Nasz cel i droga do celu

[st.lucas]

Cel jest jasny: pelna satysfakcja.
A satysfakcja zawodowa bez finansowej jest niepelna, podobnie jak
niepalna jest satysfakcja finansowa bez zawodowej.

Pelna satysfakcja lekarza to zdrowie pacjenta.
Zdrowie pacjenta zawiera sie bowiem - wbrew mitom ludowym -
w pelnej satysfakcji lekarza, a zatem i finansowej.
Wynika to z ludzkiej psychologii (nie ceni sie tego za co sie
nalezycie nie placi) oraz z nalezytego funkcjonowania zachowan
prozdrowotnych tylko wtedy, gdy czlowiek "czuje" cene zdrowia.

Nasz cel jest zatem c a l k o w i c i e zgodny z dobrem spolecznym.
Lekarze i pacjenci sa po tej samej stronie barykady...
Tyle tylko, ze pacjenci w znacznej swojej czesci nie zdaja sobie z z
tego sprawe. Gdyby to wiedzieli, sami demonstrowaliby i strajkowali
za podwyzkami dla bialego personelu.

I tak ukazuje sie droga do celu: zmiana swiadomosci spolecznej.

bardzo szlachetne

[do.ki]

ale nie moge sie z Kolega zgodzic. Odkad autonomia pacjenta jest jego ustawowo
zagwarantowanym prawem, zdrowie pacjenta stalo sie przynajmniej po czesci jego
prywatna sprawa.

Teraz pacjent ma prawo nawet sobie szkodzic i mnie jako lekarzowi nic do tego.

Wszelkiego rodzaju ustawy o prawach pacjenta zabijaja takie wlasnie jak Twoje
wzniosle i klasyczne pojmowanie medycyny jako powolania.

[st.lucas]

Alez ja nie twierdze inaczej, jak tylko, ze kazdy odpowiada za
wlasne zdrowie!
Uchowaj Boze tezie, ze mialbym "ubezwlasnowalniac" pacjentow.
Potrzeba zmiana ich swiadomosci wynika wlasnie z docenienia ich
podmiotowosci.

Niemniej dziekuje za komentarz. A propos komentarzy...
Commentarii de bello gallico zaczynaja sie troche inaczej.
I ...fortissimi Gallorum Belgae erant... Ale to juz calkiem inna
historia. A moze nie calkiem inna?
Przeciez historia to "Ciagle to samo, tylko od nowa."
(J.F.Mitterand, wszak potomek galijsko-rzymsko-germanski).
Pozdrawiam.