kocham powiśle

[olgaselerska]

na serio kocham!!!

[tomcio6776]

Słusznie ! :)

[marakota]

ja tu mieszkam dopiero 5 miesięcy, ale rozmumien sympatię do tego miejsca. Dla
mnie ma Powiśle charakter i atmosferę :)
planuje kupić tu mieszkanie (na razie wynajmuję)
pomimo hałasu z obu mostów ...

[fedorczyk4]

I ja kocham Powiśle, bez zastrzeżeń.

[lech.junosza]

fedorczyk4 napisała:

> I ja kocham Powiśle, bez zastrzeżeń.
Popieram zdanie przedmówcy !

[kisiulak]

Musze powiedziec ze ja rowniez bardzo Powisle kocham! Niestety mieszkam teraz na
innym kontynencie, juz dobre 13 lat, ale zawsze mnie ciagnie z powrotem na
Powisle! Mimo tego ze tu gdzie mieszkam jestem juz 13 lat to wogole nie czuje
zadnego sentymentu do tego miejsca. Powisle to zawsze bedzie moj dom! Mam
nadzieje ze kiedys wroce. :)

Kisia

[sara-bez-zegara]

no to witaj w klubie:)

[gwenifer]

Ja również!!!

[drevnikocur]

ja też!
a szczególnie o tej porze roku :)
jak jest ciepło, droga np.na Tamkę z okolic Poniatowskiego zajmuje mi
conajmniej pół godziny! Z przyzwyczajenia zaglądam w każdą witrynę - mijam
zakład foto(kot!), obok bardzo ciekawe torebki(drogie jak jasny gwint, ale
podziwiać można za darmo) i (w mojej pamięci) otwarte drzwi do małej,
zapełnionej książkami po sufit biblioteczki. Potem przyspieszonym krokiem
przemykam pod mostem kolejowym(przyspieszonym od czasu, kiedy siedzący gdzieś
na górze gołąb nasrał mi na tornister i berecik), omijając wzrokiem paskudnego
łososia na szpitalnym murze śmigam na drugą stronę czerwonego krzyza gdzie w
przelocie zerkam w lusterko zawsze pustej(i brudnej) witrynki... kiedyś
wstępowałam do mieszczącej się parę metrów dalej "słodkiej dziurki" - tak w
trzydziestej czwartej nazywaliśmy nieistniejący już sklepik ze słodyczami. Obok
była jeszcze kwiaciarnia, jej miejsce zajął chyba bar "chickenik", do którego
jak narazie nie odważyłam się wejść. Parę metrów dalej jak zawsze pozdrawiam
skinieniem głowy panią Basię - fryzjerkę, u której byłam tylko raz - z 15 lat
temu(założe się, że nadal strzyże "na palemkę") ale znamy się właśnie z
widzenia.
Śmieszne - jak teraz odtwarzam w myślach tę trasę, którą przecież wczoraj
szłam na zakupy do Rosjanki(wnęka między "starą" drogerią a "nowym" fryzjerem),
mam przed oczami równie wyraźny obraz ulicy sprzed kilkunastu lat. Czyli z
czasów kiedy objuczona książkami i zeszytami, wywijając workiem z kapciami
maszerowałam z przyjaciółką-sąsiadką do/ze szkoły.
Oj fajne to Powisle. I chyba nie chcę żeby się za bardzo zmieniało - bo nie
będzie już takie moje.

[breizh]

ja powiślanka tylko z 5 letnim stażem ale za to ze świadomego wyboru, nie
wyobrazam juz sobie mieszkac gdzie indziej i nigdy nie zrozumiem moich
znajomych ktorzy osiedlaja sie na Ursynowie

[alagal]

ja tez kocham powisle. Mieszkalam tam 3 lata, wyprowadzilam sie 3 lata temu, bo
nie udalo mi si tam kupic mieszkania. Z zalu i z sentymentu przez te 3 lata nie
moglam sie zblizyc do domu, ktorym mieszkalam. Dopiero ok. miesiac temu z moim
mezem i malenkim synkiem poszlismy sobie na spacer w tamte strony. Potrzebujemy
wiekszego mieszkania i chcielibysmy je kupic na Powisle, bo to cudowne miejsce
z niepowtarzalnym klimatem.

