... pogodzić wolność z poczuciem bezpieczeństwa ..

[po_godzinach]

/wiem, że banalne/

[Gość: Joanna]

Oj, to nie jest banalne.
Wielu nad tym mysli.

[red_one]

moglabys to rozwinac?

chodzi ci o poczucie wolnosci i bezpieczenstwa w zwiazku? czy tez w zyciu, na
ulicy?

[po_godzinach]

Chodzi mi o "poczucie bezpieczeństwa" - to znaczy, jak sie czujesz sama za sobą
wobec rzeczywistości.

[red_one]

dzis sie czuje nie za bardzo :o)

twoje pytanie mozna odniesc do wielu plaszczyzn. rzeczywistosc to bardzo
szerokie pojecie. w tej chwili moje bezpieczenstwo a rzeczywistosc rozwazam an
podstwie materialnej, bo akurat jestem w srodku pewnego projektu.

gdybym byla np zaraz po rozwodzie, na pewno tok myslenia by mi sie zmienil.

[po_godzinach]

To moze sprecyzuję.
Poczucie wolności rozumiem jako mozliwość postępowania zgodnie z własnymi
preferencjami i mozliwościami.
Pozucie bezpieczeństwa zas jako bezpieczeństwo finansowe i psychiczne.

To pierwsze wiąże się z podejmowaniem wciąż na nowo ryzyka, to drugie ryzyko
wyklucza.

Pytanie - byc może - jest z gatunku retorycznych).

[red_one]

zagielas mnie. musze pomyslec :o)
dobry temat.

[Gość: anie]

od kilku tygodni jestem w sytuacji, ze poswiecam duza czesc mojej osobistej
wolnosci (czyli postepowania tak jak mi wydaje sie stosownie) dla poczucia
bezpieczenstwa psychicznego takze rozumianego jako akceptacje ze strony innych.
i jakos sie w tym nie odnajduje. przeplakalam dzis caly ranek...

chcialabym znalezc ten punkt srodka, przynajmniej taki, zebym nie czula sie tak
zle psychicznie. dodatkowo nie jest mi latwo, bo jestem bardzo wrazliwa...
chcialabym nauczyc sie nie bra wielu rzeczy do siebie

[po_godzinach]

Gość portalu: anie napisał(a):

> od kilku tygodni jestem w sytuacji, ze poswiecam duza czesc mojej osobistej
> wolnosci (czyli postepowania tak jak mi wydaje sie stosownie) dla poczucia
> bezpieczenstwa psychicznego takze rozumianego jako akceptacje ze strony
innych.
>
> i jakos sie w tym nie odnajduje. przeplakalam dzis caly ranek...
>
> chcialabym znalezc ten punkt srodka, przynajmniej taki, zebym nie czula sie
tak
>
> zle psychicznie. dodatkowo nie jest mi latwo, bo jestem bardzo wrazliwa...
> chcialabym nauczyc sie nie bra wielu rzeczy do siebie


Bardzo dobrze wiem, o czym piszesz).
Ten etap szczęśliwie mam juz za sobą.
Mogę powiedzieć tyle - niewiele jest osób, ze zdaniem których warto sie liczyć -
ale to wymaga czasu i zbudowania w sobie pewnej siły oraz dystansu.
Jeśli wiesz na pewno, jak chcesz, żeby było, nikt lepiej tego od Ciebie nie
będzie wiedział - nie jest więc istotna opinia tych "innych".
Przyjdzie moment, że zaczna na Ciebie patrzec jak na ekscentryczkę, ale to bywa
nawet miłe).

[czarna_porzeczka]

po_godzinach napisała:

> Bardzo dobrze wiem, o czym piszesz).
> Ten etap szczęśliwie mam juz za sobą.
> Mogę powiedzieć tyle - niewiele jest osób, ze zdaniem których warto sie
liczyć
> -
> ale to wymaga czasu i zbudowania w sobie pewnej siły oraz dystansu.
> Jeśli wiesz na pewno, jak chcesz, żeby było, nikt lepiej tego od Ciebie nie
> będzie wiedział - nie jest więc istotna opinia tych "innych".
> Przyjdzie moment, że zaczna na Ciebie patrzec jak na ekscentryczkę, ale to
bywa
>
> nawet miłe).


