Kleska bezrobocia w Polsce

[Gość: Kagan]

Ponad 18% i wciaz rosnie!
Ale za rzadow AWSu tez bezrobocie roslo. Chodzi o to,
ze w kapitalizmie wolnorynkowym z def. musi byc bezrobocie.
Inaczej bylyby zbyt duze naciski inflacyjne
(zadania wyzszych plac).
USA i inne kraje kapitalizmu wolnorynkowego
z rzekomo niskim bezrobociem falszuja zas statystyki
bezrobocia, stad na papierze maja niby niskie, ale czemu
wiec tak trudno dostac wize do USA? Powod prosty, maja
tam tylu swoich bezrobotnych, ze nie potrzebuja
dodatkowej konkurencji na rynku pracy.
Stad nie oszukujmy sie, dopoki bedzie
w Polsce kapitalizm wolnorynkowy, dopoty beda
w tym kraju miliony bezrobotnych, jak to bylo
w tzw. 20-leciu miedzywojennym... :(
Kagan

[Gość: jr]

Gość portalu: Kagan napisał(a):

hohoho, long time no see you!!! ;)

> Ponad 18% i wciaz rosnie!
> Ale za rzadow AWSu tez bezrobocie roslo. Chodzi o to,
> ze w kapitalizmie wolnorynkowym z def. musi byc bezrobocie.
> Inaczej bylyby zbyt duze naciski inflacyjne
> (zadania wyzszych plac).
> USA i inne kraje kapitalizmu wolnorynkowego
> z rzekomo niskim bezrobociem falszuja zas statystyki
> bezrobocia, stad na papierze maja niby niskie, ale czemu
> wiec tak trudno dostac wize do USA? Powod prosty, maja
> tam tylu swoich bezrobotnych, ze nie potrzebuja
> dodatkowej konkurencji na rynku pracy.

wize jest ciezko dostac bo jest okolo 10 chetnych na 1 miejsce. czemu liczba
miejsc jest limitowana? bo inaczej to by wyemugrowala czla azja, afryka,
ameryka pld i 50% europy w jeden dzien!!!

czy au jest krajem kapitalizmu wolnorynkowego? jesli tak to czy 6% bezrobocie
jest zanizone?

> Stad nie oszukujmy sie, dopoki bedzie
> w Polsce kapitalizm wolnorynkowy, dopoty beda
> w tym kraju miliony bezrobotnych, jak to bylo
> w tzw. 20-leciu miedzywojennym... :(
> Kagan

smie watpic ze w polsce jest kapitalizm wolnorynkowy. co do krajow o
regulowanym rynku - eu to sloneczko przestaje nad nimi swiecic...

[Gość: Kagan]

Gość portalu: jr napisał(a):
hohoho, long time no see you!!! ;)
K: Brak czasu...

J: wize jest ciezko dostac bo jest okolo 10 chetnych na 1 miejsce. czemu liczba
miejsc jest limitowana? bo inaczej to by wyemugrowala czla azja, afryka,
ameryka pld i 50% europy w jeden dzien!!!
K: III swiat tak, ale Europa? NIGDY!

J: czy au jest krajem kapitalizmu wolnorynkowego? jesli tak to czy 6%
bezrobocie jest zanizone?
K: NIE jest, jak tez i USA NIE jest. Prawdziwe bezrobocie w AUSTRALII
jest dobrze ponad 10% (ludzie na rentach, wieczni studenci, urzednicy
stanowi dublujacy prace federalnych i na odwrot, itp. itd.)...

J: smie watpic ze w polsce jest kapitalizm wolnorynkowy. co do krajow o
regulowanym rynku - eu to sloneczko przestaje nad nimi swiecic...
K: Nad USA dano juz zapadlo, stad jedynym wyjsxciem dla USA jest wojna,
musza znow komus cos ukrasc. Jak okradli Indian to mieli 100+ lat
dobrobytu. Agresja na Irak przedluzy agonie USA o kilkanascie lat,
a pozniej? Zajma Wenezuele i Indonezje?

[Gość: pawel-l]

Kagan widzę że niczego się nie nauczyłeś ostatnio. Więc tak dla przypomnienia w
latach 30-tych jak i teraz niebyło kapitalizmu wolnorynkowego. To jest socjalizm

Z Neeweeka...

Afery korupcyjne II Rzeczypospolitej podkopały młodą polską demokrację.
Warto o tym pamiętać, by to samo nie spotkało nas teraz.

