Komplementy

[daria13]

Jako typowa przedstawicielka płci żeńskiej, a na dobrą sprawę jako typowa
przedstawicielka rasy ludzkiej, jestem bardzo łasa na komplementy. Znając
przyjemne uczucie, jakie budzą u mnie czyjeś miłe słowa pod moim adresem,
nie szczędzę takowych innym i bardzo lubię widzieć czyjś uśmiech i mieć
świadomość, że na chwilę rozjaśniłam jego dzień.
Zawsze mi się wydawało, że to zjawisko jest naturalne, a tu się okazało, że
nie u wszystkich. Dlaczeto niektóre osoby nie lubią być komplementowane? Czy
wynika to z ich nieufności w szczerość komplementujących, czy z jakieś
wrodzonej skromności?
Beata kiedyś, dawno temu opisała sytuację, bodajże ze swojej pracy, kiedy
powiedziała odruchowo komuś coś całkiem oczywistego na temat jego dobrej
pracy i zdziwiło ją jego z kolei zdziwienie, że ten ktoś nie zdaje sobie
sprawy z własnych osiągnięć, choć były one ewidentne, ale widać nikt
wcześniej nie umiał, albo nie chciał tego wobec niego wyrazić i widać też
było radość, jaką mu te słowa Beaty sprawiły. Może coś trochę przekręcam, bo
powiadam, że dawno to było, ale wymowa była chyba właśnie taka.
Co złego jest w miłych słowach i komplementach? Prosże o wytłumaczenie.
Pozdrawiam:)

[itek1]

Ja nie lubie komplementow, a juz szczegolnie od ludzi na ktorych mi naprawde zalezy.
Zle na mnie wplywaja, bo pobudzaja do niepotrzebnego i bezuzytecznego
roztkliwiania sie nad swoja osoba.
Tak jest niestety ze mna.
P:)

[daria13]

To ciekawe, co napisałeś, nieco pokrętne i dziwne, ale mnie przekonuje. Nad
takim aspektem tego zjawiska się nie zastanawiałam.
To bardzo męskie, taka obawa przed roztkliwianiem się.
P:)

[itek1]

IMO moja obawa i niepokoj jest wlasnie niemeska, niestety:(. Meska bylaby
obojetnosc i spokoj wewnetrzny po komplementach. BTW nie znosze tez serii pytan
od nowopoznanych przedstawicielek plci przeciwnej-takiego przesadnego
zainteresowania moja osoba.
Taki juz jestem, moze troche dziwny.

[staua]

Wydaje mi sie, ze zalezy to troche od wyczucia, czy mile
slowa/komplementy/pytania sa szczere, czy nie. A to nie jest latwe.
Jesli pytania (w przykladzie Itka) wynikaja ze szczerego zainteresowania moja
osoba, to moge odpowiadac. Jesli nie (czasem jest to oczywiste, zwlaszcza w
Ameryce, ze ktos udaje, a ja nie lubie takich gierek) to koniec rozmowy. To
samo z komplementami.
Wczoraj obejrzalam thriller (taki sobie, za to bardzo dlugi)z Brooke Shields
(!)"Gone but not forgotten" gdzie takie wlasnie "udawane" przez obie strony
zainteresowanie i falszywe dialogi graly duza role.

[braineater]

Nie wiem, skąd ludziom sie bierze niechęc do komplementów. Ja tam uwielbiam być
chwalony, głaskany, doceniany, przeceniany i tulony do piersi wezbranej
wzruszeniem nad moją skromna osobą. Sam tez się uwielbiam przechwalać, narzucać
z moją 'fajnościa' i gadulstwem i jeszcze bezczelnie oczekuję, że ludzie mnie
będa za to lubić.
I TO DZIAŁA!


































Tyle, że raz w zyciu chiałbym usłyszeć, że jestem przystojny i mam zgrabna
dupę, zamiast w kółko słyszeć, 'o jakis ty ynteligentny, oczytany i rąbniety w
czerep.':P

Pozdrowienia:)

[3promile]

Komplement jest fajny pod jednym warunkiem - musi błyszczeć niczym diament wśród
popiołów - cały tłum chce cię zlinczować, nie pytając nawet, kto pierwszy ma
rzucić kamieniem, aż tu nagle przechodzień rzuca ci mimochodem - zaprawdę,
zaprawdę powiadam ci, pier... ich wszystkich i rób swoje, człecze...

