Czego baliście się w dzieciństwie?

[Gość: Quesso]

Aha, jeszcze bałem się potwora z piwnicy. Którego nazywałem "diabeł" Był jakby
pakerem, który całe ciało miał wysadazne jagodami lśniącymi w ciemności pwinicy.
Potrafiłem w panice wybiec po schodach krzycząc: "Diabeł! Diabeł!" :)

[mike.recz]

panicznie boję się......węży. Nawet jak widzę je w telewizji to ciarki po mnie
przechodzą i muszę mięć zapalone światło w pokoju.

Dydka na Słomianych Nóżkach i Baby Jagi

[kwiecien45]

oraz właściciela domu w którym mieszkałem, a który był ocalałym z holocaustu
starym Żydem. Miał mnie porwać i zrobić ze mnie w piwnicy macę.
Brat starszy mi tę teorię wpajał ;-) a starzy, jak się dowiedzieli o tej
edukacji, chcieli zrobić z niego marmoladę. A kto bratu o macy i Żydzie
powiedział to juz nie wiem...

[Gość: Rio Bravo]

Bałem się rekinów i wężów ukrywających się pod kołdrą. Zawsze kiedy kładłem się
spać wydawało mi się, że gdy włożę nogi pod kołdrę to będzie tam rekin lub wąż,
który mi je odgryzie. Praktycznie nigdy nie kładłem się spać bez uprzedniego
sprawdzenia łóżka i podniesienia kołdry.

Pozatym bałem się pająków, bo wydawało mi się, że ukąszenie każdego pająka musi
skończyć się śmiercią.

skarpety

[Gość: Oskar]

ja bałem się suszących się w łazience skarpet. Byłem przekonany, ze w nocy wyjdą
z tej łazienki i mnie zaduszą...

[Gość: madziq81]

Wspomnianego już serialu "Miasteczko Twin Peaks", wojny, robaków i długich
ciężkich zasłon w salonie;)

[mary4]

Strasznie bałam sie mapetów, a juz w sczególności Pigi :-)
oraz Bajki " O czym szumią wierzby" paskudstwo -jeszcze teraz przechodza mnie
ciarki na sama myśl

[Gość: @]

Bałam się koguta który przez dwa lata gonił mnie od furtki do drzwi domu
(specjalnie drań czekał na mnie jak wracałam ze szkoły)pijanych
ludzi,wariatów,zboczeńców co zostało mi do teraz,a najbardziej bałam się
nieżyjącego już ojca mojej koleżanki z klasy,który patrzył się na nas dziwnie
wyłupiastymi oczami i oblizywał się lubieżnie(tego pana bała się większość
moich koleżanek).Strasznie bałam się i boje nadal pająków,na ich widok
wrzeszcze.Bałam się sąsiada ,który po wypłacie zalewał sie w pestkę i mając
pretensje do całego swiata i argument w postaci tłuczka do miesa,robił
wycieczki po najbliższej okolicy i tłukł sie po nocy do drzwi naszego domu.Od
paru lat nie przychodzi do nas bo zerwał wreszcie miotłą,i to dośc porządnie a
uciekając zgubił tłuczek i jeden but.

Ja się bałem, że jak dorosnę to pójdę do pracy

[Gość: zibi]

i nie będę mógł się bawić z moją koleżanką w doktora... ;-)

bałem sie przedszkolanki....

[Gość: ble,ble kaczory]

brzydka jak żona naszego prezie, do tego grała na pianinie, będąc
przekonaną,że potrafi... koszmar !

[dubiduu]

Moja prababcia w młodości straciła rękę do łokcia, posiadała protezę ręki.
Kiedy umarła dziadkowie trzymali jej protezę w tapcznie (nie wiem dotąd po co?
może w ramach jakiegoś truchła albo co;)), na którym spałam w dziecińswie,
kiedy u nich nocowałam....Możecie się domyśleć, że bałam się, że ta ręka
wyjdzie sama z łóżka i mnie udusi albo pobije;))))
Koszmar mówię Wam.
ps. Proteza opuściła mieszkanie dziadków wraz z tapczanem, na miejscu którego
stoi teraz sofa:))

[Gość: alinka_malinka]

bardzo bałam się spojrzeć w nocy w lustro. Kuzyn opowiedział mi kiedyś bardzo
przekonującą historię, że jeżeli o północy spojrzymy w lustro zobaczymy ducha.
Potem przez kilkanaście lat przemykając w nocy do łazienki starannie omijałam
wzrokiem wszelkie lustra. I jeszcze bałam się straszliwie na filmie "Dom
wampirów" (wczesne lata 70-te). A teraz marzę o tym by ten film zobaczyć
jeszcze raz ale nie wiem czy jest gdzieś osiągalny.