Posłowie w sposób bezczelny uważają państwo za dojną krowę - pisał w 1926 roku
Ignacy Daszyński. Krowę, która "ma dać ich protegowanym nie tylko posady
urzędnicze", ale i sprawić, aby ci ">>partyjni<< urzędnicy byli bezkarni i
nietykalni nawet wtedy, kiedy gubią państwo i stają się plagą społeczeństwa!".
Tekst Daszyńskiego brzmi dziwnie współcześnie. A już zupełnie można się
pogubić, gdy wybitny polityk podaje takie oto próbki partyjniactwa: "Poseł
(...) nie płaci podatków, wzbogaca się kosztem państwa, ale nie można mu nic
zrobić, bo poza nim stoi partia (...). Dyrektor banku państwowego kradnie i
kraść pozwala; jest nietykalny, bo daje kredyty >>partyjnym<< ludziom, którzy
go w prasie i w Sejmie za to bronią lub co najmniej milczą".
Opisy afer, tak jak dzisiaj, co kilka miesięcy elektryzowały opinię publiczną
II Rzeczypospolitej. Ówczesna gospodarka Polski w dużym stopniu zależała od
decyzji administracyjnych: rządowych zamówień, koncesji i zwolnień podatkowych.
Stwarzało to wiele okazji do nadużyć. Plaga łapownictwa najbardziej dotykała
ziemie dawnego Królestwa Kongresowego. Ludność zaboru rosyjskiego przyzwyczaiła
się, że załatwienie jakiejkolwiek sprawy w urzędzie lub sądzie wymaga
wręczenia "wziątki". Istniały wręcz nieoficjalne cenniki. Przekupywania
carskich urzędników nie uważano za czyn naganny. "Okraść rząd najeźdźczy było
pewnego rodzaju cnotą! - pisał Daszyński - Dać łapówkę urzędnikowi, często
czynem patriotycznym!".
Afery korupcyjne II Rzeczypospolitej często przemijały bez echa i nie kończyły
się w sądzie. Oskarżenia formułowane na łamach prasy w wielu wypadkach brzmiały
ogólnikowo i nie zawierały nazwisk. "Zapałki szwedzkie niecą u nas pożar
korupcji. Szwedzki trust zapałczany 5 mln zł przeznaczył na korupcję, kierując
oddziaływania od razu we wszystkie strony. Doradcy finansowi trustu, uzyskawszy
jakąś nieznaną drogą odpowiednie stosunki, zdołali spowodować zamknięcie
kredytu w Banku Gospodarstwa Krajowego dla krajowych fabryk zapałek" -
alarmował wiosną 1925 roku "Ilustrowany Kurier Codzienny".
Jednak od czasu do czasu na światło dzienne wypływały też fakty pozwalające
postawić zarzuty konkretnym osobom. Skandal wybuchał, gdy okazywało się, że w
niejasne machinacje finansowe zaplątani są wysocy urzędnicy ministerialni lub
powszechnie znani politycy. W 1927 roku przed sądem honorowym w parlamencie
Rzeczypospolitej toczył się głośny proces słynnego przywódcy powstań śląskich
Wojciecha Korfantego, oskarżonego o niegospodarność na stanowisku prezesa Rady
Nadzorczej Banku Śląskiego, a także o przyjmowanie łapówek od Związku Górniczo-
Hutniczego. Proces potwierdził większość zarzutów, ale sąd wziął pod uwagę, że
otrzymywane sumy Korfanty przeznaczył na działalność wydawniczą i większość
pieniędzy zwrócił jeszcze przed rozpoczęciem postępowania. Czyny posła uznano
za naganne, lecz sprawy nie skierowano do sądu cywilnego.
Dwie z afer korupcyjnych w elitach władzy II Rzeczypospolitej szczególnie
przyciągnęły uwagę prasy. W kwietniu 1924 r. powołano specjalną komisję sejmową
dla rozpatrzenia sprawy
byłego ministra skarbu Władysława Kucharskiego. Zarzucano mu, jakbyśmy to
dzisiaj nazwali, bezprawną prywatyzację Zakładów Żyrardowskich. Nowy właściciel
zobowiązał się co prawda do zapłacenia przewidzianej prawem sumy, uzyskał
jednak od Kucharskiego wyjątkowo korzystne odroczenie płatności, co w warunkach
szalejącej wówczas inflacji oznaczało, że skarb państwa otrzymał zaledwie
ułamek należnej mu sumy. Co więcej, minister skłonił także państwowy bank do
udzielenia nabywcy dużej pożyczki i zapewnił na nią gwarancje rządowe.
Obrona podkreślała, że zarzuty mają charakter polityczny i są elementem
kampanii przeciwko prawicy. Poseł Zjednoczenia Ludowo-Narodowego, do którego
należał były minister, apelował, aby "nie stosować takiego uderzenia, które
narażałoby na szwank powagę państwa i Rzeczpospolitą". "Minister nie jest
własnością ani jednej ani drugiej strony" - napominał, co wywołało wesołość w
ławach lewicy i okrzyki: "My go panu odstąpimy".