[staua]

No, to chyba zalezy od tego, czy jestes przystojny i masz zgrabna dupe :-)
Albo od tego, jak bardzo Twoje wielce inteligentne zachowanie to przyslania.
Sprobuj przez jakis czas w nowym towarzystwie zachowywac sie malo madrze, wtedy
do komplementowania pozostanie wyglad i troche uslyszysz...
A ja dzis uslyszalam od pana w urzedzie pochwale, bo poprawnie wypelnilam
formularz, a taka osoba nie przytrafila sie mu od dawna. Wprawilo mnie to w
szampanski humor, po czym poszlam na wyklad instruktazowy, jak pisac grant RO1,
zeby tenze grant uzyskac, co mnie z kolei zalamalo (na wykladzie dla jednego
wydzialu bylo ze sto osob)
Rozne sa poziomy umiejetnosci :-)

[kawa_malinowa]

ja generalnie nie lubie, co nie znaczy, ze mnie nie ciesza od niektorych osob.
Nie lubie, bo wydaja mi sie z zasady nieszczere, niezasluzone, po co?

Lubię! I zażywam w obfitości.

[dr.krisk]

Otóż powiedzmy sobie szczerze - człowiek żyje krótko, w mozole, zmagając się z
przeciwnościami losu (prawdziwymi oraz wyimaginowanymi). Dzień codzienny raczej
szary jest, w skarpetach robią się dziury, zasoby finansowe wietrzeją jak
rozlany eter, ciało słabe, duch mdły.. co tu robić, co tu robić....
I tu na pomoc przychodzi właściwie dobrany komplement. Przy czym dla mnie
obojętne jest, czy go wygłaszam, czy wysłuchuję - przez krótka chwilę otwiera
się na szaroburym niebie złote okienko uśmiechu.... I zauważamy, że co prawda
lewa skarpeta dziurawa, ale prawa ho-ho jaka integralna! Forsa owszem topnieje,
ale już jest 20 - za 10 dni wypłata! Ciało krzepnie, duch nabiera wigoru!
Nie mam tu na myśli głupawych komplementów męsko-damskich, czy protekcjonalnego
walenia w plecy. Tego nienawidzę.
Ale jakoś lubię poprawić humor sympatycznym ludziom. Lubię na spacerze
pochwalić urodę koślawego kundelka hołubionego przez starszą panią. Ważne że
jej się podoba, i widac że się lubią.
Można oczywiście kręcić nosem, że to nieszczere i fałszywe... No to co z tego!
ważne że działa.
Was też wszystkich lubie!!!
KrisK

[kawa_malinowa]

> Otóż powiedzmy sobie szczerze - człowiek żyje krótko, w mozole, zmagając się
z
> przeciwnościami losu (prawdziwymi oraz wyimaginowanymi).


Tia, jak to mawiają studenci polonistyki z mozgami wypranymi kolokwium-gigantem-
postrachem, Meduzą wsrod egzaminow: "pokój- szczęśliwość, ale bojowanie - byt
nasz podniebny".

> Można oczywiście kręcić nosem, że to nieszczere i fałszywe... No to co z
tego!
> ważne że działa.

to chyba nie idzie o to.... mnie sie wydaje, ze powodowane jest raczej niską
samooceną. taką właśnie mam, dlatego jak dziewczyny mówią mi, ze chcialyby miec
takie wlosy jak ja, to mi sie to wydaje nie w porzadku, bo wiem, co jest nie
tak z moim wlosami.

A poza tym boje sie komplementow. Boje sie ludzi, ktorzy są dla mnie
sympatyczniejsi niz ogol (a w ludzka zyczliwosc jako taką nie wierzę), bo to
moze byc niebezpieczne, jesli ktos ma sklonnosc do interpretacji.

k., patrzaca na ostatnie miesiace.

