Dlaczego kujoni nie dochodzą do niczego w życiu?

studia są dla wytrwałych a nie dla uczących się

[Gość: [e-mail]]

całe życie się obijałem a teraz zarabiam 3 koła na łape i to żadna rewela
trochę sprytu i jest więcej.

nie kujon

[Gość: eva]

3 koła na łapę? Naprawdę uważasz, że jest się czym chwalić?

[markopolo10]

Przestań się mazać, takie czasy.
Teraz się liczy przebiegłość lisa, a nie intelekt.
Efektem rządów tych ćwierćinteligentów (w każdej dziedzinie)jest bieda w kraju,
korupcja i brak autorytetów.

[Gość: felek usa]

to zalezy od boga kolego trzeba sie modlic o madrosc o powodzeni itd
ja bylem najgorszy w klasie a teraz mam biznes w usa hahahahah
a kolega od ktorego sciagalem klepie biede takie zycie
pozdrawiam

[markopolo10]

_>Gość portalu: felek usa napisał(a):

Felek, przyjedź tu i otwórz biznes, zobaczymy jaki jesteś dobry:)

[shamsa]

cos w tym jest, ja chyba tez tak mam.

moze dlatego, ze nie zalezy mi na karierze, że lubie sie uczyc dla samej
przyjemnosci zdobywania wiedzy, ze radosc sprawia mi akt poznania. interesuje
sie roznymi rzeczami, a pracuje po to, zeby sie utrzymac i robic to, co naprawde
lubie. nie interesuja mnie miedzyludzkie gry i wyscig szczurów.

trzeba w sobie polubic tego "wolnomysliciela"

[Gość: nnn]

Bardzo mi przykro ale to co napisałeś i jak napisałeś świadczy tylko o głębokim
debiliźmie - kujon czy nie kujon to już bez znaczenia

[Gość: kujon]

kuj puki gorace

[Gość: dagi]

przeczytalam wszystkei wypoweidiz na tym formum
podsumwoujac- macie bardzo dziwne pogladay
jestem ciekawa czy mnei tez ktos obmarowwyal haslem "kujon" w negatywnym
znaczeniu
podstawowka srednai 5,2 do 5,4 aleznosci od roku
liceum- srednia 4,9 do 5,1
studia srednia- 4,5 do 4,7
i teraz wszyscy sie wypowiedza- nic nie robilas tylko kulas!
ha i teraz jest maly haczyk- w podstawowce i w liceum byalmw reprezentacji
koszykó i ciagle mialam treningi, dodaktwo plywanie i sztuki walki
na studiach praca dorywcza, wolontariaty, imprezki itd.
w meidzy czasie poszlam na drugi kierunek ( drugi zaocznie, pierwszy dziennie-
brak kasy spowodowal ze musiala przerwac, ale.. co moje to moje)- bo uwielbiam
sie uczyc i pochlaniac wiedze
studia lic. zaliczone w peirwszych termianch lub zerowych ( USM obecnei narazie
także) - mialam indywidualan organizacje studiow wiec chodzilam na uczlenie
keidy chcialm i jak chcialam
obecnie pracuje- bardzo dobrze zarabiam, zmienaim prace keidy chce i jak chce-
ustalam sama warunki palcowe- jestem neizalezna
przez rowiesnikow bylam uwazana ze kujona- dla meni byla to chwila zeby
pochlonac temat i zajc sie jeszcze innymi ciekawymi rzeczami, lecz czasami tez
msuialam przysiac zeby cos zrozumiec.

i co jak po tych samych superlatywach dalej jestescie przekonai ze kujony to
beznadziejne przypadki

owszem zdarzaj sie osoby, które nic neirobia poza nauka i brak kontaktu z
ludzmi odbija sie na nich bardzo mocno, ale nie wszsytkich prosze wrzucac do
jednego worka
a co do roibenia kariery- zmieniłam prace z takiej ktora dawala sznase na
rewelacyjna kariere bo byly chore uklady ( nie lubię byc manipulowana i
wysylana na szkolenia pt: pranie mózgu: mysl i rób jak twój prezes)
jezlei komus odpowiada bycie manipulwoanym i dazenei do kariery za wszelka cene-
to droga wolna ale mi szkdoa zycia i zdrowia by harowac na kogos i wielka
korporacje.
rowniez podchodze do pracy tak abym mogal sie z pensji utrzymac, lecz no coz
zarabiam po roku pracy w firmie tyle co moja mama po 25 latach i to na
kierowniczym stanowisku, wiec... na szczescie obecna praca daje mi ogromną
satysfakcje i ciagle sie czegos nowego ucze - bo dla niektorych to sydrom
kujona a dla mnie to chec do samodizlenego i kreatywnego myslenia a nie bycia
popychanym do wykoania czynnosci

trochę stereotypowo myslicie....

