Czy spowiedź jest wam potrzebna?

[0golone_jajka]

Zawsze traktowałem spowiedź jako idiotyczny przymus. W sumie u spowiedzi byłem kilka razy w życiu. Nie cierpiałem tego. Nie rozumiałem i nadal nie rozumiem, czemu mam jakiemuś obcemu facetowi mówić o różnych rzeczach, które on może uważać za złe a ja za dobre i coś mi potem na ten temat chrzanić. Na spowiedzi nigdy nie mówiłem całej prawdy - wymyślałem sobie jakieś grzechy, które mógłby popełniać młody chłopak - część z nich się pokrywała, a część nie. Opłatek zjadałem potem z namaszczeniem, czasem nawet odklepałem pokutę.
Po kilku spowiedziach postanowiłem więcej tego nie robić. Owszem, odczuwałem po spowiedzi ulgę, ale nie dlatego że "oczyściłem sumienie", ale dlatego że skończyła się idiotyczna szopka z obcym facetem słuchającym moich zmyślonych grzeszków. Ostatni raz u spowiedzi byłem chyba w 5. klasie podstawówki. W 8. definitywnie zerwałem z kościołem (przedtem mnie rodzice zmuszali do uczestnictwa w szamańskich rytuałach).

Co wam daje spowiedź?

[grubasek73]

Mnie nie jest potrzebna. Nie chodzę do spowiedzi od 12 lat (mam 32), czyli od
matury.
Dzisiaj nie rozumiem sam siebie i tego, że kiedyś chodziłem do spowiedzi
całkowicie dobrowolnie.
Spowiedź to NAJBARDZIEJ PONIŻAJĄCA RZECZ NA SWIECIE!!! - uważam tak, odkąd
zdarzyło mi się być na mszy (rocznica w rodzinie) i obok ławki, w której
siedziałem spowiadała się kobieta. Nie dość, że innych ksiądz załatwiał w ciagu
kilkunastu sekund, a ją trzymał dobre 15 minut, to jeszcze mówił na tyle
głosno, ze wszyscy słyszeli, z czego się spowiada.
Nigdy więcej!

Wiem też, że niegdy nie zgodziłbym się na katolickie wychowanie swoich dzieci!

[tingel-tangel]

Ja pamiętam, że jak szedłem do komunii, to najpierw mieliśmy taki tydzień
przygotowań poprzedzony spowiedzią. No i tuż przed komunią miałem obowiązek się
wyspowiadać, a przez tydzień jakoś szczególnie nie grzeszyłem. Musiałem wymyślić
jakieś grzechy, a nie umiałem. Przeczytałem całą listę z modlitewnika, nic nie
umiałem dopasować i się popłakałem. Wtedy pomyślałem - co to za jakiś głupi
obrząd, kóry zmusza dzieciaki do płaczu? No i od tego czasu u spowiedzi zawsze
jakieś jaja odpier dalałem, czasem nawet takie historyjki zmyślałem, że
xiężulowi odejmowało głos z wrażenia. A potem się z kolegami licytowaliśmy ktory
lepszą spowiedź wymyślił (czyli kto większe popełnił świętokradztwo). Później
przez kilka do spowiedzi nie chodziłem, dopiero przed bierzmowaniem poszedłem,
bo musiałem, bo spowiednik miał pieczątkę i jak komuś nie podbił to był do
bierzmowania niedopusczony. To był mój ostatni w życiu pobyt u spowiedzi i
przedostatni jak na razie (może kiedyś pójdę na przykład pozwiedzać) w kościele.

[Gość: Slazaczek]

No jak zawsze wychodzi, ze faceci maja jednak zdrowe podejscie do spraw
religii: olewaja ją i tyle :-)

Zawsze wiedziałem, że prawdziwi faceci nie wierzą w bajeczki!

[b-beagle]

Spowiedź nie jest mi do niczego potrzebna bo do niej nie chodzę.Jeżeli jest Bóg
i to taki o jakim uczą na lekcjach religii to na pewno wybaczy mi moje małe
banalne grzeszki bez pośrednictwa znudzonych księży ;-)))

[tingel-tangel]

Znudzonych księży? To widać cnotliwe życie wiedziesz.

