Po Kani ...Sumliński

[bebe3]

Oj cosik Wprost nie ma szczęścia. Śmierdzi już w koło tej gazetki:)

[bebe3]

Aresztowali biedaka z podejrzeniem o korupcję. Obiecywał podobno byłym oficerom
WSI chody u Maciarewicza i pozytywną weryfikacje za pieniądze:D

[masuma]

za 200 000

[bebe3]

Może tylko pożyczył?...jak Kania;)

[kunce]

To oni tacy wszyscy zaprzyjażnienie z panem ewryfikatorem? aż dziw, że
Macierewicz nie został ich Człowiekiem Roku

[pantalon]

Fragment listu Wojciecha Sumlińskiego

Trzeba tylko wsadzić mnie do aresztu wydobywczego, na kilkanaście miesięcy, bądź
dłużej - i nie spieszyć się. Być może ja i żona nie przejęlibyśmy się tą
informacją, gdyby nie fakt, że podobne wieści przyniósł nam inny dziennikarz –
prosił o anonimowość – a potwierdziło ją także dwóch kolegów z ABW. Jeden z nich
pozostaje w czynnej służbie, jego personaliów nie ujawnię. Drugim był Tomek
Budzyński, jeszcze dwa lata temu szef delegatury ABW w Lublinie, obecnie na
emeryturze.

Z informacji, które nam przekazano wynikało, że istnieje wiele przyczyn, dla
których uruchomiono olbrzymie środki, bym trafił do aresztu. Zostając szefem ABW
Krzysztof Bondaryk zapewnił kierownictwo Platformy Obywatelskiej, że za rządów
Prawa i Sprawiedliwości doszło do licznych afer, które dotąd nie ujrzały światła
dziennego, i że on te afery ujawni. Po analizie okazało się jednak, że afer –
poza jedną - nie było.

Tą jedyną miały być 84 nielegalne podsłuchy telefoniczne, które rzekomo założono
za rządów PiS. Po przekazaniu tej informacji kierownictwu PO sprawę nagłośniono,
mówiono o wielkiej aferze i procesach dla winnych nadużyć. Po kilku dniach
sprawa jednak przygasła. Dlaczego? Okazało się bowiem, że popełniono błąd, bo
nielegalnych podsłuchów nie było.

Mechanizm błędu był prosty – sytuację, w której zakładano podsłuch np. od
początku stycznia do końca marca, następnie robiono trzy miesiące przerwy, by
ponownie założyć podsłuch od lipca do września, w ABW zakwalifikowano, jako
podsłuch stały od stycznia do września, a więc zawierający w sobie trzy miesiące
(od kwietnia do czerwca) podsłuchu nielegalnego. W rzekomych 84 nielegalnych
podsłuchach takich sytuacji było prawie 80, zaś w kilku pozostałych przypadkach
doszło do kilkudniowych przedłużeń podsłuchów, wynikających - jak ustalono - z
zaniedbania, a nie świadomego działania.

Tak czy inaczej, o żadnej aferze nie mogło być mowy i w efekcie całą sprawę
wyciszono. W efekcie z rzekomych wielu afer, do jakich miało dojść za rządów
PiS, a które miała wyjaśnić ABW, nie zostało nic. I dlatego – jak twierdzili
dobrze poinformowani koledzy – „mojej” sprawy chwycono się, niczym ostatniej
deski ratunku. Do tego doszły także inne elementy. Wspomniany Tomek Budzyński
miał w latach 2005-2006 szereg kontaktów z ministrem Wassermannem, wynikających
z charakteru służby.

Zarówno o tych spotkaniach, o mojej znajomości z Budzyńskim jak i o moich
kontaktach z ministrem Wassermannem dotyczących sprawy zabójstwa księdza Jerzego
Popiełuszki (minister był i jest wielkim zwolennikiem koncepcji prokuratora
Andrzeja Witkowskiego, w oparciu o którą powstała moja książka pt. „Kto naprawdę
Go zabił?”) wiedział wiceszef ABW Jacek Mąka. Wiedział, bo od lat przyjaźnił się
z Budzyńskim. Przyjaźń skończyła się na przełomie 2007/ 2008 roku, gdy Mąka
złożył Budzyńskiemu propozycję nie do odrzucenia – ten ostatni miał zeznać przed
komisją ds. służb specjalnych, że jego spotkania z ministrem Wassermannem miały
charakter nieformalny, że minister spotykał się na nieformalnych naradach z
dziennikarzami, że Budzyński i inni funkcjonariusze ABW podlegali naciskom ludzi
PiS, itd.

Budzyński odmówił złożenia nieprawdziwych zeznań. Między dwoma oficerami ABW,
niegdyś przyjaciółmi, doszło do ostrej wymiany zdań. W efekcie Budzyński
zagroził, że w razie dalszych nacisków ujawni prawdę o aferach ludzi z
kierownictwa ABW. Jako przykład podał ponad stumetrowe mieszkanie wiceszefa ABW
Jacka Mąki na ulicy Kazimierzowskiej w Warszawie (warte ponad milion złotych),
które ten otrzymał bezprawnie za kadencji Andrzeja Barcikowskiego, przed
wyborami parlamentarnymi w roku 2005. (Barcikowskiemu zrewanżowano się później
zatrudniając go w radzie programowej ośrodka szkoleniowego ABW).

Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego wystąpiła wówczas do Urzędu Miasta o lokal
na cele operacyjne. Po otrzymaniu lokalu ABW wykorzystała go jednak na cele
nieoperacyjne, konkretnie przekazała Jackowi Mące, który odnowił otrzymane
mieszkanie przy pomocy pracowników Agencji ( m.in. pracownik ABW Robert Budka
zainstalował alarm), a następnie zameldował w nim siebie, żonę i syna.
Mieszkaniem tym niechętnie chwali się zresztą do dziś – nie wykazał go np. w
deklaracji majątkowej za rok 2007. Na koniec ostrej wymiany zdań zastępca szefa
ABW miał zagrozić Budzyńskiemu, że i on i jego kolega dziennikarz (chodziło o
mnie) „pożałują”. To wszystko opowiedział mi były szef lubelskiej delegatury ABW
kilka miesięcy przed moim zatrzymaniem. Nie przywiązywałem wówczas do tego wagi,
ale teraz co godzina zadaję sobie pytania: kto i dlaczego chce mnie zniszczyć?

[venus99]

jak na "dziennikarza" przedziwny dobór znajomych i jeszcze
dziwniejszy zasób wiadomości.Czy Sumliński jest tylko dziennikarzem
czy normalnym agentem z szajki Macierewicza??

[ka12332]

"Wprost" expresowo traci czytelników, upadnie jak jak hehe "Ozon"

[porannakawa20]

ka12332 napisał:

> "Wprost" expresowo traci czytelników, upadnie jak jak hehe "Ozon"

Gdy zaczęli wanjać kaczymi odchodami stracili we mniee czytelniczkę.
Co tydzień od dziesiątków lat.
Przepadli.
Pewnie tak się dzieje na masową skalę.
Czego nie tkną Kaczyńscy - pada!
Nie wiedzieli o tym, że z bankrutami i lodziarzami nie powinni się wiązać?