ja juz osiągnełąm wiele, teraz czas na własną firmę a mam zaledwie 24 lata...

male pytanko

[Gość: zdolny ale len]

jak to robisz ze pamietasz srednia ocen z podstawowki?

[Gość: hehe]

coś kręcisz, albo ta twoja praca jest z pogranicza sexbiznesu :)
zmieniasz pracę tak jak chcesz? jesteś niezależna? to ile tych prac już miałaś?
jak w ostatniej pracujesz rok? pewnie 3 miesiące na próbę i do widzenia :)
fajnie się pisze na forum... hehe...

[Gość: Gryfid]

To Ty stara dupa jesteś!

...

moze dlatego, ze kujon ...

[mgz]

... uczy sie, zeby zadowolic innych, a nie dlatego,
ze go cos interesuje. W ten sposob nie rozwija sie
tak, jak moglby.

[Gość: fff]

a ja znam wielu "kujonow" ktorzy odnasza sukcesy. Ale najwidoczniej sama wiedza
teoretyczna nie jest wszystkim. Trzeba miec jeszcze ta charyzme i sile
przebicia i badzmy szczezy trzeba umiec kombinowac.

[Gość: Mr Lee]

Szalenie interesujący wątek! Niestety, nie mam czasu przeczytać go w całości -
jest wyjątkowo długi, a ja właśnie w tej chwili... się uczę! Aktualnie jestem
doktorantem w Irlandii i mam kilka ciekawych spostrzeżeń.

Zwykle byłem traktowany jak kujon, a ja ot - mam dzięki Bogu to szczęście w
życiu, że kiedy trzeba los się do mnie uśmiecha. Nieskromnie mówiąc, jeśli już
musiałem się uczyć, to przychodziło mi to dużo szybciej niż moim kolegom,
aczkolwiek rok po skończeniu studiów widzę co zwykle jest ważniejsze. Z moich
przyjaciół (Politechnika Śląska) z roku kilku najlepszych (kujonów, tych, którzy
średnią mieli powyżej 4,5) pracuje jako projektanci, technologowie, inżynierowie
w niewielkich firmach na Śląsku. Są jednak trzy wyjątki:

- jeden z mniej zdolnych, aczkolwiek szalenie sprytnych kolegów otrzymał pracę w
amerykańskiej firmie jako Control Manager i od pół roku jest na szkoleniu w
Seatle (srednia ok 3.9-4.0) - nie muszę mówić ile zarabia
- drugi - niezwykle sprytny - jeździ po świecie (Islandia, Czechy, Moskwa) i
jako pracownik kontraktowy zarabia krocie współuczestnicząc w róznych projektach
- moja skromna osoba - przez niezwykły łut szczęścia los rzucił mnie na Zieloną
Wyspę w ramach wymiany studenckiej, poznałem kilku naukowców i sami
zaproponowali mi rozpoczęcie doktoratu - zarabiam kilka polskich średnich
krajowych i tylko o jedno proszę każdego dnia - o zdrowie i aby mnie szczęście
nie opuściło..

Czasami jednak trzeba szczęsciu pomagać, a do tego doskonała średnia nie
wystarczy.. Zgadzam się zatem z opinią, że w większości wypadków - tzw. kujoni
(w pozytywnym znaczeniu) są dobrzy, ale większość ludzi odnoszących sukcesy ma
to male 'coś', czego kujoni nauczyć się nie potrafią.. Pozdrawiam

co to znaczy być nieudacznikiem?

