ulica zachariasza

[impostor]

i za to wlasnie kochacie ta dzielnice?

[kaj.ka]

impostor napisał:

> i za to wlasnie kochacie ta dzielnice?

Wiesz, może to nie jest miłość, ale właśnie - sentyment czyli uczucie bardzo
złozone. To tak jak uczucie dla dziewczyny, z ktorą rozstalem się, albo ona
mnie porzuciła, przed laty, a z którą było całkiem fajnie. I tylko to, że bylo
fajnie, się pamięta.

[impostor]

podnosze ten watek, bo na forum praga pn nie udalo mi sie dowiedziec
czegokolwiek od Ciebie

wspominasz ze mieszkales na zachariasza... nasluchalem i naczytalem sie o tym
miejscu (i nie tylko) w diably i troche, ogladalem rozne zdjecia i do prawdy
nie miesci mi sie w glowie, ze cos takiego w ogole moze istniec! to juz nie
jest ruina, to tragedia, rozpacz i wstyd.

kaj, interesuje mnie historia tej (i nie tylko) uliczki: czy za czasow, kiedy
Ty tam mieszkales, tez byla ona taka mordownia? jak to sie stalo, ze dzielnica
o tak nieziemskiej architekturze stoczyla sie do poziomu jednego wielkiego
gruzowiska, majacego do tego slawe taka a nie inna? czy to jakas przemyslana
polityka, czy zrzadzenie losu jakiegos dziwnego? napisz prosze troche na ten
temat bo (nie wiem dlaczego) cholernie mnie on interesuje. a Ty mi sie wydajesz
(z tego co czytam) obeznany w temacie.

moze masz tez jakies stare zdjecia z tego miejsca? na przyklad tego rozwalonego
budynku, ktory teraz podobno rozbieraja? widzialem fotki ze spaceru po
szmulkach, a takze inne, robione przez moja kolezanke. chetnie bym poogladal
inne. moj @ stoi w razie czego do dyspozycji.

pozdrawiam i licze ze sie odezwiesz:)

ps. post - choc adresowany do kaja - kieruje do wszytkich odwiedzajacych to
forum. chetnie poczytam, co Wy mielibyscie na ten temat do powiedzenia. i gwoli
wyjasnien, nie jestem warszawiakiem, za co z gory przepraszam. jezeli kogos
nurtowaloby, dlaczego obcy tak bardzo wciska nos w ten temat, odpowiadam:
hobbysta :)))

pozdrawiam.

[kaj.ka]

Wiesz co, mój drogi impostor, chciałbym Cie potraktowac serio, bo na to, wydaje
mi się zasługujesz. Zadałes wiele pytań. Żeby na nie odpowiedzieć, musze się
trpochę zastanowić. Dawno już nie miałem kontaktu, chocby wzrokowego ze
Szmulkami i obraz dzisiejszy tego fyrtla znam tylko ze zdjęć opublikowanych w
necie. Od wielu lat nie mieszkam w Warszawie (od ponad trzydziestu). Żyję teraz
w małym miasteczku niedaleko Torunia, i być może to miejsce wybrałem z racji
jego pokrewieństwa do Szmulowizny: podobne uliczki, podobna architektura,
podobni ludzie. Na Zachariasza mieszkałem niecałe dzisięć lat, od 1946 do ok.
1955. Starczyło, żeby skończyć szkołe powszechną (tak sie kiedyś nazywała
podstawowa) i liceum. Przecież to najpiękniejsze lata w życiu człowieka. I nic
dziwnego, że do Zachariasza mam sentymentalny stosunek. Ten właśnie sentyment
sprawia, że pamięta się bardziej "dobre" niż "złe". Dzisiejszy obraz
Zachariasza i innych fragmentów Szmulek to wynik socjalistycznej gospodarki.
Podobne efekty można obserwować w małych miastach tutaj na Pomozu i na terenie
całego kraju. Substancja tzw. mieszkaniowa, która, gdyby o nią dbano i
przeznaczano odpowiednie naklady, przetrwałaby jeszcze stulecie albo i dłużej,
gdyby poddawano ją modernizacji technicznej. W Niemczech, np. w Getyndze,
oglądaem zabytkowe kamienice Starego Miasta, wnętrza których pod względem wygód
i komforto nie odbiegały wiele od nowoczesnych budynków. Brak dbalości
prowadził do ucieczki mieszkańców do nowych osiedli, a stare, nie tak znow
stare, bo wznoszone pod konie XIX w. i na przelomie wieków, kamienice,
opuszczone przez lokatorów i socjalistycznych "gospodarzy" popadały w ruinę.
Moja chałupa na Zachariasza, kamienica pod "5", to był typowy przdwojenny
budynek socjalny, pewnie dla eksmitowanych z lepszych kamienic: po obu stronach
dlugich ciemnych korytarzy szeregi jenoizbowych dziupli-cel. Na obu końcach
korytarzy wspólne wygódki. Ale to i tak było lepsze niż jednoizbowe mieszkanie
w trzecim podwórku nad smietnikiem na Trgowej 64, gdzie zmieszkalismy zaraż po
wojnie w 1945.
Nie mam dziś jakoś nastroju, zeby glęzdic dalej. Mam zamiar jeszce w tym roku
odwiezdic Szmulki, wtedy być może dopadną mnie jeszcze jakieś inne refleksje.
Pozdrawiam

[sloggi]

Mieli kiedyś coś budować, nie zaczęli.
Stoja dwie rudery do wyburzenia i nikt z nimi nic nie robi.
Szkoda.

[vars2]

sloggi napisał:

> Mieli kiedyś coś budować, nie zaczęli.
> Stoja dwie rudery do wyburzenia i nikt z nimi nic nie robi.
> Szkoda.
Rudery juz wyburzone, plac oczyszczony. Podobne plac kupil jakis handlarz z
malopolski, dla dalszej odsprzedazy. Ceny ziemi w tym rejonie szybko ida w gore.

[palker]

podobno jest już inwestor (kapitał hiszpański) i mają budować w przyszłym roku
budynek mieszkalny w miejsce wyburzonego domu (narożnik Łochowskiej)