Adidas walczy o swoje trzy paski

[obii]

Adidas przegina. Jeśli paski są dwa, a nie trzy, to nie powinni się
czepiać.

[kakens]

Drogowców pozamykać za podwójną ciągła, a kolejarzy za tory. Chore.
Co z tego, że wydali dużo kasy na promocję? Widocznie dali ciała i wywalili kasę
w błoto.

Adidas powinin opatentować buty i odzież.

[Gość: qść]

Pod każdą mozliwą postacią. Nawet, jeśli uplecione z łyka
wierzbowego.

[manhu]

Lepiej opatentować literę "a":)

Adidas ma za swoje: wybrał logo typu wspomnianej litery "a" i teraz o porządnej ochronie loga może zapomnieć.

Adidas walczy o swoje trzy paski

[valana]

Najpierw wypadałoby nieco lepiej odrobić lekcje, panie redaktorze. Opatentować
można wynalazek- jakakolwiek ilość pasków nie jest wynalazkiem, zatem nie
podlega opatentowaniu w żaden sposób.

Do valana

[Gość: Qwerty]

"Najpierw wypadałoby nieco lepiej odrobić lekcje, panie redaktorze.
Opatentować
można wynalazek- jakakolwiek ilość pasków nie jest wynalazkiem,
zatem nie
podlega opatentowaniu w żaden sposób"

Ciekawe, dlaczego ja, prowadząc niewielką firmę OPATENTOWAŁEM logo
swojej firmy ????
Hę ???

[zigzaur]

Komuś pomylił się patent na WYNALAZEK

z prawem ochronnym na wzór użytkowy

oraz z prawem autorskim do zarejestrowanego znaku towarowego.

[ludex39]

Walczymy z fałszywymi rejestrami takimi jak Rejestr Krajowych Znaków Towarowych i Wzorów Użytkowych.

Zapraszamy na facebooka: <a href="www.facebook.com/falszywe.rejestry>www.facebook.com/falszywe.rejestry</a>

[ludex39]

Walczymy z fałszywymi rejestrami takimi jak Rejestr Krajowych Znaków Towarowych i Wzorów Użytkowych.

Zapraszamy na facebooka: www.facebook.com/falszywe.rejestry

[Gość: szmatan]

pewnie je zastrzegłeś, a nie opatentowałeś.

prawa autorskie i patent to podobne rzeczy, ale inaczej się nazywają

[Gość: qść]

Aczkolwiek jdno i drugie załatwia się w Urzedzie Patentowym.

valan - i co z tego ?

[and_nowak]

Patent, zastrzeżony wzór - w sumie co za różnica jak to nazwiemy?
Wiem czym się różni jedno od drugiego, ale artykuł jest nie o tym.

Znasz taki dowcip:
- Hrabio, pana napadli w lesie!
- Eee tam, co to za las...

Adidas walczy o swoje trzy paski

[Gość: Gostek]

"paski Adidasa nie są wystarczająco charakterystyczne logo" - w tej
gazetce nawet nakrótszy tekst MUSI zawierać rażące błędy. Panowie
redaktorzy, zróbcie matury. Beger mogła, to i wy dacie radę.

3 paski to wstyd!!

[Gość: 3 paski to wstyd!!]

kto to gowno kupuje? i to za taką kasę??? trzeba być walniętym aby to badziewie
kupować....

Uwaga, przeprosiny!

[Gość: Dr n.med. A. Dorcz]

Przepraszam wszystkich czytających powyższe komentarze - zostawiłem na chwilę
otwarty gabinet i grupa pacjentów oddziału psychiatrycznego dorwała się do
komputera; natomiast komentarze poniższe zostaną wpisane pod moją pełną kontrolą
w ramach ćwiczeń z "kontaktów ze społeczeństwem" dla lżej chorych pacjentów.
Pozdrawiam z Tworek.

adidas wydał majątek na promocję 3 pasków

[Gość: 3 paski i wąsy]

i teraz chodzi w tym każdy burak na wsi i w mieście.
jak ostatnio zajrzałem do salonu adika to słabo się robi, 3 paski i logo adidasa
na całą klatę. dzięki, preferuję mniej ostentacyjny strój.

a do dresów adika powinni od razu dawać bezjbola za pół ceny..

PEPSI kiedyś chciała podobnie

[prawy]

PEPSI kiedyś chciała opatentować / uznać za swój znak towarowy kolor niebieski.

Oj, bo Bill Gates opatentuje skrót klawiszowy

[zigzaur]

Ctrl + Alt + Del

[Gość: szmatan]

a co powiecie na dwuklik? żeby to był chociaż wynalazek M$...

[Gość: xi0]

W przemysle komputerowym jest cale mnostwo roznych beznadziejnie glupich
patentow, ktore leza w szufladach niczym naladowane strzelby. Tak dlugo jak
wszystko jest w porzadku firmy zobowiazuja sie do nie dochodzenia zadnych
roszczen na podstawie dwuklikow itp. Gdyby jednak jakies firmy zeszly na wojenna
sciezke pierwsza rzecza ktora zostanie podniesiona beda setki patentow na rozne
trywialne rozwiazania. Ale to wszystko z innej beczki, bo artyklu nie ma nic z
patentami wspolnego.