[Gość: biem zaiks]

aaa ja w wypozyczalni kaset widzialam taka kasete z filmem chyba blackout sie
nazywal, na okładce był facet w skorzanym ubraniu na całej głowie taka skorzana
kominiarka z otworami na oczy i usta ale te otwory mozna było zamknac takim
zamkiem błyskawicznym ! to bylo straszne ta okladka i ten facet ktorego oczu i
ust nie bylo widac poprzez te zamki
a 2 sen ktory do tej pory mi sie czasem sni to włamywacze wkradajacy sie na
linach wspinaczkowy do domu, zawsze wsrod nich jest kobieta

[Gość: bri]

Bałam się spowiedzi zanim jeszcze miałam okazję się pierwszy raz wyspowiadać.
Wyobrażałam sobie, że spowiedź wygląda tak: staję na środku kościoła, jest
przejmująca cisza a ja muszę na głos i przy wszystkich powiedzieć swoje
grzechy. Drugi lęk to było zgubienie książek z biblioteki - zdarzyło mi się to
raz, gdzieś w czwartej klasie i biblioteka przez wiele lat przysyłała potem do
mnie upomnienia. Śniły mi się koszmary, że z tego powodu idę więzienia itp.

Bałam się wojny. Jak stan wojenny się zaczął miałam 6 lat i przez kilka
strasznych dni wyobrażałam sobie bombardowania, czołgi, ssmanów
rozstrzeliwujących małe dzieci itp.

[Gość: Kate1972]

Zabawki-pajaca szmacianego z porcelanową twarzą - ohydny upiorny uśmiech na tej
twardej gębie.
Cieni na suficie. Wogóle bałam się sypiać, zawsze musiałam mieć schowane
nadgarstki, szyję i kostki nóg, to pewnie po to, żeby wampir się do nich nie
dobrał :P
Piwnicy, ale raczej wychodzenia z niej, wydawało mi się zawsze, że ktoś/coś za
mną idzie i wtedy zaczynałam biec po schodach :D

[Gość: Katie]

Po pierwsze KANAPONÓW - które jak nazwa wskazuje chowały sie w kanapie - u
mojej koleżanki konkretnie.
Po drugie miałam fobie ze spod dywanu wyskakuja krokodyle i różne potwory jak
tylko zgasze światło.więc od drzwi jak najszybciej wskakiwałam do łóżka żeby
mnie nic za noge nie wciagnęło pod dywan :)
Po trzecie z moja kumpelką -ta od kanaponów- ubzdurałyśmy sobie że w mieszkaniu
w naszej klatce,które było puste bo właściciel zmarł, jest po nim kościotrup i
straszy:)) i dzwoniłyśmy dzwonkiem do drzwi po czym szybko uciekałyśmy.
No i bałyśmy sie do piwnicy schodzic, bo zanim doszłyśmy do włącznika światła
myślałyśmy że zarza ktoś wyskoczy z ciemnych zakamarków.
Pozdro

[Gość: Katie]

Ktos napisał o lęku przed wciągnięciem przez ruchome schody - też tto miałam
i poniekąd troche do dziś mi zostało ( a mam 26 lat). i tez bałam się
przechodzenia między wagonami w pociągach.
Aha, i pijawek sie bałam.że są obsliżle i mnie obleza i wszystko ze mnie
wyssają i do dziś czuje obrzydzenie choc widziałam je tylko w formalinie i w
książkach.
No i oczywiście rodzoce standartowo straszyli mnie BOBOŚKIEM. że jak bedę
niegrzeczna to przyjdzie i mnie zje.
Ale chyba nie byłam najgorsza bo mnie nie zjadło , hihi. :)

[rixa]

Mnie też straszono, tyle, że Bobem- ale działało tylko kilka lat;)
Potem, chyba była rocznica wybuchu w Czernobylu, bo przejrzałam (jako 8 czy 7
latka) artykuł ze zdjęciami ludzi w kombinezonach antyradiacyjnych, co wywarło
na mnie spore wrażenie- przez dłuuugi, dłuuugi czas, widząc chmury burzowe,
pytałam rodziców, czy na pewno nie będzie tych, no, deszczów popromiennych. To
chyba było troszkę denerwujace;)

[Gość: E]

Ciemności generalnie. Czasy były takie ( choć nie tak odlełe), że w
niespodziewanych momentach elektrownia wyłączała prąd. Jak nie było świeczki
pod ręką, to...Widoku ognia w nocy za oknem ( wypalanie traw). Burzy z
piorunami. Koszmar.

[Gość: Kuleczka]

Gremlinów i klauna z filmu "To"

[Gość: Tumartini]

Ja się bałam potwornie... PARYZOLA. Tak, nie pomyliłam się, PARYZOLA. To byl
taki stwor przeraźliwy, który mieszkał w rurach. Rodzice przypominali mi o tym,
gdy za długo siedziałam w wannie. Aha, no i jak miałam jakieś 12 lat zaczęłam
bać się pająków. I tak mi niestety zostało...