[3promile]

I oto komplementa z kompleksami zapętliły się... ludi ludi, niemnożko distansa
wam dołżna, distansa...

[kawa_malinowa]

alez ja tylko chcialam odpowiedziec na pytanie z pierwszego posta :)

Ja mam zawsze podejrzenie

[stella25b]

Na komplement reaguje zawsze podejrzliwie. Moje myslenie jest nastepujace:
jesli ta osoba mi tak slodzi, to znaczy, ze czegos ode mnie chce. Tylko czego?

Sama tez nie lubie prawic komplementow. Brain sorry.

[kawa_malinowa]

To nie chodzi o to, ze czuje ze ktos czegos ode mnie oczekuje.
troche inaczej: skoro mowisz "nie", to po co mi slodzisz?

No i proszę!

[dr.krisk]

stella25b napisała:

> Na komplement reaguje zawsze podejrzliwie.
Tu człowiek z sercem na dłoni zagadnie, bez podtekstów żadnych podstępnych, a
co dostaje w zamian? Podejrzliwość!!!
Parę razy tez mnie tak "obcięto". Pamiętam do dziś - piękny ranek, wakacje, ide
sobie po plaży podskakując i podśpiewując, bo jakoś humor mam wspaniały. Do
ludzi sie szczerzę i szczerząc szczerze pozdrawiam. Na to jeden pan ponuro spod
kapelutka w pepitkę "No i z czego pan się tak cieszy??!!".
Popsuł mi dran cały ranek.

[stella25b]

dr.krisk napisał:

> stella25b napisała:
>
> > Na komplement reaguje zawsze podejrzliwie.
> Tu człowiek z sercem na dłoni zagadnie, bez podtekstów żadnych podstępnych, a
> co dostaje w zamian? Podejrzliwość!!!
> Parę razy tez mnie tak "obcięto". Pamiętam do dziś - piękny ranek, wakacje,
ide
>
> sobie po plaży podskakując i podśpiewując, bo jakoś humor mam wspaniały. Do
> ludzi sie szczerzę i szczerząc szczerze pozdrawiam. Na to jeden pan ponuro
spod
>
> kapelutka w pepitkę "No i z czego pan się tak cieszy??!!".
> Popsuł mi dran cały ranek.


No tak i wyszlo na to, ze Ci spieprzylam wieczor:(

Spieprzony wieczór...

[dr.krisk]

Nie przejmuj się - wieczór mam spieprzony bo muszę cięzko pracować, a nie lubię.
Ani ciężko, ani pracować. A muszę.

[stella25b]

dr.krisk napisał:

> Nie przejmuj się - wieczór mam spieprzony bo muszę cięzko pracować, a nie
lubię
> .
> Ani ciężko, ani pracować. A muszę.


To mi kamien z serca spadl. Wspolczuje...ale moze nie bedzie tak zle...

Niestety...

[dr.krisk]

stella25b napisała:

> To mi kamien z serca spadl. Wspolczuje...ale moze nie bedzie tak zle...
Też się tak pocieszam (liczę na mrozy, że sparaliżuja wszystko i będe mógł na
nie zwalić moja bezczynność). Ale coś mi się widzi, ze wyczerpałem wszelkie
moje możliwości mimetyczne: wywloka mnie za uszy na środek klasy i publicznie
napiętnują jako lesera i obiboka...
Dlatego też ostatnio udaję wielkie zaangażowanie w sprawy naukowe, biegam po
piętrach z grubymi księgami pod pachą, biurko malowniczo zasłałem brudnymi
kubkami po kawie oraz wydrukami z programów... Może się ktoś nabierze???

[stella25b]

dr.krisk napisał:

> stella25b napisała:
>
> > To mi kamien z serca spadl. Wspolczuje...ale moze nie bedzie tak zle...
> Też się tak pocieszam (liczę na mrozy, że sparaliżuja wszystko i będe mógł na
> nie zwalić moja bezczynność). Ale coś mi się widzi, ze wyczerpałem wszelkie
> moje możliwości mimetyczne: wywloka mnie za uszy na środek klasy i publicznie
> napiętnują jako lesera i obiboka...
> Dlatego też ostatnio udaję wielkie zaangażowanie w sprawy naukowe, biegam po
> piętrach z grubymi księgami pod pachą, biurko malowniczo zasłałem brudnymi
> kubkami po kawie oraz wydrukami z programów... Może się ktoś nabierze???