Może opatentować samo ubranie ?

[and_nowak]

W końcu to wielki wynalazek. Adidas mógłby pobierać tantiemę od każdego kto
chodzi ubrany.
No dobrze, to na początek ubiory sportowe.

Ja opatentuję oddychanie.

Świat oszalał.

Adidas walczy o swoje trzy paski

[Gość: leaf]

Proszę bardzo oto wyrok, część I

WYROK TRYBUNAŁU (pierwsza izba)

z dnia 10 kwietnia 2008 r.(*)

Znaki towarowe – Artykuł 5 ust. 1 lit. b), art. 2 i art. 6 ust. 1
lit. b) dyrektywy 89/104/EWG – Konieczność pozostawienia do
swobodnego używania – Graficzne znaki towarowe z trzema paskami –
Motyw dwóch pasków używany przez konkurentów w charakterze ozdoby –
Zarzut naruszenia praw do znaku towarowego i jego osłabienia

W sprawie C‑102/07

mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 234 WE,
orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Hoge Raad der
Nederlanden (Niderlandy) postanowieniem z dnia 16 lutego 2007 r.,
które wpłynęło do Trybunału w dniu 21 lutego 2007 r., w postępowaniu:

adidas AG,

adidas Benelux BV,

przeciwko

Marca Mode CV,

C&A Nederland CV,

H&M Hennes & Mauritz Netherlands BV,

Vendex KBB Nederland BV,

TRYBUNAŁ (pierwsza izba),

w składzie: P. Jann, prezes izby, A. Tizzano, A. Borg Barthet, M.
Ilešič (sprawozdawca) i E. Levits, sędziowie,

rzecznik generalny: D. Ruiz-Jarabo Colomer,

sekretarz: M. Ferreira, główny administrator,

uwzględniając procedurę pisemną i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu
6 grudnia 2007 r.,

rozważywszy uwagi przedstawione:

– w imieniu adidas AG oraz adidas Benelux BV, przez G. Vosa
oraz A. Quaedvliega, advocaten,

– w imieniu Marca Mode CV oraz Marca CV, przez J. Brinkhofa,
advocaat,

– w imieniu H&M Hennes & Mauritz Netherlands BV, przez G. van
Roeyena, advocaat,

– w imieniu rządu włoskiego, przez I. M. Braguglię,
działającego w charakterze pełnomocnika, wspieranego przez S.
Fiorentina, avvocato dello Stato,

– w imieniu rządu Zjednoczonego Królestwa, przez C. Gibbs,
działającą w charakterze pełnomocnika, wspieraną przez M.
Edenborougha, barrister,

– w imieniu Komisji Wspólnot Europejskich, przez W. Wilsa,
działającego w charakterze pełnomocnika,

po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w
dniu 16 stycznia 2008 r.,

wydaje następujący

Wyrok

1 Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym
dotyczy wykładni pierwszej dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21
grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw
członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. 1989, L
40, s. 1), zwanej dalej „dyrektywą”.

2 Wniosek ten przedstawiony została w ramach sporu między
adidas AG i adidas Benelux BV a Marca Mode CV (zwaną dalej „Marca
Mode”), C&A Nederland CV (zwaną dalej „C&A”), H&M Hennes & Mauritz
Netherlands BV (zwaną dalej „H&M”) i Vendex KBB Nederland BV (zwaną
dalej „Vendex”), dotyczącego zakresu ochrony graficznych znaków
towarowych z trzema paskami, do których uprawniona jest adidas AG.

Ramy prawne

3 Artykuł 3 dyrektywy, zatytułowany „Podstawy odmowy lub
stwierdzenia nieważności rejestracji”, stanowi w ust. 1:

„1. Nie są rejestrowane, a za nieważne uznaje się już
zarejestrowane:

a) oznaczenia, które nie mogą stanowić znaku towarowego;

b) znaki towarowe, które pozbawione są jakiegokolwiek
odróżniającego charakteru;

c) znaki towarowe, które składają się wyłącznie z oznaczeń lub
wskazówek mogących służyć w obrocie do oznaczania rodzaju, jakości,
ilości, przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego lub
czasu produkcji towaru lub świadczenia usługi, lub innych
właściwości towarów lub usług;

d) znaki towarowe, które składają się wyłącznie z oznaczeń lub
wskazówek, które weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo
używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych;

e) oznaczenia, które składają się wyłącznie z:

– kształtu wynikającego z charakteru samych towarów, lub

– kształtu towaru niezbędnego do uzyskania efektu technicznego,
lub

– kształtu zwiększającego znacznie wartość towaru;

[…]”

4 Artykuł 3 ust. 3 dyrektywy stanowi:

„Nie można odmówić rejestracji znaku towarowego ani stwierdzać jego
nieważności zgodnie z ust. 1 lit. b), c) lub d), jeżeli przed datą
złożenia wniosku o rejestrację i w następstwie jego używania znak
ten uzyskał charakter odróżniający. Każde państwo członkowskie może
ponadto postanowić, że niniejszy przepis będzie miał także
zastosowanie, kiedy charakter odróżniający został uzyskany po dacie
złożenia wniosku o rejestrację lub po dacie rejestracji.”