[Gość: Kagan]

Gość portalu: pawel-l napisał(a):
Kagan widzę że niczego się nie nauczyłeś ostatnio. Więc tak dla przypomnienia w
latach 30-tych jak i teraz niebyło kapitalizmu wolnorynkowego. To jest
socjalizm Z Neeweeka...
K: Nie bylo? Masz na mysli Niemcy hitlerowskie?
To skad sie wzial ten wieli kryzys?
Interwencjonizm zaczal sie w II RP dopiero po smierci glaba
Pilsudskisa, ktory nie pozwalal Kwiatkowskiemu ratowac gospodarki.
I tak dostalismy w dupe w roku 1939, bo Niemcy wprowadzili
interwencjonizm w roku 1933, a Polacy po roku 1936, i z ociaganiem...

P: Afery korupcyjne II Rzeczypospolitej podkopały młodą polską demokrację.
Warto o tym pamiętać, by to samo nie spotkało nas teraz.
K: Korupcja korupcja, a tepota rzadzacych, jest dzis jak za Pilsudskisa
i jego pulkownikow... :(

P: Posłowie w sposób bezczelny uważają państwo za dojną krowę - pisał w 1926
roku Ignacy Daszyński. Krowę, która "ma dać ich protegowanym nie tylko posady
urzędnicze", ale i sprawić, aby ci ">>partyjni<< urzędnicy byli bez
karni i nietykalni nawet wtedy, kiedy gubią państwo i stają się plagą
społeczeństwa!".
Tekst Daszyńskiego brzmi dziwnie współcześnie. A już zupełnie można się
pogubić, gdy wybitny polityk podaje takie oto próbki partyjniactwa: "Poseł
(...) nie płaci podatków, wzbogaca się kosztem państwa, ale nie można mu nic
zrobić, bo poza nim stoi partia (...). Dyrektor banku państwowego kradnie i
kraść pozwala; jest nietykalny, bo daje kredyty >>partyjnym<< ludziom, którzy
go w prasie i w Sejmie za to bronią lub co najmniej milczą".
Opisy afer, tak jak dzisiaj, co kilka miesięcy elektryzowały opinię publiczną
II Rzeczypospolitej. Ówczesna gospodarka Polski w dużym stopniu zależała od
decyzji administracyjnych: rządowych zamówień, koncesji i zwolnień podatkowych.
Stwarzało to wiele okazji do nadużyć. Plaga łapownictwa najbardziej dotykała
ziemie dawnego Królestwa Kongresowego. Ludność zaboru rosyjskiego przyzwyczaiła
się, że załatwienie jakiejkolwiek sprawy w urzędzie lub sądzie wymaga
wręczenia "wziątki". Istniały wręcz nieoficjalne cenniki. Przekupywania
carskich urzędników nie uważano za czyn naganny. "Okraść rząd najeźdźczy było
pewnego rodzaju cnotą! - pisał Daszyński - Dać łapówkę urzędnikowi, często
czynem patriotycznym!".
Afery korupcyjne II Rzeczypospolitej często przemijały bez echa i nie kończyły
się w sądzie. Oskarżenia formułowane na łamach prasy w wielu wypadkach brzmiały
ogólnikowo i nie zawierały nazwisk. "Zapałki szwedzkie niecą u nas pożar
korupcji. Szwedzki trust zapałczany 5 mln zł przeznaczył na korupcję, kierując
oddziaływania od razu we wszystkie strony. Doradcy finansowi trustu, uzyskawszy
jakąś nieznaną drogą odpowiednie stosunki, zdołali spowodować zamknięcie
kredytu w Banku Gospodarstwa Krajowego dla krajowych fabryk zapałek" -
alarmował wiosną 1925 roku "Ilustrowany Kurier Codzienny".
Jednak od czasu do czasu na światło dzienne wypływały też fakty pozwalające
postawić zarzuty konkretnym osobom. Skandal wybuchał, gdy okazywało się, że w
niejasne machinacje finansowe zaplątani są wysocy urzędnicy ministerialni lub
