Krzyż Zesłańców Sybiru

[Gość: Rodzina Sybiraka]

A moj wujek, po 3 latach tajgi syberyjskiej pozbyl sie
reumatyzmu w konczynach, bylo b. ciezko, mowil, ale dzieki
diecie z korzeni i napojow z kory drzew, ktorych nauczyl sie
robic ad autochtonow, pozbyl sie tej choroby na wieki; wyrosl na
poteznego chlopa, ma 89 lat i za mlodymi panienkami sie oglada,
i choroby sie go nie imaja, zadry do Rosjan tez nie ma, gdyz juz
im dawno wybaczyl, mowi, ze tak lepiej zyc, prosty chlop ale
prawy, zawsze byl za pojednaniem narodow, doszedl do konkluzji,
ze nic sie nie dzieje bez przyczyny w zyciu i w historii..

A JA ZNAMJEDNEGO TAKIEGO KTORY MOWIL ZE

[Gość: aqq]

( 4 LATACH) ZE TAM NI EBYLO TAK ZIMNO SKORO WROCIL NA BOSO DO
DOMU...

[Gość: msz]

Gość portalu: Rodzina Sybiraka napisał(a):

> A moj wujek, po 3 latach tajgi syberyjskiej pozbyl sie
> reumatyzmu w konczynach, bylo b. ciezko, mowil, ale dzieki
> diecie z korzeni i napojow z kory drzew, ktorych nauczyl sie
> robic ad autochtonow, pozbyl sie tej choroby na wieki; wyrosl na
> poteznego chlopa, ma 89 lat i za mlodymi panienkami sie oglada,
> i choroby sie go nie imaja, zadry do Rosjan tez nie ma, gdyz juz
> im dawno wybaczyl, mowi, ze tak lepiej zyc, prosty chlop ale
> prawy, zawsze byl za pojednaniem narodow, doszedl do konkluzji,
> ze nic sie nie dzieje bez przyczyny w zyciu i w historii..


Jedna jaskolka nie czyni wiosny.
Mojego dziadka akurat Sybir bardzo wykonczyla.

Od wiekow Rosja uzywa Syberii jako wiezienia.

[Gość: tomek 1]

Mam bardzo dobrego, wiekowego już przyjaciela, który przeżył
głód w latach 30-ych na Ukrainie (w drodze do szkoły mali
chlopcy bawili sie ludzkimi głowami, ABSOLUTNA PRAWDA), i też
pił herbatkę z kory.Gospodarstwo jego ojca było kiedyś bardzo
zamożne, wszystkiego było w bród. Gdzieś tak chyba w 33-ym roku
prawie cała jego rodzina uciekła w ciemną i deszczową noc,
przez silnie strzeżoną rzekę Horyń, na polską stronę. Tam się
dowiedzieli, że są "ciężarem dla państwa polskiego".
Zaopiekowali się nimi wtedy przez miesiąc miejscowi księża,
którzy ich po prostu podkarmili by zaczęli przypominać
normalnych ludzi. Powoli życie zaczęło im się układać. W
Wielkanoc roku 40-go Sowieci wywieźli ich wszystkich na
Syberię. O ojcu mojego przyjaciela, który pojechał innym
transportem, szybko słuch zaginął. Przeżycia syberyjskie mojego
przyjaciela i jego rodziny były okrutne. Kiedy zaczęła się
formować armia generała Andersa mój przyjaciel pożegnał się z
matką i rodzeństwem i po długiej podróży przez, Persję,
Palestynę i Afrykę wylądował w Wielkiej Brytanii. Tam
przydzielono go do pancerniaków generała Maczka. Po długim i
porządnym szkoleniu w Szkocji został radiotelegrafistą
obsługującym zwiad kompanii, czyli był przeznaczony do
najpierwszej linii frontu. Od Normandii aż do Wilhelmshavem,
brał udział w walkach bez przerwy przez 9 miesięcy. Miał
szczęście. W bojach z hitlerowcami padło przy nim kolejno co
najmniej trzech poruczników, których zwiadowcze informacje
przekazywał do sztabu. Został odznaczony Krzyżem Walecznych. Po
wojnie do Polski już nie mógł wrócić a miał wtedy tylko 20 lat.


Osiedlił się więc w Anglii, gdzie najpierw przez wiele lat
harował jako górnik a potem w fabryce. W Anglii założył rodzinę
i wychował dwójkę dzieci. Dzisisaj ma już czwórkę wnuków.

Z matką i rodzeństwem zobaczył się po raz pierwszy w Polsce po
roku 56-ym, kilka lat po ich powrocie z Syberii.

Mój przyjaciel przeszedł przez pasmo cierpień nie do opisania.
Mimo to jest wzorem człowieka honoru, który imponuje i ogromną
godnością i wspaniałym poczuciem humoru.

Właśnie zadzwoniłem do niego z pytaniem co sądzi o Krzyżu
Zesłańców Sybiru. "A to mnie nic nie obchodzi", powiedział od
razu. Dodał również, że się cieszy że jego żona słabo zna język
polski i nie może obserwować zachowań polskich polityków
pokazywanych w relacjach telewizyjnych. Do tej pory nie ma
winnych mordu na robotnikach na Wybrzeżu, mordu na górnikach w
kopalni "Wujek", i innych bestialstw popełnionych przez w
Polsce po wojnie przez władzę komunistyczną. Człowiek honoru
żadnego krzyża od dzisiejszych polskich polityków nie
potrzebuje.