5 Artykuł 5 dyrektywy, zatytułowany „Prawa przyznane przez
znak towarowy”, stanowi w ust. 1 i 2:

„1. Zarejestrowany znak towarowy przyznaje właścicielowi
wyłączne prawa do tego znaku. Właściciel jest uprawniony do
zakazania wszelkim stronom trzecim, które nie posiadają jego zgody,
używania w obrocie handlowym:

a) oznaczenia identycznego ze znakiem towarowym dla towarów lub
usług identycznych z tymi, dla których znak towarowy jest
zarejestrowany;

b) oznaczenia, w przypadku którego z powodu jego identyczności
lub podobieństwa do znaku towarowego oraz identyczności lub
podobieństwa towarów lub usług, których dotyczy znak towarowy i to
oznaczenie, istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd wśród
opinii publicznej [odbiorców], które obejmuje prawdopodobieństwo
skojarzenia oznaczenia ze znakiem towarowym.

2. Każde państwo członkowskie może również postanowić, że
właściciel jest uprawniony do zakazania wszelkim osobom trzecim,
które nie posiadają jego zgody, używania w obrocie handlowym:
oznaczenia identycznego lub podobnego do wspólnotowego znaku
towarowego w odniesieniu do towarów lub usług, które nie są podobne
do tych, dla których zarejestrowano wspólnotowy znak towarowy, w
przypadku gdy cieszy się on renomą we Wspólnocie i w przypadku gdy
używanie tego oznaczenia bez uzasadnionej przyczyny powoduje
nienależną korzyść z powodu lub jest szkodliwe dla odróżniającego
charakteru lub renomy wspólnotowego znaku towarowego.”

6 Artykuł 6 dyrektywy, zatytułowany „Ograniczenie skutków
znaku towarowego”, stanowi w ust. 1:

„Znak towarowy nie upoważnia właściciela do zakazania stronie
trzeciej używania w obrocie handlowym:

a) jej własnego nazwiska lub adresu;

b) wskazówek dotyczących rodzaju, jakości, ilości, zamierzonego
przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego, daty produkcji
towarów lub świadczenia usług, lub innych cech charakterystycznych
towarów lub usług;

c) znaku towarowego, jeżeli jest to niezbędne dla wskazania
zamierzonego przeznaczenia towaru lub usługi, zwłaszcza akcesoriów
lub części zamiennych;

pod warunkiem że osoba ta używa ich zgodnie z uczciwymi praktykami w
handlu i przemyśle.”

7 Artykuł 12 dyrektywy, zatytułowany „Podstawy wygaśnięcia”,
stanowi w ust. 2:

„Uprawnienie do znaku towarowego podlega […] wygaśnięciu, jeżeli po
dacie rejestracji:

a) znak towarowy stał się w handlu, w wyniku działania lub
zaniechania właściciela, nazwą powszechnie używaną w odniesieniu do
towarów lub usług, dla których został zarejestrowany;

[…]».

Postępowanie przed sądem krajowym i pytania prejudycjalne

8 Spółka adidas AG uprawniona jest do graficznych znaków
towarowych składających się z trzech poprzecznych i równoległych
pasków o równej szerokości, umieszczanych bocznie na odzieży
sportowej i rekreacyjnej, których barwa kontrastuje z podstawową
barwą tej odzieży.

9 Spółka adidas Benelux BV jest uprawniona z tytułu licencji
wyłącznej na Beneluks, udzielonej przez adidas AG.

10 Marca Mode, C&A, H&M i Vendex są przedsiębiorstwami
konkurencyjnymi, których działalność polega na sprzedaży artykułó

Adidas walczy o swoje trzy paski

[Gość: leaf]

część II

11 Stwierdziwszy, że niektórzy spośród konkurentów rozpoczęli
sprzedaż odzieży sportowej i rekreacyjnej, na której występują dwa
równoległe paski, których barwa kontrastuje z podstawową barwa tej
odzieży, adidas AG i adidas Benelux BV (zwane dalej
łącznie „adidasem”) wszczęły przed Rechtbank te Breda postępowanie
zabezpieczające przeciwko H&M, a także wystąpiły z pozwem przeciwko
Marca Mode i C&A, wnosząc o zakazanie tym przedsiębiorstwom używania
wszelkich oznaczeń złożonych z motywu trzech pasków,
zarejestrowanego na wniosek adidasa, a także oznaczeń złożonych z
motywów podobnych, takich jak motyw dwóch pasków używany przez te
przedsiębiorstwa.