[Gość: vgvhn]

Hihi a mysmy musieli notować grzechy na dużych liniowanych kartkach z zeszytu,
jak spałam to mama mi je wyjmowała z plecaka i pękała ze śmiechu bo ja tam
podobno pisałam że zapomniałam się umyć (nieczystość) i na wakacjach spałam w
cudzym łóżku (cudzołóstwo). A w ogóle też nie wiedziałam co pisać i ściągałam
od koleżanek bo te rachunki sumienia trzeba było pokazywać siostrze która nas
uczyła. Jak podrośliśmy i zaczęliśmy rozrabiać, to wykradaliśmy sobie te kartki
i dopisywalismy grzechy, chłopcy dziewczynkom i na odwrót, aż jedna skarżypyta
zrobiła afere i zarządzenie wycofano :)))

Sens spowiedzi i forma.

[kolejar]

Powszechny rytuał spowiedzi w formie egzekwowanej w Kościele Katolickim często
wyrządza tylko same szkody. Mam podobne przeżycia z dzieciństwa do przedmówców.
Do kościoła przestałem uczęszczać również w 8 klasie podstawówki - głównie z
powodu obowiązku spowiedzi "usznej" właśnie. Do zboru ewangelicko-augsburskiego
pewnie bym nie przestał chodzić...
Ale spowiedź jest potrzebna. Chętnie bym się wreszcie naprawdę wyspowiadał -
jakby było jak, gdzie i u kogo. Może kiedyś się uda? Bo Spowiedź Św. to
spotkanie z Guru, a nie księżulem. Takiego spotkania chyba każdy potrzebuje - z
"prawdziwymi mężczyznami" włącznie, a może zwłaszcza dla takich to doświadczenie
jest niezbędne. Byłoby mniej chamstwa. Tylko jakie szanse mamy na znalezienie
swojego Mistrza??? Nie mniej jednak szukajmy, szukajmy...

[wicio2004]

Spowiedź jest dla ludzi słabych, którzy nie potrafią sami poradzić sobie z własną niedoskonałością.
Spowiedź, jako rozmowa z Bogiem, nie powinna wymagać pośrednictwa kapłana.
Spowiedź to tortura dla dzieci.

Czy egzaminy sa wam potrzebne?

[Gość: Echo]

Pamietam, ze kazdy egzamin byl dla mnie bardzo malo przyjemny. Najpierw duzo
przygotowan, przypominanie sobie calego materialu. Potem pojscie przed
egzaminatora, z dusza na karku. Ile to razy czerwienilam sie jak czegos nie
wiedzialam. Po latach jednak widze ze egzaminy mialy swoja role. Moja wiedza i
doswiadczenie rosly z roku na rok. Oczywiscie byli tacy co albo sobie robili
jaja z egzaminow (i oczywiscie skonczyli studia przed czasem). Teraz pod pseudonimem
lprasta ciesza sie z zarobionych 130 funtow i obwiniaja kogo sie da.

Inni w ogole nie podchodzili do egzaminow i uwazali sie za lepszych:))))

Egzaminy sa dla ludzi slabych.

[Gość: Echo]

Co to ciagle musza sie sprawdzac, ulepszac edukowac. Ludzie doskonali i madrzy
od urodzenia nie maja potrzeby podchodzenia do egzaminow.

[Gość: Echo]

Sa tez tacy co nigdy nie podchodzili do egzaminow ale i tak wiedza ze sa
lepsi od tych co podchodzili. Najwyzej wstyd im ze sie urodzili w Polsce.

[Gość: *]

I dla tego cały czas zdajesz egzaminy z tego samego abecadła, by dojść do
wprawy. Wiadomo przecież, że praktyka czyni mistrza :))

Echo reaktywacja?

[0golone_jajka]

Echo się nam obudziło? I swoje 3 grosze wstawia? Szkoda że bez sensu.

[Gość: Echo]

> Echo się nam obudziło? I swoje 3 grosze wstawia? Szkoda że bez sensu.

