy-
Ach wiatr,ach dym!

Kłaniam się znów wysmukłym paniom,
Zbieram spojrzenia z długich rzęs
I w bezsensownem mojem szczęściu
Znajduję jakiś wielki sens.

Najdrożsi moi!Wszystko jedno:
Glupio czy mądrze,ja czy wy,
W słońcu już wyschły trotuary
I jutro kwitnąć będą bzy.

K.Wierzyński.

Mądrość

[Gość: AndrzejG]

VIII
Skromne życie wśród zajęć łatwych, nieciekawych,
To czyn, co, tylko z wielkiej miłości się rodzi.
Mieć radość, gdy po smutnym dniu dzień smutny
wschodzi
Być mocnym, a zużywać się na drobne sprawy,

Łowić uchem jedynie z wielkomiejskiej wrzawy
Zew dzwonów, o mój Boże, co z wieży dochodzi,
A mieć samemu udział w tej wrzawie, gdy chodzi
0 spełnianie prac błahych jak dziecka zabawy,

5pać pod dachem grzeszników z sercem pokutnika,
Kochać ciszę, a przecież rozmów nie unikać;
Takk długi czas, jak wielka cierpliwość bez skargi,

I wciąż naiwne skrupuły, wciąż skruchy nawroty ,
I tyle tych zachodów o te biedne cnoty !
Wstyd, rzekł Anioł Stróż, pycha zaczyna przetargi!


Paul Verlaine tł.Anna Drzewicka

Gdy kwitnie żonkil (ten,co wie)

[Gość: eM]

gdy kwitnie żonkil (ten co wie
że żyjesz,aby stawać się)
zapomnij lecz,pamiętaj że

gdy kwitną bzy,co głoszą,iż
budzisz się po to,aby śnić
pamiętaj co (zapomnij nic)

gdy kwitnie róża (rajski ptak
płonący w naszych szarych snach)
zapomnij czy,pamiętaj tak

gdy tak rozkwita każdy cud
że myśl nie może złapać tchu,
pamiętaj gdzie (zapomnij tu)

i (gdy nam czas objawi,że
od czasu nas uwolnić chce)
zapomnij mnie,pamiętaj mnie.

E.E.Cummings.

Mądrość

[Gość: AndrzejG]

VII
Złudny blask lśnił dzień cały, biedna moja duszo,
I rozedrganiean miedzi zachód już wyzłaca.
O, zamknij oczy,duszo, i czym prędzej wracaj:
Jedna ze złud najgorszych. Uchodź przed pokusą.

Lśnił przez dzień cały, gradem płomienistym krusząc
Winobranie na zboczach wzgórz, i w proch obracał
Wszelkie żniwo w dolinie, i w niwecz zatracał
Niebo jasne, co śpiewem woła cię nad głuszą.

Zblednij i odejdź z wolna. i składając dłonie.
Czyż nam to wczoraj jutra wspaniałe pochłonie?
Czyżby dawny szał jszcze skradał się uparcie?

Te wspomnienia od nowa trzebaż będzie burzyć ?
Gwałtowne, najstraszliwsze już chyba natarcie !
O idź się modlić, idź się modlić przeciw burzy .

Paul Verlaine tł.Anna Drzewicka

Szafirowa romanca

[Gość: eM]

Szafirową nitkę wieczór plącze,
szafirowe cienie zwodzą nas,
szafirowy,szafirowy chłopcze,
Ze mnie kochasz,powiedz jeszcze raz.

Jeszcze raz w sekrecie
szukasz moich rąk,
jeszcze raz jak pierścień
drży księżyca krąg,
jeszcze raz namowy i rozmowy,
jeszcze raz mój chłopcze szafirowy-
jeszcze raz w jaśminy,
jeszcze raz pod wiatr,
jeszcze raz popłynie
pieśń bez słów przez świat,
jeszcze raz powróżysz z płatków róży
i powtóżysz wszystko jeszcze raz.

Jeśli kiedyś będziesz w wielkiej biedzie,
zagubiony w plątaninie lat,
do altany dawnej cię powiedzie,
zaprowadzi szafirowy ślad-
szafirowe ptaki
z szafirowych gniazd.

Szafirowe szlaki
szafirowych gwiazd
szafirowe noce i noc owa
od szafiru cała szafirowa,
szafirowe suknie,szafirowy cień
w szafirowym oknie szafirowy dzień.
Jeśli raz pokochasz w życiu szafir
pójdziesz w szafir jako jedna z gwiazd.

K.I.Gałczyński.