[zlosssnica]

mama mi zawsze powtarzała żeby robić dobrą minę do złej gry i coś w tym jest :)
SUKCES GWARANTOWANY - najważniejsze to iść pod górę z podniesionym czołem,
nieprzejmować się przeciwnościami - bo to że życie czasami rzuca kłody po nogi
to normalne - i przede wszystkim być prawym obywatelem :)

a tak poważnie to oszukiwać innych, kłamać ile wlezie i stwarzać pozory prawdy,
działać w szarej strefie, bogacić się na ludzkiej naiwności, eliminować
druzgocząco rywali ... - ale oczywiście wtedy gdy nikt na nas niepatrzy :)
potem umywać ręce i udawać ze życie jest piękne, świat wspaniały, ludzie dobrzy
i że samemu jest się prawym, dobrodusznym, uczynnym... słodkim że aż mdli!!!

tak sobie myśle... człowiek to zwierze tyle ze zwierze myślące, jak każde
zwierze żeby przetrwać musi walczyć i eliminować inne gatunki, słabsze...

[Gość: PISanka]

patrzac na twoje poglady zastanawiam sie czy ty czasem nie nalezysz do SLD?

[Gość: Adam]

Akurat z tymi dyrektorami i kierownkami to jest zły przykład bo na takie
stanowsika najczęściej jest wybierany ktoś przecietny ale za to potrafiacy
wykonywac rozkazy wyzszego szczebla. To że jesteś na takim a nie innym
stanowisku raczej zawdzęczasz swojej spokojnej naturze.

[Gość: grzehuu]

takie jest prawo natury jestes kujonem marne szanse , jestes dobrym uczniem
masz szanse na wiele , jests normlanym uczniem nie jest zle :) sałbym poprostu
gamoń moze gdzie sie wcisniesz do pracy :D oczywiscie to nie jest regułka ale
sprawdza sie

[Gość: Ziuta]

Sama zawsze utrzymywałam się w czołówce najlepszych uczniów, bo wszystko
przychodziło mi dosyć łatwo(oprócz mat/fiz) nie poprzez klasyczne wkuwanie,ale
kojarzenie i szerokie zainteresowania.Wydawało mi się,że może inni mogą mnie
postrzegać za kujona,póki nie zamieszkałam ze świeżo upieczoną studentką prawa.
Wtedy dopiero zobaczyłam co to znaczy być kujonem.Klasyczny mechaniczny
pożeracz wiedzy najchętniej przesiadywałby nad książkami 24h/dobę z arsenałem
kolorowych flamastrów w ręku,którymi w ściśle określonej kolejności podkreśla
wybrane fragmenty.Do tego spora garść bardzo głośno wypowiadanych :"Ja to nic
nie robię","ja to niczego się nie uczę",chociaż jest to baaaardzo dalekie od
prawdy.Co więcej?W przypadku tej osoby sprawą absolutnie priorytetową było
osiągnięcie satysfakcjonującej średniej(pradopodobnie chodziło o 6.0;-),więc
przed każdym egzaminem dokonywała obliczeń maksymalnej i minimalnej oceny,którą
musi uzyskać. Ja patrzyłam na to wszystko z boku szykując się do swojej
matury,którą zdałam na szóstkę z polskiego i piątkę z historii sztuki,z języka
dodatkowego zostałam zwolniona i dostałam się na fantastyczne artstyczne
studia.Jestem teraz szczęśliwym człowieczkiem pracującym w Anglii w swoim
zawodzie,spełnionym w tym,co robi.Co się dzieje ze wspomnianą wcześniej osobą?
Nie wiem.Być może nadal nie wyobraża sobie czytania ksiązki bez zestawu
kolorowych flamastrów pod ręką.Kompletny brak luzu,gdyby tylko umiała spojrzeć
na siebie z pozycji obserwatora doszłaby do takich wniosków,jak ja: wiedza to
niesłychanie cenny skarb,ale jeśli nie jest podparta doswiadczeniami,ciekawymi
znajomościami,otwartością na świat,jest tylko książkową papką.