12 Marca Mode, C&A, H&M i Vendex zwróciły się natomiast do
Rechtbank te Breda o stwierdzenie, że mogą one swobodnie używać na
odzieży sportowej i rekreacyjnej motywu dwóch pasków w celach
dekoracyjnych.

13 Orzeczeniem z dnia 2 października 1997 prezes Rechtbank te
Breda, orzekający w trybie zabezpieczającym, nakazał H&M
zaprzestanie używania na terenie Beneluksu oznaczenia złożonego z
motywu trzech pasków, zarejestrowanego na wniosek adidasa, a także
oznaczeń złożonych z motywów podobnych, takich jak motyw dwóch
pasków używany przez to przedsiębiorstwo.

14 W orzeczeniu zabezpieczającym z dnia 13 października 1998 r.
Rechtbank te Breda stwierdził, że doszło do naruszenia praw do
znaków towarowych przysługujących adidasowi.

15 Od orzeczeń z dnia 2 października 1997 r. i z dnia 13
października 1998 r. odwołano się do Gerechtshof te ‘s Hertogenbosch.

16 Wyrokiem z dnia 29 marca 2005 r. Gerechtshof te ‘s
Hertogenbosch uchylił orzeczenia z dnia 2 października 1997 r. i z
dnia 13 października 1998 r., orzekając jednocześnie w przedmiocie
sporu. Oddalił on zarówno żądanie adidasa, jak i żądania Marca Mode,
C&A, H&M i Vendex. Sąd ten stwierdził po pierwsze, że nie doszło do
naruszenia praw do znaków towarowych, do których uprawniony jest
adidas, a po drugie, że żądania przedstawione przez Marca Mode, C&A,
H&M i Vendex mają zbyt ogólny zakres.

17 Gerechtshof te ‘s-Hertogenbosch stwierdził, że motyw trzech
pasków, taki jak zarejestrowany na wniosek adidasa, jest sam w sobie
mało odróżniający, lecz ze względu na wysiłki reklamowe podejmowane
przez adidasa, przysługujące mu znaki towarowe uzyskały znaczący
charakter odróżniający i stały się powszechnie znane. Znaki te
korzystają w związku z tym z szerokiego zakresu ochrony, jeśli
chodzi o motyw trzech pasków. Jednak z uwagi na to, że paski i
proste motywy złożone z pasków są, co do zasady, oznaczeniami, które
powinny pozostać dostępne i na które nie udziela się w związku z tym
praw wyłącznych, znaki towarowe przysługujące adidasowi nie oferują
żadnej ochrony przeciwko używaniu motywów z dwoma paskami.

18 Adidas wniósł od tego orzeczenia kasację przed Hoge Raad der
Nederlanden. Twierdzi on, że zgodnie z logiką systemu wprowadzonego
przepisami dyrektywy, wymóg dostępności oznaczeń należy brać pod
uwagę jedynie w ramach stosowania podstaw odmowy rejestracji lub
podstaw unieważnienia, o których mowa w art. 3 dyrektywy.

19 W tych okolicznościach Hoge Raad der Nederlanden postanowił
zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi
pytaniami prejudycjalnymi:

„1) Czy określając zakres ochrony znaku towarowego, który -
choć utworzony z oznaczenia nieposiadającego samoistnego charakteru
odróżniającego lub ze wskazówki odpowiadającej opisowi zawartemu w
art. 3 ust. 1 lit. c) dyrektywy […] - uzyskał charakter odróżniający
w następstwie używania (»inburgering«) i został zarejestrowany,
należy uwzględnić interes ogólny, który polega na tym, że dostępność
pewnych oznaczeń dla innych przedsiębiorców oferujących dane towary
lub usługi nie będzie w nieuzasadniony sposób ograniczana
(„Freihaltebedürfnis”)?

2) Jeżeli na pytanie pierwsze udzielona zostanie odpowiedź
twierdząca: czy nie ma w tym względzie znaczenia to, czy dane
oznaczenia, które powinny być swobodnie dostępne, postrzegane są
przez dany krąg odbiorców jako oznaczenia odróżniające niektóre
towary, czy jako zwykła ozdoba tych towarów?

3) Jeżeli na pytanie pierwsze udzielona zostanie odpowiedź
twierdząca: czy nie ma również znaczenia to, że oznaczenie
zakwestionowane przez uprawnionego ze znaku towarowego pozbawione
jest charakteru odróżniającego w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b)
dyrektywy […] lub składa się ze wskazówki w rozumieniu art. 3 ust. 1
lit. c) dyrektywy?”

W przedmiocie pytań prejudycjalnych

20 Poprzez postawione pytania, które należy przeanalizować
łącznie, sąd krajowy domaga się zasadniczo ustalenia, w jakim
stopniu przy dokonywaniu oceny zakresu praw wyłącznych uprawnionego
do znaku towarowego należy brać pod uwagę interes ogólny, polegający
na nieograniczaniu w nieuzasadniony sposób dostępności pewnych
oznaczeń.