Wyobraz sobie ze spowiedz to egzaminy z Twojego rozwoju duchowego.

[Gość: Echo]

> I dla tego cały czas zdajesz egzaminy z tego samego abecadła, by dojść do
> wprawy. Wiadomo przecież, że praktyka czyni mistrza :))

Nie bardzo rozumiesz ze egzamin rozni sie od egzaminu i ze to co dla
pierwszoklasistow wyglada na abecadlo, dla ludzi bardziej wyedukowanych jest
egzaminem z filologii.

Spowiedź to są egzaminy dla mistrzów grzeszenia :)

[Gość: Ed]

Gość portalu: Echo napisało:

> Nie bardzo rozumiesz ze egzamin rozni sie od egzaminu i ze to co dla
> pierwszoklasistow wyglada na abecadlo, dla ludzi bardziej wyedukowanych jest
> egzaminem z filologii.

Czekam więc na wykład z katolickiej filologii doskonałości grzeszenia :o))
Sczególnie interesuje mnie język i literatura tego kręgu cywilizacyjnego, co
może mieć wręcz fundamentalne znaczenie dla klasycznej filologii grzechu w
kategoriach dystansu od spowiedzi do spowiedzi :o))

Myślę, że jako rzekome ciało profesorskie jakiegoś tam Collegge Anal bez
trudności znajdzie potwierdzenie swych tez w eposach Homera, dialogach Platona,
mów Cycerona, dzieł Wirgiliusza czy też innych tragików rzymskich i greckich.

Zamieniam się w słuch dla wyedukowanej filologii grzechu doskonałego, czyli jak
grzeszyć bez grzechu :o))

[arcykr]

0golone_jajka napisał:
(...)

Ty chyba pójdziesz do piekła.

[0golone_jajka]

Piekło to wymysł katolików - tylko oni tam idą.

[arcykr]

0golone_jajka napisał:

> Piekło to wymysł katolików - tylko oni tam idą.
Piekło to postulat rozumu domagającego się sprawiedliwości.
"The existence of hell is, of course, denied by all those who deny the existence
of God or the immortality of the soul. Thus among the Jew the Sadducees, among
the Gnostics, the Seleucians, and in our own time Materialists, Pantheists,
etc., deny the existence of hell. But apart from these, if we abstract from the
eternity of the pains of hell, the doctrine has never met any opposition worthy
of mention."
www.newadvent.org/cathen/07207a.htm

[Gość: agrest]

A mnie się wydaje, że ty, z całym szacunkiem, jeszcze pójdziesz do spowiedzi.
Za bardzo ci te sprawy kościoła leżą na sercu, to widać. Takie sytuacje często
kończą się gwałtownym zwrotem przekonań.

[0golone_jajka]

Hehehe, jak na razie nie widzę oznak gwałtownego zwrotu przekonań od blisko jakichś 20 lat :)

[Gość: agrest]

To nic, naprawdę, 20 lat to żaden rekord. Skoro przez 20 lat nie znudziło ci
się aktywne najeżdżanie na kościół, skoro zamiast postawić sobie pasjansa,
wejść na strony pornograficzne, ty znajdujesz większą przyjemność w założeniu
kolejnego wątku poświęconego, choć w negatywny sposób, kościołowi katolickiemu,
to sprawa jest moim zdaniem poważna.

[Gość: Ed]

I to nawet bardzo. Świadczy to nie o autorze postu, w stosunku do którego
wysówasz insynuacje, ale raczej o kościele, który coraz bardziej zatraca się
między własną naiwną ułudą a rzeczywistością. Lenin i Stalin mieli skąd czerpać
wzory.

[Gość: agrest]

Tak, tak, ale O.J.-ek nie skłania do pisania to, czym kościół moze mu
bezpośrednio przeszkadzać. Gdyby narzekał na hałasy pod oknem z powodu
procesji, czy na to, że w jakikolwiek inny sposób jego wolność zostaje
naruszona - rozumiałabym. Ale to, że niektórzy ludzie chodzą do spowiedzi albo
na mszę nie dotyka go przecież bezpośrednio. Ja widzę w takich wątkach jak ten
i ten o nudzeniu się na mszy wołanie: przekonajcie mnie, że nie warto chodzić
do kościoła, bo jakiś margines mojej świadomości nie jest tego pewny.