***

[Gość: AndrzejG]

xxx

Dziewczyny przestają kochać
poetów
zarzucaję im brak kalkulacji
w życiu -

Bo cóż pozostaje z dedykacji
ulotnej jak zapach perfum
kiedy u boku dam
twardzi chłopcy z reklam

A jednak zazdrośni o wiersz
jakie to głupie -
z niemodnym dziś rymem
co nigdy nie dosięgnie szyi
wsiadającej do audi szatynki


Romuald Mieczkowski

Pismo obrazkowe

[Gość: AndrzejG]

Kobiet nie czyta się do poduszki
Nie rozbiera gramatycznie ani logicznie
Kobiety się rozbiera do naga

Kobiety pisane językiem
czyta się po kryjomu
pod kołdrą
przy świetle latarki

Czyta się opuszkami palców
czyta się wspak
do góry nogami
rozkłada na każdą literę z osobna

Kobiety czyta się na głos
powtarza po cichu
głośno się powtarza
uczy się na pamięć

Kobiety są pisane mężczyzną
na skórze
po wewnętrznej stronie
Kobiety są mężczyznom pisane


Lesław Nowara

****

[Gość: eM]

Z tkliwością-bo po kryjomu
Wszystkich porzucę jutro-
Czule rozmyślam komu
Zostawię me wilcze futro,

Komu-mój pled prześwietny
I z chartem cienką laskę,
Komu me bransolety
Z turkusów cennym blaskiem...

Wszystkie notatki i kwiaty
Zachować-nie w mojej mocy...
Iciebie,mój rymie bogaty,
I ciebie,ostatnia nocy!

M.Cwietajewa.

Serce

[Gość: eM]

Serce Twe jest jak klatka mała i różowa,
W której paluszkach perła i słowik się chowa.

Od perły serce płonie,staje się przejrzyste-
Słowik przez nie spogląda,jak przez szkiełko czyste,

I widząc na różowo świat,niebo i ludzi,
Przelewa drżącą perłę w gardziołku i studzi.

Lecz jedna perła rodzi,pereł coraz więcej,
Coraz ciasniej jest w sercu,i coraz goręcej,

Więc słowik z trwogi woła,że świat się zapalił,
Lecz głos mu się w gardziołku perli i krysztali,

I języczek jak kropla spada rubinowa
Od pragnienia na poły blada i różowa.

I słowik, tonąc w perłach gorącego trunku,
Główką,boleśnie zgiętą,przyzywa ratunku.

J.Liebert.

Zakochani

[Gość: eM]

Wicher chmury rozwiesza,szumi
zapachami,
park utonął w jeziorze,drzewa
w wodzie milczą.
Róża półmrok fiołkowy białą farbą
plami,
pies wyje do księżyca melopeę wilczą.
W altance nad jeziorem siedzą dwie
niemowy,
czekając,aby słowikniemoc ich
wysłowił.

M.Pawlikowska-Jasnorzewska.

Oczy tej małej

[Gość: eM]

Posłuchaj pan,pani podróżny,
co się zdarzyło na Próżnej:
Zyła tam Jagna ,dobra i czysta,
i chodził do niej Jan kancelista,
akurat to była niedziela,
kręciła się karuzela.
Zabrał tam Jagnę kochanek czuły
i całkiem zmącił jej miły umysł.

Oczy tej małej jak dwa błękity
myśli tej małej-białe zeszyty.
A on był dla niej jak młody bóg,
Zebyż on jeszcze kochać mógł.

A lato, jak bywa w Warszawie,
młodym służyło łaskawie.
On ją zabierał na łódki,
a ona jego leczyła smutki.
Posłuchaj pan,panie wędrowny:
nastał ten dzień niewymowny,
odszedł bez słowa kochanek podły,
na nic się zdały płacz jej i modły.

Oczy tej małej jak dwa błękity,
myśli tej małej-białe zeszyty.
A on był dla niej jak młody bóg,
żebyż on jeszcze kochać mógł.

Pociągi odchodzą i statki,
ona nie wróci do matki.
Kto by uwierzył w całym Makowie,
że dla niej światem był jeden człowiek.
Przez niego więc siebie zabiła
ta,co z miłości tańczyła.
Bóg jej wybaczył czyny sercowe
i lody podał jej malinowe.

Oczy tej małej jak dwa błękity,
myśli tej małej-białe zeszyty
A on był dla niej więcej niż Bóg,
żebyż on jeszcze kochać mógł.

Posłuchaj niewierny kochanku,
co nienawidzisz poranków:
wróci do ciebie jeszcze ta trumna,
gdzie leży twoja kochanka dumna.
Bo taki,co kochać nie umie,
przegra-choć wszystko rozumie.
Bóg cię pokarze swą nieczułością
zato,żeś gardził ludzką miłością.

Oczy tej małej jak dwa błękity,
myśli tej małej-białe zeszyty.
A tyś był dla niej więcej niż Bóg,
pokłoń się do jej martwych nóg.

A.Osiecka.

Ja nie chcę spać

[Gość: eM]

Ja nie chcę spać,
ja nie chcę umierać,
chcę tylko wędrować
po pastwiskach nieba,
białozielone obłoki zbierać,
niczego więcej mi nie potrzeba.

