pojutrze150-ta rocznica smierci Adama Mickiewicza

[gocanowo]

[fils.du.vicomte]

Polacy nie doceniają Mickiewicza; myślą, że był wieszczem katolickim. "Pan
Tadeusz" to arcydzieło literatury światowej.

[bdx65]

Właśnie przetłumaczono na koreański i zachowano trzynastozgłoskowiec; już
zapowiedziano tłumaczenie "Dziadów", a potem dzieła Słowackiego.

[t324911]

Polnocno czy poludniowo koreanski ??. Bo jak polnocno to tlumaczenie "Dziadow"
jak najbardziej na miejscu .

[loppe]

Litwo Ojczyzno...katolickim? może litewskim?

[loppe]

Cóż... Podobno "Hańba domowa" - Norwida (nie Trznadla), dotyczy otrucia
wieszcza przez... Polaków.

uups

[loppe]

już myślalem że cenzura carska zdjęła he he a to w górę poszło he he

Co jest w tych wieszczach że mało kto ich (dobrowolnie) czyta, a takie
ogólnokrajowe ich znaczenie wszelako?

Arcymistrz literacki i artystyczny. Ale po jego

[lortea]

romantyzmie zostało morze głupoty i naiwnego podejścia do polityki i sytuacji
międzynarodowej, wsezlkie powstania itp.

poczytajcie Wieszcza, bez szkolnego przymusu,

[gocanowo]

jaka rozkosza jest czytac Mickiewicza, podziwiajac jego lekkosc piora, ktora
jego geniusz potwierdza. Jak wspolczesny jest jego sposob myslenia, zaskakujaco
wspolczesny. Nawet o wspolnej Europie.

niedlugo mihery zakaza go czytac,bo byl masonem

[gorby]

Stad pochodzi pewnie jego ponadczasowe pojecie swiata.

Jestem politologiem, i dla mnie to myśliciel polit

[lortea]

yczny polskiego romantyzmu.

[p.smerf]

Zadam przewrotne pytanie. A nie przeszkadza Wam że to Litwin i to żyjący w
orkesie, który obecni Litwini uważają za czasy polskiej okupacji? ;-)

Był polskim nacjonalistą, w pisamch politycznych

[lortea]

opowiadał się za polonizacją Białorusinó, Litwinów i Ukraińców.

a wiec byl litewskim zdrajca i sprzedawczykiem

[gorby]

Nie deklarował się Litwinem w sensie narodowym,

[lortea]

lecz w sensie mieszkańca Litwy, części składowej Korony Polskiej.

[p.smerf]

> lecz w sensie mieszkańca Litwy, części składowej Korony Polskiej.

Mieszkaniec Krakowa nie musiał być dumny z powodu bycia "częśćią składową"
monarchii austro-węgierskiej ;-)

Ale to Jagiełło osiadł w Krakowie

[xcor]

Więc Polacy powinna się bardziej czuć pod okupacją Litewską niż Litwini pod
polską. Przecież to nie była zbrojna napaść na Litwę więc jaka okupacja.

ale w GW+NIE zawsze mowili o okupacji
no cóż ino rusz a przyprawy (wonne)

a w jakim sensie pisal Litwo,Ojczyzno moja ?

[gorby]

[rlogin]

>>

Dzięki, ale jestem lortea a nie betonica.

[lortea]

"Świteź" - mój hit:)

[basia.basia]

Świteź

Ballada
Do Michała Wereszczaki

Ktokolwiek będziesz w nowogródzkiej stronie,
Do Płużyn ciemnego boru Wjechawszy,
pomnij zatrzymać twe konie,
Byś się przypatrzył jezioru.

Świteź tam jasne rozprzestrzenia łona,
W wielkiego kształcie obwodu,
Gęstą po bokach puszczą oczerniona
A gładka jak szyba lodu.

Jeżeli nocną przybliżysz się dobą
I zwrócisz ku wodom lice,
Gwiazdy nad tobą i gwiazdy pod tobą,
I dwa obaczysz księżyce.

Niepewny, czyli szklanna spod twej stopy
Pod niebo idzie równina,
Czyli też niebo swoje szklanne stropy
Aż do nóg twoich ugina:

Gdy oko brzegów przeciwnych nie sięga,
Dna nie odróżnia od szczytu,
Zdajesz się wisieć w środku niebokręga,
W jakiejś otchłani błękitu.
Tak w noc, pogodna jeśli służy pora,
Wzrok się przyjemnie ułudzi;
Lecz żeby w nocy jechać do jeziora,
Trzeba być najśmielszym z ludzi.