[Gość: df]

Tak, spowiedź jest mi potrzebna.
Czuję się po niej oczyszczona, zdrowa, szczęsliwa.
Nie spowiadam się często, zazwyczaj raz w roku, na pielgrzymce w Częstochowie.
Wychodzę z konfesjonału nowym człowiekiem.

Obecnie spowiedzi będzie mi brak:( Po prostu wiem, że pewien grzech stał sie
teraz obecny w moim życiu i póki co nie mogę powiedzieć, że obiecuję poprawę.
Zdecydowanie odczuję brak spowiedzi, brak tego szczęścia, czystości.

[nangaparbat3]

Czy spowiedź jest wam potrzebna?

Nie. Wierzę, ze Bóg mi wybacza. Może dlatego, że łatwo mi przychodzi wybaczanie
innym.
O właśnie.
Zupełnie jak w "Ojcze nasz..."

[arcykr]

www.mateusz.pl/ksiazki/js-pn/js-pn_29.htm
Poza tym spotkałem się słuchajac Radia Maryja (lub Radia Jasna Góra) z taką
interpretacją starotestamentowego nakazu pokazania się kapłanom ludzi
uzdrowionych z trądu, że nawet jeżeli ktoś przez żal doskonały dostąpił
oczyszczenia się z grzechów, to powiniem "pokazać się kapłanowi" właśnie w
sakramencie pokuty.

[deltalima]

> Poza tym spotkałem się słuchajac Radia Maryja (lub Radia Jasna Góra) z taką
> interpretacją starotestamentowego nakazu pokazania się kapłanom ludzi
> uzdrowionych z trądu, że nawet jeżeli ktoś przez żal doskonały dostąpił
> oczyszczenia się z grzechów, to powiniem "pokazać się kapłanowi" właśnie w
> sakramencie pokuty.

ależ bzdety.

[arcykr]

Dlaczego tak uważasz?

[mala.mi74]