[Gość: nina]

Deszczu sie panicznie balam. Pralizowal mnie. Jak zaczynalo padac wpadalam w
histerie - modlilam sie, plakalam, chowalam... Ze dwa lata to trwalo jak mialam
ok 7-9 lat...

[Gość: crazy.berserker]

A ja bałam się panicznie burzy - że piorun trafi w nasz dom i go spali. Strach
napędzała babcia która straszyła, że jak zostawię w burzę włączony do kontaktu
telewizor to w nas na pewno strzeli. I jeszcze paniczny strach przed wojną -
kilka razy mi się śniła - zawsze budziłam się z krzykiem.

[Gość: Mirabela27]

Ja też panicznie bałam się burzy, z tego samego powodu. Chowałam się pod kołdrę
i zatykałam uszy.

[fatalna_jendza]

Wilka z wyjątkowo realistycznie przedstawionej bajki o czerwonym kapturku. Przez
to bałam się ciemnych pokoi, z których ów wilk mógł wyskoczyc. Pająków.
Pędzących ulicą ciężarówek, które tak czasami "sapią"- szczególnie, jeśli taka
"sapnęła" przy mnie. Psów.

[gabrielle]

To może nie do wiary, ale HULKA HOGANA!

Kuzyn miał na drzwiach szafy plakat. Na zdjęciu Hulk miał głowę jakoś ak
obróconą, że bez względu na to w którym miejscu pokoju akurat byłam, miałam
wrażenie, że się na mnie gapi.

Co po kilku latach, gdy już dorosłam, nie przedzkodziło w radosnym oglądaniu
wrestlingu:)

[bogus56]

czarnej wolgi!!!!!!!!!!!

[Gość: Paula]

Ja bałam się melodii, która pojawiała się na koniec Misia Uszatka.
Była smutna i przerażająca jak dla mnie. Jak tylko się zaczynała, wybuchałam
płaczem. Później rodzice po prostu wyłączali tvw odpowiednim momencie aby
uchronić mnie przed tym traumatycznym przeżyciem :-)

[loginka1]

Kiedy spałam u dziadków nasłuchiwałam czy babcia oddycha. Bałam się, że umrze w
czasie snu. Poza tym matka uraczyła mnie kiedyś opowieścią o kimś, kto rzekomo
przebudził się w trumnie. Całe życie towarzyszy mi fobia, że mnie też to
spotka :-/ Na szczęście uświadomiona rodzina obiecała kremację w razie
potrzeby ;-)
I jeszcze w dzieciństwie do histerii doprowadzały mnie... ogryzki. Mój brat
zajadał się jabłkami, a że był z niego straszny bałaganiarz, wszędzie zostawiał
ogryzki. Wiedząc, że ich nie znoszę, czasem posuwał się dalej i wrzucał mi
takiego obślizgłego ogryza za koszulę. Brrr... Do dzisiaj jestem nerwowa jak
ktoś przy mnie je jabłko ;-)

[borowik1]

ja sie niczego nie bałem, hehe

[agaswaczenska]

ja piekielnie bałam się burzy!!!!Wymiotowałam ze strachu gdzie popadnie!!!!!

[Gość: moi]

matki..

[Gość: Anik]

Bałam się, że wybuchnie bomba zakopana w ogródku. Nigdy tam nie było żadnej ale
jak miałam 5 lat to byłam przekonana, że jest i już. Do tej pory mam dreszcze
jak sobie o tym pomyśle a najdziwniejsze jest to, że nikt mi nie potrafi do
traz wyjaśnić skąd ja sobie ubzdurałam tą bombę.

Drewnianego Pana

[anula_j]

Była kiedyś taka seria w niedzielę "W starym kinie", na pewno pamiętacie....
Właśnie w czołówce był drewniany pan, który szedł do kina. Zawsze zamykałam oczy
i zaczynałam płakać, bo jak on wchodził na stopień do tego kina to sie tak
przechylał do tyłu, taki totalny sztywniak... kojarzył mi się z żywym trupem!!!
Straszna trauma!!!

[Gość: witek]

ja to jeszcze Trumana i bomby atomowej. i jeszcze bardziej ze powódż zaleje
Saską Kępe. a brat to po prostu tylko duzego zlego wilka z trzech swinek. (tez
USA!!:)))

[menk.a]

i ciemności;)

[Gość: monia]

1 tabliczki z kosciotrupem
2 cmentarzy
3 otwartych trumien na pogrzebach
4 dlugich i ciezkich zaslon (zawsze mi sie wydawalo ze ktos za nimi jest)

[Gość: monia]

aha jeszcze cos pamietacie polozone na kszesle ubrania, ktore w ciemnosciach
wygladaly jak postacie? strasznie sie tego balam