ślub kościelny

[liza24]

W przyszłym roku wychodzę za mąż. Mój narzeczony jest osobą wierzącą i
praktykującą, ja jestem niewierząca. Nie ma w związku z tym między nami
żadnych konfliktów. W przyszłym roku chcemy się pobrac. Mojemu narzeczonemu
bardzo zależy na ślubie kościelnym.Może ktoś wie, jak ze strony formalnej
wygląda ślub koscielny osoby wierzącej z niewierząca? Czy możliwy jest ślub
przy dopełnieniu formalności tylko ze strony jednego z narzeczonych? Rodzice
mnie ochrzcili i posłali do komunii, ale nie jestem bierzmowana i nie
zamierzam zmienić tego stanu rzeczy. Nie mam też zamiaru brać udzialu w tzw
naukach przedmałżeńskich ani spowiedzi - czy pozwolą mi w takim razie na ślub
kościelny?
Pewnie najprościej byłoby zapytać się w kościele, ale może tutaj ktoś
rozwieje moje wątpliwości....

[Gość: marbor1]

Zupełnie nie rozumię Ciebie. Jeśli jesteś osobą nie wierzącą, po co Ci ślub
kościelny. Będziesz musiała przystąpić do bierzmowania i spowiedzi a także
pobierać nauki przedślubne. Czy chcesz być zakłamaną? Wytłumacz swojemu
narzeczonemu, że chcesz być wierna swoim przekonaniom. Jeśli Cię naprawdę
kocha, to zrozumie Ciebie.

Z pozdr. - Maria

[mist3]

wcale nie uważam takiej postawy za zakłamaną. Wręcz przeciwnie - uważam, że to
bardzo szlachetne z Twojej strony, że nie chcesz swojego narzeczonego stawiać w
trudnej (dla niego) sytuacji. Bo droga Mario - jeśli on jest człowiekiem
wierzącym i praktykującym to dla niego pozostawanie w związku niesakramentalnym
byłoby o wiele większym wyrzeczeniem i może nawet tragedią, choć oczywiście w
imię miłości byłby na pewno gotowy ze ślubu kościelnego zrezygnować. Bo
przecież życie w związku niesakramentalnym dla wierzących jest tragedią, której
może osoby niewierzące nie są w stanie zrozumieć.
Jeśli chodzi o twoje pytanie - to mówiąc szczerze należy porozmawiać w parafii,
w której zamierzacie wziąć ślub. Bo mimo, że są określone przepisy - księża są
różni. Jedni wymagają uczestniczenia w naukach przedmałżeńskich, a osoby
ochrzczone wysyłają na bierzmowanie. Inni proszą tylko o podjęcie kilku rozmów
z osobami w poradni małżeńskiej - nie w celu "nawracania" itp., tylko po prostu
po to, żeby uświadomić parę spraw (np. w jaki sposób będziecie wychowywać
dzieci - czy małżonek niewierzący pozwoli wierzącemu wychowywać dzieci "po
chrześcijańsku").
W każdym razie, życzę wam, żebyście jakoś rozwiązali ten problem.
Powodzenia, no i gratulacje:)

[Gość: Agata]

Liza! Wiem, że kiedyś istniala taka możliwość, że jedno z nowożeńcow moglo
wystepować w czasie slubu koscielnego w roli biernej; tzn, nie uczestniczy w
spowiedzi, komunii itd. ale bierze udzial w ceremonii i ślub zostaje zawarty.
Piszę o tym bo mój kolega (chyba 10 lat temu) wystepował w takiej roli. Trzeba
zapytać o to księdza. Zycze powodzenia.

[liza24]

Co do opinii marbor1 - Marii, wcale nie uważam tego za zakłamanieWłaśnie
takie "bierne uczestnictwo" byłoby dla mnie idealnym rozwiązaniem, cieszę się,
że przynajmniej teoretycznie jest to możliwe.
Co do opinii marbor1 - Marii, wcale nie uważam tego za zakłamanie, nie
zamierzam zmieniać swoich poglądów ani specjalnie dla ślubu kościelego
bierzmować się czy spowiadać, jeśli nie będę mogła "biernie", to zrezygnujemy
ze ślubu kościelnego. Mój narzeczony wie o tym i choć bardzo mu zależy na
ślubie kościelnym, to uszanuje moją decyzję. W każdym razie jemu bardziej
zależy na wzięciu ślubu kościelnego niż mi na nie-wzięciu takiegoż :-)
Jestem niewierząca, ale to nie oznacza że jestem jakąś wojującą antyklerykałką
(ha, ale słówko:-)) chodzę czasami do kościoła -i biernie uczestniczę w
uroczystościach ważnych dla bliskich czy rodziny, aby okazać bliskość i
szacunek. Np własnie śluby - biernośc moja sprowadza się do nie uczestniczenia
w całym tym rytuale, bo przecież dla bliskich ważna jest moja obecność, a nie
wykonywanie tych wszystkich gestów.
Dzięki wszystkim za odpowiedż, mam nadzieje, że trafimy na ludzkiego księdza.
pozdrawiam

