zawsze bede samotna

[katastrofiara]

zawsze bede samotna bo nie mam nikogo.
mam meza dziecko ale... on moze odejsc , to biore pod uwage. mezowie nie sa
na zawsze. coreczka tez kiedys odejdzie i nadal bede sama. dobrze, ze mam
duzo znajomchy i niektorzy sa wspaniali. ale nie mam kogos kto bylby moj.
czyli moj brat lub moja siostra. ktos taki byl. urodzil sie i zyl 4 dni. moj
brat bylby teraz 30 latkiem. 2 lata starszy ode mnie ale go nie ma...
chociaz wiecie co. on jest!!! jest kolo mnie i wiem, ze kiedys sie
spotkamy. tylko on bedzie na gorze a ja bede na dole bo tam jest ciekawsze
towarzystwo. ale moze go zaciagne do siebie... jako jedynaczka mam w glowie
kilka swiatow. nie kazdy to wie i nie kazdy to zrozumie. kilka nierealnych,
totalnie. jeden realny i jeden internetowy. kazdy ma swoje pozytywne cechy.
ponoc nie wygladam na jedynaczke. tylko ciekawe po czym poznaje sie
jedyaka? hehehehe
ale mam to gdzies. jestem jedynaczka i tego nie zmienie. czasem jak patrze
na rozne rodzenstwa to mam wrazenie, ze to jest dobra sprawa...
pozdrawiam. nikita

[e_wok]

Oj, to zalezy od bardzo wielu czynnikow. Jak sie zejda moja Mama i jej brat to
sie robi cos takiego, ze lepsza bylaby burza gradowa. Ja nigdy nie zalowalam,
ze nie mam rodzenstwa, moze ze wzgledu na te fajne swiaty w mojej glowie :-) Z
drugiej strony znam rodzenstwo, ktore jednoznacznie deklaruje, ze sa dla
siebie wzajemnie jedynymi osobami, na ktore w kazdej sytuacji moga liczyc - i
faktycznie przetrwali razem i jego burzliwy rozwod i jej wylew, wiec nie jest
to czcza gadanina tylko wyprobowane zaufanie. No wiec ciesze sie, ze mam meza -
jedynaka. Przynajmniej tyle wiem, ze jest w takiej samej sytuacji jak ja :-)

[hoth]

Też nie mam nikogo. Mam żone ... ale czy żony także są nie na zawsze ? W każdym
razie jesli zostane sam, to chyba tragedi nie będzie, bo mam naturę
samotnika. ...myślisz że takiej samotności o jakiej mówisz trzeba się bać ?
Pozdrawiam Hoth

[hanna26]

Ja czasami mówię mojemu meżowi: "Nie mam rodzeństwa, jestem sama, mam taką małą
rodzinę...", a on mi wtedy odpowiada: "Toteż systematycznie ją sobie
powiększasz". Zawsze cierpiałam z tego powodu, że jestem jedynaczką,
zazdrościłam innym rodzeństwa. Ja również miałam kiedyś brata, moja mama
urodziła chłopca cztery lata przede mną. Żył tylko parę godzin... Czasami
wyobrażałam sobie Staszka, jaki był, jacy bylibyśmy oboje, gdyby żył. Ale
wiesz, od kiedy mam męża i dziecko, tak naprawdę przestałam się tym wszystkim
zadręczać. Mam męża, cudownego człowieka, który zawsze przy mnie będzie -
nawet, gdyby go mialo zabraknąć. Mamy tylko obydwoje nadzieję, że nasza córka
nie będzie jedynaczką, zrobimy wszystko, żeby miała rodzeństwo.

[sloggi]

Jestem z bliźniąt jednojajowych, brat żył tylko 2 godziny. Urodziliśmy się 9
tygodni przed terminem, on był większy i nie przeżył. 2 lata przed nami
urodziła się Agata, 8 tygodni przed terminem, żyła 4 dni.
Wiem, że jest nas dwóch, mam takiego małego aniołka, który mnie chroni przed
złem. Mamęcja nie chciała więcej razy cierpieć, zatem nie mam rodzeństwa.
Nie biadolę, udało mi się i żyję.