Jak już się dzis dorwałam do klawiaturki to trochę odświerze temacik (nigdy nie
wiem jak się pisze "swierzy" kurka-świerzy czy swieży?)
Bez wiary i miłosci do Boga czym własicwie jest spowiedź? Wyznawaniem grzechów
przed obcym facetem aby odwalic jakis obowiązek rodzinny, zrobic przyjemnośc
mamie czy wyczyscic swoje sumienie?( to tez nie jest dobra intencja spowiedzi).
Spowiedx to sakrament czyli miejsce spotkania z Bogiem ,tutaj- sakrament
pojednania i pokuty. Nie ma czegos takiego jak sakrament wyznawania grzechów-
jest jedynie sakrament pojednania z Bogiem. Czyli zobaczenia swoich grzechów,
błedów i wyznanie go przed Bogiem i kościołem na czele z apostołami jak mówi o
tym Pismo sw. I tak było w starozytnym Kościele-spowiedx miała charakter
publiczny, a pokuty było ostre (np. daleka pielgrzymka, długie posty, jakies
konkretne dzieła itd).
Po kilku wiekach spowiedx została sprowadzona do spowiedzi przed jednym
przedstawicielem Kościoła-kapłanem( w Biblii apostołowie dostali od Jezusa
upowazanienie do rozgrzeszania pokutujacych). W niektórych kościołach
protestanckich nadal praktykuje się spowiedx publiczną-wyznawania grzechów w
czasie modlitwy przed cała wspólnota (tam oczywiście te wspólnotki sa małe).
Spowiedź publiczna w KK pozostała jedynie okrojona do spoweidzi na kazdej mszy
sw.-czyli wspólnym wyznaniu win na poczatku mszy św.
fajnie napisał kiedys prof. leszek Kołakowski-powiedział,ze widzenie win i
grzechów w sobie bez wiary w Boga rodzi jedynie rozpacz. Dlatego dla wielu
niewierzacych spowiedx jest czyms upokarzyjącym, nie przez samo wyznawanie
win,ale przez samo przyznanie się przed soba ,że jestem niedoskonały, robie
błedy i zło na swicie. To wprowadza do zycia takich ludzi panike, więc wola się
usprwiedliwiac przed sobą , stad tez manipulowanie prawda i naciagnie jej do
wlasnych ,grzesznych postaw.
Aby zobaczyć własne grzechy i przyznac sie do nich tzreba poczuc się
wartościwoa osobą, trzeba znac swoja wartośc, trzexwo o sobie myslec i miec
siły i odwage aby chciec sie zmieniac i podejmowac czasem trudne decyje.
Wyznanie grzechów,przyznanie sie do słabości jest więc aktem odwagi i chęci
doskonalenia sie, zmiany zycia.
Dla mnie osobiscie po nawróceniu spowiedź stała sie okazja do zmiany mego
zycia, postaw, poszukiwanie prawdy o sobie i swiecie. Dla mnie-wierzacej osoby
te zmiany sa mozliwe dzięki Bogu i łasce ,którą mi daje przy kazdej spowiedzi.
wielu grzechów, z którymi walczyłam latami nagle znikało przy jednej spowiedzi
i nigdy nie czułam checi powrotu do tych grzechów, które mnie i innych
unieszcęsliwiały. Co do kaplanów to sa rózni, ale najcześciej chodząc cześciej
na msze słysze co który mówi, potem namierzam konkretnego, który wydaje mi się
madrym gościem i staram się chodzic do tego wlasnie . "Nikt nie jest sedzia w
swojej sprawie", wiec druga osoba potrzebna jest aby czasem zobiektywizowac
sytuacje zyciowe. Niekidy np. uczucia bierzemy za grzechy, mamy poczucie winy,
wtedy wartosciowe jest spojrzenie kogos "z boku" kto Cie uspokoi i oddzieli
emocje od prawdziwnych grzechów. A czasem mozna nie zauwazyc ,że człowiek brnie
w jakis zło, bo sobie swoja postawe usprwiedliwia i wtedy rada kogos z boku tez
pomaga. Spowiedx mnie w zaden sposob nie upokarza, bo znam swoją wartośc- mpje
zalety ale i grzechy, widze tez duże zmiany u siebie i ciągłe dorastanie do
wielu spraw, takze do rozrózniania zła od dobra. Więc spowiedx nie tylko jest
mi potrzebna ,ale wrecz niezbedna. I odkąd zaczełam regularnie chodzic do
spowiedzi to w ciągu kilkunastu lat nigdy nie natknełam sie na jakiegoś
glupiego księdza, nigdy nikt na mnie nie krzyczał ani mnie nie upokarzyał.
Wrecz przeciwnie-w pewnym momencie mego zycia musiałam zmienic stalego
spowiednika bo był dla mnie za łagodny i czułam ,że sie nie rozwijam, ze coraz
wolniej ide do Boga. Poza tym musze stwierdzic,że poziom spowiedników i tego co
mówią w czasei spowiedzi wzrasta bardzo szybko w Polsceest coraz więcej dobrych
spowiedników, zwłaszcza wsród mlodszej kadry ksiezy i zakonników.
To mnie wzieło na pisanie:o)
A co do jajka to wcale bym sie nie zdziwiła, jakbyśmy go za kilka lat zobaczyli
głoszacego jakies katecezki w kościle o tym jak się to on nawrócił! Tacy często
się nawracaja i to radykalnie. Słyszymy swidectwa takich nawróconych potem w
kościele. jajek, wszystko przed Tobą,zwłaszcza,że masz w sobie wcale nie tak
mało pokory!!!:)

[Gość: diabelek]

Ja nie chodze do spowiedzi, bo nie musze. Nie mam zadnych grzechow na sumieniu,
to co tam mialbym ksiedzu do ucha nawijac?