Napewno serwer sadzie, komunikacja i pradu nie bedzie- technika mrozu nie
wytrzymuje, to jest wiecej niz pewne.

A a propos biurka w pracy to stosuje dokladnie te sama strategie, chociaz
balaganu chronicznie nie znosze.

[broch]

Sa komplementy i komplementy. Wole pierwsza kategorie. Duzo trudniejsze. Wymaga
sporej dawki inteligencji i wyczucia sytuacji u komplementujacego. Druga
kategoria to komplementy nierozgarniete, na takich mi nie zalezy a jest to grupa
najczesciej spotykana.

Oczywiscie czesto miesza sie wrodzone i nie uswiadomione wazeliniarstwo z
komplementowaniem. Ta grupa budzi lekkie mdlosci.

Jesli ktos powie ze (jak mowi braineater) intelygently jestem. To budzi
wylacznie zniecierpliwienie. Dla mnie komplementem jest (i dowodem na
inteligencje) cytowanie moich prac, korzystanie z moich pomyslow.
Jesli facet powie slicznej dziewczynie ze jest sliczna, to moze dziewczynie milo
jest ale facet jest glupi. Komplement prawdziwy to byloby powiedzenie rzeczy
unikalnej o ktorej dziewczyna myslalaby jeszcze przez jakis czas.
Powiedzenie dziewczynie brzydkiej ze jest ladna w taki sposob aby uwierzyla to
sztuka prawdziwego komplementu.

Uswiadomienie komus cechy wartosiowej z ktorej nie zdawal sobie sprawy jest
prawdziwym komplementem (jak w wypadku Beaty). Czasem to zrobic latwo, ale
najczesciej wymaga wysilku od komplementujacego.
W sumie komplement jest cos warty gdy osoba komplementujaca wklada w komplement
nieco wysilku.

Tak wiec niech zyja (PRAWDZIWE) komplementy. Precz z erzatzem. :))

Ja też lubię komplementy!

[beatanu]

Ale takie szczerze wypowiedziane. I chętnie właśnie od ludzi, których dobrze
znam i którzy dla mnie sporo znaczą. Bo tylko takie komplementy do mnie
docierają i sprawiają radość. Bo tylko po usłyszeniu takich nie czuję głupiego
obowiązku (? - wiem okrutnie głupiego!) odwdzięczenia się jakimś wymuszonym i
średnio szczerym "O, jakie fajne spodnie! Gdzie kupiłaś? albo coś takiego...

Lubię też prawić komplementy. Ale tylko wtedy, kiedy naprawdę czuję, że mam coś
szczerego i spontanicznego do powiedzenia. I wtedy walę prosto z mostu -
niezależnie, czy to dotyczy wspaniale poprowadzonej, trudnej rozmowy o śmierci
(o której wspomniała Daria na początku wątku) czy odjazdowej, nowej fryzury.

:)

[mamarcela]

