Na marginesie procesu...

[replique]

Niechcący wpadłem na tekst prof. Chwina, który jest częścią większej
całości - polemiki RAZem...
Znalazłem wiele ciekawych pytań i sporo rzeczowych odpowiedzi,
wykluczających doktrynalne "nas nie przekonajom..."
www.rp.pl/artykul/2,212716_Towarzysz_Rafal__ma_glos_.html

Pisarz w róznych miejscach sprzedaje to co napisał

[homosovieticus]

Tytuł profesorski Chwina nie upoważnia Go do wyjścia poza zwyklą,
polityczną publicystykę.
Chwin jest pisarzem, który naiwnościa dorównuje przedszkjolakom.
Talentem zaś siedmioklasitom.

wyborcza.pl/1,76842,5766456,Co_bys_zrobil_13_grudnia_1981_na_miejscu_Jaruzelskiego.html

Oqrcze!!

[replique]

A już myślałem, że jest tylko dla "emocjonalnych idiotów"...
Ale jakby nie było, może coś na temat poruszonych punkcików w tej
polemice???
A może scarhart, skoro tak a nie inaczej myślisz o Chwinie?
(zauważyłem, że twoje myślenie o Chwinie, jest "proste jak drut"...
jak niektóre tezy RAZa)

[man_sapiens]

Chwin stawia bardzo celne pytania - pytania bez odpowiedzi. Sam nie raz
zastanawiałem się, jak wyglądałyby nasze losy, gdyby nie było stanu wojennego.
Widzę dwie drogi. Pierwsza to sowiecka interwencja, zapewne tysiące ofiar
(Polacy to nie rozważni Czesi), Polska sprowadzona do roli Białorusi.
Druga - gdyby sowieci nie odważyli się na interwencję oznaczałaby niewielką
korektę systemu. Wolne związki, mające silne poparcie wydzierałyby więcej
pieniędzy od państwa. Ustrój polityczny nie zmieniłby się, gospodarczy to były w
najlepszym razie syndykalizm. Działacze związkowi korumpowani władzą wtapialiby
się w komunistyczną nomenklaturę. Ot, taka nie całkiem Jugosławia. To by
oznaczało stagnację na wieki i utrwalenie komunizmu.
Stan wojenny zabrał Polakom nadzieję i wielu (także mi) najlepsze lata życia.
Ale spełnił w sumie pozytywną rolę - nazbierało się w nim zło komunizmu jak we
wrzodzie. Gdy pękł przyszło uzdrowienie - taki obraz choroby zwanej komunizmem
jet mimo wszystko lepszy od przewlekłej gangreny.

[replique]

Z dróg, które widzisz, tylko ta pierwsza była możliwa. W 1981 nie
istniał żaden czynnik, który mógłby pozwolić deklasację PZPRu.
Gdyby nie wprowadzenie stanu wojennego, nastąpiłby chaos... i wtedy
sovieci by weszli... wszystkie znaki na niebie i ziemi na to
wskazywały. Można również przypuścić, że kiedy już te 13 grudnia
nastąpil, sovieci wypuścili z siebie głębokie "ufffff" ulgi: nie
musieli wchodzić...
Mnie również, ten stan wojenny, wywrócił cały mój świat i postawił
go na głowie, jednakże po latach... po wielu latach... będę bronił
decyzji o jego wprowadzeniu, jako słusznej...
A już oskarżenie o "spisek zbrojny" z gangsterskiego paragrafu i
postawienie przed sądem powszechnym, będę uważał za paranoiczną
zemstę - zemstę małych ludzików, ktorzy nie mieli "własnego
powstania warszawskiego" :)

[man_sapiens]

Ja, przeciwieństwie do Ciebie, nie jestem pewien, czy decyzja Jaruzelskiego była
słuszna i nie wiem, jakie były jego intencje. Nie mam też zamiaru tego
rozstrzygać - po co, przecież to przeszłość.
Ale proces jaki się odbywa, jest żałosny. Nie ma przepisu, który przewiduje karę
za błędną decyzję polityczną, zresztą nikt nie udowodni, że była ona zła. I nie
ma przepisu, który przewiduje karę za zmarnowanie mi 10 lat życia. Jest Bóg i
historia.

[masuma]

Byłaby trzecia opcja -
powybijalibyśmy się nawzajem. Brat - brata

[replique]

... ja jestem jedynakiem... :)
:)
pzdrx

Punkt wyjścia

[entefuhrer]

wyborcza.pl/1,76842,5766456,My__Ablowie__czysci_jak_lza.html

[replique]

Po mnie przyszli dokładnie o 00:15... ode mnie do KMMO było zaledwie
300 metrów... już w internie zacząłem pisać różne rzeczy... między
innymi, byłem jednym z niewielu, którzy uważali, że sovieci nie
wejdą... bo Afganistan, bo środek Europy, bo już były Węgry i
Czechosłowacja, bo te 36 milionów to nie to samo co Węgry i
Czechosłowacja razem wzięte, bo sovieci wiedzieli, że w razie
potrzeby "Polak i z kija wystrzeli".... :)
Refleksje przyszły później, dużo później, kiedy po emocjach nie było
już śladu, kiedy czas zaleczył pewne rany... kiedy dowiedziałem się
więcej - a przecież wiedziałem dużo, z racji funkcji chociażby!
Z opowieści ludzi, jak i w jakich okolicznościach byli wzięci
wynikało, że ci, którzy uczestniczyli w rozbijaniu związku... bali
się - dla nich to też była wielka niewiadoma, co może się
przydarzyć...
Tylko, że wtedy nie było takich refleksji - było raczej coś w
rodzaju bohaterstwa i nikt nie chciał przyznać, że z taką łatwością
zdjęli pierwszy garnitur...
Kiedy opadły wszystkie emocje, kiedy czas zaleczył pewne rany, kiedy
wiedziałem dużo więcej - parę lat później... zacząłem przemyśliwać,
co by było, gdyby ten stan wojenny wprowadzony nie został...
Wniosek mógł być tylko jeden: weszliby... weszliby i to nie sami...
Ciekawym dzisiaj, kto by budował Muzeum Wejścia... ??