Patrz, nelsonek

[arcykr]

Gość portalu: diabelek napisał(a):

> Nie mam zadnych grzechow na sumieniu
To jest przykład wysokiego mniemania o sobie.

widze :)

[nelsonek]

zgodze sie z Toba. chyba po raz pierwszy:)

[mala.mi74]

Gość portalu: diabelek napisał(a):

> Ja nie chodze do spowiedzi, bo nie musze. Nie mam zadnych grzechow na
sumieniu,

To sie nazywa nieprawdziwy obraz samego siebie. Biblia nazywa takie
spojrzenie "nietrzeźwym".Diabełek chuchnij!!!;o)
Wlasnie Tobie spowiedź bardzo by sie przydała, wlasciwie to chyba nie
spowiedx,bo nie wiem czy Ty chcesz sie nawrócic,ale wizyta u psychologa na
pewno. Z kims kto uwaza ,że nie robi błedów i nic nie ma na sumieniu pewnie by
miał kupe roboty...

[Gość: diabelek]

Sprawdzilem dekalog i siedem grzechow glownych i nic tam nie znalazlem co
mogloby mnie dotyczyc.
Bledy popelniam. Na przyklad wczoraj stojac w kolejce do kasy w supermarkecie
puscilem baka. Bledem bylo nadmierne spozycie fasoli przed wyjsciem na zakupy.
Grzechem byc moze bylo udawanie przed innymi klientami w kolejce, ze to nie ja.
Ale czy to jest powod do tego aby zawracac glowe ksiedzu lub psychologom.

[orange10]

Spowiedz jest oczyszczeniem naszej duszy i psychiki.
To nie jest zadne ponizenie, brakuje niektorym pokory, aby przystapic do
spowiedzi i uslyszec kilka slow krytyki, ktora pomoze wam stac sie lepszym.

iz

[idut]

poniżający rytuał mający na celu osłabić psychicznie poddanych Kościoła-jaki ja
jestem do niczego, bez Matki Naszej Kościoła Swiętego nie wyrobię- a z czego
żyją księża, jak nie ze swoich owieczek

Zona uwaza, ze tak - przed nia.

[sprawdzilem.to]

Ale taki goopi to ja nie jestem.
natomiast lubie sobie czasem pogawedzic z ksiedzem i poopowiadac mu o swiezo
poznanych panienkach.
zawsze sie chlopak lekko czerwieni.

[Gość: Kasia]

Tak, jest mi potrzebna. Spowiedź to takie krytyczne spojrzenie na siebie, na
swój stosunek do ludzi, którzy mnie otaczają, na moje podejście do siebie samej
i oczywiście na moje podejście do Boga i wiary. Spowiedź pomaga mi po prostu
popracować trochę nad sobą, nad moimi wadami. A dlaczego przed spowiednikiem?
Ano dlatego, że mam możliwość przejrzenia się w lustrze, on patrzy obiektywniej
na mnie niż ja sama. W spowiedzi ważne są jeszcze dwa elementy, które czasem
jest trudno "zorganizować". Przede wszystkim dobrze jest mieć jednego
spowiednika, takiego zaufanego, który ma normalne podejście do życia, jest
osobą mądrą. A druga rzecz to spokój podczas spowiedzi. Warto umówić się na
spowiedź indywidualnie. Nie masz wtedy kolejki ludzi przepychających się za
plecami, rozpraszającej Mszy, czy innego nabożeństwa. Jest cisza, spokój. Można
wtedy zebrać myśli i na spokojnie porozmawiać. Taka spowiedź daje o wiele
więcej niż szybkie odklepanie grzechów i krzyżyk na drogę po dwóch sekundach.
To jest żadna spowiedź, to tylko rytuał bez sensu. Niejednokrotnie byłam u
takiej spowiedzi i za każdym razem czułam niesmak, teraz się to praktycznie nie
zdarza i każda spowiedź jest dla mnie bardzo ważna. A co do pokuty, to też
warto aby była ona adekwatna do popełnionych grzechów. Mam szczęście o tyle, że
mój spowiednik "nie zadowala się" prostą pokutą w rodzaju "trzy zdrowaśki". U
niego mogę raczej spodziewać się pokuty bardzo uzależnionej od grzechów z
jakimi przyszłam. Jako przykład niech posłuży jedna ze spowiedzi jakiś czas
temu. Tłumaczę, że nawrzeszczałam na męża, zupełnie bez sensu itd. No i co
otrzymuję w zamian? Ano mam mężowi przygotować ekstra kolację i jasno
powiedzieć dlaczego taka okazja i te wykwintne dania :). No i cóż było robić,
była kolacja, zaskoczenie męża i przesympatyczny wieczór. Warto było!