Bo chociaż nie ma
tam brzegu mojego,
śniegów i nieba,nieba zielonego,
noc mnie nie nuży,dzień się nie dłuży,
bo wciąż w podróży,w drodze pod wiatr.

A.Osiecka.

[Gość: AndrzejG]

Rozstanie

Upokorzenia nie zatarłaś chwili...
Zbyt długo kazałaś mi w nim trwać.
Ja przecież mogłem się pomylić...
Gdy w chwili złej dawałem ci swój czas.


Józef Kniecpolski

Z wierszy do Błoka

[Gość: eM]

Twoje imię-ptaszyna w rękach,
Twoje imię -zimno sopelka,
Jedno jedyne ust poruszenie,
Twoje imię-sylaba,drgnienie,
Schwytana w locie piłeczka,
W ustach srebrny dzwięk dzwoneczka.

Kamień rzucony na dno strumienia
Pluszcząc zapłacze twoim imieniem.
W lekkim tę tencie kopyt po nocy
Rozgłośnie imię twoje się toczy.
Wypowie nam je u skroni
Dżwięczny szczęk broni.

Twoje imię-ach,tak nie można!
Twoje imię-pocałunek ostrożny
W lekki chłód nieruchomych powiek
Twoje imię-pocałunek śniegowy.
Błękitny łyk,lodowy,zrodlany.
Z twoim imieniem-sen nieprzespany.

M.Cwietajewa
*******************
Bardzo chętnie.
Dopadła mnie proza życia-grypa dlatego mniej mnie.Pozdrawiam.

Jakim jesteś...

[Gość: AndrzejG]

Wspólne nasze wędrowanie
po zakrętach słów
i ekspresji świata dwóch
zaprowadziło mnie
na uliczkę pytań...
Jakim jesteś ty,
który stajesz się
tak nieoczekiwanie,
przez odległość
przestrzennych zasłon
przychodząc,
niespokojnymi chwilami
burzysz
świat poskładany
z beznamiętnych dni i nocy,
przez odległość
cichych słów
siebie zanurzając,
brzmieniem głosu
wyplatasz
wielobarwne marzenia-sny...

Jakim jesteś... .


Grażyna Bednarski

---------------------------------
Czy chcesz bawić się dalej?

***

[Gość: eM]

Niczym anioł,który zmącił wodę,
Moją twarz spojrzeniem ogarnąłeś,
Przywróciłeś siłę i swobodę,
Na pamiątkę cudu pierścień wziąłeś.
Mój rumieniec gorący,niezdrowy
Starł z policzków smutek bogobojny.
Zapamiętam do deski grobowej
Miesiąc śnieżyc,luty niespokojny.


Napis na portrecie
******************

Pomiot czarta i pełni księżyca,
Snieżny marmur w półmroku alei,
Tancereczka,fatalna dziewica,
Najpiękniejsza ze wszystkich kamei.
To przez takie wielu śmierć spotkało,
To po taką Czyngis-chan słał posła,
Taka sama tacę we krwi całą
Z głową Jana Chrzciciela przyniosła.

A.Achmatowa.

[Gość: AndrzejG]

Szukałem Ciebie pośród kobiet roju... (fragmant Hymnu do miłości)




Szukałem Ciebie pośród kobiet roju,
czekałem Ciebie o każdej godzinie
i pełen byłem trwóg i niepokoju,
że zanim przyjdziesz, życie moje minie.
Bo nie wątpiłem, że jesteś, że moje
oczekiwanie nie jest czczym złudzeniem,
że niedaleko gdzieś od ciebie stoję
z moją tęsknotą, nadzieją, pragnieniem.


Kazimierz Tetmajer

Zgłupiałem na punkcie jamników

[Gość: eM]

Z głupiałem na punkcie jamników.
Mieszkałem w bloku.Mieszkanie było za małe.
Wezwałem murarza,kazałem powiększyć pokoje
i zrobić coś z balkonem.
"Balkon może się przydać,lepiej go zostawić"-
powiedział.
"Zostawić,zostawić,zostawić",zdecydowałem.
Poradził sobie z betonowymi płytami,przyniósł cegły,
Postawił nowe ściany i wymienił okna na szczelne.
Jamników przybywało,

Sąsiadka powiedziała"Jeżeli ktoś nie wstrzyma tych prac,
niebawem wszyscy zamieszkamy z panem"
Odpowiedziałem;"ze mną i z moimi jamnikami"
Inna sąsiadka dodała;"Za pół roku pańskim jamnikom,
znowu zabraknie miejsca".
Powiedziałem:"Murarz zburzy ściany i postawi nowe".
Przechodzień dodał:"Nie słyszałem,żeby ktoś wygrał z kimś,
kto zgłupiał na punkcie jamników"
A ja na to:"Nie lubię jedynie śmieciarek i mało szczekają,
Niktórzy przechodnie są w stanie to pojąć".

D.Foks (z Carla Sandburga).

