Zmarł Jerzy Ficowski

[warka_strong]

Jerzy Ficowski - poeta, pisarz, publicysta, znawca kultury cygańskiej, zmarł nad ranem w Warszawie. Artysta miał 82 lata. Wielką fascynacją Ficowskiego była postać i twórczość Brunona Schulza. Poeta przez wiele lat opracowywał prozę Schulza, jego rysunki, listy, wspomnienia pozostałe po nim. Efektem wieloletnich studiów Ficowskiego na ten temat stała się książka 'Regiony Wielkiej Herezji'.

Był więźniem Pawiaka (1943). W powstaniu walczył jako żołnierz pułku AK Baszta na Mokotowie. Studiował filozofię i socjologię na UW. W 1977 dostał nagrodę polskiego Pen Clubu. Gdy w 1957 podpisał Memoriał 59, został objęty zakazem druku do 1980.

[*]

Żródło:
www.rzeczpospolita.pl/News/1,10,24647.html

Pokolenie pamiętające II wś odchodzi, słuchajmy

[lortea]

z uwagą tych nielicznych którzy jeszcze żyją.

[joannabarska]

A ty.lortea,to pokolenie szanujesz szczegolnie. Co za wredna osoba!

Szanuję. Bez względu na mój stosunek do kacapów,

[lortea]

szanuję.

[dr.krisk]

Szkoda. Przykro.

[wartburg4]

Odszedł schlachetny człowiek...

[bratek4]

jest tez swietna kolekcja jego tlumaczen pt. "Mistrz Manole". Ech, szkoda.

['] ['] ['] ['] ['] [']

[freemason]

Jadą wozy kolorowe taborami,
Jadą wozy kolorowe wieczorami.
Może w liściach spadających im powróży
Wiatr cygański, wierny kompan ich podróży.
Zanim ślady wasze mgłami pozasnuwa,
Opowiedzcie mi, Cyganie, jak tam u was jest?
U nas - wiele i niewiele,
Bo w sam raz,
U nas czerwień, u nas zieleń,
Cień i blask,
U nas błękit, u nas fiolet,
U nas dole i niedole,
Ale zawsze kolorowo jest wśród nas!
La la la la ....

Jadą wozy kolorowe taborami,
Ej, Cyganie, Jak bym chciała jechać z wami!
Będę sobie mieszkać kątem przy muzyce,
Będę słuchać opowieści starych skrzypiec,
Ciepłym wiatrem wam podszyję stare płótno...
Co mi dacie, żeby już nie było smutno mi?
Damy wiele i niewiele,
Bo w sam raz,
Damy czerwień, damy zieleń,
Cień i blask,
Damy błękit, damy fiolet,
Damy dole i niedole,
Ale będzie kolorowo pośród nas!
La la la la ....

No i pojechałam z nimi na kraj świata,
Wiatr warkocze mi rozplatał i zaplatał,
I zbierałam, dzikie trefle, leśne piki,
I bywałam, gdzie rodziły się muzyki.
I odwiedzam z Cyganami chmurne kraje,
I kolory szare ludziom darmo daję dziś!
Weźcie wiele i niewiele,
Bo w sam raz!
Komu czerwień, komu zieleń,
Cień i blask?
Komu fiolet, komu błękit,
Komu echo tej piosenki,
Nim odjedzie z Cyganami w czarny las?...
La la la la ....

Hmm, widziałem kiedyś przedwojenne zdjęcia

[lortea]

cygańskich zimowisk, przerażające i wstrząsające. Za bardzo idealizujemy tę
kulturę. Śmiertelność niemowląt była tam na poziomie neolitu, a w zimie
szczególnie.