[Gość: Ed]

Kiedyś nie było problemu, dzisiaj jest normalnie i w związku z tym będziesz to
musiała zrobić w pełnej gali katolickich uwarunkowań i pomysłów proboszcza.
Ale - jak twierdzą bardziej wtejemniczeni - proboszcz to też człowiek i finał
zależy od "słusznego" pochodzenia :-)).

[Gość: marbor1]

Witam jeszcze raz
Izo, czy zdajesz sobie sprawę z tego, co to jest sakrament małżeństa?
Jak sobie wyobrażasz udzielenie ślubu bez sakramentu a więc i bez spowiedzi?
Zapewniam Cię, ażeby móc otrzymać sakrament małżeństwa muszą być spełnione
sakramenty: chrztu, pierwszej komunii i bierzmowania. Zdecyduj się, albo jesteś
osobą naprawdę niewierzącą, albo na dwoje babka wróżyła raz tak, raz tak w
zależności od okoliczności.
Takie jest moje zdanie.
Z pozdr, - Maria

[Gość: weronika02]

droga marbor1 ! Co ty wypisujesz? Masz chyba klapki na oczach i niedostrzegasz
tego jak wiele sytuacji zdarza sie w zyciu. Bije od Ciebie nietolerancją i
fanatyzmem. Koszmar. I nie masz na 100% racji co do niemożnośći ślubu bez
bierzmowania, komunii itp. Naprawde, proponuję byś bardziej zagłebiła sie w
problemy i życie innych a nie fanatycznie głosiła nieprawdziwe tezy.

[Gość: popiolkowa]

osoba niewierząca może wziąść ślub kościelny, ale zdaje się, że musi zgodzić
się, aby dzieci były wychowywane w wierze katolickiej. na pewno istnieją
jeszcze inne warunki ale zasadniczo jest to możliwe

[wike]

Można oczywiście wziąć taki ślub, także konkordatowy. Moj znajomy zrobił to w
sierpniu, ja zamierzam na wiosnę.
Sprawa załatwiana jest w parafii osoby wierzącej, wszystkie papiery z USC,
metryki itd jak przy normalnym ślubie, na nauki niestety trzeba iść we dwójkę,
sakrament jest tylko dla osoby wierzącej dla drugiej strony zwykłe zawarcie
związku małżeńskiego (składając przysięgę nie mówi "tak mi dopomóż ..." i
innych tego typu). Dodatkowo potrzebne jest pozwolenie biskupa na zawarcie
takiego zw. małżeńskiego, jeśli jest w parafii sensowny ksiądz to on się już
tym zajmie (tak było w przypadku moich znajomych).
Pozdrawiam i życzę wiele szcześcia :)

[Gość: areta]

Trzy tygodnie temu brałam właśnie taki ślub. Byłam dokładnie w takiej sytuacji
jak Ty. Musicie pójść do proboszcza w parafii Twojego narzeczonego, tam
napiszecie podanie do Kurii Biskupiej o udzielenie dyspensy. Wypełnicie mnóstwo
śmiesznych tabelek, ale najważniejsze to zgoda na wychowanie dzieci po
katolicku i oświadczenie, że narzeczony nie ulegnie szatańskim podszeptom. Bez
nauk przedmałżeńskich się nie obędzie, chyba że macie znajomego księdza, który
podpisze wam papierek. Na temat ceremonii trzeba umówić się z księdzem, ale u
mnie wyglądało to tak, że wypowiadałam wszystkie formuły ale nie do końca,
czyli bez "tak mi dopomóż" itp. Wstawania i klękania też chyba nie da się
uniknąć ale nie przyjmujesz komunii. Oczywiście księdzu trzeba powiedzieć, że
jest się osobą absolutnie niewierzącą a nie tylko nie praktykującą. Tu trzeba
być twardym bo inaczej będą cisnąć, żeby wszystko było normalnie. Można
spróbować kłócić się o nauki ale tylko jak ma się dobre układy w parafii.
Generalnie my mieliśmy fart, ale znam takich co nachodzili się po kościołach
zanim znaleźli taki gdzie udzielono im ślubu.