21 Sąd ten formułuje to pytanie w odniesieniu do motywu trzech
pasków, zarejestrowanego na wniosek adidasa, który nabył charakter
odróżniający w drodze używania. W szczególności zapytuje on, czy w
sytuacji gdy osoby trzecie używają oznaczeń identycznych lub
podobnych do danego znaku towarowego bez zgody uprawnionego do tego
znaku, uzasadniając to używanie wymogiem dostępności oznaczeń,
należy ustalić, czy oznaczenia te postrzegane są przez dany krąg
odbiorców jako dekoracyjne, czy pozbawione są charakteru
odróżniającego w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) dyrektywy i czy
posiadają charakter opisowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. c)
dyrektywy.

Uwagi wstępne

22 Jak przypomina rzecznik generalny w pkt 33 i następnych
opinii, istnieją względy podyktowane interesem ogólnym, uzasadnione
w szczególności wymogiem zapewnienia niezakłóconej konkurencji, w
świetle których zalecane jest, by pewne oznaczenia mogły być
swobodnie używane przez wszystkich przedsiębiorców.

23 Zgodnie z orzecznictwem Trybunału, ten wymóg dostępności
stanowi ratio legis niektórych podstaw odmowy rejestracji
wymienionych w art. 3 dyrektywy (zob., w szczególności, wyrok z dnia
4 maja 1999 r. w sprawach połączonych C-108/97 i C-109/97
Windsurfing Chiemsee, Rec. s. I-2779, pkt 25, wyrok z dnia 8
kwietnia 2003 r. w sprawach połączonych od C-53/01 do C-55/01 Linde
i in., Rec. s. I-3161, pkt 73, oraz wyrok z dnia 6 maja 2003 r. w
sprawie C-104/01 Libertel, Rec. s. I-3793, pkt 53).

24 Ponadto art. 12 ust. 2 lit. a) dyrektywy stanowi, że prawo
do znaku towarowego podlega wygaśnięciu, jeżeli po dacie rejestracji
znak towarowy stał się w handlu, w wyniku działania lub zaniechania
uprawnionego, nazwą powszechnie używaną w odniesieniu do towarów lub
usług, dla których został zarejestrowany. Przy pomocy tego przepisu
prawodawca wspólnotowy dokonał wyważenia interesów uprawnionego do
znaku i interesów jego konkurentów związanych z wymogiem dostępności
oznaczeń (zob. wyrok z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie C-145/05
Levi Strauss, Zb. Orz. s. I-3703, pkt 19).

Adidas walczy o swoje trzy paski

[Gość: leaf]

część III

25 Gdyby więc okazało się, że wymóg dostępności odgrywa istotną
rolę w kontekście art. 3 i 12 dyrektywy, należało by stwierdzić, że
rozpatrywany wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym
wykracza poza ten kontekst, ponieważ podniesione w nim zostało
pytanie, czy wymóg dostępności stanowi kryterium oceny używane po
rejestracji danego znaku w celu określenia zakresu prawa wyłącznego
przysługującego uprawnionemu do znaku. Marca Mode, C&A, H&M i Vendex
nie żądają bowiem unieważnienia znaku na podstawie art. 3 ani
stwierdzenia wygaśnięcia praw do znaku na podstawie art. 12, lecz
wskazują na potrzebę dostępności motywów z paskami innych niż
zarejestrowane na wniosek adidasa, domagając się uznania ich prawa
do używania tych motywów bez jego zgody.

26 Jeśli osoba trzecia powołuje się na wymóg dostępności w
uzasadnieniu jej prawa do używania oznaczenia innego niż
zarejestrowane na wniosek uprawnionego do znaku, znaczenia takiego
argumentu nie należy oceniać w świetle art. 3 i 12 dyrektywy, lecz w
świetle jej art. 5, dotyczącego ochrony zarejestrowanego znaku
towarowego przed używaniem pewnych oznaczeń przez osoby trzecie, a
także w świetle art. 6 ust. 1 lit. b) dyrektywy, jeśli dane
oznaczenie objęte jest zakresem normowania tego przepisu.

W przedmiocie wykładni art. 5 ust. 1 lit. b) dyrektywy

27 Poprzez przyznanie uprawnionemu do znaku towarowego prawa do
zakazania osobom trzecim używania identycznego lub podobnego
oznaczenia w przypadku prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd i
poprzez wyliczenie niektórych form używania, które mogą zostać
zakazane, art. 5 dyrektywy 89/104 służy ochronie tego uprawnionego
przed używaniem oznaczeń mogących naruszać prawa do tego znaku
(zob., podobnie, ww. wyrok w sprawie Levi Strauss, pkt 14).

