Zgaduj-zgadula dla reformator& & #35; 972;w nauki polskiej

[Gość: Carmen Sandiego]

Należy przeczytać poniższy tekst i odpowiedzieć na pytania.

„ ..... the hero somewhere in the future is asked by a wealthy entrepreneur,
who believes that science has progressed too quickly what he should do to
retard this progress. The hero answers:

- You could set up a foundation, with an annual endowment of thirty million
dollars. Research workers in need of funds could apply for grants, if they
could make a convincing case. Have ten comities each composed of twelve
scientists, appointed to pass on these applications. Take the most active
scientists out of the laboratory and make them members of these
committees. ....First of all, the best scientists would be removed from their
laboratories and kept busy on committees passing on applications for funds.
Secondly the scientific workers in need of funds would concentrate on
problems which were considered promising and were pretty certain to lead to
publishable results. ....By going after the obvious pretty soon science would
dry out. Science would become something like a parlor game. ....There would
be fashions. Those who followed the fashions would get grants. Those who
wouldn’t would not. „

1. Kto to napisał i kiedy?
2. Kto to ostatnio przypomniał i przy jakiej okazji?

Pozdrawiam przy okazji: „Ligę Publicystόw”, „Kosciόł Wiary w Impact
Factor”, „Unię Zdobywcόw Grantow”, „Towarzystwo Miłosnikow Turystyki
Konferencyjnej” i całą resztę.

Carmen S.

[khmara]

Nie mam pojęcia, kto to napisał.

Problem w tym, że poza KBN w Polsce istnieje całe mnóstwo innych absorbujących
zajęć dla najwybitniejszych uczonych. Będąc najwybitniejszym uczonym w Polsce na
państwowym etacie na macierzystej uczelni, można jednocześnie:

pracować na pięciu innych etatach na innych państwowych i prywatnych uczelniach,
być dyrektorem instytutu, dziekanem, rektorem, ministrem, posłem, członkiem
komitetu doradczego przy ministrze, premierze, prezydencie,
być właścicielem, rektorem prywatnej uczelni,
być członkiem Państwowej Komisji Akredytacyjnej, Centralnej Komisji d/s Tytułu i
Stopnia Naukowego, Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Więcej w tej chwili sobie nie przypominam, ale w naszym kraju istnieje wiele
sposobów na powstrzymanie naukowców od pracy naukowej. Nikomu też nie radzę
pisania rozprawy habilitacyjnej na temat, który nie jest oczywisty (CK).

Odpowiedz

[Gość: Carmen S.]

Poniewaz nikt nie odpowiedzial, nikt nie dostanie nagrody „Zdechlego Karalucha”
ufundowanej przeze mnie dla reformatorow nauki polskiej.

Zamieszczony cytat jest autorstwa Leo Szilarda z roku 1948 ! Przypomnial go
ostatnio Allen Bard z okazji wreczenia mu Medalu Priestleya, a calosc cytuje za
C and E News nr 14 z roku 2002.

Al Bard mowi dalej ze niektorzy juz teraz spedzaja 70% swojego czasu zbierajac
pieniadze na badania. Moja obserwacja daje jeszcze gorszy wynik, niektorzy juz
nie maja czasu na nic innego jak tylko zbieranie pieniedzy.

Polecam to uwadze wszystkich goracoglowych reformatorow, ktorzy chca polska
nauke pchnac w kierunku grantologii. Zdaje sobie jednak niestety sprawe ze moj
glos jest wolaniem na puszczy. „Liga Publicystow” juz szykuje nowe rankingi,
konkursy i teleturnieje. Takich jak ostatni zacytowany przez GW „Miliony dla
mlodych mozgow". Glupota tego pomyslu az bije po oczach, szczesliwi ci co sa
slepi.

Argumenty ze na grantach opiera sie nauka amerykanska mnie nie przekonuja. Po
pierwsze prowadzi to do rezultatow jak widac a po drugie to bogatemu diabel
dziecko kolysze. Ameryka sobie wczesniej czy pozniej sobie z tym poradzi, a w
Polsce to bedzie ostatni gwozdz do trumny.

Jezeli ja mam prowadzic badania naukowe za pieniadze ktore zdobede, to na psu
na bude mi uniwersytet. Zakladam firme i kontraktuje od rzadu badania.
Zatrudnie sobie laborantow, ktorzy beda bardziej wydajni niz rozpolitykowani
doktoranci. Napisze z tego raport a rzad sobie bedzie mogl skserowac i
publikowac tyle razy ile chce. Nie mam rady wydzialu, administracji z jej
haraczem (overhead), komisji stopni naukowych, nie uzeram sie ze studentami,
nie musze w terminie pisac jakies dziwacznej habilitacji - tytuly mi
niepotrzebne. A uniwersytet ? Niech sobie zatrudnia wykladowcow, ktorzy beda
klepac wciaz te same wyklady z nieswojejego skryptu. Tak zreszta juz sie dzieje
w szkolach ekonomicznych i wiekszosci humanistycznych. I niech sie tam
habilituja tyle razy ze wizytowke beda wysylac frachtem ladowym. Ja mam swoja
firme i co zrobie to moje. Moze tak byc ? No bo nie mozna zjesc ciastka i go
miec.

Carmen S.

[khmara]

Gość portalu: Carmen S. napisał(a):

> A uniwersytet ? Niech sobie zatrudnia wykladowcow, ktorzy beda
> klepac wciaz te same wyklady z nieswojejego skryptu. I niech sie tam
> habilituja tyle razy ze wizytowke beda wysylac frachtem ladowym.

To nie jest argument przeciwko postulowanej grantologii, to jest bardzo celny
opis obecnej sytuacji na polskich uniwersytetach, akademiach, uczelniach
technicznych. Obecnie 3/4 wszystkich nakładów na badania naukowe w Polsce idzie
na tzw. badania własne i statutowe jednostek. Na granty - mniej niż 1/4.
Wszystko byłoby cudnie, gdyby... Badania własne i statutowe to coś w rodzaju
czarnej dziury, która wsysa środki często poza jakąkolwiek kontrolą. Pieniędzy
na badania dramatycznie brakuje, a mimo to nie ma żadnych przepisów regulujących
sposób ich wydawania. Niektóre uczelnie dzielą te pieniądze organizując jakiś
konkurs, w innych plan wydatków zatwierdzany jest przez rady naukowe, ale nie
jest to ani wymóg, ani reguła. Często decyzję o przydziale funduszy na badania
podejmuje jednoosobowo dyrektor instytutu i jak kogoś nie lubi, to mu pieniędzy
nie da. Sytuacje, w których z pieniędzy na badania kupowany jest komputer dla
wnuka profesora, nie są wcale rzadkością. Profesor komputera nie używa, pisze
tylko ręcznie, a przepisywanie zleca sekretarce, asystentom, doktorantom. Za te
pieniądze kwitnie też bogate życie towarzyskie utytułowionej kadry i turystyka
konferencyjna. To się fachowo nazywa współpraca międzynarodowa, tylko że ta
współpraca absolutnie nie skutkuje żadnymi wymiernymi rezultatami. A pieniędzy
notorycznie brakuje nie tylko na prenumeratę czasopism, ale nawet na zakup
pojedynczych egzemplarzy skryptów dla studentów do biblioteki. Czy gerontokracja
tytularna jest lepsza od grantologii?