powszechnie znani politycy. W 1927 roku przed sądem honorowym w parlamencie
Rzeczypospolitej toczył się głośny proces słynnego przywódcy powstań śląskich
Wojciecha Korfantego, oskarżonego o niegospodarność na stanowisku prezesa Rady
Nadzorczej Banku Śląskiego, a także o przyjmowanie łapówek od Związku Górniczo-
Hutniczego. Proces potwierdził większość zarzutów, ale sąd wziął pod uwagę, że
otrzymywane sumy Korfanty przeznaczył na działalność wydawniczą i większość
pieniędzy zwrócił jeszcze przed rozpoczęciem postępowania. Czyny posła uznano
za naganne, lecz sprawy nie skierowano do sądu cywilnego.
Dwie z afer korupcyjnych w elitach władzy II Rzeczypospolitej szczególnie
przyciągnęły uwagę prasy. W kwietniu 1924 r. powołano specjalną komisję sejmową
dla rozpatrzenia sprawy byłego ministra skarbu Władysława Kucharskiego.
Zarzucano mu, jakbyśmy to dzisiaj nazwali, bezprawną prywatyzację Zakładów
Żyrardowskich. Nowy właściciel zobowiązał się co prawda do zapłacenia
przewidzianej prawem sumy, uzyskał jednak od Kucharskiego wyjątkowo korzystne
odroczenie płatności, co w warunkach szalejącej wówczas inflacji oznaczało, że
skarb państwa otrzymał zaledwie ułamek należnej mu sumy. Co więcej, minister
skłonił także państwowy bank do udzielenia nabywcy dużej pożyczki i zapewnił na
nią gwarancje rządowe.
Obrona podkreślała, że zarzuty mają charakter polityczny i są elementem
kampanii przeciwko prawicy. Poseł Zjednoczenia Ludowo-Narodowego, do którego
należał były minister, apelował, aby "nie stosować takiego uderzenia, które
narażałoby na szwank powagę państwa i Rzeczpospolitą". "Minister nie jest
własnością ani jednej ani drugiej strony" - napominał, co wywołało wesołość w
ławach lewicy i okrzyki: "My go panu odstąpimy".
K: Zgoda, tak bylo, podobnie jak nie gorzej bylo za sanacji, tyle, ze
wtedy nie mozna bylo nawet napomknac o korupcji, bo od razu Bereza...

[Gość: Tomasz]

Bezrobocie jest w obecnej Polsce problemem nierozwiązywalnym. Kto mówi, że
zależy od wysokosci podatków, czy swobód gospodarczych ten zdaje się nie
zauważać, że są to w istocie czynniki drugorzędne.
Ojcowie naszej transformacji zakładali, że same zmiany własnosciowe zachęcą obcy
kapitał do inwestycji, zapominając że podobnych jak Polska krajów jest na swiecie
kilka dziesiątków, a koszty utrzymania siły roboczej muszą być z przyczyn choćby
klimatycznych niższe w Meksyku, czy Brazyli niż w Polsce. Nie doszło więc do transferu
kapitału i napływu nowych technologii jak na to liczono, nastąpiło jedynie przejęcie
rynku, który się stale zresztą kurczy. Mały rynek nie jest bodźcem zachcęcającym do
inwestycji bezposrednich.
Najważniejszą jednak przyczyną są różnice w opłacalnosci inwestycji bezposrednich
(realna stopa zysku wynosi zwykle niewiele więcej niż 1%) w porówaniu z opłacalnoscią
inwestycji dokonywanych przez kapitał portfeliowy. Ponieważ Polski budżet znajduje się
w opłakanym stanie (a takich krajów jest znacznie więcej), korzystniej jest spekulować
niż inwestować w tradycyjną gospodarkę, nawet jeżeli co parę lat traci się spore kwoty
wyniku jednego, lub drugiego kryzysu.