[szansonistka]

I ja kocham :-) Dlatego założyłam forum! Urodziłam sie na Filtrach i tamto
miejsce bardzo lubie, ale zawsze uwielbiałam rejony Solca. Podczas studiów
wynajmowałam mieszkanie na Dobrej, a teraz udało się i mieszkam na Rozbrat :-))
Ciesze sie, ze nasze forum sie rozwija!

[doko_ksp]

A ja Powiśla już nei kocham... Choć kiedyś to była wielka miłość :) jednak
sentyment pozostał.

[bumbecki]

a czemu już nie kochasz ??
ja mimo wyprowadzki ładnych kilka lat temu (Ursynów,Praga Płn.) nadal kocham i
sentyment mam :) i kiedyś chcę powrócić :))

[doko_ksp]

Podobno miłość na odległość ma małe szanse na przetrwanie i w moim przypadku
się to sprawdziło ;) Choć szczerze mówiąc to nie przeprowadzka wpłynęła na moje
uczucia. Zwyczajnie coś się we mnie wypaliło i tyle. Sentyment mam, w końcu z
Powiślem związana jest duża część mojego dzieciństwa...

[kaska-londyn]

wow i lza sie zakrecila w oku! od 13 lat mieszkam w londynie! ale sercem i tak
jestem na powislu choc tak duzo sie pozmienialo za kazdym razem jak tam
podjade-az milo usiasc na lawce na przystanku i wrocic do czasow kiedy ulica
dobra dreptalam do szkoly wymachujac workiem z juniorkami ble ble i fartuszkiem
granatowym z tarcza szkoly nr41 mojego domu z czasow dziecinstwa juz nie ma
stoi przepiekny budynek biblioteki! choc mala fontanna zostala na rogu! wow ale
wspominki w sobotni deszczowy wieczor! pozdrawiam!

[all.correct2]

Kocie łby pod oknami, gazowe latarnie i dużo zieleni. Autobus linii 118. Przebijanie ul. Kruczkowskiego od Tamki do Czerwonego Krzyża. Zjazd na sankach z Bartoszewicza na Dynasy. Kino "Energetyk" i zawody ZKS "Elektryczność" w zapasach (styl klasyczny) na sali gimnastycznej w szkole na Drewnianej. Najpiękniejsze dziewczyny w Warszawie ... .

[gucio60]

Powiśle się zmieniło. Mojego Powiśla właściwie już nie ma. Tyle nowych domów. Pozostała szkoła na Drewnianej i częściowo inne ulice. Urodziłem się w szpitalu czerniakowskim, dzieciństwo na Starym Mieście do zakończenia wojny, a od 1946 do 1967 na Powiślu. Od 1970 za granicą. W piłkę grałem pod "Dąbkiem" na Dynasach. O dziwo, drzewo ciągle stoi. Na saneczkach z Oboźnej. Na nartach skarpa na Meriensztacie. Zawsze, gdy odwiedzam Warszawę muszę być na Powiślu. Muszę popatrzyć choćby przez chwile na ulice i dom, w którym mieszkaliśmy z rodzicami i gdzie spędziłem najpiękniejsze lata mego życia. Póki mam jeszcze siły to mi tylko pozostało. Tam już nie wrócę.

[jan.urbaniak1]

gucio60 napisał:

> Powiśle się zmieniło. Mojego Powiśla właściwie już nie ma. Tyle nowych domów. P
> ozostała szkoła na Drewnianej i częściowo inne ulice. Urodziłem się w szpitalu
> czerniakowskim, dzieciństwo na Starym Mieście do zakończenia wojny, a od 1946 d
> o 1967 na Powiślu. Od 1970 za granicą. W piłkę grałem pod "Dąbkiem" na Dynasach
> . O dziwo, drzewo ciągle stoi. Na saneczkach z Oboźnej. Na nartach skarpa na Me
> riensztacie. Zawsze, gdy odwiedzam Warszawę muszę być na Powiślu. Muszę popatrz
> yć choćby przez chwile na ulice i dom, w którym mieszkaliśmy z rodzicami i gdzi
> e spędziłem najpiękniejsze lata mego życia. Póki mam jeszcze siły to mi tylko p
> ozostało. Tam już nie wrócę.
Fakt. Wiele dawnego Powiśla już nie zostało. Jest jeszcze taki fragment, który się zachował. Podwórko na rogu Dobrej i Tamki (tam gdzie kiedyś był sklep z koniną a teraz jest księgarnia).