[Gość: JaNO]

bo zycie jest zbyt piekne i zbyt krotkie zeby je tracic tylko i wylacznie na nauke
czlowiek jest istota zlozona oprocz zyciowej madrosci musi popelniac bledy bo
niczego sie nie nauczy i kiedy slonce wiosna swieci nad nami komu sie chce
uczyc? jest tyle rzeczy...a kiedy zima sniegiem proszy komu sie chce uczyc? jest
tyle rzeczy... nauka dla mnie to obowiazek czasem tylko jest przyjemna ale
zadko;) jestesmy mlodzi jest czas na wolnosc zabawe bo jak nie teraz to
kiedy??????pewnie juz nigdy... tego tez trzeba sie nauczyc hehe

[lusia501]

Może pracowali ciężko tylko dla stopni?
A włąściwie to do czego mieliby dojść?

[Gość: dobranoc]

Temat do zastanowienia szczególnie gdy w szkole nie było kujonów a sporo ludzi
zrobiło międzynarodowe kariery.

Bylem kujonem i osiagnalem sukces

[alterpars]

tak naprawde to menedzer i dyrektor to chlopcy na posylki i cwaniaczki do
odwalania cwaniackiej roboty. Nic wielkiego. Jesli pasjonuje cie sredni szczebel
zarzadzania to zycze szczescia. JEstem indywidualista i zawsze bylem kujonem
gardze zreszta wiekszoscia spoleczenstwa ale nikt nie musi tego wiedziec.
Zreszta relacja wzajemna jest mi obojetna. Wazne zeby efektywnosc rosla i moj
portfel.

[nightmaress]

>kujon pot. «o uczniu lub uczennicy uczących się pilnie, ale bez zrozumienia, na
pamięć»< (Za slownikiem jezyka polskiego PWN)

Byc moze w szkole to wystarczy ale w zyciu...niekoniecznie.

[Gość: Crusader]

Pozwólcie, że przedstwię swoją opinię na temat pytanie zawartego w temacie.
Osobiście nie sądzę, że ja, a właściwie my jesteśmy jakimiś wyjątkami.

Spróbuję streścić: chodziliśmy razem do liceum, klasa mat./fiz., średnie ocen
zawsze w okolicy 5.0 (nie było jeszcze 6), ja mialem jeszcze czas (mało) na
jakis sport czy kino, ona w ogóle. Ignorowałem ją totalnie, bo to przecież
totalny kujon, ale sam byłem niewiele "lepszy".
Spotkanie rocznicowe po 10 latach od matury - ona: wciąż samotny lekarz po I
stopniu specjalizacji, ja: manager w polskim oddziale znanego zachodniego
koncernu, który dochodzi do wniosku, że może już czas zacząć życie rodzinne.
Coś "zaiskrzyło", a jak się później okazało duże znaczenie dla nas obojga miało
to, że znaliśmy się wzajemnie ze swojej poukładanej, "kujońskiej" strony. Po
niecałym roku byliśmy małżeństwem.
Obecnie - minęło już kolejnych siedem lat - mieszkamy od przeszło roku w
Wielkiej Brytanii, tutaj chodzi do szkoły dwójka naszych dzieci, które mówią
już po angielsku prawie lepiej od nas, a najważniejsze - pracujemy w swoich,
bardzo dobrze płatnych zawodach: ona doktor-consultant, ja export-consultant,
pracujący dla angielskich firm i podróżujący po całej Europie.
W Polsce zdążyliśmy wybudować swój własny, duży dom, którego jeszcze nie
sprzedaliśmy. W Angli właśnie kupujemy taki, który ma nam to zastąpić.
Do czterdziestki brakuje nam jeszcze sporo, a przy okazji sprawdzenia opcji
imigracji do Australii uzyskaliśmy oboje maksymalną ilość punktów. Ale
zastanawiamy się, zupełnie na luzie - przynajmniej dopóki dzieci mają zaledwie
po kilka lat - co zrobimy dalej.
Oboje, jeszcze kilkanaście lat temu, byliśmy typowymi kujonami.

Czy dalej uważacie za właściwe pytanie w temacie tego wątku ???

[Gość: Zenon Słaby]

A moim zdaniem kluczowe jest tu "same piątki". Jak ktoś umie wszystko, to często
nic z tego nie rozumie. A to trzeba umić, nie rozumić.

Chyba chciales odwrotnie, gamoniu.

[staropolski41]

Rozumiec, nie tylko umiec.

[Gość: koganei]

Pociecha dla kujonów: jest dla was miejsce - ale nie w Polsce!