28 Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd stanowi szczególny
warunek ochrony udzielanej w związku z rejestracją znaku towarowego,
w szczególności przeciwko używaniu przez osoby trzecie oznaczeń
niebędących identycznymi. Trybunał zdefiniował ten warunek jako
prawdopodobieństwo, że odbiorcy mogą dojść do przekonania, iż dane
towary lub usługi pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa lub,
ewentualnie, z przedsiębiorstw powiązanych ekonomicznie (zob. wyrok
z dnia 22 czerwca 1999 r. w sprawie C-342/97 Lloyd Schuhfabrik
Meyer, Rec. s. I-3819, pkt 17, oraz wyrok z dnia 6 października 2005
r. w sprawie C-120/04 Medion, Zb. Orz. s. I-8551, pkt 24 i 26).

29 Zgodnie z motywem dziesiątym dyrektywy, ocena występowania
takiego prawdopodobieństwa „zależy od wielu czynników, w
szczególności rozpoznawalności znaku towarowego na rynku, mogącego
powstać skojarzenia ze znakiem używanym lub zarejestrowanym, stopnia
podobieństwa między znakiem towarowym i oznaczeniem, między
określonymi towarami lub usługami”. Istnienie prawdopodobieństwa
wprowadzenia odbiorców w błąd podlega zatem całościowej ocenie, przy
uwzględnieniu wszystkich czynników mających znaczenie w danej
sprawie (zob. wyrok z dnia 11 listopada 1997 r. w sprawie C-251/95
SABEL, Rec. s. I-6191, pkt 22, wyrok z dnia 22 czerwca 2000 r. w
sprawie C-425/98 Marca Mode, Rec. s. I-4861, pkt 40, i ww. wyrok w
sprawie Medion, pkt 27).

30 Okoliczność występowania dla przedsiębiorców potrzeby
dostępności danego oznaczenia nie należy do owych czynników mających
znaczenie w sprawie. Jak wynika bowiem z brzmienia art. 5 ust. 1
lit. b) dyrektywy oraz z przywołanego wyżej orzecznictwa, odpowiedź
na pytanie o występowanie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd
należy udzielić w oparciu o sposób postrzegania przez odbiorców z
jednej strony towarów objętych znakiem uprawnionego, a z drugiej
strony towarów objętych oznaczeniem używanym przez osobę trzecią.

31 Ponadto oznaczenia, które co do zasady powinny być dostępne
wszystkim przedsiębiorcom, mogą być nadużywane celem wprowadzenia
odbiorców w błąd. Gdyby w takiej sytuacji osoba trzecia mogła
powoływać się na wymóg dostępności, aby móc swobodnie używać
oznaczenia będącego jednak podobnym do danego znaku towarowego, a
uprawniony do tego znaku nie mógłby się temu sprzeciwić powołując
się na prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd, byłoby to ze szkodą
dla skutecznego stosowania zasady ustanowionej w art. 5 ust. 1 lit.
b) dyrektywy.

32 Rozważania te dotyczą w szczególności motywów z paskami. Jak
przyznał adidas we wstępie do swoich uwag, motywy z paskami są jako
takie dostępne i mogą być w związku z tym umieszczane na wiele
sposobów na odzieży sportowej i rekreacyjnej przez wszystkich
przedsiębiorców. Jednak konkurenci adidasa nie mogą naruszać praw do
motywu z trzema paskami zarejestrowanego na jego wniosek,
umieszczając na sprzedawanej przez nich odzieży sportowej i
rekreacyjnej motywów z paskami do tego stopnia podobnych do
zarejestrowanego na wniosek adidasa, że istnieje prawdopodobieństwo
wprowadzenia odbiorców w błąd.

33 Do sądu krajowego należy ustalenie, czy takie
prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd występuje. W kontekście tego
ustalenia należy przeanalizować pytanie sądu krajowego dotyczące
tego, czy konieczne jest zbadanie, czy odbiorcy postrzegają
oznaczenie używane przez osobę trzecią jako zwykłą ozdobę danego
towaru.

34 W tym miejscu należy zauważyć, że postrzeganie danego
oznaczenia przez odbiorców jako oznaczenia ozdobnego nie stoi na
przeszkodzie ochronie udzielonej w art. 5 ust. 1 lit. b) dyrektywy,
jeśli – mimo swojego dekoracyjnego charakteru – oznaczenie to
wykazuje podobieństwo do zarejestrowanego znaku towarowego, w
związku z czym dany krąg odbiorców może dojść do przekonania, że
dane towary pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa lub ewentualnie
z przedsiębiorstw powiązanych ekonomicznie.

35 W niniejszej sprawie należy zatem zbadać, czy w zetknięciu z
odzieżą sportową i rekreacyjną, na której motywy z paskami
umieszczone zostały w tych samych miejscach i posiadają te same
cechy, co motyw z paskami zarejestrowany na wniosek adidasa, z tą
tylko różnicą, że składają się one z dwóch, a nie z trzech pasków,
przeciętny konsument może pomylić się co do pochodzenia tego towaru,
będąc przekonanym, że jest on wytwarzany przez adidas AG, adidas
Benelux BV lub inne przedsiębiorstwo powiązane z nimi ekonomicznie.