[Gość: deLUC]

Gość portalu: Tomasz napisał(a):

> Bezrobocie jest w obecnej Polsce problemem nierozwiązywalnym. Kto mówi, że
> zależy od wysokosci podatków, czy swobód gospodarczych ten zdaje się nie
> zauważać, że są to w istocie czynniki drugorzędne.
> Ojcowie naszej transformacji zakładali, że same zmiany własnosciowe zachęcą
obc
> y
> kapitał do inwestycji, zapominając że podobnych jak Polska krajów jest na
swiec
> ie
> kilka dziesiątków, a koszty utrzymania siły roboczej muszą być z przyczyn
choćb
> y
> klimatycznych niższe w Meksyku, czy Brazyli niż w Polsce. Nie doszło więc do
tr
> ansferu
> kapitału i napływu nowych technologii jak na to liczono, nastąpiło jedynie
prze
> jęcie
> rynku, który się stale zresztą kurczy. Mały rynek nie jest bodźcem
zachcęcający
> m do
> inwestycji bezposrednich.
> Najważniejszą jednak przyczyną są różnice w opłacalnosci inwestycji
bezposredni
> ch
> (realna stopa zysku wynosi zwykle niewiele więcej niż 1%) w porówaniu z
opłacal
> noscią
> inwestycji dokonywanych przez kapitał portfeliowy.
Zgadzam sie oczywiscie - ciekawie w tym kontekscie wygladaja zalecenia MFW dla
krajow rozwiajacych sie - "Stworzcie raj inwestora portfelowego i kapitalu
drenujacego"

podr. deLUC

[Gość: Kagan]

Gość portalu: Tomasz napisał(a):
Bezrobocie jest w obecnej Polsce problemem nierozwiązywalnym.
K: NIE! Mozna z nim skonczyc w kilka miesiecy, tyle, ze nalezy
najpierw odrzucic libralno-monetarystyczne dogmaty!
Po pierwsze to z faktu, ze firmy sa efektywne, nie wynika bynajmniej,
ze wtedy cala gospodarka musi byc efektywna (fallacy od composition).
Firmy prywatne daza do max. zysku, poprzez m. in. min. kosztow, a wiec sa
zaintresowane w mozliwie najmniejszym zatrudnieniu, i stad mamy
bezrobocie. Jedyne wiec wyjscie, to renacjonalizacja wszelakich monopoli,
polmonopoli, i firm dotowanych ze skarbu panstwa oraz zatrudnienie w nich
tych bezrobotnych, ktorzy chca naprawde pracowac. Poszczegolne firmy beda
wtedy nieco mniej efektywne, ale cala gospodarka zyska, bo nie bedzie
obciazona milionami bezrobotnych.

Kto mówi, że zależy od wysokosci podatków, czy swobód gospodarczych ten zdaje
się nie zauważać, że są to w istocie czynniki drugorzędne.
K: Oczywiscie!

Ojcowie naszej transformacji zakładali, że same zmiany własnosciowe zachęcą
obcy kapitał do inwestycji, zapominając że podobnych jak Polska krajów jest na
swiecie kilka dziesiątków, a koszty utrzymania siły roboczej muszą być z
przyczyn choćby klimatycznych niższe w Meksyku, czy Brazyli niż w Polsce. Nie
doszło więc do transferu kapitału i napływu nowych technologii jak na to
liczono, nastąpiło jedynie przejęcie rynku, który się stale zresztą kurczy.
K: Bo mamy > 3mln bezrobotnych!

Mały rynek nie jest bodźcem zachcęcającym do inwestycji bezposrednich.
Najważniejszą jednak przyczyną są różnice w opłacalnosci inwestycji bezposredni
ch (realna stopa zysku wynosi zwykle niewiele więcej niż 1%) w porówaniu z
opłacalnoscią inwestycji dokonywanych przez kapitał portfeliowy. Ponieważ
Polski budżet znajduje się w opłakanym stanie (a takich krajów jest znacznie
więcej), korzystniej jest spekulować niż inwestować w tradycyjną gospodarkę,
nawet jeżeli co parę lat traci się spore kwoty wyniku jednego, lub drugiego
kryzysu.
K: Nalezy wiec extra opodatkowac zyski wynikajace ze spekulacji gieldowych
i temu podobnych, a dac znizki realnym inwestycjom!