[katastrofiara]

no widzicie w sumie to kazdy ma z nas rodzine. to fakt. ale ja ze wzgledu na
brak tego kogos narzuconego odgornie czuje sie samotna. tez mam w glowie pelno
mysli co by bylo gdyby marcin zyl...
bedac na cmentarzu zawsze z nim gagam. NA GLOS!! jestem stuknieta, no nie???
co do dzieci to moja coreczka bedzie skazan na jedynactwo... niestety nie moge
pozwolic sobie na wiecej dzicie ze wzgledu na chorbe. tak to bywa. tez mi z
tym ciezko bo zawsze chcialam miec dwoje dzieci. a no coz...
dobrze, ze mam chociaz ja. jest moja iskierka...
pozdrawiam. nikita

[uli]

z jednej strony to pocieszające, że nie tylko ja popadam w taką melancholię - z
drugiej myślę sobie: katastrofiara - otrząśnij się! to ucieczka! gdyby twój
brat żył, na pewno tak byś o nim nie pisała (z taką miłością!). czemu obdarzasz
miłością postać, która właściwie istnieje tylko w twojej wyobrazni? moje zycie
jest analogiczne - moj brat mialby teraz 13 lat (mam 23) - ale mimo wszystko
wolę kochac zywych - bo bardziej tego potrzebują. i nie masochizuję się.

[katastrofiara]

wiesz co to nie tak... bo ja nie zyje umarlymi. chodze na razie po siwcie i
zyje zywymi.
tylko, ze brat jest czasem kolo mnie i juz.
to, ze niektorzy odbieraja moje dylematy jako cos z pogranicza lekkiej psychozy
to ja to rozumiem.
tylko, ze cale szczesie, ze kolo siebie mam takich co jaknajbardziej mnie
toleruja. moje stukniete podejscie do sprawy jest dla mniech zrozumiale.
nie krytykuja mnie. zreszta nawet gdyby to i tak zawsze kazda opinia jest ok.
bo ja krytyki sie nie boje. zareszta zawsze sobie ceniala znajomych jesli
potrafili mi takze powiedziec to co maja na moj temat i to niekoniecznie z
dobrej polki. ale to dla mnie ok. nie urzalam sie.
po za tym niepotrzeboje litosci.
bo i po co...
rade kazdy musi dac sobie sam. bo kazdy ma swoje zycie i nikomu nic do tego.
po za tym dziekuje za wszystkie opinie.
pozdrawiam.
nikita

[ochotka69]

Jestem jedynaczką boję się samotności, mam męża ale wiadomo on może odejść a
córeczka kiedyś odejdzie i ona prawdopodobnie bedzie jedynaczką. Nie wiem
jednak czy tak samo bałabym się samotności gdybym miała rodzeństwo.

[varyatkah_19]

Jestem chyba najmłodsza :) i może nie powinnam się wypowiadać z powodu raczej
ubogiego bagażu doświadczeń, ale zauważyłam coś, co muszę podkreślić. Jedynacy
to często bardzo uduchowione osoby, które nie boją się i potrafią przebywać
tylko ze sobą. 'Towarzystwo jest-to świetnie, nie ma-to trudno, poradzę sobie
sam'
Jedynak łatwiej znosi rozłąkę, potrafi szybciej dostosować się do nowej
sytuacji. Czytałam, chyba w starym Focusie, iż naukowcy udowodnili, że właśnie
osoby bez rodzeństwa szybciej dochodzą do siebie po rozwodzie i rozpoczynają
nowe życie.