[tempus]

Gość portalu: areta napisał(a):

> Trzy tygodnie temu brałam właśnie taki ślub. Byłam dokładnie w takiej
sytuacji
> jak Ty. Musicie pójść do proboszcza w parafii Twojego narzeczonego, tam
> napiszecie podanie do Kurii Biskupiej o udzielenie dyspensy. Wypełnicie
mnóstwo
>
> śmiesznych tabelek, ale najważniejsze to zgoda na wychowanie dzieci po
> katolicku i oświadczenie, że narzeczony nie ulegnie szatańskim podszeptom.
Bez
> nauk przedmałżeńskich się nie obędzie, chyba że macie znajomego księdza,
który
> podpisze wam papierek. Na temat ceremonii trzeba umówić się z księdzem, ale
u
> mnie wyglądało to tak, że wypowiadałam wszystkie formuły ale nie do końca,
> czyli bez "tak mi dopomóż" itp. Wstawania i klękania też chyba nie da się
> uniknąć ale nie przyjmujesz komunii. Oczywiście księdzu trzeba powiedzieć,
że
> jest się osobą absolutnie niewierzącą a nie tylko nie praktykującą. Tu
trzeba
> być twardym bo inaczej będą cisnąć, żeby wszystko było normalnie. Można
> spróbować kłócić się o nauki ale tylko jak ma się dobre układy w parafii.
> Generalnie my mieliśmy fart, ale znam takich co nachodzili się po kościołach
> zanim znaleźli taki gdzie udzielono im ślubu.

Nie macie co z pieniędzmi robić??? Uważacie, że ślub w Kościele Katolickim
daje szczególne właściwości? BZDURA!!!
Nauka w/w Kościoła opiera się na Biblii (oficjalnie :)). Szczególne
właściwości które przypisują sobie księża są zwykłym oszustwem! Jezus
pokazując się uczniom po śmierci powiedział im, że każdy wierzący i
ochczrzczony może używać jego mocy!!!

[Gość: babariba]

Jest to tylko kwestia "kasy". czyli "za ile". Jak mi kilka lat temu zmarła
matka - osoba wierząca i praktykująca wiarę - okazało się,że nie istnieje ona w
rejestrach KK. Bowiem nie zapraszała ona lokalnego księdza na "po kolędzie".
Matka miała wszystkie wymagane sakramenty - łącznie z "ostatnim namaszczeniem",
a i tak b. ważny - i prawie decydujący - okazał się brak wpisu w
kościelnej "księgowości".
Zgadnij ile to kosztowało?
A w ogóle, to życzę dużo szczęśćia w małżeństwie
Co masz mieć lepiej niż ja?!!

[liza24]

Jeszcze raz dziękuję wszystkim za informacje :-)
oczywiście zdaję sobie sprawę, że z "odpowiednią argumentacją" będzie nam
łatwiej, ale że sprawa musi się aż o biskupa oprzeć....... ale mam znajomości,
bo jak się śmiejemy z moją mamą, całowała się niedawno z naszym biskupem :-)
dla wyjaśnienia -na służbowej kolacji wigilijnej, przy składaniu życzeń
w każdym razie zaraz po nowym roku wybieramy się do kościoła dowiedzieć się u
źródła o możliwości takiego ślubu, będę przygotowana :-)te kilka miesięcy
powinno nam wystarczyć na załatwienie wszystkich formalności :-)

jeszcze raz dzięki, pozdrawiam wszystkich :-)

[Gość: ania]

liza24 napisała:

> W przyszłym roku wychodzę za mąż. Mój narzeczony jest osobą wierzącą i
> praktykującą, ja jestem niewierząca. Nie ma w związku z tym między nami
> żadnych konfliktów. W przyszłym roku chcemy się pobrac. Mojemu narzeczonemu
> bardzo zależy na ślubie kościelnym.Może ktoś wie, jak ze strony formalnej
> wygląda ślub koscielny osoby wierzącej z niewierząca? Czy możliwy jest ślub
> przy dopełnieniu formalności tylko ze strony jednego z narzeczonych? Rodzice
> mnie ochrzcili i posłali do komunii, ale nie jestem bierzmowana i nie
> zamierzam zmienić tego stanu rzeczy. Nie mam też zamiaru brać udzialu w tzw
> naukach przedmałżeńskich ani spowiedzi - czy pozwolą mi w takim razie na ślub
> kościelny?
> Pewnie najprościej byłoby zapytać się w kościele, ale może tutaj ktoś
> rozwieje moje wątpliwości....
>


W 95 roku bralam taki slub z moim mezem, on jest wierzacy, ja nie (nie bylam
ochrzczona, nie przystepowalam do komunii itd). Proboszcz w parafii zalatwil
jakies pismo i mozna bylo brac slub, roznica polegala na tym, ze ja nie
wypowiadalam calej formuly (tej w imie ojca ........ ), a slub byl w kosciele
przy Placu Trzech Krzyzy i udzielal nam go bardzo fajny mlody ksiadz.

Ania