no wlasnie, trzeba nabrac dystansu, a do tego potrzebna jest ta sila w sobie
samym. ja mam duzo wewnetrznej sily, ale niestety nie w tej sferze, o ktorej
mowimy. bo ja wrazliwa jestem jak cholera. i choc obiecuje sobie, ze tym razem
nie bede sie niczym przejmowac i zrobie po swojemu, to nigdy mi sie nie udaje.
zazwyczaj albo sie poddam, albo zrobie po swojemu i potem czuje sie fatalnie,
brak akceptacji bardzo mnie dotyka.
i ja mam odwrotny problem. mimo, ze jestem dosc ekscentryczna to trafilam
miedzy ludzi, ktorzy sa totalnie ekscentryczni. i niestety nie czuje w nich
akceptacji dla moich niektorych przejawow normalnosci (uwazam, ze w niektorych
sytuacjch nalezy poddac sie jakims tam kanonom, a nie zawsze inaczej niz inni,
ekscentrycznie), czesto czuje, jak bardzo od nich odbiegam, a jesli wszystko
ulozy sie dobrze, to przyjdzie mi miedzy nimi zostac na bardzo dlugo. nie radze
sobie z tym wszystkim. i nienawidze w sobie tego, ze mam juz glupkowate napady
wstydu za sama siebie.. chyba niedobrze z moim poczuciem wlasnej wartosci..

[po_godzinach]

Cóż, własne ścieżki zazwyczaj bywaja dość wąskie - wiele osób na nich sie nie
mieści, za to ci, którzy wspolnie z Toba idą, są to ci właściwi)

W tym jest wielka pociecha.

[czarna_porzeczka]

po_godzinach napisała:

> Cóż, własne ścieżki zazwyczaj bywaja dość wąskie - wiele osób na nich sie nie
> mieści, za to ci, którzy wspolnie z Toba idą, są to ci właściwi)


dobrze powiedziane. that's all


pogodzinach dzieki! wywolalas na mojej twarzy pierwszy usmiech dzisiaj :>

[po_godzinach]

och, nie zawstydzaj mnie)

powodzenia.

[czarna_porzeczka]

aaa male sprostowanie, zalogowalam sie :)
czarna_porzeczka = anie

[red_one]

ok. przyklad:
> Poczucie wolności rozumiem jako mozliwość postępowania zgodnie z własnymi
> preferencjami i mozliwościami

pomimo, ze dostalam b.dobra oferte pracy, zaryzykowalam i otworzylam wlasny
biznes. to byla moja preferencja. mozliwosc tez taka mialam, bo moj facet
zaakceptowal moj wybor i wspiera mnie psychicznie i finansowo = bezpieczenstwo.

nie moge powiedziec co bym zrobila bedac zdana tylko i wylacznie na siebie.

nie da sie.

[hansii]

to sa dwa przeciwstawne bieguny.

mozesz tylko probowac znalezc sie w najbardziej wygodnym dla Ciebie miejscu,
miedzy jednym, a drugim.

[po_godzinach]

hansii napisał:

> to sa dwa przeciwstawne bieguny.
>
> mozesz tylko probowac znalezc sie w najbardziej wygodnym dla Ciebie miejscu,
> miedzy jednym, a drugim.

Podobno sie nie da.
Ale
ja wciąż wierzę, że istnieje jakiś sposób na pogodzenie ognia i wody - i nie
będzie to tak po prostu "wygodne").

"Miedzy jednym a drugim" - to znaczy, jakby byc trochę w ciąży ...

[hansii]

po_godzinach napisała:

> "Miedzy jednym a drugim" - to znaczy, jakby byc trochę w ciąży ...<

Nie. Absolutnie nie.
Piszac obrazowo: jezeli masz pol etatu, ktore zapewnia Ci oplacenie czynszu
+ chleb (z margaryna), a drugie pol, to jest wlasnie Twoja wlasna wolnosc do
dobrego i zlego - to to jest wlasnie takie miejsce blisko Zlotego Srodka.

[po_godzinach]

> Nie. Absolutnie nie.
> Piszac obrazowo: jezeli masz pol etatu, ktore zapewnia Ci oplacenie czynszu
> + chleb (z margaryna), a drugie pol, to jest wlasnie Twoja wlasna wolnosc do
> dobrego i zlego - to to jest wlasnie takie miejsce blisko Zlotego Srodka.