Bo jakie szatan wyprawia tam harce!
Jakie się larwy szamocą!
Drżę cały, kiedy bają o tym starce,
I strach wspominać przed nocą.

Nieraz śród wody gwar jakoby w mieście,
Ogień i dym bucha gęsty,
I zgiełk walczących, i wrzaski niewieście,
I dzwonów gwałt, i zbrój chrzęsty.
Nagłe dym spada, hałas się uśmierza,
Na brzegach tylko szum jodły,
W wodach gadanie cichego pacierza
I dziewic żałośne modły.

Co to ma znaczyć? - różni różnie plotą,
Cóż kiedy nie był nikt na dnie;
Biegają wieści pomiędzy prostotą,
Lecz któż z nich prawdę odgadnie?
Pan na Płużynach, którego pradziady
Były Świtezi dziedzice,
Z dawna przemyślał i zasięgał rady,
Jak te zbadać tajemnice.
Kazał przybory w bliskim robić mieście,
I wielkie sypał wydatki;
Związano niewód głęboki stop dwieście,
Budują czółny i statki.
Ja ostrzegałem: że w tak wielkim dziele
Dobrze, kto z Bogiem poczyna,
Dano więc na mszą w niejednym kościele
I ksiądz przyjechał z Cyryna.
Stanął na brzegu, ubrał się w ornaty,
Przeżegnał, pracę pokropił.
Pan daje hasło: odbijają baty,
Niewód się z szumem zatopił.
Topi się, pławki na dół z sobą spycha,
Tak przepaść wody głęboka.
Prężą się liny, niewód idzie z cicha,
Pewnie nie złowią ni oka.
Na brzeg oboje wyjęto już skrzydło,
Ciągną ostatek więcierzy;
Powiemże, jakie złowiono straszydło?
Choć powiem, nikt nie uwierzy.
Powiem jednakże: nie straszydło wcale,
Żywa kobieta w niewodzie,
Twarz miała jasną, usta jak korale,
Włos biały skąpany w wodzie.
Do brzegu dąży; a gdy jedni z trwogi
Na miejscu stanęli głazem,
Drudzy zwracają ku ucieczce nogi,
Łagodnym rzecze wyrazem:
"Młodzieńcy, wiecie, że tutaj bezkarnie
Dotąd nikt statku nie spuści,
Każdego śmiałka jezioro zagarnie
Do nieprzebrnionych czeluści.
I ty, zuchwały, i twoja gromada
Wraz byście poszli w głębinie,
Lecz że to kraj był twojego pradziada,
Że w tobie nasza krew płynie
- Choć godna kary jest ciekawość pusta,
Lecz żeście z Bogiem poczęli,
Bóg wam przez moje opowiada usta
Dzieje tej cudnej topieli.
Na miejscach, które dziś piaskiem zaniosło;
Gdzie car i trzcina zarasta
Po których teraz wasze biega wiosło
Stał okrąg pięknego miasta.
Świteź i w sławne orężem ramiona
I w kraśne twarze bogata,
Niegdyś od książąt Tuhanów rządzona
Kwitnęła przez długie lata.
Nie ćmił widoku ten ostęp ponury;
Przez żyzne wskróś okolice
Widać stąd było nowogródzkie mury,
Litwy naówczas stolicę.
Raz niespodzianie obległ tam Mendoga
Potężnym wojskiem car z Rusi;
Na całą Litwę wielka padła trwoga,
Że Mendog poddać się musi.
Nim ściągnął wojsko z odległej granicy,
Do ojca mego napisze:
Tuhanie! w tobie obrona stolicy,
Spiesz, zwołaj twe towarzysze<<.
Skoro przeczytał Tuhan list książęcy
I wydał rozkaz do wojny,
Stanęło zaraz mężów pięć tysięcy,
A każdy konny i zbrojny.
Uderzą w trąby, rusza młódź, już w bramie
Błyska Tuhana proporzec,
Lecz Tuhan stanie i ręce załamie,
I znowu jedzie na dworzec.
I mówi do mnie: >>Jaż własnych mieszkańców
Dla obcej zgubię odsieczy?
Wszak wiesz, że Świteź nie ma innych szańców
Prócz naszych piersi i mieczy.
Jeśli rozdzielę szczupłe wojsko moje,
Krewnemu nie dam obrony;
A jeśli wszyscy pociągniem na boje,
Jak będą córy i żony?<<
>>Ojcze - odpowiem - lękasz się niewcześnie,
Idź, kędy sława cię woła,
Bóg nas obroni: dziś nad miastem we śnie
Widziałam jego anioła.
Okrążył Świteź miecza błyskawicą
I nakrył złotymi pióry,
I rzekł mi: `Póki męże za granicą,
Ja bronię żony i córy'<<.
Usłuchał Tuhan i za wojskiem goni,
Lecz gdy noc spadła ponura,
Słychać gwar z dala, szczęk i tętent koni
I zewsząd straszny wrzask: >>ura!
<< Zagrzmią tarany, padły bram ostatki,
Zewsząd pocisków grad Ieci,
Biegą na dworzec starce, nędzne matki,
Dziewice i drobne dzieci.
>>Gwałtu! - wołają - zamykajcie bramę!
Tuż, tuż za nami Ruś wali.
Ach! zgińmy lepiej, zabijmy się same,
Śmierć nas od hańby ocali<<.
Natychmiast wściekłość bierze miejsce strachu;
Miecą bogactwa na stosy,
Przynoszą żagwie i płomień do gmachu
I krzyczą strasznymi głosy:
>>Przeklęty będzie, kto się nie dobije!
<< Broniłam, lecz próżny opor,
Klęczą, na progach wyciągają szyje,
A drugie przynoszą topor.