Chodzi poprostu o to, że są miejsca, gdzie umiejętności się liczą - tylko
niekoniecznie tutaj. Tytuł doktora w Polsce to nic wielkiego, w USA - gwarancja
sukcesu.

Pozdrawiam!

Czy Kwasniewski i Rywin byli kujonami?

[maksimum]

excujon napisał:

> Byłem w szkole i na studiach tzw. kujonem, miałem same piątki i wszyscy mi
> zazdrościli. Ponieważ byłem dodatkowo zdolny, nauka przychodziła mi z
> łatwością i miałem dzięki temu mnóstwo wolnego czasu. Teraz jestem 10 lat po
> studiach i uświadomiłem sobie, że do niczego w życiu nie doszedłem.

Bo Polska to jest raj dla Kwasniewskich i Rywinow.
Polska rzadzi uklad a nie wyksztalcenie.
W rozwinietych krajach demokratycznych,jak USA czy UK kujon jest towarem PILNIE
poszukiwanym.
W Polsce jak dotychczas trzeba kogos znac,kto Cie bedzie niosl,cos tak jak
Jakubowska.
Po raz pierwszy w Polsce doszli ludzie,ktorza chca zaprowadzic porzadek i dac
pierwszenstwo zdolnym i pracowitym,to od razu oPOzycja i SLD chca ich utracic
za wszelka cene,a tzw lewicowa inteligencja hurtem zapisala sie do PO!

> Mam stała
> pracę, ale nawet nie jestem kierownikiem, a inni z mojej klasy w liceum do tej
> pory są już dyrektorami i menadżerami, mimo że w szkole byli tępi i ściągali
> ode mnie na klasówkach.

A Kwasniewski,Rywin i Jakubowska byli prymusami?

> Taki sam los spotkał innych kujonych, których znałem.
> Nie znam kujona, który osiągnął sukces. Dlaczego tak jest?

Spora czesc z nich wyjechala,a reszta walczy z ukladem,ktory trzyma sie dosc
dzielnie pod wodza Tuska i Borowskiego.

to poznaj kujona ktory do czegos doszedl

[Gość: Kolo]

mysle ze to lezy w charakterze, kujonom nauka przychodzila latwo i nie mysieli
kombinowac jak tu zdac albo sciagnac. ci ktorym gorzej szlo, kombinowali i
nauczyli sie jak przetrwac w bezwzglednym kapitalizmie i do czegos doszli bo
moj drogi juz dawno dyplom przestal wystarczac, liczy sie przedsiebiorczosc i
inicjatywa. co z tego ze masz dwa fakultety jak nie wiesz jak zrobic zeby
zarobic i sie nie narobic. ja tez bylem kujonem choc nie do konca takim z
okularami nisko na nosie, dlugim powyciaganym swetrze i odludkiem. Bylem taki
pol na pol i nauka sprawiala mi przyjemnosc choc glosno tym sie nie chwalilem.
jestem teraz kierownikiem w jednej z najwiekszych firm eurpejskich w oddziale w
azji pld-wsch i zyje mi sie nie najgorzej.glowa do gory! znad ksiazki przed
siebie!

[Gość: xxx]

Najlepiej jak sie jest zdolnym, sprytnym i ma sie troche inteligencji wtedy
wszystko przychodiz latwo i wyjdzie sie na swoje :). Ja rowniez nie mialem
problemow z nauka (czerwone paski) ale w domu nie siedzialem bo po co? Zawsze
mozna cos poczytac przed lekcja czy wykladem, zawsze mozna sciagnac
(szczegolnie wtedy kiedy trzeba uczyc sie czegos, co wydaje nam sie bez sensu).
W zyciu daje sobie rade i jestem z siebie zadowolony a smieje sie z tych
wszystkich, ktorzy np. na studiach przejmowali sie nauka, uczyli pilnie przez 5
lat, byli najlepsi ale nie wiedza co to zycie studenta, nie wiedza jak wyglada
typowa studencka impreza etc. a teraz siedza i zarabiaja po 1200zl i nie maja
pomyslu na zycie.

Najgorsi sa ludzie, ktorym wydaje sie, ze sa madrzy i inteligentni a w
rzeczywistosci okazuja sie tylko i wylacznie niezdolnymi do myslenia
zapamietywaczami tekstu...