36 Jak wynika z motywu dziesiątego dyrektywy, ocena ta nie
zależy wyłącznie od stopnia podobieństwa między znakiem towarowym a
oznaczeniem, lecz także od łatwości, z jaką oznaczenie to może być
kojarzone z tym znakiem towarowym, w szczególności z uwagi na
znajomość tego znaku na rynku. Im więc bardziej znany jest dany
znak, tym większa jest liczba przedsiębiorców chcących używać
oznaczeń podobnych. Obecność na rynku dużej ilości towarów objętych
oznaczeniami podobnymi mogłaby naruszać prawa do znaku towarowego,
ponieważ grozi zmniejszeniem charakteru odróżniającego znaku i
stanowi zagrożenie dla podstawowej funkcji znaku, jaką jest
gwarantowanie konsumentom pochodzenia danych towarów.

W przedmiocie wykładni art. 5 ust. 2 dyrektywy

37 Żadna ze stron postępowania głównego nie zaprzeczyła, że
motyw z trzema paskami zarejestrowany na wniosek adidasa stanowi
powszechnie znany znak towarowy. Ponadto stwierdzone zostało, że
uregulowania obowiązujące w Niderlandach zawierają zasadę wyrażoną w
art. 5 ust. 2 dyrektywy. Ponadto Trybunał stwierdził, że art. 5 ust.
2 dyrektywy stosuje się również w odniesieniu do towarów i usług
będących identycznymi lub podobnymi do tych, dla których znak został
zarejestrowany (zob., podobnie, wyrok z dnia 9 stycznia 2003 r. w
sprawie C-292/00 Davidoff, Rec. s. I-389, pkt 30, a także wyrok z
dnia 23 października 2003 r. w sprawie C-408/01 Adidas-Salomon i
Adidas Benelux, Rec. s. I-12537, pkt 18 - 22).

38 Motyw z trzema paskami zarejestrowany na wniosek a

Adidas walczy o swoje trzy paski

[Gość: leaf]

część IV i ostatnia

38 Motyw z trzema paskami zarejestrowany na wniosek adidasa
korzysta zatem zarówno z ochrony udzielonej w art. 5 ust. 1
dyrektywy, jak i ze wzmocnionej ochrony udzielonej w ust. 2 tego
artykułu (zob., analogicznie, ww. wyrok w sprawie Davidoff, pkt 18 i
19).

39 W tych okolicznościach wniosek o wydanie orzeczenia w trybie
prejudycjalnym należy rozpatrzyć również w świetle tego ostatniego
przepisu, który dotyczy w sposób szczególny ochrony znaków
cieszących się renomą.

40 Artykuł 5 ust. 2 dyrektywy udziela znakom renomowanym
ochrony, która nie jest uzależniona od występowania
prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. Przepis ten stosuje się
bowiem w sytuacjach, w których szczególnym warunkiem objęcia ochroną
jest używanie bez uzasadnionego powodu zakwestionowanego oznaczenia,
które powoduje osiąganie nienależnych korzyści z odróżniającego
charakteru lub renomy znaku towarowego lub im szkodzi (ww. wyrok w
sprawie Marca Mode, pkt 36, a także ww. wyrok w sprawie Adidas-
Salomon i Adidas Benelux, pkt 27).

41 Naruszenia, o których mowa w art. 5 ust. 2 dyrektywy, jeśli
występują, są konsekwencją pewnego stopnia podobieństwa między
znakiem towarowym a oznaczeniem, z powodu którego dany krąg
odbiorców kojarzy oznaczenie ze znakiem, to znaczy stwierdza, że
występuje między nimi związek, nie myląc ich jednak. Nie jest zatem
wymagane, by stopień podobieństwa między renomowanym znakiem
towarowym a oznaczeniem używanym przez osobę trzecią był na tyle
duży, by wywołać prawdopodobieństwo wprowadzenia danego kręgu
odbiorców w błąd. Wystarczy, by stopień podobieństwa między
renomowanym znakiem towarowym a oznaczeniem skutkował wywołaniem u
danego kręgu odbiorców przekonania, że między oznaczeniem a znakiem
występuje pewien związek (zob. ww. wyrok w sprawie Adidas-Salomon i
Adidas Benelux, pkt 29 i 31).

42 Występowanie takiego związku należy oceniać całościowo,
mając na uwadze wszystkie mające znaczenie czynniki (ww. wyrok w
sprawie Adidas-Salomon i Adidas Benelux, pkt 30).

43 Należy stwierdzić, że wymóg dostępności nie występuje ani
przy ocenie stopnia podobieństwa między renomowanym znakiem
towarowym a oznaczeniem używanym przez osobę trzecią, ani w
przypadku związku, jaki dany krąg odbiorców mógłby przypisać temu
znakowi i oznaczeniu. Nie stanowi on zatem elementu mającego
znaczenie przy ocenie, czy używanie oznaczenia powoduje osiąganie
nienależnych korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy znaku
lub im szkodzi.