[no_nick2]

Zgodzę się z tym kto napisał, że spowiedź jest torturą dla dzieci. Na dziecku i
młodym człowieku można wyładować wszystkie humory i księża na ogół tak robią.
Nieraz przypadkiem widziałem, jak dziecko wychodziło z konfesjonału w ciężkim
szoku. Kiedyś na mszy w tłumie nie mogłem sie przesunąć i słyszałem spowiedz
malutkiego chłopca, który mówił na cały głos: Nie słuchałem mamusi. Ksiądz:
Co???? co?????? Ile razy???!!! Krzyczał na niego z taką złością, że chłopak
zaczął się jąkać. To nie był odosobniony przypadek. W ten sposób napędza się
poczucie winy, niepotrzebne, bo jakie grzechy może mieć takie małe dziecko,
które jeszcze nie jest zupełnie świadome tego co robi? Ale nasza religijność
jest zbudowana własnie na poczuciu winy.

Przypomniała mi sie jeszcze historia sprzed paru miesięcy. Jako zdeklarowany
katolik zostałem zaatakowany przez znajomą z pracy. Po chwili okazało się, że
jej nastoletnia córka pojechała z koleżanką na Jasną Górę przed jakąś ważną
klasówką. Po powrocie dziewczyna rozpłakała się i nie chciała powiedzieć, co
się stało. W końcu matka wydusiła z niej, że obie poszły do spowiedzi, a ksiądz
każdej z nich (po kolei) kazał opowiadać, co widzi, kiedy ogląda się w lustrze
goła po kąpieli(!!!!). Ta dziewczyna jest dosyć nieśmiała i cicha. Ponoć
wyskoczyła stamtąd nie czekając na finał i przyjechała do domu z przekonaniem,
ze jest potępiona, bo nie dostała rozgrzeszenia. (Nie dostała, bo nie chciała
opowiedzieć, jak wygląda nago). Druga, bardziej przebojowa, powiedziała mu:
następnym razem przyniosę zdjęcie.
Ci rodzice chcieli potem napisać do przełozonego paulinów. Zapytali ją w którym
konfesjonale spowiadał zakonnik, ale w końcu zrezygnowali, bo doszli do wniosku
że to ten sam zakon i nic mu nie zrobi.
Jak dla mnie sprawa jest skandaliczna.

[nekki]

dla mnie niepotrzebna.Spowiadam sie bezposrednio przed Bogiem,a nie jakiemus
ksiedzu,ktory udaje ze słucha.Zreszta z jakich mam sie spowiadac grzechow?nie
kradne,nie kłamie,nie zabiłam..

[ejkuraczek]

no> Jak dla mnie sprawa jest skandaliczna.

Dla mnie sprawa jest mocno naciagana. Rodzice nic nie zroblili? To jacys bardzo
wyjatkowi rodzice bo kazdy normalny rodzic zareagowałby na molestowanie
własnego dziecka obojetnie czy przynisłoby to skutki czy nie.

[no_nick2]

Uwagi proszę kierować do mojej koleżanki z pracy bo ja nie jestem rodzicem.

[zoppino]

no_nick2 napisała:

> Uwagi proszę kierować do mojej koleżanki z pracy bo ja nie jestem rodzicem.


Ale jak sie zdecydowałes o tytm napisać, to powinieneś się poczuwać do pewnej
odpowiedzialności.
Niewiarygodne sa takie pomówienia, nikt nie wie, jak było naprawdę, co naprawdę
mówił ten ksiądz i w jakim kontekście, nie ma on żadnych szans na obronę czy
wytłumaczenie, ale błoto polecialo. Mógł na przykład powiedzieć jej coś na
temat szacunku dla własnego ciała .
Ale jeśli to jest prawdą, jesli było dokładnie tak jak napisałeś to tez uważam
to za skandal.