[Gość: Tomasz]

To co proponujesz jest niemozliwe z tego prostego powodu, że zanim
by jeszcze zaczęto takie działania to wprowadzający je rząd byłby obalony
przez "związki zawodowe". Ponadto odmówionoby Polsce kredytów,
doprowadzono do załamania waluty etc.

[Gość: Kagan]

Gość portalu: Tomasz napisał(a):
To co proponujesz jest niemozliwe z tego prostego powodu,
że zanim by jeszcze zaczęto takie działania to
wprowadzający je rząd byłby obalony przez "związki zawodowe".
K: Rozwiazalbym je, chocby na tej podstawie, ze nie
dbaja o interesy pracownikow, i lamia prawo.

Ponadto odmówionoby Polsce kredytów, doprowadzono do
załamania waluty etc.
K: Po co nam nowe kredyty, jak nas nie stac na
splate starych? A za walute moglibysmy wziac Euro.
I co by nam wtedy zrobili? Z zagranica rozliczalibysmy sie
w Euro, zlotowki bylyby tylko, tymczasowo, w obiegu
wewnetrznym. Jak sie gospodarka wali, to nie stac nas na
luksus wymienialnej, mocnej waluty...
Inaczej skonczymy jak w r. 1939, z mocna waluta,
a slaba armia i slaba gospodarka...

[Gość: ,]

"Mozna z nim skonczyc w kilka miesiecy, tyle, ze nalezy najpierw odrzucic
libralno-monetarystyczne dogmaty!"


Oj Kagan, to Ci sie nie udalo.

[Gość: Kagan]

Gość portalu: , napisał(a):
"Mozna z nim skonczyc w kilka miesiecy, tyle, ze nalezy
najpierw odrzucic libralno-monetarystyczne dogmaty!"
Oj Kagan, to Ci sie nie udalo.
K: A to czemu? Jedyna przeszkoda w walce z bezrobociem
sa dogmaty neoliberalno-monetarystycznej ekonomii...

[Gość: jr]

Gość portalu: Tomasz napisał(a):

> Bezrobocie jest w obecnej Polsce problemem nierozwiązywalnym. Kto mówi, że
> zależy od wysokosci podatków, czy swobód gospodarczych ten zdaje się nie
> zauważać, że są to w istocie czynniki drugorzędne.

na inne nie mamy wielkiego wplywu, wiec co radzisz???

> Ojcowie naszej transformacji zakładali, że same zmiany własnosciowe zachęcą
obc
> y
> kapitał do inwestycji, zapominając że podobnych jak Polska krajów jest na
swiec
> ie
> kilka dziesiątków, a koszty utrzymania siły roboczej muszą być z przyczyn
choćb
> y
> klimatycznych niższe w Meksyku, czy Brazyli niż w Polsce.

a gdzie pasuja chiny w Twoich wywodach???

> Nie doszło więc do tr
> ansferu
> kapitału i napływu nowych technologii jak na to liczono, nastąpiło jedynie
prze
> jęcie
> rynku, który się stale zresztą kurczy. Mały rynek nie jest bodźcem
zachcęcający
> m do
> inwestycji bezposrednich.
> Najważniejszą jednak przyczyną są różnice w opłacalnosci inwestycji
bezposredni
> ch
> (realna stopa zysku wynosi zwykle niewiele więcej niż 1%) w porówaniu z
opłacal
> noscią
> inwestycji dokonywanych przez kapitał portfeliowy. Ponieważ Polski budżet
znajd
> uje się
> w opłakanym stanie (a takich krajów jest znacznie więcej), korzystniej jest
spe
> kulować
> niż inwestować w tradycyjną gospodarkę, nawet jeżeli co parę lat traci się
spor
> e kwoty
> wyniku jednego, lub drugiego kryzysu.

nie jestem pewien jak jedynie zmiana prawa wlasnosciowego moglaby przyciagnac
inwestorow??? a tu wracamy do tych spraw drugorzedowych jak je nazwales...

[maksimum]

Juz Kagana wszyscy poznali i docenili na forum KRAJ ,wiec teraz tu sie przenosi.