Studia nauczyly mnie przede wszystkim obrotnosci, kombinowania, wykorzystywania
sytuajci i ulatwiania sobie zycia. Uczylem sie tylko tego co wydawalo sie, ze
bedzie potrzebne i to byl strzal w 10.

[Gość: robert]

uczyles sie dla wiedzy.Inni zyja dla kasy choc sa mizerni.

ci co sie nie ucza po prostu maja znajomosci

[Gość: tom]

jak skonczylem 2 kirunki studiow i jestem z tego dumny mimo ze nie zostalem
kierownikiem, bycie kierownikiem nie jest zadnym wyznacznikiem sukcesu
zyciowego, najczesciej zeby nim zostac trzeba miec znajomosci, albo szczescie.
znam mnostwo ludzi ktorzy mieli swietne wyniki w szkole i w zyciu tez im niezle
idzie niezle zarabiaja. czolem

[Gość: jaro]

Duzo zależy od szczęścia. Jednak niestety tzw. kujoni jako dzieci mają mało
kontaktów z rówieśnikami(zwłaszcza jedynacy) co w przyszłości skutkuje
problemmami w sferze kontaktów międzyludzkich. Wiem coś o tym sam byłem tzw.
kujonem i co gorsza jedynakiem. Niestety nauka życia w późniejszym wieku
przychodzi z trudem i trzeba dużo wysiłku żeby wyzbyć się takich cech jak
nieśmiałość i ignorancja wobec innych. Obecnie może nie jestem kierownikiem ani
dyrektorem, ale mam trójkę dzieci i jestem w stanie je utrzymać jako
specjalista w branży. A co do wałkoni z mojej mlodości: to mogę ich podzielić
na trzy grupy;
1. fizyczni pracujący często w warunakch gorszych niż w górnictwie;
2. cwaniacy - tzn. dielerzy narkotyków, złodzieje samochodów, praca na czarno w
Reichu
3. "przedsiębiorcy" z branży handlowej i usługowej.
Nie spotkałem nikogo kto z moich lat szkoły podstawowej i sredniej kto by
zabłysnął jako super menedżer. Studia jeszcze jakieś 10 lat temu weryfikowały
cwaniactwo teraz już nie. Ciekawym zajwiskiem moim zdaniem nagatywnym
jest "wyścig szczurów" już na etapie studiów(brak pomocy I DZIELENIA SIĘ wiedzą
pomiędzy studentami). Niedawno kończyłem dodatkowe studia mogąc porównać
zachowania ludzi którzy kończyli studia 30-10 lat temu, a kończący już w tym
wieku. Byc może się mylę ale jestem tylko człowiekiem.

[malgos_76]

excujon napisał:

Taki sam los spotkał innych kujonych, których znałem.
> Nie znam kujona, który osiągnął sukces. Dlaczego tak jest?

Ciekawe spostrzeżenie, ja też nie znam.
W liceum miałam koleżankę, wszechstronnie uzdolnioną, b. dużo się uczyła, na
świadectwie maturalnym miała więcej 6 niż 5. Na studia zdała z pierwszą lokatą,
skończyła z wyróżnieniem, kariera stała przed nią otworem, ja osobiście
widziałam bym ją jako naukowca ale ona postanowiła zostać nauczycielką w liceum
bo uczenie sprawia jej ogromną radość i tak się spełnia.
Druga też podobna skończyła tylko technikum i... wstąpiła do zakonu...
Może im w życiu o co innego chodzi...

[Gość: obs]

Ja myślę, że kujon, który przecież jest człowiekiem pracowitym i ambitnym,
jednocześnie uważa, że do wszystkiego dochodzi sie uczciwą pracą, bo sprawdzało
się to w szkole, na studiach. Natomiast w życiu najczęściej liczy się spryt,
cwaniactwo i układy towarzyskie. Przeciętniaków jest więcej, były kujon jest
ew. zagrożeniem, więc i w pracy budzi postrach. Może nawet szefa wygryzć.
Dlatego nikt go nie popiera, chyba że ma szczęscie natrafić w pracy na innych
byłych kujonów, o ile nie zżera ich chorobliwa ambicja i nie zaczną ze sobą
rywalizować. Często z takich ludzi biorą się pracoholicy.