Zielony walc

[Gość: eM]

Sny się prześniły,
tańce wytańczyły,
oczy wypłakały,
serca wykochały,
ognie już nie płoną,
byłam tobie żoną
jedną noc szaloną,
kiedy śpiewał nam ten
alc natchniony,
kiedy szumiał walc,
walc zielony,
młody walc!Ach młody:
tak się bardzo śpieszył,
tak uparcie grzeszył,
taki był magiczny,
taki był muzyczny,
i liryczny,
tak mu było żal,
że odpłynie
tamten bal...że minie...
Gdybym ci wierzyła,
gdybym nie marzyła,
gdybym nie goniła,
nocą nie błądziła,
wody nie mąciła,
tu na ziemi żyła,
to ty byś mnie kochał
jeszcze dziś - i -:
Chmury za oknami
gwiazdy za chmurami,
góry z dolinami,
owce z barankami,
wszystko by tańczyło,
wszystko by mówiło
że to miłość,miłość
trwa.Gdybym nie płakała,
gdybym nie szalała,
w oczy się nie śmiała,
róż nie wyrzucała,
tylko się starała,
płomień osłaniała,
to ty byś mnie kochał
jeszcze dziś...
Damy z waletami,
Króle z królikami,
noce z porankami,
czyny ze słowami,
wszystko by tańczyło,
wszystko by mówiło,
że to miłość,miłość
trwa!

A.Osiecka.

Niepewność

[Gość: AndrzejG]

Gdy cię nie widzę, nie wzdycham, nie płaczę,
Nie tracę zmysłów, kiedy cię zobaczę;
Jednakże gdy cię długo nie oglądam,
Czegoś mi braknie, kogoś widzieć żądam
I tęskniąc sobie zadaję pytanie:
Czy to jest przyjaźń? czy to jest kochanie?

Cierpiałem nieraz, nie myślałem wcale,
Abym przed tobą szedł wylewać żale;
Idąc bez celu, nie pilnując drogi,
Sam nie pojmuję, jak w twe zajdę progi;
I wchodząc sobie zadaję pytanie:
Co mnie tu wiodło? przyjaźń czy kochanie?

Gdy z oczu znikniesz, nie mogę ni razu
W myśli twojego odnowić obrazu;
Jednakże nieraz czuję mimo chęci,
Że on jest zawsze blisko mej pamięci.
I znowu sobie zadaję pytanie:
Czy to jest przyjaźń? czy to jest kochanie?

Dla twego zdrowia życia bym nie skąpił,
Po twą spokojność do piekieł bym zstąpił;
Choć śmiałej żądzy nie ma w sercu mojem,
Bym był dla ciebie zdrowiem i pokojem.
I znowu sobie powtarzam pytanie:
Czy to jest przyjaźń? czy to jest kochanie?






A. Mickiewicz

*****

[Gość: AndrzejG]

Za Twoje zdrowie!
Piłem dziś...
i pewnie będę pił jutro.

Szare obrazy przede mną
przesuwają się
coraz wolniej.
Kiedy staną?

Stanie moje serce,
a ja nie będę mógł
wprawić go w ruch.

Kufel...
z okrzykiem rozpaczy
roztrzaska się o podłogę.
Ludzie zastygną...

to przyszłość...

Twoje zdrowie!


D. Radosławski


------------------------------
Z ilością jest super , każdy ma ograniczony czas.
W zapytaniu chciałem przemycić informację,
że jest to dla mnie zabawa.
Wracaj do zdrowia.

[nic_nie_wiem]

ANIOŁ

Pewnego wiosennego dnia
spotkalam na swej drodze aniola
Ze skrzydlami takimi jak ja
Z myslami piekniejszymi niz moje
Stanelam tak przed nim w swej bieli
Rozpostarlam anielskie skrzydla
Popatrzylam gleboko mu w oczy
Mimo,ze blekitnego koloru nie byly
Jego mysli w ma strone wciaz plynely
Jak fale wzburzonego morza
Pragnely,chcialy ,wolaly
Lecz odwagi w sobie nie mialy
Wiec podeszlam blizej ku niemu
Dotknelam dlonia anielskiego policzka
Dotknelam tez czola,oczu i ust
Jak bezbronne malenstwo
Poznajace swiat z bliska
I nagle aniol nie mówiac nic
Chwycil ma dlon, przyciagnal ja mocno
Do piersi przyciasnal ,gdzie serce jest
I poczulam jak bije jak rwie sie
Szepnelam do uszka "aniolku mój"
Dlaczego tak mocno bije?
Czy kocha? czy milosc wyznac chce?
Czy to po prostu brak odwagi
Aniolek nie mówiac nic
Pochwycil mnie w swe ramiona
I nagle w góre z nim wzbilam sie
I zostalam z nim w niebie na ZAWSZE


Mirijam

Do Marii P.

[Gość: eM]

O,staroświecka młoda pani z Krakowa!
Strzeż się!Biskup pieni się i krzyczy:horrendum!
Na łąkę wychodzisz nocą po kwitnące słowa,
Tajne czynisz praktyki aby pachniały ambrą i lawendą.