W przedmiocie wykładni art. 6 ust. 1 lit. b) dyrektywy

44 Artykuł 6 ust. 1 lit. b) dyrektywy stanowi, że uprawniony do
znaku towarowego nie może zabronić osobie trzeciej używania w handlu
wskazówek dotyczących rodzaju, jakości, ilości, zamierzonego
przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego, daty produkcji
towarów lub świadczenia usług, lub innych cech charakterystycznych
towarów lub usług, o ile osoba ta używa ich zgodnie z uczciwymi
praktykami w handlu i przemyśle.

45 Ograniczając w ten sposób skutki prawa wyłącznego
przysługującego uprawnionemu do znaku, art. 6 dyrektywy ma na celu
pogodzenie podstawowych interesów ochrony praw do znaku z interesem
swobodnego przepływu towarów i swobody świadczenia usług na wspólnym
rynku w sposób umożliwiający pełnienie przez znaki towarowe ich roli
zasadniczego elementu systemu niezakłóconej konkurencji, którego
wprowadzenie i zachowanie jest jednym z celów traktatu WE (zob.
wyrok z dnia 17 marca 2005 r. w sprawie C-228/03 Gillette Company i
Gillette Group Finland, Zb. Orz. s. I-2337, pkt 29 i przytoczone tam
orzecznictwo).

46 Artykuł 6 ust. 1 lit. b) dyrektywy ma konkretnie na celu
zapewnienie, by wszyscy przedsiębiorcy mogli używać oznaczeń
opisowych. Przepis ten stanowi zatem, jak wskazuje rzecznik
generalny w pkt 75 i 78 opinii, wyraz wymogu dostępności oznaczeń.

47 Jednak wymóg dostępności oznaczeń nie może w żadnym razie
stanowić samoistnego ograniczenia skutków znaku towarowego, będącego
dodatkowym w stosunku do ograniczeń przewidzianych wyraźnie w art. 6
ust. 1 lit. b) dyrektywy. Należy w tym względzie podkreślić, że aby
osoba trzecia mogła powoływać się na ograniczenia skutków znaku, o
których mowa w art. 6 ust. 1 lit. b) dyrektywy, opierając się w tym
kontekście na wymogu dostępności stanowiącym ratio legis tego
przepisu, konieczne jest, by używana przezeń wskazówka odnosiła się,
jak chce ten przepis, do jednej z cech towaru lub usługi
sprzedawanych przez tę osobę trzecią (zob., podobnie, ww. wyrok w
sprawie Windsurfing Chiemsee, pkt 28, oraz wyrok z dnia 25 stycznia
2007 r. w sprawie C-48/05 Adam Opel, Zb. Orz. s. I-1017, pkt 42 -
44).

48 W niniejszej sprawie wynika zarówno z postanowienia
odsyłającego, jak i z uwag przedstawionych przez konkurentów adidasa
przed Trybunałem, że konkurenci ci uzasadniają użycie spornych
motywów z dwoma paskami ich czysto dekoracyjnym charakterem. Wynika
z tego, że umieszczanie przez konkurentów adidasa motywów z paskami
na odzieży nie ma na celu dostarczenia wskazówki dotyczącej jednej z
cech tych towarów.

49 Mając powyższe rozważania na względzie, w odpowiedzi na
postawione pytania prejudycjalne należy stwierdzić, że dyrektywę
należy interpretować w ten sposób, iż przy ocenie zakresu prawa
wyłącznego przysługującego uprawnionemu do znaku towarowego wymóg
dostępności uwzględnia się tylko o tyle, o ile znajduje zastosowanie
ograniczenie skutków znaku towarowego określone w art. 6 ust. 1 lit.
b) tej dyrektywy.

W przedmiocie kosztów

50 Dla stron postępowania przed sądem krajowym niniejsze
postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii
podniesionej przed tym sądem, do niego zatem należy rozstrzygnięcie
o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag
Trybunałowi, inne niż poniesione przez strony postępowania przed
sądem krajowym, nie podlegają zwrotowi.

Z powyższych względów Trybunał (pierwsza izba) orzeka, co następuje:

Pierwszą dyrektywę Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającą
na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się
do znaków towarowych należy interpretować w ten sposób, iż przy
ocenie zakresu prawa wyłącznego przysługującego uprawnionemu do
znaku towarowego wymóg dostępności uwzględnia się tylko o tyle, o
ile znajduje zastosowanie ograniczenie skutków znaku towarowego
określone w art. 6 ust. 1 lit. b) tej dyrektywy.

Podpisy

[damianbsc]

WOW, ale wklejka :):) biggest ever

a co do adidasa - debile 2 nie rowna sie 3 - do podstawowki ich
skoro dla nich to bez roznicy to dam im 2tys zl i niech mi oddadza zaraz 3tys

T Mobile "opatentowalo" magente

[fraps]

Paranoja.

www.colourlovers.com/blog/2007/11/04/beware-t-mobile-owns-the-color-magenta/
www.engadget.com/2007/11/09/know-your-rights-does-t-mobile-really-own-magenta/