Gotowa zbrodnia: czyli wezwać hordy
I podłe przyjąć kajdany,
Czy bezbożnymi wytępić się mordy;
>>Panie! - zawołam - nad pany!
Jeśli nie możem ujść nieprzyjaciela,
O śmierć błagamy u ciebie,
Niechaj nas lepiej twój piórun wystrzela,
Lub żywych ziemia pogrzebie<<. W
tem jakaś białość nagle mię otoczy,
Dzień zda się spędzać noc ciemną,
Spuszczam ku ziemi przerażone oczy,
Już ziemi nie ma pode mną.
Takeśmy uszły zhańbienia i rzezi:
Widzisz to ziele dokoła,
To są małżonki i córki Świtezi,
Które Bóg przemienił w zioła.
Białawym kwieciem, jak białe motylki,
Unoszą się nad toplelą;
List ich zielony jak jodłowe szpilki,
Kiedy je śniegi pobielą.
Za życia cnoty niewinnej obrazy,
Jej barwę mają po zgonie,
W ukryciu żyją i nie cierpią skazy,
Śmiertelne nie tkną ich dłonie.
Doświadczył tego car i ruska zgraja,
Gdy piękne ujrzawszy kwiecie,
Ten rwie i szyszak stalony umaja,
Ten wianki na skronie plecie.
Kto tylko ściągnął do głębini ramię,
Tak straszna jest kwiatów władza,
Że go natychmiast choroba wyłamie
I śmierć gwałtowna ugadza.
Choć czas te dzieje wymazał z pamięci,
Pozostał sam odgłos kary,
Dotąd w swych baśniach prostota go święci
I kwiaty nazywa cary".
To mówiąc pani z wolna się oddala.
Topią się statki i sieci,
Szum słychać w puszczy, poburzona fala.
Z łoskotem na brzegi leci.
Jezioro do dna pękło na kształt rowu,
Lecz próżno za nią wzrok goni,
Wpadła i faią nakryła się znowu,
I więcej nie słychać o niej. [1820]

[d3b3]

Polały się łzy me czyste, rzęsiste
Na me dzieciństwo sielskie, anielskie,
Na moją młodość górną i durną,
Na mój wiek męski, wiek klęski;
Polały się łzy me czyste, rzęsiste...

[basia.basia]

d3b3 napisała:

> Polały się łzy me czyste, rzęsiste
> Na me dzieciństwo sielskie, anielskie,
> Na moją młodość górną i durną,
> Na mój wiek męski, wiek klęski;
> Polały się łzy me czyste, rzęsiste...

Kanonem a dobrym liceum angielskim jest znajomośc (na pamięć) dwóch dramatów
Szekspira. My nie umiemy dbać o nasze dobro narodowe:(

a linkow nie umie wstawiac ? Musi wklejac tomy ?

[gorby]

Adam Mickiewicz wielkim poetom był

[xxxx44]

wyżej napisano, że Mickiewicz był wieszczem katolickim.
a po okresie romantyzmu walczymy do dzisiaj z pozostałościami naiwnego
podejścia do polityki oraz Naszej sytuacji międzynarodowej i lubujemy się w
krwawo przegranych powstaniach, krzyżach, golgotach itp

I jest prawda.
44