zaretpug
07.04.13, 02:47
Dzięki Grodzkiej trochę zaczęło się mówić (mimo wszystko) poważniej w Polsce o transplciowosci i rożnych formach ekspresji płciowej człowieka. Skala Benjamina, choć jest historyczna i niezupełnie aktualna, daje trochę informacji na temat transseksualizmu:
pl.wikipedia.org/wiki/Skala_Benjamina
"Siedem typów w skali Benjamina[edytuj]
Typ 0. Normalna orientacja seksualna[edytuj]
Deklarowana płeć psychiczna zdecydowanie męska. Koncepcja przebierania się lub zmiany płci są obce i niechciane.
Typ I. Pseudotranswestyta[2][edytuj]
Deklarowana płeć psychiczna: Zdecydowanie męska
Zachowania społeczne: Na co dzień żyje jako mężczyzna. Przebiera się sporadycznie. Przy przebieraniu odczuwa przyjemność, zazwyczaj na tle seksualnym. Rzadko kiedy po przebraniu się nadaje sobie żeńskie imię. Brak jest głębszej potrzeby kształtowania swojej osobowości na osobowość płci odmiennej.
Seksualność: Heteroseksualny, biseksualny lub homoseksualny. Często masturbacja po przebraniu się. Przebieranie się może pojawiać się jedynie w fantazjach seksualnych.
Skala Kinseya: 0–6
Stosunek do operacyjnej zmiany płci: Zdecydowanie odrzuca możliwość zmiany płci.
Psychoterapia: Niechciana, zbędna.
Terapia hormonalna: Nierozważana, niepotrzebna.
Typ II. Transwestyta fetyszystyczny[2][edytuj]
Deklarowana płeć psychiczna: Męska
Zachowania społeczne: Prowadzi normalne życie jako mężczyzna. Przebiera się okresowo. Przebieranie się ma na celu osiągnięcie satysfakcji seksualnej. Może nosić damską bieliznę pod ubraniem. Może udawać podwójną osobowość (męską i żeńską), z nadawaniem sobie odpowiedniego imienia.
Seksualność: Heteroseksualny, czasem biseksualny lub homoseksualny. Potrzebuje fetyszu do masturbacji. Odczuwa poczucie winy. Marzenia o zmianie płci zdarzają się podczas masturbacji po przebraniu się.
Skala Kinseya: 0–2
Stosunek do operacyjnej zmiany płci: Choć ma fantazje seksualne związane ze zmianą płci, nie jest zainteresowany rzeczywistym zabiegiem.
Psychoterapia: W sprzyjającym środowisku może przynieść efekty.
Terapia hormonalna: Rzadko w obrębie zainteresowań, czasem może być pomocna w zmniejszeniu popędu płciowego.
Typ III. Transwestyta (prawdziwy)[2][edytuj]
Deklarowana płeć psychiczna: Raczej męska.
Zachowania społeczne: Regularnie przebiera się. Nie odrzuca życia jako kobieta. W przy braku możliwości pełnego przebrania stale nosi kobiecą bieliznę pod ubraniem. Może wykazywać tendencje w kierunku transseksualizmu.
Seksualność: Heteroseksualny, gdy nie jest przebrany. Odczuwa dyskomfort związany ze swoją płcią. Przebranie przynosi ulgę. Może przyjmować podwójną osobowość.
Skala Kinseya: 0–2
Stosunek do operacyjnej zmiany płci: Atrakcyjna jako pomysł, choć raczej odrzucana.
Psychoterapia: Możliwa, rzadko przynosi rezultaty.
Terapia hormonalna: Atrakcyjna jako eksperyment, może być pomocna w diagnozie.
Typ IV. Transseksualista (nieoperacyjny)[2][edytuj]
Deklarowana płeć psychiczna: Nieokreślona. Ewentualnie określa się jako kobieta lub oscyluje między TV a TS.
Zachowania społeczne: Przebiera się tak często, jak to jest możliwe. Może żyć jako kobieta lub jako mężczyzna.
Seksualność: Zazwyczaj biseksualny. Często niski popęd seksualny. Czasem aseksualny lub autoerotyczny. Może być żonaty i posiadać dzieci.
Skala Kinseya: 1–4
Stosunek do operacyjnej zmiany płci: Jest rozważana jako bardzo atrakcyjna, ale nie dąży do niej.
Psychoterapia: Wyłącznie jako porada. Najczęściej odrzucana lub nieskuteczna.
Terapia hormonalna: Potrzebna do komfortu psychicznego i równowagi emocjonalnej.
Typ V. Transseksualista (średnie natężenie)[2][edytuj]
Deklarowana płeć psychiczna: Żeńska uwięziona w męskim ciele.
Zachowania społeczne: Stara się prowadzić całe swoje życie jako kobieta. Samo przebieranie się jest raczej koniecznością dnia codziennego niż wolnym wyborem. Odczuwa dyskomfort związany ze swoją płcią. Przejawia niechęć do swojej męskości.
Seksualność: Homoseksualny (pasywny) lub aseksualnie autoerotyczny. Niski popęd seksualny. Może być żonaty i posiadać dzieci.
Skala Kinseya: 4–6
Stosunek do operacyjnej zmiany płci: Usilnie pożądana.
Psychoterapia: Odrzucana jako nieskuteczna.
Terapia hormonalna: Potrzebna jako element przygotowania do operacyjnej zmiany płci.
Typ VI. Transseksualista (silne natężenie)[2][edytuj]
Deklarowana płeć psychiczna: Zdecydowanie żeńska, kompletna konwersja osobowości.
Zachowania społeczne: Stara się prowadzić całe swoje życie jako kobieta. Samo przebieranie się nie wystarcza. Odczuwa silny dyskomfort związany ze swoją płcią. Przejawia niechęć do swojej męskości, pogardę wobec męskich organów płciowych, niebezpieczeństwo samookaleczenia i prób samobójczych.
Seksualność: Potrzebuje związku z mężczyzną jako kobieta, szczególnie w młodym wieku. Wstręt do własnych organów płciowych. Może być żonaty i mieć dzieci, fantazjując w czasie aktu.
Skala Kinseya: 6
Stosunek do zmiany płci: Usilnie pożądana.
Psychoterapia: Pomoc psychologa tylko dla złagodzenia objawów.
Terapia hormonalna: Wymagana jako przygotowanie do operacyjnej zmiany płci i w celu złagodzenia objawów.
"