Czy to prawda,że warzysz wrotycz i nasiężrzał,
W księżycowej,żródłosłowej wodzie?
Już w to pono synod krakowski wejrzał
I wieść gruchnęła w narodzie.

W fiołkowych olejkach i w różanych
Warzysz słowa hiacynty i słowa akacje,
W jakim to grimoirze,w jakich księgach zakazanych
Wyczytałaś owe inkantacje?

Co tkak szepcesz słodko w wierszach kolorowych,
Ze się lud bogobojny wzdryga?
Ach,na stos cię weżmie mistrz ogniowy,
Quia es venefica et striga!

Cmy czartowskie,powiernice twoje,
Znoszą miód,kwiatom wyczarowany,
A potem barwią się,szumią,pachną trujące miłosne napoje
W wierszach jak w retortach szklanych.

J.Tuwim.

Prośba o wyspy szczęśliwe

[Gość: eM]

A ty mnie na wyspy szczęśliwe zawież,
wiatrem łagodnym włosy jak kwiaty rozwiej,zacałuj,
ty mnie ukołysz i uśpij,snem muzykalnym zasyp,otumań,
we śnie na wyspach szczęśliwych nie przebudż ze snu.

Pokaż mi wody ogromne i wody ciche,
rozmowy gwiazd na gałęziach pozwól mi usłyszeć zielonych,
dużo motyli mi pokaż,serca motyli przybkiż i przytul,
myśli spokojne ponad wodami pochyl miłością.

K.I.Gałczyński.
Pozdrawiam.

Wyspa

[Gość: AndrzejG]

Kiedy się szumem, tłumem, gwarem
Ludzkie skupiska ustokrotnią
Najdroższym na świecie towarem
Będzie samotność
Tęsknotą ciszy uciekamy
W bezludność wyspy, słońce południa
Lecz kiedy na niej zamieszkamy
Wyspa przestanie być bezludna
Przybędzie z nami trud i strach
Niewola dnia, historii schemat
Jak pięknie wiatr układa piach
Tam gdzie nas nie ma


Jonasz Kofta

-----------------------
też pozdrawiam

Z nim będziesz szczęśliwsza

[Gość: AndrzejG]

Zrozum to, co powiem,
Spróbuj to zrozumieć dobrze
Jak życzenia najlepsze, te urodzinowe
Albo noworoczne, jeszcze lepsze może
O północy gdy składane
Drżącym głosem, niekłamane



Z nim będziesz szczęśliwsza,
Dużo szczęśliwsza będziesz z nim.
Ja, cóż -
Włóczęga, niespokojny duch,
Ze mną można tylko
Pójść na wrzosowisko
I zapomnieć wszystko
Jaka epoka, jaki wiek,
Jaki rok, jaki miesiąc, jaki dzień
I jaka godzina
Kończy się,
A jaka zaczyna


Nie myśl, że nie kocham
Lub że tylko trochę kocham
Jak cię kocham, nie powiem, no bo nie wypowiem -
Tak ogromnie bardzo, jeszcze więcej może
I dlatego właśnie żegnaj,
Zrozum dobrze, żegnaj, żegnaj


Z nim będziesz szczęśliwsza,
Dużo szczęśliwsza będziesz z nim.
Ja, cóż -
Włóczęga, niespokojny duch,
Ze mną można tylko
Pójść na wrzosowisko
I zapomnieć wszystko
Jaka epoka, jaki wiek,
Jaki rok, jaki miesiąc, jaki dzień
I jaka godzina
Kończy się,
A jaka zaczyna


Ze mną można tylko
W dali znikać cicho




Edward Stachura

wyrosłem już z nienawiści

[Gość: AndrzejG]

wyrosłem już z nienawiści
wyrosłem z czułości
nie ufam bezdomnym
nikomu
bezbronnym w przydrożnej kapliczce

lękiem wyobrażam sobie marzenia
nasze własne sprawiedliwe

łatwiej wejść w ciszę pustelni
niż targać najprostrze prawdy

szczęśliwy
kto palcem grozi
po różnych Paryżach się tuła
w rozpacz obleka triumfy
i śpiew podnosi
fałszywy
Paryż, lipiec 1994

Andrzej Dębkowski

wyrok: Samotność...