[Gość: kujonica]

Moj maz i ja bylismy zawsze kujonami. Teraz on zarabia ponad grubo dwa razy
wiecej niz ja i jest nieszczesliwy. Uwaza ze jest zle oplacany i nikt go nie
docenia. Ja dostaje na reke grosze i nie irytuje mnie to, bo po prostu lubie, to
co robie. To chyba kwestia tego, co jest dla nas wazniejsze, pieniadze, czy pasja.

[Gość: pirx]

To jest bardzo ciekawy problem...Jedni sie dzieki niemu dowartościowują, inni z
kolei dołują. Ja też miałem zawsze w szkole świetną średnią i żadnych problemów
z nauką. To nie jest wcale tak, że nie piłem z kolegami, nie grałem w piłkę, nie
podrywałem dziewczyn - mnie po prostu wszystko w szkole przychodziło łatwo(do
czego potem przyczynia się bardzo np. jechanie na opinii - wszyscy się zgodzimy).
Gdzie ja widzę przyczynę trudności w dorosłym życiu przez podobnych do mnie
ludzi? Otóż - na wlasnym przykladzie wiem, ze podchodzimy do życia tak, jakby
nam się już wszystko należało. Zdążyliśmy przyzwyczaić się do myśli, że jesteśmy
od innych LEPSI, że mamy lepszą przyszłość itd. To oczywiście bzdura, bo sukces
w szkole wcale nie musi przekladac się na sukces w zyciu, bo maly chlopiec nie
umiejacy przystosowac sie do drylu szkolnego lub myslacy w inny sposob i nie
umiejacy tego sprzedac moze sie okazac genialny w dziedzinie, ktora lubi.
Na marginesie - przez swoje poczucie "lepszości" nadal wydaje mi się, że nie
muszę się zniżać do kombinowania, rozpychania łokciami, podłości itd., które to
hamulce moralne na pewno przeszkadzaja i beda przeszkadzac mi w dalszej
karierze, ale ktorych nigdy nie chcialbym stracic. Pozdrawiam wszystkich
"kujonow" i do boju!NIC WAM SIE NIE NALEZY!;)

[Gość: tulipan]

jest mnóstwo badań na temat tego, jak inteligencja przekłada się na sukces
życiowy. Badania te nie prowadzą do zbyt jasnych wniosków, szczerze mówiąc.
Znam porzekadło, że inteligencja nieraz przeszkadza w sukcesie-bo sukces osiąga
się za cenę ryzyka, a ryzyka człowiek inteligentny nie lubi podejmować, bo
mając duża wyobraźnię, obawia się przewidywanej porażki.
Poza tym: w Polsce mądrość, inteligecja niestety nie procentują. Może gdybyś
żył w USA Twój super mózg zostałby dostrzeżony juz w szkole i odpowiednio
zagospodarowany...? Aby wykorzystywać inteligencję trzeba systemu szkolengo,
który wyłapuje ludzi zdolnych i odpowiednio ich dalej ukierunkowuje. Tego
obecnie w Polsce brak.

takie zycie

[Gość: ziemniak]

Potwierdzam, tak czesto jest. Od razu mowie, ze nie mam na mysli tepych kujonow,
ktorych widuje sie w szkolach, a ktorzy maja wysokie stopnie tylko dlatego, ze
polska szkola czesto wymaga tylko mechanicznego powtarzania nauczycielowi
rozdzialow z ksiazek. Ja zawsze bylem uznawany za zdolnego, nigdy nie kulem na
pamiec (bo mam slaba pamiec), wszystko zawsze staralem sie zrozumiec i
zanalizowac. Z przedmiotow scislych szlo mi najlepiej, zreszta skonczylem
elektronike z wyroznieniem, teraz koncze doktorat. Na nauke nigdy nie
poswiecalem zbyt duzo czasu, wolalem poswiecac sie bardziej rozrywkowym rzeczom.
Sukcesu materialnego nie odnioslem zadnego, jestem biedny. I teraz dochodzimy do
sedna. Jestem biedny, bo:

1. Jestem leniwy. Sukcesy naukowe przychodzily mi bez zadnego wysilku, nigdy nie
nauczylem sie ciezko pracowac. Ci, ktorym to nie szlo tak latwo, przyzwyczaili
sie do ciezszej pracy, do wysilku i wyrzeczen.