W tym wątku czuję sie niemal wyrawana do odpowiedzi, bo to ja zaczęłam tę akcję
z niezgodą na opisywactwo, nawet jeśli najeżone było one samymi komp;ementami.
Otóż ja uwielbiam komplementy. Kocham je i pławię się w nich z absolutną
rozkoszą. Pod warunkiem jednak, że są one adekwatne do sytuacji. Jeśli
wygłaszam np. wykład, a wszystko, co mają mi słuchacze do powiedzenia post
factum to to, że mam ładną spódnicę to ja przepraszam i dziękuję.
Uwielbiam być chwalona, doceniana, głaskana pod włos i z włosem.
I na TWA spotkało mnie tyle komplementów, że ojej. Wielokrotnie usłyszałam (czy
raczej przeczytałam), że moje posty są zabawne, kilka osób interesowało się
moja nieobecnością, całe mnóstwo dopieszczało mnie wirtualnie i stworzyło
poetyckie epitafium dla mojego kota. Stałam sie heroiną literacką. Od kilkorga
twaczy otrzymałam komunikat, że lubią mój byt wirtualny. Ba, nawet Broch
stwierdził kiedyś, że często się zgadza z moimi opiniami. :)
Czego może chcieć więcej moje forumowe jestestwo?
Ale tak naprawdę, czy to są komplementy i czy ja komplementy lubię? Uwielbiam
jak mi sie okazuje szczerą sympatię i sama staram sie tę sympatię okazywać w
miarę moich skromnych możliwości i de facto dość podłego charakteru.
Samo słowo komplement jest śliskie jakieś takie. Jeśli ktoś mi mówi, żę mam
ładną bluzkę to przy założeniu, iz mówi szczerze, to jaki to komplement -
stwierdzenie faktu, a jeśli mówi nieszczerze to dlaczego mi to mówi i jaki ma w
tym cel? Bo w to, że mówi to jedynie po to, żeby mi sprawić przyjemność nie
uwierzę. Jest tyle inych sposobów, żeby mi okazać swoją sympatię bez mieszania
w to mojej Bogu ducha winnej bluzki.
Czyli choć może nieskładnie znowu zgodziłam się z Brochem (o czym oczywiście
nie omieszkałam go ponformować - taka komplemenciara jestem).
pozdrawiam serdecznie porannie, snieżnie i bajkowo
mamarcela z wrodzona próżnością swą
ps. gdyby ktoś się zastanawiał, dlaczego już nie śpię i dlaczego tak potwornie
marudzę, śpieszę donieść, że JESZCZE nie śpię. A ci, co śpią niech szybko
wstają, bo w czasie, gdy ja nie spałam, a oni spali na świecie (a przynajmniej
w mojej części świata) zrobiła się tout a fait bajkowa zima. Więc na sanki
panowie i panie.:)




"To kolejna czwarta cześć pięciotomowej trylogii"
Łał.

[daria13]

Nawet nie sądziłam, że jest taka mnogość rodzajów komplementów; szczere i
nieszczere, inteligentne i głupie, interesowne i bezinteresowne. Ja oczywiście
miałam na myśli komplementy szczere i to szczere niekoniecznie szczerością
rzezczywistą, ale taką o jakiej mówił KrisK, czyli nawet nie tyle komplementy,
ale miłe słowa, tak jak o tym koślawym kundelku. Z pewnością najbardziej
wartościowe są komplementy takie, o jakich pisała Beata. Rzecz jasna, że nie
mówiłam o komplementach głupich i nieszczerych wygłaszanych przez głupie i
nieszczere osoby, a to z reguły bardzo łatwo odróżnić i wyczuć.Koleżaneczka z
pracy przebiegająca w ferworze rozmowy przez komówrkę z klietnem przesyłająca
mi permanetnie całuski, wrrrr, brrrr.Zdecydowanie najbliżej mi do postawy
kriskowej:)
Niepokoi mnie Kawa; wszystkie komplementy nieszczere, ludzie wszyscy bez
wyjątku nieżyczliwi? Nie Karolino, tak nie jest. Mówię Ci to ja, która całe
życie przeżyła w przeświadczeniu, że jest odwrotnie, i teraz na stare lata,
zauważająca, że bywa inaczej, ale to nie znaczy, że nie ma na świecie ludzkiej,
bezintersownej i szczerej życzliwości. Jest jej dużo, tylko trzeba się na nią
otworzyć, o! Mam nadzieję, że wyrośniesz z tego pesymizmu, a Twoi przyjaciele
powinni Ci w tym pomóc:)))
Pozdrawiam zachwycona, ale też przerażona rosnącą z minuty na minutę warstwą
śniegu. Niedługo nie będziemy mogli wyjść z domu, bo zasypie drzwi.
Ps.
Dzięki Brochu za ciekawy wywód, nie sądziłam, że można tak ciekawie mówić o
takiej z pozoru błachej rzeczy, jak komplement.