Tu sie zgodzę (patrz zapis poniżej).
I nie musi to byc kompromis. Nie jest bowiem kompromisem dobrowolna rezygnacja
(z szynki). Czyli - zgoda na "brak szynki" warunkowałaby ów Złoty Środek).

[po_godzinach]

... i, byc może, pierwszym krokiem jest nieposiadanie nadmiaru dóbr
materialnych ...

[Gość: AsDur]

po_godzinach napisała:

> ... i, byc może, pierwszym krokiem jest nieposiadanie nadmiaru dóbr
> materialnych ...

oznaczalo by to jednak ze ubodzy sa wolni a to tez niejest prawda. chyba nie
tedy droga.
skoro zloty srodek to ni bogaty ni biedny.. wtedy bedzie wolny.

[po_godzinach]

Oj, AsDurze - napisałam "nadmiar", nie "ubóstwo").

[Gość: AsDur]

:D oj napisalas "nieposiadanie nadmiaru" co zrozumialem jako "posiadanie
niewiele" :D

[po_godzinach]

To może napiszę inaczej: posiadanie w sam raz wszystkiego - na zasadzie, że
jednocześnie można chodzić tylko w jednej parze butów i spać w jednym łóżku.
Obiad tez zasadniczo je się jeden dziennie).

[Gość: AsDur]

czytajac caly watek dochodze do wniosku, ze aby miec poczucie bezpieczenstwa
potrzebujemy kogos dodatkowego kto idzie "w naszym kiedrunku", "z nami", "ta
sama droga". Jednoczesnie wazne jest aby nie posiadac zbyt wiele a raczej
posiadac wszystkiego w sam raz bo zbyt duze posiadanie krepuje wolnosc.

Recepta wiec na jednoczesne poczucie wolnosci i bezpieczenstwa jest: "zwiazek
dwoch sredniozamoznych osob"?

[po_godzinach]

Tak, oczywiście, dwóch (dwojga) przeciętniaków))).

Wiedziałam, że znasz odpowiedź na każde pytanie).

[Gość: AsDur]

> Tak, oczywiście, dwóch (dwojga) przeciętniaków))).

jesli chodzi o mnie to postuluje "dwoje" zamiast dwoch :D:D:D to byla mala
prowokacja?? :D:D:D

> Wiedziałam, że znasz odpowiedź na każde pytanie).

:D hmmmm :D jestem jaki jestem :D:D:D

[po_godzinach]

> jesli chodzi o mnie to postuluje "dwoje" zamiast dwoch :D:D:D to byla mala
> prowokacja?? :D:D:D

Nie no, skąd? Gdzieżbym prowokała Wszystkowiedzącego !
A co - kolegi żadnego też nie masz?
>

> :D hmmmm :D jestem jaki jestem :D:D:D

A czasem jakby tak w bemol, co?)

[Gość: AsDur]

> Nie no, skąd? Gdzieżbym prowokała Wszystkowiedzącego !

chyba wyczuwam sarkazm :D ale moze mi sie tylko wydaje...

> A co - kolegi żadnego też nie masz?

Mam kolegow :) ale generalnie nie cierpie na brak wolnosci i bezpieczenstwa :)
nawet jesli to nie szukal bym recepty budujac zwiazki z kolegami :)


...

Bemol jest troszke ponury :D

[po_godzinach]

> chyba wyczuwam sarkazm :D ale moze mi sie tylko wydaje...

No, może troszeczkę go uzyłam traktując jak przyprawę - czyzby było za słone??
>
> Mam kolegow :) ale generalnie nie cierpie na brak wolnosci i
bezpieczenstwa :)

Ooooo, czyzbyś to Ty właśnie był tym przeciętnym średniozarabiającym Polakiem?)

> nawet jesli to nie szukal bym recepty budujac zwiazki z kolegami :)

... a czemuż to - chyba nie dośc ich lubisz ...
>
>
> ...
>
> Bemol jest troszke ponury :D

zaraz ponury - jest pełen powagi i nostalgii.

(dystynkcji?)