[no_nick2]

Słyszałem o różnych zboczeniach. Widać opowiadanie pod przymusem o twoim nagim
wyglądzie zwiększa u ciebie szacunek dla twojego ciała. Nie znam szczegółów ale
może to była pomoc duchowa podobna do psychologicznej udzielanej przez A.
Samsona. I też nikt nie wiedział jak było naprawdę, dopóki nie wyciągnięto na
jaw co się odbywało w gabinecie.

[zoppino]

Czytaj uważnie moje posty. Jeśli tak było, jak do ciebie dotarło, to jest to
rzeczywiscie skandaliczne i szkoda że nie zostało ujawnione i napiętnowane. Ale
nie mamy z Twojej relacji żadnej pewności czy ta dziewczyna dobrze to
zrozumiała, moze to jej sie wszystko kojarzy, moze skłamała, moze źle
zrozumiała. U Samsona były dowody, zdjęcia. Tu nie ma jak sprawdzić.

[no_nick2]

>Tu nie ma jak sprawdzić.

Bogu niech będą dzięki.

[Gość: rur]

nikt nie wie, jak było naprawdę, co naprawdę
>
> mówił ten ksiądz i w jakim kontekście, nie ma on żadnych szans na obronę czy
> wytłumaczenie

Nikt nie wie też jak wygląda i jak się nazywa.

[no_nick2]

> Nikt nie wie też jak wygląda i jak się nazywa

Na szczęście, co?

[no_nick2]

A właściwie co mieli zrobić? Wyobrażasz sobie młodą dziewczynę, która przy
spowiedzi pyta jak ksiądz sie nazywa a on jej podaje imię i nazwisko? Księża
się na młodych ludzi przeważnie wydzieraja i zachowują tak, jakby im było
wszystko wolno. Można sobie wyobrazić ze i tak była przestraszona.

[bartosz_kania]

Mnie potrzebna nie jest. Nigdy nie była. Może mam silniejszą psychikę od zwykłego baranka? Może mniej grzeszę?

[material_girl69]

Nie wierzę, nie chodzę, nie spowiadam się, nie odczuwam najmniejszej potrzeby.

[demi77]

u spowiedzi bylam moze 3 razy w zyciu (od kom. sw.), a ostatnio bodajze w 96 r.
ale to byla spowiedz taka w formie rozmowy z ksiedzem, nie jakies wyjawnianie
grzeszkow ;)

Ogolnie zgadzam sie w 100%, ale jak komus to pomaga...

[mamalgosia]

wydaje mi się, że aby odczuć potrzebę spowiedzi, trzeba najpierw poczuć własną
grzeszność, małość, trzeba pokory (bo jednak jest wstyd przed księdzem), trzeba
odwagi (bo niełatwo przyznać się, do tego, że popełnia się zło). A niestety
coraz częściej wielu ludzi uważa się za bezgrzesznych, no co najwyżej popełniają
jakies drobiazgi, ale Bóg przecież nie jest drobiazgowy... Pycha - grzech
pierwszych ludzi - jakże nieśmiertelny

[szajba666]

umyjesz świnię a ona i tak do błota wlezie.Tak jest i ze spowiedzią.Ludzie i tak zrobią to samo.ezusa traktują jak kran z mydłem.przychodzą umyją się i.... i znowu.Nie grzesz więcej to nie grzesz.

[Gość: m]

Judasz tez wpadl w rozpacz po grzechu, nie poszedł do Jezusa tylko się
powiesił, Piotr poszedł po przebaczenie po grzechu mimo,że wczesniej mowił
Jezusowi,ze nigdy nie zgrzeszy-i został przywódca koscioła.
Nie zabieraj ludziom Bozego miłossierdzia trzy szostki( a jakbys nie wiedział
to prawdziwym symbolem szatana było 616- biedni ci satanisci, nawet tu ich
oszukano)

[szajba666]

Ludzie sami go sobie zabieraja.A z szatanizmem też nie chcę miec nic wspólnego tak jak i KK takie same g...