[esy_floresy]

Mam w klasie koleżankę, która zwykle trzyma się na uboczu. Widać że nie powodzi
jej się tak jak innym. Jednak gdy widzę, że siedzi sama w kącie, to podchodzę
do niej i zaczynam z nią rozmawiać. Ona mi sie zwierza, że jej najlepsza
przyjaciółka koleguje sie teraz z inną, a ją po protu olewa. Pocieszam ją i
gadamy dalej. Marta (bo tak nazywa się owa koleżanka) rzadko kiedy kupuje sobie
jakąś nową rzecz (wiem że trochę próżne jest mówienie teraz o ciuchach, ale to
dobry przykład). Jednak gdy widzę że przychodzi do szkoły w ładnym sweterku czy
innej części garderoby, mówię jej od razu: bardzo ładnie wyglądasz w tym
swetrze/fryzurze/łotewer. Ona się uśmiecha, ale widać że jest nieco zaskoczona,
bo z reguły nikt nie prawi jej komplementów. Bo przecież Marta nie ubiera się
zbyt dobrze.
Mam też koleżankę która ubiera się świetnie. Codziennie inaczej, fantastycznie.
W dodatku jest bardzo ładna. Ma jednak mnóstwo pieniędzy. Przynosi do szkoły
aparaty cyfrowe, iPody i drogie komórki. Nie zdziwiłabym się gdyby raz przyszła
na lekcje w sukni balowej. Mimo to nie mówię jej komplementów, bo a)ona wie, że
świetnie wygląda, b)jutro i tak przyjdzie w czymś jeszcze bardziej odlotowym,
c)słyszała dziś pochwałe pięć razy i c)co najważniejsze- nie lubię jej (ale to
już z innego powodu)
A więc jeśli wiem że sprawię komuś i sobie radość, to czemu mam nie powiedzieć
jakchoćby "Zgrabnie wyglądasz w tych spodniach"?

[agni_me]

No tak, teraz znacznie wiecej rozumiem. Naprawdę. :)

[kwiecienka1]

Jestem bardzo łasa na komplementy. Bardzo, bardzo łasa.
I co z tego? Rzadko słyszę jakiekolwiek, nawet nieśmiertelne "fajna"
czy ""symaptyczna & inteligentna" (w oczekiwaniu "piękna") gdzieś się
potraciły... chyba ludzie ostatnio rzadko się zauważają, a nawet jeśli to
dlaczego mieliby coś sobie powiedzieć? coraz częściej komplementy są
rzadkością, ale przez to są chyba cenniejsze...

zum Beispiel (że się tak anegdotycznie i zuchwale pochwalę): moja pani z
niemieckiego, młoda kobieta o kamiennej twarzy, na dzisiejszych (ostatnich w
tym semestrze zajęciach) rozdała i umówiła testy... całkiem sponatnicznie i bez
większego rycia (zato systematycznie i z uczuciem) dostałam z niego 95%!
Usłyszałam: "sehr gut". Oznajmiam, że jestem niemal pijana z dumy!!! Ostatni
raz pochwaliła koleżankę w listopadzie za prawie bezbłędne wypracowanie
(też "sehr gut")...
pozdrawiam
Kwiecienka Pijana z Dumy Samochwała

Ps za dobre wyniki w nauce sprawiłam sobie prezent: nowy kubek :))) jest
śliczny, biały, z owieczką i dużym napisem "Ohne dich ist alles doof" (bez
Ciebie wszystko jest gupie)
viele liebe grusse
Kwiecienka i Grzane Wino w Nowym Kubeczku

[stella25b]

Kwiecienko, torba z ksiazkami u mnie czeka. Moj tesc tez ale na lepsza pogode,
zeby Ci ja dostarczyc. Jak tylko zaczniesz czytac te wszystkie Daniel Stell po
niemiecku, to Twoja nauczycielka bedzie tylko mowic: sehr very gut!!!

Bardzo ładnie!

[dr.krisk]

Kubeczek się absolutnie nalezy! Oraz stosowne jego wypełnienie!
Gratuluję.
KrisK

[kwiecienka1]

Vielen, vielen dank
Ich bin sooo geruhrt :-))))
winko się skończyło więc pora na dobranoc
pozdrawiam
Kwiecienka geht ins Bett
(allein, leider)