[Gość: AsDur]

Nie bylo za slone :D:D

a lubie wszystkich :D

> Ooooo, czyzbyś to Ty właśnie był tym przeciętnym średniozarabiającym
Polakiem?)

jestem przecietnym, ponadprzecietnie zarabiajacym Polakiem :D

powaga i nostalgia to i owszem. dystynkcje to zolnierze na pagonach nosza
chyba :D

PS. jest 14:40 a Ty ciagle po_godzinach :D:D:D

[po_godzinach]

> Nie bylo za slone :D:D

Ufff, a juz sie bałam, że będzie jak z ta zupą ...
>


> jestem przecietnym, ponadprzecietnie zarabiajacym Polakiem :D

Hmmm , ja tam gdzieś mam wątek "Skąd wziąć dużo pieniędzy")
A Ty wiesz wszystko ...
>
> powaga i nostalgia to i owszem. dystynkcje to zolnierze na pagonach nosza
> chyba :D

No fobrze. Faktycznie, dystynkcje to jakies takie demode są.
Wycofuję.
>
> PS. jest 14:40 a Ty ciagle po_godzinach :D:D:D

Ech, bo moje godziny tylko ode mnie zależą. Ale masz rację - muszę jednak iść
do pracy - wyjść na deszcz i wiatr ...
W sama porę przypomniałeś - czyżbyś dla mnie pracował?)

Pa)

[Gość: AsDur]

:D:D
> Hmmm , ja tam gdzieś mam wątek "Skąd wziąć dużo pieniędzy")
> A Ty wiesz wszystko ...

no ale skoro masz swoich pracownikow to czyzbys potrzebowala takich porad??

> Ech, bo moje godziny tylko ode mnie zależą. Ale masz rację - muszę jednak iść
> do pracy - wyjść na deszcz i wiatr ...
> W sama porę przypomniałeś - czyżbyś dla mnie pracował?)

Moze pracuje a moze nie :D:D:D a generalnie ile placisz?? :D:D:D

[po_godzinach]

Gość portalu: AsDur napisał(a):


>
> no ale skoro masz swoich pracownikow to czyzbys potrzebowala takich porad??

tacy tam pracownicy ...
raczej współtowarzysze (nie)doli ...

>
> Moze pracuje a moze nie :D:D:D a generalnie ile placisz?? :D:D:D

dla mnie pracuja (niektórzy) dla przyjemności))
widac - opłaca im sie)

Teraz już musze iść ...

(bardzo było miło) ))

[red_one]

po przeczytaniu calego watku - sie zgadzam z AsDur. czesciowo. :o)
mysle, ze to juz nie tyle chodzi o zaplecze finansowe, ktore tez jest wazne.
i nie tyle by ta druga osoba szla z nami, w naszym kierunku. czasem wystarczy,
wiedza, ze sie jest asekurowanym. i to moze dodac sil.
posiadanie tez nie musi byc krepujace, jesli ma sie zdrowe podejscie
do 'rzeczy".
poza tym uwazam, ze to cale bezpieczenstwo siedzi u kazdego "w glowie". pewnosc
siebie?

[sprite36]

Ogromna ilośc pieniędzy daje i jedno i drugie... :))

[po_godzinach]

sprite36 napisał:

> Ogromna ilośc pieniędzy daje i jedno i drugie... :))


... coś tak podejrzewałam, niestety ...
a ile to - ogromna?

[sprite36]

Myślę, że jeśli miesięczne odsetki od posiadanego kapitału są równoważne dobrej
pensji, to powinno to wystarczyć do tego aby być wolnym i psychicznie czuć się
bezpiecznie.
Więc jak łatwo można wyliczyć , przysłowiowy milion będzie OK. :))))

chybe niemożliwe

[Gość: lola]

poczucie bezpieczeństwa to jak skończysz stereotypowe "dające pewną pracę"
studia i dostaniesz się na etat, najlepiej państwowy, 8 godzin dziennie przez
45 lat, urlopy itp, zerowa obawa wyrzucenia z pracy itp

wolność? własny biznes, wolność, godność, praca na siebie, dla siebie, wieczna
niepewność

trudno wybrać ale moim zdaniem to właśnie ten "bezpieczny" urzędnik albo lekarz
umierając będzie sobie pluł w brodę ("no jak to... wszystko tak dobrze
ułożyłem, przeżyłem i teraz zdychać???")

bo pewność i bezpieczeństwo tak naprawdę nie istnieje, już sam fakt że
przeciętny 35 latek nie może zaakceptować myśli 'za 40 lat umrę' dobrze o tym
świadczy

[Gość: lola]

to jeśli chodzi o pracę/pieniądze

w innych aspektach rzecz jest zbyt wyabstrachowana od rzeczywistości aby nad
nią dyskutować