[Gość: AndrzejG]

samotnością opętany
z własnym "ja"
w cztery ściany
wmurowany, osadzony,
winny, nierozgrzeszony

na wieki, lata,
minuty, chwile
za długo...
- nie po to żyję,
nie po to marzę,
gdy noc bezsenna
drwi - z mych myśli
cała ta udręka
cały ten dar...
...od Boga
nie tędy, nie tędy droga.
ślepa uliczka, zaułek,
skrzyżowania, rostaje
każdy drogowskaz
fałszem się staje
dość! wystarczy.
nie chcę już więcej.
wolę być sam
niż...
z samotnością
trzymać się za ręce


Piotr Tabor

Zima w Milanówku

[Gość: eM]

I korzeń sosny i ten wrzosu
Pod śniegiem dobrze jest ukryty
W ogrodzie zima tańczy boso
Biała-jak białe greckie mity

Na szafie siedzi kot uczony
I czyta Sein und Zeit od końca
Przez ogród lecą trzy gawrony
Widać krwawiący zachód słońca

Zima-to okręt Dionizosa
Zima-to prześwit Heideggera
Zima-jest jak Ariadna bosa
Zima-jak grecki bóg umiera

Ten wierszyk pisał mój kolega
Ow kot uczony spod sufitu
Sosenki wrzosy krew na śniegu
To Milanówek-w mgle prabytu.

J.M.Rymkiewicz.

Nad Lietzensee

[Gość: eM]

Most z czerwonego piaskowca hyca
W kurzawę po drugiej stronie czarniawej sadzawki.
Latarnie.Zbłąkany blask księżyca
Ząbczasto rzeżbi krzak,falę,gnuśne graty,ławki

Do nas jednak dobrzmiewa wieczorny wrzask miasta.
Jeszcze czuję rozkosze wielu ulic,
Kiedy w kole fortuny głucho bębni piasta.
Lecz ty stoisz przede mną senny,jakbyś w mgłę się wtulił.

Ciężką rękę podajesz mi wrogo,
Mocne czoło gniew nowy bałamuci cieniem.
I kiedym dawno już odbiegł swoją drogą,
Kroki wciąż mi mąciło twe senne marzenie.

J.von Hoddis.

Dziwożona

[Gość: eM]

Co sto lat tu zlata ptaszek,
Złoty ptaszek,Gregoraszek,
Puka w dąb:niech w dębu szparze
Dziwożona się pokaże!

Stuk,puk!z dziupli wypłoszona
W świat wybiega Dziwożona,
O,już tańczy zwijanego,
Gonionego,wyrwanego.

Leśnej bajce dając wątek,
Pośród modrych tańczy łątek,
Gra jej ciepła trzcin muzyka,
O,ucieka już,już znika.

Pobiegnijmy za nią w ślady,
Na wywiady,na wybady,
Zanim dąb się zamknie za nią,
Za tańczącą Złotopanią!

Bo ptak złoty lubi zwlekać,
Więc sto lat będziemy czekać,
Aż drzwi dębu otworzone
Znów pokażą Dziwożonę.
:-))
B.Leśmian.

We śnie

[Gość: AndrzejG]

Śnisz mi się obco. Dal bez tła,
Wieczność się w chmurach błyska.
Lecimy razem. Mgła i mgła!
Bóg, ciemność i urwiska.

Do mgły i mroku naglisz mnie
I szepcesz, zgrzana lotem:
"Toć ja się tobie tylko śnię!
Nie zapominaj o tem..."

Nie zapominam. Mkniemy w zwyż
Do niewiadomej mety.
O, jak ty trudno mi się śnisz!
O, jawo moja, gdzie ty?


B.Leśmian

Układ

[Gość: AndrzejG]

Układ ze mną zrób, dzieweczko,
Z oczywistym swoim zyskiem:
Dam ci piosnkę za piosneczką,
Ty mi uścisk za uściskiem.


Przy układzie tym obstawaj,
A gdy małe widzisz zyski,
Ty mi piosnek nie oddawaj,
Ja ci oddam twe uściski.



Stanisław Starzyński

Romans

[Gość: eM]

Księżyc w niebie jak bałałajka,
ech!za wstążkę by go tak ściągnąć
i na serduszko-

byłaby piosnka bardzo nieziemska
o zakochanych aż do szaleństwa,
nieludzko.

Jeszcze by może rzekę w oddali
i cień od dłoni,i woń konwalii
dziką:

ławkę przy murze,a mur przy sadzie
i taką drogę która prowadzi
donikąd.

K.I.Gałczyński.

Na dobranoc

[Gość: AndrzejG]

Już nie będę walczył,
już nie będę się bił,
teraz w pokoju
będę sobie żył.
A Ty,
gdy świat
będzie znów straszny
pomyśl o mnie
włóż główkę pod skrzydło
i zaśnij ...



Jarosław Starczewski

Miłość

[Gość: eM]

O nieba płynnych pogód,
o ptaki,o natchnienia.
Nie wydeptana ziemia,
nie wyśpiewane Bogu
te drzewa,te kaskady
iskier,ten oddech nieba,
w ramionach jak w kolebach
zamknięty.Jak cokoły
drzewa z szumem na poły;
serca jak dzbany łaski,
takie serca jak gwiazdki,
takie oczu obłoki,
taki lot-za wysoki.

Słońce,słońce w ramionach
czy twego ciała kryształ
pełen owoców białych,
gdzie zdrój zielony tryska,
gdzie oczy miękkie w mroku
tak pół mnie,a pół Bogu.

