elznar
24.06.06, 14:17
Pewnemu chłopcu sterowanemu przez centralę w Toruniu nie spodobał się
zbyt 'sugestywny' opis przebiegu pogromu kieleckiego. Na obronę przytoczył
szereg hipotez, jak choćby tę dotyczącą współpracy syjonistów i peerelowskiej
bezpieki, a nawet posunął się do stwierdzenia, że to Stalin był rzeczywistym
twórcą Izraela, choć przecież nierzadko w moherowej historiografi można
spotkać tezy zupełnie przeciwne, mówiące, że to jednak Hitler był ojcem
założycielem państwa żydowskiego.. Cóż, kogo tam obchodzę tego typu drobne
nieścisłości.
Strangerowi.pl dedykuję ten króciutki tekścik zaczerpnięty ze stroyn
poświęconej historii Żydów polskich n/t pogromów, które odbywały się
systematycznie w latach 30tych (temat tabu w Polsce, zwłaszcza rządzonej
przez Kaczyńskich i Giertycha). Wtedy jeszcze nie było mowy o kolaboracji z
czerwonymi, syjonistycznych spiskach i innych takich, więc ciekaw jestem, jak
kolega stranger wytłumaczy zachowanie swoich rodaków..
***
Ugrupowania skrajne głosiły konieczność rozwiązania tzw. kwestii żydowskiej
raz na zawsze, nie stroniąc w razie potrzeby przed użyciem siły. Powróciły
pogromy ludności żydowskiej.
Mapka: www.historiazydow.edu.pl/gfx_wyst_zywpl/panel10_r08.jpg
Miejsca najpoważniejszych zajść antyżydowskich w latach 1935-1937 - w tym
okresie odnotowano ok. 100 ekscensów.
I sytuacja przed 1936r.:
"W 1918 roku, w chaosie związanym z tworzeniem państwa polskiego, grupy
polskich kupców i studentów piętnowały Żydów jako rzekomych zwolenników
Niemców, socjaldemokratów lub bolszewików. W wielu miejscach dochodziło do
antyżydowskich rozruchów. Szczególnie w Galicji doszło do gwałtownych zajść
chłopskich. Galicyjscy chłopi wystąpili przeciwko właścicielom ziemskim,
żądając radykalnej reformy rolnej. Ponieważ majątkami ziemskimi najczęściej
zarządzali Żydzi, tak więc to oni padli ofiarą pogromów.Pomimo tych zajść
antysemickich, wielu Żydów walczyło po stronie Polaków. W szeregach Legionów
Polskich komendanta Józefa Piłsudzkiego (1867-1935) ponad 4% stanowili
żołnierze żydowscy. Podczas walk zginęło co najmniej 80 Żydów, a 190
otrzymało Krzyż i Medal Niepodległości."
"Po zakończeniu I wojny światowej, na rzecz zagwarantowania Żydom w Polsce
równych praw, zaangażowały się Wielka Brytania, Francja i Stany Zjednoczone.
Wówczas polski narodowy demokrata Roman Dmowski (1864-1939) publicznie
wystąpił za ograniczeniem praw Żydów w Polsce. Jednakże, 28 czerwca 1919 roku
polscy dyplomaci podpisali traktat, obejmujący między innymi ochronę
mniejszości żydowskiej."
"Na przełomie 1918 i 1919 roku w Wielkopolsce wybuchło polskie powstanie
narodowowyzwoleńcze przeciwko Niemcom. W stanie początkowego chaosu i braku
organizacji państwa, często dochodziło do prześladowań i zamachów
antyżydowskich, w których prym wiedli żołnierze z Wielkopolski."
"W owym czasie szczególnie skomplikowana była sytuacja Żydów na ziemiach
wschodnich, gdzie zostali wciągnięci w konflikty polsko-rosyjskie i polsko-
ukraińskie. Często oskarżano Żydów o sympatie proukraińskie i
probolszewickie, co w konsekwencji doprowadziło do licznych wystąpień
antyżydowskich. Najgłośniejszym był pogrom lwowski (listopad 1918 r. - 150
zabitych i około 7 tysięcy poszkodowanych), dokonany przez polskich żołnierzy
generała Józefa Hallera (1873-1960), tzw. hallerczycy. Innym głośny pogrom
miał miejsce w Pińsku.W 1920 roku opublikowano w Polsce
antyżydowskie "Protokoły Mędrców Syjonu", które miały udowodnić Polakom
istnienie żydowskiego planu przejęcia panowania nad światem. Antysemicka
propaganda Narodowej Demokracji bardzo szybko przeobraziła się w akty
przemocy, zabójstw, egzekucji i pogromów żydowskich. Miało to duży wpływ na
zachowanie się polskich żołnierzy na froncie bolszewickim, gdzie dochodziło
do pogromów, najczęściej organizowanych przez hallerczyków"
Elznar
xanga.com/elznar