2. Nigdy nie musialem "kombinowac", wyrabiac zdolnosci interpersonalnych, umiec
zalatwiac swoich spraw mniej oficjalnymi drogami. Szlo mi zawsze wszystko zbyt
latwo. W dodatku pochodze z domu nauczycielko-naukowego. Wszyscy w domu sa
"nieudacznikami", nie potrafiacymi zarabiac pieniedzy, choc to ludzie o naprawde
duzej wiedzy i inteligencji. Pieniadze ich po prostu nie interesowaly, zostalem
wychowany takiej atmosferze.

3. W Polsce rzetelna wiedza uniwersytecka czy "politechniczna" jest jeszcze
towarem malo cenionym. Znacznie mniej, niz dobry fach rzemiesniczy polaczany ze
sprytem i "zdrowym chlopskim rozumem". Wraz z rozwojem cywilizacyjnym
zapotrzebowanie na ludzi wyksztaconych i zdolnych, ale niekoniecznie cwanych,
bedzie roslo, ale moze to potrwac lata.

[Gość: Kamil]

Nie zgadzam sie z teza, iz osoby z bardzo dobrymi ocenami nie zachodza daleko.
Jestem tego przykladem. Szkola podstawowa - srednia 5,6; szkola srednia -
srednia 5,1; uczelnia - celujaco. No i wlasnie dostalem oferte z jednego z
najwiekszych bankow iwestycyjnych w Londynie, pensja roczna L45000. Wiec mozna,
ale do tego trzeba byc wyjatkowo pracowitym ...

Pozdrawiam

[Gość: Seba]

W podstawówce się nie uczyłem, w pierwszej klasie chcieli mnie cofnąć do zerówki, w następnej ojciec siedział ze mną w ławce, bo tak rozrabiałem:) Miałem średnia byle zdać. Był to wstyd dla moich rodziców i całej rodziny, gdyż są lekarzami. Gdy czytałem książkę i było napisane "pilot" ja czytałem jako lotnik. Zabraniano mi spotykać się z niektórymi ludźmi, bo "nic z sobą nie reprezenyują", ale ja to miałem w d... i zadawałem się z kim chciałem. Pod koniec pdostawówki jak zacząłem zwracać uwagę to zaczęło robić mi się wstyd za oceny przed nimi i powoli zaczęło się zmieniać. Szczęćsie, że mnie nikt nei uwalił, nauczyciele mówili, że nie wypada, żeby nie zdała osoba z takiej rodziny jak moja i tak leciałem do przodu. W liceum zaczęło się inacze, byłem w czołówce klasy, maturę zdałem na 5.0 Skończyłem prawo, poszedłem do pracy w US. Nie byłem kujonem, bo bym się dostał na aplikację... Jednak mowa o dochodzeniu do czegoś w życiu. Pracująć w US zacząłem się zastanawiać co osiągnę i wniosek był jeden - śmierć w butach. Postanowaiłem działać, zmiast czekać na manne z nieba, postanowiłem, że inni będą mi zazdrościć "zabawek" a nie ja innym. Rzuciłem pracę, przy okazji rzuciła mnie dziewczyna, bo chciała wyjść za mąż i mnie nie rozumiała, postanowiłem działać na własną rękę. Siedzę w branży technicznej jako właściciel, zatrudniam ludzi za taką stawkę jaką maiłem w US, nie mam nad sobą szefa, ile zarobie zależy tylko ode mnie, nie potrzebuje już czekać na manne z nieba, inni mogą mi zazdrośić, jestem szczęśliwy. Powiem jedno, to zależy od naszej osobowaośći, jacy jesteśmy, na co nas stać w chwili polotu, czy mamy słabe czy dobe oceny, moja ex była kujoną i siedzi w urzędzie miejskim za 1200 zł. Szanuje ludzi z wyobraźnią, polotem, odwagą, ludzi TWÓRCZYCH, a nie ODTWÓRCZYCH. Jak jesteś twórczy, to możesz mieć cieńkie oceny, ale jak będziesz miał piątki, ale tylko dzieki umiejętnościom odtwórczym, to tak będzie.