Twych kroków korowody
w urojonych alejach,
twe odbicia u wody
jak w pragnieniach,nadziejach
Twoje usta u żródeł
to syte,to znów głodne,
i twój uśmiech i płakanie
nie odpłynie,zostanie.
Uniosę je ,przeniosę
jak ramionami-głosem
w czas daleki,wysoko,
w obcowanie obłokom.

K.K.Baczyński.

Tasiemiec czułości

[Gość: AndrzejG]

Tasiemiec czułości
Przestał się rozmnażać
(Od dawna nie odpadł mu żaden człon)
Może za mało jem
A może nie jestem odpowiednim środowiskiem
Dla tasiemca



Edyta Pazdan-Piskorek

***

[Gość: AndrzejG]

Dziś zobaczyłam uśmiech
Na jego twarzy
Nie do mnie
I tak byłam szczęśliwa



Jolanta Kaluszka

Pierwsza lekcja angielskiego...

[Gość: AndrzejG]

Good morning
Zabrakło jednej nuty
W tej arii na dwa wniebowstąpienia
Good afternoon
Splątały się dwa płomienie
Niedopalonych świec
Good evening
Ten kawałek nicości
Nie potrzebował
Gorąca naszych spojrzeń
Good night



Edyta Pazdan-Piskorek

------------------------
dobranoc

Moje zwykłe marzenie

[Gość: AndrzejG]

Śnię często - przejmująco, dziwnie - o nieznanej
Kobiecie. Ja ją kocham i kocha mnie ona.
Nigdy całkiem ta sama, ni całkiem zmieniona,
Kocha mnie i pojmuje, i goi me rany.

Bo ona mnie pojmuje! Serca mego ściany
Dla niej jednej przezrocze, zagadki zasłona
Dla niej jednej opada! Gdy skroń ma spocona,
Ona jedna ją chłodzi rosą łzy wylanej.

Krucze, lniane czy złote są jej włosy wiotkie?
Nie wiem. Imię? Pamiętam, że dźwięczne i słodkie,
Jak imiona najdroższych wygnańców żywota.

Spojrzenie jej podobne posągów spojrzeniu,
A głosu dalekiego, cichego pieszczota
Ma dźwięk głosów kochanych, zmilkłych w grobów cieniu.



Paul Verlaine

Ze złości

[Gość: AndrzejG]

Kochałbym cię ( psiakrew, cholera ),
gdyby nie ta niepewność,
gdyby nie to, że serce zżera
złość, tęsknota i rzewność.

Byłbym wierny jak ten pies Burek,
chętnie sypiałbym na słomiance,
ale ty masz taką naturę,
że nie życzę żadnej kochance.

Kochałbym cię ( sto tysięcy diabłów!),
kochałbym ( niech nagła krew zaleje! )
ale na mnie coś takiego spadło,
że już nie wiem co się ze mną dzieje:

z fotografią, jak kto głupi, się witam,
z fotografią ( psiakrew ) się liczę,
pójdę spać i nie zasnę przed świtem,
póki z grzechów się jej nie wyliczę,

a te grzechy ( psiakrew ) malutkie,
więc ( cholera ) złości się grzesznik:
że na przykład wczoraj piłem wódkę,
lub że pani Iks - niekoniecznie.

Cóż mi z tego ( psiakrew ), żem wierny,
taki, co to "ślady po stopach" ?...
Moja miła, minął październik,
moja miła ( psiakrew ), mija listopad.

Moja miła, całe życie mija...
Miła ! miła ! - powtarzam ze szlochem...
To mi życie daje, to zabija,
że ja ciągle ( psiakrew ) cię kocham.


Władysław Broniewski

Harfa w nocy

[Gość: eM]

Ażeby mnie umocnić w wierze,
Wzbudzić marzenie,złamać lęk,
Przez całą noc w kaloryferze
Dzwonił dziś cudny harfy dżwięk.

Nikt nie dociecze,z jakich przyczyn
Tajemnych sił przyrody mózg
W najdoskonalszy sztuki wyczyn
Zmienił rytmiczny wody plusk.

Więc któż uwierzyć mi zabroni,
Ze to był dla mnie koncert ten,
Ze to Stróż Anioł z harfą w dłoni
Przerwał mi graniem grożny sen?

J.Lechoń.