[Gość: Kagan]

maksimum napisał:
Juz Kagana wszyscy poznali i docenili na forum KRAJ ,wiec
teraz tu sie przenosi.
K: To ma byc argument? I co znaczy "wszyscy"?
Wszyscy na tym forum, a moze i na swiecie? ... ;)

[Gość: Kagan]

Gość portalu: Tomasz napisał(a):
Bezrobocie jest w obecnej Polsce problemem
nierozwiązywalnym. Kto mówi, że zależy od wysokosci
podatków, czy swobód gospodarczych ten zdaje się nie
zauważać, że są to w istocie czynniki drugorzędne.
Gość portalu: jr napisał(a): na inne nie mamy wielkiego
wplywu, wiec co radzisz???
K: Mamy! Tylko nie chcemy, bo slepo sluchamy zachodu...

Ojcowie naszej transformacji zakładali, że same zmiany
własnosciowe zachęcą obcy kapitał do inwestycji,
zapominając że podobnych jak Polska krajów jest na
swiecie kilka dziesiątków, a koszty utrzymania siły
roboczej muszą być z przyczyn choćby klimatycznych niższe
w Meksyku, czy Brazyli niż w Polsce.
- a gdzie pasuja chiny w Twoich wywodach???
K: Chinczyk wyzyje z miski ryzu i lozka w sali komunalnej,
stad takie sa tanie chinskie wyroby. Dochodzi, oczywiscie,
skala produkcji (olbrzymi rynek)...

Nie doszło więc do transferu kapitału i napływu nowych
technologii jak na to liczono, nastąpiło jedynie
przejęcie rynku, który się stale zresztą kurczy. Mały
rynek nie jest bodźcem zachcęcającym do inwestycji
bezposrednich.
Najważniejszą jednak przyczyną są różnice w opłacalnosci
inwestycji bezposrednich (realna stopa zysku wynosi
zwykle niewiele więcej niż 1%) w porówaniu z opłacalnoscią
inwestycji dokonywanych przez kapitał portfeliowy.
Ponieważ Polski budżet znajduje się w opłakanym stanie (a
takich krajów jest znacznie więcej), korzystniej jest
spekulować niż inwestować w tradycyjną gospodarkę, nawet
jeżeli co parę lat traci się spore kwoty
wyniku jednego, lub drugiego kryzysu.
- nie jestem pewien jak jedynie zmiana prawa
wlasnosciowego moglaby przyciagnac
inwestorow??? a tu wracamy do tych spraw drugorzedowych
jak je nazwales...
K: Ci "inwestorzy" sa wrecz szkodliwi dla Polski.
Buduja sklepy zamiast fabryk, zamiast u nas kupowac,
sprzedaja nam na kredyt (gotowki nie mamy), pograzajac
nas coraz bardziej...

Co ty piszesz?!

[Gość: ,]

"Kto mówi, że zależy od wysokosci podatków, czy swobód gospodarczych ten zdaje
się nie zauważać, że są to w istocie czynniki drugorzędne."


No zastanow sie jeszcze...

[apollokrid]

Kagan napisał:
>Ponad 18% i wciaz rosnie!
>Ale za rzadow AWSu tez bezrobocie roslo. Chodzi o to,
>ze w kapitalizmie wolnorynkowym z def. musi byc
>bezrobocie.

Bezrobocie rośnie między innymi przez takich Kaganów, którzy robią wszystko aby
przekonać społeczeństwo że bezrobocie musi być i nie da się go uniknąć. Ludzie
zamiast protestować i naciskać na rząd zamkneli się w swoich domach i
zrezygnowani płaczą nad swoim losem w samotności. Wszyscy już zapomnieli, że
pare lat temu w 1993r była w Polsce podobna sytuacja. Bezrobocie sięgneło
prawie 17%. Wtedy był to dla rządu problem. Zwoływano obrady sejmu tylko po to
aby zajmować się bezrobociem. Stworzono program walki z bezrobociem i go
postrzegano. Walka z bezrobociem stała się priorytetem. W 1994 bezrobocie
spadło do 16%. W 1995 bezrobocie spadło do 14,9%. W 1996 bezrobocie spadło do
13,2%. W 1997 bezrobocie spadło do 10,3%.
Bezrobocie zaczeło rosnąć dopiero kiedy odstąpiono od tego programu i zaczęto
wdrażać politykę schładzania gospodarki.

Z BEZROBOCIEM MOZNA WALCZYC SKUTECZNIE, ale tylko jeśli sejm i rząd potraktują
ten problem poważnie. Dlaczego ciągle nie ma żadnej debaty sejmowej o
bezrobociu? Dlaczego tolerowana jest korupcja i rozrzutność? Dlaczego wszystkie
najważniejsze reformy odkładane są w nieskończoność na później?