[happy_jedynak]

Jestes mloda osoba ale wyjatkowo trafnie to ujelas i dlatego podpinam sie pod
twoja odpowiedz. Tak wlasnie jest a ja dodam ze kazdy jest samotny na swiecie
mimo ze czasowo wydaje sie nam inaczej. Mialem okazje sie jako jedynak
przetestowac w zyciu duzo podrozujac i zmienaijac rozne kraje po kilka lat tu i
kilka lata znow gdzie indziej, w kazdym kraju nowe zycie, nowa praca nowy
jezyk, nowe przyjaznie i potem z roznych powodow trzeba to bylo zostawiac i
podrozowac z wezelkiem, a wlasciwie z portfelem- dalej. Czesto mialem sytuacje
ktore ludzie by okreslili mianem 'samotnosci' a tymczasem ja mialem najlepszy
czas ze soba robiac jakies badania czy cos tam piszac. Uwazam ze jako jedynak
zostalem stworzony do roli emigranta i tu bym polecal. Wielokrotnie byly okresy
samotnosci w samotnosci gdy np pracodawca wyslal mnie na rok do luksusowego
hotelu w luksusowym kraju i jedno co miealem robic to wlasciwie spedzac cale
zycie przez rok w hotelu... nikt inny tego nie wytrzymal. Zawsze myslalem ze
jakbym mial zone to na zwsze co mnie dziwi ze niektorzy zonaci tu na forum
zakaldaj ze zona moze sobie odejsc. Nie rozumiem tego dlaczego skoro sie kogos
juz wlasciwie wybralo.

[varyatkah_19]

Właśnie...po co w ogóle marnować swój cenny czas i energię, szukać partnera,
skoro zakładamy, że on i tak odejdzie??? Bo tak trzeba, bo otoczenie sugeruje,
bo nie wypada inaczej? Jasne, że wspólne życie nie jest łatwe, ale zakładając
już na wstępie porażkę działamy na podświadomość i skazujemy się na nią...

Co do samotności i egoizmu. W sierpniu wybierałam się na wycieczkę razem ze
znajomymi moich rodziców. Był to na tyle atrakcyjny wyjazd, że zebrała się dość
duża grupa ludzi, wynajęliśmy wygodny autokar, słuchaliśmy sprzyjających
prognoz pogodowych i przygotowywaliśmy się do wyjazdu. Na tydzień przed
rozchorowała się moja przyjaciółka i okazało się, że wszyscy są w rozjazdach i
nie mam z kim jechać. Rodzice odradzali mi wyjazd argumentując, że sama będę
się nudzić,a samotnych hotelowych nocy to już na pewno nie przeżyję..
Pojechałam sama, od razu dogadałam się ze współpasażerami, a przy okazji z
pewnym sympatycznym chłopcem, a co do pokoju, przynajmniej miałam łazienkę dla
siebie no i wracając nad ranem z nocnych eskapad, nie słyszałam mamrotań
współlokatorów ;) Niech żyją samotnicze dusze!!! ;)

[asiall]

Nie wiem ile razy zostalo juz powiedziane ze SAM NIE ZNACZY SAMOTNY. Na wszelki
wypadek powtorze jeszcze raz:)
Zwroccie uwage, ze nasza (jedynacza) wyobraznia to prawdziwa kopalnia pomyslow.
W przypadku rodzenstwa jest sie poniekad skazanym na ta osobe lub te osoby. nie
nalezy tego zawsze odczytywac w zlym sensie. Jedynacy ktorzy znajda sobie
bratnia dusze, czy to partnera na cale zycie czy wspanialego najlepszego
przyjaciela - maja kontrole nad tym jaki to jest czlowiek. Byc z kims
spokrewnionym nie oznacza automatycznie rozumiec sie bez slow i wspierac bez
wzgledu na sytuacje.
Nie boje sie byc sama ani samotna. Nie potrzebuje pieciu kolezanek zeby pojsc
do kibelka/lazienki. Kompletnie nie planujac wstepuje do kawiarenki i nad dobra
lektura spedzam czas. Dobrze sie czuje ze soba. Uwialbiam tez towarzystwo
innych ludzi, ale nie za wszelka cene, bo CO LUDZIE POWIEDZA ze gdzies tam ide
sama.
to wspaniale czuc sie swietnie w swoim wlasnym towarzystwie.
Pozdrawiam serdecznie.
A.LL