Domowe ćwiczenie na temat aniołów

[Gość: AndrzejG]

Anioły
strącone

są podobne
do płatków sadzy
do liczydeł
do gołąbków nadziewanych
czarnym ryżem
są tez podobne do gradu
pomalowanego na czerwono
do niebieskiego ognia
z żółtym językiem

anioły strącone
są podobne
do mrówek
do księżyców, które wciskają się
za zielone paznokcie umarłych
anioły w raju
są podobne do wewnętrznej strony uda
niedojrzałej dziewczynki

są jak gwiazdy
świecą w miejscach wstydliwych
są czyste jak trójkąty i koła
mają w środku
ciszę

strącone anioły
SA jak otwarte okna kamienicy
jak krowie oczy
jak ptasie szkielety
jak spadające samoloty
jak muchy na płucach pad łych żołnierzy
jak struny jesiennego deszczu
co łączą usta z odlotem ptaków

milion aniołów
wędruje
po dłoniach kobiety

są pozbawione pępka
piszą na maszynach do szycia
długie poematy w formie
białego żagla

ich ciała można szczepić
na pniu oliwki

śpią na suficie
spadają kroplą po kropli



Tadeusz Różewicz

Robota anioła stróża

[Gość: Andrzej]

Gonił cię mój anioł stróż po świecie, o mój Drogi,
biegł wciąż za tobą przez lasy, przez łany,
potrącał cię ku mnie, zapędzał cię do mnie,
ciągnął za obie ręce, spychał z prostej drogi -
o miłości coś szeptał, bredził nieprzytomnie,
pachniał jak wytężone białe nikotiany...

Siedzący noc całą przy tobie na warcie
krzyczał głosem jak trąby złote i waltornie,
to znów o łaskę twoją modlił się pokornie,-
zbawienie własne diabłom rzucał na pożarcie! -
Wreszcie ciebie ślepego, ciebie niechętnego
zawiódł przemocą do mego pokoju,
gdzie siedziałam płacząca, Pan Bóg wie dlaczego,
jak to się zdarza czasami. -
Wpuścił cię naprzód, sam został za drzwiami,
zatańczył w trumfie jakiś taniec boski -
potem twarz zakrył szatą srebrnobiałą,
zamyślił się pełen troski - - -
i jęknął z przerażenie nad tym, co się stało. - - -


Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

Panna Anna

[Gość: eM]

Krakowianka jedna
Miała chłopca z drewna.

Kiedy wieczór gaśnie
I ustaje dzienny znój-
Panna Anna właśnie
Najwabniejszy wdziewa strój.

Palce nurza smukłe
W czarnoksięskiej skrzyni mrok,
I wyciąga kukłę,
Co ma w nic utkwiony wzrok.

To-jej kochan z drewna,
Zły,bezmyślny,martwy głuch!
Moc zaklęcia śpiewna
Wprawia go w istnienia ruch.

On nic nie rozumie,
Lecz za niego działa-czar...
Panna Anna umie
Kusić wieczność,trwonić żar...

W dzień od niego stroni,
Nocą-wielbi sztywny kark,
Nieugiętość dłoni,
Natarczywość martwych warg.

Bóg zapomniał w niebie,
Ze samotna ginę w śnie!
Kogóż mam,prócz ciebie?
Peść,bo musisz pieścić mnie!

Pieści ją bezdusznie,
Pieści właśnie tak a tak-
A ona posłusznie
Całym snem omdlewa wznak.

Smieszny i niezgrabny,
Swą drewnianą tężąc dłoń,
Szarpie włos jedwabny,
Miażdży piersi,krwawi skroń.

Blada poraniona
Panna Anna bólom wbrew
Od rozkoszy kona,
Błogosławiąc mgłę i krew!

Poprzez nocną ciszę
Idzie cudny,złoty strach...
A śmierć się kołysze
Cała w rosach,cała w snach.

Potem nic nie słychać,
Jakby ktoś na dany znak
Nie chciał już oddychać-
Byle istnieć tak a tak...

A gdy świt się czyni-
Panna Anna dwojgiem rąk
Znów zataja w skrzyni
Drewnianego sprawcę mąk.

Sztuczne wpina róże
W czarny,ciężki,wonny szal-
I po klawiaturze
Błądząc dłonią-patrzy w dal...

Dżwięki płyną zdradnie,
Płyną właśnie tak a tak...
Chyba nik nie zgadnie-
Z kim spędziła noc i jak?

B.Leśmian.

Anna

[Gość: Andrzej]

Anna była jeźdźcem doprawdy wspaniałym.
Noc i dzień jechaliśmy w tym ścisłym ordynku.
To księżyc nas oświecił,
To słońce olśniło,
Spadały liście w stratowaną pościel.
Aż wreszcie śnieg zabielił ślady.
Do dziś jeszcze noszę tę kropelkę potu,
Co mi Anna w galopie na pierś upuściła.


Jerzy Górzański

[Gość: dziwak]

"Cóz jest piękniejsze niż droga w lesie" oraz E = mc^2

W życiu jest tak

[andrzejg]

Bo widzisz w życiu jest tak
że nie da się powiedzieć wszystkiego
choć mówi się o wszystkim
mówi się o miłości
ale nie da się powiedzieć jak się kocha
mówi się o cierpieniu
choć bólu nikt nigdy nie wyraził
mówi się o samotności
której nie zrozumiesz zanim nie doświadczysz
i mówi się o Bogu
którego nie spotkasz jeśli nie uwierzysz
bo widzisz w życiu jest tak
że mówi się inaczej niż jest.


Janusz Malinowski